Dışarıda kalamayız.
-Panik yapmalıyız! -Sirisco!
-Bizi şatoya geri sok. -O deli baltacı kafamızı keser.
Ellerimi kılıca mı çevireyim?
-Yapma! -Bilmiyorum!
Bizi içeri sokmazsan bağırırım.
Çözümü bende arama çünkü bende olmadığı belli!
-Şapel. -Anahtarlar içeride.
-Aptal. -Tamam, lütfen bana kötü davranma.
-Sen de aptal olma. -Ahıra gidelim.
-O pis ahıra mı? -Atlara intoleransım var.
Ahşaba da. Hem kokuyu tolere edemem!
Karım için dönmeliyim.
Karımı kurtaracağım.
Dur…
Karısını orada mı bıraktı? Nasıl bir adam bu?
Panfilo! Öyle yapma…
Bunu yapamazsın, düşersin.
Düş Panfilo. Düş!
Korkuyor musun?
Pek sayılmaz.
Seni görür görmez anladım.
Bana sahip olabileceğini mi?
Birinin sahip olmasını istediğini.
Tırmanmaya devam et Panfilo.
Beynin taşlara vurup dağıldığında sana zerre acımayacağım.
-Sus! Duyacaklar! -Bana emir veremezsin!
İyi, çığlık at. Bakalım ne…
Burada eğlenmeye çalışıyoruz.
Dur! İşgalci! Tecavüzcü!
-Panfilo. -Şu işe bak.
Umduğumuz gibi düşüp ölmedin mi?
Vahşiyi gördün mü? Seni kesti mi?
-Şatoya girdiğini gördüm. -Karını buldun mu?
Başının çaresine bakıyor.
Ne koca ama.
Koca demişken, seninkiyle tanışmak büyük bir zevkti.
Sanırım sen de yeni tanıştın.
Onu nasıl buldun? Ölü mü?
-Doktoru gördün mü? -Yok.
Peki ya nişanlım Leydi Filomena'yı?
Onu yıkıp bitirecek bir haberim var.
O leydi değildi.
-Ne? -Filomena o değilmiş.
Filomena kim o zaman?
-Licisca. -Hizmetçi.
Sen neredeydin?
Licisca hizmetçiymiş. Filomena leydiymiş.
Yer değiştirmişler. İkisi de kovuldu.
Yani ben bir büyük değişim kurbanı mıyım?
Hepimiz kurbanız. En çok da ben!
Neden kovulduk?
Şöyle…
Panfilo, bir grup katil satanisti evimize davet etmenin
harika ve eğlenceli olacağını düşünmüş.
Her şeyi Pampinea başlattı.
Ölü ev sahibiyle evlenmiş ve bir şekilde hamile kalmış gibi yaptı.
Sonuç olarak şu an Panfilo yüzünden buradayız!
Leydi Stratilia neden kovulduğumuzu sordu.
Hepimiz buradayız
çünkü Sirisco Leonardo'nun cesedine saygısızlık etti.
O, Venedik'te değil miydi?
-Sahiden hamile misin? -Evet!
Tabii ki hamileyim canavar herif!
O zaman babası kim?
Geçmişte kalan her anı tekrarlamak zorunda mıyız?
Olan oldu.
Tüm bu kaos benim suçum! Onları buraya ben getirdim!
Doğru dedin. Hepsi senin suçun.
İyi bir hamle yaptım sandım.
Ama aptalın tekiyim. Aptalım.
-Aptal değilsin, sadece salaksın. -Doğru, salağım.
Katılıyorum.
Ben salağım.
Tanrım, hâlimize bak…
Bu soğukta dışarıdayız.
-Yastık yok. -Bacaklarım yastığınız olur.
Bacakların yastık olmaz. Anca bacak olur.
Yastık olmadığı için üzgünüm.
Keşke yastık olsalardı.
Deneriz.
Akşam atıştırmalıklarımı yememiştim.
Sus be adam.
En çok senin ağlaman lazım.
