The Decameron: เดกาเมรอน
(ฟิเรนเซ่ อิตาลี)
(ปี 1348)
นั่นอาหาร
แม่ ข้าได้ไก่มาตัวหนึ่ง
(กาฬโรค)
แม่
นางจะไปไหน
ข้าไม่รู้ว่านางจะไปอยู่ที่ไหน
เมียข้า
นางตายแล้ว
เมียข้า นางตายแล้ว
เมียข้าตายแล้ว
- นางตายแล้ว - ช่างเป็นเรื่องราวความรักที่งดงาม
เจ้าว่าคู่หมั้นของข้าจะรักข้าขนาดนั้นไหม
รักมากจนถึงขนาดกอดไม่ปล่อย ทั้งที่เราตายไปแล้วหรือคะ
แน่นอนค่ะ
เมียข้าตายแล้ว
ข้าจัดการให้เองค่ะ คุณหนู
- เมียข้าตายแล้ว - ชุดเจ้าสาวล่ะ
เอาพรมลายทุ่งหญ้าไปด้วยหรือเปล่า
- ขอบคุณที่เตือนข้า - นางตายแล้ว
หมอ ลูกสาวข้า
- หมอ ได้โปรดช่วยข้าด้วย - ขออภัย ข้าช่วยไม่ได้
- ช่วยเราด้วย - ไปซะ
- หมอ ลูกสาวข้า - ช่วยด้วย
ปล่อยนะ
ตอนนี้มีแต่สวดมนต์ที่จะช่วยได้
- ไม่จริง - โกหก
- ไปให้พ้น - คนโกหก
อย่าเดินหนีสิ นั่นจะไปไหน
หมอ
- นายท่าน - หมอ แขนเสื้อข้าติด
ไม่เป็นไร ข้ามาแล้ว
ข้าช่วยได้
เสื้อตัวนี้แขนจะรุ่มร่ามไปไหน
- ไม่ปลอดภัยเลย - ไม่เป็นไร
โอ๊ย
ตื่นแล้วก็ดี นายท่านทินดาโร ข้าอยากออกเดินทางไปวิลล่าสักที
เลโอนาร์โดแห่งฟีโซเล่คนนี้ชอบชนบทเหรอ
ที่นั่นจะมีนักคิดนักเขียนไหม หรือมีแต่พวกบ้านๆ
ข้ามั่นใจว่าท่านจะได้ให้ความรู้พวกเขาแน่
ยังไงท่านก็ไม่ควรเสี่ยงอยู่ในฟิเรนเซ่ต่อไป
ข้าว่าเมื่อเช้าอุจจาระข้าสีดํากว่าปกติ
ให้ข้าเป็นคนตัดสินเรื่องอุจจาระท่านเถอะ
- ข้าถ่ายใส่ผ้าเช็ดหน้า - นั่นไงล่ะ
เยี่ยม ข้าจะดูให้แล้วเราจะได้ไปสักที
ข้ารู้ว่าข้าสารภาพ และสํานึกบาปเรื่องนี้มาหลายครั้งแล้ว
แต่ความหลงใหลในร่างกาย ทําให้ข้ารู้สึกผิดอย่างยิ่ง
ข้างามเหลือเกินในวันวิวาห์
งามจนเกินต้าน
ความหลงใหลและอัตตาอันชั่วร้าย
อภัยให้ข้าด้วย คุณพ่อ
ข้ายังต้องสารภาพเรื่องโกหกด้วย ข้าบอก...
ข้าไม่อยากขัดหรอกนะ แต่รถม้ามารอแล้ว
ข้ายังไม่เสร็จเลย
ข้ายังไปไม่ถึงเรื่องเกียจคร้าน ริษยา
แต่งกายไม่เหมาะสม สิ่งยั่วใจ
เนฟีเล ในบัตรเชิญพูดถึงงานเลี้ยงต้อนรับด้วยนะ ซึ่งเราไม่ควรพลาด
งานเลี้ยงต้อนรับจะเสิร์ฟอาหารที่ดีที่สุดเสมอ
งั้นกินแค่พาสต้าก็ได้
เดี๋ยวสิ คุณพ่อคะ เรื่องไถ่บาปของข้าล่ะ
เราต้องเดินทางนานกว่าจะถึงวิลล่า เจ้าสวดขออภัยบาปไปตลอดทางก็ได้
จริงของท่าน
น่าเสียดายนะ
ใช่ค่ะ
ทุกคนเป็นพ่อหรือน้องสาว หรือญาติของใครสักคน...
รองเท้า! ข้าจองนะ
โชคดีจัง
อย่าโดนตัวเขานะ เขาก็ติดเชื้อ
(กากบาท)
เจ้านี่พิลึกจริง ลีชิสก้า
ทําแบบนั่นจะช่วยให้พ่อข้าดีขึ้นได้ยังไง
มีคนบอกว่าโรคระบาด คืออากาศเน่าเสียที่มาจากแผ่นดินไหว
เครื่องรางจะปัดเป่าอากาศเสียให้กลับลงนรก
แล้วดอกไม้ล่ะ
ดอกไม้ป้องกันไม่ให้อากาศเสียเข้าสู่ร่างกาย
อ๋อ ใช่ หายใจทางปากสินะ
มาแปรงผมให้หน่อย
- คือข้าต้องไปดูแล... - แปรงผมให้ข้า
เจ้านี่น่ารําคาญจริง
ใช้หวีของแม่ข้านะ
เดี๋ยวเขาก็จะตายไปอีกคน
- อย่าพูดอย่างนั้น - มันแน่อยู่แล้ว
- แล้วข้าก็จะเป็นกําพร้า - คุณหนูไม่เป็นกําพร้าหรอก
ก็แค่ผู้หญิงที่โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว และไม่มีพ่อแม่
เจ้าไม่รู้หรอกว่ามันเป็นยังไง ลีชิสก้า
เจ้าโชคดีที่เป็นกําพร้ามาทั้งชีวิต
เจ้าก็เลยไม่รู้สึกอะไรกับเรื่องนี้
ค่ะ คุณหนูพูดถูก ขอโทษค่ะ คุณหนู
ข้าจะเป็นลูกกําพร้าที่ไม่มีสามี
ไม่มีทางไปจากที่นี่
ข้าได้สาส์นนี้มาวันนี้เอง
มันเขียนว่ายังไงคะ
บาโรเน่ ปิเอโร่จะไม่มาสู่ขอ
เนื่องจากเขาตายแล้ว
โอ้ ไม่นะ
โธ่ คุณหนู ข้าเสียใจด้วย
แม้ว่าคุณหนูจะเกลียดเขามาก
เรื่องนั้นมันเกี่ยวอะไรด้วย
ข้าก็แค่... ข้านึกภาพว่าคุณหนูจะต้องอยู่กับเขา
หลังจากแต่งงานแล้ว
แต่ข้ากับเจ้าก็หนีไปด้วยกันได้ อย่างไปเล่นกับแพะ
หรืออะไรที่เขาทํากันในชนบทน่ะ
หรือตอนกลางคืน ถ้าข้านอนไม่หลับ เจ้าก็จะเล่านิทานให้ฟังในครัว
หรือนวดเท้าให้ข้า
แต่ทุกอย่างจบแล้ว
พอพ่อตาย ข้าก็จะติดอยู่ที่นี่ตัวคนเดียว
ข้าจะอยู่ด้วย
เจ้าเป็นคนรับใช้คนเดียวที่เหลืออยู่ เจ้าก็คงจะไปอีกคน
ข้าไม่ทําแบบนั้นหรอก
คุณหนูต้องการข้า
ช่วยทําอะไรสักอย่างให้เขาหยุดได้ไหม
เจ้าดูเปลี่ยนไปนะ ลีชิสก้า
เปลี่ยนทรงผมเหรอ
ใช่สิ ทําแบบนี้แป๊บเดียวก็หาย
ข้ารู้สึกว่ามันได้ผลแล้วล่ะ
ข้าวิ่งไปทั่วห้องอย่างร่าเริงเลย
ไม่ว่าอะไรก็ควรจะลองก่อน
คราวนี้ข้าไม่รอดหรอก
ท่านยังมีโอกาสนะ
พระเจ้าทรงโปรด เราทุกคนมีโอกาส
หวังว่าเจ้าจะรู้ว่าข้าซาบซึ้งแค่ไหน
ที่มีเจ้าอยู่ในบ้านตลอดหลายปีนี้
ที่ได้เฝ้าดูเจ้าเติบโต
เจ้าก็เหมือนลูกสาวคนหนึ่งของข้า...
