Pagkain!
Nanay, nakahuli ako ng manok!
ANG SALOT NA ITIM
Nanay!
Saan siya pupunta?
Hindi ko alam kung saan.
Ang asawa ko.
Patay na siya!
Patay na ang asawa ko!
- Patay na siya! - Ang gandang pagmamahalan.
Mamahalin din kaya ako ng mapapangasawa ko?
'Yong pagmamahal na yayakapin ka pa rin kahit patay ka na?
Siyempre naman!
Patay na ang asawa ko! Patay na siya!
Patay na ang asawa ko!
Ako na ang bahala, padrona.
- Patay na siya! - Ang damit pangkasal?
Nakaempake na ang mga tapiseriya ko?
- Salamat at pinaalala mo! - Patay na siya!
Doktor, ang anak ko!
- Doktor, tulong, - Pasensiya na.
- Tulong! - Lumayo kayo.
- Ang anak ko. - Tulong.
Bitawan mo ako!
Dasal na lang ang magliligtas sa inyo.
- Hindi! - Sinungaling!
- Tumigil kayo! - Sinungaling!
Wag mo kaming talikuran! Saan ka pupunta?
Doktor!
- Padrone? - Hindi ko maisuot.
Sige, ako na ang bahala.
Tutulungan kita.
Ang haba kasi ng manggas nito.
- Delikado. - Sige.
Aray!
Mabuti at gising ka na, Padrone Tindaro. Gusto ko nang magpunta sa villa.
Taong-probinsiya ba itong si Leonardo ng Fiesole?
May matatalino ba doon o baka mahihina ang utak nila?
Sigurado akong tuturuan mo sila.
Sa lagay mo, di na tayo dapat magtagal pa sa Firenze.
Parang maitim ang tingin ko sa dumi ko kanina.
Ako na ang bahalang tumingin sa dumi mo.
- Nasa panyo. - Sige.
Titingnan ko 'to at aalis na tayo.
Maraming beses ko nang ikinumpisal at pinagsisihan ito,
pero mabigat sa kaluluwa ko ang kasalanan ng banidad.
Ang ganda ko noong araw ng kasal ko.
Makapigil-hiningang ganda.
Banidad at kapalaluan.
Padre, patawarin mo ako.
Nagsinungaling din ako. Ang sabi ko...
Ayokong makaistorbo, pero naghihintay ang karwahe.
Di pa ako tapos.
Wala pa nga ako sa katamaran, inggit,
paghahalo ng mga tela, tukso.
Neifile, baka di tayo umabot. Ang sabi sa imbitasyon, may salusalo.
Masasarap na pagkain ang ihahain nila sa salusalo.
Pagkatapos, puro na lang pasta.
Padre, ang ang kaparusahan ko?
Mahaba ang biyahe papuntang villa.
Humingi ka ng tawad sa biyahe.
Tama ka.
Ang laking kawalan, ano?
Oo nga.
Bawat isa sa kanila, kung hindi tatay o kapatid...
Bota! Akin na 'yan!
Suwerte.
Wag mong hawakan. Isa rin 'yan.
Baliw ka talaga, Licisca.
Paano bubuti ang pakiramdam niya diyan?
Sinumpang hangin daw ang salot na galing sa lupa dahil sa lindol,
at itong mga anting-anting na 'to ang pangontra sa masamang hangin.
'Yong mga bulaklak?
Para hindi makapasok 'yong masamang hangin sa katawan.
Kung sa bibig mo pumasok?
Suklayan mo ako.
- Sisilipin ko muna... - Suklayan mo ako.
Nakakainis ka.
Puwede 'yong suklay ni mama?
Mamamatay na siya.
- Wag mong sabihin 'yan. - Totoo naman.
Tapos ulila na ako.
Di ka magiging ulila.
Nasa edad ka na, wala nga lang magulang.
Hindi mo kasi alam ang pakiramdam, Licisca.
Palibhasa ulila ka na noon pa,
kaya wala kang pakialam sa nararamdaman ko.
Oo, tama ka. Pasensiya na, padrona.
Magiging ulila ako, walang asawa,
kaya di na ako makakaalis dito.
Natanggap ko ito ngayon.
Ano ang nakalagay?
Walang planong mag-alok ng kasal si Barone Piero dahil patay na siya.
Hay, naku.
Hay, padrona, nakakalungkot naman.
Pero di mo naman siya gusto, e.
E, ano naman?
Naisip ko lang kasi na makakasama mo siya pag ikinasal kayo.
Puwede naman tayong pumuslit para, ewan ko, makipaglaro sa kambing
o kung ano man ang ginagawa nila doon.
O kaya pag di ako makatulog, kukuwentuhan mo ako.
Imamasahe ang paa ko.
Pero wala na 'yon.
Pag namatay na si papa, mag-isa na lang ako dito.
Nandito ako.
