ΤΟ ΔΕΚΑΗΜΕΡΟ
Δεν μπορούμε να μείνουμε εδώ.
Ας πανικοβληθούμε!
-Σιρίσκο! -Θεέ μου!
Ξαναβάλε μας στη βίλα.
Θα μας κόψουν τα κεφάλια. Τι να κάνω; Να φυτρώσω σπαθιά στα χέρια;
-Σταμάτα! -Δεν ξέρω!
Αν δεν μας ξαναπάς μέσα, θα φωνάξω.
Μην ψάχνεις για λύσεις, γιατί είναι προφανές ότι δεν έχω!
-Το παρεκκλήσι. -Δεν έχω κλειδιά.
-Ανόητε. -Μη γίνεσαι κακιά μαζί μου.
-Μην είσαι χαζός. -Πάμε στον στάβλο.
-Στον βρομερό στάβλο; -Έχω δυσανεξία στα άλογα.
Και δυσανεξία στο ξύλο.
Και δεν θα ανεχτώ τη βρόμα!
Πρέπει να γυρίσω για τη γυναίκα μου.
-Θα σώσω τη γυναίκα μου. -Τι…
Άφησε τη γυναίκα του μέσα;
Ποιος το κάνει αυτό;
Πάνφιλο! Δεν μπορείς…
Μην το κάνεις, θα πέσεις.
Πέσε, Πάνφιλο. Πέσε!
Φοβάσαι;
Όχι ιδιαίτερα.
Μόλις σε είδα, κατάλαβα.
Ότι μπορούσες να με αποκτήσεις;
Ότι ήθελες να σε αποκτήσουν.
Συνέχισε να σκαρφαλώνεις, Πάνφιλο.
Όταν απλωθούν τα μυαλά σου στο καλντερίμι,
δεν θα σε συμπονέσω ούτε στάλα.
-Σιωπή! Τραβάς την προσοχή! -Μη μου λες "σιωπή".
Δώσε μας μια κραυγή. Για να δούμε…
Προσπαθούμε να διασκεδάσουμε εδώ μέσα.
Σταμάτα! Εισβολέα! Βιαστή!
Πάνφιλο.
Άρα δεν σκοτώθηκες πέφτοντας όπως ελπίζαμε;
Είδες το κτήνος; Σε πετσόκοψε;
-Τον είδα να μπαίνει στη βίλα. -Η γυναίκα σου;
Θα φροντίσει τον εαυτό της.
Τι σύζυγος.
Μιλώντας για συζύγους, χαρήκαμε που γνωρίσαμε τον δικό σου.
Μάλλον κι εσύ απόψε τον γνώρισες.
Πώς τον βρήκες; Πολύ νεκρό;
-Είδες τον γιατρό; -Όχι.
Και η κυρία Φιλομένα, η αρραβωνιαστικιά μου;
Έχω κάτι να της αποκαλύψω που θα την κάνει να καταρρεύσει.
Δεν ήταν κυρία.
-Τι; -Δεν ήταν ποτέ η Φιλομένα.
Ποια ήταν η Φιλομένα;
-Η Λιτσίσκα. -Η υπηρέτρια.
Πού ήσουν;
Η Λιτσίσκα ήταν υπηρέτρια, η Φιλομένα η κυρία.
Άλλαξαν θέσεις και μας έδιωξαν.
Λέτε ότι είμαι θύμα μιας ανταλλαγής;
Είμαστε όλοι θύματα. Πάνω απ' όλα εγώ!
Γιατί μας έδιωξαν;
Λοιπόν…
Ο Πάνφιλο θεώρησε σπουδαία και ευχάριστη ιδέα
να καλέσει μια φονική παρέα σατανιστών στο σπίτι.
Όλα ξεκίνησαν όταν η Παμπινέα προσποιήθηκε ότι παντρεύτηκε
και έμεινε έγκυος από έναν νεκρό οικοδεσπότη!
Το θέμα είναι ότι είμαστε εδώ εξαιτίας του Πάνφιλο!
Η κυρία Στρατίλια ρώτησε γιατί μας έδιωξαν.
Είμαστε όλοι εδώ
γιατί ο Σιρίσκο βεβήλωσε το πτώμα του Λεονάρντο.
Ο Λεονάρντο δεν ήταν στη Βενετία;
Είσαι έγκυος;
Ναι! Φυσικά είμαι έγκυος, τέρας!
Τότε, ποιος είναι ο πατέρας;
Πρέπει να αναμασήσουμε την ιστορία;
Ό,τι έγινε έγινε.
Εγώ φταίω για όλο αυτό το χάος!
Εγώ τους έφερα εδώ!
Σωστά. Εσύ φταις για όλα.
Νόμιζα ότι είχα πλεονέκτημα.