แม้จะยากไร้...
และไม่สําคัญเท่าคนอื่น แต่ก็ยังมีชีวิต
ลีชิสก้า ขอของว่างหน่อย
เหลือเชื่อนะว่าในบรรดาลูกสามคน นางคือคนที่ยังรอดอยู่
นางมีจิตใจที่แข็งกล้ามาก
ท่านไม่เป็นโรคใช่ไหม
- ยังนะ ยังไม่ติด - นึกว่าเครื่องหมายนั่นแปลว่าติดแล้ว
ให้ตายสิ งั้นเหรอ
ข้ามาส่งสาส์นถึงซินญอร์เอดวาร์โด
จากญาติของเขา ท่านวิสกอนเต้เลโอนาร์โดแห่งฟีโซเล่
- ลอร์ดแห่งวิลล่าซานต้าน่ะหรือ - ใช่
เราฟังอยู่
ท่านวิสกอนเต้เลโอนาร์โด ขอเชิญซินญอร์เอดวาร์โด
และภรรยาคนงาม ซินญอร่าเอลิซซ่า
ตายแล้ว
- บุตรสาว วิโอเลตต้า... - ตาย
- ลอเร็ตต้า... - ตาย
- และฟิโลเมน่า - ยังไม่ตาย
ไปที่บ้านพักในชนบทของเขา
เขาอยากให้พวกท่านหนีจากเมืองที่มีโรคระบาด
ไปพักผ่อนในชนบทที่งดงามและยังไม่มีใครติดเชื้อ
และเชิญท่านอยู่ได้นานเท่าที่ต้องการ
วิสกอนเต้เลโอนาร์โดยังไม่แต่งงาน ถูกไหม
นั่นญาติของพ่อท่านไม่ใช่เหรอ
เจ้ามีความคิดที่ดีกว่านั้นไหมล่ะ
วิสกอนเต้เลโอนาร์โด ยังไม่แต่งงาน แต่อีกไม่นานหรอก
เขาจะได้พบกับว่าที่เจ้าสาวในวันศุกร์นี้
มีใครได้รับเชิญอีก
ก็อีกหลายตระกูลที่มีชื่อเสียงในฟิเรนเซ่
ส่วนใหญ่ก็ตายหมดแล้วไม่ใช่เหรอ
ช่วยแจ้งต่อเลโอนาร์โด ญาติของเราด้วยว่า
ฟิโลเมน่า บุตรสาวของเอดวาร์โด ยินดีที่จะไปเยือน
และข้ารอไม่ไหวแล้วที่จะได้พบท่านในวันศุกร์นี้
- คุณหนู ปรึกษาเรื่องนี้กับ... - ขอบใจนะ
คุณหนูฟิโลเมน่า เราทิ้งนายท่านไว้ที่นี่ไม่ได้นะ
อย่าโง่ไปหน่อยเลย
ไม่มีทางที่ข้าจะปฏิเสธโอกาสดีๆ แบบนี้
ข้าจะได้พบขุนนางชั้นสูง เขาจะซื้อปราสาทให้ข้า
ข้าจะไม่โดดเดี่ยวอีกแล้ว
นายท่านป่วยหนักนะ
ลีชิสก้า นี่คือตั๋วที่จะพาเราไปจากที่นี่
โรคระบาดยังไปไม่ถึงนอกเมือง
ถ้าหนีตอนนี้ เราจะมีโอกาสรอด
ตกลงตามนี้นะ เราจะออกเดินทางพรุ่งนี้เช้า
ไม่ได้ค่ะ
ว่าอะไรนะ
พ่อของท่านเป็นนายของข้า ข้าจะทิ้งท่านในยามลําบากไม่ได้
ข้าให้สัญญากับแม่ของท่านแล้ว
จะรักษาสัญญากับคนที่ตายแล้วไปทําไม
ก็ได้ เราจะอยู่ที่นี่แล้วก็ป่วยตายไป
พอได้พบแม่ข้าบนสวรรค์
นางคงตื่นเต้นดีใจที่ได้รู้ว่าเจ้ารักษาสัญญา
ขอให้เป็นสุขกับโรคระบาดนะ
ไม่รู้ด้วยซ้ําว่าทําไมท่านลุง ถึงอยากให้ข้าไปวิลล่าโง่ๆ นั่น
อยู่ในเมืองน่าจะดีกว่า
ฟิเรนเซ่มีแต่โรคระบาดทุกหนทุกแห่ง
ด้วยสภาพร่างกายที่บอบบางของท่าน โดนอะไรนิดเดียวก็อาจถึงตายได้
อยู่นอกเมืองสักสองสามสัปดาห์ อาจส่งผลดีต่อสุขภาพของท่าน
ที่นั่นมีหญิงโสดด้วย
ได้ยินแค่นั้น เจ้าก็คึกคักขึ้นมาเลยนะ
ไม่ใช่ข้า แต่เพื่อท่าน ข้าสนใจแต่สิ่งที่ดีต่อสุขภาพของท่าน
สตรีจะช่วยเรื่องสุขภาพข้าได้ยังไง
ก็อาจทําให้ท่านร่าเริง ช่วยเสริมสร้างอารมณ์ขันให้ท่าน
สตรีเนี่ยนะ
โง่เง่า จอมวางแผน ไม่มีความเห็นอกเห็นใจ
ก่อนที่ข้าจะได้เป็นทายาทของท่านลุง พวกนางไม่เคยแม้แต่จะแลข้า
วันๆ มีแต่ "ลุยจิอย่างนี้" "อันโตนิโอ้อย่างนั้น"
ลุยจิตายไปแล้ว
อันโตนิโอ้ก็ตายแล้ว
ส่วนข้าคงถูกสาปแน่ ถ้าให้สตรีมาแตะต้องเงินของท่านลุง
พนันได้เลยว่านาผืนน้อยของพวกนาง ก็ไม่ทําให้รู้สึกดีขนาดนั้น
มันให้ความรู้สึกยังไง
ก็รู้สึกดีน่ะ
พวกนี้ต้องเฆี่ยนตีตัวเองในที่สาธารณะด้วยรึ
- พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ - ข้าว่านั่นแหละประเด็น
ออกจะโอ้อวดอยู่สักหน่อย
ทําไมพระเจ้าถึงส่งโรคระบาดมาให้เรา โลกกําลังจะแตกดับหรือไงนะ
ข้ายอมรับว่าตอนนี้โลกดูน่าหดหู่อยู่สักหน่อย
พอคิดว่าจะต้องยกเลิกงานฉลองนักบุญไมเคิล
ซึ่งเป็นงานสังสรรค์ประจําฤดูกาล
โรคระบาดนี้ไม่ปรานีกันเลย
ซิสเตอร์เบเนดิกต์บอกว่า ทั้งหมดนี้เป็นบททดสอบจากพระเจ้า
เราต้องรักษาศีลให้ดีที่สุด
แต่ถ้าเราไม่ผ่านบททดสอบล่ะ
ที่รัก ถ้าโรคระบาดคือบททดสอบจากพระเจ้า
คําเชิญไปยังวิลล่าก็คือการปลดปล่อย
อันเป็นผลจากการสวดภาวนา อย่างสม่ําเสมอของเจ้า
เจ้าสร้างปาฏิหาริย์ให้เรา
เหมือนคนเลี้ยงสัตว์และเรือบรรทุกสัตว์ของเขา