Karın o katillerle dolu eve tıkılıp kaldı.
Sense onu kurtaramadın.
Karanlık, çok karanlık. Çok…
Tanrım. Yürü! Devam et.
Yine buraya düştüğüme inanamıyorum. Nasıl bir şey olduğunu bilmiyorsun.
Dondurucu soğuk, ölen dilenciler, güzel kadınları zevkine boğanlar.
-Cehennemdeyiz Licisca. Cehennem! -Sen cehennemsin.
O tünel bizi nereye çıkardı?
Sıcacık bir ateşin önünde oturuyor olmalıydım.
İstediğin her şey illa anında olacak.
Bu gibi düşüncelerinin hep çok yardımı oluyor.
-Nereye gidiyoruz? -Sence nereye gidiyoruz?
-Floransa'ya yürüyoruz. -Şimdi mi?
Yok, gecenin bu saatinde çıkan yaratıkları bir görürüz diyordum.
-Tanrım… Kes şunu. Sus. -Hayır, karanlıkta yürüyemem!
-Zorlama! -Tamam, peki.
Sabahı bekleriz.
-Burada mı? -Elbette geri dönemeyiz.
Sen tek başına dönebilirsin.
-Nasıl sakinsin? -Sakin değilim.
Çok korkuyorum. Her zamanki gibi öncelik senin hislerin.
Sen o kadar çok korkuyorsun ki bana kalmadı.
Harika. Ormandaki en karanlık yer.
Ne yürüyorsun ne duruyorsun.
Nefret ediyorum. Bundan da senden de nefret ediyorum.
Öfke nöbeti. Harika.
Baban burada olsaydı siniri çok bozulurdu.
Senin rol yapma oyunun yüzünden kovulduk.
-Şatoda hayatını kurtardım. -Misia kurtardı.
O konuşmasaydı sessiz kalırdın.
Bir noktada ben de konuşurdum.
Sadece doğru anı bekliyordum.
Mağaranın bu tarafı benim. Buraya gelme.
İyi.
Mağaranın daha iyi tarafı bendeyken neden geleyim ki?
Şuna bak. Güzel, rahat, yumuşak bir yer.
Ne hoş. Yumuşattığın için çok sağ ol mağara trolü.
Bu mağara güvenli ve trolsüz.
Umarım haklısındır.
Sen de babam gibi hiç olduğumu düşünüyorsun
ama ben bir hiç değilim.
Hiç öyle bir şey demedim. Baban da demedi.
Trol geldi.
Seni geberteceğim.
Kadın, bu veba mı?
Bu kadar hızlı yayılması tuhaf ama öyle olmalı.
Belki de hastalık güçleniyordur.
Hepimizin sakin olması çok önemli.
-Soğanları getirin! -Hayır!
Dioneo, neredesin?
-Tanrım! -Yaklaşma!
Kuş nerede? Kuş lazım!
Bir soğan ver! Soğan!
Soğanları getir.
-Elini ver Neifile. -Tanrım!
-Geldim. -Tanrım.
-Yardım edeyim. -Yok, ben hallederim.
-Hepsini hallederim. -Tamam, sen bilirsin.
Bahçeye gidelim Neifile. Bu vebalı evde durmanı istemem.
-Bütün gece buradaydım. -Evet, biliyorum.
Döndün! Neredeydin?
Buraya koy.
Neifile, kurtarıcımız Tanrı'ya teşekkürlerimizi ilet.
Düşmanlarımızı yere serdi ve tam ihtiyacımız varken bizi korudu.
Hayır.
İletmem.
Karıma emir veremezsin. Şatonun vârisi sen değilsin.
-Sen de değilsin. -Vâris yok!
Evet, var.
Ne?
-Üç deyince. -Böyle olmaz.
Sus!
-Sus. -Tanrım.
Üç,
iki,
bir.
Ne oluyor be?
Aman tanrım!
Hop! Dur bakalım!
Olamaz! Tanrım!
Daha sert vur!
Geri çekilin!
