The Decameron: เดกาเมรอน
พลิก
ข้าต้องมองนานแค่ไหน
ยิ่งมองนาน เด็กก็จะยิ่งซึมซับ คุณงามความดี ความเฉลียวฉลาด
ความกล้าหาญ ความหล่อเหลาของเลโอนาร์โด
ข้ากะพริบตาได้ไหม
ข้าแน่ใจว่าการกะพริบตาจะไม่ส่งผลค่ะ
ค่อยยังชั่ว
โอ๊ย ได้กลิ่นหมูแล้วจะอ้วก
นางได้กลิ่นหมูแล้วจะอ้วก
ไปเอาข้าวต้มใส่ลูกเกดกับอบเชย มาให้หน่อยได้ไหม
ทันทีเลยค่ะ
ข้าไปช่วยเจ้าได้
และทำด้วยความรักนะ
จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าคนเป็นแม่มองคนที่ไม่หล่อไม่สวย
เด็กก็จะไม่หล่อไม่สวยน่ะสิ
งั้นก็อยู่ห่างๆ ซินญอร์ทินดาโรไว้ดีกว่า
มีคนพยายามอ่านหนังสืออยู่นะ
ไม่ ข้ายังอ่านไม่จบ
ขอโทษที ที่รัก
- มองตามสายตาข้าสิ - พยายามอยู่ แต่ท่านกวาดตาไวมาก
ลดเสียงหน่อยเถอะ
ใครๆ ก็รู้ว่าหูของทารกเป็นสิ่งแรกที่จะเติบโต
งั้นข้าขอตัวไปที่สวนได้ไหม
ข้าจะได้พูดอย่างอิสระด้วยเสียงดัง อย่างที่ข้าชอบทำ
เราควรอยู่ด้วยกันเพื่อให้เด็กรู้สึกคุ้นเคย
หรือท่านอยากอยู่ในฟิเรนเซ่มากกว่าล่ะ
ข้ามั่นใจว่าศพคงไม่ต้องขอให้ท่านลดเสียง
ช่วยงอแขนโอบรอบขอบหน่อยสิ จะได้ไม่บังหน้าหนังสือ
ได้ ข้าจะหมุนข้อศอกให้เป็นวงกลมเลย
วิสกอนเตสซ่าขอให้เงียบ
คำขอเล็กๆ น้อยๆ เองนะ
ท่านช่างไร้ความสามารถจนทำให้ข้าคลื่นไส้
ไปหาคนที่เราไม่คุยด้วยแล้วหน่อยเถอะ แล้วเอายาบำรุงกระเพาะมาให้ข้า
รสลูกแพร์นะ
หรือถ้า... ที่รัก ถ้าไม่มีก็เอาอะไรก็ได้ ยกเว้นแอปริคอต
ได้โปรด ไม่เอาแอปริคอต
ยาบำรุงรสลูกแพร์สำหรับซินญอร์ทินดาโร
ฟิโลเมน่า เดี๋ยวสิ
ขอเวลาข้าอธิบายหน่อยได้ไหม
สำหรับคนอย่างเจ้า ข้าไม่มีเวลาจะให้
ข้าถูกเนรเทศอย่างโดดเดี่ยว
ห้ามคุยกับหมอเถื่อน เอายามาให้ข้า
อาจจะมีพิษอีกก็ได้
นี่
พอได้แล้ว
เจ้าต้องการอะไร
ข้าแค่มาดูท่านกับนายน้อย
และดูว่าท่านหรือเขาหรือนางต้องการอะไรไหม
เขาจะต้องการอะไรก็ไม่ใช่ธุระของเจ้า
ขออภัย แต่นี่เป็นธุระของข้า
ลูกของเลโอนาร์โดย่อมเปรียบดั่งลูกของข้า
โดยเฉพาะเด็กคนนี้
ไม่จริงเลยสักนิด
ไม่มีความสัมพันธ์ใดๆ ทั้งสิ้น
ทีนี้ก็ไปได้แล้ว และหยุดส่งเสียงแหบห้าวของเจ้าสักที
เจ้ายืนบังสายตาที่ข้ากำลังมองสามี
ที่รัก ไหนเราคุยกันแล้วไง ว่าจะไม่ใส่เสื้อผ้าไว้ทุกข์แล้ว
ข้าเลือกเสื้อสีม่วงลาเวนเดอร์ให้เจ้า
มีลูกปัดและ... สีสัน
- ข้ายังต้องสำนึกบาปอยู่ - แต่เจ้าไม่ได้ทำบาป
แต่ข้าอาจจะทำบาปแห่งราคะ
ถ้าพระเจ้าไม่กำจัดสิ่งล่อใจ ออกจากเส้นทางของข้า
ยังต้องกินรูบาร์บอยู่เหรอ
สมุนไพรคือสิ่งเดียวที่จะระงับราคะ ที่ไม่ลดน้อยถอยลงของข้าได้
ท่านช่างอ่อนโยนต่อข้านัก
ข้าก็อ่อนโยนกับตัวเอง
ยกเว้นบริเวณหนึ่งของร่างกาย
ซึ่งต้องออกแรงมากหน่อย
- โอ้ พระเจ้า - อย่าเอ่ยถึงพระองค์พล่อยๆ นะ
ขอโทษ
ต้องกินรูบาร์บอีก
ข้าขอแนะนำ รูบาร์บระงับราคะไม่ได้หรอก
ข้าแนะนำให้ท่านมีความสัมพันธ์กับสามี
เงียบนะ เจ้าอสรพิษ
เจ้าไม่มีอำนาจเหนือข้าแล้ว
ข้าเป็นอสรพิษเหรอ
ท่านรู้ใช่ไหมว่าปันฟีโลจ้างข้าไปช่วยท่าน
อะไรนะ
ไม่มีข้อความจากพระเจ้า สามีท่านเป็นคนจัดฉากทั้งหมด
ทีนี้ใครเป็นอสรพิษกันแน่
นั่นอะไร หรือมีใครมา
โจรหรือเปล่า
โจรไม่ประกาศตัวหรอก คงไม่ใช่กลยุทธ์ที่ดีต่อพวกมันเท่าไหร่
เว้นแต่ว่าพวกมันศึกษา
แนวทางของชาวโรมันในยุทธการพิดนา
งั้นนั่นก็คงเป็นกลยุทธ์ที่ดี
เราประเมินคู่ต่อสู้ต่ำไป
ขอต้อนรับ
- กว่าจะมาได้ - คุ้มค่ากับการรอคอยแน่
รัชสมัยของปัมปิเนอาใกล้จะสิ้นสุดแล้ว
และเขามีผมดกดำเคราครึ้มเลย
สหายเก่าแก่ที่สุดของวิลล่าซานต้า ยินดีต้อนรับ
โอ้ ยินดีที่ได้พบ นายท่าน
ยินดีที่ได้พบ ข้ากังวลว่าท่านจะไม่ได้รับจดหมาย
รุจจิเอโร่ นี่คือแขกผู้มีเกียรติคนหนึ่ง ของเลโอนาร์โด
- นี่คือปันฟีโลแห่งตระกูล... - เรียกข้าว่าปันฟีโลเถอะ
ยินดีต้อนรับ ซิริสโก้พูดถึงท่านอย่างชื่นชมมาก
ยินดีที่ได้รู้จัก คนพวกนี้คือสหายข้า
บรูโน่ ลอเรนโซ่ สเตกกี้
และกวีหนุ่มที่ข้าจำชื่อไม่ได้
- ข้าชื่อจิโอวานนี่ - แล้วไอ้แก่ลามกอยู่ไหนล่ะ
เรามีข่าวร้ายเกี่ยวกับเลโอนาร์โด...