Αλλά είμαι ένας ηλίθιος. Είμαι απλώς ένας ηλίθιος.
-Δεν είσαι ηλίθιος, απλώς χαζός. -Χαζός, σωστά.
Συμφωνώ.
Χαζός, σωστά.
Θεέ μου, κοίτα μας…
έξω στο κρύο.
-Χωρίς μαξιλάρι. -Τα πόδια μου θα είναι μαξιλάρια.
Τα πόδια σου δεν είναι μαξιλάρια. Είναι πόδια.
Λυπάμαι που δεν είναι μαξιλάρια.
Μακάρι να ήταν μαξιλάρια.
Θα το δοκιμάσουμε.
Δεν έφαγα καν το βραδινό μου σνακ.
Πάψε.
Εσύ θα έπρεπε να κλαις πιο πολύ από όλους.
Η γυναίκα σου έχει παγιδευτεί σ' ένα σπίτι γεμάτο δολοφόνους…
και δεν μπόρεσες να τη σώσεις.
Είναι σκοτεινά. Είναι τόσο…
Θεέ μου. Πάμε! Συνέχισε.
Δεν το πιστεύω ότι είμαι πάλι εδώ έξω. Δεν έχεις ιδέα πώς είναι.
Κρύο, ετοιμοθάνατοι ζητιάνοι, στραγγαλιστές όμορφων γυναικών.
-Είμαστε στην κόλαση! Αυτή είναι η κόλαση! -Εσύ είσαι.
Πού μας έβγαλε το τούνελ;
Έπρεπε να κάθομαι σε ένα τζάκι με τα δάχτυλα να καίνε.
Θα 'πρεπε να έχεις ό,τι θες, όποτε το θες.
Οι σκέψεις σου είναι πάντα πολύ χρήσιμες.
-Πού πάμε; -Πού νομίζεις ότι πάμε;
Επιστρέφουμε στη Φλωρεντία.
Τώρα;
Είπα να κάνουμε βόλτα
για να δούμε τι πλάσματα τριγυρίζουν εδώ τέτοια ώρα.
-Σταμάτα. Σώπα. -Όχι, δεν μπορώ να περπατάω στο σκοτάδι!
-Μη με αναγκάσεις! -Εντάξει.
-Θα μείνουμε μέχρι να ξημερώσει. -Εδώ;
Προφανώς, δεν μπορούμε να γυρίσουμε. Εσύ μπορείς. Μόνη.
-Γιατί είσαι τόσο ήρεμη; -Δεν είμαι.
Είμαι τρομοκρατημένη.
Όπως πάντα, προέχουν τα δικά σου αισθήματα.
Καταλαμβάνεις όλον τον φόβο. Δεν έμεινε άλλος για μένα.
Τέλεια. Το πιο σκοτεινό μέρος στο δάσος.
Δεν περπατάς, δεν σταματάς.
Το μισώ.
Μισώ όλο αυτό και μισώ εσένα.
Ένα ξέσπασμα. Θαυμάσια.
Αν ήταν εδώ ο πατέρας σου, θα νευρίαζε πολύ.
Εσύ και το παιχνιδάκι της αλλαγής ρόλων φταίτε.
-Σου έσωσα τη ζωή στη βίλα. -Η Μίσια μού έσωσε τη ζωή.
Αν δεν μιλούσε, θα παρέμενες σιωπηλή.
Θα μιλούσα νωρίτερα.
Απλώς περίμενα την κατάλληλη στιγμή.
Αυτή είναι η δική μου πλευρά. Μην πλησιάσεις.
Καλώς.
Γιατί να το κάνω,
αφού έχω αυτήν τη μακράν καλύτερη πλευρά της σπηλιάς;
Κοίτα.
Ένα υπέροχο, άνετο, ομαλό σημείο.
Θαυμάσια. Ευχαριστώ που το ίσιωσες, τρολ της σπηλιάς.
Αυτή η σπηλιά είναι ασφαλής και χωρίς τρολ.
Ελπίζω να έχεις δίκιο.
Ξέρω ότι με θεωρείς ένα τίποτα, όπως ο πατέρας μου, αλλά δεν είμαι.
Ποτέ δεν είπα κάτι τέτοιο.
Ούτε κι εκείνος.
Γύρισε το τρολ.
Θα σε σκοτώσω.
Γυναίκα, αυτή είναι η πανώλη;
Δεν έχω ξαναδεί να δρα τόσο γρήγορα, αλλά μάλλον.
Ίσως η ασθένεια δυναμώνει.
Είναι σημαντικό να παραμείνουμε όλοι ήρεμοι.
-Φέρτε τα κρεμμύδια! -Όχι!
