Di mo sinabi sa akin kaya paano ko malalaman?
Akala ko halata naman.
Ang sabi ko aayusin ko 'yong damit niya. Ano pa ba ang ginagawa ko?
Nakatayo ka do'n, naaamoy mo 'yong batok niya,
tapos ako naman, parang tangang nagbibilang ng mga kandila.
Sa tingin ko, makukuha mo siya. Mukhang gusto niya ng lalaki.
Puwede mo ngang makuha ang kapatid ko kung gusto mo.
Medyo payat si Guidotto para sa akin,
pero gusto ko sana.
Pa'no…
Ano'ng gagawin natin ngayon?
Gusto ko lang makipagkuwentuhan…
tungkol sa lahat ng bagay.
Misia?
Tulong.
Kailangan ko ng tulong mo.
Gusto mo bang sabihin sa akin ang nangyari dito?
Baka inatake sa puso.
Dumugo ang ilong.
Kung hindi mo sasabihin ang nangyari, hindi maganda ang iisipin ko.
Hindi nga 'yan salot.
Pinatay mo siya.
Tatakas kasi siya.
Dahil ba ito sa pagmamahal mo kay Pampinea?
Oo.
Dahil kung pababayaan ko siya sa gitna ng mga problema,
di matatawag na pagmamahal 'yon.
-Misia, Misia. -Ano?
-Tingnan mo ang ginawa mo. -Ayoko.
-Tingnan mo. -Ayoko.
-Tingnan mo sabi. -Ayoko.
Ayoko.
Ikaw ang nag-imbita sa kanya.
Kasalanan mo kung ba't nangyari 'to!
Hindi sana mangyayari 'to kung hinayaan mo na lang si Pampinea!
Demonyo si Pampinea!
-Ano ba! -Hindi ganyan ang kaibigan ko!
Kaibigan mo?
Akala mo ba kaibigan mo siya?
Tingnan mo ang pinagawa niya!
Tingnan mo! Tingnan mo!
Ang kaibigan, tinatanggap ka, Misia. Ginagawa kang mabuting tao.
Ginagawa niya sa akin lahat ng sinabi mo.
Oo.
Di mo siya kilala gaya ng pagkakakilala ko.
Kilala ko siya. Kilalang-kilala.
-Nagseselos ka lang. -Hay, naku!
Nagseselos ka kasi hindi ka niya minahal.
At ba't ka naman niya mamahalin?
Tingnan mo nga siya, at tingnan mo ang sarili mo.
Hindi ka lang mababang uri ng tao.
Tanga ka pa.
Hangal ka.
Pinatakbo ko ang villa nang 15 taon. Magagawa ba 'yon ng hangal?
Ikaw ang patunay na magagawa 'yon ng hangal.
Makinig kayo, mga walang utang na loob!
Hindi na ako babalik sa kasumpa-sumpang villa na 'to!
Naririnig n'yo ba ako?
Ang sasama ninyong mga hayop kayo!
Hindi ikaw, Matteuzzo.
Isa kang anghel.
Sinong santo papa ako?
Tinamad akong mamuno sa Ikalawang Konsehong Lateran.
Sa pagreretiro ko, wala akong nagawa.
Pero inalagaan mo ang Roma bilang sentro ng santo papa
at patuloy mong kinalaban ang mga kalokohan ni Louis VII.
Pero nabigo pa rin ako
-In nomine Patris, et Filii -…et Filii
-Et Spiritus Sancto -Et Spiritus Sancti
Sancto?
Sancto.
Sancti. Et Spiritus Sancti.
-Sancto ang lagi nating sinasabi. -Hindi.
Oo. Sancto. Kinakanta natin 'yon.
-Mahaba at mababa -Sancto?
-Sancto -…to
-Sancto… -Sancto…
-Bitawan mo ako! -Nakuha ko 'yong maganda.
-Hindi, ako ang nakakuha. -Ikaw ang maganda, di ba?
Pareho kaming maganda.
Sumuko ka na.
Hindi! Mamamatay muna ako bago ako sumuko sa 'yo, pangit.
Hindi ako pangit. Kakaiba lang ang itsura ko.
Naku! Nasaan ang mga binti ko?
-Pinutol ko! -Naku!
