Ilipat mo.
Gaano katagal ko dapat titigan?
Mas matagal, mas makukuha po ng bata ang ugali ni Leonardo,
ang katalinuhan, ang katapangan, at ang kaguwapuhan.
Puwede ba akong kumurap?
Di naman siguro makakaapekto kung kukurap.
Hay, salamat.
Ay, nasusuka ako sa amoy ng baboy.
Nasusuka raw siya sa amoy ng baboy.
Puwedeng lugaw na lang na may pasas at kanela?
Masusunod.
Tutulungan kita.
At lagyan mo naman ng pagmamahal.
Ano'ng mangyayari pag tumingin ang nanay sa pangit?
Natural, papangit din ang bata.
Kaya dapat lumayo-layo ka po kay Senyor Tindaro.
May nagbabasa dito.
Hindi pa ako tapos.
Pasensiya na, mahal ko.
-Sundan mo kasi 'yong mata ko. -Ang bilis, e.
Walang maingay, puwede?
Hindi n'yo ba alam, naririnig kayo ng bata.
Kung gano'n, sa hardin na lang ako para makapagsalita ako nang malakas.
Dapat sama-sama tayo para sa magandang paglaki ng bata.
O baka mas gusto mo sa Firenze?
Siguradong di maiistorbo ang mga bangkay sa lakas ng boses mo.
Baluktutin mo ang braso mo para di matakpan 'yong libro.
Sige, gagawin ko na lang pabilog 'yong mga siko ko.
Katahimikan daw sabi ng biskondesa.
'Yon lang ang hiling niya.
Nasusuka ako dahil sa kapalpakan mo.
Ikuha mo ako ng gamot doon sa hindi natin kinakausap.
'Yong lasang peras.
O kaya 'yong lasang pulot, basta wag lang apricot.
Wag lang apricot.
Gamot na lasang peras para kay Senyor Tindaro.
Sandali lang.
Puwede bang pakinggan mo muna ako?
Wala akong panahong makinig sa isang tulad mo.
Malungkot dito.
Wag mong kausapin ang manlolokong 'yan. Akin na ang gamot!
Baka lason 'yan.
Hoy!
Tama na.
Ano 'yon?
Kukumustahin lang kita at ang bata,
at kung may kailangan ba kayo.
Wala kang pakialam kung may kailangan ang batang 'to.
Patawad, pero may pakialam ako.
Parang anak ko na rin ang anak ni Leonardo,
lalong-lalo na 'yan.
Nagkakamali ka.
Wala naman kayong kahit anong relasyon.
Kaya umalis ka na, ayokong marinig ang boses mo.
Nakaharang ka sa asawa ko.
Mahal, ang usapan natin di ka na magsusuot ng itim.
'Yong kulay lila ang pinili ko.
May mga palamuti 'yon… at may kulay.
-Di pa ako tapos magsisi. -Di ka naman nagkasala.
Pero muntikan na akong magkasala
kung hindi inalis ng Diyos ang tukso sa buhay ko.
Rhubarb pa rin ba?
Ito lang ang makakagamot sa matinding pagnanasa ko.
Naging maingat ka sa akin,
at ako rin sa sarili ko,
puwera lang sa isang parte ng katawan ko
na nangangailangan ng matinding diin.
-Diyos ko. -Wag mong banggitin ang pangalan ng Diyos!
Pasensiya na.
Rhubarb pa.
Di magagamot ng rhubarb ang pagnanasa.
Mas mabuting magtalik kayong mag-asawa.
Manahimik ka, ahas.
Wala ka nang kapangyarihan sa akin.
Ako ang ahas?
Alam mo bang binayaran ako ni Panfilo para iligtas ka?
Ano?
Hindi ako kinausap ng Diyos. Pinlano lahat ng asawa mo 'yon.
Sino ang ahas ngayon?
Ano 'yon?
May tao?
Mga tulisan?
Di ipapaalam ng mga tulisan ang pagdating nila. Maling diskarte 'yon.
Puwera na lang kung inaral nila
ang diskarte ng mga Romano sa Digmaan ng Pydna.
'Yon ang diskarte.
Minaliit natin ang mga kalaban!
Maligayang pagdating!
-Natagalan siya. -Hindi bale, sulit naman.
Matatapos na ang pamamalakad ni Pampinea.
At maganda ang buhok nito.
Maligayang pagdating sa mabuting kaibigan ng Villa Santa.
Masaya akong makita ka, padrone.
Nag-alala akong baka di mo natanggap ang sulat ko.
Ruggiero, isa nga pala sa mga bisita ni Leonardo.