Ντιονέο, πού είσαι;
-Θεέ μου! -Είσαι κοντά!
Χρειαζόμαστε ένα πουλί!
Δώσε μου ένα κρεμμύδι! Κρεμμύδι!
Φέρε τα κρεμμύδια.
-Δώσε μου το χέρι σου. -Χριστέ μου!
-Εδώ. -Θεέ μου.
-Θα σε βοηθήσω. -Όχι, το 'χω. Όχι.
Μπορώ να το κάνω.
Καλά. Όπως θες.
Πάμε στους κήπους. Δεν θέλω να 'σαι μέσα στο μολυσμένο σπίτι.
-Είμαι εδώ όλη νύχτα. -Ναι, το ξέρω.
Γύρισες! Πού ήσουν;
Φορτώστε τα εδώ.
Νέιφιλε, πες μια ευχαριστήρια προσευχή στον Θεό τον σωτήρα μας,
που κατέστρεψε τους εχθρούς μας και μας προστάτευσε σε μια ώρα ανάγκης.
Όχι.
Δεν θα το κάνω.
Μη λες στη γυναίκα μου τι να κάνει. Δεν είσαι η κληρονόμος.
-Ούτε εσύ. -Δεν υπάρχει κληρονόμος!
Ναι, υπάρχει.
Τι;
-Όταν το πω. -Δεν θα πιάσει.
Σιωπή!
-Σιωπή. -Θεέ μου.
Τρία,
δύο,
ένα.
Τι διάολο;
Θεέ μου!
Για κάτσε! Όχι τέτοια!
Όχι! Θεέ μου!
Χτύπα δυνατά!
Υποχώρηση!
-Είδες τον γιατρό; -Με απογοητεύεις, φίλε.
Ναι.
Είναι εντάξει;
Θα 'ναι μια χαρά. Ας τον δέσουμε, γρήγορα.
-Μίσια, βοήθεια. -Έχω δουλειά.
Θεέ μου, έλεος.
-Τι δουλειά; -Σας προστατεύω.
Έπρεπε να 'χαμε ξεκινήσει με βία.
Είναι ο κληρονόμος της βίλας.
Ναι.
Είναι.
Και αξίζει σεβασμό.
Απόλυτο σεβασμό.
Μίσια, φέρε το πουκάμισό του.
Πουκάμισο…
Κουνήσου.
Σινιόρε Τίνταρο.
Τον νιώθω ανήσυχο εκεί μέσα.
Ας τον ηρεμήσουμε με λίγους περίπατους.
Το πένθος έχει επιπτώσεις.
Τι συμπονετική είστε που τον θρηνείτε.
Ποια θα ήμουν αν δεν θρηνούσα τον σύζυγό μου;
Η μικρή ιστορία αγάπης είναι στο τέλος της, θαρρώ.
Θα μου λείψει.
Εννοούσα τον Ντιονέο.
Ναι, και γι' αυτόν θρηνώ, φυσικά.
Αν κι ήταν παλιάνθρωπος.
Κάνουν καλό στον γιο σας
αυτοί οι υπέροχοι περίπατοι.
Είμαι βέβαιη ότι νιώθει την αφοσίωσή σας
δυνατά.
Εύχομαι όχι τη δυστυχία μου.
Απεχθάνομαι εκείνον τον φρικτό άνθρωπο, τον Πάνφιλο.
Κατηγορεί τους πάντες εκτός από τον εαυτό του.
Μου επιτέθηκε επανειλημμένα.
Ήταν αξιοθρήνητο, όχι;
Είναι αξιοθρήνητος.
Λες και δεν έφταιγε εκείνος που ο δολοφόνος εισέβαλε στο σπίτι μου.
Δεν κέρδισα κανέναν σύμμαχο;
Δεν είμαι μια πενθούσα χήρα;
Κανείς δεν καταλαβαίνει.
Μάλλον εσύ καταλαβαίνεις,
μέχρι ενός σημείου.
Ήταν καλή;
Ναι, ήταν…
Ήταν καλή.
Ήταν τόσο ευγενική και της άρεσε…
Υποκόμισσα;
Σας παρακαλώ, ας φύγουμε από δω.
Ας γυρίσουμε στη Φλωρεντία. Δεν υπάρχει τίποτα εδώ για μας.
Ίσως σαν τελευταία λύση ανάγκης.
Όμως, μη φοβάσαι.
Μας απομένει άλλη μία κίνηση.
Δεν θα εγκαταλείψουμε τη βίλα ακόμα.
Έτρωγα μόνο ραβέντι για μέρες.
Ναι, το θυμάμαι.
Είναι χάλια εδώ μέσα, έτσι;
Η κουζίνα.
Υπέροχο μέρος για σκέψη.
Γεια σου, Στρατίλια.