Ikaw na lang ang tagasilbi rito. Malamang, aalis ka rin.
Hindi ko gagawin 'yan.
Kailangan mo ako.
Puwede bang patigilin mo siya?
Parang iba ka ngayon, Licisca.
May nabago ba sa buhok mo?
Tamang-tama, gagaling na ako niyan.
Pakiramdam ko umeepekto na nga.
Patakbo-takbo na ako sa kuwarto.
Walang mawawala kung susubukan.
Hindi ako makakaligtas dito.
May pag-asa ka pa.
Lahat tayo, may pag-asa.
Ang laking pasalamat ko
sa maraming taong kasama ka namin dito.
Nakita kitang lumaki.
Para na rin kitang anak.
Mahirap nga lang...
at hindi kasing importante ng iba, pero buhay pa rin.
Licisca, pahingi ng pagkain!
Biruin mo, siya pa ang nakaligtas sa tatlo.
Matibay kasi siya.
Wala ka naman no'n, hindi ba?
- Wala pa. - Akala ko pag may ganyan, meron.
Gano'n ba 'yon?
May dala akong sulat para kay Senyor Eduardo
galing sa pinsan niyang si Biskonde Leonardo ng Fiesole.
- Ang padrone ng Villa Santa? - Oo.
Nakikinig kami.
Iniimbitahan ni Biskonde Leonardo si Senyor Eduardo,
ang kanyang asawang si Senyora Elissa...
Patay na.
- ...anak na si Violetta... - Patay na.
- ...Lauretta... - Patay.
- ...at si Filomena... - Hindi pa.
...sa kanyang villa sa nayon.
Gusto niyang umalis na kayo sa lugar na ito na puno ng salot
at magpahinga sa maganda at walang sakit na nayon.
Puwede kayong manatili roon hangga't gusto ninyo.
Binata pa si Biskonde Leonardo, hindi ba?
Pinsan ng papa mo?
May iba ka pang naiisip?
Binata pa si Biskonde Leonardo, pero di na magtatagal.
Makikilala na niya sa Biyernes ang mapapangasawa niya.
Sino pa ang imbitado?
Inaasahan ang maraming kilalang pamilya sa Firenze.
Di ba't patay na ang karamihan?
Pakisabi sa pinsan kong si Leonardo
na ikatutuwa ng anak ni Eduardo na si Filomena ang pumunta,
at di na ako makapaghintay na makilala siya sa Biyernes.
- Padrona, sabihin muna natin... - Salamat.
Padrona, di natin puwedeng iwan ang papa mo.
Wag ka ngang tanga.
Hindi ko palalampasin ang pagkakataong 'to.
Makakakilala ako ng mapapangasawa, ibibili ako ng kastilyo,
at hindi na ako mag-iisa.
Malubha ang papa mo.
Pagkakataon na nating makaalis dito.
Hindi pa umaabot ang salot sa probinsiya.
Pag umalis tayo, may pag-asa pa tayong makaligtas.
Tapos na ang usapan.
Madaling-araw ang alis natin.
Hindi puwede.
Pakiulit?
Amo ko ang papa mo at di ko siya puwedeng iwang mag-isa.
Nangako ako sa mama mo.
Para saan pa ang pangako kung patay na siya?
Sige, dito na lang tayo hanggang sa magkasakit at mamatay tayo.
Matutuwa ang mama ko sa langit dahil tinupad mo ang pangako mo.
Maligayang salot sa 'yo!
Ewan ko kung bakit pinapunta ako ng tiyuhin ko sa villa na 'to.
Sana di na lang ako umalis.
Nagkalat na sa Firenze ang salot.
Sa hina ng katawan mo, wag lang di ka mahawakan, patay ka na.
Makakabuti sa 'yo ang probinsiya.
May mga dalaga do'n.
Oo, nabuhayan ka nga no'ng nalaman mo 'yon.
Hindi para sa akin, para sa 'yo. Iniisip ko lang ang kalusugan mo.
Paano naman makakatulong sa akin ang babae?
Para sumigla ka, para mabalanse ang pangangatawan mo.
Mga babae?
Mga tanga, mga tuso, mga walang awa.
Bago ako naging tagapagmana, di nila ako pinapansin.
Lagi na lang si Luigi o kaya si Antonio.
Puwes, patay na si Luigi,
pati si Antonio.
Walang babae ang makikinabang ni isang kusing sa yaman ng tiyuhin ko.
Baka nga hindi sila masarap.
Ano ba ang pakiramdam?
Masarap.
Dapat bang ipakita pa ng mga nagpepenitensiya 'to?
- Kay buti ng Diyos. - Gano'n nga dapat.
Para kasing nagpapasikat lang.
Bakit nagpadala ang Diyos ng salot? Katapusan na ba ng mundo?
Ang totoo, nakakapanlumo nga ang nangyayari ngayon.
Hindi nga natuloy ang Piyesta ni San Miguel.
