Magandang umaga, mahal na biskondesa.
Napakagandang araw na bigay ng Diyos!
Kailangan ko munang makakain ng mga keso ko.
Siyempre naman.
Ito na.
-Kaya ko nang mag-isa 'yan! -Sige.
Kumusta ang mga preparasyon?
Nakahanda na ang alak,
pinakawalan na ng katiwala ang palkon ni Leonardo
para makapagdagdag ng kaunting kasiyahan.
Planado na ang isang masayang araw para parangalan ang bagong kasal.
Palkon! Sana maganda ang tuka niya.
Siyempre naman.
Ano 'yan?
At isa pa pala
sa ginawa ko
para maging mas masaya at magkasundo-sundo tayo,
gumawa ako ng korona…
para sa mananalo.
-Parang bulaklak ng patay. -Hindi.
-Korona 'to. -Masyadong malaki.
E, di sige, bulaklak ito para sa mananalo!
-Matutuwa kaya sila? -Opo naman!
Napakabait mo daw dahil sinama mo sila para makisaya sa kasal mo.
'Yan ang sabi nila.
Magugustuhan kaya ni Leonardo ang…
Wag nang pag-usapan ang namayapa na.
Araw mo ngayon, ang padrona ng Villa Santa.
Ang gusto mo lang ang mahalaga.
Nakakapagtaka namang nagsasaya sila kahit wala naman 'yong lalaki.
Puwede ba?
Hindi puwede, Filomena.
Di puwedeng paupo-upo ka lang.
Gawin mo 'yong trabaho mo.
Kung di ka tutulong sa mga tagasilbi, mabubuko tayo.
Pag nasa labas, magpapanggap ako.
Pero dito sa loob, wala akong pakialam sa sasabihin mo.
Isa pa, di ako ang magbubuko sa atin.
Ikaw, dahil diyan sa pusod mo na mukhang labanos.
Tsikinini ba 'yan?
O baka diyan pa tayo mabuko, sa pakikipaglandian mo kay Tindaro.
Ano? Hindi, a!
May nangyari sa inyo!
Ano'ng plano mo?
Makikipaglampungan ka kay Tindaro
para makuha mo siya, gano'n ba?
Ilugay mo, tanga.
Hindi si Tindaro ang gumawa nito.
Si Dioneo.
Ano?
Bakit?
-Dahil guwapo siya. -Hindi, a.
Guwapo siya. At kitang-kita naman.
Akala mo ba porke't nakabihis-mayaman ka, puwede mo nang gawin ang gusto mo?
Bubukaka ka na lang sa mas mababa?
Hahayaan mo lang na masagwa ang ayos ng buhok mo?
May mga dapat sundin, Licisca.
Kakasabi mo lang na sa loob, puwede nating gawin ang gusto natin.
Sa mata ng iba, nakikipagmabutihan ako kay Tindaro.
Pero ang ginagawa ko kasama si Dioneo,
nang tatlong beses,
akin na lang 'yon.
At kanya.
Maingat naman siya.
Puwes, sana nga.
Dahil diyan sa ginagawa mo, baka mapalayas tayo dito.
Sa tingin mo masama ako?
Hindi ko gagawin ang ginagawa mo.
Dapat may magkagusto muna sa 'yo.
Oras na para mag-almusal, Licisca.
Gising!
Gising! Dioneo, gumising ka! Inuutos ko na gumising ka na!
Ano'ng nangyari?
Nagising ako sa huni ng ibon, tapos parang may sumaksak sa puso ko.
Pero nakatawa ka pa?
Baka nahihirapan kang huminga, tapos sabayan pa ng mukhang tanga.
Ano?
-'Yon kasi ang tawag sa medisina. -Hindi.
Sintomas ito ng nagmamahal.
Binago ako ni Senyora Filomena.
Ibang-iba na ako ngayon kaysa kahapon.
Maingat ako, mapaghinala.
Pero ngayon, mas maliwanag na, tulad ng mga mata mo.
Parang dalawang malalaki at magagandang mata.
Masaya ako para sa 'yo, padrone.
Ang dami kong nararamdaman, ang dami kong gustong yakapin.
Kahit butas ng ilong niya.
Napakaganda. Sayang at dalawa lang 'yon.
Ga'no katagal bago ko siya alukin ng kasal?
Alukin ng kasal? Parang…
Parang…
Tindaro, bilang doktor,
at bilang mabuting kaibigan mo,
sinasabi ko sa 'yo, di pinapakasalan ang gano'ng babae.