Naging…
kislap na lang ako ng bituin!
Wag! Ayan.
Wag kang malikot.
Sa susunod, wag mo naman masyadong lakasan.
Pero kung lalakasan mo,
wag naman sa ulo, nandiyan kasi ang utak.
Ba't mo ako sinundan?
-May nakakita ba sa 'yo? -Sinundan kita.
Para akong mangangaso na sinusundan ang magandang usa.
Wala na kasing ibang paraan.
Paano ko pa masasabi sa 'yo ang pagmamahal ko?
Ang pagmamahal ko!
Pero huli na ang lahat. Sumama ka na pala sa ibang lalaki.
Walang ibang lalaki.
Namatay siya pagkapanganak ko.
Maganda 'yan, kung gano'n.
Kaya ipinag-uutos ko…
Hindi.
Aray!
Ipinag-uutos ko na akin ka pa rin.
Ikaw ang mahal ko,
at sigurado ako na sa katagalan
mamahalin ko ang kakaiba at tahimik mong anak.
Huwag mong sabihing di mo ako mahal pagkatapos ng mga nangyari sa atin.
Naghahalikan ba kayo?
Oo, madiin.
Siguro nga katawa-tawa ang pagiging bulgar namin.
Tama na 'yan, loko ka. Magtatrabaho na ako,
at ikaw, magpahinga ka muna dito.
Jacopo, ikaw na ang bahala dito.
Mula sa mataas na pamilya ang lalaking 'to kaya makasarili siya o kaya tanga.
Madalas, pareho.
Babalik ako agad.
Masusunod, Stratilia.
Ang totoo, matalino ako.
Guato mo, tanungin mo pa ako tungkol kay Herodotus.
Sino si Herodotus?
Humanda ka.
Maupo ka.
Mga buwisit na damit 'to!
"Ako si Panfilo. Kumalma lang tayo.
Relihiyosa ang asawa ko.
Mas mahal niya ang Diyos kaysa sa akin."
Biskondesa?
Ayan, diyan kayo sa putik.
Biskondesa, puwedeng pumasok?
Iputan sana ng mga ibon ang damit mo!
Misia.
-Ano'ng ginagawa mo? -Tinutulungan si Panfilo.
-Tinutulungan mo siya? -Oo.
Mas madali siyang makakaalis kung nasa labas na ang mga gamit niya.
Ano?
Hindi ka na guguluhin ni Ruggiero, maging ang dinadala mo
kahit kailan.
Ligtas ka na.
Salamat sa Diyos.
Makakahinga na ako nang maluwag.
Sasabihan ko ang pulubing si Panfilo at ang asawa niya na umalis na dito.
Di naman kami magkasundo.
Paano si Padrone Tindaro?
Gusto ko ng matalinong lalaki.
Isa pa, binata pa siya.
Puwedeng maiwan si Tindaro.
Ano?
May problema ba?
Bakit lagi na lang may problema?
-Hindi, wala ito. -Sabihin mo sa akin.
Kasi…
medyo kakaiba lang…
ang pakiramdam ko.
Alam mo na, dahil sa…
dahil sa pagpatay.
Pagpatay?
Oo.
Hay, Misia.
Huwag.
Misia.
-Hindi pagpatay 'yon. -Huwag, huwag.
Pinagtanggol natin ang mga sarili natin laban sa kampon ni Satanas.
Masamang tao siya.
Hindi 'yan ang…
Wala nang ibang paraan.
Hindi 'yon…
Ginawa mo lang ang dapat gawin.
At dahil 'yan sa pagmamahal mo sa akin.
Ang pinakamalaking pagmamahal na naranasan ko.
Bukod kay Leonardo, siyempre.
Oo, siyempre.
Misia, kaibigan ko,
kalimutan na natin na nangyari 'to.
Oo.
Harapin na lang natin…
ang kinabukasan natin
kasama ang batang 'to.
Hindi ko kailangan ng asawa.
-Nandiyan ka naman. -Oo, nandito ako.
Kung gano'n…
Ang pampaligo ko?
Ang tanga ko! Nawala sa isip ko ang pampaligo mo!
Saan ko ba nailagay 'yong pampatak?
Mga ginoo, nakikiusap ako, maawa kayo.
