Hindi tayo puwede sa labas.
Mataranta na tayo!
-Sirisco! -Diyos ko!
Ibalik mo kami sa loob.
Pupugutan tayo ng ulo no'ng sira-ulo.
Ano'ng gagawin ko? Magpatubo ng espada?
-Tumigil ka! -Ewan ko!
Pag di mo kami naibalik sa loob, sisigaw ako.
Wag mo akong hanapan ng solusyon dahil wala ako no'n!
-Sa kapilya. -Nasa loob ang susi.
-Tonto. -Wag naman kayong ganyan sa akin.
-Wag ka kasing tanga. -Do'n tayo sa kuwadra.
Sa mabahong kuwadra?
Hindi ako hiyang sa kabayo.
At sa kahoy.
At ayoko ng mabaho!
Babalikan ko ang asawa ko.
Ililigtas ko siya.
Sandali…
Iniwan niya ang asawa niya?
Anong klaseng lalaki 'yan?
Panfilo! Hindi ka puwedeng…
Huwag, mahuhulog ka.
Sige, Panfilo, magpakahulog ka!
Natatakot ka ba?
Hindi.
No'ng una kitang makita, alam ko na.
Na makukuha mo ako?
Na gusto mong magpakuha.
Akyat pa, Panfilo.
Pag nagkasabog-sabog ang utak mo, wala kang awang matatanggap sa akin.
Tahimik! Maririnig ka!
Wag mo akong tuturuan!
Sige, sumigaw ka. Tingnan natin…
Hoy!
Nagkakasiyahan kami dito.
Diyan ka lang! Masamang-loob ka!
Si Panfilo 'to.
Di ka pala namatay tulad nang inaasahan namin?
Nakita mo 'yong siga? Sinaktan ka ba niya?
Bumalik na siya sa loob.
Nahanap mo ang asawa mo?
Kaya na niya ang sarili niya.
Anong klaseng asawa ka?
Siya nga pala, mabuti naman at nakilala ko na ang asawa mo.
Siguro ngayon mo lang din siya nakilala.
Ano'ng masasabi mo? Patay na, ano?
-Nakita mo 'yong doktor? -Hindi.
Si Padrona Filomena, ang mapapangasawa ko?
May sasabihin kasi ako na siguradong masasaktan siya.
Hindi siya padrona.
-Ha? -Hindi Filomena si Filomena.
E, sino si Filomena?
-Si Licisca. -'Yong tagasilbi.
Nasaan ka ba kasi?
Si Licisca ang tagasilbi, si Filomena ang padrona.
Nagpalitan sila at pareho silang napalayas.
Sinasabi mo bang nagpalitan sila? Na nabiktima ako?
Lahat tayo, nabiktima.
Lalong-lalo na ako.
Ba't ba tayo pinalayas?
Puwes…
Naisip kasi ni Panfilo na maganda at nakakatuwang mag-imbita
ng mga mamamatay-tao sa bahay namin.
Nagsimula 'to no'ng nagpanggap si Pampinea
na ikinasal siya
at kataka-takang nabuntis ni Leonardo na patay na pala!
Ang punto ko, nandito tayo ngayon dahil sa kagagawan ni Panfilo!
Tinatanong ni Stratilia kung bakit pinalayas tayong lahat.
Puwes, nandito tayo ngayon
dahil nilapastangan ni Sirisco ang bangkay ni Leonardo.
Wala pala siya sa Venezia?
Buntis ka ba talaga?
Oo! Oo, buntis ako, animal ka!
Kung gano'n, sino ang ama?
Dapat pa bang balikan ang nakaraan?
Tapos na 'yon.
Kasalanan ko lahat 'to!
Ako ang nagpapunta sa kanila!
Tama ka. Kasalanan mo nga 'to.
Akala ko tama ang ginagawa ko.
Pero isa akong hangal. Hangal.
Hindi ka hangal, tanga ka lang.