- โนอาห์น่ะเหรอ - ใช่ เรือของโนอาห์
ฟิเรนเซ่ที่มีโรคระบาดก็คืออุทกภัย
และวิลล่าของเลโอนาร์โดก็คือ เรือแสนงามที่จะพาเราไปยังที่ปลอดภัย
มีอาหารและเครื่องดื่มพรั่งพร้อม
และคนดีๆ ที่น่าคบหา
ข้าเปิดเนินอกมากพอให้ใครๆ สนใจไหม
โอ้ ต้องสนใจอยู่แล้วค่ะ
ราวกับลูกพีชอวบอิ่มสองลูกที่ห่อหุ้มอยู่ในผ้าไหม
ท่านไม่ธรรมดาเลย
ที่ว่าไม่ธรรมดาน่ะ ไม่ใช่แค่ "แตกต่าง" แต่ "เลอเลิศ"
ดีมาก
เอาเถอะ เขาจะต้องพอใจ กับของขวัญของข้า สินสอดด้วย
คุณหนู เขาต้องพอใจกับสติปัญญา และใบหน้าอันงดงามของท่าน ไม่ใช่สินสอด
เขาจะหลงรักท่าน
อีกอย่าง มีเซีย เก็บเรื่องนี้เป็นความลับของเรานะ
เรื่องที่มีคนติดเชื้อในบ้านเราน่ะ
อ๋อ แน่นอนค่ะ
- ได้นะ - ค่ะ
ข้าว่ามันคงยากที่เจ้าจะต้องทิ้ง... เพื่อนรักมา
แต่นางป่วยหนักมากใช่ไหม
และเรากําลังจะเริ่มต้นใหม่
โอ๊ะ งามมาก
ค่ะ คุณหนู
ข้าอยากเริ่มต้นใหม่
อรุณสวัสดิ์ มิตรสหาย ขอต้อนรับสู่วิลล่าซานต้า
ยินดีต้อนรับ เรายินดีเหลือเกิน ที่ได้ต้อนรับท่านที่นี่
ยินดีต้อนรับ
ขอแนะนําซินญอร่าปัมปิเนอาแห่งฟิเรนเซ่
ว่าที่วิสกอนเตสซ่าแห่งวิลล่านี้
ซินญอร่าผู้งดงาม
ข้ายินดียิ่งกว่าที่พูดไปเมื่อครู่นี้เสียอีก
สวัสดี
ข้าชื่อซิริสโก้ เป็นพ่อบ้าน
ข้าบอกท่านได้ทุกเรื่อง เกี่ยวกับวิลล่าหลังงามของเรา
ตื่นเต้นจัง
ข้ามีของขวัญแต่งงานเล็กๆ น้อยๆ มาด้วย ไม่ใช่ของมีค่าอะไรหรอก
คู่หมั้นของข้าอยู่ไหน วิสกอนเต้เลโอนาร์โดน่ะ
- ไม่อยู่ครับ - ไม่อยู่เหรอ
ท่านไปตระเวนซื้อไวน์หลายเมืองเลย
แต่ท่านต้องมาร่วมงานเลี้ยงต้อนรับแน่
แน่นอน
ระหว่างนี้ก็เชิญพักผ่อนให้สบายนะครับ
คงไม่เป็นไรถ้าข้าทําตัวตามสบาย และตกแต่งบ้านในอนาคตของข้านิดๆ หน่อยๆ
- ครับ - เพื่อสามีในอนาคตของข้า
- พาข้าไปที่ห้องพักหน่อยเถอะ - ครับ
ช่วยพานางไปห้องแรกชั้นบนสุดนะ
เจ้าพานางไปสิ ข้าต้องดูแลของขวัญ ให้นําไปจัดเก็บอย่างดี
และไม่มีใครหยิบฉวยเอาไปได้
- ถังนั้นหิ้วระวังๆ หน่อย - ไม่ต้องเกร็ง
- ห้องแรกชั้นบนสุด - หิ้วสองมือสิ สองมือ
เร็วขึ้นอีก
มีเซีย
เยี่ยมเลย
- มีเซีย - ข้ากําลังตามไป
- มีเซีย - มาแล้ว
ให้ตายสิ
ดีนะที่นางขนของมาเยอะมาก และเพิ่งมีแขกมาไม่กี่คน
ข้าส่งเทียบเชิญไม่สําเร็จไปห้าหกคน...
- ไปไหนกันหมดล่ะ - มาเรียตายแล้ว
ข้ารู้แล้ว
- ข้าหมายถึงสาวใช้ เอโลร่าน่ะ - หนีไปแล้ว
- จูเซปเป้ล่ะ - เมื่อคืนไม่ได้ยินเหรอ
เขากลัวจนเป็นบ้าไปแล้ว
เขาเข้าไปในทุ่งและบอกว่า รู้สึกเหมือนมีเสียงของน้องสาวที่ตายไป
สั่นสะเทือนอยู่ในร่างเขาราวกับสายฟ้า
ซิริสโก้ เหลือแค่เราแล้ว
ระหว่างที่แขกผู้สูงศักดิ์ชี้นิ้วสั่งอยู่ชั้นบน
เราก็เป็นแม่ครัว พ่อบ้าน คนหั่นเนื้อ หญิงซักผ้า
แม่บ้าน คนดูแลม้า และคนทํางานบ้าน
ทุกตําแหน่งที่ข้าตื่นเต้นนักที่จะได้ลอง
ลืมไป เรายังมีกาลันดรีโน่อยู่
เยี่ยม ถ้าแขกที่มาเป็นผึ้ง
ข้ามั่นใจว่าเขาช่วยได้แน่
มีแต่เราที่รู้ว่าเลโอนาร์โดตายแล้ว
เราต้องเก็บเป็นความลับให้นานที่สุด
คนรับใช้ไร้นายสองคน ไม่มีประโยชน์อะไร
เว้นแต่คนที่ได้สิทธิ์ในบ้านหลังนี้ จะขาดเราไม่ได้
อย่างคู่หมั้น ซินญอร่าปัมปิเนอาน่ะ
ไม่ได้แต่งงานก็ไม่มีสิทธิ์ นางมีแต่จะสร้างความรําคาญให้เรา
อ้อ ซินญอร่าฟิโลเมน่าเป็นญาติ
- นางอ้างสิทธิ์ได้ - นายท่านมีญาติตั้งเยอะ
เมื่อข่าวแพร่ออกไป แมลงสาบจอมตะกละ ทั่วตอสกาน่าจะแห่กันลงมา
พร้อมคนรับใช้ เพื่ออ้างสิทธิ์ครอบครองบ้านหลังนี้
พวกเขาจะเตะโด่งเราออกไป
ข้ายินดีจะเลียรองเท้าทุกตารางนิ้ว ของคนที่ไม่เตะโด่งข้าออกไป
เจ้าย้ายเบียร์เอล ข้าวางไว้ตรงนั้น แล้วเจ้าก็มาย้าย
- ข้าย้ายไปเก็บที่ห้องใต้ดิน - ห้องใต้ดินเย็นเกินไปสําหรับเอล
ข้าดูแลบ้านหลังนี้
เราดูแลบ้านหลังนี้
มีเซีย
- ซิริสโก้ - ทางนี้ๆ
- มาคุยเรื่องงานเลี้ยงต้อนรับกัน - อ๋อ ได้ มาคุยกันเถอะ
ในเมื่อคู่หมั้นข้าไม่อยู่ ก็เป็นธรรมดาที่ข้าจะเข้ามาดูแลแทน
- ข้าเขียนเมนูไว้แล้ว - ข้าจึงคิดว่า...