Nagtatrabaho kami sa bukid, napadaan lang kami dito.
Pakawalan n'yo kami.
Ano, akala mo di kita natatandaan?
Hindi ko makakalimutan no'ng nagwala ka.
Naaalala ko 'yon, parang kailan lang.
-Hindi perpekto si Cardinal Agnolo. -Hindi nga.
-Pero may sistema kami. -Oo.
Tinuruan namin siyang magnakaw,
at tinuruan niya kaming tanggapin na pinabayaan na ng Diyos ang mga tao.
Kilala mo sila?
-Hindi, a. -Sa panahon ngayon, talagang…
Pinatay ko 'yong isa sa kanila. 'Yong kaibigan nila.
-Nakalimutan ko na 'yon. -Oo nga, ako rin.
Patayin mo rin sila.
Sige, pero tulungan mo ako.
Ano?
Ayoko nga. Babae yata ako. Hindi puwede.
Kunin mo 'yong atensiyon nila.
Nakatapak ako ng bubuyog.
Hindi maganda 'yan!
-Manahimik ka! -Hindi ako mananahimik!
Sobrang sakit nito!
Kahit tingnan n'yo pa!
Wala namang bubuyog, e.
Lumipad na kasi pagkatapos akong kagatin.
-Bantayan mo 'yong isa. -Ikaw na.
-Titingnan ko 'yong paa, e. -Sige…
Ibaba mo 'ko!
May paparating!
-Mga kabalyero ng monghe! Magaling! -Sino?
Sila nga ang pupuntahan natin.
Sandali! May mga bihag kami…
Sandali! Nagkakamali kayo!
Papatayin nila tayo. Gumawa ka ng paraan!
Pupunta tayo kahit saan, Matteuzzo. Pupunta tayo kahit saan.
Nagpapasalamat ako sa 'yo.
Gusto mo lumangoy tayo?
Magugustuhan mo 'yon. Halika, lumangoy tayo.
Matteuzzo!
Ayan. Tingnan mo 'to.
Tingnan mo 'to!
Hay, naku.
Namnamin mo. Namnamin mo.
Ayos!
Kaibigan, halika na!
Lumusong ka na dito!
Ayos lang!
Gusto ko talagang umalis ka!
Wag ka lang magmamahal!
Maging malaya ka, malayang tulad ko!
Malaya na ako!
Diyos ko! Buhay ka!
Tumigil ka!
-Bitawan mo ako! -Hindi makakatulong 'yan!
Sirisco.
Ako 'to, si Arriguccio.
Ako 'yong nagdadala ng mga abono sa villa.
Arriguccio.
Kaibigan.
Naliligaw ka ba?
Kunin na natin 'yong mga gamit mo?
Halika na, kaibigan?
Kumusta 'yong bukid mo?
Sinunog ng mga bandido.
Nakakalungkot.
Pero kontento naman ako.
Sige.
Ang villa?
Hindi na tulad ng dati.
Sinira na ng kasakiman at ng magandang may pulang buhok.
Diyos ko.
Si Biskonde Leonardo?
Wala na siya.
Mukhang disenteng tao pa naman siya.
Di ko masasabing disente siya, pero…
kaibigan ko siya.
Dahil sa salot?
Malungkot ang mundo, hindi ba?
Napakalupit nito.
Napilitan nga akong kainin ang buriko ko.
Isang mabatong sapa lang ang layo ko kung kailangan mo ng kausap.
O ng kaibigan.
Alam mo, hindi na ako makakabalik sa villa.
Baka pumunta na lang ako sa Venezia.
Hindi naman panghabambuhay 'tong salot.
Pero puwede itong magtagal,
kaya samahan mo muna akong uminom.
Maganda 'yan.
Salamat.
-Arriguccio! -Arriguccio!
-Ang tagal mo kaming iniwan.
Akala ko nakakita ako ng bangkay na lumulutang sa ilog.
-Pero mas masuwerte ako. -Oo nga.
Ito ang matagal ko nang kaibigan.
-Hay, naku. -Si Sirisco.
Katiwala ng villa ni Biskonde Leonardo.
Salamat, salamat.
Ang gaganda ng mga mukha ninyo.