'Yon pa naman ang pinakahihintay ngayon.
Walang awa ang salot.
Sabi ni Sister Benedict, pagsubok lang daw 'to galing sa Diyos.
Dapat maging banal tayo hangga't maaari.
Paano kung magkamali tayo?
Mahal ko, kung pagsubok ng Diyos ang salot,
ang imbitasyon natin sa villa ang kaligtasan natin,
na walang dudang bunga ng taimtim mong pagdarasal.
Isa itong himala.
Tulad ng lalaking maraming hayop sa barko.
- Si Noah? - Tama, 'yong barko ni Noah.
Ang puno ng salot na Firenze ang baha,
at ang villa ni Leonardo ang daan sa kaligtasan natin.
May pagkain, may maiinom,
at masasarap na mga kasama.
Tama na ba 'yong nakalabas sa dibdib ko para mapansin niya?
Siguradong mapapansin niya 'yan.
Parang dalawang malambot na mansanas na nababalot sa seda.
Ibang-iba ka.
Hindi ibang-iba na "naiiba". 'Yong "magandang-maganda".
Sige.
Matutuwa siya sa mga regalo ko.
At sa dote ko.
Padrona, matutuwa siya sa talino at ganda mo, hindi sa dote mo.
Magugustuhan ka niya.
Misia, siyempre, sa ating dalawa na lang na...
sunod-sunod ang nagkasakit sa bahay.
Opo, siyempre naman po.
- Sige. - Sige.
Mahirap siguro para sa 'yo na iwan ang...
kaibigan mo?
Malala na kasi ang sakit niya, di ba?
Makakapagsimula na tayong muli.
Ay, ang ganda.
Opo, padrona.
Gusto ko ng bagong simula.
Magandang umaga. Maligayang pagdating sa Villa Santa.
Maligayang pagdating. Natutuwa kami sa pagdating ninyo.
Maligayang pagdating.
Ipinakikilala ko si Senyora Pampinea ng Firenze,
ang magiging biskondesa ng villa.
Ang kahanga-hangang senyora.
Lubos akong natutuwa na makilala ka.
Magandang araw.
Ako si Sirisco, ang katiwala.
Puwede kong ikuwento ang lahat tungkol sa aming magandang villa.
Nakakatuwa naman.
May dala akong mga regalo, simple lang.
Nasaan si Biskonde Leonardo?
Wala siya ngayon.
- Wala? - Wala?
Natagalan sa pagkuha ng alak sa kabilang bayan.
Makakarating naman siguro siya sa salusalo.
Oo naman.
Tuloy kayo nang makapag-ayos na kayo.
Wala naman sigurong magiging problema kung aayusin ko ang magiging bahay ko...
- Oo. - ...para sa mapapangasawa ko.
- Pakihatid na ako sa kuwarto ko. - Sige po.
Sa unang kuwarto sa itaas.
Ikaw ang maghatid. Aayusin ko ang mga dalang regalo
at sisiguruhin kong walang makakati ang kamay.
- Ingatan n'yo ang isang 'yan. - Dahan-dahan.
- Unang kuwarto sa itaas. - Dalawang kamay!
Bilis!
Misia?
Tamang-tama.
- Misia? - Kasunod mo lang po ako.
- Misia? - Papunta na po!
Hay, naku.
Mabuti't marami siyang dala at kaunti pa lang ang bisita.
Walang nakarating sa mga binili ko at...
- Nasaan sila? - Patay na si Maria.
Alam ko.
- 'Yong bata kako, si Elora. - Umalis na.
- Si Giuseppe? - Di mo ba siya narinig kagabi?
Nabaliw na sa takot.
Nagtatakbo sa labas dahil dumadagundong daw
ang boses ng kapatid niyang namatay na.
Sirisco, tayo na lang ang nandito.
Habang nagbabahay-bahayan ang mayayaman,
tayo ang tagaluto, katiwala, tagakatay, tagalaba,
mayordoma, bantay sa kuwadra, at tagahugas ng pinggan.
Lahat ng mga gusto kong subukan.
Nakalimutan mo, nandito pa si Calandrino!
Magaling. Kung bubuyog pala ang mga bisita natin,
malaki ang matutulong niya.
Tayo lang ang nakakaalam na patay na si Leonardo.
Dapat maitago natin 'yon hangga't kaya.
Wala na tayong silbi dahil wala na tayong amo.
Maliban na lang kung kailanganin tayo ng tagapagmana.
Tulad ni Senyora Pampinea.
Walang kasal, walang habol. Sakit lang siya sa ulo.
Si Senyora Filomena, pinsan 'yon.
- May karapatan siya. - Maraming pinsan ang amo natin.
Pag kumalat ang balita, para silang mga ipis na maglalabasan,
may kanya-kanyang tagasilbi, at maghahabol sa mana.
Sisipain nila tayo paalis dito.