นายหญิงของบ้านกําลังพูด
- ขออภัย - ข้าอยากให้งานออกมาน่าประทับใจ
ปลา เนื้อ ผลไม้ เอลโรยอบเชยที่เรานํามา
อบเชย ว้าว
ท่านนี่มีของดีมากมายจริงๆ นะ คุณหนู
ท่านงามนัก ท่านมาจากตระกูลใหญ่ ท่านฉลาดหลักแหลม และ...
มีอบเชยมากมาย ช่างเพียบพร้อมจริงๆ
ท่านคือที่หนึ่ง
ใช่แล้ว
เขาบอกว่าข้าฉลาด เขารู้ว่าข้าอายุมากแล้ว
คุณหนู เขาไม่รู้อะไรหรอก
เขาไม่รู้อะไรเลย
ก็ถ้าเขารู้ล่ะ แล้วไปบอกเลโอนาร์โดว่า ว่าที่เจ้าสาวของเขาอายุ 28 แล้ว
แล้วเลโอนาร์โดถอนหมั้นล่ะ
เขาไม่รู้หรอกว่าคุณหนูอายุ 28
เขาจะรู้ได้ยังไง ในเมื่อคุณหนูหน้าเด็กขนาดนี้
อีกอย่าง ต่อให้เขารู้
ข้าจะ... ข้าจะจัดการเขาเอง
ข้าจะจัดการเขาก่อนที่จะได้ปริปากบอกใคร
เจ้าดูแลข้าอย่างดีเลยนะ
- ค่ะ - ดีแล้ว
ยี่สิบแปดเลยเหรอ
ขอโทษที เจ้าพูดอะไรน่ะ
คุณหนูปัมปิเนอาเป็นหญิงสาวที่งดงาม เฉลียวฉลาด มีความสามารถ
ซ้ํายังเป็นหญิงพรหมจรรย์
เลโอนาร์โดโชคดีมาก ที่จะได้ใช้ชีวิตร่วมกับสตรีอย่างนาง
เราเข้าใจตรงกันไหม
ปาร์เมน่า แม่นกน้อย
ตื่นเถอะ เราจะไปแล้ว
คุณหนู หน้าที่ของข้าคือ...
ฟังนะ เขาตายแล้ว เข้าใจนะ
เขาตายแล้ว
ข้าเพิ่งเข้าไปดู และเขา... ไม่อยู่แล้ว
ข้าเพิ่งออกมาไม่ถึงชั่วโมงเอง
- เขายังคุย... - ตอนนี้เขาไม่อยู่แล้ว...
โธ่ คุณหนู
ไม่นะ เอดวาร์โดของเรา
ไม่ใช่ "ของเรา" ย่ะ นังหนูท่อ
เขาเป็นพ่อข้า
ต่อจากนี้ข้าเป็นคนออกคําสั่ง
เราจะไปจากที่นี่
- อย่างน้อยข้าก็ต้องบอกลา - ไม่ต้อง
เชื้อโรคจะออกจากร่างเดิมและหาร่างใหม่สิงสู่
มันอันตรายเกินไป เราต้องไปกันเดี๋ยวนี้แล้ว
งั้นขอเวลาเก็บข้าวของสักห้านาทีได้ไหม
สี่นาที เพราะข้าให้เท่านี้
ได้โปรด...
ขออาหารหน่อย
อะไรก็ได้
ตัวเหม็นฉึ่ง
อะไรก็ได้
นี่เจ้าจะ...
เสียของเปล่าๆ เขาจะตายอยู่แล้ว
เราต้องตายกันทุกคนแหละ
เขากําลังจะตายเร็วๆ นี้แล้ว ความตายของเขาจะมาถึงในอีกไม่นาน
แต่ตอนนี้เขายังไม่ตาย
เจ้าควรได้กินขนมปังนั่นมากกว่าเขา
พระเยซูไม่เชื่อว่า มีใครควรได้กินขนมปังมากกว่าคนอื่น
ข้าก็อยากได้นะ ขนมปังของเจ้า
ข้าเชื่อว่าคุณหนูมีขนมปังในห่อสัมภาระอยู่แล้ว
ข้ามีขนมปังก็จริง แต่ข้าอยากได้ของเจ้า
มีปัญหาหรือเปล่า
เอาขนมปังของเจ้ามาให้ข้า
ข้าก็ควรได้กินพอๆ กับคนอื่นไม่ใช่รึ
อาจมากกว่าด้วย
ข้าขอขนมปัง เจ้าก็ให้ข้ามาสิ
เอางี้ใช่ไหม
ไม่นะ
อะไรเข้าสิงเจ้า เจ้าคนอกตัญญู
เจ้าไม่มีสิทธิ์ตัดสินว่าใครจะได้ขนมปัง
เด็ดดวง ซินญอร่า
- วันนี้อากาศดีนะ - วันนี้อากาศดี
- ช่วงอากาศดีๆ ของปี - ช่วงอากาศดีๆ ของปี
ใช่
อากาศดีมาก
นี่... พวกท่านคือประชาชนรึ
- เราคือประชาชน - สาบานได้ไหมว่าท่านไม่ติดโรค
แน่นอน
เพราะข้าคือซินญอร่าปัมปิเนอา ผู้หมั้นหมายกับวิสกอนเต้เลโอนาร์โด
ส่วนคนนี้คือซินญอร์ปันฟีโลแห่งตระกูลลุงการ์โน
และภรรยาของเขา ซินญอร่าเนฟีเล
ยินดีอย่างยิ่ง ซินญอร่าปัมปิเนอา
ท่านงดงามนัก ท่านวิสกอนเต้เป็นบุรุษที่โชคดีมาก
ซินญอร่าเนฟีเล ท่านเองก็งามเช่นกัน
ข้าชื่อดีโอเนโอ
ข้ามาที่นี่เพื่อดูแลคนไข้ของข้า ซินญอร์ทินดาโร
คุณผู้หญิง ยินดีอย่างยิ่ง...