Masaya akong makilala kayo.
Sino ang namamahala rito?
Walang ganyan dito.
Wala.
Pambihira.
Ngayon ko lang naramdaman 'to sa mga tao na ngayon ko lang nakilala.
Magsaya tayo, kapatid. Kabilang ka namin dito.
-Maligayang pagdating, Sirisco. -Oo.
-Maupo ka. -Inom tayo.
Ganito ang paghawak ng espada.
Kunwari may kalasag ka.
Tapos abante gamit ang paa sa harap tapos sa likod.
At saka mo siya espadahin!
Gayahin mo 'yong tayo ko.
Ganito ba?
Aray! Hindi ganyan! Mali 'yan.
Ganito?
Aray! Tama na 'yan!
Hindi ganyan ang paraan na pinakita ko!
May potensiyal ang mga galaw mo, pero hindi tama 'yon.
Pero baka dahil 'yon sa maliit ka.
At hindi mo kasalanan 'yon, kahit ang kawalan mo ng karanasan.
Hindi ba?
Nakahawak ka na ba ng totoong espada?
E, ng pana?
Ng panghataw?
Ng bolo?
Ng sibat?
Gintong korona?
Hindi.
-Kornukopya? -Hindi.
Nakakain ka na ng kakaibang prutas?
Hindi.
Fresco? Wag mong sabihing di ka pa nakakita no'n.
Kailangang makakita ka no'n.
Ang lungkot naman ng buhay mo.
Ba't di ka sa villa tumira? Malaki naman 'yon.
Pumupunta si Nanay sa villa,
pero galit daw sa amin ang mayayaman kaya bawal ako doon.
Hindi ako gano'n. Hindi ako galit sa 'yo.
E, saffron?
-Hindi. -Napakamahal no'n at napakasarap.
Ikaw naman.
Sige.
Hindi ako naniniwala sa Diyos.
Kahit ako, hindi rin ako sigurado sa Kanya.
-Talaga? -Hindi ko kasi nahanap ang mga sagot.
Sinubukan ko.
Kung saan-saan ako naghanap.
Pero naisip ko
na hindi importanteng malaman pa ang mga sagot.
Aalamin ko ito na kasama ka sa tabi ko.
Ginoo, nagkakamali kayo.
Mga magbubukid kami, napadaan lang kami doon.
Ulitin ko ba 'yong sa bubuyog?
Tingnan mo.
Diyos ko.
Mainit ba ang pakiramdam n'yo?
May masakit ba, may makirot, may pagkalito?
May nakasama ba kayong mga pusa o Aleman?
-Wala. -Bangungot? Pag-utot?
Ano'ng nangyayari? Matutulungan mo ba kami?
Wala nang makakatulong sa inyo.
Walang mga sintomas.
Patay ka na ba o ano?
Dalhin sila rito!
Ginoo.
Magandang hapon sa inyo.
Katahimikan!
Lumapit kayo.
Saan kayo nanggaling, anak?
Nasa villa kasi kami,
pero dinukot kami ng mga bandido.
Kung di kami iniligtas ng mga tauhan mo, siguradong patay na kami.
Kaya nagpapasalamat kami sa tulong nila.
Nagpapasalamat kayo?
Oo, tama ka.
Huwag kang magsisinungaling sa harap ng Diyos.
Pero hindi namin kayo sasaktan.
Nandito kami para iligtas kayo.
Dating mga mersenaryo sa Genoa ang mga kabalyerong ito.
Nang wala nang maibayad sa kanila,
wala na rin ang katapatan nila,
at tulad ninyo, naligaw din sila.
Pero tinulungan sila ng Diyos para makita ang daan.
Naniniwala kami sa plano ng Diyos.
Ganoon din kami.
Talaga?
Pero nakakalungkot na sinuway ng simbahan at ng mga pari ang planong 'yon,
kaya ipinadala ng Diyos ang Kanyang parusa.
Pero may pag-asa pa.
Bilang Disipulo ng Kaayusan, may mga tao kami, mga armas,
at dahil sa salot na ito, may pagkakataon kami
na baguhin ang lipunan para magkaroon ng kabanalan at kaayusan.
Oo.