-Doktor nerede? -Hüsrana uğradım eski dostum.
-Evet. -O iyi mi?
Bir şey yok. Çabuk bağlayalım.
-Misia, yardım et. -Meşgulüm.
Hadi ama.
-Ne? -Sizi koruyorum.
-Şiddetle başlamalıydık. -Şatonun vârisi hâlâ o.
Evet.
Öyle.
Saygı görmeyi hak ediyor.
Çok büyük saygı. Misia, gömleğini getir.
Gömlek…
Çekilmen lazım. Çekil.
Sinyor Tindaro.
İçimde kıpırdanıp duruyor.
Biraz yürüyüş yapıp onu sakinleştirelim.
Keder çok acıtır.
Yasını tutmanız büyük nezaket.
Kocamın ölümü için nasıl yas tutmam?
Küçük aşk hikâyem buraya kadarmış demek.
Özleyeceğim.
Dioneo'yu kastetmiştim.
Evet, ona da üzülüyorum tabii.
Alçağın teki olsa da.
Oğlunuza iyi gelir.
Bu güzel yürüyüşler.
Eminim bağlılığınızı hissediyordur…
-Mecburen. -Umarım sıkıntımı almıyordur.
O iğrenç Panfilo'dan tiksiniyorum.
Bu karmaşadan kendisi hariç herkesi suçlu buluyor.
Bana defalarca saldırdı.
-Ne zavallıca, değil mi? -Zavallı, katılıyorum.
O katilin evimi işgal etmesi kendi suçu değil sanki.
Hiç müttefik kazanmadım mı?
Yas tutan bir dul değil miyim?
Kimse anlamıyor.
Sanırım sen anlıyorsun. Bir yere kadar.
İyi bir kız mıydı?
Evet, o… Çok iyi biriydi.
Çok nazikti. Hem de çok sever…
Vikontes?
Lütfen burayı terk edelim.
Floransa'ya dönelim. Bizi buraya bağlayan bir şey yok.
Son çaremiz o olabilir.
Ama korkma,
yapılacak bir hamle daha var.
Bu şatodan henüz vazgeçmeyeceğiz.
-Günlerce sadece ravent yedim. -Evet, hatırlıyorum.
Epey dağılmış, değil mi?
Mutfak.
Düşünmek için harika bir yer.
Merhaba Stratilia.
Sen de mi düşünüyordun?
-Merhaba! -Merhaba.
Merhum doktorum Dioneo'yu düşünüyordum.
Hayatın acımasız iniş çıkışlarını.
Her neyse Stratilia, odam çok pis.
Merak ettim de Stratilia, temizlemek ister misin?
Hemen. Anlarsın ya.
Sana ihtiyacım var. Bana sefil domuz demen lazım.
Baş başayken.
Gerçekten çok üzgünüm.
-Hayır. Bir daha asla. -Neden?
Soylu, soyluyla olur. Hizmetçiyle değil.
Neden?
Beni işe evin erkeği almıştı. Öldü. Anlıyor musun?
Bu işe ve sana asla bulaşmamalıydım.
Yakışmadı.
-O zaman çıkabilirsin. -Temizlik yapıyorum.
O zaman ben çıkıyorum.
Gidiyorum.
Bir daha herhangi bir düşüncemin başını veya sonunu duymayacaksın.
Gerçekten büyük bir kayıp.
Bana bakma!
Bir şey mi lazım? Her neyse bende yok.
Hiçbir şey lazım değil. Başımın çaresine bakarım.
-Yalnız kalabilir miyiz? -Yalnız mı kalacaksınız?
-Kalabilir. -Hayır, olmaz.
Hayır, olmaz.
-Nasılsın? -İyiyim.
Ruggiero için bir planım var.
O adamları buraya getirme planın pek de iyi sonuçlanmadı.
Üzgün görünmüyorsun.
Bak. Geçmişi tartışmayalım, tamam mı?
-Yardımına ihtiyacım var. -Ne için? Küçük planın ne?
