ΤΟ ΔΕΚΑΗΜΕΡΟ
Μα δεν μου το είπες ποτέ. Πώς να το ήξερα;
Νόμιζα ότι ήταν προφανές.
Προσφερόμουν να αναπροσαρμόσω το σακάκι του. Τι άλλο να έκανα;
Στεκόσουν εκεί, μυρίζοντας τον σβέρκο του
ενώ εγώ μετρούσα τα κεριά σαν ανόητη.
Θα μπορούσες να τον έχεις. Νομίζω ότι του αρέσουν οι άντρες.
Κι εσύ θα μπορούσες να έχεις τον αδερφό μου.
Ο Γκουιντότο ήταν λιγάκι αδύνατος για μένα,
αλλά θα τον ήθελα.
Λοιπόν…
Τι θες να κάνουμε σήμερα;
Θέλω απλώς να μιλήσουμε…
για τα πάντα.
Μίσια;
Βοήθεια.
Θέλω τη βοήθειά σου.
Θες να μου πεις τι έγινε;
Μάλλον είχε αδύναμη καρδιά.
Και ρινορραγία.
Αν δεν μου πεις τι έγινε, θα υποθέσω το χειρότερο.
-Δεν ήταν η πανώλη. -Εννοούσα τον φόνο.
Πήγε να το σκάσει.
Είναι για την αφοσίωσή σου σ' εκείνη;
Ναι.
Η αφοσίωση που εξαφανίζεται όταν τα πράγματα δυσκολεύουν
δεν είναι αφοσίωση, οπότε…
-Μίσια. -Ναι.
-Κοίτα τι έκανες. -Όχι.
-Θέλω να κοιτάξεις. Κοίτα. -Όχι.
Εσύ τον κάλεσες.
Εσύ το έκανες να συμβεί!
Κι αν τον ήθελες ζωντανό,
ας άφηνες την Παμπινέα επικεφαλής!
Η Παμπινέα είναι δαίμονας!
-Θεέ μου! -Μη μιλάς έτσι για τη φίλη μου!
Τη φίλη σου;
Λες να είναι φίλη σου;
Κοίτα τι σε έβαλε να κάνεις! Κοίτα!
Μια φίλη σε κάνει να νιώθεις ότι ανήκεις κάπου. Να νιώθεις καλοσύνη.
Μου δίνει όλα αυτά που μόλις είπες.
Ναι.
Απλώς δεν την ξέρεις όπως εγώ.
Την ξέρω πολύ καλά. Πολύ καλά.
-Ζηλεύεις. -Θεέ μου!
Ζηλεύεις επειδή η Παμπινέα σε πήδηξε και δεν σε αγάπησε.
Μα φυσικά δεν σε αγάπησε.
Κοίτα εκείνη και κοίτα εσένα.
Δεν είσαι απλώς ένας χωρικός.
Είσαι ένας ηλίθιος.
Είσαι ένας ανόητος.
Συντηρώ τη βίλα 15 χρόνια τώρα. Το κάνει αυτό ένας ανόητος;
Είσαι η απόδειξη ότι μπορεί να το κάνει.
Την προσοχή σας, αχάριστοι άνθρωποι!
Δεν θα γυρίσω σ' αυτήν την άθλια βίλα ποτέ ξανά!
Μ' ακούτε;
Είστε όλοι τερατώδη γουρούνια!
Όχι εσύ, Ματεούτσο.
Είσαι ένας τέλειος άγγελος.
Ποιος πάπας είμαι;
Προέδρευσα πολύ νωθρά στη Β' Σύνοδο του Λατερανού.
Όταν αποσύρθηκα, κατάφερα λίγα.
Όμως, νοιάστηκες για τη διατήρηση της Ρώμης ως παπικό κέντρο
και αντιστάθηκες στις ανόητες πράξεις του Λουδοβίκου Ζ'.
Ωστόσο, απέτυχα
-Εις το όνομα του Πατρός -Και του Υιού
-Και του Αγίου Πνεύματι -Και του Αγίου Πνεύματος
Πνεύματι;
Πνεύματι.
Πνεύματος. Και του Αγίου Πνεύματος.
-Πάντα λέγαμε "Πνεύματι". -Όχι.
Λέγαμε "Πνεύματι". Τραγουδούσαμε…
-Ψηλά και χαμηλά -"Πνεύματι";
Πνεύματι
-Πνεύματι -Πνεύματι
-Άσε με! -Πήρα την όμορφη!
-Όχι, εγώ την πήρα. -Εσύ είσαι η όμορφη, έτσι;
Είμαστε κι οι δύο.
Παραδώσου!
Καλύτερα να πεθάνω παρά να παραδοθώ, άσχημη.
Δεν είμαι άσχημη. Είμαι ενδιαφέρουσα.
Όχι! Πού είναι τα πόδια μου;
-Τα έκοψα! -Όχι!
Και τώρα έγινα…
φως αστεριών!
Όχι! Ναι.
Μην κουνιέσαι.
Ίσως την επόμενη φορά να με χτυπήσεις λιγότερο βίαια.