Gagawin naming muli ang plano ng Diyos
at bubuo kami ng mundo kung saan ang sagot sa kaligtasan
ay ang kabanalang hinihingi ng Diyos.
Makasalanang tao siya.
Isa siyang maharlika na walang pagsisisi sa puso.
Tingnan n'yo siya ngayon.
Malinis na siya.
Ang baho niya.
Napakagaan sa pakiramdam na marinig ito.
Oo nga.
Kilalang pamilya kami, oo,
pero hindi na namin kaya ang mga kasalanan ng mga kasama namin
at ang kasakimang nagtulak sa kanila,
kaya umalis kami.
Pinayaman ba sila ng kasakiman nila?
Oo, pero alam naming galing sa masama 'yon.
Kaya sabi namin, "Inyo na ang yaman n'yo at ang magandang Villa Santa.
Magmamadre kami."
Magandang villa?
-Hindi naman gano'ng kaganda. -Hindi, maganda 'yon, a.
Magagamit namin ang yaman ng mga ganid na mayayaman
para palakasin ang isinusulong namin.
Nasaan ang magandang villa na ito?
Mula rito?
Hindi ko na maalala.
Sasabihin n'yo rin sa amin
kung gusto ninyong makalaya.
Maawa ka.
Dalhin sila sa mga selda.
Sandali.
Pumatay ng masamang cardinal si Licisca para sa Diyos.
Hindi ko ginawa 'yon.
Ginawa mo.
Oo, 'yong Cardinal Agnolo,
masamang tao siya gaya ng paring sinasabi mo.
Pinagtangkaan niya ang babaeng may asawa kaya pinatay siya ni Licisca.
Tama 'yon.
Pumatay ka ng cardinal?
Para sa Diyos.
Hinahatulan ko kayong dalawa ng kamatayan.
Masaya ako na kasalo kita sa mga pagkaing ito, mahal ko…
pati na ang dinadala ko.
Wala nang makakahadlang sa atin ngayon, di ba?
Napapaligiran ka na! Sumuko ka na!
Susmaryosep. Ano'ng ginagawa mo, Tindaro?
Lalagyan ito ng mga sombrero ko!
O, Pampinea. Binabantayan ko kasi ang batang ito.
Wala siyang alam sa digmaan, pero mabilis siyang matuto.
-Bumati ka, Jacopo. -Ano?
Oo nga pala, siya ang bastardo ni Stratilia
at napakahusay niyang magtago.
Jacopo.
Lumabas ka na.
Susugurin sana kita kasama ng mga kalesa.
Akala ko nasa plorera ka. Tuso ka.
Ito…
ang anak ni Stratilia?
Oo, pero wag mong sasabihin kahit kanino.
Sa kakahuyan siya nakatira. Walang nakakaalam sa kanya.
Bumati ka, Jacopo.
Naglalaro kayo?
Tindaro, sigurado akong matutuwa si Jacopo sa baluti ng mga Romano sa parlor.
-Tunay na baluti ng mga Romano? -Ikaw ang eksperto.
Babantayan ko si Jacopo habang kinukuha mo 'yon.
Humanda ka sa akin pagbalik ko.
Lalaban na ako sa nakamamatay mong suntok.
Wag mong sabihing sinabi ko 'yon. Nagbibiruan lang kami.
Gusto mo ng pagkain, bata?
Nakakaawa ka naman.
Mukhang gutom na gutom ka.
Walang libre sa mundong 'to.
-Ano'ng gusto mo? -May mga tanong lang ako.
-Pagkain kapalit ng bawat sagot. Ano? -Sige po.
Sino ang ama mo?
Hindi ko po alam. Pagkain po.
-Di mo pa siya nakikilala? -Hindi.
Walang nabanggit na pangalan ang nanay mo? Palayaw kaya?
Wala po.
Ano'ng itsura niya?
Nasabi ni Nanay minsan na kamukha ko raw ang tatay ko.
Minsan.
Ano ba siya, mayaman, mahirap? Ano?
Ang alam ko lang, babaero daw po.
Salamat sa Diyos.
Mukhang salbaheng tao ang ama mo.
Hindi po siya salbahe.
Ayaw lang niyang tumira kami sa villa niya.
Sa villa niya?
Si Jacopo ay anak ni Leonardo.