Kitang-kita sa mga butas ng ilong niya ang matinding pagnanasa.
Walang habas ang babaeng 'yon. Madaling makuha.
Dahil sa mga karanasan mo sa mabababang babae,
mali na ang tingin mo sa magandang nilalang na 'to.
Mali ang pagkakakilala mo sa kanya.
Di siya mababang klase ng babae. Siya na ang…
hinahanap ko.
May kumakatok.
Mga tagasilbi!
-Kumusta? -Kumusta?
-Ang katiwala po? -Sirisco!
May sulat.
May balita ba?
Para kay Biskonde Leonardo,
namatay na ang tiyahin niya sa Rovigo.
Ang samang mamatay do'n.
Hay, ito ang masama.
Para kay Panfilo ng pamilya Lungarno…
Hindi kita nakilala.
-Pareho kayo ng panga ng ama mo. -Oo, guwapo talaga kami.
Ikinalulungkot ko ang nangyari sa pamilya mo.
Walang nakakalungkot pag nasa bakasyon.
Salamat dito.
Andreoli.
'Yong katiwala ang magbabayad.
Wala akong pera dito.
Paalam na.
-Lahat? -Oo, sinamsam ng bangko lahat.
Ang bahay natin, ang mga bodega.
Walang nabanggit sa mga balabal ko, pero malamang.
-Kahit 'yong mga barko? -Oo, lahat ng barko.
Alam kong lumaki ang gastos dahil sa salot,
pero di ko akalaing magpapakatanga siya.
Ikaw naman talaga ang matalino.
Kasalanan niya dahil hindi siya nakinig sa payo mo.
Hindi tulad ko.
Ngayong wala na ang bahay, pagbutihin pa natin
para masiguro ang kinabukasan natin, ang mga kaalyansa natin.
Si Tindaro, napakatanga ng taong 'yon,
pero si Filomena ang magiging daan natin.
Ang totoo, si Pampinea lang naman ang puwedeng magpaalis sa atin.
Maganda ba ang lagay natin sa kanya?
Oo naman. Mahal tayo ni Pampinea.
Talaga? Sinabi niya sa 'yo?
Siguro naman mahal niya tayo. Sabi nga ni Hesus, magmahalan tayo.
Katulad ng mga tupang nagmamahalan.
Higit pa sa pagmamahal sa tupa ang dapat na makuha natin kay Pampinea.
Mabuti na 'yong puro maganda lang ang masasabi niya pagbalik ng asawa niya.
Magugustuhan niya ang kuwento ng milagrong pagkakaligtas ko.
Baka magtatalon siya sa saya.
'Yong tungkol sa milagro, sa atin na lang muna 'yon.
Sige, mahal ko.
Pipilitin kong wag magsalita tungkol sa pagkakaligtas ko.
Tinatawagan ang lahat sa ibaba dahil magsisimula na ang kasiyahan.
Simula na 'to.
Libo-libong tao ang pinatay ng matalinong piratang si Paganino,
at tuluyan na siyang nabaliw…
sa pag-ibig.
Magaling! Magaling!
Ang ganda ng pagkakakuwento.
Medyo pahinto-hinto lang.
Pero sapat na ba 'yan para makuha mo ang korona ng nagwagi?
-Tingnan natin. -Ako ang mananalo.
Ano kaya ang makakapagpasaya sa magandang tulad mo?
Itaas natin ang mga baso natin.
Para sa magandang biskondesa.
'Yan ang gusto ko.
Tagasilbi.
Tandaan n'yo, dapat ay walang halong kabastusan ang mga kuwento.
Hindi pa ako tapos.
Pero sa lahat ng mga naggagandahang bato na dala ni Paganino galing sa Monaco,
walang makakapantay sa ganda mo,
mahal kong Filomena.
Pero,
tuwing naiisip kita…
ito ang nakikita ko.
Tindaro…
Para sa 'yo ito.
Padrone, hindi ko matatanggap 'yan.
Para sa 'yo ito, mahal ko.
Hindi mga regalo ang gusto ko.
Ikaw lang ang gusto ko.
Dahil ayaw mong tanggapin ito,
lalo mo lang pinatunayan na karapat-dapat ka.
Kunsabagay, dapat lang sa akin ang magaganda.
Magaling.
-Alembong ka. -Ano'ng sabi mo?
Alak pa?
Nakakatuwa naman, Tindaro.
Pero ang pangit no'ng nangyari sa huli kaya tanggal ka na.
Wala kang korona.
