We kunnen hier niet blijven.
We moeten in paniek raken. -Sirisco. Breng ons terug naar binnen.
Die gek hakt onze kop eraf. Wat moet ik? Zwaarden laten groeien?
Hou op. -Ik weet het niet.
Breng ons binnen of ik ga gillen. -Kijk niet naar mij, ik heb geen idee.
De kapel. -De sleutels liggen binnen.
Dwaas. -Doe niet zo gemeen.
Doe dan niet zo dom. -De stallen.
De stinkende stallen? -Ik heb een paardenintolerantie.
En een houtintolerantie. En ik tolereer geen stank.
Ik moet mijn vrouw halen.
Ik ga haar redden. -Wacht.
Heeft hij haar achtergelaten? Welke man doet dat?
Panfilo, je kunt niet… Nee, je valt. -Vallen, Panfilo.
Ben je bang?
Niet echt.
Toen ik je zag, wist ik het.
Dat je mij kon pakken?
Dat je gepakt wilde worden.
Blijf klimmen, Panfilo.
Als je brein uiteenspat op de keien, reken dan niet op mijn sympathie.
Stil. Je trekt hun aandacht. -Hou toch op.
Prima, gil zo luid je kan. Eens zien…
We hebben gasten.
Stop. Indringer. Verkrachter. -Panfilo.
Dus je bent niet doodgevallen? -Zag je hem? Heeft hij je opengereten?
Hij ging naar binnen. -Heb je haar gevonden?
Ze past wel op zichzelf.
Wat een man.
Het was leuk de uwe te ontmoeten. U zag hem vast ook voor het eerst.
Hoe vond u hem? Wat doods?
Heb je de dokter gezien? En Filomena, mijn verloofde?
Ik heb iets wat haar zal ruïneren.
Ze was geen dame.
Filomena was Filomena niet. -Wie was ze dan?
Licisca. -Het dienstmeisje. Waar zat je?
Licisca was 't dienstmeisje, Filomena de dame.
Ze wisselden van plek en zijn verbannen.
Bedoel je dat ik slachtoffer ben van een wisseltruc?
We zijn allemaal slachtoffer. Ik in het bijzonder.
Waarom zijn wij eruit gezet? -Nou…
Panfilo vond het wel een leuk, gezellig idee…
…om een stel satanisten uit te nodigen.
Het begon toen Pampinea deed alsof ze getrouwd was met…
…en bezwangerd was door onze dode gastheer.
We zijn hier nu vanwege Panfilo.
Vrouwe Stratilia vroeg waarom wij eruit zijn gezet.
Nou, dat is omdat Sirisco Leonardo's lijk heeft geschonden.
Dus hij zat niet in Venezia?
Ben je wel zwanger? -Ja, natuurlijk, jij monster.
Wie is dan de vader?
Moeten we dat allemaal oprakelen? Gebeurd is gebeurd.
Dit is allemaal mijn schuld. Ik heb ze uitgenodigd.
Goed punt. Het is jouw schuld.
Ik dacht dat ik er goed aan deed. Maar ik ben gewoon een dwaas.
Je bent geen dwaas, je bent stom. -Stom klopt wel.
Mee eens.
Stom klopt wel.
God, kijk ons nou…
…hier in de kou…
…geen kussen. -Mijn benen zijn uw kussens.
Dat zijn geen kussens, maar benen.
Sorry dat het geen kussens zijn. Ik wilde dat het kussens waren.
We proberen het.
Ik heb mijn avondsnack niet gehad.
Hou toch op.
Jij zou juist moeten huilen.
Je vrouw zit vast in dat huis vol moordenaars…
…en je kon haar niet redden.
Donker, het is donker. Het is…
Mijn God. Blijf lopen.
Niet te geloven dat ik hier weer loop. Je weet niet hoe het is.
IJskoud, stervende bedelaars, mensen die mooie vrouwen wurgen.
Dit is de hel, Licisca. -Jij bent de hel.
Waar zijn we beland?
Ik zou met rokende tenen bij een vuur moeten zitten.