Ruggiero ne düşünürse düşünsün vebanın sonu gelecek.
Sonu geldiğinde bu şato bizim olabilir.
-Ama Ruggiero'nun. -Umurunda değil.
Dünyanın sonu sanıyor.
Şatoyu bize vermesini sağlayacağım.
-Seni sevmiyor. -Ama seni seviyor.
Değil mi?
Yolu bulmamız lazım.
Yolu istemiyoruz.
Korkunç şeylerle dolu.
Kırsala kadar geldiğim yoldan gideceğiz.
Bu rota ruhuma kazındı.
Ruhunun sesini dinlediğini unutmuşum.
İyi. Bir kez de sen yol göster.
Nasıl olduğunu bilmiyorsun.
-Gece bir şey hatırladım. -Bıraktığın ahlakını mı?
Kötü Vitrucchia.
-Ona hiç inanmadım. -İnandın.
Hayır.
"Vitrucchia, Vitrucchia, şeytan adını lanetledi."
Sonra mumları söndürüp beklerdik.
Hiç dişlerimizi koparıp çorbasına toz yapmadı.
Fark etmezdi ki. Bizi hep çok korkuturdu.
Gece troller hakkında konuşunca ödümü kopardın.
Evet, biliyorum. Ben de biraz korktum.
Yanına gelmek için seni uyandıracaktım. Ama uyandırmadım.
İyi yapmışsın. Ben yoldaşın değilim.
Biz arkadaş değiliz aptal.
Biliyorum.
Bak, limon ağacı.
Ben bir dâhiyim.
Çürümüş.
Tanrım.
Merhaba.
Bu arada, doktorum düzgünce gömülmeli.
Alçaklar ve fahişelerden ayrı.
-Sahi mi? -Dioneo bir asilzadenin dostuydu.
Bir de zehirciydi.
Zehirci, dost… Hepsi aynı şey.
Öyle mi?
Küreği bana ver.
Ben gerçekten sefil bir domuzum.
Ben de öyle.
Sen.
Egzersiz yapıyordum da.
Kapa çeneni.
Küçük sefil domuz.
-Harika. -Zavallısın, zayıfsın, aptalsın.
Dudakların…
Harikalar.
Bana tokat at.
Daha sert.
Pis domuz.
Çok güzelsin.
Senden nefret ediyorum.
Açgözlü, soylu, küçük salak seni.
Adamlarınız öldü.
Öyle mi?
O fahişelerden birkaçı biraz sıkıntılı duruyordu.
Calandrino, değil mi?
Beni çözüp biraz şarap getirir misin?
Dünya, tam bir cehennem güya.
Dal sarkar kartal kalkar.
Bu…
Benevento.
-Göğüsler? -İpeğe sarılmış şeftali gibiler.
Pekâlâ.
…Benev…
Beneventolu Barbatus.
-Mücevherler lütfen. -Barbatus.
Benevento.
-Merhaba. -Merhaba.
Barbatus…
-Calandrino, beni içeri al. -Alma.
-Ben evin reisiyim Calandrino. -Hayır, evin reisi o değil.
-O da değil. -Benden daha çok değil.
Ne bakımdan? Açıklamanı rica ediyorum.
Karakter, ruh, dürüstlük, yalan söylememe.
Aferin. Calandrino, ısrarcıyım.
-Şu lafa bak. "Israrcıyım" mı? -Kendine bak.
Seni kan emici akbaba.
Şu şapkaya bak, kızgın sincap seni.
-Seni… -Seni aptal kadın.
Tut… Elbisesini tut Neifile.
-Sakın… -Bol şans.
-Bu Venedik ipeği, seni canavar!
Derhâl burayı terk et.
-Hayır. -Evet!
Evin reisi o değil!
Buyur bakalım.
Gevezelik havamda değilim.
Evet. Peki, şuna ne dersin…
Bir teklif.
Teklif mi?
Benimle evlen, serbest kal.
Vâris olarak şatoyu alırsın, ben de gelinin olurum.