Αλλά αν θες βία, απόφυγε το κεφάλι, γιατί εκεί είναι ο εγκέφαλος.
Γιατί με ακολούθησες; Σε είδε κανείς;
Σε παρακολούθησα όπως ο έμπειρος κυνηγός ακολουθεί τη μεγαλοπρεπή ελαφίνα.
Δεν μου άφησες επιλογή.
Πώς αλλιώς θα σου εξομολογηθώ τον έρωτά μου;
Τον έρωτά μου!
Αλίμονο, είναι αργά.
Άρχισες να γεννάς με κάποιον άλλον.
Δεν υπάρχει άλλος.
Πέθανε στη γέννα.
Αυτό είναι καταπληκτικό.
Τότε, μπορώ να διατάξω…
Όχι.
Διατάζω ότι θα σε δεχτώ.
Είσαι το αντικείμενο του έρωτά μου,
και είμαι σχεδόν σίγουρος ότι, εντέλει,
θα αγαπήσω το παράξενο, σιωπηλό παιδί σου.
Δεν μπορείς να πεις ότι δεν μ' αγαπάς με την καρδιά σου
όταν μ' αγαπάς με το σώμα σου.
Φιλιέστε;
Παθιασμένα!
Μάλλον η ωμότητα του βασικού μας ενστίκτου
είναι αφορμή για γέλιο.
Αρκετά. Πρέπει να πάω στη δουλειά.
Τραυματίστηκες. Μείνε εδώ και ξεκουράσου.
Γιάκοπο, είσαι επικεφαλής.
Αυτός ο άντρας, όπως όλοι οι ευγενείς,
φέρεται πάντα είτε εγωιστικά είτε ανόητα.
Συνήθως και τα δύο.
Θα γυρίσω σύντομα.
Όπως επιθυμείς, Στρατίλια.
Είμαι πολύ έξυπνος.
Μπορείς να με ρωτήσεις για τον Ηρόδοτο.
Ποιος είναι ο Ηρόδοτος;
Θα ξετρελαθείς.
Κάτσε.
Ανόητα ρούχα!
"Είμαι ο Πάνφιλο. Ας ηρεμήσουμε όλοι.
Έχω παντρευτεί μια ευσεβή γυναίκα.
Αγαπάει τον Θεό πιο πολύ από μένα".
Υποκόμισσα;
Απόλαυσε τη λάσπη.
Υποκόμισσα, μπορώ να μπω;
Ελπίζω τα περιστέρια να χέσουν πάνω στην ηλίθια τσόχα σου!
Μίσια.
-Τι κάνετε; -Βοηθάω τον Πάνφιλο.
-Τον βοηθάτε; -Ναι.
Θα φύγει πιο εύκολα αν τα πράγματά του είναι ήδη έξω.
Λοιπόν;
Ο Ρουτζέρο δεν θα ενοχλήσει εσάς ή το πολύτιμο μωρό σας
πλέον.
Είστε ασφαλής τώρα.
Δόξα τω Θεώ.
Μπορώ επιτέλους να ηρεμήσω.
Θα πω στον απένταρο Πάνφιλο και τη φρικτή γυναίκα του
να φύγουν αμέσως.
-Ποτέ δεν είχαμε πολλά κοινά. -Κι ο αφέντης Τίνταρο;
Μ' αρέσει ένα καλό, δυνατό αντρικό μυαλό.
Και παραμένει ανύπαντρος, σημαντικό.
Μπορεί να μείνει.
Τι;
Συμβαίνει κάτι;
Γιατί πρέπει πάντα να συμβαίνει κάτι;
-Όχι, δεν είναι κάτι. -Πες μου.
Λοιπόν, ας…
Ας υποθέσουμε ότι νιώθω λίγο…
περίεργα.
Ξέρετε,
δεδομένου του φόνου.
Φόνου;
Ναι.
Γλυκιά μου.
Όχι.
Γλυκιά μου.
Δεν ήταν φόνος.
Όχι.
Ήταν μια πράξη αυτοάμυνας εναντίον ενός εκπρόσωπου του Σατανά.
Ήταν το κακό προσωποποιημένο.
Δεν είναι αυτό…
Δεν υπήρχαν άλλες επιλογές.
Δεν ήταν…
Έκανες αυτό που έπρεπε να γίνει.
Μια πράξη μεγάλης αγάπης για μένα.
Της μεγαλύτερης αγάπης που έχω γνωρίσει.
Εκτός από του Λεονάρντο, φυσικά.
Φυσικά, ναι.
Μίσια, γλυκιά μου,
δεν χρειάζεται να το ξανασκεφτούμε ποτέ.
Όχι.
Αρκεί να κοιτάμε μπροστά…
προς το μέλλον μας
με αυτό το παιδί.
Δεν χρειάζομαι σύζυγο.
-Έχω εσένα. -Έχετε εμένα.
Λοιπόν…
Το λουτρό μου;
Ξέχασα το μπάνιο σας! Τι ανόητη που είμαι!
Πού έβαλα το έλαιο μέντας;
Παρακαλώ, κύριοι, σας ικετεύω.