Je zou moeten hebben wat je hartje begeert.
Erg behulpzaam, die overpeinzingen van jou.
Waar gaan we heen? -Wat denk je?
We lopen terug naar Florence. -Nu?
Nee, ik wilde wat rondhangen om te zien wat voor schepsels er opduiken.
Hou toch op. -Nee, ik kan niet in het donker lopen.
Dwing me niet. -Prima. We zoeken een plek om te slapen.
Hier? -We kunnen niet terug. Jij wel. Alleen.
Hoezo ben je zo kalm? -Ik ben niet kalm. Ik ben doodsbang.
Maar zoals altijd gaan jouw emoties voor.
Jij neemt alle angst in. Je laat niets voor mij over.
Super. Het donkerste plekje van het bos.
Je wilt niet lopen en niet stoppen. -Dit is vreselijk.
Ik haat dit, ik haat jou. -Een driftbui, super.
Je vader zou zijn ogen uit zijn hoofd rollen.
Door jouw verkleedpartijtje zijn we eruit gezet.
Ik heb je leven gered. -Misia heeft mijn leven gered.
Zonder haar had je niets gezegd.
Ik had wel wat gezegd. Ik wilde het goed timen.
Dit is mijn kant van de grot. Kom hier niet.
Best.
Waarom zou ik, als ik de betere kant van de grot heb?
O, kijk. Een heerlijk zacht plekje.
Heerlijk. Bedankt, grot-trol. -Deze grot is veilig en trolvrij.
Dat hoop ik maar.
Je vindt dat ik niets voorstel, net als mijn vader, maar dat is niet zo.
Dat heb ik nooit gezegd…
…en hij ook niet.
O, de trol is terug. -Ik vermoord je.
Vrouw, is dit de pest?
Ik heb het nooit zo snel zien gaan, maar misschien wordt de ziekte sterker.
Het is belangrijk dat we kalm blijven.
Haal de uien. -Dioneo, waar zit je?
Je komt te dichtbij. -We hebben een vogel nodig.
Geef me een ui.
Kom hier met die uien. Geef me je hand, Neifile.
Ik help je wel. -Nee, het lukt wel.
Ik doe het. Het lukt wel. -Prima, wat jij wil.
We gaan naar de tuin. Je moet dit besmette huis uit.
Ik was hier de hele nacht. -Dat weet ik.
Je bent terug. Waar was je?
Laad ze hier maar op.
Richt een dankgebed aan God, onze verlosser…
…die onze vijanden versloeg en ons beschermde toen we dat nodig hadden.
Dat doe ik niet.
Jij zegt niet wat ze moet doen. Je bent niet de erfgenaam.
Jij ook niet. -Er is geen erfgenaam.
Jawel.
Op mijn teken. -Dit wordt niks.
Drie…
…twee…
…één.
Hé, niets daarvan.
Harder.
Terugtrekken.
Waar zit de dokter? -Je stelt me teleur.
Is hij in orde? -Hij redt het wel. Bind hem vast.
Misia, help even. -Ik heb het druk.
Waarmee? -U beschermen.
We hadden meteen moeten slaan. -Hij is nog altijd de erfgenaam.
Inderdaad. En hij verdient respect.
Het grootste respect. Misia, pak zijn hemd.
Uit de weg.
Signore Tindaro.
Ik voel hem worstelen.
Laten we een rustig ommetje maken. Rouw eist zijn tol.
Minzaam dat u om hem rouwt.
Wie zou ik zijn als ik niet om mijn eigen man rouwde?
Mijn liefdesverhaal komt ten einde.
Ik ga het missen.
Ik bedoelde Dioneo.
Ja, ik rouw natuurlijk ook om hem.
Hoewel hij een schurk was.
Ze doen uw zoon goed…
…deze fijne ommetjes.
Hij voelt uw toewijding vast heel…
…krachtig.
En niet mijn zorgen, bid ik.
Ik veracht die afschuwelijke Panfilo.
Hij geeft iedereen de schuld van deze puinhoop.