Hem de çok yüklü bir çeyizim var.
Yeminler dışında konuşmamıza gerek yok.
Açıkçası konuşmamayı yeğlerim.
Şatoyu ikiye bölelim. Bir taraf senin, diğeri benim.
-Bebek kimden? -Senden deriz.
Konuşmayacak mıyız?
-Israr ediyorum. -Bu makyaj niye?
Kaderin benim elimde, unutma.
Kaderim seninkiyle aynı.
Stecchi, Bruno ve Lorenzo'nunki de aynı.
Tüm dostlarımın ve düşmanlarımın.
-O fahişelerin de öyle. -Hak ettiklerini buldular.
Sana karşı zerre ilgim yok.
Çok nazlısın.
Naz yapmıyorum.
Bir rahip kadar dürüstüm.
Yavansın. Yaşlısın.
Bir zavallının piçine hamilesin.
Sirisco'nun mu?
Ama en önemlisi berbat bir kişiliğin var.
-Leonardo seninle asla evlenmezdi. -Elbette evlenirdi.
Onu isteyecek kadar aptal bir öz güvenin var.
Neden tek istediğinin sevgi olduğunu anlıyorum.
Ama istediğini hiç alamamışsın, alamayacaksın da.
Güzel olmadığın için değil. Yani sadece ondan değil.
Zavallı, bencil ve bağnaz olduğun için.
Şatodaki herkes seni nasıl da küçümsüyor.
Eminim Floransa'da da böyleydi.
Tanıştığın her erkek
ne kadar sıska, yapışkan ve dırdırcı olduğunu görüp kaçmıştır.
Yani teklifine cevabım şu,
bu kuru, çaresiz vücudundansa dikenli bir çalıyı beceririm.
Sana biraz daha yaklaşmaktansa
vebadan ölene kadar bu odada çürümeyi tercih ederim.
Cevabım hayır.
-Böyle… -Cevabını aldın. Git.
Bu konuyu uzatıp o sarkık suratına bakmak istemem.
Ne oldu?
Ona ne dedin?
Panfilo. Neifile.
Buyurun.
Pampinea sana ne dedi?
Pampinea özgürlüğüm karşılığında evlenme teklif etti.
-Ne cevap verdin? -Tabii ki düşüneceğimi söyledim.
-Daha iyi bir teklifin mi var? -Aslında var.
Bizi vekilin yap.
-Seni ve karını mı yani? -Evet. Şato senin olur.
Tabii kalan kısıtlı ömrünü bu delikte, dostların olmadan geçirmek istemezsin.
Yokluğunda mülkü biz yönetiriz.
Tekrar dönersen biramızla seni bekliyor olacağız.
Onunla yattığımı bilmiyor musun? Rahatsız olmadın mı?
Tam buradaydık. Kokusunu hâlâ alıyorsundur.
Sevişmemiz onu rahatsız etmiyor mu?
Rahatsız etmiyor mu?
Ediyor.
Ama buraya onun için gelmedim.
-Sana iyi bir eş oldum. -Ben olmadım mı?
-Konuşmadığımız şeyler var. -Lütfen konuşun.
Dioneo'yu sen yolladın. Tanrı hakkında yalan söyledin.
-Sen bu katille yattın. -Ya sen sadık mıydın?
Peki ya çizmeci? Ya Lord Petti'yle ilişkin?
Onlar kardeşçe aktivitelerdi.
-Beni çocuk sanıyorsun. -Sence neden?
Kardinalin parmağını çaldın Neifile. Kuyuya düştün.
Beni olduğum gibi sevmiyor musun?
Elbette seviyorum.
Hayat ortağımsın.
Dostum.
Karım.
Bazı kusurlarım var.
Ya da farklılık diyelim.
Telafi ediyorum, değil mi?
Bunu başkasının önünde konuşmayı hiç beklemiyordum.
Asla konuşmayacaktın ki.
Yalan söyleyecektin.