Tama, tanga nga ako.
Tama.
Tanga nga ako.
Tingnan n'yo ang mga itsura natin.
Giniginaw sa labas…
walang unan.
Gawin mong unan 'yong hita ko.
Hindi naman unan 'yan. Hita 'yan.
Pasensiya na at hindi ito unan.
Sana nga naging unan 'to.
Subukan natin.
Hindi pa nga ako kumakain.
Manahimik ka nga.
Mas ikaw ang dapat umiiyak.
Nando'n ang asawa mo, puro mamamatay-tao ang kasama,
tapos hindi mo siya mailigtas.
Ang dilim dito. Sobrang dilim…
Hay, Diyos ko. Sige na! Maglakad ka.
Di ako makapaniwalang nandito na naman ako.
Di mo kasi alam kung ano ang pakiramdam.
Maginaw, may mga naghihingalong pulubi,
mga taong pumapatay ng magagandang babae.
-Impiyerno 'to, Licisca. Impiyerno! -Ikaw ang impiyerno!
Sa'n ba tayo lumabas kanina?
Wala ako dapat dito, di ako dapat nahihirapan nang ganito.
Oo, lahat ng gusto mo, dapat makuha mo agad.
Nakakatulong 'yang mga gusto mong mangyari.
-Sa'n ba tayo pupunta? -Ano sa palagay mo?
Maglalakad tayo pabalik sa Firenze.
Ngayon?
Hindi, dito muna tayo para makita natin 'yong mga pagala-gala dito sa gabi.
-Hay! Wag ka ngang maingay. -Ayokong maglakad sa dilim!
-Ayoko! -Oo na, sige na.
Hintayin nating lumiwanag.
-Dito? -Di naman tayo puwedeng bumalik.
Gusto mo, ikaw mag-isa.
-Ba't kalmado ka pa rin? -Di ako kalmado.
Takot na takot nga ako.
Pero siyempre, mas importante ang nararamdamam mo.
Kinuha mo na kasi lahat ng takot. Wala nang natira sa akin.
Dito pa talaga tayo sa pinakamadilim.
Ayaw mong maglakad, ayaw mo rin namang huminto.
Nakakainis.
Nakakainis 'to at nakakainis ka.
Sige, mag-alboroto ka pa.
Kung nandito lang ang papa mo, mabubuwisit 'yon.
Kasalanan mo 'to kung bakit tayo napalayas.
-Ako ang nagligtas sa 'yo kanina. -Si Misia ang nagligtas sa akin.
Kung hindi pa siya nagsalita, mananahimik ka lang.
Hindi, a. Magsasalita talaga ako.
Humahanap lang ako ng tiyempo.
Dito ako sa banda rito. Wag kang lalapit dito.
E, di sige.
Ba't naman ako lalapit diyan? Mas maganda yata sa puwesto ko.
Ay, o.
Ang ganda ng puwesto ko. Komportable, hindi mabato.
Ang ganda. Maligno, salamat at nilinis mo 'to, ha.
Walang maligno sa kuwebang 'to.
Sana nga tama ka.
Pareho kayo ng papa ko, iniisip n'yong wala akong kuwenta.
Pero hindi totoo 'yan.
Wala akong sinabing ganyan.
Kahit ang papa mo.
Uy, nandiyan na 'yong maligno.
Papatayin kita.
Sa tingin mo, salot ang gumawa nito?
Ngayon lang ganito kabilis pumatay 'yon, pero malamang.
Baka mas lumalakas ang salot.
Basta ang importante, maging kalmado tayong lahat.
-'Yong mga sibuyas! -Wag!
Dioneo, nasaan ka?
-Diyos ko! -Lumayo ka!
Kailangan natin ng ibon!
Pahingi ng sibuyas! Sibuyas!
'Yong sibuyas.
-'Yong kamay mo, Neifile. -Diyos ko!
-Ito, o. -Diyos ko.