ท่านใส่น้ําหอมหรือเปล่า นางใส่น้ําหอม
- ข้ามีอาการแพ้น่ะ - ไม่เป็นไรนะ
ตรงนั้นมีม้านั่ง
เขาต้องขอเวลาหายใจแรงๆ สักพัก
เพื่อกําจัดสารก่อภูมิแพ้ ไม่อย่างนั้นจะถึงแก่ชีวิต
- มีแขกมาอีกคนแล้ว - เขามาแล้ว
- คุณหนูสวยแล้ว ยิ้มหน่อย - ต้องเป็นเขาแน่ๆ
เอาละ เก็บคาง แล้วเปิดคอไว้นะ
อ้าว ไม่ใช่นี่นา
สวัสดี...
ทุกคน
ข้าคือฟิโลเมน่าจากบ้านเอดวาร์โด
และเป็นญาติของเลโอนาร์โด
ซินญอร่า
ครอบครัวที่แท้จริงมาแล้ว
ญาติของเขา เป็นเกียรติมาก
ยินดีต้อนรับ
คุณหนู แล้วซินญอร์เอดวาร์โดล่ะ
แล้วสาวใช้ประจําตัวท่านไปอยู่เสียที่ไหน
อย่าบอกนะว่าท่านเดินทางโดยลําพังมาทั้งวัน
อย่างกับชาวไร่
ใช่ ข้าก็อยากพาสาวใช้มาด้วย
อ๋อ ใช่
ลีชิสก้าน่ะ
แต่นางยังอยู่ในฟิเรนเซ่ คอยดูแลพ่อข้าที่กําลังป่วย
- อ้อ - แม่พระแท้ๆ
ข้าจะสวดภาวนาให้พ่อและสาวใช้ของท่าน
และสวดให้ฟิโลเมน่าด้วย กล้าหาญมากที่เดินทางโดยไม่มีผู้ใดช่วย
แหม ดูกลุ่มคนที่งดงามและสดใสนี่สิ
- ใช่ - ซิริสโก้ คาดว่าจะมีใครมาอีกไหม
อ๋อครับ เราเชิญแขกอีกมาก ใช่แล้ว อีกมาก
งั้นคงยากที่จะรู้ว่าใครกําลังเดินทาง ใครกําลังจะมาถึง
และใครที่ไม่โดนคร่าชีวิต
ด้วยการพิพากษาอย่างรวดเร็ว และรุนแรงของโรคระบาด
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า โปรดอภัยแก่เรา
ในบาปอันนํามาสู่โรคระบาดร้ายแรงนี้ด้วยเถิด
นางใกล้ชิดกับพระเจ้ามาก
ซึ่งเป็นข้อกล่าวหา จากความเห็นแก่ตัวทางโลกของเรา
เอาละ ใช่เลย อาเมน
ซิริสโก้ ช่วยพาเราชมทั่วบ้านหน่อยสิ
ได้ครับ แขกผู้มีเกียรติ
ขอต้อนรับสู่วิลล่าเล็กๆ แสนสุขของเรา
ข้าว่าน้ําหอมเป็นกลิ่นโรสแมรี่
โปรดตามข้ามา มีอะไรให้สํารวจอีกมาก
ออกมาตรงนี้ ท่านจะได้สูดอากาศ และลองเดินชมความงามสักครู่
อีกฝั่งของประตูรั้วนี้เป็นป่าที่มีต้นไม้ใหญ่น้อย
ข้าขอแนะนําว่าอย่าได้หลงไปในนั้นเชียว ข้าหลงมาหลายครั้งแล้ว
ถ้ามองไปทางนี้ ท่านจะเห็นแม่ครัวของเรา สตราติเลีย
ทักทายสตราติเลียหน่อย
นางอยู่นั่น ดีมาก
นี่เป็นอุทยานสําหรับเดินเล่น
ซึ่งข้าแนะนําให้มาเดินยามค่ําหรือช่วงเย็น...
ถ้าอยากโดนโจรตามป่าเขาเสียบเข้าให้ละก็นะ
เราไม่เคยมีปัญหาจากพวกโจร เราโดดเดี่ยวเกินกว่าจะมีใครบุกรุก
อ้อ มีอีกคน กาลันดรีโน่... กาลันดรีโน่
ปัญหาเรื่องโรคระบาดก็ไม่มี แต่ก็นั่นแหละ
กาลันดรีโน่จะคอยเฝ้าประตู
ประตูขวางกั้นความตายไม่ได้
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า โปรดรับเราเข้าสู่อาณาจักรสวรรค์...
เอาละ แค่วันเดียว สวดภาวนาเท่านี้ก็พอแล้ว ขอบคุณ
- เรามาตั้งกฎกันดีไหม - เอาสิ
เรามาที่นี่เพื่อกินและดื่ม และก้าวสู่อนาคตใหม่ที่สดใส
เราจะไม่พูดเรื่องโรคระบาดอีกแล้ว
- เราอุตส่าห์มาที่นี่แล้วแท้ๆ - งั้นไปกันต่อเลยไหม
ได้สิ มาเลย
มีอะไรให้ดูเต็มไปหมด ผลหมากรากไม้เยอะมาก
- ที่จริงมีแค่สอง แต่เราหาเจอแน่ - คุณหนู
- ยังมี... - คุณหนูครับ
นั่นเป็นกองมูลสัตว์ ซึ่งทุกท่านคงทราบ...
ซินญอร่าฟิโลเมน่า
- เราภูมิใจ... - ดีโอเนโอพูดกับท่านน่ะ
- ภูมิใจมาก - ค่ะ นายท่าน
โอ้ ยกย่องเกินไปแล้ว ข้าก็แค่คนทํามาหากินทั่วไป
พ่อข้าเป็นพ่อค้าไวน์
เรียกข้าว่าดีโอเนโอก็ได้
ขอบคุณมาก ดีโอเนโอ
และถึงแม้ข้าจะเป็นหญิงสูงศักดิ์
โปรดเรียกชื่อข้าเถอะ ฟิโลเมน่า
ถ้าเช่นนั้น...
ท่านสนุกกับการชมบ้านไหม
ตอนนี้เริ่มสนุกแล้ว
ข้ารู้สึกว่าท่านไม่เหมือนหญิงอื่น
ท่านแตกต่าง
ว้าว ขอบคุณนะ
ใช่ ข้าว่าข้าเป็นตัวของตัวเองตลอดเวลา
- ข้ารู้สึกได้ - คุยอะไรกัน เรื่องข้าเรอะ
- เปล่า - เปล่า
ดูสิ แมลงเต่าทองแสนสวย
ใช่
ไม่นะ ข้ากลืนมันลงไปแล้ว
- ไม่เป็นไร หายใจ... - ข้ากลืนเข้าไป
- พระเจ้า - หายใจ...
- หายใจไม่ออก - ไม่เป็นไร
- หายใจลึกๆ - ข้าหายใจไม่ออก
หายใจเข้าลึกๆ หนึ่ง สอง สาม
หายใจออก... มีม้านั่งอยู่ตรงนี้ หายใจเข้า สอง...