Neifile, ikaw na ang susunod.
Ano? Hindi ko… Ano'ng nangyayari?
Biskondesa, ba't di mo kami aliwin ng pinakamagandang kuwento sa lahat,
ang araw ng kasal mo.
Oo naman. Bakit hindi?
Sige. Ano kasi 'yon…
kahapon 'yon, sa pagkakatanda ko.
Oo, tapos dinala niya ako sa…
-Sa putikan. -Oo, sa putikan.
Sa magandang… Ano? Hindi sa putikan.
A… Sa tore. Tama.
Oo, sa tore, kulay kayumanggi.
Gusto ko 'yon.
Tapos sabi niya natulala raw siya sa…
Sa ngiti.
…sa kagandahan ko,
na nagpatibok sa puso niya.
Hindi raw niya kayang iwan ang ganda kong 'to.
Tapos… tapos… do'n na niya ako unang hinalikan.
Tapos sabi niya, "Gusto ko 'to."
"Gustong-gusto ko 'to."
Oo, natutuwa ako pag binabalikan ko ang kuwentong 'yon.
At dahil natuwa ako sa sarili ko, ako na ang panalo!
-Ano? -'Yong susunod naman.
-Sandali nga lang. -Si Sirisco?
Sa susunod, pakilinaw ang mga patakaran, ha.
Ako ang baboy.
Wag n'yong hawakan ang itlog niya!
Itlog para sa 'yo, biskondesa.
Tumawa kayo!
Sirisco! Misia!
Ang saya-saya!
Sige pa!
-Ang saya-saya natin! -Oo nga.
Ang saya-saya natin!
Ayos 'to! Walang katapusang saya!
Talagang…
-Salamat. -Ang galing.
Sige nga, patingin nga.
Sige.
'Yong susunod na laro.
Pa'no ba maipapanalo ang larong 'to?
Misia?
Ayusin mo naman ang lakad mo.
Sige, pakitaas ninyo ang kaliwang braso.
Lilipad ang ibong 'to,
tapos ay kakainin ang karneng hawak ng karapat-dapat.
Maganda 'to.
Masasaksihan n'yo ngayon ang paglipad na walang kasingganda.
Lipad, Fortuna.
Lipad!
Fortuna, balik!
Fortuna!
Sino'ng di masasabik sa pagbabalik ng ibong puwede ka na lang kagatin?
Naiisip ko 'yong lamang-loob ko sa hilaw na karneng 'to.
Isipin mo na lang kung hawak mo 'yong bituka mo.
Gusto kong subukan, pero malamang patay na ako no'n.
-Kakaiba ka talaga. -Ako?
-Ako ba 'yon? -Ano? Hindi?
Ano'ng naramdaman mo nang tinawag ka ng Diyos para iligtas ako?
Nakakasigla din pala pag matagal nakataas ang kamay.
Masarap ba sa katawan?
'Yong parang may makati sa 'yo na kinamot mo?
Ano'ng pinagtatawanan n'yo?
May ikukuwento ka na ba, o abala ka sa pagtitig sa doktor?
Hindi, iba yata 'yon.
Oo, may kuwento ako.
Tungkol sa pagmamahal ng Diyos sa mga anak niya.
May isang babaeng naliligaw.
Nahulog siya sa balon.
Dininig ng Diyos ang mga dasal niya.
Nagpadala ang Diyos ng magaling na mandirigma
para iligtas ang babae mula sa balon gamit ang malalakas nitong braso.
Niyakap siya nito.
Isang mahigpit na yakap,
halos maramdaman na ng babae ang Diyos sa kaloob-looban ng katawan niya.
Parang iba ang naramdaman niya sa kaloob-looban ng katawan niya.
Ikaw ba 'yong malibog na babae sa balon?
Hindi ako malibog.
E, ano kung malibog siya?
-Maka-Diyos ako! -Wala sa itsura mo.
Kesa naman sa 'yo, biskondesa.
Kasalanan ang pagmamataas, di ba?
Nakakapagod. Mabuting magpahinga na tayo.
Hindi pa bumabalik ang ibon ni Leonardo.
Kung totoong mabait si Leonardo tulad ng sinasabi mo,
mas gugustuhin niya sigurong makapagpahinga na kami sa villa.
Saan ko ilalagay 'tong karne?
Sandali lang!
Gusto ko lang ipaalala sa inyo na kaya kayo nandito
dahil inimbita kayo ni Leonardo,
at puwedeng-puwede itong bawiin.