-Si Panfilo ng pamilya… -Panfilo na lang.
Magaganda ang narinig ko kay Sirisco tungol sa 'yo.
Kumusta? Ito nga pala ang mga kaibigan ko.
Si Bruno, si Lorenzo, si Stecchi,
at ang Bardo, di ko maalala ang pangalan niya.
-Giovanni. -Nasaan na ang lokong 'yon?
May masamang balita kay Leonardo…
Wala siya dito.
Pakiulit?
Bumibili ng kristal sa Venezia.
Pinapagawa niya 'yong kapilya.
Panahon pa kasi ni Pope Gregory, lumang-luma na.
Inimbitahan niya ako pero umalis siya bago ako dumating?
Oo.
Sige, uubusin natin ang alak, turuan natin ng leksiyon ang lokong 'yon.
Sige.
Villa Santa!
Tuloy kayo, pasok.
-Senyor. -Senyor.
Sila ang iba pang mga bisita ni Leonardo.
Mga kasama, ito si Ruggiero, ang pinsan ni Leonardo,
at ang pinakabagong bisita sa Villa Santa.
Bakit napakaseryoso ng magagandang mga mukha ninyo?
Dahil sa pangambang dala ng salot kaya natatakot kami.
Natatakot? Buhay kayo, mga bata, magaganda, at nasa Villa Santa!
Dapat nagsasaya kayo!
-Sirisco, maglabas ka ng alak. -Sige.
Sang-ayon ako diyan. Ako rin.
Sige na.
Pinsan ka ni Leonardo?
Sabihin na lang nating magkapatid ang mga ama namin,
kaya bahala ka nang mag-isip.
E, di magpinsan nga?
Nakakatuwa naman.
Ako nga pala si Pampinea, asawa ni Leonardo.
-Isang karangalan… -"Asawa"?
Oo. Wala pang isang buwan kaming kasal ni Leonardo.
Hindi ako naniniwala.
Puwes, maniwala ka, dahil totoo 'yon.
Lumagay na sa tahimik si Leonardo.
Di ko akalaing mangyayari 'to.
Mukhang may dalang kung anong gayuma ang salot na 'to.
Baka inisip niya ang tagapagmana niya?
Oo, tama ka.
At magkakaroon na siya ng tagapagmana
dahil dinadala ko ang magiging anak niya.
Kung gano'n, binabati kita.
Napakagandang balita niyan!
At sino itong magandang nilalang na 'to
na nakabihis ng itim na para bang ipinagluluksa ang mundo?
Wala tayong panahon para magluksa.
Nakaitim ako dahil makasalanan ako.
Puwes, ang totoo, isa rin naman akong makasalanan.
Wag kang lumapit sa kanya, mapagnasang babae.
Galing siya sa kalye.
Baka may dala siyang salot dito.
Sinisiguro ko sa 'yong malulusog at malalakas kami.
At ba't kami maniniwala?
Kaya bang gawin 'to ng isang may salot?
Oy!
Ngayon, sino-sino kayo?
Ako si Mis…
Ako ang dakilang si Tindaro, pamangkin ni Markes Peralto.
At sino ang magandang ito?
Ang mapapangasawa ko, si Filomena. Wag mo siyang pansinin.
Puwede siyang magtago kung abala siya.
Ngayong nakita ko na siya, ayoko nang tumigil pa.
Filomena nga ba?
-Oo… -Oo.
Ang ama kong si Eduardo, pinsan din siya ni Leonardo.
Eduardo?
Kamag-anak ka pala.
Puwes, ipinapangako ko na hindi ako sisiping sa 'yo.
Sirisco!
Buksan mo na ang salami at ang pinakamasarap mong alak.
Ito ang gabing hindi makakalimutan.
-Ayos! -Isang salusalo!
Salusalo! Maganda 'yang naisip mo. Hindi ko naisip 'yan.
Napakatalino mo.
Sirisco!
Stratilia!
Maghanda kayo ng malaking salusalo!
Mga kaibigan! Namnamin natin ang buhay habang umiikot pa ang mundo,
magsaya tayo habang may oras pa,
dahil alam naman nating baka sandali na lang ang natitira.
Bardo, tumugtog ka!
Mga kaibigan, halika.
-Misia! -Oy, nasaan ang alak?
Nasaan ang alak, tanda?
Tumigil ka nga.
-Tonto! Kagagawan mo 'to. -Oo.
Dapat magpasalamat ka.
Bakit si Ruggiero pa?
Siya ang kailangan natin.
Nakalimutan mo na yata na nasa alanganin ang mga buhay natin.