-Tutulungan na kita. -Hindi na, ako na.
Kaya ko na 'to. Ako na.
Sige, bahala ka.
Sa hardin tayo, Neifile. Ayokong nandito ka, may salot dito.
-Buong gabi na akong nandito. -Oo, alam ko.
Nandito ka na!
Saan ka galing?
Ilagay mo do'n.
Neifile, pasalamatan mo ang Diyos nating tagapagligtas
sa pagpatay niya sa mga kaaway
at sa pagprotekta sa atin sa oras ng matinding pangangailangan.
Hindi.
Ayoko.
Wag mong turuan ang asawa ko.
Di ikaw ang tagapagmana ng villa.
Lalong hindi ikaw.
Walang tagapagmana!
Meron.
Ano?
-Pagbilang ko. -Di puwede 'to.
Tahimik!
-Tahimik. -Diyos ko.
Tatlo.
Dalawa.
Isa.
Anak ng…
Diyos ko.
Hoy! Tigilan n'yo 'yan!
Naku, patay!
Lakasan mo pa!
Balik, balik!
-Nakita mo ba ang doktor? -Kaibigan, ba't ka naman ganyan?
Ayos!
Ayos lang siya?
Ayos lang siya. Igapos na natin siya.
-Misia, tulong. -Abala ako.
Hay, naku.
-Abala? -Pinoprotektahan kita.
Dapat naging marahas na tayo.
Siya pa rin ang tagapagmana m villa.
Oo.
Siya nga.
At dapat siyang igalang.
Lubos na igalang.
Misia, kunin mo ang kamiseta niya.
Kamiseta, kamiseta, kamiseta.
Tumabi ka. Tabi.
Senyor Tindaro.
Nararamdaman kong gumagalaw siya.
Maglakad-lakad pa tayo para kumalma siya.
Ang laki ng epekto ng kalungkutan.
Napakabait mo para ipagluksa mo siya.
Anong klaseng tao ako kung hindi ko ipagluluksa ang asawa ko?
Ito na siguro ang katapusan ng buhay pag-ibig ko.
Malulungkot ako.
Si Dioneo ang sinasabi ko.
Oo, siyempre, pinagluluksa ko rin siya.
Kahit manloloko siya.
Maganda sa magiging anak mo 'to.
Ang maglakad-lakad.
Sigurado akong nararamdaman niya ang dedikasyon mo…
nang pilit.
At hindi sana ang pag-aalala ko.
Hindi ko gusto ang salbaheng Panfilo na 'yon.
Lahat sinisisi niya puwera lang sa sarili niya.
Kung ano-ano ang sinabi niya sa akin.
Nakakahiya siya, hindi ba?
Oo, nakakahiya siya.
Na parang hindi niya kasalanan na pinasok ng mamamatay-tao ang bahay ko.
Wala ba akong mga kakampi?
Nagluluksa ako, hindi ba?
Walang nakakaintindi sa akin.
Siguro ikaw lang
ang nakakainitndi sa akin.
Mabait ba siya?
Opo, mabait… Mabait siya.
At napakaamo niya, at…
Biskondesa?
Umalis na tayo dito.
Bumalik na tayo sa Firenze. Walang mangyayari sa atin dito.
Pag wala na sigurong ibang paraan.
Pero wag kang mag-alala.
May isa pa akong plano.
Hindi pa natin isusuko ang villa na 'to.
Ilang araw na rhubarb lang ang kinakain ko.
Oo, naaalala ko nga 'yon.
Ang kalat dito, ano?
A, sa kusina.
Dito magandang mag-isip.
Kumusta, Stratilia?
Nandito ka rin ba para mag-isip?
Magandang araw!
Magandang araw.
Naiisip ko ang namayapa kong doktor na si Dioneo,
at ang malupit na pagbabago ng buhay.
Oo nga pala, Stratilia, marumi na ang kuwarto ko.
