The Decameron: เดกาเมรอน
แต่ท่านไม่เคยบอกข้า แล้วข้าจะไปรู้ได้ยังไง
ก็ข้าคิดว่ามันชัดเจนออก
ข้าได้แต่เสนอตัวจัดเสื้อผ้าเขาให้เรียบร้อย ข้าจะทำอะไรได้อีกล่ะ
ท่านยืนอยู่ตรงนั้น ดมกลิ่นต้นคอเขา
ขณะที่ข้านับเทียนเหมือนคนโง่
พนันได้เลยว่าท่านนอนกับเขาได้ ข้าว่าเขาชอบผู้ชายนะ
เจ้าก็นอนกับน้องชายข้าได้ ถ้าเจ้าต้องการ
กุยดอตโต้ผอมไปหน่อยสำหรับข้า
แต่ข้าก็อยากลองนะ
งั้น...
วันนี้เราจะทำอะไรกันดี
ข้าแค่อยากคุย...
ทุกเรื่อง
มีเซีย
ช่วยหน่อยสิ
ข้าคิดว่าน่าจะต้องให้เจ้าช่วย
อยากบอกไหมว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่
น่าจะหัวใจล้มเหลว
และเลือดกำเดาไหล
ถ้าเจ้าไม่บอกว่าเกิดอะไรขึ้น ข้าก็จะคิดไปในทางที่ร้ายที่สุด
- บอกแล้วไงว่าไม่ใช่โรคระบาด - ข้าหมายถึงฆาตกรรม
เขาพยายามจะหนี
นี่เพราะความภักดีต่อนางเหรอ
ใช่
เพราะถ้าความภักดีหมดสิ้นไป เวลาตกระกำลำบาก
นั่นไม่ใช่ความภักดีเลยสักนิด ข้าก็เลย...
- มีเซีย - คะ
- ดูซิว่าเจ้าทำอะไรลงไป - ไม่
- ดูว่าเจ้าทำอะไรลงไป ดูสิ - ไม่
- เจ้าต้องดู - ไม่
ไม่ดู
เจ้าเป็นคนเชิญเขามานะ
เจ้าเป็นคนที่ทำให้เรื่องนี้เกิดขึ้น
ถ้าเจ้าไม่อยากให้เขาตาย
เจ้ายอมให้ปัมปิเนอาเป็นนายหญิงที่นี่ก็หมดเรื่อง
ปัมปิเนอาน่ะปีศาจชัดๆ
- พระเจ้า - อย่าพูดถึงสหายข้าแบบนั้น
สหายเนี่ยนะ
เจ้าคิดว่านางเป็นสหายเจ้าเหรอ
ดูสิว่าสหายสั่งให้เจ้าทำอะไร
ดูสิ
สหายจะให้ความรู้สึกอบอุ่นปลอดภัย มีเซีย
ทำให้รู้สึกถึงความดีงาม
นางทำให้ข้ารู้สึกทุกอย่างที่เจ้าพูด
ใช่
เจ้าไม่ได้รู้จักนางเหมือนข้า
อ๋อ ข้ารู้จักนางดีทีเดียว รู้จักดีเลยละ
- เจ้าอิจฉา - ให้ตายเถอะ
เจ้าอิจฉาเพราะปัมปิเนอานอนกับเจ้า และนางไม่ได้รักเจ้า
มันแน่อยู่แล้วว่านางไม่ได้รักเจ้า
ก็ดูนางแล้วดูสารรูปตัวเองสิ
เจ้าไม่ใช่แค่บ้านนอก
เจ้ายังโง่ด้วย
เจ้ามันโง่สิ้นดี
ข้าดูแลวิลล่านี้มา 15 ปีแล้ว คนโง่ทำแบบนั้นได้เรอะ
เจ้าคือข้อพิสูจน์ว่าคนโง่ก็ทำได้
ฟังทางนี้ พวกคนเนรคุณทั้งหลาย
ข้าจะไม่กลับมาที่วิลล่าอันเสื่อมทรามนี้อีกแล้ว
ได้ยินมั้ย
ได้ยินข้าพูดมั้ย
พวกเจ้าน่ะคนสกปรกชั่วร้ายทั้งนั้น
ยกเว้นเจ้านะ มัตเตอุซโซ่
เจ้าเป็นเทพบุตรที่ไร้ที่ติ
ข้าคือพระสันตะปาปาองค์ไหน
ข้าเป็นประธานที่เฉื่อยชา ในการสังคายนาลาเตรันครั้งที่สอง
ตอนเกษียณ ข้ามีผลงานน้อยมาก
แต่เจ้าใส่ใจในความอุตสาหะ ของโรมาในฐานะที่เป็นศูนย์กลางศาสนา
และต่อต้านการกระทำโง่ๆ ของพระเจ้าหลุยส์ที่เจ็ดอยู่เป็นประจำ
แต่ข้าก็ยังล้มเหลว
- เดชะพระนาม พระบิดา และพระบุตร - และพระบุตร
- และพระวิญญาณ - และพระจิต
พระวิญญาณเหรอ
พระวิญญาณสิ
พระจิตสิ และพระจิต
- พระวิญญาณ เราพูด "พระวิญญาณ" - ไม่ใช่
ใช่สิ "พระวิญญาณ" เราจะร้อง...