Nakalimutan mo na ba na nasa alanganin ang mga buhay natin?
Hindi. Matalas ang memorya ko.
Bakit ba ang tagal ninyo? Kailangan ko na ang mga sibuyas.
Magdahan-dahan ka, kusinera, at baka isumbong ka ni Misia kay Pampinea.
Tama. Masuwerte ka pa nga at tumutulong kami.
Pakiramdam ko di naman ako masuwerte.
Masuwerte ka.
Hindi ganyan.
Una sa ibaba, tapos sa itaas, hatiin sa gitna hanggang bumukas. Malinaw?
-Ang hirap pala. -Lalo na pag naghiwa ako ng pipino.
Di ko alam ang gagawin ko kung wala ka, Misia.
Ako rin.
Ikaw ang pinaka-walang kaalam-alam
at pinakamasungit na tagasilbing nakilala ko.
Tama 'yan.
Masuwerte ka at pinapalamapas ka ni Senyora Filomena.
Isang tawag n'yo pa ng Filomena sa kanya,
gugulong na lang ako na parang malaking bola dito.
Ano'ng sabi mo? Ano 'yon?
Gusto n'yo ng sekreto?
-Siyempre. -Siyempre.
-Sumunod ka sa 'kin. -Sandali… Babalik ako, pasensiya na.
Sige lang. Hindi, ayos lang.
Ako naman ang hari ng Sardinia, may mahabang buntot na ginagawang silya.
Hindi, ikaw na rin ang nagsabi.
Wala akong alam sa mga ginagawa ng tagasilbi.
Isa akong padrona.
Nagpapanggap lang si Licisca.
Imposible 'yang sinasabi mo.
At bakit?
Dahil ang tagasilbi na nagpapanggap na padrona…
Kasalanan sa Diyos 'yon.
Hindi, hindi, hindi.
Hindi… Hindi tama 'to.
-Hindi tama! -Ano'ng…
Bakit mo ba sinabi sa 'kin 'to? Bakit?
-Bakit… -Dahil magkaibigan tayo.
Kailangan ko ang tulong mo.
Nararamdaman na ni Pampinea na iba ako sa karaniwan.
Tutulungan mo ako para tanggapin niya ang totoong ako,
at gagapang pabalik ng Firenze ang Licisca na 'yon.
Hindi puwede 'yan.
Maselan ang lagay ng padrona.
At paiba-iba ang ugali niya.
At isa pa, hinding-hindi siya maniniwala sa 'yo.
At hindi kayo magkaibigan. Tagasilbi ka niya.
Hindi ako tagasilbi ng kahit na sino.
Isa akong padrona, at desidido na ako.
Licisca, pakiusap…
Filomena ang pangalan ko.
Itong si Leonardo, nakaupo siya do'n sa bangko.
Parang sampung araw na yata siyang lasing.
Tapos may babaeng nagpapasuso ng bata.
Lumapit si Leonardo sa bata at ang sabi niya,
"Bata, puwedeng ako naman?"
Oo, mahilig talagang manukso at magpatawa ang asawa ko.
Isa sa mga talento niya.
Sayang naman at wala siya ngayon dito.
Sayang talaga.
Magaling kang magkuwento.
Ikuwento mo sa amin, saan kayo nagkita-kita?
Lagi ko kasi silang nakikita sa mga bahay-aliwan.
Oo nga.
Napabilib kami sa tibay ng lalaking 'to.
Ano pa nga ba?
Gusto kong nakikipagtalik, madalas kong ginagawa 'yon…
Tama!
…at magaling ako do'n.
Itong Bardo na 'to, kinuha namin 'to.
Pampasaya kasi ang tugtog, lalo na sa panahong 'to.
Ayaw nila akong pakawalan.
Sabihin mo nga sa akin, ginoo, paano mo nakilala ang pinsan ko?
Ang totoo, pinsan din ako.
Malayong pinsan sa pamilya ng ina ko.
Matagal nang may mga ari-arian ang pamilya namin sa Toscana.
Sinabi na nga ba parang pamilyar 'yong pangalan.
Ikaw si Panfilo ng Pamilya Lungarno.
Kaya pala nagtatago ka dito.
Usap-usapan ang pamilya ninyo.
Wala na ang mga ari-arian n'yo
at marami kayong mga taong pinagkakautangan.
Marami akong kilala sa Firenze
na gustong makitang maparusahan ang mga Lungarno.
Ang sinasabi mo bang Lungarno,
may matigas na "G"?
Ibang pamilya 'yon. Malambot ang "G" namin.
Hindi.
Nagsisinungaling siya.