Handa akong dilaan ang bota ng sisipa sa akin.
Ginalaw mo 'yong serbesa. Iniwan ko lang dito 'yon.
Nilagay ko sa imbakan.
Malamig ang imbakan para sa serbesa.
Ako ang nagpapatakbo dito.
Tayo ang nagpapatakbo dito.
Misia!
Sirisco!
Nandito po. Dito.
- Pag-usapan natin ang salusalo. - Sige po, pag-usapan natin.
Dahil wala ang mapapangasawa ako, dapat lang na ako ang mag-asikaso.
- May nakahanda na akong... - Naisip ko na...
Nagsasalita ang senyora.
- Pasensiya na. - Gusto kong maging maganda 'to.
May isda, may karne, mga prutas, 'yong dala nating serbesang may kanela.
Kanela, aba!
Napakarami mong magagandang katangian, padrona.
Maganda ka, mula sa importanteng pamilya, matalino...
at sandamakmak na kanela, wala nang hahanapin pa.
Nangunguna ka.
Oo.
Matalino raw ako. Alam niyang matanda na ako.
Padrona, wala siyang alam.
Ni katiting, wala siyang alam.
Paano kung sabihin niya kay Leonardo na ang edad ng mapapangasawa niya...
ay 28 na?
Paano kung di matuloy ang kasal?
Hindi niya alam na 28 ka na.
Paano niya malalaman? Batang-bata ang mukha mo.
At isa pa, kung alam man niya,
ako ang bahala sa kanya.
Sisirain ko siya bago pa man niya masabi sa iba.
Inaalagaan mo talaga ako.
- Opo. - Sige.
Bente-otso?
Pasensiya na, ano 'yon?
Si Padrona Pampinea ay maganda, matalino, may kakayahan,
at malinis na babae.
Masuwerte si Leonardo na makasama ang isang tulad niya.
Malinaw ba?
Parmena, mahal ko.
Gumising ka. Aalis na tayo.
Padrona, ang mga trabaho ko...
Makinig ka, patay na siya.
Namatay na siya.
Kakapasok ko lang do'n, wala na siya.
Galing lang ako do'n kanina.
- Nagsasalita pa siya... - Wala na siya, kaya...
Padrona.
Ang Eduardo natin.
Hindi siya Eduardo "natin", animal ka.
Ama ko siya.
Ako na ang nagdedesisyon ngayon.
Aalis na tayo.
- Magpapaalam muna ako. - Hindi.
Maghahanap ng bagong katawang malilipatan ang salot.
Delikado, kaya umalis na tayo.
Puwedeng bigyan mo ako ng limang minuto para makapag-ayos man lang ng gamit?
Apat. Dahil 'yon ang sinabi ko.
Pakiusap.
Pahingi ng makakain.
Kahit ano lang.
Ang baho niya.
Kahit ano lang.
Ano'ng...
Nagsasayang ka lang. Mamamatay din naman siya.
Lahat tayo, mamamatay.
Mamamatay na siya ngayon. Hindi na siya magtatagal.
Pero sa ngayon, buhay pa rin siya.
Mas kailangan mo ang tinapay kaysa sa kanya.
Di naniniwala si Hesus na mas nangangailangan ang isa kaysa sa iba.
Pahingi ako ng tinapay mo.
May sarili kang tinapay diyan sa mga bitbit mo, padrona.
May tinapay nga ako, pero gusto ko ang sa 'yo.
May problema ba?
Akin na ang tinapay mo.
Kailangan ko rin 'yon tulad ng iba, hindi ba?
Baka nga higit pa.
Pag nanghingi ako ng tinapay, bigyan mo ako ng tinapay.
Talaga?
Wag!
Ano ba ang nangyayari sa 'yong inggrata ka?
Di ikaw ang magdedesisyon kung sino'ng bibigyan ng tinapay!
Tama 'yan, senyora.
- Ang ganda ng araw, ano? - Maganda nga.
- Ang ganda ng panahon. - Maganda nga.
Oo nga.
Ang ganda.
Ito ba ang...
Kayo ba 'yong mga tao?
- Kami nga. - Wala ba kayong dalang salot?
Siyempre naman wala.
Dahil ako si Senyora Pampinea, ang mapapangasawa ni Biskonde Leonardo.
Ito si Senyor Panfilo ng kinikilalang pamilya Lungarno,
at ang asawa niyang si Senyora Neifile.
Natutuwa akong makilala ka, Senyora Pampinea.
Ang ganda mong pagmasdan. Napakasuwerte ng biskonde.
At Senyora Neifile. Ang ganda mo ring pagmasdan.
Ako si Dioneo.
Nandito lang ako para sa pasyente ko, si Senyor Tindaro.
Senyora, natutuwa akong...
Nagpabango ka ba? May pabango siya.
- Bawal sa akin 'yan. - Sige.
May bangko doon.