- เสียงยาวและต่ำ - "พระวิญญาณ"
- พระวิญญาณ - วิญญาณ
- พระวิญญาณ - พระวิญญาณ
- ปล่อยข้านะ - ข้าได้คนสวยว่ะ
- ไม่ ข้าต่างหาก - แต่เจ้าเป็นคนสวยใช่ไหมล่ะ
เราสวยกันทั้งคู่แหละ
ยอมจำนนต่อข้าเถอะ
ไม่มีวัน ข้ายอมตายดีกว่ายอมจำนน ต่อใบหน้าอัปลักษณ์ของเจ้า
ข้าไม่ได้อัปลักษณ์ ข้าดูน่าสนใจดีออก
ไม่นะ ขาข้าอยู่ไหน
- ข้าตัดมันออก - ไม่นะ
ข้ากลายเป็น... แสงดาว
ไม่นะ นั่นแหละ
อยู่นิ่งๆ นะ
อยู่นิ่งๆ
คราวหน้าเจ้าอาจตบตีข้าให้เบาลงหน่อย
แต่ถ้าเจ้าต้องทำรุนแรง
ก็อย่าให้โดนหัว เพราะในนั้นมีสมองอยู่
เจ้าตามข้ามาที่นี่ทำไม มีใครเห็นหรือเปล่า
ข้าสะกดรอยตามเจ้า ดั่งนักล่าที่ช่ำชอง สะกดรอยตามกวางตัวเมีย
เจ้าไม่เหลือทางเลือกให้ข้าเลย
ไม่งั้นข้าจะสารภาพรักได้ยังไง
ยอดรัก
แต่ก็ช้าไปอยู่ดี
เจ้าให้กำเนิดลูกกับชายอื่นแล้ว
ไม่มีชายอื่น
เขาตายตั้งแต่ข้าคลอดลูก
งั้นก็วิเศษ
งั้นข้าขอสั่ง...
ไม่สิ
โอ๊ย
ข้าขอสั่งให้เจ้ายังเป็นของข้า
เจ้าคือคนที่ข้ารัก
และข้าเหมือนจะมั่นใจแล้วว่าในที่สุด
ข้าจะรักลูกของเจ้าที่เป็นเด็กเงียบๆ แปลกๆ ได้
สตราติเลีย เจ้าอย่าบอกนะ ว่าเจ้าไม่ได้รักข้าด้วยหัวใจ
แต่รักข้าด้วยร่างกาย
พวกท่านจูบกันไหม
ดูดดื่มเลยล่ะ
ข้าว่าความดิบของสัญชาตญาณพื้นฐานที่สุด
น่าจะเป็นเหตุผลที่ทำให้เราหัวเราะ
พอได้แล้ว เจ้าโง่ ข้าต้องไปทำงานแล้ว
และเจ้าก็บาดเจ็บ เจ้าต้องอยู่เฉยๆ และพักผ่อน
ยาโคโป เจ้าคอยดูแลเขานะ
และอย่าลืมว่าชายคนนี้ก็เหมือนชนชั้นสูงทั้งหลาย
ทำตัวเห็นแก่ตัวหรือโง่เง่าตลอดเวลา
และปกติจะทำทั้งสองอย่าง
แล้วข้าจะรีบกลับ
ได้ทุกอย่างที่เจ้าต้องการ สตราติเลีย
ที่จริงข้าฉลาดนะ