- เขาไม่อยู่ที่นี่ - ว่าอะไรนะ
ไปซื้อกระจกที่เวเนเซียน่ะ
เขากำลังปรับปรุงโบสถ์
ในนั้นอย่างกับยุคพระสันตะปาปาเกรกอรีแน่ะ
สรุปว่าเขาเชิญข้ามาที่บ้าน แต่ตัวเองออกไปก่อนข้าจะมาเรอะ
ครับ
เราคงต้องดื่มไวน์ให้หมดบ้าน เพื่อสั่งสอนเขา เจ้าวายร้าย
ได้เลย
วิลล่าซานต้า
เชิญเลย
- ซินญอร์ - ซินญอร์
นี่คือแขกคนอื่นๆ ของเลโอนาร์โด
ทุกคน นี่รุจจิเอโร่ ลูกพี่ลูกน้องของเลโอนาร์โด
และแขกคนล่าสุดที่วิลล่าซานต้า
ใบหน้าสวยน่าจูบทั้งนั้น แต่ทำไมเคร่งเครียดจัง
ความน่ากลัวที่ไม่รู้จบของโรคระบาด ทำให้ทุกคนรู้สึกหดหู่
หดหู่เหรอ ท่านยังมีชีวิตอยู่ ยังหนุ่มสาว รูปงาม และท่านอยู่ที่วิลล่าซานต้า
น่าฉลองจะตายไป
- ซิริสโก้ เราต้องมีเหล้าดื่ม - ใช่
เห็นด้วยเป็นที่สุด ขอข้าด้วย
เอาเลย
ท่านเป็นญาติเลโอนาร์โดเหรอ
เอาเป็นว่าพ่อของเราเป็นพี่น้องกัน
ดังนั้นต้องการอะไรก็บอกได้เลย
งั้นก็ญาติสินะ
ไม่อยากเชื่อแต่ก็ยินดีมาก
ข้าชื่อปัมปิเนอา ภรรยาของเลโอนาร์โด
- เป็นเกียรติ... - ท่านว่า "ภรรยา" เหรอ
ใช่ค่ะ เลโอนาร์โดกับข้า เพิ่งแต่งงานกันได้ไม่ถึงเดือน
ไม่ ข้าไม่เชื่อ
ท่านควรเชื่อ เพราะมันเป็นเรื่องจริง
เลโอนาร์โดลงหลักปักฐานซะแล้ว
ไม่เคยคิดเลยว่าจะมีวันนี้
โรคระบาดคงร่ายมนตร์แปลกๆ ใส่พวกเราทุกคน
มันอาจจะทำให้เขานึกถึงมรดกก็ได้
จริงด้วย จริงด้วย
และเขาจะมีมรดกตกทอด
เพราะข้ากำลังอุ้มท้องลูกของเขาอยู่
ยินดีด้วยนะ
เป็นข่าวที่น่ายินดีมาก
แล้วหญิงงามน่ารักนี่ใคร
สวมชุดดำเหมือนกำลังไว้ทุกข์ให้โลก
เราไม่มีเวลามามัวอาลัยอาวรณ์หรอก ที่รัก
ข้าใส่ชุดดำเพราะข้าเป็นคนบาป
ข้าเองก็เคยทำบาปสักอย่างสองอย่าง บอกตามตรงนะ
อยู่ห่างๆ นางนกร่าน
เขาเพิ่งเดินทางมาจากข้างนอก
อาจจะพาโรคระบาดมาให้ก็ได้
ข้ารับรองได้เลย เราทุกคนสุขภาพดีและแข็งแรง
ทำไมเราต้องเชื่อท่าน
คนที่เป็นโรคระบาดทำแบบนี้ได้ไหม
โอ้โฮ
- แล้วที่เหลือเป็นใครกัน - ข้าชื่อมี...