Ήρθες κι εσύ για να σκεφτείς;
Γεια!
Γεια.
Σκεφτόμουν τον άλλοτε ζωντανό γιατρό, τον Ντιονέο,
και τα σκληρά σκαμπανεβάσματα της ζωής.
Στρατίλια, το δωμάτιό μου είναι βρόμικο.
Αναρωτιόμουν, Στρατίλια, αν θα μπορούσες να το καθαρίσεις.
Αν καταλαβαίνεις τι εννοώ.
Σε χρειάζομαι τώρα.
Θέλω να με ξαναπείς ελεεινό γουρουνάκι.
Ιδιαιτέρως.
Είμαι πολύ θλιμμένος.
-Όχι. Ποτέ ξανά. -Γιατί;
Οι ευγενείς πρέπει να 'ναι με ευγενείς.
Γιατί;
Με προσέλαβε ο άντρας του σπιτιού κι είναι νεκρός.
Καταλαβαίνεις;
Δεν έπρεπε να μου περνά από το μυαλό αυτό ή εσύ.
Έπρεπε να το ξέρω.
-Τότε, μπορείς να φύγεις. -Καθαρίζω.
Τότε, θα φύγω εγώ.
Φεύγω.
Και δεν θα με ξανακούσεις να ξεκινώ μια σκέψη
ή να την ολοκληρώνω.
Κι αυτή είναι πράγματι μια μεγάλη απώλεια.
Μη με κοιτάς!
Χρειάζεσαι κάτι; Ό,τι κι αν είναι, δεν το έχω.
Δεν χρειάζομαι τίποτα.
Φροντίζω τον εαυτό μου.
Μας αφήνεις;
Να σας αφήσω;
-Μπορεί να μείνει. -Δεν μπορεί.
Όχι, δεν μπορεί.
-Πώς είσαι; -Καλά.
Έχω ένα σχέδιο για τον Ρουτζέρο.
Το τελευταίο σχέδιο να φέρεις εκείνους τους άντρες εδώ
δεν είχε καλό τέλος.
Δεν φαίνεσαι θλιμμένη,
Άκου. Ας μη συζητάμε το παρελθόν, ναι;
-Χρειάζομαι τη βοήθειά σου. -Με τι; Τι σχεδιάζεις;
Η πανώλη δεν θα κρατήσει για πάντα, ό,τι κι αν θεωρεί ο Ρουτζέρο.
Όταν τελειώσει, η βίλα μπορεί να γίνει δική μας.
-Είναι δική του. -Δεν τον νοιάζει.
Νομίζει ότι ήρθε το τέλος.
Θέλω να τον πείσω να μας τη δώσει.
-Δεν σε συμπαθεί. -Εσένα σε συμπαθεί.
Έτσι δεν είναι;
Πρέπει να βρούμε τον δρόμο.
Δεν θέλουμε τον δρόμο.
Είναι γεμάτος φρικτά πράγματα.
Θα ακολουθήσουμε τη διαδρομή που έκανα.
Αυτό το ταξίδι είναι χαραγμένο στην ψυχή μου.
Ξέχασα ότι θα ακολουθούσες τα χαράγματα της ψυχής σου.
Ωραία. Οδήγησέ μας εσύ για αλλαγή.
Δεν ξέρεις πώς ήταν.
Ξέρεις τι θυμήθηκα χθες βράδυ;
Την ηθική που εγκατέλειψες;
Την Κακιά Βιτρούκια.
-Δεν πίστεψα σ' εκείνη. -Πίστεψες.
Όχι.
"Βιτρούκια, ο διάβολος καταράστηκε το όνομά σου".
Μετά φυσούσαμε τα κεριά και περιμέναμε.
Δεν μας έβγαλε τα δόντια για τα αλέσει σε σκόνη για σούπα.
Δεν είχε σημασία. Πάντα μας τρόμαζε.
Με κατατρόμαξες χθες το βράδυ μιλώντας για τρολ.
Ναι, το ξέρω. Κι εγώ τρόμαξα λιγάκι.
Παραλίγο να σε ξυπνήσω για παρέα.
Δεν το έκανα.
Σοφά έπραξες. Δεν είμαι εδώ για παρέα σου.
Δεν είμαστε φίλες, ηλίθια.
Το ξέρω.
Δες, μια λεμονιά.
Είμαι ιδιοφυΐα.
Είναι σάπια.
Θεέ μου.
Γεια.
Παρεμπιπτόντως, ο γιατρός μου πρέπει να ταφεί σωστά,
μακριά από καθάρματα και πόρνες.
Αλήθεια;
Ήταν φίλος ενός σπουδαίου ευγενούς.
Και δηλητηριαστής του.