Hij valt me steeds aan. Dat was sneu, toch?
Hij is sneu, ja.
Alsof het niet zijn schuld was dat die moordenaar mijn huis binnenkwam.
Heb ik dan geen medestanders? Ben ik geen rouwende weduwe?
Niemand begrijpt het.
Jij begrijpt het, tot op zekere hoogte.
Was ze lief?
Ja, ze was lief.
En ze was zo aardig en ze…
Viscontessa?
Laten we hier weggaan.
Laten we teruggaan naar Firenze. We hebben hier niets te zoeken.
Misschien als laatste redmiddel.
Maar wees niet bang.
We hebben nog een troef achter de hand.
We geven de villa nog niet op.
Ik heb dagenlang rabarber gegeten. -Dat weet ik nog.
Wat een zootje hier, hè?
De keuken.
Een goede plek om na te denken.
O, hallo, Stratilia.
Kom je ook nadenken?
Ik dacht na over mijn ooit levende arts, Dioneo, en het wrede, wisselvallige leven.
En Stratilia, mijn kamer is nogal vuil…
…en ik vroeg me af of je hem wilde schoonmaken, nu.
Nu meteen, snap je?
Ik heb je nu nodig. Noem me een waardeloos varken.
Eén op één. Ik ben heel verdrietig.
Nee, nooit weer. -Waarom?
Edelen horen met edelen te zijn.
Waarom?
Ik werk voor de man des huizes en die is dood. Begrijp je dat?
Ik had niets met dit of jou moeten doen.
Ik had beter moeten weten.
Dan stuur ik je weg. -Ik maak schoon.
Dan stuur ik mezelf weg.
Ik ga.
Je zult me geen gedachte meer horen beginnen of afmaken.
En dat is wel degelijk een groot gemis.
Niet kijken.
Heb je iets nodig? Want ik heb het niet. -Ik heb niets nodig. Ik zorg voor mezelf.
Kun je ons alleen laten? -Kan ik jullie alleen laten?
Ze mag blijven. -Nee, niet.
Nee, niet.
Hoe gaat het? -Prima.
Ik heb een plan voor Ruggiero.
Je vorige plan, om ze hier uit te nodigen, liep niet goed af.
Daar lijk je niet rouwig om.
Hoor eens. Zullen we het verleden laten rusten?
Ik heb je hulp nodig. -Waarmee? Wat is je plan?
De pest is niet eeuwigdurend, wat Ruggiero ook denkt.
De villa kan straks van ons zijn.
Hij is van Ruggiero. -Maar die denkt dat het einde nabij is.
Hij moet ons de villa geven.
Hij mag je niet. -Maar jou wel.
Toch?
We moeten de weg vinden. -We willen niet over de weg.
Daar zijn vreselijke dingen. We volgen mijn pad over het platteland.
De reis is in mijn ziel gebrand. -Even vergeten dat jij naar de ziel leeft.
Prima, dan leid jij ons eens. -Je weet niet hoe het was.
Weet je wat er gisteravond bovenkwam? -Je verloren moraal?
Kwade Vitrucchia.
Ik geloofde niet in haar. -Jawel.
Niet.
'Vitrucchia, Vitrucchia, vervloekt zij uwe naam.'
Dan bliezen we de kaarsjes uit en wachtten af.
Ze trok onze tanden niet uit om er soep mee te maken.
Nee, maar het was altijd griezelig.
Je maakte me bang met je geklets over trollen.
Ja, mezelf ook een beetje. Ik had je bijna wakker gemaakt.
Maar ik deed het niet. -Mooi. Daar ben ik niet voor.
We zijn geen vrienden, domoor. -Weet ik wel.
Kijk, een citroenboom.
Ik ben een genie.
Verrot.
O, hoi.
Mijn arts moet wel een goede begrafenis krijgen…
…apart van de schurken en hoeren.
Echt?
Dioneo was de vriend van een edelman. -En een gifmenger.
Gifmenger, vriend, één pot nat.
Is dat zo?
Geef me de schop.
Ik ben echt een waardeloos varken.