Kung hindi n'yo pa nahahalata, sinungaling ang asawa ko.
Pambihira.
Marami ka nang nainom, mahal.
Kulang pa 'to, mahal.
Ito na pala.
Siguruhin mong makakatikim lahat.
Kung ito ang serbesa ni Leonardo, walang kapantay ang lasa nito.
Ikaw, doktor?
Serbesa?
Kaibigan, gusto ko sana.
Hindi… Wag… Wag n'yo siyang bigyan.
Hindi ganyan ang pagtrato
sa taong tumulong sa 'yo para di ka dapuan ng salot.
Nilason ako ng taong 'yan.
Sa tingin mo bakit kaya?
Dioneo, bumalik ka sa kuwarto mo ngayon din.
Hindi, dito lang siya.
Ano sa palagay mo, Lorenzo?
Hindi aalis ang doktor!
Kasi…
Sige!
Malason sana kayo!
Filomena, umalis na tayo.
Ayoko pang umalis.
Siyempre naman.
Kamag-anak kita, e.
Ano 'to?
Ang Ikasiyam na Bilog ng Impiyerno?
'Yon ang para sa kataksilan.
May nangyayari.
Hindi ako… Ang puso ko.
Mukhang nasaktan siya!
-Huwag! Parang iiyak na siya! -Doktor, pakiusap.
Doktor, maupo ka.
-Salamat. -Nakakatawa, ano?
Kay Leonardo.
Kay Leonardo!
Mga ginoo.
Napakasaya nito, totoo 'yan.
Pero sa pamamahay na 'to,
hinihingi ko ang paggalang natin sa isa't isa.
Kung wala nito, para lang tayong mga hayop.
Patawad, biskondesa.
Tama lang na magalit ka sa mga inasal namin.
Ito ang sasabihin ko.
Napakasuwerteng tao ni Leonardo
na magkaroon ng mabuting asawa
pagkatapos niyang mamuhay sa kamunduhan.
Minsan kong nakasama nang ilang araw si Leonardo sa Pisa.
At sa loob ng tatlong gabi,
nakita o narinig kong nakipagtalik siya sa isang dosenang babae!
Karamihan do'n ay mga puta, at grupo sila,
pero marami pa rin 'yon para sa isang pangit na lalaki!
Tandang-tanda ko ang paghingal niya no'ng humabol pa siya sa 13!
Oo, agresibo talaga ang mga lalaki no'ng kabataan nila.
Pero sinisiguro ko, nang makilala ko siya, naging mabuti na siya.
Walang duda 'yan. Napakamatapat niya, biskondesa.
Pero di na ako nagtaka na umalis siya para bumili ng kristal
matapos may mangyari sa inyo.
Alam mo kasi, biskondesa,
si Leonardo, "mahilig" talaga 'yan… sa kristal.
Pasensiya na, mga ginoo.
Sumama ang pakiramdam ko.
Aalis muna ako.
Bardo! Isang kanta nga para sumaya tayo.
Minsang may mga lalaki, isang grupo
Na binihag ang bardo na taga-Cibello
Ang mga tao sa villa Nilabanan ang pandemya
At niligtas ang bardo, Diyos ko Sa palayan, magtatrabaho ako
Tulungan mo ako.
Magaling.
Tulungan mo ako.
Wag mong masyadong dibdibin, biskondesa.
May sira ang ulo ng taong 'yon. Hindi siya karapat-dapat dito.
Isang dosenang puta? Sa Pisa?
Nakakita ka na ba ng babaeng taga-Pisa? Mabalahibo ang mga braso nila.
Hindi totoo 'yan. May masabi lang ang lokong 'yon.
Oo, pinag-iisip ka lang niya.
Kitang-kita namang natatakot siya sa 'yo.
-Talaga? -Oo.
Para siyang batang duwag
na nagtatapang-tapangan para magmukhang totoong lalaki.
Wag kang magpapatakot. Tandaan mo, ikaw ang padrona dito.
Salamat, Licisca.
Hindi ko alam ang gagawin ko kung wala ka.
Biskondesa, may gusto sana akong sabihin sa 'yo kung…
Kung puwede, tayong dalawa lang.
Misia?
Puwedeng iwan mo kami?
Di niya ako iniiwan. Para siyang kabibeng nakadikit sa barko.
Misia!
Lalabas pa po ako?
Ano nga 'yon?
Ang ganda.
Oo nga.
Sa mama ko 'to.
Naaalala mo ba noong gabing dumating ako dito?
Totoo ang sinabi ko noon.
Hindi ako tagasilbi bago ako napunta sa Villa Santa.