Είμαστε αθώες γαλατούδες που βγήκαμε για έναν περίπατο.
Πρέπει να μας αφήσετε.
Λες να μη σε θυμάμαι; Δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Τρελάθηκες.
Το θυμάμαι σαν να ήταν πριν από βδομάδες.
-Καρδινάλιος Ανιόλο, δεν ήταν ο καλύτερος. -Όχι.
-Μα είχαμε σύστημα. -Ναι.
Του μάθαμε να κλέβει,
βοήθησε να δεχτούμε την εγκατάλειψη της ανθρωπότητας από τον Θεό.
Τους ξέρεις;
Δεν τους ξέρω.
Σκότωσα έναν από αυτούς.
Τον φίλο τους.
-Το είχα ξεχάσει τελείως. -Κι εγώ.
Σκότωσε κι αυτούς.
Ναι, εντάξει. Πρέπει να με βοηθήσεις.
Τι;
Όχι. Είμαι μια σωστή κυρία.
-Όχι. -Τράβηξέ τους την προσοχή τους κάπως.
Πάτησα μια μέλισσα!
Κακό αυτό!
-Ησυχία! -Όχι! Δεν θα κάνω ησυχία.
Πονάω αφόρητα.
Αν δεν με πιστεύεις, κοίτα!
Δεν βλέπω μέλισσα.
Γιατί ο εγκληματίας πάντα φεύγει από τη σκηνή.
-Πρόσεχε την άλλη, Μαρτούτσιο. -Εσύ. Θέλω να δω τα πόδια.
Άσε με κάτω!
Καβαλάρηδες!
-Οι ιππότες του μοναχού! -Ποιοι;
Αυτόν θέλαμε να δούμε εξαρχής.
Χαίρε! Έχουμε κρατούμενες…
Όχι! Έχει γίνει κάποιο λάθος!
Θα μας σκοτώσουν. Κάνε κάτι!
Μπορούμε να πάμε όπου θέλουμε, Ματεούτσο.
Είμαι ευγνώμων που σε έχω.
Θες να κολυμπήσουμε;
Σίγουρα θα σ' αρέσει. Ας το κάνουμε!
Ματεούτσο!
Ναι. Για δες.
Εδώ δες!
Θεέ μου.
Πάρε βαθιά ανάσα.
Ναι!
Έλα μέσα, φίλε! Έλα μέσα!
Ωραία.
Ήθελα να φύγεις!
Απλώς μην ερωτευτείς!
Να είσαι ελεύθερος σαν εμένα!
Είμαι ελεύθερος!
Θεέ μου! Δεν είσαι νεκρός!
Σταμάτα!
-Μη με αγγίζεις! -Δεν βοηθάς την κατάσταση!
Σιρίσκο.
Εγώ είμαι, ο Αριγκούτσο.
Έφερνα λίπασμα στη βίλα.
Αριγκούτσο.
Γεια σου, φίλε.
Χάθηκες;
Να μαζέψουμε τα πράγματά σου;
Πάμε, φίλε;
Πώς πάει η φάρμα σου;
Την έκαψαν ληστές.
Λυπάμαι.
Ωστόσο, είμαι ευτυχής.
Φυσικά.
Και η βίλα;
Δεν είναι όπως ήταν.
Την έχει δηλητηριάσει η απληστία και μια καλλίγραμμη κοκκινομάλλα.
Θεέ μου.
Ο υποκόμης Λεονάρντο;
Πέθανε.
Φαινόταν αξιοπρεπής άνθρωπος.
Δεν ξέρω αν ήταν ακριβώς αξιοπρεπής, αλλά ήταν φίλος.
Πανώλη;
-Είναι μοναχικός ο κόσμος, έτσι; -Θεέ μου, είναι τόσο σκληρός.
Έφαγα τον γάιδαρο μου πριν λίγες μέρες.
Ξέρεις, δεν είμαι μακριά αν χρειαστείς κάποιον να μιλήσεις.
Ή έναν φίλο.
Αυτό είναι… Ξέρεις. Δεν μπορώ να γυρίσω στη βίλα.
Ίσως πάω στη Βενετία.
Η πανώλη δεν μπορεί να κρατήσει για πάντα.
Ίσως κρατήσει αρκετά
για να πιούμε ένα ποτό.
Θα ήταν καταπληκτικό.
Ευχαριστώ.
Αριγκούτσο!
-Αριγκούτσο! -Μας εγκατέλειψες για πολύ καιρό.
Νόμιζα ότι βρήκα ένα πτώμα στο ποτάμι.
-Αλλά ήμουν πολύ πιο τυχερός. -Ναι.
Καλωσορίστε έναν παλιό μου φίλο.
-Θεέ μου… -Τον Σιρίσκο.
Επιστάτη της βίλας του Λεονάρντο.
Σας ευχαριστώ.
Τι όμορφα πρόσωπα.
Ευχαριστώ που με δεχτήκατε. Χαίρω πολύ. Ποιος είναι υπεύθυνος εδώ;
Κανείς.