Δηλητηριαστής, φίλος,
όλα το ίδιο είναι.
Είναι;
Δώσ' μου το φτυάρι.
Είμαι πράγματι ένα ελεεινό γουρουνάκι.
Κι εγώ.
Εσύ.
Έκανα τις ασκήσεις μου.
Σκάσε…
ελεεινό γουρουνάκι.
-Υπέροχο. -Είσαι αξιολύπητος, αδύναμος, ανόητος.
Τα χείλη σου.
Είναι φανταστικά.
Χαστούκισέ με.
Πιο δυνατά.
Βρόμικο γουρούνι.
Είσαι πανέμορφη.
Σε μισώ.
Λαίμαργε, ανόητε ευγενή.
Οι άντρες σου πέθαναν.
Αλήθεια;
Κάποιες από τις πόρνες ήταν λιγάκι παγωμένες, υποθέτω.
Καλαντρίνο, σωστά;
Μπορείς να με λύσεις και να μου φέρεις λίγο κρασί;
Ο κόσμος μυρίζει σαν της κόλασης την πύλη.
Λοιμός, λιμός, καταποντισμός.
Αυτό είναι…
Μπενεβέντο.
Τα στήθη;
Ροδάκινα τυλιγμένα σε μετάξι.
Εντάξει.
Μπενεβ…
Μπάρμπατος του Μπενεβέντο.
Κοσμήματα.
Μπάρμπατος.
Μπενεβέντο.
Γεια σου.
Μπάρμπατος…
-Στάσου! -Καλαντρίνο, άνοιξε.
Όχι, να μην μπει.
-Είμαι η κυρία του σπιτιού, Καλαντρίνο. -Όχι, δεν είναι.
-Ούτε αυτός. -Είναι λιγότερο από μένα.
Με ποιον τρόπο; Σε ικετεύω να μου εξηγήσεις.
Σε χαρακτήρα, πνεύμα, ειλικρίνεια, στο να μη λέω ψέματα.
Είσαι πολύ καλή. Θα επιμείνω.
-Ακούς τι λες; "Θα επιμείνω"; -Ακούς τι λες;
Όρνεο, παράσιτο.
Είδες το καπέλο σου, θυμωμένε σκίουρε;
-Εσύ… -Ανόητη γυναίκα.
Πιάσε το φόρεμα, Νέιφιλε.
-Μην… -Καλή τύχη.
-Είναι βενετσιάνικο μετάξι, τέρας!
-Φύγε από εδώ αμέσως. -Όχι.
Ναι!
Δεν είναι κυρία του σπιτιού!
Πώς να βοηθήσω;
Δεν έχω όρεξη για συζήτηση τετ α τετ.
Ναι. Τότε, τι θα έλεγες…
για μια πρόταση;
Μια πρόταση;
Γάμο σε αντάλλαγμα με την απελευθέρωσή σου.
Θα πάρεις τη βίλα ως νόμιμος ιδιοκτήτης με εμένα ως νύφη σου.
Και έχω
μεγάλη προίκα.
Εκτός από τους όρκους, δεν χρειάζεται να μιλάμε.
Για την ακρίβεια, θα το προτιμούσα.
Ας χωρίσουμε τη βίλα. Εσύ στη μία μεριά, εγώ στην άλλη.
Τίνος είναι το μωρό;
-Θα πούμε δικό σου. -Δεν θα μιλούσαμε;
-Θα επέμενα. -Γιατί έβαλες κοκκινάδι;
Η μοίρα σου είναι στα χέρια μου.
Η μοίρα μου είναι ίδια με τη δική σου,
ίδια με του Στέκι, του Μπρούνο, του Λορέντζο,
όλων των φίλων και εχθρών μου.
-Και των πορνών, φαντάζομαι. -Πήραν αυτό που τους άξιζε.
Δεν μ' ενδιαφέρεις καθόλου.
Σ' αρέσει το φλερτ.
Δεν φλερτάρω.
Είμαι ειλικρινής σαν ιερέας.
Είσαι αδιάφορη. Είσαι μεγάλη.
Είσαι έγκυος με το μπάσταρδο κάποιου καημένου.
Του Σιρίσκο;
Αλλά πάνω απ' όλα, η προσωπικότητά σου είναι κακή.
Ο Λεονάρντο δεν θα σε παντρευόταν.
Θα το έκανε, φυσικά.
Τι ανόητο θράσος να ζητήσεις το χέρι του.
Αν και καταλαβαίνω γιατί λαχταράς την αγάπη.
Αλλά δεν την έλαβες ποτέ και δεν θα τη λάβεις ποτέ.
Όχι επειδή δεν είσαι όμορφη. Όχι μόνο επειδή δεν είσαι όμορφη.