Sinaktan ako ng alalay kong si Licisca at iniwan niya ako sa ilog para mamatay.
Nakaligtas ako, pero nang nakarating na ako dito,
napaniwala na niya kayo na siya si Filomena.
Takot na takot akong mapatapon sa labas nang nag-iisa
kaya nagpanggap na rin ako.
Pero ako si Padrona Filomena.
Ako ang iginagalang na anak ni Eduardo ng Firenze.
Kaya hinihiling ko sa 'yo bilang isang kaibigan at kapwa padrona
na tulungan mo akong matigil na ang kasinungalingan ni Licisca
at nang makabalik na ako sa totoong ako.
Misia!
Tulungan mo ako.
Misia, nag-aalboroto ang bata.
Naku, baka may nakapagpasama ng loob niya.
Kumalma ka, padrona.
Ang tulip at ang puno ng mansanas
Payapa sa kaparangan
At sa itaas ng puno ng mulberry
May lumipad na maliit na ibon
Ako si…
Gusto niya ng katahimikan.
Ang tulip at ang puno ng mansanas…
Hay, salamat, Misia. Maayos na ulit ako. Papasok na ako.
Tanga…
Padrone, ayos ka lang?
Walang sapat na ilaw 'yong hagdan.
Kailangang malagyan ng ilaw 'yan.
Akala ko tulay na gumuho.
Puwede ba, wag mo nang punahin ang pagkakahulog ko.
Nasaktan na nga ako, e.
May sakit ako!
Igawa mo ako ng gamot para sa pagkahilo ngayon din.
Kusina ito, hindi botika.
Baka meron ka kahit ano.
Gamitin mo ang utak mahirap mo.
Pa'no gumagawa ng gamot ang mahihirap?
Nagpipiga kami ng bawang sa inuming may mahika.
Kung makakatulong 'yon, susubukan ko.
Puwedeng may lasa?
Aksidente kasi akong nakakain ng hilaw na bawang dati
at di ko nagustuhan ang lasa.
Magpiga ka na!
Ayan na naman, nahihilo na naman ako.
Dahil wala ang doktor mo, dapat yata lumapit ka sa mapapangasawa mo.
Siya ang pinakamasama sa lahat.
Pinagtawanan niya ako.
Nakisali pa siya sa mga lalaki.
Binigay ko ang puso ko pero tinapak-tapakan lang niya.
Tulad din siya ng lahat ng babae, masama.
Kayo ang pinakamalaking pagkakamali ng Diyos.
Kayo ang sumpang ginawa Niya sa mundo.
Diyos ko, umiikot na naman ang paningin ko.
Mahabaging Diyos!
Bakit Mo ako pinapahirapan nang husto?
Bakit Mo ako binigyan ng buhay na puno ng hirap at kahihiyan?
-Hindi patas ito! -Hay, Diyos ko!
Hindi patas?
Wala ka namang ibang ginusto kundi pagmamahal ng kahit na sino.
Papaano, nakakapagod at nakakabagot ang makasama ka.
Parang impiyerno pag kasama ka. Kaya ka siguro nilason ni Dioneo.
Ayokong nagsasalita ka. Tumigil ka.
Sino ka para sabihin kung sino ang dapat magsalita?
Mataas ang pinag-aralan ko!
Ang lakas ng loob mong pagsalitaan ako!
Humingi ka ng tawag ngayon din!
E, kung ayoko?
Ano ang gagawin mo, ha?
Tama.
Wala kang magagawa.
Dahil duwag ka.
Kaawa-awang duwag na bata.
Masama ba ang mga babae?
E, wala ka ngang inisip kundi ang sarili mo lang.
Ni hindi ka nga lalaki.
Duwag ka.
Para kang uod.
Mas mabuti pa sigurong tapakan na lang kita,
tutal para ka lang namang duwag na uod.
Nakakasuka ka.
Tama ka. Para nga akong uod.
Nakakasukang uod.
Tumahimik ka!
Inom pa!
Ayos ka lang ba, biskondesa?
Ayos lang.
Hindi ko alam ang gusto mo.
Manood kayo.
-Ano? -Mga kaibigan.
Pasensiya na, pabago-bago talaga ang isip niya.
Wag.
May sasabihin ako sa 'yo para sumaya ka.
Nilagyan ko ng suka 'yong baso ni Licisca.
-Mga kaibigan. -Ano?
Mga kaibigan.
Muntikan na.
Sa butas ng ilong.
Tumayo ka diyan!
Tayo!
-Magaling! -Nandito pa ako!
Yehey!