Δεν έχω ξανανιώσει τέτοιο δέσιμο με ανθρώπους που μόλις γνώρισα.
Να είσαι καλά, αδερφέ. Εδώ ανήκεις.
-Καλώς ήρθες, Σιρίσκο. -Ναι.
-Κάθισε. -Εις υγείαν.
Πρέπει να κρατήσεις το ξίφος έτσι.
Κάνε ότι έχεις ασπίδα.
Πρώτα το μπροστινό πόδι, μετά το πίσω.
Κόβεις και σπρώχνεις!
Στάσου όπως εγώ.
Κάπως έτσι;
-Όχι! Όχι έτσι. -Έτσι;
Σταμάτα!
Δεν είναι αυτή η τεχνική που σου έδειξα!
Οι κινήσεις σου είναι υποσχόμενες, μα είναι λανθασμένες.
Μα ίσως αυτό να οφείλεται στο απίστευτα αντιπαθητικό ύψος σου.
Και δεν φταίει το ύψος σου
ούτε η απειρία σου.
Όχι;
Έχεις κρατήσει ποτέ ξανά σπαθί;
Βαλλίστρα;
Απελατίκι;
Δόρυ;
Τρίαινα;
Χρυσό στεφάνι;
Όχι.
-Κέρας της Αμάλθειας; -Όχι.
Έχεις φάει εξωτικά φρούτα;
Όχι!
Νωπογραφία; Μη μου πεις ότι δεν έχεις δει.
Πρέπει να δεις μια νωπογραφία.
Τι μουντή ύπαρξη.
-Γιατί δεν μένεις στη βίλα; Έχει χώρο. -Η μαμά μου πάει στη βίλα.
Όμως, λέει ότι οι ευγενείς μάς μισούν.
Αυτός ο ευγενής σίγουρα δεν σε μισεί.
-Έχεις φάει σαφράν; -Όχι.
Είναι ακριβό και νόστιμο.
Σειρά σου.
Λοιπόν…
Δεν πίστεψα ποτέ στον Θεό.
Ούτε κι εγώ ήμουν σίγουρη για την ύπαρξή του.
-Αλήθεια; -Δεν βρήκα ποτέ τις απαντήσεις.
Προσπάθησα πολύ σκληρά.
Έψαξα παντού.
Όμως, αρχίζω να πιστεύω
πως δεν ήταν το σημαντικό το να βρω τις απαντήσεις.
Μπόρεσα να κάνω τις ερωτήσεις με εσένα δίπλα μου.
Κύριε, έχει γίνει ένα λάθος.
Είμαστε μόνο δύο γαλατούδες που έκαναν περίπατο.
Να ξανακάνω αυτό με τη μέλισσα;
Κοίτα.
Θεέ μου.
Νιώθετε ζεστές; Θερμές;
Πόνοι, άλγη, πνευματική σύγχυση;
Έχετε περάσει χρόνο με γάτες ή Γερμανούς;
-Όχι. -Δυσάρεστα όνειρα; Πορδές;
Τι συμβαίνει; Μπορείς να μας βοηθήσεις;
Κανείς δεν μπορεί πια.
Δεν υπάρχουν σημάδια.
Πέθανες ή όχι;
Φέρτε τες εδώ!
Γεια σας.
-Καλησπέρα και στους δύο. -Σιωπή!
Ελάτε πιο κοντά.
Από πού ήρθατε, παιδί μου;
Ήμασταν σε μια βίλα,
αλλά μετά μας απήγαγαν κακοί ληστές.
Κι αν οι άντρες σας δεν μας είχαν σώσει, σίγουρα θα ήμασταν νεκρές.
Είμαστε ευγνώμονες για τη βοήθειά τους.
Είστε ευγνώμονες;
Πράγματι, είμαστε.
Πρέπει να προσέχετε να μη λέτε ψέματα ενώπιον Θεού.
Μα δεν είμαστε εδώ για να σας βλάψουμε.
Είμαστε εδώ για να σας σώσουμε.
Αυτοί οι ιππότες ήταν κάποτε μισθοφόροι στην υπηρεσία της Γένοβας.
Όταν έπαψαν οι πληρωμές, έπαψε κι η αφοσίωσή τους.
Κι όπως εσείς, είχαν χαθεί.
Όμως, ο Θεός τούς βοήθησε να βρουν τον δρόμο τους.
Πιστεύουμε πολύ στο σχέδιο του Θεού.
Όπως κι εμείς.
Ωραία.
Δυστυχώς, η εκκλησία και ο κλήρος πρόδωσαν αυτό το σχέδιο,
και ο Θεός έστειλε την τιμωρία του.
Μα υπάρχει ελπίδα.
Ως Οπαδοί της Τάξης, έχουμε τους άντρες, τα όπλα,
και με αυτήν την πανώλη, την ευκαιρία
να αναμορφώσουμε την κοινωνία ώστε να προάγει την αγιότητα και την τάξη.
Ναι.