Αλλά γιατί είσαι μια αξιολύπητη, εγωκεντρική σεμνότυφη.
Κοίτα πώς όλοι στη βίλα σε απεχθάνονται.
Το ίδιο θα γινόταν στη Φλωρεντία.
Κάθε άντρας που σε γνώριζε έβλεπε αμέσως
τι κοκκαλιάρα, κολλητσίδα, μέγαιρα είσαι κι έφευγε τρέχοντας.
Ως απάντηση στην πρότασή σου,
προτιμώ να πηδήξω αγκαθωτό θάμνο παρά το ξερό, απελπισμένο σώμα σου.
Προτιμώ να σαπίσω στο δωμάτιο μέχρι να μας πάρει η πανώλη
παρά να σε πλησιάσω.
Η απάντηση είναι όχι.
-Το κάνεις… -Πήρες την απάντησή σου. Φύγε.
Βαρέθηκα το κρεμασμένο πρόσωπό σου. Τέλος η κουβέντα.
Τι έγινε;
Τι του είπες;
Πάνφιλο, Νέιφιλε.
Πώς να βοηθήσω;
Τι σου είπε η Παμπινέα;
Πρότεινε να παντρευτούμε για να με ελευθερώσει.
Τι απάντησες;
Της είπα ότι θα το σκεφτώ, φυσικά.
-Έχετε καμιά καλύτερη προσφορά; -Έχουμε.
Κάνε μας επιστάτες σου.
Εσένα και τη γυναίκα σου;
Ναι. Η βίλα είναι δική σου.
Μα δεν θα ήθελες να περάσεις τον λίγο χρόνο που απομένει
εδώ χωρίς τους φίλους σου.
Θα διαχειριστούμε εμείς το κτήμα.
Αν επιστρέψεις ποτέ, θα σε περιμένει σπιτική μπίρα.
Ξέρεις ότι έκανα σεξ μαζί της. Δεν σε ενοχλεί αυτό;
Συνέβη εδώ. Πιθανώς να το μυρίζεις ακόμα.
Δεν τον ενοχλεί που κάναμε έρωτα;
Δεν σε ενοχλεί;
Με ενοχλεί.
Όμως, δεν είμαι εδώ γι' αυτό.
-Ήμουν καλή σύζυγος. -Δεν ήμουν καλός σύζυγος;
-Υπάρχουν πράγματα που δεν συζητάμε. -Συζητήστε τα, παρακαλώ.
Είπες ότι ο Θεός έστειλε τον Ντιονέο. Μου είπες ψέματα.
Κοιμήθηκες με έναν δολοφόνο.
Εσύ ήσουν πιστός;
Και ο υποδηματοποιός;
Εσύ κι ο άρχοντας Πέτι;
Ήταν φιλικές δραστηριότητες.
-Νομίζεις ότι είμαι παιδί. -Γιατί άραγε;
Έκλεψες το δάχτυλο του καρδινάλιου. Έπεσες σε πηγάδι.
Δεν με αγαπάς όπως είμαι;
Ασφαλώς και σ' αγαπώ.
Είσαι η σύντροφός μου.
Και η φίλη μου.
Και η γυναίκα μου.
Έχω κάποια ελαττώματα.
Όχι ελαττώματα, διαφορές.
Επανορθώνω γι' αυτές, όχι;
Δεν περίμενα να το συζητήσουμε μπροστά σε κάποιον άλλον.
Δεν θα το συζητούσες ποτέ.
Θα έλεγες ψέματα.
Όταν σε είδα με τον Ρουτζέρο…
Τι; Μας είδες; Ποιο σημείο;
Σιωπή!
Όταν σε είδα…
χάρηκα που σε είδα χαρούμενη.
Λυπάμαι που δεν μπόρεσα να σου το προσφέρω.
Εντάξει, θα το κάνω.
Μπορείτε να αναλάβετε το κτήμα.
Για την ακρίβεια, πάρτε το. Θα υπογράψω ό,τι θέλετε.
-Τι; -Ναι.
Φέρτε συμβολαιογράφο.
Ξέρεις,
είναι αληθινή αγάπη αυτό που έχετε.
Εσύ κι ο κομψός κύριος.
Απόλαυσέ το όσο κρατήσει.
Σωστά.
Θες να με λύσεις και να ξανακάνουμε σεξ;
Ή μπορείς να μη με λύσεις και…
Όχι.
Ευχαριστώ.
Είσαι καλά, Νέιφιλε;
Φαίνεσαι λιγάκι χλωμή.
Καλά είμαι.
Κρίμα.
Τι αίσθηση ελευθερίας.
Ειπώθηκαν πράγματα ανείπωτα.
Ναι.
Νιώθω…
ελαφρύς.