Ik ook.
Jij bent het.
Ik deed mijn oefeningen. -Mond dicht.
Waardeloos varken.
Fantastisch. -Je bent zielig, zwak, een dwaas.
Je lippen…
…zijn fantastisch.
Sla me.
Harder.
Smerig varken.
Je bent mooi.
Ik haat je.
Hebzuchtige, edele idioot.
Je mannen zijn dood. -Echt?
Die hoeren zagen er inderdaad wel wat klammig uit.
Calandrino, toch?
Wil je me losmaken en wat wijn voor me halen?
De wereld, jawel, poort van de hel.
Hoge honger, diepe dorst.
Dit is…
Benevento.
Borsten? -Perziken gewikkeld in zijde.
Oké, dan.
…van Benev…
Barbatus van Benevento.
Juwelen, alsjeblieft.
Barbatus.
Benevento.
Barbatus.
Calandrino, laat me erin. -Niet doen.
Ik ben hoofd van het huis. -Nee, dat is ze niet.
Hij ook niet. -Zij nog minder dan ik.
In welk opzicht? Leg uit.
Karakter, geest, eerlijkheid, niet liegen.
Je bent heel goed. Ik sta erop. -Hoor je jezelf? 'Ik sta erop.'
Jij bloedzuigende gier.
Heb je je hoed gezien, eekhoorn? Stomme vrouw. Pak de jurk, Neifile.
Niet doen. -Succes.
Dat is Venetiaanse zijde, monster.
Verlaat dit deel van de villa.
Zij is niet de baas.
Kan ik helpen?
Ik heb geen zin in een tête-à-tête.
Ja, nou, wat denk je van…
…een aanzoek.
Trouw met me in ruil voor je vrijlating.
De villa is officieel van jou, met mij als je bruid.
En ik heb…
…een forse bruidsschat.
Los van de geloften spreken we elkaar niet. Liever niet zelfs.
We splitsen de villa. Jij de ene kant, ik de andere.
Van wie is de baby? -Van jou.
We hoeven niet te praten? -Daar sta ik op.
Vanwaar de rouge?
Je lot ligt in mijn handen, hè? -Mijn lot is hetzelfde als dat van jou.
En als dat van Stecchi, Bruno, Lorenzo, al mijn vrienden, al mijn vijanden.
Die hoeren ook. -Dat was hun verdiende loon.
Ik wil niks met je.
Je bent een flirt.
Ik flirt niet.
Ik ben zo eerlijk als een priester. Jij bent saai. Je bent oud.
Je bent zwanger van een bastaard.
Van Sirisco?
Maar bovenal heb je een verdorven karakter.
Leonardo was nooit met je getrouwd. -Natuurlijk wel.
Dom en gewaagd om zijn hand te claimen.
Maar ik zie waarom je liefde zoekt.
Je hebt het nooit gehad en zult het nooit krijgen.
Niet omdat je niet mooi bent. Of niet puur omdat je niet mooi bent.
Maar omdat je een zielige, egoïstische tut bent.
Iedereen in de villa veracht je. Zo ging het vast ook in Florence.
Elke man zag meteen wat een magere, kleffe feeks je bent en vluchtte weg.
Dus om je aanzoek te beantwoorden…
…ik neuk liever een doornstruik dan jouw droge, wanhopige lijf.
Ik rot hier liever weg tot de pest ons komt halen…
…dan een centimeter dichter bij jou te komen.
Mijn antwoord is nee.
Je maakt… -Je hebt je antwoord. Wegwezen.
Ik ben je slappe gezicht zo zat, ik wil er niets meer over horen.
Wat is er gebeurd?
Wat heb je gezegd?
Wat kan ik voor jullie doen? -Wat zei Pampinea?
Ze wilde trouwen in ruil voor mijn vrijheid.
Wat was je antwoord? -Dat ik erover na zou denken, natuurlijk.
Of hebben jullie iets beters? -Ja. Maak ons hofmeesters.
Jullie? Jij en je vrouw? -De villa is dus van jou.