หายใจเข้า สอง สาม
พรุ่งนี้เช้ามาเดินเล่นกับข้านะ
พวกนั้นหัวเราะเยาะที่ข้าสวดภาวนา
การสวดเป็นสิ่งที่พระเจ้าโปรดปรานนะ
ขอโทษนะที่ข้าไม่ได้ถูกเลี้ยงมา ให้คุยเรื่องสวนสวยไม่รู้จักจบสิ้น
- พวกเขาทําให้ข้ารู้สึกเหมือนเป็นตัวประหลาด - เจ้าไม่ใช่ตัวประหลาด
เจ้าศรัทธาในคําสอนของพระเจ้า และเป็นแสงสว่างให้ทุกคนที่รู้จัก
ข้ารู้ว่ามันยาก แต่คิดดูสิว่า ในฟิเรนเซ่มันน่ากลัวแค่ไหน
โดยเฉพาะกับตระกูลเรา
เราต้องอยู่อย่างสงบที่นี่เพื่อความอยู่รอด
ส่วนคําพิพากษาของพระเจ้าน่ะ เรามีบทสวดที่ไพเราะของเจ้าอยู่แล้ว
และเรายังถือพรหมจรรย์ต่อไปได้
นั่นเป็นการเสียสละของชาวคริสต์
จริงด้วย
ข้าจะไปขี่ม้าสักหน่อย
ขอบคุณนะ
ใช่ค่ะ ชุดนี้ตัดจากผ้าไหม ถักทอจากเส้นใยของแมลงชั้นดี
อ๋อ ข้าถึงได้หัดเขียนอ่านไงล่ะ
ใช่แล้ว
นางมาแล้ว
ข้าไม่รู้ว่านี่อะไร
ปัมปา... ปัม... ปา...
หญิงนางนั้นชื่ออะไรนะ
ปันฟีโล คนที่... ภรรยาที่เคร่งศาสนา...
ฟิโลเมน่า เวลานี้ เหมาะจะไปเดินเล่นในสวนกันไหม
เราเจอกันที่ชั้นล่างในอีกสักครู่ได้ไหม
ไม่มีสาวใช้คอยช่วย เลยแต่งตัวยากหน่อยน่ะ
ได้เลย ตามสบายเลยครับ
ค่ะ
ที่นี่สวยมาก รู้สึกไหมว่ามันหอมฟุ้งเลย
เหมือนดอกมะลิในอากาศอุ่นๆ
ปะปนกับผึ้งบินวุ่น
ในท้องฟ้ายามราตรี
ช่างเป็นกลอนที่ไพเราะนัก
ซินญอร์ทินดาโรเป็นยังไงบ้าง
น่าเสียดายที่เขาป่วยตลอดเวลา
อภัยให้ข้าเถอะ ฟิโลเมน่า ปกติข้าจะไม่พูดเช่นนี้
แต่ข้าอดใจไม่บอกท่านไม่ได้ ท่านงามนักในแสงยามเช้าเช่นนี้
ตายแล้ว พระเจ้า...
โอ้ พระเจ้า ดีโอเนโอ ขอบคุณมาก ข้า...
สวัสดี เดินเล่นกันอยู่เหรอ
รอข้าด้วย
รอนะ รอเดี๋ยว
รอนะ
โอ๊ย
รอนะ รออยู่ตรงนั้นแหละ
รอข้าด้วยนะ
ถ้าเทพเมอร์คิวรีพูดได้ละก็...
รอก่อน อยู่ตรงนั้นแหละ อย่าไปไหน
- เรารออยู่ - พวกเจ้าทําอะไรกัน
- พูดถึงข้ารึเปล่า - เปล่านี่
ดีแล้ว ข้าไม่มีอะไรให้พูดถึง จริงๆ นะ
อย่าพูดแบบนั้นสิ ทินดาโร ท่านหล่อเหลาไม่เบาเลย
อย่ามาล้อเล่นกับข้านะ นังบ้า
ข้าไม่ได้ล้อเล่น
ข้าพูดไม่ได้เต็มปาก ว่าท่านเป็นพระสันตะปาปาคนโปรดของข้า
ปลา
น่ารักจัง
ได้แล้ว
- นางบอกว่าข้าหล่อไม่เบา - ใช่ นางกรุณามาก
รู้ไหม ข้าคิดมาตลอดว่า สตรีอาจไม่ได้ชั่วร้ายเสียทีเดียว
ก็เป็นไปได้นะ
นางงามสง่า แน่นอนว่ามีชาติกําเนิดสูง
แต่ข้าว่านางไม่ฉลาดพอสําหรับท่าน
ไม่มีสตรีคนไหนฉลาดพออยู่แล้ว
พอคิดว่าคืนนี้อาจเป็นคืนที่
ข้าจะได้เสพสุขกับหญิงสักคนเสียที
- อยากได้สักตัวไหม - อยากสิ
นายท่าน
ระวังตัวด้วย กระดูกท่านเปราะมาก
ไม่ ข้ารู้สึกสบายดี
อาจเพราะได้อยู่ต่อหน้าหญิงงาม
โอ๊ะ ก็ได้
เจ้ากลับเข้าวิลล่าพร้อมคนงานน่าจะดีกว่านะ
ถ้าต้องการเจ้าเมื่อไหร่ ข้าเรียกเอง
ได้เลย
- ขอโทษ - พระเจ้า
ตอนอยู่ในนั้นเจ้าอย่างกับแดฟนี่
เดินเล่นเป็นไงบ้าง นายท่าน
พูดได้คําเดียวว่าสนุก
ฟิโลเมน่าเป็นคนมีชีวิตชีวา
บางครั้งก็เหมือนภูตสาวบ้าคลั่ง แต่ก็งามนัก
และนางไม่เคยถามเรื่องมรดกของข้าสักครั้ง
ข้าดีใจที่ท่านสนุก
เพราะข้ามีข่าวร้ายเกี่ยวกับสุขภาพของท่าน
อะไร มีอะไร
ข้าตรวจปัสสาวะเมื่อเช้าของท่านแล้ว
ดูเหมือนท่านจะมีปริมาณเลือดและน้ําดี ไม่สมดุลกันอย่างรุนแรง
จริงรึ แต่ข้ารู้สึกปกติดีทุกอย่างเลยนะ มันเกิดจากอะไรได้บ้าง
ข้าเห็นว่าชีพจรของท่าน
เต้นแรงเข้าขั้นอันตราย จากการเดินทางที่เหนื่อยล้า
และอาจเกิดจากการติดเชื้ออื่นๆ ที่นี่
ซึ่งสตรีน่าจะนําเข้ามา
- โรคระบาดรึ - ไม่ใช่หรอก ไม่อย่างนั้นเราจะต้องไปแล้ว
ไม่ร้ายแรงขนาดนั้น แต่ก็ยังเป็นอันตรายอย่างยิ่ง
สําหรับบุรุษที่บอบบางอย่างท่าน
แต่ข้าเตรียมชาสมุนไพรไว้แล้ว
ดื่มเลย ข้ารับประกันได้ว่าท่านจะรอดชีวิต
- ขอบใจนะ ดีโอเนโอ - แน่นอน
อุตส่าห์คิดว่าข้าเริ่มรู้สึกสบายดี อย่างที่ไม่ได้รู้สึกมานานมากแล้ว
แต่ก็อย่างที่เจ้าพูดบ่อยๆ
ร่างกายข้าน่ะไว้ใจไม่ได้
เกรงว่าจะเป็นอย่างนั้น นายท่าน
มีเศษอะไรลอยอยู่ด้วย
ข้าผิดเอง นายท่าน ข้าผิดเอง ช้าขอโทษจากใจจริง
ข้าต่างหากที่ผิดเอง
ไม่ต้องคุกเข่าให้คนโง่อย่างข้าหรอก
ท่านควักไส้ปลามาหรือ ซินญอร่า ตัวท่านมีเลือดปลาเปรอะไปหมด
เหรอคะ
ข้านี่แปลกชะมัดเลย
ฟิโลเมน่างี่เง่า ทําอะไรตามใจตัวเองอยู่เรื่อย
ชีวิตดีจริงๆ
เจ้าต้องดื่มน้ํา
อยู่ห่างๆ เชื้ออาจกระโดดจากข้าไปหาเจ้าได้
- เจ้าจะตายอีกคนไม่ได้ - เจ้าไม่ตายหรอก
เราต้องมีศรัทธาในพระเจ้า
ข้าเชื่อว่านี่คือพระประสงค์ของพระเจ้า
เรามีใจต่อกัน เป็นบาปหนักยิ่งกว่าบาปอื่นๆ
เรามีอารมณ์ปรารถนาที่ผิดบาป
ความสุขที่สุดในชีวิตข้า คือการมีอารมณ์ปรารถนานั้นกับเจ้า แม่นกน้อย
ไม่เห็นมีขนมปังเลย ไหนเจ้าบอกว่ามีไงล่ะ
ยังอบอยู่เลยค่ะ คุณหนู แต่ข้ารับรองว่าจะต้องอร่อยมาก
- แล้วจานเนื้อล่ะ ทําอะไร - ปลาเทราต์
ปลาเทราต์ ไม่เอา
ทําไมไม่ทําอะไรหรูๆ อย่าง...