-Palalayasin mo kami? -Oo!
Pamamahay ko 'to at mga bisita ko kayo!
Kaya kung gusto ninyong bumalik sa Firenze na puno ng salot,
sabihin n'yo lang!
Fortuna! Halika dito, Fortuna!
-Akin na 'yan! -'Yong ibon!
Nanalo ba ako, biskondesa?
Mukhang dalawa ang nanalo.
Ayawan na!
Humingi ka ng pasensiya.
Ano?
Hindi ka dapat sumasabat.
Di puwedeng basta ka na lang magsasalita sa harap ng biskondesa, mali 'yon.
Pero ginawa ko,
kaya ibig sabihin, puwede.
Pumapayag kang tapak-tapakan ka lang niya?
Parang tulad ng ginagawa mo ngayon sa basang walis na 'yan.
Basahan 'to.
May sulat ka sa mga baboy?
Alam ko rin ang nangyari sa pamilya nila.
Ang masasabi ko lang… masarap.
Nagpahinga lang ako sandali.
Magulo kasi sa labas.
Puwede kang mapugutan ng ulo sa ginagawa mo.
Kung itatago mo ang mga sekreto ko,
itatago ko rin ang sa 'yo.
Hindi siguro makatulog ang asawa mo ngayon.
Umaasa sa mga yakap mo.
Mukhang hindi.
Naiinggit ako sa 'yo.
Puwede kang magpunta kahit saan nang walang pinoproblema.
Malayang ginagawa ang gusto mo.
'Yan ba ang gusto mo?
Hindi ko na alam.
Kahit ano pa ang gusto mo noon,
kahit sino ka pa,
pumupusta ako na wala nang halaga 'yon.
At bakit?
Marami na akong napuntahang bahay,
nasaksihan ko kung paano ilibing ng mga ina ang mga anak nila,
mga magsasakang lumulusob sa mga kastilyo.
Kung may natutunan tayo sa salot na 'to,
ito 'yong puwede nating piliin kung ano ang gusto natin sa buhay,
at itapon ang mga gusto nating talikuran.
Pasok.
Ikaw pala.
Magaling.
Pasensiya sa nangyari kanina, biskondesa.
Wala kasi sa kondisyon si Fortuna.
Sabi ni Stratilia dahil daw sa pagkain, pero palagay ko may regla 'yong ibon.
Bakit ka nandito?
Alam ko na naging mahirap ang araw na 'to.
Pero naalala ko na hindi ko pa pala nasasabi sa 'yo,
sa gitna ng mga kasiyahan,
na masaya ako dahil sa wakas nandito ka na.
Hindi ito matatawag na villa kung walang padrona.
Ito, o.
Ano 'to?
Mga guhit ng biskonde.
Nakita ko kanina kaya naisip kong ibigay sa 'yo.
Para mas makilala mo pa siya.
Magandang gabi.
Wag.
Dito ka muna?
Kilalang-kilala mo siya, hindi ba?
Opo, kilalang-kilala ko siya.
Puwede ba?
Sige.
Buhay na buhay ang mga gawa niya.
Opo, mahal ni Leonardo ang probinsiya,
lalo na ang mga bundok.
Pero hindi ko maintindihan.
'Yan ang biskonde.
Parang tulang mahirap maintindihan ang mga guhit niya.
-Mga bundok pa. -Ang galing niya.
Binabanggit ka nga rin niya, biskondesa.
Talaga?
Oo.
Ano ang unang pinuri nya sa akin?
Naiisip niya ang magagandang mata mo,
at ang…
malambot mong buhok, at…
At sabi niya
gustong-gusto mo na raw mag-asawa.
Mamahalin kaya niya ako?
Opo, mamahalin ka niya.
Nang husto.
Ano pa ang gagawin niya?
Tititigan ka niya…
at…
yayakapin ka niya.
Tapos…
-Hahalikan niya ako? -Oo.
Paano ako hahalikan ni Leonardo?
Parang ganito.
Isuot mo. Bagay na bagay 'yan sa leeg mo.
Ang bakya. Hindi ko gusto.
Hindi ko inaasahang babalik ka dito.
Pero masaya ako, siyempre.
Bakit?
May kaunting kahihiyan kasi
pag nagtaksil ang mga babaeng galing sa kilalang pamilya.
Sa karanasan ko.
Wala naman akong pinangako.
Malaya ako.
Oo, malaya ka ngang kumilos.
At nakakaakit 'to.
Iba ka…
pero hindi tulad ng iniisip ni Tindaro.