เจ้าจะถามข้าเรื่องเฮโรโดตัสก็ได้
เฮโรโดตัสคือใคร
เตรียมฟังเรื่องสนุกได้เลย
นั่งลง
เสื้อผ้าบ้าๆ
"ข้าชื่อปันฟีโล ทุกคนใจเย็นๆ ก่อน"
"ข้าแต่งงานกับหญิงเคร่งศาสนา"
"นางรักพระเจ้ามากกว่าข้า"
วิสกอนเตสซ่า
สนุกกับการลงไปคลุกโคลน
วิสกอนเตสซ่า ข้าขอเข้าไปได้ไหม
ขอให้นกพิราบขี้ใส่ผ้าสักหลาดโง่ๆ ของเจ้า
มีเซีย
- ทำอะไรคะ - ช่วยปันฟีโล
- ช่วยเขาเหรอ - ใช่
เขาจะได้ไปจากที่นี่ง่ายขึ้น ถ้าเจอข้าวของอยู่ข้างนอกแล้ว
ว่าไงล่ะ
รุจจิเอโร่จะไม่กวนใจคุณหนูหรือเด็กในท้อง
อีกต่อไป
คุณหนูปลอดภัยแล้ว
ขอบคุณสวรรค์
ข้าจะได้สบายใจได้สักที
ข้าจะเชิญพ่อปันฟีโลกระเป๋าแห้ง และภรรยายอดแย่ของเขา
ให้ออกจากที่นี่ทันที
เราไม่มีอะไรเหมือนกันเลย
แล้วนายท่านทินดาโรล่ะ
ข้าชอบชายที่มีจิตใจเข้มแข็ง
แล้วเขาก็ยังไม่ได้แต่งงาน
ให้ทินดาโรอยู่ต่อได้
อะไร
มีปัญหาอะไรหรือเปล่า
ทำไมต้องมีปัญหาไปซะทุกเรื่องนะ
- ไม่ ไม่มีอะไรค่ะ ไม่มีอะไร - บอกข้ามา
คือข้า...
ถ้าเกิดว่าข้ารู้สึก...
แปลกๆ นิดหน่อยล่ะ
จากการ...
จากการฆาตกรรมน่ะ
ฆาตกรรมเหรอ
ใช่
โอ้ เพื่อนรัก
อย่าค่ะ
เพื่อนรัก
นั่นไม่ใช่การฆาตกรรม
อย่าค่ะ
นั่นเป็นการป้องกันตัวจากคนของซาตาน
ปีศาจกลับมาเกิด
นั่นไม่ใช่สิ่งที่...
ไม่มีทางเลือกอื่น
มันไม่ใช่...
เจ้าทำสิ่งที่ต้องทำ
เจ้าแสดงความรักอันยิ่งใหญ่ต่อข้า
ความรักที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ข้าเคยรู้จัก
นอกจากความรักของเลโอนาร์โด
ใช่เลย
มีเซีย เพื่อนรัก
ข้ากับเจ้าต้องไม่คิดถึงเรื่องนี้อีก
ใช่แล้ว
เราต้องมองไปข้างหน้า...
มองอนาคตของเรา
กับเด็กคนนี้
ข้าไม่จำเป็นต้องมีสามี
- ข้ามีเจ้า - ท่านมีข้า
ถ้างั้น...