Θα ενεργοποιήσουμε το σχέδιο του Θεού χτίζοντας έναν κόσμο
όπου η επιβίωση απαιτεί
την ευσέβεια που απαιτεί ο Θεός.
Ήταν βρόμικος.
Ήρθε σ' εμάς ένας ευγενής χωρίς μετάνοια στην καρδιά του.
Αλλά δείτε τον τώρα.
Τον εξαγνίσαμε.
Βρομάει.
Είναι μεγάλη ανακούφιση που το ακούμε.
Ναι.
Είμαστε ευγενείς, ναι,
αλλά βαρεθήκαμε τις αμαρτίες των ομοίων μας
και την απληστία που τους οδηγούσε,
οπότε φύγαμε.
Η απληστία τούς έφερε πλούτο;
Ναι, αλλά ξέραμε πως ο πλούτος τους ήταν μολυσμένος.
Είπαμε "Κρατήστε την πολυτελή Βίλα Σάντα και κρατήστε τον πλούτο σας.
Θα γίνουμε μοναχές που απαρνήθηκαν το σεξ".
Πολυτελής βίλα;
-Δεν ήταν ιδιαίτερα πολυτελής βίλα. -Όχι, ήταν πολυτελής.
Ο πλούτος της λαίμαργης τάξης των ευγενών
μπορεί να ενισχύσει τις προσπάθειές μας.
Πού είναι αυτή η πολυτελής βίλα;
Από εδώ;
Δεν θυμάμαι.
Θα μας πείτε εγκαίρως
αν θέλετε να κερδίσετε την ελευθερία σας.
Δείξτε έλεος.
-Πάρ' τες στα κελιά τιμωρίας. -Σταθείτε.
Η Λιτσίσκα σκότωσε έναν κακό καρδινάλιο για τον Θεό.
Όχι, δεν τον σκότωσα.
Ναι, τον σκότωσες.
Ναι, ο καρδινάλιος Ανιόλο
ήταν βρόμικος σαν τον κλήρο που περιγράψατε.
Πήγε να βιάσει μια γυναίκα
και η Λιτσίσκα τον εξάγνισε μέχρι θανάτου.
Ήταν καλό.
Σκότωσες έναν καρδινάλιο;
Για τον Θεό.
Σας καταδικάζω σε θάνατο.
Η μεγαλύτερη χαρά μου είναι να μοιραστώ τις λιχουδιές μ' εσένα, αγάπη μου…
και το μωρό.
Τίποτα δεν μπορεί να μας σταματήσει.
Είσαι περικυκλωμένος! Παραδώσου!
Τι στο όνομα του Αγίου Ιουλιανού κάνεις; Το δωμάτιο είναι για τα καπέλα μου!
Παμπινέα, προσέχω αυτό το παιδί για τη μητέρα του.
Δυστυχώς, είναι αδαής από πόλεμο, αλλά μαθαίνει γρήγορα.
-Πες γεια, Γιάκοπο. -Τι;
Είναι ο μπάσταρδος γιος της Στρατίλια
και αυθεντία στο επιθετικό κρύψιμο.
Γιάκοπο,
φανερώσου.
Θα σου επιτεθώ με άρματα.
Νόμιζα ότι ήσουν στο βάζο. Ύπουλο!
Αυτό είναι το παιδί της Στρατίλια;
Ναι, μα μην το αναφέρεις σε κανέναν.
Ζει στο δάσος. Είναι κρυφό.
Πες γεια, Γιάκοπο.
Παίζετε μάχη;
Τίνταρο, σίγουρα Γιάκοπο θα έμενε κατάπληκτος
από τον ρωμαϊκό θώρακα στο σαλόνι.
-Αυθεντικό ρωμαϊκό; -Εσύ είσαι ο ειδικός.
Θα προσέχω τον Γιάκοπο ενώ τον φέρνεις.
Όταν επιστρέψω, θα αμυνθώ και θα αντισταθώ στα θανάσιμα χτυπήματά σου.
Μην το πεις σε κανέναν. Απλώς διασκεδάζουμε.
Θα ήθελες μια λιχουδιά, γλυκέ μου;
Καημενούλι μου.
Πεθαίνεις από την πείνα, έτσι;
Τίποτα δεν είναι δωρεάν.
-Τι θέλετε; -Έχω κάποιες ερωτησούλες.
-Μια λιχουδιά για κάθε απάντηση, τι λες; -Εντάξει.
-Ποιος είναι ο πατέρας σου; -Δεν ξέρω. Λιχουδιά, παρακαλώ.
-Δεν τον γνώρισες; -Όχι.
Η μητέρα σου δεν ανέφερε όνομα, παρατσούκλι;
Όχι.
Λεπτομέρειες για την εμφάνισή του;
Του μοιάζω. Έτσι μου είπε μια φορά.
Μια φορά.
Και η κοινωνική του θέση; Πλούσιος; Φτωχός; Κάτι;
Είναι ένας άθλιος γυναικάς.
Δόξα τω Θεώ.
Ο πατέρας σου ακούγεται απαίσιος άνθρωπος.
Δεν είναι απαίσιος. Απλώς δεν ήθελε να μένουμε στη βίλα του.