Makinig kayo. May sasabihin ako.
'Yan ang sasabihin mo?
Yehey!
Bruno!
Sandali…
Mga kaibigan, may sasabihin din ako sa inyo.
Ayos!
'Yan ang pamilya!
May sasabihin din ako.
Galit ako sa asawa ko!
-Ayos! -Boo!
Ang saya talaga sa villa!
Ayos!
Ako din, may sasabihin din ako.
Medyo gumagabi na, di ba?
Oo nga.
Ang bilis talaga ng oras pag kasama ang masasayang kaibigan.
Mas mabuti siguro kung magpahinga na muna tayo ngayong gabi.
May sasabihin ako.
Ayoko.
Sang-ayon ako sa guwapong doktor.
Bardo, isa ngang saltarello!
Sumayaw tayo hangga't buhay pa tayo
at habang kaya pang kumembot ng balakang ko!
Oy!
Bilisan natin.
Bilis pa.
Ayos!
Sa ibang lugar naman tayo magsaya!
Sirisco, dalhin mo kami sa parlor ni Leonardo.
Parlor? Walang parlor sa villa na 'to.
Tama, walang parlor dito.
May parlor dito.
Mga kaibigan, sumunod kayo.
-Halika. -Dito.
Dito tayo.
Oy!
Hindi nagpapapasok si Leonardo ng mga bisita dito,
pero tutal ikaw naman 'yan, Ruggiero,
pagbibigyan kita.
Siyempre naman.
Uy, iba 'to, a.
Ayos!
Hay, Leonardo.
Kung tatanungin mo ako, malaki pa nga ang dahong 'yan.
Mas alam mo 'yan kaysa sa akin.
Ano 'to?
Hindi ka pamilyar diyan?
Sayang naman.
Panfilo, may utang ka sa kanya.
Hindi. Ibig kong sabihin…
ito.
Ang kuwartong 'to?
Ito ang ipinagmamalaki ng Villa Santa, ang parlor ni Leonardo.
Ang sabi mo makasalanan ka, tama ba?
Puwes, kung gusto mong magkasala…
magagawa mo 'yan dito.
Mga kaibigan,
uminom pa tayo.
Oras na para maglaro!
-Oy. -Anong klaseng laro?
-Passatella. -Passatella.
Passatella! Passatella!
Kaunti lang.
Sana kagrupo ko siya.
Sandali lang.
Alam kong ako ang iniisip mo.
Ibig kong sabihin, alam ko kung ano ang iniisip mo.
At ilang linggo ko nang gustong sabihin na mali ang iniisip mo.
Na tama lang ang ginawa ko.
Na mabuting tao ako at mahusay akong doktor.
Pero ang totoo…
isa akong huwad.
Pero gusto kong maging mabuting tao.
Totoo. Para maging karapat-dapat ako sa 'yo.
Ipangako mo na pag nasa impiyerno na tayo,
hahanapin mo ako.
Mukhang masaya 'to, ano?
Siguro.
Isipin mo na lang kung ganyan ka kalaya.
'Yong hindi ka nahihiya,
hindi ka natatakot magkasala.
Ba't hindi puwede?
Ang magkasala?
Ang maging malaya.
Ang mga lalaki nga puwedeng kumilos na parang mga hayop.
Ang galing.
Parang gusto kong maging hayop.
Ako rin.
Sige.
Para sa pagiging malaya.
-Masaya ka ba? -Hindi ako masaya.
Paalisin mo ang mga asal-hayop na 'to.
Patawad, pero kabastuan 'yan sa mga bisita.
Inimbitahan sila ni Leonardo dito.
At masaya silang kasama…
masayang nakakatakot.
Wala akong pakialam.
Inuutusan ka ng padrona ng villa.
Kailangan mong sundin 'to.
Kung malakas ka, ba't di ikaw ang magsabi?
Ang lakas ng loob mo.
Wala kang silbi, bastos kang matandang bakulaw ka!
Walang silbi?
Siguro mas may silbi ako
noong gabi-gabing kitang pinapasigaw sa sarap.
Sige. Maganda 'to.
Oo, pero sana hinagis mo ang dice.
Aba, may sinusuwerte yata dito!
Ruggiero!
Sige, ganito 'yong…
-May problema ba? -Oo!
Malaking problema.
Punong-puno na ako. Dapat malaman na ni Ruggiero ang totoo.
Tungkol diyan, naisip ko
na baka di siya ang solusyong hinahanap natin.
Padaskol-daskol siya para sa mga plano natin.
Baliw 'yang si Pampinea.
Baliw siya.