อาบน้ำไหม
ข้าลืมเรื่องอาบน้ำของคุณหนูไปสนิท ข้านี่โง่จริงๆ
ข้าเอาน้ำมันสะระแหน่ไปไว้ที่ไหน
ได้โปรดเถอะ ข้าขอร้อง
เราก็แค่สาวรีดนมที่ไม่รู้เรื่องรู้ราว ออกมาเดินเล่น
เจ้าต้องปล่อยเรานะ
คิดว่าข้าจำเจ้าไม่ได้เรอะ ข้าจะไม่มีวันลืม เจ้าอาละวาดใหญ่โต
ข้าจำได้เหมือนเพิ่งเกิดขึ้นไม่กี่สัปดาห์ก่อน
- พระคาร์ดินัลอัญโญโล่ เขาไม่เก่งเท่าไหร่ - ใช่
- แต่เราก็มีระบบ - ใช่
เราสอนเขาให้จี้ปล้นและลักขโมย
และเขาสอนให้เราเข้าใจ เรื่องที่พระเจ้าทอดทิ้งมนุษยชาติ
รู้จักพวกนี้ด้วยเหรอ
- ในเวลาแบบนี้ เจ้า... - ไม่รู้จัก
- แต่ข้าฆ่าพวกมันไปคนหนึ่ง - ใช่ไหมล่ะ
ข้าฆ่าเพื่อนของพวกมัน
- ข้าลืมไปสนิทเลย - ใช่ ข้าด้วย
งั้นก็ฆ่าสองคนนี้ซะ
จริงด้วย ก็ได้ เจ้าต้องช่วยข้านะ
อะไร
- ไม่ ข้าเป็นสุภาพสตรีน้อยน่ารัก - มองอะไรน่ะ
- ไม่ได้เด็ดขาด - แค่ดึงความสนใจพวกเขา
ข้าเหยียบผึ้ง
โอ๊ย แย่จังเลย
- เจ้าเงียบเถอะ - ไม่ ข้าจะไม่เงียบ
ข้าปวดจะตายอยู่แล้ว
ถ้าไม่เชื่อก็ดูสิ
ไม่เห็นจะมีผึ้งเลย
เพราะคนร้ายหนีจากที่เกิดเหตุเสมอไงล่ะ
- เฝ้าอีกคนไว้ มาร์ตุชชิโอ - เจ้าเฝ้าเองสิ
- ข้าอยากดูเท้านาง - ใช่...
ปล่อยข้านะ
คนขี่ม้า
- อัศวินคุ้มกันนักบวช วิเศษมาก - ใคร
นั่นแหละคนที่เราอยากเจอตั้งแต่แรก
สวัสดี เรามีเชลย...
ไม่นะ ต้องเข้าใจผิดแน่
พวกเขาต้องฆ่าเราแน่ ทำอะไรสักอย่างสิ
เราจะไปที่ไหนก็ได้ มัตเตอุซโซ่ เราจะไปที่ไหนก็ได้ที่อยากไป
ข้าขอบใจเจ้ามาก
ไปว่ายน้ำกันไหม
ข้าว่าเจ้าต้องชอบแน่ๆ ไปกันเถอะ
มัตเตอุซโซ่
ใช่ ดูสิ
ดูนี่สิ
พระเจ้า
สูดหายใจให้ชุ่มปอด
เย้
มาเลยเพื่อน มาสิ
ดีแล้ว
ข้าอยากให้เจ้าไปซะ
อย่าหลงรักใครก็แล้วกัน
จงเป็นอิสระเหมือนข้า
ข้าเป็นอิสระแล้ว
พระเจ้าช่วย เจ้ายังไม่ตาย
หยุดนะ
- ได้โปรดอย่าจับตัวข้า - แบบนี้ไม่ช่วยอะไรเลย
ซิริสโก้
ข้าเอง อาริกุชโช่
ข้าไปส่งปุ๋ยที่วิลล่าของนายเจ้าไง
อาริกุชโช่
สหายข้า
เจ้าหลงทางเหรอ
โอเค ไปเก็บข้าวของกันดีไหม
ดีไหม เพื่อน
ฟาร์มเจ้าเป็นยังไงบ้าง
โดนโจรเผาราบ
เสียใจด้วย
แต่นอกจากเรื่องนั้น ข้าพอใจนะ
นั่นสิ
แล้วที่วิลล่าล่ะ
มันไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว
มันเสื่อมทรามด้วยความโลภกับสาวงามผมแดง
พระเจ้า
วิสกอนเต้เลโอนาร์โดล่ะ
เขาไม่อยู่แล้ว
เขาดูเป็นคนดีนะ
ข้าไม่รู้ว่าเขาเป็นคนดีหรือเปล่า แต่เขาเป็นเพื่อนคนหนึ่ง
โรคระบาดเหรอ
- โลกนี้ช่างเปล่าเปลี่ยวใช่ไหมล่ะ - พระเจ้า มันโหดร้ายมาก
ไม่กี่สัปดาห์ก่อน ข้าต้องกินเนื้อลาตัวเอง
เราห่างกันแค่ลำธารกั้น ถ้าเจ้าต้องการคนรับฟังนะ
หรือต้องการเพื่อน
คือ ข้ากลับวิลล่าไม่ได้แล้ว
ข้าอาจจะไปเวเนเซีย
รู้ไหม โรคระบาดไม่อยู่ตลอดไปหรอก
แต่ก็อยู่ได้นานพอ...