-Sino si Jacopo? -'Yong batang nasa loob.
-Maghanda tayo para sa isang… -Ano?
-Ng Leonardo mo? -Sa kusinera.
Sa kusinera? Tapos tinatago niya?
Wag mo siyang paalisin. Pupunta ako sa kanila sa kakahuyan.
Sandali lang, biskondesa. Para saan?
Di puwedeng mag-isa ka lang.
Mag-iimbestiga ako.
Baka may mga gamit siya ni Leonardo na ginamit niya sa panggagayuma.
Baka buhay pa si Leonardo at tinatago niya sa maduming kubo na 'yon.
Hindi siguro dahil nakita naman nating gumulong-gulong 'yong ulo niya.
-Misia! -Ano po?
Kapag umiiral ang kasamaan, lahat puwedeng mangyari.
Oo. Pero kaibigan ko, nagmamakaawa ako, kumalma muna tayo.
Nag-aalala ako na baka makasama 'yan sa bata.
-Humanda ka! -Bata?
Misia, hindi mo ba naiintindihan?
Hindi.
Si Jacopo ang bata.
Ang sinasabi ko, 'yong batang dinadala mo.
Walang akong batang dinadala.
Hindi ka buntis.
Dinatnan na ako.
Pero alam kong may bata, hindi ba?
Susundan ko lang ang daang ibinigay ng Diyos sa akin, sa atin.
At ito ang daan na gusto Niyang tahakin natin.
-Ano? -Ang daan sa tunay na tagapagmana…
ng Villa Santa.
-Sirisco. -O?
Ikuwento mo kung bakit ka umalis sa villa.
Hindi ako magaling magkuwento, e.
Wala naman sa amin ang magaling, e.
Pero mukhang kontento kayo, parang gusto n'yo ang isa't isa.
Nagtutulungan kami at sinusuportahan namin ang isa't isa.
-Maganda 'yan. -Marami na ang namatay.
At di matatapos 'yon.
Pero dito, gusto naming pagtuunan ang magagandang bagay.
Sirisco, puwede bang saluhan mo kami sa hapunan?
Ikatutuwa ko 'yan. Mukhang marami akong makakain ngayon.
Salamat.
Hay, ang lalaki ng mga plato.
Hay, naku.
Hapunan 'to?
Walang isda? Walang keso?
Limot ko na ang lasa ng keso.
Gutom na gutom siguro kayo.
Tama ka, gutom na gutom nga kami.
Wag nating pag-isipin ang bisita sa mga kamalasan ng grupo.
Ang sa amin, sa 'yo rin. Kain na tayo?
-Oo. -Sige.
Hindi. Hindi puwede 'to.
Lagi kaming nagdadasal bago kumain.
Hindi. Hindi 'yong dasal. Napakabuti ninyong mga tao.
Ito ang sinasabi ko. Lahat 'to.
Bakit kailangan ninyong magutom habang nagpipiyesta sa Villa Santa?
Ano'ng sinasabi mo?
Higit pa rito ang nararapat sa inyo.
Komportable sila doon.
Sobra-sobra ang pagkain nila.
Bumabaha ng alak doon.
Wag tayong masyadong umasa.
Kaya kong ibigay sa kanila 'to.
Kaya kong gawin 'to para sa inyo.
Siyempre pag bumalik ako, sasabihin nila, "Sirisco, hindi. Amin ang pagkaing 'to."
Pa'no naging kanila 'yon?
Bakit si Pampinea ang amo? Dapat bang may amo?
Hindi namin alam.
Makinig kayo.
Sumumpa akong di na babalik sa Villa Santa,
pero ngayong kasama ko ang mga totoong kaibigan ko,
sumusumpa akong babalik ako.
At kung ayaw nilang mamigay, pumunta sila dito at kumain ng palaka.
Halika na kayo.
Sumama kayo sa akin.
Dadalhin ko kayo doon at kakantahan ko pa kayo.
Halika na!
Mahal ko, mahal ko, may gagawin tayo
May gagawin tayong maganda, kahanga-hanga
Mahal ko, mahal ko…
Halika na!
Isinusumpa ko, nagsisisi na ako!
Huwag!