Maar je wilt je resterende tijd niet hier doorbrengen zonder vrienden.
Wij beheren het huis zolang.
Mocht je terugkomen, staat het huisbier klaar.
Ik heb seks met haar gehad. Vind je dat niet erg?
Hier in dit bed. Je kunt het vast nog ruiken.
Vindt hij het niet erg?
Vind je het niet erg?
Ik vind het erg.
Maar daarom ben ik hier niet.
Ik was een goede vrouw. -Was ik geen goede man?
Over sommige dingen praat je niet. -Praat er gerust over.
Jij zei dat God Dioneo had gestuurd. Je loog over God.
Jij sliep met die moordenaar. -En jij was trouw?
En de laarzenmaker dan? En heer Petti?
Dat waren broederlijke activiteiten.
Je denkt dat ik een kind ben. -En waarom?
Je stal de teen van de kardinaal. Je viel in een put.
Hou je niet van me zoals ik ben?
Natuurlijk hou ik van je.
Je bent mijn partner.
En mijn vriendin.
En mijn vrouw.
Ik heb wat gebreken.
Of niet gebreken, maar verschillen.
Maar die compenseer ik.
Ik had niet verwacht dit hier te bespreken.
Je wilde het nooit bespreken.
Je wilde gewoon liegen.
Toen ik je zag met Ruggiero…
Wat? Zag je ons? Welk deel? -Mond dicht.
Toen ik je zag…
…was ik blij je gelukkig te zien.
Dat kan ik je helaas niet geven.
Oké, ik doe het.
Jullie mogen het huis beheren. Jullie mogen het hebben. Ik teken wel.
Regel een notaris of zo. Weet je…
…dat is ware liefde, soort van. Jij en de elegante man.
Geniet ervan zolang het leeft.
Juist.
Wil je me losmaken voor seks?
Of je maakt me niet los en…
Gaat het, Neifile? Je ziet wat bleek. -Het gaat prima.
Jammer.
Het was bevrijdend…
…om die dingen te zeggen.
Ik voel me…
…licht.
Hij is akkoord. -Wat? Echt?
Ik beloof je, liefste, in het volgende hoofdstuk van ons leven…
…hou ik niets voor me.
Je bent mijn beste vriendin en verdient mijn eerlijkheid.
En jij de mijne.
We beginnen.
Hij stierf en ik leef.
Dat voelt verkeerd, maar ik vertrouw niet op mijn gevoel.
Sirisco, maak een groot beeld van Dioneo en plaats het hier.
Op de sokkel moet staan:
'Dioneo van Genua.'
'Hij behaagde duizenden vrouwen, fysiek.'
Dat zou hij mooi vinden.
En dan nog: 'Toch vond hij nooit de liefde.'
Is dat te wreed? Hou het bij die duizenden vrouwen.
Een man met een onvolmaakte ziel in een feilbaar lichaam.
Ik ben niets. -U bent niet niets.
U bent zoveel.
Ik heb niets.
Ik heb niemand.
U hebt mij.
Jij…
Jij bent altijd mijn vriendin geweest.
Hou je van me?
Natuurlijk.
Ik hou van je, Misia.
Ik hou ook van u, viscontessa. Natuurlijk hou ik van u.
Je bent je geliefde kwijt…
…en we hebben niet gerouwd.
We hebben niet om Parmena gerouwd. Het spijt me zo.
O, het geeft niet, viscontessa.
Het geeft niet. -Nee, het spijt me zo.
We kunnen het nu doen.
Hierlangs. Deze tak komt me bekend voor.
Dat zeg je steeds. We hadden de weg moeten zoeken.
Je denkt echt dat ik niets kan, hè? -Klopt.
Zie je?
Dit vond je op weg naar de villa? -Nee, maar ik verdien wel een compliment.
Hallo, reizigsters. Hoe gaat het?
Zo'n honger. Mijn maag eet zichzelf op. -Kom toch binnen. We gingen net eten.
Wat aardig. -Nee, leuk, wat gezelschap.
Mario, we hebben bezoek.