Naisip ko na baka gusto mong linisin ito kaagad.
Ngayon na, kung naiintindihan mo.
Kailangan kita ngayon.
Tawagin mo ulit akong kawawang baboy.
'Yong tayong dalawa lang.
Sobrang lungkot ko.
-Hindi. Hindi na mauulit 'yon. -Bakit?
Doon ka sa kauri mo, di sa isang tagasilbi.
At bakit?
Amo ko ang may-ari ng villa, at patay na siya.
Naiintindihan mo ba?
Hindi ko dapat pinayagang mangyari 'to.
Alam ko dapat 'yon.
Makakaalis ka na.
Naglilinis ako.
Kung gano'n, ako na lang ang aalis.
Aalis na ako.
At hindi na ulit ako mag-iisip ng kung ano.
Hinding-hindi na.
At malaking kawalan 'yon.
Wag mo akong tingnan!
May kailangan ka ba? Kung anuman 'yon, wala ako no'n.
Wala akong kailangan.
Kaya ko ang sarili ko.
Puwedeng umalis ka muna?
Pinapaalis mo ako?
-Dito na lang siya. -Hindi puwede.
Oo, hindi nga puwede.
-Kumusta ka? -Mabuti naman.
May plano ako kay Ruggiero.
Alam nating di maganda ang kinalabasan ng plano mong papuntahin sila dito.
Parang hindi ka nalulungkot.
Wag na nating pag-usapan ang nakaraan, puwede ba?
-Kailangan ko ng tulong mo. -Saan?
Ano'ng plano mo?
Hindi habambuhay ang salot, kahit ano pa ang sabihin ni Ruggiero.
Pag natapos na ang salot, mapapasaatin ang villa.
-Kay Ruggiero 'to. -Wala siyang pakialam.
Ang alam niya, katapusan na ng mundo.
Kukumbinsihin ko siya na ibigay ito sa atin.
Di ka niya gusto.
Pero gusto ka niya.
Hindi ba?
Dapat mahanap natin 'yong daan.
Wag tayong dumaan do'n.
Nakakatakot dumaan do'n.
Babalikan natin 'yong mga dinaanan ko.
Nakatatak na sa kaluluwa ko ang mga dinaanan ko.
Sinusunod mo nga pala ang nakatatak sa kaluluwa mo.
Sige.
Ikaw na ang mauna.
Palibhasa di mo alam ang pakiramdam.
Alam mo ang naalala ko kagabi?
'Yong tamang asal na kinalimutan mo?
Ang bruhang si Vitrucchia.
-Di ako naniniwala sa kanya. -Sinungaling.
Hindi nga.
"Vitrucchia, Vitrucchia, sinumpa ng diyablo ang pangalan mo."
Hihipan natin 'yong kandila tapos maghihintay tayo.
Di naman niya binunot 'yong ngipin natin at hinalo sa sabaw.
Kahit na.
Ang laki ng takot natin sa kanya noon.
Tinakot mo ako kagabi kakabanggit mo ng maligno.
Oo nga, e. Ako nga rin mismo, natakot ako.
Muntik na nga kitang gisingin.
Pero di ko ginawa.
Buti na lang, dahil hindi kita dadamayan.
Hindi tayo magkaibigan, tanga ka.
Alam ko.
Uy, may puno ng limon.
Ang galing ko talaga.
Bulok na.
Hay, Diyos ko.
Nandiyan ka pala.
Kailangang ng maayos na libing ng doktor ko,
'yong di kasama ng mga sira-ulo at ng mga puta.
Talaga?
Kaibigan si Dioneo ng isang respetadong tao.
At manlalason din siya nito.
Kaibigan, manlalason.
Pareho lang 'yon.
Talaga?
Akin na ang pala.
Kawawang baboy nga talaga ako.
Ako rin.
Ikaw pala.
Nag-eehersisyo lang ako.
Manahimik kang…
kawawang baboy ka.