Στη βίλα του;
Ο Γιάκοπο είναι ο γιος του Λεονάρντο.
-Ποιος είναι ο Γιάκοπο; -Το παιδί μέσα.
-Ας ετοιμαστούμε για μια… -Τι;
-Ο Λεονάρντο; -Κι η μαγείρισσα.
Η μαγείρισσα; Και τον έκρυβε;
Κράτα τον εδώ. Πρέπει να πάω στο σπίτι τους στο δάσος.
Σταθείτε, υποκόμισσα. Για ποιον λόγο;
-Δεν μπορείτε να πάτε μόνη. -Για να ερευνήσω.
Αν τον αποπλάνησε, ίσως έχει πράγματά του για μάγια.
Ίσως να τον κρατάει ζωντανό στο αηδιαστικό τους καλυβάκι.
Δεν νομίζω, γιατί είδαμε το κεφάλι του να κατρακυλά στο τραπέζι.
-Μίσια! -Ναι.
Όταν συμβαίνει κάτι σατανικό, δεν υπάρχει πάνω και κάτω.
Ναι. Μα σας ικετεύω, σας παρακαλώ, φίλη μου, ας ηρεμήσουμε.
Ανησυχώ για τις συνέπειες της ταραχής στο μωρό.
-Θα σε τσακώσω! -Στο μωρό;
Μίσια, δεν καταλαβαίνεις;
Όχι.
Ο Γιάκοπο είναι το μωρό.
Μιλάω για το μωρό στην κοιλιά σας.
Δεν έχω μωρό στην κοιλιά.
Δεν είστε έγκυος.
Έχω τα έμμηνά μου.
Αλλά ήξερα ότι υπήρχε ένα μωρό, έτσι;
Ακολούθησα το μονοπάτι του Θεού για μένα. Για εμάς.
Και ιδού, μας έδειξε τον δρόμο.
-Τι; -Τον αληθινό κληρονόμο της Βίλας Σάντα.
-Σιρίσκο. -Ναι.
Πες μας γιατί έφυγες από τη βίλα.
Δεν είμαι καλός στο να λέω ιστορίες.
Κανείς μας δεν είναι καλός σε κάτι.
Μα φαίνεστε όλοι ευτυχείς, συμπαθείτε ο ένας τον άλλον.
Μοιραζόμαστε τους πόρους για ακμαίο ηθικό.
-Είναι πανέμορφο. -Πολλοί πέθαναν.
Αυτό δεν σταματά.
Αλλά επικεντρωνόμαστε στα καλά πράγματα.
Σιρίσκο, θα μείνεις για το βραδινό μας γεύμα;
Θα με ευχαριστούσε πολύ. Μπορώ να φάω ενάμισι χοιρομέρι.
Ευχαριστώ.
Κοίτα πόσο μεγάλα είναι τα πιάτα.
Θεέ μου. Ναι…
Το βραδινό;
Χωρίς ψάρι; Χωρίς τυρί;
Είχα ξεχάσει το τυρί.
Θα λιμοκτονείτε.
Ναι, λιμοκτονούμε.
Ας μην τον απασχολούμε με τις συμφορές της παρέας.
Ό,τι είναι δικό μας είναι δικό σου. Πάμε;
-Ναι. -Ναι.
Όχι. Δεν είναι αποδεκτό.
Μα πάντα λέμε την προσευχή πριν από το δείπνο.
Όχι η προσευχή. Θεέ μου, ανιδιοτελή άγγελέ μου.
Όχι, αυτό. Όλα αυτά.
Γιατί να πεινούν οι τέλειες ψυχές σας όταν η σκληρότητα τρώει στη Βίλα Σάντα;
Τι εννοείς;
Σας αξίζει κάτι καλύτερο.
Εκεί έχουν άνεση.
Έχουν υπερβολικό φαγητό.
Βαρέλια και βαρέλια με κρασί.
Ας μην έχουμε ελπίδες.
Μπορώ να τους το προσφέρω.
Εγώ, ο Σιρίσκο, μπορώ να το κάνω για σας. Φυσικά, θα πάω πίσω και θα πουν
"Όχι. Φύγε, το φαγητό είναι δικό μας".
Τι το κάνει δικό τους;
Τι κάνει την Παμπινέα αφέντρα; Πρέπει να υπάρχει αφέντης;
Δεν ξέρουμε.
Ακούστε με. Ορκίστηκα να μην επιστρέψω στη Βίλα Σάντα,
μα τώρα είμαι ανάμεσα σε αληθινούς φίλους και ορκίζομαι να επιστρέψω.
Κι αν δεν μοιραστούν, ας έρθουν εδώ να χορτάσουν με έναν βάτραχο.
Ελάτε.
Ελάτε μαζί μου.
Θα σας οδηγήσω εκεί και θα σας τραγουδάω στην πορεία.
Ελάτε!
Αγάπη μου, έχουμε ένα σχέδιο
Υπέροχο, θαυμάσιο, θεσπέσιο σχέδιο
Αγάπη μου…
Ελάτε!