Wat een leuk hutje. Bijzonder dat het overeind blijft.
Wat gul. -Het is maar bouillon, maar het is warm.
Perfect. -Dit zal wel smaken.
Kom binnen en ga zitten.
Het ruikt heerlijk.
Mario, niet zo onbeleefd. Zeg hallo.
Wat is er aan de hand?
Wacht even. Mijn God. Ze zijn dood.
Ze zijn allemaal dood. -Achteruit.
Wat in godesnaam…
De soep is lekker.
Prettig kennis te maken.
Ik wil mijn ogen sluiten en niets meer zien, alleen leven.
Dat was vreselijk. Maar we hebben wel gegeten.
Door bij de weg uit de buurt te blijven, zijn we bij de krankzinnigen en doden.
De weg is van nature foutloos.
Het is een lijn die leidt naar de gewenste plek.
Dit is jouw schuld. Je hebt gefaald.
Hoe durf je?
Als jij me niet van die brug had geduwd…
Als jij me mijn brood had laten delen… Maar jij hebt blijkbaar altijd de leiding.
Koning van het brood, koning van mij.
Ik ga terug naar de villa.
Terug naar de beul en de vrienden die ons weg of dood wilden? Slim.
Ik heb daar een vriendin, Misia.
Ik heb voor het eerst een vriendin.
Je eerste vriendin? Nu wordt-ie mooi. -Ik heb nog nooit een vriendin gehad.
Goede God in de hemel. -Wat?
Mij, je had mij.
Tot onze twaalfde waren we bevriend, tot je zomaar…
…mijn haar afknipte met het Michaëlsfeest. -Niet waar.
Je liet het zien aan Lauretta en Violetta en de vriendschap was voorbij.
Het moest eens gebeuren. -Hoezo?
Ik ontdekte dat je mijn dienstmeisje was.
Je vader was niet zo.
Hij was aardig.
Jij leek meer op hem dan ik.
Vind je?
Dus…
…je kon niet met mij bevriend zijn…
…maar wel met Misia.
Wat is het verschil?
Weet ik niet.
Maar de zon gaat bijna onder en ik wil niet in het donker lopen.
Je bent dit keer niet alleen.
Ik ben er.
En Vitrucchia.
Daar was ze. -Hou op.
we gaan door zure wortels
aderen d'heuvel
tot we enkel flarden zijn
van den aard
wind heeft ons verdreven
op de hoop verstrooid
en retourneert ons zachtjes
aan de grond
Bedankt dat ik haar mocht eren. -Bedankt dat ik erbij mocht zijn.
Vriendin?
Vriendin.
Vrienden beuren elkaar op. Wat zou jou opbeuren?
Ik wil hier weg en nooit meer terugkomen.
Dat is misschien het beste.
Ruggiero achter ons laten.
Lieve vriendin…
…ware vriendin…
…altijd naast me.
Wat is er?
Wil je me ergens bij helpen?
Ik ga de varkens verzorgen. Kom niet achter me aan.
Kan ik je helpen? Ik ben best sterk. Alsof je dat niet weet.
We ontmoetten elkaar.
Ik heb mijn leven, jij het jouwe. Respecteer de afstand.
Hoe is het met je droevige bazin?
Ze…
…wil dat ik u vermoord.
Zodat er niets tussen haar en de villa staat.
Dat is ongelukkig.
Ik wil het niet.
Uit deze plek komt niets goed voort.
U vermoorden…
Wat?
Dat overleef ik niet.
Doe het dan niet.
Ze is mijn bazin.
Wat wil je dat ik doe? Mijn zegen geven?
Zou u die geven?
Je vraagt toestemming me te doden…
…en ik ben niet eens de erfgenaam. Bravo.
Hoorde je me? Ik ben niet de erfgenaam. -Drink het gewoon op.
Goed gepland.
Ik dacht vergif.
Ik dacht dat je… -Ik ben niet de erfgenaam.
Wat? Ga van me af. -Ik ben niet de erfgenaam.
Vertaling: Sanne van der Meij