-Ang sarap. -Nakakahiya ka, mahina ka, tanga.
'Yong labi mo…
Ang ganda ng labi mo.
Sampalin mo 'ko.
Lakasan mo pa.
Kadiri kang baboy ka.
Ang ganda mo.
Galit ako sa 'yo.
Sakim kang tanga ka.
Namatay 'yong mga kasama mo.
Talaga?
Mukha ngang may sakit ang ilan sa mga putang 'yon.
Ikaw si Calandrino, tama?
Puwede mo ba akong kalagan? Ikuha mo na rin ako ng alak.
Ang mundo, amoy impiyerno.
Tulak ng bibig, kabig ng dibdib.
Ito si… Benevento.
Ang dibdib ko?
Parang mga mansanas na nakabalot sa seda.
Sige.
…ng Benev…
Si Barbatus ng Benevento.
Ang mga alahas.
Barbatus.
Benevento.
Kumusta?
Barbatus…
-Hoy! -Calandrino, papasukin mo ako.
Huwag mong gagawin 'yan.
-Ako ang padrona ng villa. -Hindi siya ang padrona dito.
-At hindi rin siya. -Mas masahol pa siya sa akin.
Saan? Sabihin mo nga sa akin.
Sa pagkatao, sa ugali, sa pagiging totoo, sa hindi pagsisinungaling.
Calandrino, ipipilit ko 'to.
-Naririnig mo ba ang sarili mo? -E, bakit ikaw?
Oportunista ka, buwitre.
Nakita mo ba ang hitsura mo ngayon?
-Ikaw… -Mukha kang tanga.
Hablutin mo 'yong damit, Neifile.
-Wag mong… -Tingnan natin.
-Galing pa sa Venezia 'yan, impakto ka!
-Umalis ka na ngayon din. -Hindi.
Oo!
Hindi siya ang padrona dito!
Ano'ng kailangan mo?
Wala ako sa kondisyong makipagkuwentuhan.
Sige. E, paano kung…
alukin kita?
May iaalok ka?
Pakasalan mo ako kapalit ng kalayaan mo.
Kunin mo ang villa bilang tunay na may-ari kasama ako bilang asawa mo.
At isa pa,
may malaki akong dote.
Pagkatapos ng kasal, di nating kailangang mag-usap.
Sa totoo lang, ayoko talaga.
Hatiin natin ang villa. Ikaw sa kanan, ako sa kaliwa.
-Kaninong anak 'yan? -Kunwari sa 'yo.
Tapos hindi tayo mag-uusap?
Ipipilit ko 'yon.
Ba't nakaayos ka pa?
Sa akin nakasalalay ang kapalaran mo.
Ang kapalaran ko ay tulad din ng sa 'yo,
tulad din ng kay Stecchi, kay Bruno, at kay Lorenzo,
ng lahat ng kaibigan at kaaway ko.
-Pati ng mga putang 'yon. -Tama lang sa kanila 'yon.
Hindi ako interesado sa 'yo.
Bolero ka.
Di ako nambobola.
Nagsasabi ako ng totoo.
Wala akong mapapala sa 'yo. Matanda ka na.
Nabuntis ka ng kung sinong malas na lalaki.
Kay Sirisco ba?
Pero higit sa lahat, ang sama ng ugali mo.
Hindi ka pakakasalan ni Leonardo.
Hindi totoo 'yan.
Ang lakas din ng loob mo, ano?
Pero nakikita ko naman kung bakit gusto mo ng pagmamahal.
Pero hindi mo 'to nakukuha, at hindi mo makukuha.
Hindi dahil sa di ka maganda. Ang totoo, di lang dahil sa di ka maganda.
Pero dahil nakakahiya ka, makasarili ka.
Lahat ng tao sa villa, ayaw sa 'yo.
Sigurado ako, gano'n din sa Firenze.