Το ορκίζομαι, μετανοώ!
Όχι!
-Πρόσεχέ τους. -Εντάξει.
Πώς το κάνεις;
-Τι; -Πώς είσαι τόσο γενναία;
Λειτουργείς με τόση ελευθερία, αποκομμένη από τη γη.
Δεν φοβάσαι τον θάνατο;
Από τότε που πέθανε ο Εντουάρντο…
δεν φοβάμαι.
Τον αγαπούσα.
αλλά ήμουν δεμένη μαζί του.
Κι όταν έφυγε, έφυγαν και τα δεσμά.
Και τώρα,
νιώθω ότι μπορώ να δω…
την άλλη πλευρά των πάντων.
Την ηρεμία και τη γαλήνη στον θάνατο.
Κι αυτή η πλευρά…
Αυτή είναι η κόλαση.
Κι αν έφευγα από αυτήν την πλευρά…
τι θα άφηνα πίσω μου;
Συγγνώμη που σε έσπρωξα από τη γέφυρα.
Ήταν το ψωμί σου.
Ίσως μου άξιζε λίγο.
Θεέ μου, καθώς μπαίνω στο βασίλειό σου…
Εντάξει. Φέρε εκείνες τις δύο.
Πρέπει κάτι να σου πω.
-Δεν πειράζει. -Όχι.
Θα θυμώσεις.
Δεν θα ζήσεις με τον θυμό για πολύ.
Τι είναι;
Δεν ήξερες τη μητέρα σου, αλλά ο πατέρας μου την ήξερε.
Ήταν ερωτευμένοι και είχαν μια κόρη.
Εσένα.
Είμαστε αδερφές.
Αδερφές;
Εκτέλεσέ τες.
Σας παρακαλώ, κάτι με γαργάλησε στο ρουθούνι.
Δεν είμαι άρρωστος. Σας παρακαλώ.
Όχι!
Κάνε τη δουλειά σου, γιατρέ.
Έλα εδώ.
Κράτα τους!
Θα τιμωρηθείτε, οπότε σκάστε.
Εσύ φρόντισε αυτό εδώ.
-Μην το κάνω εγώ. -Φύγε!
Σταματήστε τες!
Έλα, ηλίθια! Πάμε!
Σταθείτε! Πάρτε με μαζί σας!
Πρέπει να με αφήσεις να σε πάω στη βίλα.
-Όχι. -Ναι.
-Δεν ξαναπάω. -Ο Ντιονέο μπορεί να σε βοηθήσει.
Δεν υπάρχει τίποτα για μένα εκεί.
Αν δεν με αφήσεις να σε βοηθήσω, θα πεθάνεις και δεν θέλω.
Θέλω να γίνεις η αδερφή μου.
-Εντάξει; -Δεν είσαι η αδερφή μου, διάολε.
Εντάξει.
Φύγε!
Σταμάτα!
Γύρισα.
Πήρα αρκετά τρόφιμα και για τα δύο σας γεύματα,
αλλά πρέπει να συμπληρώσουμε με τρόφιμα από την αποθήκη.
Τι κάνετε εσείς εδώ;
Ο γιος σου μου είπε ότι μένετε σ' αυτήν την τρώγλη
χωρίς την άδειά μου.
Έπρεπε να δω τη φύση αυτού του σπιτιού
και δες τι βρήκα.
Αυτά είναι εργαλεία μάγισσας.
Είσαι μάγισσα.
-Είμαι μάγισσα; -Ναι.
Αποπλάνησες τον άντρα του σπιτιού, γέννησες τον διάδοχό του
και χρησιμοποίησες μαύρη μαγεία για να το πετύχεις.
Πήρες ό,τι ήταν δικό μου.
Πού είναι ο Γιάκοπο;
Ο Λεονάρντο δεν θα άφηνε τον γιο του να ζει σε μια τέτοια άθλια τρύπα.
Στο εξής,
ο Γιάκοπο θα ζήσει την πολυτελή ζωή που του αξίζει.
Πού είναι ο γιος μου, σκύλα με τις παραισθήσεις;
Πρέπει να φροντίσουμε για σένα,
για αύριο και την επόμενη μέρα.
Νέιφιλε, δεν αντέχω να ακούσω.
Πήγαινε στον Ρουτζέρο κι επισημοποίησέ το.
Σου αξίζει αυτή η βίλα.
Δεν θα σε αφήσω.
Θα νιώσω ανακούφιση αν μάθω ότι το μέλλον σου είναι εξασφαλισμένο.
-Πήγαινε. -Όχι!
Όχι, δεν μπορώ να το κάνω.
Νομίζω ότι είμαι κάνα κοφτερό μυαλό.
Έξυπνος.
Αλλά δεν είμαι, είμαι…
ένα τίποτα.
Είμαι ένα τίποτα χωρίς εσένα.
Καλέ μου Πάνφιλο…
είσαι τόσο έξυπνος όσο νομίζεις.
Βλέπεις με τόσο καθαρά μάτια.
Εμπιστεύσου τα.
Εμπιστεύσου τον εαυτό σου.