ข้าคือทินดาโรผู้ยิ่งใหญ่ แห่งตระกูลมาร์เคสเซ่เปราลโต้
แล้วสุภาพสครีที่น่ารักนั้นเล่า
นี่คู่หมั้นข้า ฟิโลเมน่า อย่าไปสนใจนางเลย
ถ้ารำคาญก็ให้นางไปซ่อนตัวหลังม่านได้
พอได้เห็นนางแล้ว ข้าไม่อยากหยุดมองเลย
ฟิโลเมน่าใช่ไหม
- ค่ะ - ใช่
พ่อข้า เอดวาร์โด เป็นญาติของเลโอนาร์โดเช่นกัน
เอดวาร์โดเหรอ
งั้นก็คนในครอบครัวสินะ
ข้าขอสัญญาว่าจะไม่นอนกับท่าน
ซิริสโก้
ยกซาลามี่แสนอร่อยและสุราดีเยี่ยมมาได้แล้ว
คืนนี้จะเป็นคืนที่น่าจดจำ
- ใช่ - งานเลี้ยง
การจัดงานเลี้ยงเป็นความคิดที่เยี่ยมมาก ไม่อยากเชื่อเลยว่าข้าไม่คิดจะจัด
ท่านฉลาดจริงๆ
ซิริสโก้
สตราติเลีย
เตรียมอาหารเลี้ยงแขกของเราเดี๋ยวนี้
มาเร็ว สหาย เราจงใช้ชีวิตขณะที่โลกยังหมุน
สนุกกับทุกช่วงเวลา
เพราะอย่างที่เราได้เห็น โลกเหลือคนดีๆ ไม่มากแล้ว
กวีหนุ่ม ขับลำนำซิ
สหาย มาเถอะ
- มีเซีย - เฮ้ย ไวน์อยู่ไหน
ไวน์อยู่ไหน ไอ้แก่
พอได้แล้ว
- เจ้าโง่ นี่ฝีมือเจ้า - ใช่
- ยินดีมาก - คนอื่นมีตั้งเยอะ ดันเชิญรุจจิเอโร่
เขานี่แหละที่เราต้องการ
ข้าชักจะคิดว่าเจ้าลืมไปแล้ว
ว่าชีวิตคนต่ำต้อยอย่างเราแขวนอยู่บนเส้นด้าย
ลืมไปแล้วหรือว่าชีวิตคนต่ำต้อยอย่างเรา แขวนอยู่บนเส้นด้าย
เปล่า ความจำข้ายังดีอยู่
ให้ตาย ทำไมเจ้าสองคนถึงชักช้านัก ข้าต้องใช้หอมสับพวกนี่แล้วนะ
ระวังน้ำเสียงหน่อย คุณแม่ครัว ไม่งั้นมิเซียจะเอาไปฟ้องปัมปิเนอานะ
ใช่ เจ้าโชคดีแล้วนะที่เรามาช่วยทำอาหาร
เหรอ ข้าไม่รู้สึกโชคดีเท่าไหร่เลย
โชคดีสิ
พระเจ้าช่วย ไม่ใช่
หั่นท้ายก่อน แล้วหั่นห้ว จากนั้นก็ผ่ากลางเลย เข้าใจนะ
- โหดร้าย - เจ้าต้องเห็นข้าหั่นแตงกวาก่อน
ข้าไม่รู้ว่าถ้าไม่มีเจ้า ข้าจะทนอยู่ที่นี่ได้ยังไง
ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน
เจ้าช่างเป็นคนรับใช้ที่ไร้ความสามารถที่สุด
และอารมณ์ร้ายที่สุดที่ข้าเคยเจอเลย
ถูกต้อง
เจ้าโชคดีนะที่ซินญอร่าฟิโลเมน่า เป็นหญิงที่มีจิตใจให้อภัย
ถ้าข้าได้ยินใครเรียกนางว่าฟิโลเมน่าอีก
ข้าจะหดหัวลงคอ แล้วกลิ้งไปมาเหมือนลูกบอลยักษ์เลย
ว่าไงนะ พูดอะไร
อยากฟังอะไรแปลกๆ ไหม
- ชอบเลย - ชอบเลย
- ตามข้ามา เร็วเข้า - ข้าจะ... เดี๋ยวข้ามานะ ขอโทษที
ไม่เป็นไร ได้เลย
งั้นข้าก็เป็นราชาแห่งซาร์ดิเนียแล้ว
แถมยังมีหางยาวที่ใช้แทนเก้าอี้ได้เลย
ไม่ เจ้าพูดเองนี่ ข้าไม่มีความสามารถแบบคนรับใช้เลย
ข้าเป็นนายหญิงและเป็นมาตลอด
ลีชิสก้าต่างหากตัวปลอม
- เรื่องที่เจ้าพูดมันไม่มีทางจริงไปได้ - ทำไม
เพราะคนรับใช้ปลอมตัวเป็นคุณหนูน่ะมัน...
มันเป็นการลบหลู่พระเจ้า
ไม่ใช่หรอก
ไม่ นี่มัน... นี่มันแย่มาก
- นี่มันแย่มากเลย - อะไร...
เจ้ามาบอกข้าทำไม มาบอกให้ข้ารู้ทำไม
- เจ้า... - เพราะเราเป็นเพื่อนกัน
และข้าต้องการให้เจ้าช่วย
ปัมปิเนอาสัมผัสได้แล้วว่าข้ามีสถานะเหนือกว่า
ถ้าเจ้ายอมช่วย เราจะทำให้นางยอมรับข้า
แล้วส่งลีชิสก้าคลานกลับไปฟิเรนเซ
ไม่ เจ้าทำแบบนั้นไม่ได้ คุณหนูข้าเปราะบางมาก
และนางเป็นคนคาดเดาไม่ได้เลย
อีกอย่าง นางจะไม่มีวันเชื่อเจ้า
และเจ้าไม่ใช่เพื่อนนาง เจ้าเป็นคนรับใช้นาง
ข้าไม่ใช่คนรับใช้ของใคร
ข้าเป็นนายหญิง และข้าตัดสินใจแล้ว
ลีชิสก้า ได้โปรด
ข้าชื่อ... ฟิโลเมน่า
เลโอนาร์โด เขานั่งอยู่ตรงนั้นใช่ไหม
เขาเมามาสักสิบวันได้แล้ว
แล้วผู้หญิงคนนี้ก็กำลังให้นมลูก
ตอนนั้นแหละที่เลโอนาร์โดหันไปหาเด็กและพูดว่า
"ไง หนูน้อย ขอข้าบ้างได้ไหม"
ใช่ สามีข้ามีอารมณ์ขันที่ยั่วโมโหได้ดีมาก
หนึ่งในพรสวรรค์ที่เขามีมากมาย
น่าเสียดายที่เขาไม่อยู่
น่าเสียดายจริงๆ
ท่านเล่าเรื่องได้สนุกมาก
บอกเราหน่อยว่ากลุ่มของท่านไปรู้จักกันที่ไหน
ข้าเจอพวกเขาในซ่องทุกแห่งที่ข้าไป
ใช่
เราประทับใจในความอึดของลูกพี่มาก
แหม ข้าจะพูดอะไรได้ล่ะ
ข้าชอบร่วมรัก และข้าก็ทำบ่อย
ใช่เลย
แถมยังเก่งมากด้วย
ใช่ ส่วนกวีหนุ่มนี่น่ะเราจ้างมา
ดนตรีทำให้จิตใจเบิกบาน ในช่วงเวลาที่ยากลำบากนี้
พวกเขาไม่ยอมปล่อยข้าไป
เล่าหน่อยสิครับ ท่านรู้จักกับญาติข้าได้ยังไง
จริงๆ แล้วข้าก็เป็นญาตินะ
ญาติห่างๆ ย้อนไปสามรุ่นทางฝั่งแม่น่ะ
ครอบครัวเรามีที่ดินติดกัน ในแคว้นตอสกาน่ามาหลายศตวรรษแล้ว
ข้าว่าแล้วว่าชื่อฟังดูคุ้นๆ
ท่านคือปันฟีโลแห่งตระกูลลุงการ์โน
ไม่แปลกใจเลยที่มาซ่อนตัวอยู่ที่นี่
ตระกูลท่านเป็นที่กล่าวขวัญกันทั้งเมือง เรื่องที่หมดสิ้นประดาตัวน่ะ
แถมยังเป็นหนี้คนใหญ่คนโตมากมาย
ข้ารู้จักคนเยอะมากในฟิเรนเซ่
ที่อยากเห็นลุงการ์โนย่อยยับ
ท่านพูดชื่อ "ลุงการ์โน"
ที่สะกดด้วย "ก" เหรอ
คนละตระกูลแล้ว ของเราสะกดด้วย "จ" ต่างหาก
ไม่ใช่เลย
เขาโกหก
สามีข้าโกหก เผื่อท่านยังไม่รู้
น่าสนใจมาก
ข้าว่าเจ้าดื่มมากพอแล้ว ที่รัก
ข้าว่าไม่นะ ที่รัก
อย่างนั้นแหละ
ให้ได้ลองลิ้มชิมรสกันทุกคนเลยนะ
ถ้าเป็นเบียร์เอลของเลโอนาร์โดละก็ รสชาติดีอย่างที่ไม่มีใครเทียบได้
แล้วคุณหมอล่ะ เอลหน่อยไหม
เพื่อน ได้หน่อยก็ดี
ไม่ได้ เขาจะไม่ได้ดื่มอะไรเลย
ท่านไม่ควรทำแบบนี้กับคนที่
ทำหน้าที่อย่างขยันขันแข็ง เพื่อไม่ให้ท่านติดโรคระบาดนะ
ชายคนนั้นวางยาข้าด้วย
ข้านึกไม่ออกเลยว่าทำไม
ดีโอเนโอ กลับไปที่ห้องพักเดี๋ยวนี้
ข้าว่าเขาควรจะอยู่นะ
เจ้าคิดว่าไง ลอเรนโซ่
ให้หมออยู่ต่อ
ข้า...