-Συμφώνησε! -Τι;
Αλήθεια;
Σου υπόσχομαι, αγάπη μου, στο επόμενο κεφάλαιο της κοινής μας ζωής…
δεν θα αφήσω τίποτα ανείπωτο.
-Είσαι η καλύτερη φίλη μου. -Κι εσύ.
-Σου αξίζει η ειλικρίνειά μου. -Κι εσένα.
Ας ξεκινήσουμε.
Αυτός πέθανε κι εγώ έζησα.
Μου φαίνεται λάθος, μα έμαθα να μην εμπιστεύομαι τα αισθήματά μου.
Σιρίσκο, σκάλισε ένα μεγάλο άγαλμα του Ντιονέο και βάλ' το εδώ.
Στη βάση του να γράφει…
"Ντιονέο από τη Γένοβα.
Ευχαρίστησε χιλιάδες γυναίκες σωματικά".
Θα του άρεσε.
Και πρόσθεσε…
"Μα δεν βρήκε ποτέ την αγάπη".
Πολύ σκληρό; Γράψε μέχρι το "Χιλιάδες γυναίκες σωματικά".
Ένας άντρας με ψεγαδιασμένη ψυχή σε επιρρεπές σώμα.
Είμαι ένα τίποτα.
Δεν είστε ένα τίποτα.
Είστε πολλά.
Δεν έχω τίποτα!
Δεν έχω κανέναν.
Έχετε εμένα.
Εσένα.
Ήσουν φίλη μου εξαρχής.
Μ' αγαπάς;
Φυσικά και σας αγαπώ.
Σ' αγαπώ, Μίσια.
Κι εγώ σας αγαπώ, υποκόμισσα. Κι εγώ σας αγαπώ.
Φυσικά σας αγαπώ.
Έχασες την ερωμένη σου,
και δεν τη θρηνήσαμε.
-Όχι. -Δεν θρηνήσαμε την Παρμένα σου.
Λυπάμαι πολύ.
-Δεν πειράζει. -Όχι.
Δεν πειράζει, υποκόμισσα.
-Δεν πειράζει. -Όχι. Λυπάμαι πολύ.
Μπορούμε να το κάνουμε τώρα.
Τι;
Από δω. Αυτό το κλαδί κάτι μου θυμίζει.
Όλο αυτό λες. Γιατί δεν βρήκαμε τον δρόμο όσο μπορούσαμε;
Με θεωρείς τελείως ανίκανη. Σωστά;
Ναι.
Βλέπεις;
Βρήκες αυτό ερχόμενη στη βίλα;
Όχι, αλλά θέλω τα εύσημα που το βρήκα τώρα.
Γεια σας.
-Γεια. -Γεια σας.
Αγαπητές ταξιδιώτισσες, πώς είστε;
Πεινάμε. Το στομάχι μου έφαγε τον εαυτό του.
Περάστε. Ετοιμαζόμασταν να φάμε. Ελάτε.
-Θα ήταν πολύ ευγενικό. -Όχι, διόλου.
Είναι ωραία η συντροφιά.
Μάριο, έχουμε καλεσμένους!
Τι όμορφη καλύβα έχετε!
Απίστευτο πώς στέκεται μόνη της.
Τι γενναιόδωρη!
Είναι απλώς ζωμός, μα θα σας ζεστάνει.
-Θα είναι τέλειος. -Θα απολαύσω κάθε σταγόνα.
Περάστε. Περιμένουν οι άλλοι.
Μυρίζει υπέροχα.
Μάριο, μην είσαι αγενής. Πες ένα γεια.
Θεέ μου.
-Τι; Τι συμβαίνει; -Όχι.
Τι…
-Θεέ μου. -Όχι.
-Για στάσου. Θεέ μου. -Θεέ μου.
Είναι νεκροί!
-Κάνε πίσω. -Θεέ μου.
-Είναι όλοι νεκροί! -Κάνε πίσω!
-Μάριο! -Τι στην κόλαση;
Η σούπα είναι καλή!
Χάρηκα!
Θέλω να κλείσω τα μάτια, να μην ξαναδώ τίποτα, μα να 'μαι ζωντανή.
Ήταν φρικτό, μα τουλάχιστον φάγαμε.
Τουλάχιστον φάγαμε;
Εξαιτίας του σχεδίου σου να μείνουμε εκτός δρόμου,
είμαστε εδώ με τους τρελούς και τους νεκρούς.
Ένας δρόμος δεν αποτυγχάνει ποτέ. Είναι μια γραμμή που σε οδηγεί όπου θες.
Εσύ φταις.
Απέτυχες.
Πώς τολμάς;
Αν δεν με είχες σπρώξει από τη γέφυρα…
-Αν μ' άφηνες να μοιραστώ το ψωμί μου! -Πάμε…
Αλλά όχι, εσύ είσαι αιώνια επικεφαλής.