ให้เจ้ามาดื่มกับข้า
เยี่ยมไปเลย
ขอบใจ
- อาริกุชโช่ - อาริกุชโช่
- อ้าว อาริกุชโช่ - เจ้าหายหน้าไปนานมาก
สหายทั้งหลาย ข้านึกว่าเจอศพลอยมาตามน้ำซะแล้ว
- แต่ข้าโชคดีกว่ามาก - ใช่
ขอทุกคนต้อนรับสหายเก่าข้าด้วย
- ให้ตายสิ - ซิริสโก้
พ่อบ้านประจำวิลล่าของท่านเลโอนาร์โด
ขอบคุณมาก
หน้าตาหล่อเหลามาก
ขอบคุณที่ต้อนรับข้า ยินดีที่ได้รู้จัก
ยินดีที่ได้รู้จัก ใครเป็นหัวหน้าครอบครัวนี้
ไม่มีใครเป็นหัวหน้า
ไม่มีหัวหน้า
ว้าว
ข้าไม่เคยรู้สึกผูกพันกับคนที่เพิ่งเจอแบบนี้เลย
ดีใจด้วยนะ น้องชาย นี่คือบ้านของเจ้า
- ด้วยความยินดี ซิริสโก้ - ใช่
- นั่งสิ เชิญนั่ง - ดื่ม
เจ้าต้องจับดาบแบบนี้
ทำท่าเหมือนถือเกราะด้วย
ก้าวออกไป ก้าวเท้าหน้าก่อน แล้วตามด้วยเท้าหลัง
จากนั้นก็ฟันแล้วแทงเลย
ทีนี้ทำตามข้า
แบบนี้เหรอ
- ไม่ใช่ ยังไม่ถูก - แบบนี้ล่ะ
หยุดนะ
นั่นไม่ใช่เทคนิคที่ข้าสาธิตให้ดู
เจ้าหน่วยก้านดีนะ แต่ท่ายังไม่ถูกต้อง
แต่นั่นอาจเป็นเพราะความสูงที่น้อยเหลือเชื่อ
ความสูงไม่ใช่ความผิดของเจ้า ความอ่อนประสบการณ์ก็เช่นกัน
ไม่ใช่เหรอ
เจ้าเคยจับดาบดีๆ บ้างไหม
แล้วหน้าไม้ล่ะ
คทาล่ะ
งั้นง้าวล่ะ
ตรีศูล
มาลัยใบไม้ทองล่ะ
ไม่
- งั้นเขาสัตว์ - ก็ไม่
เจ้าเคยกินผลไม้แปลกๆ บ้างไหม
ไม่เคย
ภาพเขียนผนังล่ะ อย่าบอกนะว่าไม่เคยเห็นภาพเขียนผนัง
เจ้าต้องดูภาพเขียนผนังดีๆ บ้าง
ช่างเป็นชีวิตที่น่าเบื่อจริงๆ
ทำไมเจ้าไม่อยู่ในวิลล่าล่ะ มีห้องหับเหลือเฟือ
แม่ข้าไปที่วิลล่า
แต่แม่บอกว่าคนสูงศักดิ์เกลียดเรา ข้าเลยไปไม่ได้
คนสูงศักดิ์ผู้นี้ไม่เกลียดเจ้าแน่นอน
เคยกินหญ้าฝรั่นไหม
- ไม่เคย - มันแพงและอร่อยมาก
ตาท่านแล้ว
อ้อ
ข้าคงไม่เคยเชื่อในพระเจ้าจริงจัง
ข้าเองก็ไม่ได้มั่นใจในพระองค์ตลอดเวลาหรอก
- จริงเหรอ - ข้าไม่เคยได้คำตอบเลย
ข้าพยายามอย่างหนัก
ข้าค้นหาไปทั่วทุกที่
ข้าก็เลยเชื่อว่าประเด็นสำคัญ ไม่ได้อยู่ที่การหาคำตอบ
ข้าต้องถามคำถามโดยมีท่านอยู่เคียงข้าง
ท่านคะ ต้องเข้าใจอะไรผิดแน่ๆ
เราก็แค่สาวรีดนมสองคนที่ออกมาเดินเล่น
ข้าเล่นมุกผึ้งอีกดีไหม
ดูสิ
ตายแล้ว
รู้สึกร้อนไหม หรืออุ่นๆ
เจ็บ ปวด สับสนในใจ
เจ้าเคยคลุกคลีกับแมวหรือคนเยอรมันไหม
- ไม่ - ฝันร้ายล่ะ หรือตด