Ano ba ang iniisip niya?
Na ikaw lang ang matino sa lahat ng babae.
At hindi gano'n ang iniisip mo?
Hindi ba ako matino
at masarap,
at ang nag-iisang babaeng hinahangad mo?
Baka ikaw na nga.
Diyos ko, ilayo Mo ako sa tukso.
Pero itatanong ko lang sana
kung bakit si Dioneo ang pinadala Mo?
May matipunong katawan,
at ang malalakas niyang braso.
Dapat ba akong…
Hindi.
"Ako'y isang batong muog, dibdib ko ang siyang tore."
Hay, naku.
"Sa piling ng aking mahal ay panatag ang sarili. "
Ang ganda mong pagmasdan.
-Pagkain! -Papasukin n'yo kami!
-Pahingi ng pagkain! -Papasukin n'yo kami!
Wala kaming sakit!
-Lumayas kayo! Layas! -Nagugutom kami!
-May 30 tao ako dito! -Pagkain!
-Kahit ano lang! -Pahingi ng tubig!
-Maawa kayo! -Ako'ng bahala sa kanila, Sirisco!
Hindi, wag!
-Kaya ko 'to! -Papasukin n'yo kami!
-Maawa ka! -Hayop ka! Kaibigan ko 'yan!
-Pagkain! -Sige, pakakawalan ko ang mga aso!
-Pagkain! -Umalis na tayo!
Umalis na tayo!
Sa susunod, bubuhusan ko kayo ng kumukulong mantika!
Ang galing natin!
Hay, naku.
Magaling, Sirisco.
Hindi, wala 'yon. O, sige, salamat.
Salamat sa inyo.
Sandali.
Ginawa ko 'yon para sa padrona ng villa.
Ang biskondesa.
Ginagawa niya lahat para paligayahin ka, araw at gabi.
Wag kang maingay.
Mag-isa lang silang hinarap ni Sirisco?
-Nasaan 'yong ibang lalaki? -Wag.
Tindaro?
Panfilo? Dioneo?
-Mga duwag. -Hindi naman.
Hinayaan n'yo ang matandang 'to ang humarap sa mga kriminal na 'yon?
Nakakahiya kayo.
Mga walang silbi.
Masaya akong ipagtanggol ang villa At saka natutulog sila.
Hindi ikaw
ang amo dito!
O, siya. Sige.
Pa'no?
Tulog na tayo?
Misia.
Nasisiraan ka na ba?
"Araw at gabi"?
Pa'no kung may nakarinig sa 'yo? Hindi ko…
Hindi ako nag-iisip.
Masaya lang akong makita kang masaya.
Misia!
Si Leonardo ang nag-iisang pinakamamahal ko.
Siya lang ang mahalaga sa akin.
Akala ko maiintindihan mo 'yon
no'ng kinailangan mong iwan ang babaeng 'yon.
Parmena ang pangalan niya.
Hay, Misia.
Naiintindihan ko na ang nararamdaman mo.
Kaya siguro hindi ka nakakapag-isip nang tama.
Ngayon, wag kang magpapakita sa akin
hangga't di bumabalik ang Misia na kailangan ko.
Opo, padrona.
Kailangan nating mag-usap.
Ano'ng ginagawa mo dito?
Hindi.
Hindi?
Muntik na tayong mapasok ng mga pulubi.
Hindi masarap 'yong almusal. Sabi ko gusto ko ng masarap.
Medyo masarap lang 'yong almusal kanina.
Dahil sa mga kapalpakan mo, napapaisip ako kung dapat ka nga bang maging katiwala ko.
Nakakalungkot na ganyan pala ang nararamdaman mo.
Akala ko pa naman napapaligaya kita sa kabila ng pagkawala ng biskonde.
Ikaw?
Hindi mo ako napaligaya.
Ni minsan hindi.
Ginamit lang kita
para maramdaman ko ang pagmamahal ni Leonardo.
Wag ka na uling papasok dito.
Sige, Pampinea.
Biskondesa.
Pasensiya na, biskondesa.
Oo nga pala.
Hindi ako naging tapat sa 'yo.
Ang totoo, sinabi ni Leonardo sa nagrereto
na payag siya kahit sinong babae basta malaki ang dote at may matris.
Hindi ka ba nagtataka kung bakit ayaw ka niyang makita bago ang kasal?
Nabalitaan niya kasi ang ugali mo,
at alam niya na pag nakita ka niya bago ang kasal, di matutuloy 'yon.