Εξασφάλισε τη θέση σου.
Για εμάς.
Ρουτζέρο, η Νέιφιλε ζήτησε…
Λοιπόν…
Γιάκοπο!
-Μην τρέχεις, μάγισσα! -Γιάκοπο, έρχομαι!
Γιάκοπο!
Τα παπούτσια δεν είναι για τρέξιμο, αλλά για δείπνο!
-Σκάσε, ηλίθια σκύλα! -Θεέ μου, σε μυρίζω από εδώ!
-Γιάκοπο! -Μην τρέχεις!
-Μαμά, εδώ πάνω! -Γιάκοπο!
-Μαμά! -Εδώ είμαι!
-Τρέχεις πολύ γρήγορα για γριά μάγισσα! -Εδώ είμαι!
Μίσια!
-Γιάκοπο! -Σταμάτα!
Βοήθεια!
Γιάκοπο! Σκύλα!
-Σκάσε, λαντζιέρα πόρνη! -Γιάκοπο!
Ψυχωτική σκύλα, άσε με!
-Σε ακούω! Εδώ είμαι! -Γιάκοπο!
Αγάπη μου, πώς πήγε;
Υπέγραψε να πάρεις τη βίλα;
Ναι, το έκανε.
Υπέγραψε με χαρά.
Και σου ευχήθηκε τα καλύτερα.
Αλήθεια;
Ναι.
Χαίρεται για μας.
Τι θαύμα.
Λες ψέματα;
Όχι.
Πρέπει να σηκωθώ.
-Πρέπει. -Σε παρακαλώ, Νέιφιλε.
-Είσαι αδύναμη. -Δεν είμαι!
Δεν μπορώ να είμαι.
Έχω εκκρεμότητες.
Τι θα μου συμβεί;
Πάνφιλο.
Σ' αγαπάω.
Φοβάμαι πολύ.
Μη μας δει ο Ρουτζέρο.
Θες να μιλήσουμε;
Τι;
Αναρωτιόμουν αν θα ήθελες να μιλήσουμε για…
Για το ότι ήξερες πως ήμουν αδερφή σου
κι ωστόσο επέλεξες να μου φέρεσαι άθλια όλα αυτά τα χρόνια;
Δεν νομίζω ότι θέλω να σου ξαναμιλήσω.
Σε βλέπω και μου γυρίζουν τα άντερα.
Γιάκοπο, έφερα τα καλύτερα.
Θα σου μάθω να φτιάχνεις τεστούντο. Σημαίνει "χελώνα".
Δεν μπορείς να το κάνεις!
Μπορώ να κάνω ό,τι θέλω.
-Μην κουνιέσαι. -Δεν είμαι μάγισσα.
Έτσι λένε όλες οι μάγισσες.
Ξέρω ότι εσύ είσαι η αιτία της πανώλης
και ξέρω ότι εσύ είσαι ο λόγος που ο αγαπημένος μου Λεονάρντο πέθανε.
Δεν τον γνώρισες ποτέ, τρελή σκύλα!
Αν κοιτάξετε αριστερά, είναι η βίλα.
Γεια σας! Φιλομένα, Λιτσίσκα!
-Αυτή είναι η Φιλομένα. -Ναι. Αυτοί είναι οι νέοι φίλοι μου.
Γεια σας. Χαίρω πολύ, είμαι…
-Τι; -Μίσια.
Ελάτε.
Σκάσε!
Τι στο όνομα των σπουδαίων στρατηγών της ιστορίας κάνεις με την κοπέλα μου;
Δεν είμαι κοπέλα σου.
Τίνταρο, σου έκανε μάγια, όπως έκανε και στον Λεονάρντο.
Μίσια, δείξε του τα βλάσφημα αντικείμενα.
Επιμένω να την αφήσεις.
Θα την κάψουμε επειδή είναι μάγισσα.
Δεν είναι μάγισσα!
Είναι μια μέλλουσα ευγενής.
Στρατίλια…
θα μου κάνεις τη μεγάλη τιμή να γίνεις γυναίκα μου;
Τι; Όχι!
-Σκάσε! -Μην αγγίξεις την κυρία μου!
Ηλίθιε.
Εις το όνομα της αγάπης!
Τι πρόβλημα έχεις;
Δεν έχω πρόβλημα!
Τα κατάφερα!
-Βοηθήστε με! -Βοηθήστε την!
Προσοχή! Η φωτιά είναι καυτή!
Μαμά!
Βοηθήστε την, καίγεται!
Αφήστε με.
-Είμαι καλά. -Δεν μπορείτε να καίτε ανθρώπους!
Μίσια.
Έφυγε.
Η Νέιφιλε πέθανε.
Αυτή η φρικτή γυναίκα είναι η αιτία όλων των δεινών μας. Όλων.
Αν κάποια είναι μάγισσα, είναι εκείνη.
Τι; Όχι.
Δεν με ακούσατε;
Μίσια;
Όχι.
Δεν θα με κοιτάξει κανείς;
Υποτιτλισμός: Γκέλη Τόγια