Kailangan lang niyang huminga nang malalim.
Di siya hiyang kaya puwede siyang mamatay.
May isa pang bisita.
Nandiyan na siya!
- Siya na 'yan. - Maganda ka na. Ngumiti ka.
Sige, natakpan ko na ang baba mo. Nganga.
Hindi pala siya.
Kumusta...
kayo?
Ako si Filomena, anak ni Eduardo,
pinsan ni Leonardo.
Senyora!
Ito na ang totoong kapamilya!
May kamag-anak. Isang karangalan.
Maligayang pagdating.
Padrona, nasaan si Senyor Eduardo?
At nasaan ang alalay mo?
Huwag mong sabihing mag-isa ka lang pumunta dito,
na parang isang mahirap?
Oo, gusto ko sanang isama ang alalay ko...
Oo nga.
...si Licisca,
pero nasa Firenze pa siya, inaalagaan ang may sakit kong papa.
- Hay, naku. - Isa siyang santa.
Ipagdarasal ko ang ama mo at ang alalay mo.
Ipagdasal mo rin si Filomena. Napakatapang niyang maglakbay mag-isa.
Buweno, mukhang napakaganda at napakasaya ng grupong ito!
Tama.
- Sirisco, may mga darating pa ba? - Opo.
Marami pa ang imbitado. Marami pa.
Mahirap malaman kung sino ang papunta na at ang paparating na.
Kung sino ang di pa namamatay sa kalupitang dala ng salot.
Panginoon, patawarin Mo kami
sa mga kasalanang nagbunsod ng salot na ito.
Malapit siya sa Diyos.
...dahil ito sa pagiging makasarili namin.
Oo na, sige na.
At amen.
Sirisco, ipasyal mo na kami.
Sige, sige, mga mahal kong bisita.
Maligayang pagdating sa aming munting villa.
May romero yata ang pabango niya.
Sumunod lang kayo. Marami pa kayong makikita.
Dito ninyo puwedeng namnamin ang ganda ng lugar na 'to.
Sa labas ng bakod, may gubat ng malalaking puno, maliliit na puno.
Iwasan ninyong maligaw doon. Ilang beses nang nangyari sa akin 'yon.
Nandito ang aming tagaluto, si Stratilia.
Stratilia, bumati ka.
Ayan siya. Magaling.
Ito ang mga hardin.
Magandang maglakad-lakad dito sa gabi...
Oo, kung gusto mong masaksak ng mga pagala-galang tulisan.
Walang mga tulisan dito. Tago ang lugar na 'to.
Oo nga pala, si Calandrino...
Calandrino!
Wala ring salot dati, pero heto tayo ngayon.
- Binabantayan ni Calandrino ang bakod. - Walang magagawa ang bakod!
Panginoon, papasukin Mo kami sa kaharian ng langit...
Sige na, nakarami ka na ng pagdadasal.
Salamat.
Bakit di tayo gumawa ng kasunduan?
Nandito tayo para kumain, uminom, at harapin ang magandang bukas.
Wag na nating pag-usapan ang salot. Sayang ang oras natin.
Pa'no, ituloy na natin?
Sige, halika na.
Marami pang makikita dito. Maraming mga puno.
- Dalawa lang pala, hanapin natin ang iba. - Padrona?
- May... - Padrona?
May mga dumi ng hayop diyan...
Senyora Filomena?
Kinakausap ka ni Dioneo.
- Ipinagmamalaki namin 'yan. - Bakit, padrone?
Nakakatuwa naman, pero simpleng manggagawa lang ako.
Negosyante ng alak ang ama ko.
Dioneo na lang.
Salamat, Dioneo.
At kahit padrona ako,
tawagin mo na lang ako sa pangalan ko,
at 'yon ay Filomena.
Sige.
Nagugustuhan mo ba ang paglilibot?
Ngayon, oo.
Pakiramdam ko hindi ka tulad ng ibang babae.
Iba ka.
Naku, salamat.
Siguro dahil ito talaga ang totoong ako.
- Mukha nga. - Pinag-uusapan n'yo ako?
- Hindi. - Hindi.
Uy, salagubang.
Oo nga.
Naku, nalunok ko.
- Sige, hinga nang... - Nalunok ko.
- Hay, naku! - Malalim...
- Ang hirap huminga. - Hinga nang malalim.
Hinga nang malalim. Isa, dalawa, tatlo.
Hinga. May upuan do'n. Hinga ulit.
Isa, dalawa, tatlo.
Maglakad-lakad tayo bukas.
Pinagtatawanan nila ang pagdarasal ko.
Gusto ng Diyos ang pagdarasal!
Pasensiya na kung ayokong makipagkuwentuhan tungkol sa mga hardin.
- Pinaramdam nila sa akin na iba ako. - Hindi ka iba.
Disipulo ka ng mga turo ng Diyos at liwanag sa mga nakakakilala sa 'yo.