Panfilo?
Ano 'yon, mahal?
Kung ano-anong makasalanang bagay ang naiisip ko.
Pinapatawad naman ng Diyos 'yon, di ba?
Ay, oo naman.
Dapat lang.
Siya naman ang naglagay no'n sa utak mo, e.
Parang gano'n nga.
Hindi ko mapigilan.
Hayaan mong gabayan ka ng Diyos tulad ng dati.
Doktor.
Kailangan kitang makausap.
Padrona, pasensiya na. May importante akong ginagawa.
-Nakita mo ba si Filomena? -Importante 'to.
Sige.
Gusto ng Diyos na angkinin mo ako
na parang asawa.
Importante 'to.
Padrona, wag mo sanang mamasamain…
Neifile.
Hindi Diyos ang may gusto niyan.
Ikaw ang may gusto niyan.
Banal itong nararamdaman ko. Alam ko.
Hindi, sinabi kasi ng mga madre na makasalanan ang katawan.
Na nakakahiya ito.
Pero kung galit ang Diyos sa pagnanasa, sana ginawa Niyang masakit ang pagtatalik.
O kaya mas mabaho.
Nagawa ko na dati 'yon.
At gusto kong gawin ulit, pero sa 'yo.
Kung sa ibang araw lang, di ako tatanggi.
Pero iba ang nasa isip ko ngayon.
Sige.
Bawal tayong uminom niyan.
Inumin mo na ang alak.
Ang tahimik dito. Magsalita ka naman.
Ano'ng sasabihin ko?
Kahit ano.
May sekreto ka ba?
'Yong walang kinalaman sa padrona mo.
'Yong tungkol sa 'yo.
At bakit?
Para pagtawanan mo ako?
Di ko alam hangga't di ka nagkukuwento.
Sige.
Di na tumutubo 'yong mga kuko ko, ilang buwan na.
Ewan ko kung bakit.
Nakakadiri.
Ano 'yang nasa buhok mo?
Wala, para sa akin lang 'yan.
Ninakaw ko.
-Kay Pampinea? -Oo.
-Magaling. -Ang totoo…
galing sa kabayo niya 'to, pero…
Nilabhan ko naman.
Magandang Filomena,
pag kasama kita, nawawala ang mga dalahin ko, malaya ako…
Filomena?
Filomena.
-Nandiyan ka pala, mahal ko. -Oo nandito ako, mahal ko.
At si Dioneo.
Maupo ka.
Filomena.
No'ng tinanggihan mo ang alahas na bigay ko,
napatunayan ko na totoong nag-iisa ka lang talaga.
Isang babae na ang puso ay hindi madaling makuha ng mga luho.
At dahil dito, naisip ko
na tanging malikhaing paraan lang
ang makakapagpatunay ng pagmamahal ko sa 'yo.
Mukhang maganda 'to.
Babae!
Hindi yata't ika'y napakadakila?
Ang ngalan mo'y binubulong Ng lumilipad na diwata
Matuwid, mabait, at totoo
Mahal kong Filomena
Ang gusto kong ipabatid, nagpakababa ako
Pag lumalayo ako sa 'yo
"Masigabong palakpakan."
Binasa ko 'yong hindi dapat basahin.
Bakit mo pa kasi sinulat?
Hindi ko… 'Yon kasi sana ang gusto kong mangyari.
"Masigabong palakpakan."
Hindi ko na hinabaan, alam ko kasing hindi naman maganda.
Ang ganda nga.
Salamat.
Gusto kitang ganito.
Nakakapanibago,
totoo…
at akin lang.
Puwede ba kitang pasalamatan ng halik?
Mabilis lang.
Manipis kasi ang balat ko.
Salamat at kasama kita sa sandaling ito.
Dadalawin kita sa kuwarto mo mamaya.
Oo naman.
Oo, gusto ko 'yan.
Alam ko, kaya nga sinabi ko.
Ibig kong sabihin, hanggang sa muli, mahal ko.
Dioneo, sandali.
Muntik na akong maniwala, a.
Nagustuhan ko naman talaga.
'Yon?
Dioneo!
Gusto mo siya?
Malaya kong gagawin ang para sa kinabukasan ko.
At ano'ng pakialam mo doon?
Wag mong sabihing gusto mong angkinin ang hindi mo naman asawa.
Buweno…
Sige.
Magandang hapon, padrona.
Nagkamali ka sa kanya.
-Sinasabi ko na nga ba. -Tama ka.
Sinabi ko na sa 'yo, e.