ก็ได้
ขอให้โดนวางยากันให้สนุกนะ
มาเถอะ ฟิโลเมน่า ไปกันดีกว่า
- ที่จริงข้าว่าจะอยู่ต่อนะ - แน่นอนอยู่แล้ว
ท่านเป็นคนในครอบครัวนี่
นี่มันอะไรกัน นรกขุมที่เก้าหรือไง
ขุมนรกสำหรับคนทรยศน่ะ
ข้าเป็นอะไรไป
ข้าไม่... หัวใจข้า
เจ้าทำเขาเสียศูนย์ซะแล้วสิ
- โอ้ ไม่นะ - หมอ
- เขาทำท่าจะร้องไห้แล้ว - หมอ ขอเชิญ
หมอ เชิญเลย
- ตลกไหมล่ะ - ขอบคุณ
แด่เลโอนาร์โด
เอาล่ะ สุภาพบุรุษทุกท่าน
งานนี้สนุกสุดๆ เลย
แต่ในบ้านหลังนี้ ข้าขอให้เราอยู่กันอย่างมีอารยธรรม
เพราะถ้าไม่มี เราก็แค่สัตว์เดรัจฉาน
ขอโทษนะ วิสกอนเตสซ่า
ท่านสมควรประณาม การกระทำอันไม่เหมาะสมของเรา
แต่ขอบอกว่า
เลโอนาร์โดโชคดีมาก
ที่ได้หญิงที่มีคุณธรรมเช่นนั้นเป็นภรรยา
หลังจากใช้ชีวิตอย่างเสเพลสุดๆ
ข้าเคยอยู่กับเลโอนาร์โดหลายวันในปิซ่า
และในเวลาสามคืน
ข้าเห็นหรือไม่ก็ได้ยินเสียง ชายผู้นั้นทำกิจกรรมกับผู้หญิงเป็นโหล
ส่วนใหญ่เป็นนางโลม และหลายครั้งเป็นกิจกรรมกลุ่มด้วย
แต่ก็ยังเป็นตัวเลขที่สูงมากสำหรับคนขี้เหร่แบบนั้น
ข้ายังจำหน้าบวมๆ ของเขาได้ ตอนพยายามมีอะไรกับสาวคนที่ 13
ใช่ ผู้ชายสมัยหนุ่มๆ ก็เสเพลแบบนี้แหละ
แต่ข้ารับรองได้ ตั้งแต่ข้ารู้จักเขามา เขาเป็นคนดีมีคุณธรรม
แน่นอน เขาซื่อสัตย์มาก วิสกอนเตสซ่า
แต่ข้าไม่แปลกใจเลยที่เขาไปซื้อกระจก
ทันทีหลังเข้าหอกับท่าน
คืออย่างนี้ วิสกอนเตสซ่า
เลโอนาร์โดเขาชอบกระจกมาก
ขออภัยทุกท่าน
อยู่ๆ ข้าก็รู้สึกไม่ค่อยสบาย
ข้าต้องขอตัวก่อน
กวีหนุ่ม บรรเลงเพลงกล่อมอารมณ์หน่อยซิ
ครั้งหนึ่งเคยมีเพื่อนฝูงกลุ่มใหญ่
ที่เอาตัวกวีหนุ่มจากซีเวลโลมาได้
แล้วคนในคฤหาสน์ที่สู้กับฆาตกรร้ายกาจ
และช่วยกวีหนุ่มไว้ได้ โปรดเถอะ พระเจ้า
ข้าจะทำงานในไร่นา
ช่วยข้าด้วยเถิดหนา
ใช่เลยๆ
ช่วยข้าด้วย
อย่าใส่ใจเลยค่ะ วิสกอนเตสซ่า
เขาเป็นคนชั้นต่ำ ไม่คู่ควรที่จะอยู่ต่อหน้าท่าน
นางโลมเป็นโหลเลยเหรอ จากปิซาเนี่ยนะ
เจ้าเคยเห็นผู้หญิงปิซ่าไหม พวกนางมีขนแขนขึ้นดกเชียว
ไม่จริงเลยค่ะ เจ้าจิ้งจอกนั่นจะพูดอะไรก็ได้ให้คนฮา
ใช่ เขาแค่พยายามยั่วโมโหท่าน
เขาคงกลัวในความดีของท่าน
- จริงเหรอ - ค่ะ
ก็แค่เด็กขี้กลัวน่ะ
เลยต้องข่มขวัญคนอื่น จะได้รู้สึกว่าตัวเองเป็นลูกผู้ชาย
อย่าให้เขารังแกท่าน จำไว้ค่ะ ท่านคือนายหญิงของบ้านนี้
ขอบใจนะ ลีชิสก้า
ไม่มีเจ้า ข้าคงไม่รู้จะทำยังไง
วิสกอนเตสซ่า ข้ามีเรื่องอยากคุยกับท่านถ้า...