-Bantayan mo 'tong dalawang 'to. -Sige.
Paano mo nagagawa?
-Ang ano? -Bakit ang tapang mo?
Parang sobrang laya mo, wala kang nararamdamang takot.
Hindi ka ba natatakot mamatay?
Mula nang namatay si Eduardo…
di na ako natatakot.
Minahal ko siya,
pero parang nakatali ako sa kanya.
At noong nawala na siya, parang nakalaya ako.
At ngayon…
pakiramdam ko, nakikita ko na…
'yong isa pang mukha ng mga bagay.
'Yong katahimikan at kapayapaan sa kamatayan.
At ang mukhang 'to…
ay impiyerno.
At kung aalis ako dito…
ano ang maiiwan ko?
Patawarin mo ako dahil tinulak kita sa tulay.
Tinapay mo naman 'yon.
Pero dapat binigyan mo ako kahit kaunti.
Diyos ko, sa pagpasok ko sa kaharian mo…
Sige, kunin mo na 'yong dalawa.
May sasabihin ako sa 'yo.
-Ayos lang 'yon. -Hindi.
Baka ikagalit mo 'to.
Buti na lang di ka na magagalit nang matagal.
Ano ba 'yon?
Di mo nakilala ang nanay mo, pero kilalang-kilala siya ng papa ko.
Nagmahalan sila at nagkaroon sila ng anak.
Ikaw 'yon.
Magkapatid tayo.
Magkapatid tayo?
Patayin sila.
Pasensiya na. Makati lang ang ilong ko. Wala akong…
Wala akong sakit. Pakiusap.
Hindi!
Gawin mo ang trabaho mo, doktor.
Lumapit kayo.
Pigilan sila!
Mamamatay ka rin kaya manahimik ka!
Ikaw na ang bahala rito.
-Kaysa ako pa ang gumawa. -Takbo!
Pigilan sila!
Ang tanga mo, halika na!
Sandali! Isama n'yo ako!
Licisca, kailangang maibalik kita sa villa.
-Hindi. -Oo.
-Di ako babalik do'n. -Tutulungan ka ni Dioneo.
Wala nang para sa akin doon.
Kung di kita tutulungan ka, mamamatay ka,
at ayokong mamatay ka dahil gusto kitang maging kapatid.
-Sige na. -Hindi kita kapatid.
Sige.
-Takbo na! -Hoy!
Tigil!
Nandito na ako.
Makakakuha na sana ako ng sapat para sa hapunan mo,
pero kailangan na lang nating pagtiyagaan 'to.
Ano'ng ginagawa mo dito?
Sabi ng anak mo dito kayo nakatira sa kubo sa lupain ko
nang walang paalam.
Dapat lang na makita ko ang bahay na 'to,
at tingnan mo ang nakita ko.
Mga gamit ito ng mangkukulam.
Isa kang mangkukulam.
-Mangkukulam ako? -Oo.
Oo. Inakit mo ang amo mo, iniluwal mo ang tagapagmana niya,
at gumamit ka ng gayuma kaya nagawa mo 'to.
Kinuha mo ang akin.
Nasaan si Jacopo?
Di hahayaan ni Leonardo ang anak niya na tumira sa nakakasukang lunggang 'to.
Mula ngayon,
mamumuhay nang marangya si Jacopo na dapat lang sa kanya.
Nasaan ang anak ko, baliw kang babae ka?
Kailangang ayusin natin ang para sa 'yo,
para bukas at sa makalawa.
Neifile, hindi ko kayang marinig 'yan.
Pumunta ka kay Ruggiero, gawin mong opisyal ang lahat.
Sa 'yo dapat mapunta ang villa.
Hindi kita puwedeng iwan.
Makakagaan sa kalooban ko na malamang sigurado na ang kinabukasan mo.
-Sige na. -Hindi!
Hindi ko kaya!
Akala ko lang matalas ang utak ko.
Matalino.
Pero hindi ako gano'n.
Wala ako.
Wala ako kung wala ka.
Panfilo ko…
napakatalino mong tao.
Malinaw mong nakikita ang mga bagay.
Magtiwala ka.
Magtiwala ka sa sarili mo.
Sige na, ayusin mo ang kinabukasan mo.
Para sa atin.