เกิดอะไรขึ้น ท่านช่วยเราได้ไหม
ไม่มีใครช่วยเจ้าได้แล้ว
ไม่มีวี่แววเลย
นี่เจ้าตายหรือยัง หรือยังไง
พาพวกนางมาตรงนี้
สวัสดีค่ะ
สวัสดียามบ่ายค่ะท่านทั้งสอง
เงียบ
ก้าวมาข้างหน้า
เจ้ามาจากไหน เด็กน้อย
เราอยู่ที่วิลล่า
แต่โดนโจรชั่วลักพาตัวมา
ถ้าคนของท่านไม่ได้ช่วยเราไว้ เราคงตายไปแล้ว
เรารู้สึกขอบคุณมากที่พวกเขาช่วยเหลือ
เจ้ารู้สึกขอบคุณเหรอ
ใช่ค่ะ
เจ้าควรระวังปาก อย่าได้โกหกพระเจ้า
แต่เราไม่ได้มาที่นี่เพื่อทำร้ายเจ้า
เรามาที่นี่เพื่อช่วยเจ้า
อัศวินพวกนี้เคยเป็นทหารรับจ้าง ที่ทำงานให้เมืองเจนัว
เมื่อไม่ได้เงิน ความภักดีของพวกเขาก็หมดไป
และเหมือนเจ้า พวกเขาหลงทาง
แต่พระเจ้าทรงช่วยให้พวกเขาพบเส้นทาง
เรามีศรัทธาแรงกล้าในแผนการของพระเจ้า
เราก็เช่นกัน
ค่ะ
น่าเศร้าที่ทางโบสถ์และนักบวช พากันทรยศแผนการนั้น
และโดนพระเจ้าลงโทษ
แต่ความหวังยังมี
ในฐานะสานุศิษย์แห่งภาคี เรามีกำลังคน มีอาวุธ
และด้วยโรคระบาดนี้ เรามีโอกาส
ที่จะหล่อหลอมสังคมให้เป็นสังคมที่ ส่งเสริมศาสนาและความสงบเรียบร้อย
ค่ะ
เราจะทำตามแผนการของพระเจ้าอีกครั้ง
และสร้างโลกที่การอยู่รอด ต้องอาศัยศรัทธาที่พระเจ้าต้องการ
เขาเคยเป็นคนชั่ว
เขามาหาเราโดยอ้างตัวเป็นชนชั้นสูง แต่ในใจไม่มีความสำนึกบาป
แต่ดูเขาตอนนี้สิ
เราล้างบาปให้เขาแล้ว
ตัวเหม็นหึ่งเลย
ได้ฟังอย่างนี้ค่อยโล่งอกหน่อย
ใช่ค่ะ
เราเป็นชนชั้นสูง ใช่
แต่เราสุดจะทนกับบาปของพวกเดียวกัน
และความโลภที่ผลักดันพวกเขา
เราเลยหนีมา
ความโลภของพวกเขา นำมาซึ่งความมั่งคั่งหรือเปล่า
ก็ใช่ แต่เรารู้ว่าความมั่งคั่งนั้นมีมลทินแปดเปื้อน
เราเลยบอกว่า "เก็บวิลล่าซานต้าสุดหรูไว้ และเก็บทรัพย์สมบัติของท่านไว้เถอะ"
"เราจะไปเป็นแม่ชีถือพรหมจรรย์"
วิลล่าสุดหรูเหรอ
- ก็เป็นวิลล่าที่ไม่หรูขนาดนั้นหรอก - ไม่หรอก มันหรูมาก
เราอาจใช้ความมั่งคั่งของชนชั้นสูงจอมตะกละ ทำให้ความพยายามของเราแข็งแกร่งขึ้น
วิลล่าหรูนี้อยู่ที่ไหน
จากตรงนี้เหรอ
ข้าจำไม่ได้แล้ว
เดี๋ยวเจ้าก็จะบอกเราเอง
ถ้าอยากได้อิสรภาพ
โปรดเมตตาด้วย
- พาพวกนางไปที่ห้องขัง - เดี๋ยว
ลีชิสก้าคนนี้ฆ่าพระคาร์ดินัลที่ชั่วร้ายเพื่อพระเจ้า
ข้าเปล่านะ
เจ้าทำจริงๆ