Lahat ng lalaki, ang tingin sa 'yo,
payat, matanda, at daig pa ang tuko kung makakapit,
kaya umayaw sila.
Kaya ang sagot ko sa alok mo,
mabuti pang pumatol sa matinik na puno kesa sa tuyot na tulad mo.
Mas mabuti pang mabulok sa kuwartong 'to at mamatay sa salot
kesa lumapit ako sa 'yo.
Ang sagot ko, ayoko.
-Nagkakamali… -'Yan ang sagot ko. Umalis ka na.
Ayoko nang makipagtalo, lalo ko lang makikita ang pagmumukha mo.
Ano'ng nangyari?
Ano'ng sinabi mo sa kanya?
Panfilo. Neifile.
Ano'ng kailangan n'yo?
Ano'ng sinabi ni Pampinea?
Inalok niya ako ng kasal kapalit ng kalayaan ko.
Ano'ng sagot mo?
Ang sabi ko sa kanya, pag-iisipan ko.
Mas maganda ba ang alok n'yo?
Ang totoo, oo.
-Gawin mo kaming mga tagapangasiwa mo. -Kayo?
-Kayo ng asawa mo? -Oo. Sa 'yo ang villa.
Pero dahil ayaw mong gugulin ang natitirang panahon mo dito
nang wala ang mga kaibigan mo,
kami ang mamamahala ng villa habang wala ka.
Kung babalik ka, nakahanda ang serbesa pa sa 'yo.
Alam mong magkasama kami kagabi.
Wala lang ba sa iyo 'yon?
Dito nangyari. Baka nga naaamoy mo pa.
Wala lang ba sa kanya na may nangyari sa atin?
Wala lang ba sa 'yo?
Siyempre hindi.
Pero di 'yon ang dahilan kaya ako nandito.
-Naging mabuting asawa ako. -Bakit, ako ba, hindi?
-May mga bagay na di natin pinag-uusapan. -Hindi, pag-usapan natin.
Sabi mo, ipinadala ng Diyos si Dioneo.
-Nagsinungaling ka. -Neifile.
-May nangyari nga sa inyo ng taong 'to. -E, ikaw? 'Yong sapatero.
'Yong sa inyo ni Lord Petti?
Parang…
kapatid ko lang sila.
-Akala mo yata bata ako! -Sa tingin mo, bakit?
Kinuha mo ang daliri ng cardinal. Nahulog ka sa balon!
Hindi mo ba ako mahal bilang ako?
Siyempre mahal kita.
Katuwang kita.
Kaibigan kita.
At asawa kita.
Alam ko may mga pagkukulang ako.
Hindi pagkukulang, pero pagkakaiba.
Pero bumabawi naman ako, di ba?
Di ko inaasahang pag-uusapan natin 'to sa harap ng iba.
Wala ka namang planong pag-usapan 'to.
Magsisinungaling ka lang.
Noong nakita kitang kasama si Ruggiero…
Talaga? Nasaan na kami no'n?
Manahimik ka!
Noong nakita kita…
masaya ako dahil nakita kitang masaya.
Patawad dahil di ko maibigay sa iyo 'yon.
Sige, payag na ako.
Kayo ang mamahala ng villa.
Kahit sa inyo na. Pipirma ako kung gusto n'yo.
-Ano? -Oo.
Kumuha ka ng notaryo o kung ano.
Alam mo,
'yan ang totoong pagmamahal.
Ikaw at ng eleganteng lalaki.
Namnamin n'yo hangga't nandiyan.
Tama ka.
Kalagan mo kaya ako, magtabi ulit tayo?
O kahit di mo ako kalagan tapos…
Hindi.
Salamat.
Ayos ka lang, Neifile?
Medyo maputla ka.
Ayos lang ako.
Sayang naman.
Ang sarap sa pakiramdam
na nasabi natin ang mga di natin masabi.
Oo nga.
Pakiramdam ko…
gumaan ang dinadala ko.