Seni Ruggiero'yla gördüğümde…
-Bizi gördün mü? Hangi kısmı? -Kes sesini!
Seni gördüğümde…
Seni mutlu görmek beni mutlu etti.
Bunu ben yapamadım, üzgünüm.
Tamam, yapacağım.
Mülkü ikiniz yönetin.
Hatta sizin olsun. Ne gerekirse imzalarım.
-Ne? -Evet.
Noter, ne gerekiyorsa. Şöyle ki…
Aranızdaki bu şey aslında gerçek aşk.
O elit adamla ilişkin.
Hâlâ varken tadını çıkarın.
Doğru.
Beni çöz, yine sevişelim.
Ya da çözmeden…
Hayır. Teşekkürler.
İyi misin Neifile?
Solgun görünüyorsun.
İyiyim.
Yazık oldu.
İçimizdekileri söyleyince
nasıl da özgürleştik.
Evet.
Sanki…
Hafifledim.
-Kabul etti! -Ne? Sahi mi?
Sana söz veriyorum aşkım, hayatımızın bu yeni sayfasında
bir şey gizlemeyeceğim.
-En iyi dostumsun. -Sen de benim.
-Dürüst olmamı hak ediyorsun. -Sen de.
Başlayalım.
O öldü, ben yaşıyorum.
Yanlış geliyor ama hislerime güvenmemeyi öğrendim.
Dioneo'nun büyük bir heykelini yap ve buraya koy Sirisco.
Altında şöyle yazsın…
"Cenovalı Dioneo.
Binlerce kadını cinsel açıdan tatmin etti."
Bence hoşuna giderdi.
Şunu da ekle,
"Ama aşkı hiç tatmadı."
Çok mu zalimce? Sen "Tatmin etti" cümlesiyle bitir.
Hatalı bir bedende kusurlu bir ruh.
Ben bir hiçim.
Öyle değilsiniz.
Çok daha fazlasısınız.
Hiçbir şeyim yok.
Kimsem yok.
Ben varım.
Sen.
Başından beri arkadaşımdın.
Beni seviyor musun?
Tabii seviyorum.
Seni seviyorum Misia.
Ben de sizi seviyorum vikontes. Ben de. Elbette seviyorum.
Sevgilini kaybettin.
-Onun yasını tutmadık. -Tutmadık.
Parmena'nın yasını tutmadık. Çok üzgünüm.
Çok üzgünüm.
-Sorun değil. -Hayır.
Sorun değil vikontes.
-Sorun değil. -Hayır. Çok üzgünüm.
Şimdi tutabiliriz.
Ne?
Şuradan. Bu dal tanıdık geliyor.
Böyle söyleyip duruyorsun. Neden yolu bulamadık?
-Beni beceriksiz mi görüyorsun? -Evet.
Gördün mü?
Burayı şatoya giderken mi buldun?
Hayır ama şimdi bulmuş olmam da gayet iyi bir şey.
Merhaba?
-Selamlar. -Merhaba.
Merhaba sevgili yolcular. Nasılsınız?
Çok açız. Midem kendini yemeye başladı.
İçeri geçin. Biz de yemek yiyecektik.
-Çok naziksiniz. -Ne demek.
Bize eşlik edersiniz.
Mario, misafirlerimiz var!
Ne güzel bir kulübeniz var. Kendi kendine ayakta durması inanılmaz.
-Çok cömertsin. -Basit bir et suyu ama içinizi ısıtır.
-Mükemmel. -Son damlasına kadar içeceğim.
Geçin de oturun. Diğerleri bekliyor.
Harika kokuyor.
-Mario, kabalık etme. Selam ver. -Aman tanrım.
-Ne oldu? Sorun ne? -Hayır.
Ne…
-Aman tanrım. -Hayır.
-Durun. Aman tanrım. -Aman tanrım.
-Ölmüşler! -Çık.
-Aman tanrım.
-Hepsi ölmüş! -Çık!
-Mario! -Nasıl bir cehennem bu böyle?
Çorba güzel!