At habang siya ang nagpapatakbo dito, delikado tayo.
Pero 'yong mga demonyong 'yon, uubusin nila lahat ng mayroon tayo dito.
Baka sunugin pa nila ang villa.
Nakakalungkot mang isipin, pero mas mabuti pa si Pampinea.
Sinisira ni Pampinea ang villa. Sinisira niya ako.
Alam kong personal sa 'yo ito,
pero baka nabubulagan ka lang kaya di ka nakakapag-isip nang tama.
Mabuti pang hayaan mong magplano ang mas matalino at maliwang ang isip.
Ako na ang bahala dito.
Tama ka, padrone.
Mas matalino ka nga.
Tama ka.
Magaling, Neifile!
Sige, ayos na tayo.
Ako ang padrone, si Neifile ang sotto-padrone.
Lahat ng iinom, magpapaalam sa amin.
Pag pumayag kami, puwede.
Pag di kami pumayag, dapat magbigay kami ng dahilan.
Ano'ng masaya do'n?
Makikita mo. Halika, simulan natin sa 'yo.
Magpaalam ka sa amin.
Puwedeng uminom?
Bahala nang magdesisyon ang maka-Diyos mong asawa.
Sabi ko, sinungaling siya.
Nagbayad siya ng tao para lokohin ako at isiping mahal ako ng Diyos.
Anong klaseng asawa ang gagawa no'n?
Pero ang turo ng Diyos, mahalin ang nagkasala
at magalit sa kasalanan.
Kaya…
uminom ka, lalaking makasalanan.
Uminom ka, lalaking makasalanan.
Makasalanan! Makasalanan!
Puwede bang uminom?
Ay, hindi. Mas makakabuti sa karpet kung di ka iinom.
Tama 'yan.
Mukhang di ka naman tatagal, e.
Iba ang sinabi ng kapatid mong babae.
-Ano'ng sabi mo? -Sabi ng kapatid mo, malakas daw ako.
Tumatagal daw ako, at gano'n din siya.
Patay.
Nakuha ko sa nanay ko ang ilong ko.
-Di mo 'to kakayanin, kapatid. -Sige lang.
Magdahan-dahan kayo.
Diyos ko.
Tulungan n'yo ako.
Patay na siya.
Mga kaibigan, wag kayong malungkot.
Namatay siyang masaya.
Tumutugtog.
Mas mabilis at walang mga nana tulad ng salot.
Maniwala kayo, masuwerte pa siya!
Wala ring mangyayari.
Nakakabagot na nga sila, ngayon galit pa sila.
-Nasira na ang kasiyahan. -Oo nga.
Hindi ba nagpatawag tayo ng mga puta?
Oo nga, tama. Oo.
Paparating na siguro ang mga 'yon.
Pero bago lang sila sa villa, di nila alam ang daanan ng mga puta.
"Daanan ng mga puta"?
Sekretong labasan dati 'yon.
Pero ngayon, ginagamit na itong pasukan.
Pambihira.
Tama na!
Ruggiero…
umalis ka na!
Pasensiya na, ha?
Sa wakas, humingi ka rin ng pasensiya.
Pero huli na.
Makakaalis na kayo sa bahay na 'to.
Ngayon din.
Teka, wala kaming balak umalis.
May parating pang mga puta. Ayaw naming maging bastos.
Layas!
Kaya pala laging wala si Leo.
Naisip niya siguro ang nagawa niyang pagkakamali
nang pakasalan niya ang masama ang ugaling tulad mo.
Manahimik kang hayop ka!
Pinapalayas na kayo ng padrona kaya lumayas na kayo!
A, hayop pala, ha?
Sa 'yo pa talaga nanggaling. Ikaw na parang asong sunud nang sunod.
Bastos kang mabahong matanda ka.
Lumayas ka sa pamamahay na 'to at iba ang perhuwisyuhin mo.
Lorenzo, ininsulto ako ng mabungagang tagasilbing 'to.
Ano'ng gagawin natin sa kanya?
Turuan ng tamang asal.
Oo, tama. Turuan natin ng tamang asal ang babaeng 'to.
Misia!
Huwag! Bitawan mo ako! Misia!
Tulong! Bitawan mo ako!
Huwag!
Wag mo nang dahan-dahanin. Turuan mo ng leksiyon 'yan.
-Pampinea, tulungan mo ako! -Turuan mo ng tamang asal.
Bitawan mo siya! Isa siyang padrona!
Bitawan mo siya!
-Nabaliw na ang babaeng 'to. -Hindi ako baliw.
Hindi ako baliw!