มันเป็นเรื่องส่วนตัวจริงๆ
มีเซีย
ขอเวลาส่วนตัวสักครู่จ้ะ
ดูแลทุกอย่าง อย่างกับเพรียงเกาะเรือ
มีเซีย
ต้องออกไปข้างนอกเลยหรือ
เจ้าว่าไงนะ
สวยดีนะ
ใช่
เป็นของแม่ข้า
ท่านจำคืนที่ข้ามาถึงที่นี่ได้ไหม
ข้าพูดความจริง
ข้าไม่เคยเป็นคนรับใช้ จนวันที่ข้ามาถึงวิลล่าซานต้า
สาวใช้ประจำตัวข้า ลีชิสก้า
ทำร้ายข้าอย่างโหดเหี้ยม แล้วทิ้งข้าไว้ในแม่น้ำให้ตาย
ข้ารอดชีวิตมาได้
แต่พอมาถึงที่นี่
นางก็ทำให้ทุกคนหลงเชื่อว่านางคือหญิงสูงศักดิ์
ข้ากลัวมากว่าจะต้องอยู่ข้างนอกคนเดียวอีก
ก็เลยยอมเล่นตามน้ำไป
แต่ข้านี่แหละเลดี้ฟิโลเมน่า
ข้าเกิดมาเป็นธิดาผู้สูงศักดิ์ ของเอดวาร์โดแห่งฟิเรนเซ่
ข้าจึงขอร้องท่าน ในฐานะเพื่อนและหญิงสูงศักดิ์เช่นกัน
ช่วยข้าทำลายคาถาชั่วร้ายของลีชิสก้า
และพาข้ากลับคืนสู่ฐานะอันชอบธรรม
มีเซีย
ช่วยด้วย
มีเซีย ลูกข้ากำลังตกใจ
ไม่นะ ต้องมีเรื่องอะไรกวนใจเขาแน่
โอ๋ ไม่เป็นไรนะคะ คุณหนู
ทิวลิปกับต้นแอปเปิล
อยู่อย่างสงบในทุ่งหญ้า
แล้วนกกระจอกก็โฉบขึ้นมา
จากพุ่มมัลเบอร์รี่แล้วบินไป
ข้า...
คุณหนูต้องการอยู่เงียบๆ น่ะ
ทิวลิปกับต้นแอปเปิล
ขอบใจนะ มีเซีย ข้ารู้สึกดีขึ้นแล้ว
ข้าพร้อมจะกลับเข้างานแล้ว
งี่เง่า
นายท่านทินดาโร เป็นอะไรหรือเปล่า
บันไดนั่นสว่างไม่พอ
ให้ใครมาติดเชิงเทียนเดี๋ยวนี้
เสียงดังอย่างกับสะพานถล่ม
ขออย่าออกความเห็น เรื่องที่ข้าร่วงลงมาอย่างแรง
แค่นี้ข้าก็รู้สึกแย่พอแล้ว
ข้าไม่สบายมาก
ข้าอยากให้เจ้าปรุงยาบำรุง แก้อาการเวียนหัวเดี๋ยวนี้เลย
นี่ครัวนะคะ ไม่ใช่ร้านขายยา
เจ้าต้องมีอะไรช่วยได้
ใช้ความรู้บ้านๆ ของเจ้าสิ
คนจนเขาปรุงยาบำรุงกันยังไง
เราบีบกระเทียมใส่ในน้ำบ้านๆ แสนวิเศษ
ถ้าเจ้าคิดว่ามันจะช่วยได้ ข้าก็จะลองดู
แต่เจ้าเพิ่มรสชาติหน่อยได้ไหม ข้าเคยเผลอกินกระเทียมสดเข้าไป
และข้าไม่ชอบเลย
บีบเลย
ข้าเริ่มรู้สึกเวียนหัวอีกแล้ว
บางทีถ้าไม่มีหมอ
ท่านก็ควรหันไปหาคู่หมั้นนะคะ
นางนี่แหละร้ายที่สุดเลย
เจ้าน่าจะได้เห็นตอนที่นางหัวเราะเยาะข้า ให้ท้ายผู้ชายพวกนั้น
ข้ามอบใจให้นาง แล้วนางก็เหยียบย่ำมัน
นางชั่วร้ายเหมือนหญิงคนอื่นๆ
ความผิดพลาดอันน่าชิงชังที่สุดของพระเจ้า
พระองค์สาปแช่งโลกในวันที่สร้างพวกเจ้าขึ้นมา
พระเจ้า เวียนหัวอีกแล้ว
ข้าแต่พระเจ้าผู้เมตตา
ไยต้องทรมานข้าเยี่ยงนี้
ทำไมถึงเลือกให้ข้ามีชีวิต ที่เจ็บปวดและน่าอับอายแบบนี้
- ไม่ยุติธรรมเลย - ให้ตายสิ
ชีวิตท่านไม่ยุติธรรมเหรอ
ท่านไม่เคยต้องการอะไร
นอกจากความรักจากใครสักคน
เพราะการอยู่กับท่าน
ทั้งน่าตื่นเต้นและน่าเบื่อไปพร้อมกัน
การอยู่ใกล้ท่านมันนรกชัดๆ
ไม่แปลกที่ดีโอเนโอวางยาท่าน
ข้าไม่ชอบให้เจ้าพูด อย่าพูดเลย
ท่านจะบอกว่าใครพูดได้หรือไม่ได้ ท่านมีสิทธิ์อะไร
ข้าร่ำเรียนวิชาขั้นสูงมามากมาย
เจ้ากล้าดียังไงถึงพูดกับข้าแบบนั้น
ขอโทษเดี๋ยวนี้เลย
ไม่งั้นจะทำไม
ท่านจะทำอะไรล่ะ หือ
ใช่แล้ว
ท่านไม่ทำอะไรหรอก
เพราะท่านแค่กลัว
เด็กน้อยน่าสมเพช
ท่านคิดว่าสตรีทำให้ท่านมองโลกแง่ร้าย
ทั้งที่ดวงตาท่านจับจ้องอยู่แค่ปลายจมูก
ท่านไม่ใช่ลูกผู้ชายด้วยซ้ำ
ท่านขี้ขลาด
ท่านมันหนอนไร้น้ำยา
ข้าน่าจะทำประโยชน์ให้ทุกคน ด้วยการบดขยี้ท่าน
เหมือนหนอนน้อยขี้ขลาดอย่างที่ท่านเป็น
ท่านมันน่าขยะแขยง
เจ้าพูดถูก ข้าเป็นหนอน
หนอนน้อยน่าขยะแขยง
เงียบนะ
ดื่ม
ไม่เป็นไรใช่ไหม วิสกอนเตสซ่า
ไม่เป็นไร
ข้าไม่รู้ว่าเจ้าจะเอาอะไร
ดูนี่สิ สหาย
- อะไร - สหาย
ขอโทษที คุณหนูข้าเปลี่ยนใจง่ายน่ะ
ไม่ต้องหรอก
ข้าขอพูดอะไรที่จะช่วยให้เจ้ารู้สึกดีขึ้นได้ไหม
ข้าใส่น้ำส้มสายชูในถ้วยของลีชิสก้า
- สหาย - อะไร
สหาย
เกือบไปแล้ว
รูจมูก เล็งไปที่รูจมูก
ลุกขึ้น
ลุกขึ้นสิ
- ท่านครับ - ข้ายังอยู่ตรงนี้
ใช่เลย
ทุกคน ข้ามีเรื่องจะประกาศ
นี่เรียกว่าประกาศเรอะ
ต้องอย่างนั้น
บรูโน่
เอาละ ไม่ ข้า...