Alam kong mahirap, pero mas mahirap sa Firenze,
lalo na sa pamilya natin.
Dapat magkakasundo tayo para makaligtas tayo.
Nandiyan ang mga dasal mo para iligtas tayo ng Diyos.
At patuloy pa rin tayong hindi magtatabi.
Isang malaking sakripisyo 'yon bilang Kristiyano.
Oo, tama ka.
Sige, sasakyan ko muna 'yong kabayo.
Salamat.
Oo, gawa ito sa seda na galing sa pinakamagagandang insekto.
Siyempre marunong akong magbasa.
Oo.
Ito na siya.
Hindi ko alam kung ano 'to.
Pampa... Pam... Pa...
Sino nga ba 'yon?
Si Panfilo 'yong may asawang mahilig magdasal...
Filomena, puwede na ba tayong maglakad sa hardin?
Puwede bang magkita na lang tayo sa ibaba?
Ang hirap kasing magbihis pag walang alalay.
Oo naman. Huwag kang magmadali.
Sige.
Ang ganda dito, ano? At ang bango pa, napansin mo?
Parang mainit na hasmin
Na may mga bubuyog
Sa kalangitan ng gabi
Ang gandang tula.
Kumusta na si Senyor Tindaro?
Sayang naman, lagi siyang may sakit.
Pasensiya na, bihira ko lang sabihin 'to,
pero di puwedeng di ko sabihin na ang ganda mong pagmasdan.
Naku. Naku, naku.
Naku, Dioneo, salamat.
Oy!
Oy, maglalakad-lakad ba kayo?
Hintayin n'yo ako!
Oo, sandali lang.
Sandali, ha?
Aray!
Diyan lang kayo, ha!
Hintayin n'yo ako.
Kung makakapagsalita lang si Mercury...
Sandali lang. Diyan lang kayo.
- Hinintay ka namin. - Ano'ng ginagawa n'yo?
- Pinag-uusapan n'yo ako? - Hindi.
Wala namang dapat pag-usapan sa akin.
Wag mong sabihin 'yan, Tindaro. Guwapo ka.
Wag mo akong niloloko.
Hindi naman, e.
Di ko masasabing siya ang paborito kong Santo Papa.
Isda!
Ang ganda!
Ayan!
- Guwapo raw ako. - Oo. Mabait kasi siya.
Naisip ko, baka di naman talaga masama ang mga babae.
Posible 'yan.
Elegante siya, siguradong galing sa prominenteng pamilya.
Hindi siya bagay sa talino mo.
Wala namang bagay sa akin.
Baka ito na ang gabi
na may makakaniig akong babae.
- Gusto ninyo? - Oo, ako, gusto ko!
Padrone. Padrone. Padrone.
Padrone.
Dahan-dahan. Marupok ang mga buto mo.
Hindi, ayos lang ako.
Baka dahil sa magandang babaeng ito.
Oo na.
Bumalik ka na lang sa villa kasama ng mga tagasilbi.
Tatawagin kita pag kailangan kita.
Sige.
- Hay, naku! - Pasensiya na.
Alam mo, para kang si Daphne.
Kumusta ang pamamasyal, padrone?
Ang masasabi ko lang, masaya.
Masayang kasama si Filomena.
May kabaliwan kung minsan, pero maganda siya.
At di niya tinanong ang tungkol sa mana ko.
Mabuti naman at nasiyahan ka.
May masama akong balita tungkol sa kalusugan mo.
Ha? Ano 'yon?
Sinuri ko kasi ang ihi mo.
Lumalabas na may hindi balanse sa pangangatawan mo.
Talaga? Pero ayos naman ako. Ano'ng nangyari?
Sigurado akong napuwersa ka sa mahaba nating paglalakbay,
at dala na rin ng ibang sakit na nandito, baka galing sa mga babae.
'Yong salot?
Hindi. Aalis na tayo dito pag 'yon.
Di kasing lala no'n, pero delikado pa rin
para sa tulad mong maselan.
Pero may hinanda akong tsaa.
Inumin mo 'to, at sigurado akong makakaligtas ka.
- Salamat, Dioneo. - Walang anuman.
Akala ko pa naman bumubuti na ang pakiramdam ko.
Pero gaya ng lagi mong sinasabi,
hindi dapat pagkatiwalaan ang katawan ko.
Gano'n na nga, padrone.
May mga buo-buo.
Pasensiya na, padrone. Kasalanan ko. Di ko sinasadya.
Ako ang may kasalanan.
Di mo kailangang lumuhod sa tangang tulad ko.
Naglilinis ka ba ng isda? Punong-puno ka ng isda.
Totoo?
Ay, oo nga, ano?
Ito talagang si Filomena, kung ano na lang ang maisipan niya.
Hay, buhay.
Inumin mo 'yong tubig.
Lumayo ka.
Baka lumipat ang sakit sa 'yo.