Siya si Senyora Filomena,
anak ni Eduardo na pinsan ni Leonardo.
Kamag-anak mo siya.
Ako ang alalay niya, si Licisca.
Totoo 'yon, sinusumpa ko.
Magkasama kaming pumunta dito pero nagkaroon ng aksidente.
Akala ko patay na siya.
Pagkatapos, noong dumating ako dito…
nagpanggap akong siya.
Pero kasinungalingan lahat 'yon.
Si Licisca lang ako,
ang tagasilbi at alalay niya, at…
siya si Senyora Filomena kaya dapat lang na igalang siya.
Ang gandang kuwento niyan.
Totoo lahat ng sinabi ko.
Bitawan mo ako, hayop ka!
Lorenzo, bitawan mo na siya.
Bitawan mo siya.
Kung totoo 'yan, kadugo ko siya.
Napakapambihirang pagtitipon nito.
May mga sinungaling, may mga impostor,
may nanlalason, may nambobola.
Masasamang taong nagtatago sa pamamahay ng pinsan ko.
At nasaang lupalop ang lalaking 'yon?
Tama ka. Hindi bumibili ng kristal si Leonardo.
Dinalaw niya ang isa sa mga puta niyang may sakit.
Isang babaeng nagngangalang…
Belfiore.
Nakatanggap siya ng balita na malubha na ang babae
kaya agad siyang umalis.
Sinabi sa akin ni Sirisco ang lahat…
at nagsinungaling kami para maitago 'to sa asawa niya.
Medyo emosyonal kasi siya mula nang nagdalantao siya.
Patawad, biskondesa.
Belfiore ba kamo?
Bago siguro siya.
Ano'ng gagawin natin sa kanila?
Palayasin mo.
Sabi mo nga, mga impostor sila.
Mahirap kasama sa bahay ang mga nagpapanggap na tulad nila.
Tama ang sinabi niya.
Ginawa nila tayong katawa-tawa.
Siya ang may kasalanan.
Kayong dalawa, ilang linggo n'yo kaming niloko.
Hindi na kayo dapat pagkatiwalaan.
Kamag-anak ang isa sa kanila…
pero di ko na alam kung sino ba talaga.
Walang mangyayari sa inyo,
pero umalis na kayo dito ngayon din.
Kapag bumalik pa kayo, wala kaming magagawa kundi patayin kayo.
Umalis na kayo.
Sige na.
Layas.
Layas. Lumayas na kayo.
-Layas sabi. -Huwag.
-Narinig mo siya?
Layas na.
Mabuti na lang at naayos na natin 'yon.
Ruggiero! Ruggiero!
Wag kang maniwala kay Pampinea!
Hawak ko ang ebidensiya dito.
Hindi sila ikinasal ni Leonardo. Ni hindi sila nagkita.
Namatay siya sa salot bago pa sila dumating.
-Leonardo… -Wag.
Hindi kay Leonardo ang dinadala niya. Wala siyang karapatan sa villa.
Kaya inimbita ka namin dito.
Sa 'yo ang villa. Ikaw ang tagapagmana.
Kaya kunin mo na 'to at palayasin mo na ang baliw na 'yan!
Ikaw…
Pinutol mo ang ulo ng pinsan ko?
Hindi, naputol lang.
Buong bangkay sana ang dadalhin ko pero sobrang bigat niya.
Tapos naputol 'yong ulo niya kaya…
kaya sabi ko, tamang-tama, mas magaang 'to, kaya…
Layas.
Ano?
Puwedeng maiwan ang deboto kung gusto niya.
Pati ang doktor.
Ang iba, layas.
Kung hindi sila aalis,
patayin mo sila.
Umalis na tayo.
Pampinea, kumilos ka. Kilos.
Kilos na.
Layas!
Misia!
Para akong dragon.
Wag mong mabanggit-banggit 'to.
Layas!
Ano'ng nangyayari? Manonood ba sila?
-Maglakad ka lang. -Ano?
-Lakad. -Bakit?
-Kilos na! -Diyos ko!
-Kilos! -Layas na.
-Bilis. -Dahan-dahan.
Dahan-dahan lang.
-Sa palayan! -Tulong!
Tulungan n'yo ako, nasaktan ako! Aray!
Sino ang mga 'yan?
Magaling, nandito na ang mga puta.
Oy!
Mga puta ba kayo?
At papasok kayo sa pinto ko?
Oo.
Halika na, pasok na.
Wag sana kayong ginawin.
Deboto, halika na.
Neifile, ano'ng ginagawa mo?
Paano na ngayon?
Nagsalin ng Subtitle: Janice Ruth Geronimo