ทุกคน ข้ามีเรื่องจะประกาศจริงๆ ข้ามีเรื่องที่อยากพูด
นั่นแหละ
ครอบครัวข้า
ข้าก็มีเรื่องจะประกาศ
ข้าเกลียดสามีข้า
- เยี่ยม - โห่
ข้ารักวิลล่านี้
ใช่เลย
ข้ามีเรื่องจะประกาศ
ตอนนี้ก็ดึกแล้วใช่ไหม
ใช่
ยามอยู่กับเพื่อนร่วมชาติที่สนุกสนาน เวลาผ่านไปเร็วมาก
คืนนี้เราพอแค่นี้ดีกว่า
ข้าก็มีเรื่องจะประกาศ
ไม่เอา
ข้าอยู่ข้างคุณหมอสุดหล่อ
กวีหนุ่ม ขอเพลงซัลตาเรลโล
ยังมีชีวิตอยู่ก็มาเต้นกันเถอะ
ตอนนี้เอวข้าอ่อนมาก
นี่
เร็วขึ้นอีก
เร็วขึ้น
เยี่ยม
ไปฉลองกันต่อที่อื่นดีกว่า
ซิริสโก้ ไปที่ห้องพักผ่อนของเลโอนาร์โดเดี๋ยวนี้
ห้องพักผ่อนอะไร บ้านนี้ไม่มีห้องพักผ่อน
ใช่ บ้านนี้ไม่มีห้องพักผ่อน
โอ้ มีสิ ห้องพักผ่อนน่ะ
มาสิ สหาย มา
- มาเลย - ทางนี้
ทางนี้เลย
นี่
เลโอนาร์โดไม่อยากให้แขกเข้ามาในนี้
แต่เห็นว่าเป็นท่านนะ รุจจิเอโร่ เราจะยกเว้นให้
แน่อยู่แล้ว
โอ้โฮ ร้ายมาก
ใช่เลย
โห เลโอนาร์โด
ใบมะเดื่อนั่นใหญ่อยู่นะ ถ้าให้ข้าพูดละก็
จริงสิ ท่านน่าจะรู้ดีกว่าข้า
นี่อะไร
ท่านไม่คุ้นหรอกหรือ
งั้นก็น่าเสียดาย
ปันฟีโล เจ้าติดค้างนางนะ
ไม่ ข้าหมายถึง...
ที่นี่
อ้อ ห้องนี้น่ะเหรอ
ไข่มุกแห่งวิลล่าซานต้าเลยทีเดียว ห้องพักผ่อนของเลโอนาร์โดไงล่ะ
ท่านบอกว่าท่านเป็นคนบาปใช่ไหม
ถ้าท่านอยากทำบาปจริงๆ
ในนี้มีให้ทำเยอะเลย
ทุกท่าน เติมเหล้าเลย
ได้เวลาเล่นเกมแล้ว
- นี่ - เกมแบบไหน
- ปัสซาเทลล่า - ปัสซาเทลล่า
ปัสซาเทลล่า
แค่นิดเดียว
ข้าหวังว่าจะได้อยู่ทีมคนเก่งนะ
เดี๋ยวก่อน
ข้ารู้ว่าท่านต้องคิดถึงข้าแน่
อะไร
ข้ารู้ว่าท่านมองข้ายังไง
หลายสัปดาห์แล้วที่ข้าอยาก...
ข้าพยายามจะบอกว่าท่านคิดผิด
การกระทำของข้ามีเหตุผล
ข้าเป็นสุภาพบุรุษตัวจริงและเป็นหมอที่มีฝีมือ
แต่ความจริงก็คือ...
ความจริงคือข้าเป็นคนหลอกลวง
แต่ข้าอยากเป็นคนที่ดีขึ้น
จริงๆ นะ ข้าจะได้คู่ควรกับท่าน
สัญญากับข้านะว่าเมื่อเราทั้งคู่อยู่ในนรก
ท่านจะมาหาข้า
ดูน่าสนุกเนอะ
คงงั้น
แต่ลองนึกภาพว่ามีอิสระแบบนั้นสิ
อยู่อย่างไร้ความละอายหรือความกลัวต่อบาป
ทำไมจะไม่ได้ล่ะ
มีชีวิตอยู่กับบาปเหรอ
มีชีวิตที่อิสระ
ผู้ชายก็ทำ พวกเขาทำตัว เหมือนสัตว์ได้ไม่เห็นเป็นไร
คลาสสิกมาก
บางทีข้าอาจจะอยากเป็นสัตว์ก็ได้
ข้าก็อาจจะเหมือนกัน
เยี่ยม
แด่การใช้ชีวิตอย่างอิสระ
- สนุกไหม - ไม่สนุกเลย
ข้าขอสั่งให้เจ้า ไล่คนเป่าเถื่อนพวกนี้ออกไปเดี๋ยวนี้
ขอโทษด้วย ทำแบบนั้นกับแขกก็เสียมารยาทแย่
เลโอนาร์โดเป็นคนเชิญพวกเขามาที่นี่
และข้าว่าพวกเขาสนุกดี...
แต่ออกจะน่ากลัวหน่อย
ข้าไม่สนว่าเจ้าคิดยังไงกับพวกเขา
นายหญิงของบ้านสั่งให้เจ้าทำ
เจ้ามีหน้าที่ต้องทำตาม
ถ้าท่านมีอำนาจขนาดนั้น ก็ไปบอกพวกเขาเองสิ
เจ้ากล้าดียังไง
เจ้าลิงไร้ประโยชน์ ไร้ยางอาย
ไร้ประโยชน์ ข้าเนี่ยนะ
ข้าคงจะมีประโยชน์สู้ตอนนั้นไม่ได้
ตอนที่ข้าทำให้ท่านร้องครางทุกคืนน่ะ
ใช่ ดีจังเลยนะ
ใช่ แต่ข้าหวังว่าท่านจะโยนลูกเต๋า
โอ๊ะ มีคนโชคดีแฮะ
รุจจิเอโร่
เอาละ เราจะทำกันแบบนี้...
- ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม - ไม่
ทุกอย่างผิดพลาด
ข้าทนนางไม่ไหวแล้ว ถึงเวลาที่รุจจิเอโร่จะรู้ความจริงสักที
เรื่องนั้น ข้าก็คิดอยู่
เขาอาจไม่ใช่คำตอบอย่างที่เราวาดภาพไว้
เขาอาจจะบ้าบิ่นเกินไป เกินกว่าที่เราต้องการ ใช่ไหม
ปัมปิเนอาเป็นหญิงบ้า นางบ้าไปแล้ว
ตราบใดที่นางกุมบังเหียน เราแย่แน่
แต่เจ้าปีศาจนั่นกับทหารม้าทั้งสี่ของเขา
จะผลาญเสบียงของเราจนหมดในเวลาไม่กี่วัน
และเผาวิลล่าจนราบเพื่อความตื่นเต้น
น่าเสียดายนะ แต่ปัมปิเนอายังร้ายกาจไม่เท่า
นางกำลังทำลายวิลล่า นางกำลังทำลายข้า
ข้าเข้าใจว่าเจ้าใส่ความรู้สึกส่วนตัวลงในเรื่องนี้
แต่ข้าเกรงว่ามันจะบดบังวิจารณญาณของเจ้า
ข้าขอยืนกรานว่าเจ้าต้องมอบหมายงาน ให้คนที่ฉลาดและมีสติมากกว่านี้
ข้าจัดการเอง
ถูกของนายท่าน
ท่านฉลาดเหนือข้ามาก
กว่าข้า
เยี่ยมเลย เนฟีเล
งั้นเป็นอันตกลงตามนี้
ข้าเป็นนายใหญ่ เนฟีเลเป็นนายรอง
ทุกคนต้องขออนุญาตเราเพื่อจะดื่ม
ถ้าเราตกลง พวกเขาอาจจะดื่มได้
ถ้าเราปฏิเสธคำขอ เราต้องให้เหตุผล
มันสนุกตรงไหนกัน
เดี๋ยวก็รู้ เข้ามาสิ เราเริ่มจากท่านดีไหม
ขออนุญาตเราดื่มสิ
ข้าขอดื่มได้ไหม
ข้าจะให้ภรรยาผู้เคร่งศาสนาของท่านตัดสินใจ
อย่างที่บอกไปแล้ว เขาเป็นคนโกหก
เขาจ้างคนมาหลอกให้ข้าคิดว่าพระเจ้ารักข้า
สามีแบบไหนที่ทำเช่นนี้
แต่พระเจ้าสอนให้เรารักคนบาป
และเกลียดบาป
เพราะฉะนั้น...
ดื่มเลย คนบาปที่น่าสงสาร
คนบาป
ข้าขอดื่มได้ไหม
ไม่ละ ถ้าเจ้าไม่ดื่ม พรมจะอยู่รอดปลอดภัย
ข้าก็ว่างั้น
เจ้าไม่มีภาพลักษณ์ของความแข็งแกร่ง
ตลกดี เพราะน้องสาวเจ้าพูดอีกอย่างเลย
- เจ้าพูดถึงน้องสาวข้าว่าไงนะ - น้องสาวเจ้าคิดว่าข้าแข็งแกร่ง
นางพอใจกับความแข็งแรงของข้า ข้าก็พอใจกับนางเช่นกัน
โอ ไม่นะ
จมูกนี่แม่ข้าให้มา
- เจ้าไม่อยากเจออะไรแบบนี้หรอก เพื่อน - เข้ามาเลย ป๋า
ใจเย็น
แย่แล้ว
ช่วยด้วย
เขาตายแล้ว
อย่าเศร้าไปเลย สหาย
เขาตายอย่างมีความสุข
ขณะเล่นดนตรี
เร็วกว่าและไม่มีหนองเท่าโรคระบาด
รับรองได้เลยว่าเขาจากไปด้วยดี
ไม่มีประโยชน์แฮะ
ตอนแรกพวกเขาน่าเบื่อ แต่ตอนนี้พวกเขาเกลียดเราแล้ว
- เสียอารมณ์หมด - ใช่
เราส่งคนไปตามนางโลมมิใช่หรือ
ใช่แล้ว ใช่
ข้าว่าพวกนางน่าจะใกล้มาถึงแล้ว
ถึงแม้พวกนางจะไม่เคยมาวิลล่านี้
และไม่รู้ว่าจะเข้าทางประตูลับได้ยังไง
ประตูลับเหรอ
มันเคยใช้เป็นทางออกลับ
สมัยนี้ ส่วนใหญ่ใช้เป็นทางเข้า
ว้าว
พอกันที
รุจจิเอโร่ ท่านต้องไปสักที
โทษที ว่าไงนะ
ในที่สุดก็ยอมขอโทษ
แต่มันสายไปแล้ว
บ้านหลังนี้ไม่ต้อนรับท่านแล้ว
ท่านต้องออกไปเดี๋ยวนี้
แต่เราไม่คิดจะไปจากที่นี่
นางโลมกำลังมา เราไม่อยากเสียมารยาท
ออกไป
ไม่แปลกใจเลยที่เลโอไม่อยู่
เขาคงรู้ตัวแล้วว่าพลาดไปขนาดไหน
ที่มาแต่งงานกับหญิงแก่จอมบงการ
เงียบซะ เจ้าหมาบ้า
นายหญิงของบ้านขอให้เจ้าออกไป และเจ้าต้องไป
หมาบ้า ข้าเนี่ยนะ
น่าขันนักที่คำพูดนั้นออกจากปากหญิงร้ายกาจ
เจ้าสิคนแก่ใจร้าย ตัวเหม็นเน่า เหี่ยวย่น
ไปจากบ้านนี้ แล้วไปเป็นปลิงที่อื่นไป
ลอเรนโซ่ สาวใช้ปากดีคนนี้ทำร้ายจิตใจข้า
เราจะทำยังไงกับนางดี
สอนมารยาทนางหน่อย
ใช่แล้ว เราควรสอนมารยาทให้นางหน่อย
มีเซีย
ไม่ ปล่อยข้านะ มีเซีย
ช่วยด้วย ปล่อยข้า
ไม่นะ
ไม่ต้องยั้ง ลอเรนโซ่ สั่งสอนนางซะบ้าง
- ปัมปิเนอา ช่วยด้วย - สอนมารยาทนางหน่อย
ปล่อยนางนะ นางเป็นหญิงสูงศักดิ์
ปล่อยนาง
- นังนั่นบ้าไปแล้ว - ข้าไม่ได้บ้า
ข้าไม่ได้บ้า
นางคือซินญอร่าฟิโลเมน่า
แห่งบ้านเอดวาร์โด ญาติของเลโอนาร์โด
นางเป็นคนในครอบครัวท่าน
ข้าเป็นสาวใช้ประจำตัวนาง ลีชิสก้า
นี่คือความจริง ข้าสาบานได้
เราเดินทางมาด้วยกัน แต่แล้วก็มีอุบัติเหตุ
ข้านึกว่านางตายแล้ว
พอมาถึงที่นี่ ข้าก็เลย...