- Baka pati ikaw mamatay. - Hindi ka mamamatay, Parmena.
Manalig tayo sa Diyos.
Naniniwala ako na kagustuhan ng Diyos 'to.
Lesbyana tayo, bukod pa sa ibang kasalanan natin.
Nasa atin ang sinumpang pagnanasa.
Masaya ako na pinagsaluhan natin ang pagnanasang 'yon.
Wala pa 'yong panforte. Sabi mo iaakyat mo na.
Nakasalang pa, padrona, pero sinisiguro kong masarap 'yon.
- Ano ang karne natin? - Karne ng isda.
Isda? Hindi.
Bakit hindi 'yong elegante tulad ng...
litsong baboy?
Tama ka.
Sige, litsong baboy.
Ikinalulungkot ko, dalawang araw aabutin ang paglilitson.
Gagawin natin ang utos ng senyora, wala nang tanong-tanong.
Salamat po, padrona.
Oo nga pala, at sinasabi ko 'to ng may pagmamahal,
hasain mo ang ngipin mo.
'Yong nasa harap kasi, parang mas malaki na do'n sa isa.
Misia?
Misia!
Patay.
Ano'ng balak mo? Ihahain mo nang hilaw? Dalawang araw niluluto 'yon!
Iinitin ko na lang maigi!
Kung gusto niya ng litson, litson ang makukuha niya, kaya sumunod ka!
Dioneo, makakarating ba si Tindaro?
Hindi maganda ang pakiramdam niya.
Laging namang sira ang tiyan niya,
pero sa sakit niya ngayon, mukhang ilang araw siya sa arinola.
Nagtatae siya.
Sayang naman. Kung gano'n, si Biskonde Leonardo na lang ang wala.
Nasaan siya?
Bakit wala pa siya? Salusalo niya 'to!
Sandali. Baka naaksidente siya.
'Yan siguro ang dahilan.
'Yan nga siguro. Oo, naaksidente siya.
Mga bisita, para sa unang putahe, mga bulaklak sa helatina.
Pampagana na gawa sa mga halaman at magandang panunaw.
Senyora Pampinea,
mukhang di ka na mapakaling makita ang mapapangasawa mo.
Oo, hindi nga ako mapakali. Oo.
Mukhang kinakabahan ka yata.
Kaunti lang.
Bakit ka kakabahan? Nasa 'yo na ang lahat.
Maganda ka, maganda ang katawan mo, maganda ang damit mo.
Magandang katawan?
- Isinumpa! - Naku... Ang ganda.
- Magugustuhan niya 'yan. - Magugustuhan niya 'yan. Kakaiba.
At hindi lang 'yan, 28 na ako.
Kulubot na 28 anyos na dalaga.
'Yan ang hinala ko kaya wala pa si Leonardo.
- May nagsabi sa kanyang matanda na ako. - Wala kang dapat ipag-alala.
Mayaman ka, maganda, magaling kang mag-asikaso ng bisita.
Ano pa ang hahanapin niya?
Oo, maganda nga kung mas sariwa ang dibdib,
pero hindi lang naman 'yon ang mahalaga.
Talaga?
Talaga.
Litsong baboy.
Akala ko ba isda?
Mahal ko, pasensiya na at natagalan ako.
Nanghuli pa ako ng biik, kinatay ko pa,
tapos magpapauling pa...
Hindi.
Hindi! Hindi!
Wag naman.
Patawarin mo ako.
Nandito na ako.
Sige, sige, sige.
Ililipat kita ng puwesto.
Ililipat kita ng puwesto, mahal ko. Patawarin mo ako.
Pasensiya na sa sasabihin ko, pero ramdam kong bilog na bilog ka.
Salamat. Mas malaman pa ako, di lang halata sa suot ko.
Mukhang dapat kong makita 'yan.
Doktor, hindi ako pasyente na kailangang matingnan.
Siguradong makakakita ako ng masakit sa 'yo.
Binibini, puwede bang maupo ka sa puwesto mo?
Pagod na ang doktor sa pag-aalaga kay Senyor Tindaro
at baka gusto niyang magpahinga.
Maayos naman siya.
Ayos lang ako.
Ikuha mo kami ng tubig.
Ang bilis mong tumayo para tumulong...
para magsilbi, Senyora...
Filomena.
Kung tama ang iniisip ko o ang hinala ko,
mas makabubuting ibaling mo na lang ang atensiyon mo
sa mas mataas ang estado sa buhay.
Kung itutuon mo na lang ang pansin mo sa mayamang tulad ni Tindaro,
mas magiging maayos ang lagay mo.
Tinatakot mo ba ako?
Naku, hindi. Binabalaan kita.
Alam mo ang mangyayari pag nalaman nila?
Ipapatapon ka sa labas. Magugutom ka...
o baka mas malala pa.
Mamamatay naman tayong lahat, di ba?