-Hindi naman. -Ito ba?
-Maganda. -Aminin mo nang mali ka.
Totoong mahal niya ako nang buong-buo,
higit ba sa libong mga putang nakasama mo.
Nakakatawa nga.
Nagsayang ka ng panahon sa kanila. Ako, una pa lang, tama na.
Tama ka diyan, senyor.
Dahil sa pagiging totoo mo, nakuha mo ang puso niya.
Di ako akalaing mabibiktima ako ng pag-ibig.
Totoong pag-ibig.
Di ko na patatagalin, yayayain ko na siya.
Mahal niya ako at mahal ko rin siya.
-Ang bilis naman yata? -Mahal ko siya!
Di mo kasi alam, pero kung naranasan mo na, malalaman mo
kung ba't gusto kong akin lang siya habambuhay.
Ito na lang siguro.
Oo, maganda nga 'yan.
Buweno, masaya ako para sa 'yo
at sa biglang pagbuti ng kalusugan mo.
Ang sarap ng pakiramdam ko!
Para akong nagwawalang manok na pinakawalan.
-Natutuwa ako. -Kokorokok!
Mahal kita, maliit na tandang Kahit di ka nangingitlog
Magaling.
Bakit di tayo uminom?
Para sa pag-ibig.
Sirisco.
Nakakaistorbo ba ako?
Pasensiya na.
Hindi naman, padrone. May problema ba?
Gusto ko lang magpasalamat sa mahusay na pag-aalaga mo sa villa.
Mabuti at napansin mo. Salamat.
Mas maayos ang tulog ko dahil nasa mabuting kamay
ang biskonde at ang asawa niya.
At 'yang si Pampinea…
natural siyang lider.
Maalalahanin, mapagbigay, puno ng pagmamahal.
Oo nga.
Gano'n nga siya…
at higit pa.
Sirisco?
No'ng bata pa ako, nag-asawa ulit ang ama ko.
-Sa isang Romano. -A, sa Romano.
Kulang-kulang ang mga ngipin niya, pero mayaman siya.
Ang sama ng ugali.
Tatlong buwan mula nang dumating siya, nagbigti ang katiwala.
Baka mangyari ulit 'yon.
Pasensiya na. Ano kasi…
-Di ko dapat sinabi 'yon. -Wala 'yon.
Alam kong nahihirapan ka rin.
Alam mo,
walang may alam kung ga'no kahirap magpatakbo ng isang villa.
Parang walang katapusan.
Iistorbohin ka nang alanganing oras para lang sa wala.
Sa wala.
"Sirisco, masakit ang kamay ko. Puwedeng pakipahid ang keso ko?"
At sinong matinong tao ang matutulog sa sopa?
Pag may hinimatay, wala malambot na puwedeng mahigaan!
-Napakamakasarili! -Nasaan ang kababaang-loob?
Wala na!
Tatlong kabayo na ang namatay,
nawalan ng kuko si Calandrino sa pagpuputol ng mga sanga,
ilang linggo na akong di makadumi,
tapos siya, walang ginawa kundi iyakan ang patay niyang asawa!
Patay na pala si Leonardo.
Napakatagal nga naman kung bumili lang siya ng mga kristal.
Sino pa ang may alam?
Ang biskondesa lang at ang alalay niya, wala na.
'Yong kusinera pala.
Nakikusap ako, padrone…
Sirisco, makakaasa ka sa akin.
Nasa alanganin ang kinabukasan ko habang siya ang namumuno dito.
Ako rin. At di naman talaga siya ang padrona dito.
Talagang hindi. Wala nga siyang karapatan.
Kahit sino, puwedeng maghabol.
Ikaw, puwede mong gawin 'yon.
Mas mabuti kung maghahanap tayo ng mas may karapatan para palitan siya.
Hindi mahirap 'yang sinasabi mo.
Pasok.
Nasaan si Tindaro?
Hindi ka dapat pumunta dito.
Mabilis lang 'to.
Ngayon lang.
Sige.
Alam ko na galing ka
sa isang kilalang pamilya.
At ako naman…
Isa lang akong doktor na di pa nagmahal kahit kailan.
Pero sumama ka na sa akin.
Umalis na tayo.
Puwede tayong maging malaya.
Aalis tayo sa villa?
Saan tayo pupunta?
Ito lang ang pinakaligtas na lugar.
Magiging ligtas tayo sa isa't isa.
Kaya kitang buhayin. Bubuhayin kita.