-Pumayag siya! -Ano?
Talaga?
Pangako ko, mahal ko,
sa pagharap natin sa bagong buhay natin…
wala na akong itatago sa 'yo.
Kaibigan kita.
-Kaibigan din kita. -Dapat lang na maging tapat ako.
Ako rin.
Simulan na natin.
Namatay siya at nabuhay ako.
Parang mali, pero natuto na akong wag magtiwala sa nararamdaman ko.
Sirisco, mag-ukit ka ng estatwa ni Dioneo at ilagay mo dito.
At iukit mo doon…
"Dioneo ng Genoa.
"Libo-libong babae ang kanyang pinaligaya."
Magugustuhan niya 'yon.
Tapos idagdag mo pa,
"Pero di niya nahanap ang pag-ibig."
Malupit ba? 'Yong "libo-libong babae" na lang.
Mahinang kaluluwa sa makasalanang katawan.
Wala akong kuwenta.
Hindi totoo 'yan.
Sobra-sobra ka pa nga.
Wala akong kasama.
Walang nagmamahal sa akin.
Nandito ako.
Ikaw.
Ikaw ang matagal ko nang kaibigan.
Mahal mo ba ako?
Oo naman po.
Mahal kita, Misia.
Mahal din kita, biskondesa. Mahal din kita.
Siyempre mahal kita.
Nawalan ka ng minamahal.
Hindi man lang tayo nakapagluksa.
-Hindi nga. -Di natin naipagluksa si Parmena.
Patawarin mo ako.
-Ayos lang 'yon. -Hindi.
Ayos lang 'yon, biskondesa.
-Wala 'yon. -Hindi, patawarin mo ako.
Puwede nating gawin ngayon.
Ano?
Dito lang 'yon. Parang natatandaan ko 'tong sanga na 'to.
Kanina mo pa sinasabi 'yan.
Ba't di pa rin natin nakikita?
Akala mo talaga wala akong alam, ano?
Oo.
Kita mo?
Nakita mo ito no'ng papunta ka sa villa?
Hindi, pero ako naman ang nakakita ngayon.
Tao po?
-Kumusta? -Tao po.
Mga manlalakbay, kumusta kayo?
Gutom na gutom kami. Kumakalam na ang sikmura ko.
Tuloy kayo. Kakain na kami. Sumalo na kayo.
-Napakabait mo naman. -Wala 'yon.
Masaya nga na may kasama.
Mario, may mga bisita tayo!
Ang ganda ng kubo mo.
Buti nakakatayong mag-isa 'yan.
Napakabait mo.
Sabaw lang 'yan para mainitan ang mga sikmura n'yo.
-Tamang-tama 'to. -Simot ito hanggang sa huling patak.
Pumasok kayo. Naghihintay sila.
Ang bango.
Mario, wag kang bastos. Bumati ka.
Diyos ko.
-Bakit? Ano 'yon? Ano… -Hindi.
-Diyos ko. -Hindi.
-Sandali lang. Diyos ko. -Diyos ko.
-Patay na sila! -Layo.
-Lumayo tayo. -Diyos ko.
-Patay na sila! -Layo!
-Mario! -Ano 'tong nangyayaring 'to?
Masarap 'yong sabaw! Masarap!
Ingat kayo!
Gusto ko na lang pumikit para wala na akong makita.
Nakakatakot. Buti na lang nakakain tayo.
"Buti na lang"?
Filomena, dahil sa magandang plano mo na wag sa kalsada dumaan,
ang mga nakakasama natin, baliw at mga patay.
Walang palya sa kalsada.
Dadalhin ka no'n sa gusto mong puntahan.
Kasalanan mo 'to.
Pumalpak ka.
Ang lakas ng loob mo!
Kung hindi mo ako tinulak sa tulay…
-Dahil ayaw mong mamigay ako ng tinapay! -Ito na naman tayo…
Gusto mo kasi ikaw ang nasusunod.