หมูหันล่ะ
คุณหนูพูดถูกที่สุด
เราจะทําหมูหัน
แย่หน่อยนะ คุณหนู กว่าจะย่างหมูได้ที่ต้องใช้เวลาสองวัน
เราจะทําตามคําสั่งของซินญอร่าโดยไม่ลังเล
ขอบคุณค่ะ คุณหนู
และในระหว่างนี้ ข้าขอพูดเพราะรักนะคะ
ข้ากําลังคิดเรื่องตะไบฟันคุณหนู
เพราะซึ่หน้าดูเหมือนจะ
ยื่นล้ําออกมากว่าซี่อื่น
มีเซีย
ให้ตายเถอะ
เจ้าคิดจะทําอะไร เสิร์ฟหมูดิบหรือไง มันต้องใช้เวลาสองวัน
ข้าจะก่อไฟให้ร้อนสุดๆ เลย
ถ้านางอยากกินหมู นางก็ต้องได้กินหมู ข้านําเอง ตามข้ามา
ดีโอเนโอ ทินดาโรจะลงมาไหม
เขารู้สึกไม่ค่อยสบายน่ะ
เขาควบคุมลําไส้ตัวเองไม่ค่อยได้อยู่แล้ว
แต่อาการป่วยนี้ทําให้เขาต้องนั่งกระโถนเป็นวันๆ
ท้องร่วงน่ะ
น่าเสียดาย งั้นก็เหลือแต่ วิสกอนเต้เลโอนาร์โดเท่านั้น
เขาอยู่ที่ไหน
ทําไมเขาถึงมาไม่ทันมื้อเย็นล่ะ มื้อเย็นที่บ้านเขานะ
เดี๋ยว เขาอาจจะบาดเจ็บ นี่แหละคําอธิบายที่สมเหตุสมผล
ก็สมเหตุสมผลน่ะสิ เยี่ยมมาก เขาบาดเจ็บ
ทุกท่าน ข้าขอเสิร์ฟอาหารจานแรก วุ้นดอกไม้
อาหารจากพืชที่จะช่วยเรียกน้ําย่อย
ซินญอร่าปัมปิเนอา
ท่านคงจะตื่นเต้นมากที่จะได้พบกับคู่หมั้น
ใช่ ข้าตื่นเต้นมาก ใช่เลย
สหาย ท่านดูประหม่าอยู่นิดๆ นะ
แค่นิดหน่อยน่ะ
แต่จะกังวลไปทําไม ท่านมีทุกอย่างเพียบพร้อมสําหรับบุรุษผู้นี้
ใบหน้างาม เรือนร่างงาม เสื้อผ้างาม
เรือนร่างงามรึ
- ตายจริง - แม่เจ้า ยอดไปเลย
- เขาต้องชอบแน่ๆ - โอ้ เขาต้องชอบแน่ น่าสนใจมาก
ไม่ใช่แค่นั้น ข้าอายุ 28 แล้ว
ข้าเป็นหญิงอายุ 28 ที่เหี่ยวเฉา
นั่นคงเป็นเหตุผลที่เลโอนาร์โดไม่มาร่วมงาน
- มีคนบอกเขาว่าข้าแก่แล้ว - ท่านไม่มีอะไรต้องกังวล
ท่านทั้งรวยทั้งสะสวย ซ้ํายังมีทักษะการดูแลแขกเหรื่อที่ดีเหลือเชื่อ
เขายังจะต้องการอะไรอีก
ก็ภรรยาที่หน้าอกหน้าใจไม่หย่อนยานน่ะสิ
แต่เรื่องอื่นสําคัญกว่ามาก
จริงเหรอ
จริง
หมูหันค่ะ
ไหนว่าปลาเทราต์ไง
แม่นกน้อย ขอโทษที่มาช้า
ข้าต้องตามจับลูกหมูแล้วฆ่ามัน
แล้วไหนจะต้องก่อกองไฟอีก
ไม่นะ
ไม่
ได้โปรด
ข้าขอโทษ
ข้ามาแล้ว
เอาละ
เราต้องพาเจ้าไปอยู่ที่อื่น
ข้าจะช่วยย้ายร่างเจ้า แม่นกน้อย ข้าขอโทษ
ขอโทษที่พูดแบบนี้นะ แต่บั้นท้ายบนตักข้าช่างกลมกลึงนัก
ขอบคุณ ข้าอวบอิ่มกว่าที่เห็นผ่านเสื้อผ้าอีกนะ
เรื่องนั้นคงต้องให้ข้าตัดสินด้วยตัวเอง
หมอ ข้าไม่ใช่คนไข้ที่ต้องตรวจร่างกายนะ
ข้าต้องหาเจอแน่ว่าท่านไม่สบายตัวตรงไหน
คุณหนู ท่านช่วยนั่งในที่ของตัวเองได้ไหม
คุณหมอดูแลซินญอร์ทินดาโรมาทั้งวันแล้ว
และอาจจะอยากพักขาสักหน่อย
เขาไม่เป็นไรหรอก
ข้าไม่เป็นไร
ขอน้ําให้เราหน่อย
ลุกพรวดพราดเลยทีเดียวเพื่อจะมาช่วย...