Mamamatay tayong lahat at malapit na 'yon.
Kaya salamat sa pag-aalala mo,
pero gagawin ko ang gusto ko sa natitira ko pang oras.
Gusto kong maging kaibigan mo,
pero hindi na ako tagasilbi ng kahit na sino.
Magandang gabi, mga kaibigan.
Padrone, nagpapahinga ka dapat.
Maayos na ang pakiramdam ko.
Pero may sakit ka.
Kanina pa ako suka nang suka mula nang ininom ko 'yong tsaa.
Pero sabi mo nga, ibig sabihin, umeepekto na 'yon.
Umeepekto na nga!
Kailangan mong magpahinga.
Hindi ko kailangan 'yon
dahil narinig ko ang tawa ng isang anghel kaya ginanahan akong sumali sa inyo.
Hindi ako magtatago na lang buong buhay ko.
Senyora, napakaganda mo ngayong gabi.
Ano 'yong lagi mong sinasabi, Dioneo?
Ang ganda mong pagmasdan.
Oo, 'yon ang sinasabi niya.
Hindi. Misia!
- Ano'ng laman no'n? - Wala.
Ano'ng... Ano'ng laman no'n?
Wag nga!
Salot! Nagdala ka ng salot dito!
Patay.
Tingnan mo nga naman.
Mukhang hawak ko na ang mayabang na tagasilbing 'to.
Sino 'yon?
Wala 'yan.
Si Leonardo 'yon.
Naglibing ka ng may salot dito.
Tapos ang sinabi mo naglalakbay siya.
Ano'ng binabalak mong hangal ka?
Mukhang may problema tayo.
Mukha nga.
Ang puwede nating gawin,
gumawa tayo ng kasunduan sa mga oras na ito.
Hindi ko sasabihing nagdala ka ng salot sa villa.
At hindi ko sasabihing sa simula pa lang, may salot na sa villa,
at ang iginagalang na si Biskonde Leonardo ay patay na.
Oo.
Sige, tulungan mo ako.
Diyos ko.
Ingatan mo siya, ha.
Doon na nagpadala ng mga tao si Philip para sakupin ang Cynoscephalae Hills.
Walang kaalam-alam si Flamininus na malapit na pala si Philip.
Hindi mo siguro naiintindihan 'yong magulong...
relasyon ng mga taga-Aetolia sa mga Romano, di ba?
Sige lang, maganda 'yan.
- Hindi bale. Ikukuwento ko sa 'yo. - Hay, naku.
Alak? Kasya pa 'to sa isang isang baso.
Magandang klase 'to.
- Gusto ko niyan. - Ako rin, gusto ko.
Oo ba, senyor.
Nauna yatang nagsabi si Dioneo.
Gusto rin ni Senyor Tindaro, e.
Hatiin mo na lang sa kanila.
Hindi naman sa pinangungunahan ko,
pero mas bagay sa panlasa ni Tindaro ang magandang klaseng alak na 'to.
Hindi siguro, dahil negosyante ng alak ang ama ni Dioneo.
Dioneo, puwede kang kumuha ng serbesa.
Oo naman, padrona.
- Hindi tama 'yan. - Hindi tama?
Pinakamamahaling alak ito
na para sa mga iginagalang na bisita natin.
Gano'n talaga 'yon.
Naku...
Ano 'to?
- Amin na ang pera n'yo. - At ang mga babae.
Kung may malinis kayong tubig, gusto rin namin no'n.
Alis!
Bakit ba binabato mo ako ng mga pinggan?
Para saktan ka.
Aray!
Ligtas ba ako?
Tulungan mo ako!
Nakita mo 'yon?
Diyos ko, nakakadiri.
Huwag!
Aray!
Cardinal Agnolo?
Neifile?
Patay.
Ano'ng nangyari sa 'yo?
Sasabihin ko sanang sinapian ako ng demonyo,
o kaya'y itinakwil na ako ng Diyos,
pero mas malala pa ito.
Pagkatapos ng mga kakila-kilabot na nakita ko,
alam ko na ngayon ang katotohanan.
Pinabayaan na tayo ng Diyos.
Neifile, busilak ang kalooban mo.
Isa kang banal.
Lumayas ka, Satanas.
Layas! Lumayas ka!
Magdahan-dahan ka, isipin mo kung sino ka.
Umalis na tayo!
Ito ang tandaan ninyo,
may hatol na ang Diyos.
Hindi na Siya magbabalik...
maging ang anak Niya.
Wala nang pag-asa.
Salot!
- Huwag - Diyos ko!
Huwag!
Diyos ko.
Mukhang kailangan ko pa ng alak.
Diyos ko, baka si Leonardo na 'yan!
Ang sama ng hitsura ko!
- Maganda ka. - Nandiyan na ako!
- Diyos ko!
Nandito na ako.
Nagsalin ng Subtitle: Janice Ruth Geronimo