Ruggiero, pinapasabi ni Neifile…
Sige.
Jacopo!
-Sandali lang, mangkukulam ka! -Jacopo, papunta na ako!
Jacopo!
Hindi pantakbo ang sapatos ko, pang salusalo lang 'to!
-Manahimik kang bruha ka! -Amoy na amoy kita hanggang dito!
-Jacopo! -Sandali lang!
-Nanay, nasa itaas ako! -Jacopo!
-Nanay! -Nandito na ako!
-Ang bilis mong tumakbong haliparot ka! -Nandito na ako!
Misia!
-Jacopo! -Tumigil ka!
Tulong.
Jacopo! Walanghiya ka!
-Tumahimik kang kusinera ka! -Jacopo!
Jacopo!
Baliw kang bruha ka, layuan mo ako!
-Naririnig kita! Nandito ako! -Jacopo!
Mahal ko, ano'ng nangyari?
Pumirma ba siya?
Oo, pumirma siya.
Masaya niyang pinirmahan.
Kinumusta ka nga rin niya.
Talaga?
Oo.
Masaya siya para sa atin.
Isa 'tong himala.
Nagsisinungaling ka ba?
Hindi.
Kailangan kong bumangon.
-Babangon ako. -Neifile, wag.
-Napakahina mo. -Hindi!
Hindi puwede.
May mga gagawin pa ako!
Ano'ng mangyayari sa akin?
Panfilo.
Mahal kita.
Natatakot ako.
Di tayo pwedeng makita ni Ruggiero.
Gusto mo bang mag-usap tayo?
Ano?
Gusto ko lang malaman kung gusto mong pag-usapan…
Pag-usapan na alam mo na magkapatid tayo
pero tinrato mo pa rin ako na parang basahan nang maraming taon?
Ayoko nang makausap ka pa kahit kailan.
Nasusuka ako pag tinitingnan kita.
Jacopo, tingnan mo 'tong mga dala ko.
Tuturuan kitang gumawa ng testudo. Ibig sabihin no'n "pagong".
Hindi mo puwedeng gawin 'to!
Gagawin ko kahit ano'ng gusto ko.
-Wag kang malikot. -Hindi ako mangkukulam.
'Yan ang sinasabi ng mga mangkukulam.
Alam ko na ikaw ang sanhi ng salot,
at alam ko na ikaw ang dahilan kaya namatay ang mahal kong si Leonardo.
Ni hindi mo nga siya nakilala, baliw kang babae ka!
Kung titingin kayo sa kaliwa, ito ang villa.
Kumusta? Uy, Filomena! Licisca!
Siya si Filomena.
A, oo nga. Ito nga pala ang mga bago kong kaibigan.
Kumusta kayo? Ako si…
-Ano 'yon? -Misia.
Halikayo.
Tumahimik ka!
Nasisiraan ka na ba? Ano'ng ginagawa mo sa nobya ko?
Hindi mo ako nobya.
Tindaro, ginayuma ka niya gaya ng ginawa niya kay Leonardo.
Misia, ipakita mo sa kanya ang mga gamit.
Inuutos kong pakawalan n'yo siya.
Susunugin namin siya dahil mangkukulam siya.
Hindi siya mangkukulam.
Mapapabilang siya sa isang respetadong pamilya.
Stratilia…
ibibigay mo ba sa akin ang karangalang maging asawa ko?
Ano?
Hindi!
-Tumahimik ka! -Wag mong hawakan ang padrona ko!
Tanga.
Para sa pag-ibig!
Ano'ng problema mo?
Wala akong problema!
Nagawa ko!
-Tulong! -Tulungan n'yo siya!
Dahan-dahan. Mainit ang apoy!
Nanay!
Tulong, nasusunog siya!
Ibaba mo ako.
-Ayos lang ako. -Wag kang magsunog ng tao!
Misia.
Wala na siya.
Patay na si Neifile.
Ang masamang babaeng ito ang dahilan ng mga problema natin.
Lahat.
Kung may mangkukulam dito,
siya 'yon.
Ano?
Di n'yo ba ako narinig?
Misia?
Huwag.
Wala bang papansin sa akin?
Nagsalin ng Subtitle: Janice Ruth Geronimo