เพื่อจะมารับใช้เราน่ะ ซินญอร่า
ฟิโลเมน่า
การได้รู้ว่าข้ารู้อะไรหรือสงสัยอะไรเกี่ยวกับเจ้า
อาจเป็นประโยชน์กับตัวเจ้าเอง ในการเบนความสนใจในเรื่องรักใคร่
ไปหาคนที่มีฐานะสูงกว่านั้น
ถ้าเจ้าไล่ตามหนุ่มโสดมั่งมีอย่างทินดาโร
ชะตาชีวิตเจ้าคงดีกว่านี้มาก
นี่ขู่ข้าเรอะ
พระเจ้า ไม่ใช่เลย ข้าเตือนต่างหาก
เจ้ารู้ไหมว่าถ้าถูกจับได้จะเกิดอะไรขึ้น
เจ้าจะถูกจับโยนออกไปกลางทุ่ง เจ้าจะอดตาย...หรือร้ายกว่านั้นอีก
รู้ใช่ไหมว่าเราทุกคนจะต้องตาย
ข้ารับรองได้ เร็วกว่าที่ท่านคิดด้วย
ขอบคุณนะที่เป็นห่วง
แต่ข้าจะทําอย่างที่ต้องการ ในเวลาที่ยังเหลือ
ข้าอยากเป็นเพื่อนกับท่านนะ
แต่ข้าไม่ใช่คนรับใช้แล้ว ไม่รับใช้ใครอีกแล้ว
สวัสดี สหายทุกท่าน
นายท่านควรจะพักผ่อนนะ
ข้ารู้สึกสบายดีทุกอย่างน่ะ หมอ
ท่านป่วยหนักมากนะครับ
ข้าอาเจียนตั้งแต่ดื่มชาถ้วยใหม่ที่เจ้าจัดให้
แต่อย่างที่เจ้าว่า แบบนี้แสดงว่ายาได้ผล
มันได้ผลจริงๆ
ท่านต้องเข้านอนแล้ว
ไม่หรอก ยังก่อน จริงๆ นะ
เพราะข้าได้ยินเสียงนางฟ้าหัวเราะ และมันบันดาลใจให้ข้าอยากเข้าร่วมปาร์ตี้
ข้าจะไม่ยอมยืนหลบข้างผนังไปตลอดชีวิต
คุณผู้หญิง คืนนี้ท่านงามดั่งลูกพลัม
เขาพูดกับสตรีกันยังไงนะ ดีโอเนโอ
ท่านงามน่าดูนัก
ใช่ เขาพูดกันอย่างนั้นแหละ
ไม่นะ
มีเซีย
- ในถังนั่นมีอะไร - ไม่มี
อะไร... อะไรอยู่ในถังนั่น
อย่านะ
โรคระบาด เจ้าพาคนเป็นโรคมาที่นี่
แย่แล้ว
แหมๆๆ
ดูเหมือนข้าจะได้สาวใช้ผู้หยิ่งผยอง
อยู่ในกํามือแล้ว
นั่นใครน่ะ
ผู้ชายที่ไหนไม่รู้
นั่นเลโอนาร์โด
งั้นเจ้าก็ฝังคนที่เป็นโรคระบาดไว้ที่นี่
แล้วบอกทุกคนว่าเขาอยู่ระหว่างเดินทาง
เจ้าคิดจะทําอะไร เจ้าโง่เอ๊ย
มันเป็นสถานการณ์ที่ออกจะลําบากอยู่
ก็ใช่
มีทางหนึ่ง
คือเราทําข้อตกลงร่วมกันในตอนนี้
ข้าจะไม่บอกใครว่าเจ้านําโรคระบาดมาที่บ้านนี้
และข้าจะไม่บอกใคร ว่ามีคนเป็นโรคระบาดในบ้านนี้อยู่แล้ว
และท่านวิสกอนเต้เลโอนาร์โดตายแล้ว
ใช่
งั้นก็ช่วยข้าหน่อย
บ้าจริง
ลงไปในนั้นแล้วช่วยอ่อนโยนกับนางด้วย
นั่นคือตอนที่ฟิลิปส่งทหาร ไปพิชิตภูเขาชีนอสเซฟาเล
ฟลามินีนัสไม่รู้เลยว่า
ฟิลิปอยู่ใกล้กว่าที่เขาคิดมาก
ท่านคงไม่เข้าใจความสัมพันธ์อันซับซ้อน
ของชาวอีโทเลียนกับจักรวรรดิโรมันสินะ
ดีแล้ว แบบนี้ดีต่อสุขภาพ
- ข้าคุยต่อได้ ไม่ต้องห่วง - ให้ตายเถอะ
ไวน์ไหมคะ เหลือพอรินได้อีกหนึ่งแก้ว
ไวน์นี้หาดื่มยากมากนะ
- ขอแก้วนึง - ที่จริงข้าก็อยากดื่มสักแก้ว
ได้เลยค่ะ ซินญอร์
ข้าเชื่อว่าดีโอเนโอพูดก่อนว่าเขาอยากดื่ม
แต่ซินญอร์ทินดาโรก็บอกว่าเขาอยากดื่มบ้าง
ท่านแบ่งให้ทั้งสองคนก็ได้นี่
ข้าก็ไม่ได้อยากจะคิดเอาเองหรอกนะ
แต่ข้าเชื่อว่าบุรุษสูงศักดิ์อย่างทินดาโร
อาจจะมีลิ้นที่แยกแยะไวน์ได้ดีกว่าน่ะ
ข้าไม่แน่ใจหรอกนะ เพราะพ่อของดีโอเนโอเป็นพ่อค้าไวน์
ดีโอเนโอ ท่านดื่มเอลก็ได้นะ
แน่นอน คุณหนู ได้เลย
- ไม่ยุติธรรมเลย - ยุติธรรมเหรอ
นี่เป็นไวน์ที่พิเศษที่สุด
สําหรับแขกที่พิเศษที่สุดของเรา
โลกก็เป็นแบบนี้แหละ
ตายจริง...
อะไรกันเนี่ย
- เอาเงินมาให้เรา - ผู้หญิงด้วย
และถ้ามีน้ําสะอาด ก็ยกมาด้วย
ไปให้พ้น
นี่เจ้าขว้างจานใส่ข้าเรอะ
เล่นงานเจ้าไง
โอ๊ย
ข้าเป็นอะไรรึเปล่า
ช่วยข้าด้วย
- เห็นไหมว่าข้าทําอะไร - โอ้ พระเจ้า น่าขยะแขยงนัก
ไม่นะ
ไม่นะ ไม่
โอ๊ะ
พระคาร์ดินัลอัญโญโล่
เนฟีเล
บ้าเอ๊ย
อะไรเข้าสิงท่าน
ข้าก็อยากจะพูดได้ว่าข้าโดนปิศาจเข้าสิง
หรือข้าละทิ้งศรัทธาต่อพระเจ้า
แต่เรื่องมันเลวร้ายกว่านั้นมาก
ภาพอันน่ากลัวที่ข้าเห็น
ตอนนี้ข้ารู้ความจริงแล้ว
พระเจ้าทรงทอดทิ้งเรา
เนฟีเล เจ้าเป็นเด็กที่มีจิตใจบริสุทธิ์มาตลอด
เด็กที่ไม่มีบาป
ไปให้พ้นนะ ซาตาน
ไปให้พ้น
หายใจลึกๆ แล้วคิดสิว่าตัวเองเป็นใคร
เราไปก็ได้
เราจะไปแล้ว
แต่จงรู้ไว้
พระเจ้าทรงพิพากษาแล้ว
พระองค์จะไม่มาอีก
พระบุตรก็เช่นกัน
ทุกอย่างสิ้นสูญ
โรคระบาด
- ไม่นะ - พระเจ้า
ไม่นะ
พระเจ้า
ข้าว่าข้าต้องดื่มไวน์อีก
ตายแล้ว คงไม่ใช่เลโอนาร์โดหรอกนะ
ตายแล้ว ข้าดูไม่ได้เลย
- ท่านงามมาก - ข้ามาแล้ว
- มาแล้ว - พระเจ้า
ข้ามาถึงจนได้
คําบรรยายโดยขีดขิน จินดาอนันต์