Hari ng tinapay, hari ng sarili ko!
Babalik ako sa Villa Santa.
Do'n sa mamamatay-tao
at sa mga kaibigang nagpalayas sa atin?
Magaling.
May totoong kaibigan ako do'n, si Misia.
Ang unang-una at nag-iisang kaibigan ko.
Unang kaibigan mo? Ibang klase ka rin, ano?
Pa'no naging ibang klase? Di pa ako nagkaroon ng totoong kaibigan.
-Ibang klase ka talaga! -Bakit?
Ako! Kaibigan mo ako!
Magkaibigan tayo no'ng mga bata tayo,
pero ginupit mo na lang 'yong buhok ko no'ng Piyesta ni San Miguel.
-Di totoo 'yan. -Totoo.
Ginupit mo,
pinakita mo kay Lauretta at Violetta, tapos di mo na ako pinansin.
-Mangyayari din naman 'yon. -Bakit?
Dahil nalaman ko na tagasilbi pala kita.
Hindi ganyan ang ama mo.
Mabait siya.
Mas katulad mo siya kaysa sa akin.
Sa palagay mo?
Oo.
Bale…
ayaw mo akong maging kaibigan,
pero si Misia, kaibigan mo.
Ano'ng pinagkaiba no'n?
Hindi ko alam.
Ang alam ko, malapit nang lumubog ang araw,
at ayokong maiwan ulit sa dilim.
Hindi ka nag-iisa ngayon.
Kasama mo ako.
At si Vitrucchia.
-Siya 'yong nando'n. -Wag mong sabihin 'yan.
Babalik tayo kung saan tayo nagsimula
Sa ilalim ng lupa
Hanggang maliliit na piraso na lang tayo
Ng lupang ito
Tinatangay ng hangin ang katawan natin
At ikinakalat sa paligid
At maingat na ibinabalik
Sa lupa
Salamat sa ginawa natin para sa kanya.
Salamat at naging bahagi ako nito.
Kaibigan?
Kaibigan.
Ang magkaibigan, pinapasaya ang isa't isa.
Ano'ng magpapasaya sa 'yo?
Gusto ko nang umalis sa lugar na 'to.
Mas mabuti nga siguro 'yan.
Hayaan si Ruggiero na gawin ang gusto niya.
Mahal kong kaibigan,
ang totoo kong kaibigan…
na lagi kong kasama.
Oo.
Ano 'yon?
Matutulungan mo ba ako?
Aalis na ako. Aasikasuhin ko pa 'yong mga baboy.
Wag kang sumunod.
-Puwedeng tumulong? -Hindi.
Bakit hindi? Malakas ako. Parang di mo naman alam 'yan.
Hindi.
Nagkakilala tayo.
May buhay ako at may buhay ka.
Igalang mo sana 'yon.
Kumusta ang malungkot mong padrona?
Gusto niyang…
patayin kita…
para wala nang hadlang para makuha niya ang villa.
Nakakalungkot naman 'yan.
Ayokong gawin 'yon.
Wala namag mabuting idudulot ang lugar na 'to.
Pero pag pinatay kita…
Ano?
Hindi ko kakayanin 'yon.
Kung gano'n, wag mong gawin.
Padrona ko siya.
Ano'ng gusto mong gawin ko?
Pumayag ako?
Gagawin mo ba?
Humihingi ka sa akin ng permiso para patayin ako,
e, hindi naman ako ang tagapagmana ng villa.
Magaling.
-Di ako ang tagapagmana. -Inumin mo 'to.
-Kahit kaunti lang. -Di ako ang tagapagmana.
Planadong-planado.
Akala ko lalasunin mo ako.
Akala ko kasi…
Di ako ang tagapagmana.
Ano?
-Umalis ka diyan. -Di ako ang tagapagmana.
Nagsalin ng Subtitle: Janice Ruth Geronimo