May… May alam ako sa buhay at…
Sige, ganito.
Kaya kong tiisin na mapunta ka kay Tindaro…
pero di ko kakayanin kung siya ang mamahalin mo
at hindi ako.
Kaya…
mahalin mo 'ko.
Nakikusap ako…
mahalin mo ako.
Bakit?
Ang sabi mo gusto mong maging malaya, Filomena.
"Filomena."
Hindi ako…
Hindi 'yon…
Padrone.
Tawagin mo si Dioneo!
Salot!
Aray! Dahan-dahan lang.
Mamamatay na ako sa salot.
Hindi, gawa ng tao ang sakit na 'to.
Lumayas ka dito, kusinera. Nakakasuka ka.
Suka mo 'yon, padrone. Kita sa ngipin mo, madalas kang sumuka.
A, sinabi sa 'yo ng ngipin ko?
Madalas akong sumusuka,
at maganda 'yon para sa sakiting tulad ko.
Ano'ng binabalak mo?
Ayoko ng mga gamot mo, gusto ko ang doktor ko.
Tawagin mo siya ngayon din!
Kailan ka niya huling binigyan ng gamot na bumuti ang lagay mo imbes na lumala?
Pag sumusuka ka, ibig sabihin nilalabas mo 'yong sakit.
Alam ng lahat 'yan.
Nilalason ka ng doktor.
Magdahan-dahan ka sa pananalita mo.
Kaibigan ko siya.
Sige, di bale na lang.
Nasaan ba ang doktor ko?
Diyos ko.
Tapos sabi ng bruha,
"Suso ko nga, 40 taon nang nakalaylay.
Iisipin ko pa ba ang ngipin ko?"
Neifile! Halika, maupo ka.
Ano nga 'yon?
Narinig mo na ba 'yong kay Saladin at Messer Torello?
-Hindi pa. -Maganda 'to.
Naghahanda si Saladin para sa Krusada.
Binigo ko ang Diyos.
Ano?
Magandang gabi sa inyo.
Kumpleto na ba kayo? Sino ang wala?
Si Senyor Tindaro.
Oo, masama na naman ang pakiramdam ng kawawang 'yon.
Walang humpay ang pag-utot.
Ipagdasal mo siya.
Misia, ipagdasal mo kami.
Ngayon, masaya kong ibinabalita sa inyo…
na nagdadalang-tao ako.
-Ano? -Ano?
Ang sabi ko, bun…
Umabot din si Tindaro.
Sinungaling.
Demonyo.
Damputin ang lalaking 'yan!
Padrone, ano'ng nangyari?
Gusto mo akong patayin.
Sabihin mo.
Belladonna, lason.
'Yon din ang ginamit ni Xenophon sa pagpatay kay Emperador Claudius.
Si Xenophon ang doktor niya.
Pinagdedebatehan pa ang sanhi ng pagkamatay ni Claudius.
Nakita ko 'yon sa kuwarto mo!
At sa laman nito na pinainom mo sa akin.
Itatanggi mo ba?
Tindaro, sino ba ang nagpagaling ng mga kulugo mo?
Ng tulo-laway mo?
Lahat ng gamot na binigay ko, para lang sa kabutihan mo.
Alang-alang sa kalusugan mo, wag mong gawin 'to.
Alam mo namang mahina ka.
Kailangan mo ako.
Kung para sa kalusugan ko 'to,
sige, kainin mo.
Ikaw, hubaran at palayasin mo siya dito.
Itapon mo kasama ng mga tagasilbi.
Isang kahihiyan 'to, doktor.
-Isang kahihiyan. -Wag, pakiusap.
Wag mo na pala siyang hubaran. Mabait pa rin ako kahit papa'no.
Tindaro, buti na lang at di ka namatay.
Baka sakaling gumaan ang puso mo sa ibabalita ko.
Magpapaliwanag ako.
Dinadala ko ang anak ni Leonardo.
Anak ni Leonardo?
Sandali.
Nang nalaman ko ang ginawa ni Dioneo,
halos mabaliw ako sa galit.
Pero…
nakita kita.
Noong nasa bingit ako ng kamatayan,
naisip ko na importanteng dapat laging malapit sa 'yo
ang mga bagay na pinakamahalaga sa 'yo,
at wag na wag mo na silang pakakawalan.
Filomena…
pakakasalan kita.
Salamat, Tindaro.
Hindi ako karapat-dapat sa 'yo.
Tinatanggap ko.
Nagsalin ng Subtitle: Janice Ruth Geronimo