Çok memnun oldum!
Bir daha hiçbir şey görmek istemiyorum ama yaşayayım tabii.
Korkunçtu. Ama en azından yemek yedik.
Lafa bak.
Dâhiyane yoldan uzak durma planın yüzünden
dışarıda deliler ve ölülerle kaldık.
Yol doğası gereği yanılmaz.
Gitmek istediğin yere götüren bir çizgi. Bu senin suçun.
Beceremedin.
Bu ne cüret?
Beni o köprüden itmeseydin…
-Ekmeğime karışmasaydın! -Başladık yine.
Ama tabii her şeyin kontrolü sende.
Ekmeğin kralı, benim kralım!
Santa Şatosu'na dönüyorum.
Gitmezsek bizi öldüreceğini söyleyen o baltacı ve dostlarına mı? Zekice.
Orada gerçek bir dostum var. Misia.
Nihayet edindiğim tek dostum. İlk dostum.
İlk dostun mu? Abarttın.
Nesi abartı? Hiç gerçek bir dostum olmadı.
-Yok artık. -Ne var?
Ben! Ben vardım!
12 yaşımıza kadar dosttuk,
sonra her nedense Michaelmas'ta saçımı kestin.
-Hiç de yapmadım. -Yaptın.
Kesip Lauretta ve Violetta'ya gösterdin, benimle arkadaşlığı kestin.
-Öyle olması gerekiyordu. -Neden?
Çünkü hizmetkârım olduğunu öğrendim.
Baban böyle değildi.
Nazikti.
Sen ona hep benden çok benzedin.
Öyle mi dersin?
Evet.
Yani…
Benimle dost olamazdın ama Misia'yla dost olabiliyorsun.
Ne farkı var?
Bilmiyorum.
Ama şunu biliyorum, güneş batmak üzere,
yine geceyi burada geçirmek istemiyorum.
Bu sefer yalnız değilsin.
Benimlesin.
Vitrucchia da var.
-O kadın oydu. -Öyle deme.
Çürük kökleri kırıyoruz
Tümseği çevreleyen
Toprağın küçük parçalarına
Dönüşene dek
Rüzgâr vücudumuzu defediyor
Dairenin üstünde seyrekleşen
Yavaşça geri veriyor hepsini
Toprağa dökerek
Anma için teşekkürler.
Beni dâhil ettiğin için teşekkürler.
Dostum?
Dostum.
Dostlar birbirini neşelendirir.
Seni ne neşelendirir?
Buradan gidip asla dönmeyeyim istiyorum.
Belki de en iyisi budur.
Ruggiero ne yaparsa yapsın.
Canım dostum, gerçek dostum…
Her anımda yanımda.
Evet.
Ne oldu?
Bana yardım eder misin?
Pekâlâ, ben domuzlara bakacağım. Gidiyorum. Peşimden gelme.
-Yardım edebilir miyim? -Hayır.
Neden? Göründüğümden güçlüyüm. Sanki bilmiyorsun.
Hayır. Bunu konuştuk.
Benim hayatım ayrı, seninki ayrı. Mesafeni koru.
Mutsuz hanımın nasıl?
Kendisi
seni öldürmemi istiyor.
Şatoyla arasında engel olmasın diye.
Kötü olmuş.
İstemiyorum.
Zaten burada bizden hayır gelmez.
Seni öldürürsem…
Ne?
Bununla yaşayamam.
O zaman yapma.
O benim hanımım.
Ne yapmamı istersin? Helallik mi vereyim?
Bunu yapar mısın?
Gelmiş beni öldürmek için izin istiyorsun.
Şatonun vârisi değilim bile. Bravo.
-Duydun mu? Vâris ben değilim. -Şunu iç.
-Biraz iç. -Vâris ben değilim. Ben…
Güzel planmış.
Zehir sandım.
Düşündüm ki sen…
Vâris ben değilim.
-Ne? Çekil üstümden. -Ben vâris değilim.
Alt yazı çevirmeni: Seda Tiğrek