ข้าแอบอ้างชื่อนาง
แต่มันเรื่องโกหกทั้งเพ
ข้าก็แค่ลีชิสก้า
คนรับใช้และสาวใช้ประจำตัวนาง
ส่วนนางคือซินญอร่าฟิโลเมน่า และทุกคนควรปฏิบัติต่อนางอย่างให้เกียรติ
เล่าเรื่องได้สนุกดีนะ
ข้าพูดจริงทุกคำ
ปล่อยข้าลงเดี๋ยวนี้นะ เจ้าสัตว์ร้าย
ลอเรนโซ่ ปล่อยนาง
ปล่อยนาง
ถ้าพวกนางพูดจริง เราก็สายเลือดเดียวกัน
ช่างเป็นการรวมตัวที่น่าทึ่งจริงๆ
คนโกหก คนสวมรอย
หมอวางยา พวกประจบสอพลอ
คนชั่วร้ายรวมตัวกัน หลบอยู่ในบ้านญาติข้าตอนที่เขาไม่อยู่
แล้วหมอนั่นหายหัวไปไหนกันวะ
ใช่แล้ว เลโอนาร์โดไม่ได้ไปซื้อกระจก
เขาไปเยี่ยมนางโลมชาวเวนิสที่เขารักที่สุด ซึ่งกำลังนอนรอความตาย
หญิงที่มีชื่อว่า...
เบลฟิโอเร่
หลังจากเชิญทุกท่านมาที่นี่ เขาก็ได้ข่าวว่านางล้มป่วย
แล้วเขาก็ออกไปหานางทันที
ซิริสโก้บอกข้าหมดทุกอย่าง...
และเราโกหกเพื่อปิดบังภรรยาเขา
อย่างที่ท่านเห็น นางอารมณ์แปรปรวนตั้งแต่ท้อง
ขอโทษนะ วิสกอนเตสซ่า
เบลฟิโอเร่เหรอ
คงเป็นเด็กใหม่
แล้วจะทำยังไงกับสองคนนี้ดี
ข้าแนะนำให้เนรเทศ
พวกสวมรอย อย่างที่ท่านว่า
ถ้าต้องอยู่ร่วมกับคนสลับตัวไปมา มันอันตรายนะ
ข้าเห็นด้วยสุดใจเลย
พวกนางปลิ้นปล้อนก็เท่ากับเหยียดหยามเรา
ความผิดนางคนเดียว
เจ้าโกหกเรามาหลายสัปดาห์แล้ว ทั้งคู่เลย
ข้าไว้ใจเจ้าไม่ได้อีกแล้ว
แต่หนึ่งในนี้เป็นคนในครอบครัว...
แม้ข้าจะไม่แน่ใจแล้วว่าคนไหน
ข้าจะไว้ชีวิตพวกเจ้า
แต่ต้องไปจากที่นี่ทันที
ถ้าเจ้ากลับมาอีก เราไม่มีทางเลือก นอกจากฆ่าเจ้า
ไปได้แล้ว
เร็วสิ
ออกไป
ไปเลย ออกไป
- ออกไป - ไม่
- ได้ยินที่เขาพูดไหม
ออกไป
ดีใจจังที่เราจัดการได้เรียบร้อย
รุจจิเอโร่
อย่าไปฟังปัมปิเนอา นางโกหก
และข้ามีหลักฐานมาให้ดู
นางไม่เคยแต่งงานกับเลโอนาร์โด นางไม่เคยพบเขาด้วยซ้ำ
เขาตายเพราะโรคระบาดก่อนจะมีใครมาถึง
- เลโอนาร์โด... - ไม่นะ
เด็กในท้องนางไม่ใช่ลูกของเลโอนาร์โด นางไม่มีสิทธิ์ใดๆ ในวิลล่านี้เลย
เราถึงได้เชิญพวกท่านมาที่นี่
วิลล่านี้เป็นของท่าน ท่านเป็นทายาทลำดับถัดไป
ข้าจึงขอให้ท่านถือสิทธิ์ในวิลล่า แล้วกำจัดนางวิกลจริตไปให้พ้น
เจ้า...
ตัดหัวญาติข้าเหรอ
เปล่า มันหลุดเอง
ข้าตั้งใจจะแบกมาทั้งร่าง แต่ยกไม่ขึ้น
ระหว่างที่พยายามอยู่ หัวก็หลุดออกมา ข้า...
ข้าคิดว่าโชคช่วยแท้ๆ มันหิ้วง่ายและได้ผล นั่นแหละที่...
ออกไปจากวิลล่า
อะไรนะ
แม่ชีอยู่ได้ถ้านางต้องการ
หมอด้วย
ที่เหลือไล่ไปให้หมด
และถ้าใครไม่ยอมไป
ก็ฆ่าให้หมด
ได้เวลาไปแล้ว บาย
ไปสิ ไป ปัมปิเนอา ไปเลย
ออกไป
มีเซีย
ข้าแตกเป็นน้ำป่าไหลหลาก
อย่าพูดเรื่องนี้เลย พ่อหนอนน้อย
ออกไป
หมายความว่ายังไง พวกเขามาดูเหรอ
- เงียบแล้วเดินไป - อะไรเนี่ย
- เดินไป - ทำไมล่ะ
- เดิน - พระเจ้าช่วย
- เดินสิ - เร็วเข้า
- เร็ว - ระวังนะ
เราต้องเดินระวังทาง
- เดินออกไปที่ทุ่งเลย - ช่วยข้าด้วย
ช่วยด้วย ข้าเจ็บมาก
คนพวกนี้เป็นใครกัน
ดีเลย เหล่านางโลมมาแล้ว
สวัสดี
เจ้าเป็นนางโลมเหรอ
แล้วจะเข้าประตูหน้าบ้านข้าเนี่ยนะ
ใช่
มาเร็ว เข้ามาข้างใน
จะได้อุ่นนะ สาวๆ
มาสิ แม่ชี
เนฟีเล ทำอะไรน่ะ
ทีนี้จะยังไงต่อ
คำบรรยายโดยขีดขิน จินดาอนันต์