Βασιλιά του ψωμιού, βασιλιά του εαυτού μου!
Επιστρέφω στη Βίλα Σάντα.
Στον τσεκουράνθρωπο και τους φίλους
που είπαν να φύγουμε ή να πεθάνουμε; Έξυπνο.
Έχω μια αληθινή φίλη εκεί, τη Μίσια.
Τη μοναδική φίλη που επιτέλους έκανα. Την πρώτη μου φίλη.
Την πρώτη σου φίλη; Παράλογο.
Γιατί παράλογο; Ποτέ μου δεν είχα μια αληθινή φίλη.
-Θεέ και Κύριε. -Τι;
Εμένα! Είχες εμένα!
Ήμασταν φίλες μέχρι τα 12,
όταν μου έκοψες τα μαλλιά στη γιορτή του Αρχαγγέλου Μιχαήλ.
-Δεν το έκανα. -Το έκανες.
Τα έδειξες στη Λορέτα και τη Βιολέτα και δεν μου ξαναμίλησες ως φίλη.
-Έπρεπε να συμβεί. -Γιατί;
Ανακάλυψα ότι ήσουν υπηρέτριά μου.
Ο πατέρας σου δεν ήταν έτσι.
Ήταν ευγενικός.
Πάντα του έμοιαζες πιο πολύ από μένα.
Το πιστεύεις;
Ναι.
Οπότε…
δεν θα γίνεις ποτέ φίλη μ' εμένα,
αλλά μπορείς να γίνεις με τη Μίσια.
Πού είναι η διαφορά;
Δεν ξέρω.
Όμως, ξέρω ότι ο ήλιος θα δύσει,
και δεν θέλω να ξαναμείνω εδώ έξω.
Δεν είσαι μόνη αυτήν τη φορά.
Είσαι μαζί μου.
Και τη Βιτρούκια.
-Εκείνη ήταν. -Μην το λες αυτό.
Βγαίνουμε μέσα από ρίζες ξινές
Που τον λοφίσκο δημιουργούν
Μέχρι που γινόμαστε αποκόμματα μικρά
Της γης
Ο άνεμος τα σώματά μας διασκορπίζει
Ψηλά και αραιά τα πετά
Και τα επιστρέφει προσεκτικά
Στο χώμα
Ευχαριστώ που με αφήσατε να την τιμήσω.
Κι εγώ που με άφησες να συμμετάσχω.
Φίλη;
Φίλη.
Οι φίλοι φτιάχνουν τη διάθεση.
Τι θα σε ευθυμούσε;
Θα ήθελα να φύγω από δω και να μην ξαναγυρίσω.
Ίσως αυτό θα ήταν το καλύτερο.
Να αδιαφορήσω παντελώς για τον Ρουτζέρο.
Αγαπημένη μου φίλη,
αληθινή μου φίλη…
μαζί μου σε κάθε στιγμή.
Ναι.
Τι συμβαίνει;
Θα με βοηθήσεις σε κάτι;
Εντάξει, πάω να φροντίσω τα γουρούνια. Φεύγω.
Μη με ακολουθήσεις.
-Να σε βοηθήσω; -Όχι.
Γιατί; Είμαι πιο δυνατός απ' όσο φαίνομαι. Το ξέρεις.
Όχι.
Το συζητήσαμε.
Εγώ έχω τη ζωή μου κι εσύ τη δική σου. Σεβάσου την απόσταση.
Πώς είναι η θλιμμένη αφέντρα σου;
Εκείνη…
θέλει να σε σκοτώσω…
για να αποκτήσει ανεμπόδιστα τη βίλα.
Κρίμα.
Δεν το θέλω.
Δεν θα βγει τίποτα καλό απ' αυτό το μέρος.
Αν σε σκοτώσω…
Τι;
Δεν θα το αντέξω.
Τότε, μην το κάνεις.
Είναι η αφέντρα μου.
Τι θα ήθελες να κάνω;
Να σου δώσω την ευχή μου;
Θα… Θα μπορούσες;
Μου ζητάς την άδεια να με σκοτώσεις
και δεν είμαι καν ο κληρονόμος της βίλας.
Μπράβο.
-Άκουσες; Δεν είμαι ο κληρονόμος. -Πιες.
-Δεν είμαι ο κληρονόμος. Δεν…
Καλοσχεδιασμένο.
Περίμενα δηλητήριο.
Σκέφτηκα ότι μπορεί να…
Δεν είμαι εγώ ο κληρονόμος.
Τι; Φύγε από πάνω μου.
Δεν είμαι ο κληρονόμος.
Υποτιτλισμός: Γκέλη Τόγια