ใช่ พระคาร์ดินัลคนนี้ คาร์ดินัลอัญโญโล่
เขาชั่วร้ายเหมือนนักบวชที่ท่านเล่า
เขาพยายามขืนใจหญิงที่แต่งงานแล้ว
และลีชิสก้าก็ล้างบาปให้เขาจนตาย
ทำดีมาก
เจ้าฆ่าพระคาร์ดินัลเหรอ
เพื่อพระเจ้า
ข้าขอสั่งประหารพวกเจ้าทั้งคู่
ความสุขที่สุดของข้าคือ การแบ่งปันของอร่อยกับท่าน ที่รักของข้า
และลูก
ไม่มีอะไรหยุดเราได้แล้วใช่ไหม
เจ้าถูกล้อมไว้หมดแล้ว จะอยู่ที่ไหนก็ยอมแพ้ซะ
นี่ทำบ้าอะไรน่ะ ทินดาโร
ห้องนีข้าเอาไว้เก็บหมวกนะ
อ้อ ปัมปิเนอา ข้าดูแลเด็กคนนี้แทนแม่ของเขาน่ะ
เขาไม่รู้เรื่องการสงครามเลย แต่เป็นเด็กหัวไวเรียนรู้เร็ว
- ทักทายสิ ยาโคโป - อะไรนะ
ข้าบอกให้ก็ได้ เขาเป็นลูกนอกสมรสของสตราติเลีย
กับปราชญ์คนหนึ่งที่มาหลบซ่อนตัว
ยาโคโป
เผยตัวเถอะ
ข้าจะโจมตีท่านด้วยทหารม้าศึก
นึกว่าอยู่ในแจกันซะอีก เจ้าเล่ห์นัก
นี่... นี่ลูกของสตราติเลียเหรอ
ใช่ แต่ท่านต้องไม่พูดถึงเขาให้ใครฟังนะ
เขาอยู่ในป่า เขาเป็นลูกลับๆ น่ะ
ทักทายสิ ยาโคโป
นี่เล่นเป็นทหารกันอยู่เหรอ
ทินดาโร ข้ามั่นใจว่ายาโคโปจะต้องตื่นเต้น
กับชุดเกราะโรมันในห้องพักผ่อน
- ชุดเกราะโรมันของจริงหรือ - ท่านเป็นผู้เชี่ยวชาญนี่
ข้าจะคอยดูยาโคโปให้ระหว่างที่ท่านไปหยิบมา
ไว้กลับมา ข้าจะพร้อมปกป้องตัวเอง
และต่อสู้กับฝีมืออันร้ายกาจของเจ้า
อย่าบอกใครนะว่าข้าพูดแบบนั้น แค่สนุกกันตามประสาผู้ชายน่ะ
กินขนมไหมจ๊ะ เด็กน้อย
น่าสงสารจริงๆ
หิวจะตายอยู่แล้วใช่ไหม
ของฟรีไม่มีในโลกจ้ะ
- ท่านต้องการอะไร - ข้ามีคำถามเล็กๆ น้อยๆ
- มีขนมให้ทุกคำตอบ ว่ายังไงล่ะ - ได้สิ
พ่อของเจ้าเป็นใคร
ข้าไม่รู้ ขอขนมหน่อย
- ไม่เคยเจอเหรอ - ไม่เคย
แม่เจ้าไม่เคยเอ่ยชื่อเลยเหรอ ฉายาก็ได้
ไม่เคย
รู้ไหมว่ารูปร่างหน้าตาเขาเป็นไง
ข้าเหมือนพ่อ แม่เคยพูดแบบนั้นครั้งหนึ่ง
ครั้งหนึ่ง
แล้วสถานะทางสังคมของเขาล่ะ รวยไหม หรือจน อะไรก็ได้
รู้แต่ว่าเขาเป็นแมงดาชั่วช้า
ขอบคุณสวรรค์
พ่อเจ้าดูเป็นคนเลวร้ายมาก
เขาไม่ใช่คนเลวร้าย แค่ไม่อยากให้เราอยู่ในวิลล่าของเขา
วิลล่าของเขาเหรอ
ยาโคโปเป็นลูกชายของเลโอนาร์โด
- ยาโคโปคือใคร - เด็กที่อยู่ในห้องนั้น
- มาเตรียมตัวทำ... - อะไรนะ
- เลโอนาร์โดเนี่ยนะ - กับแม่ครัว
แม่ครัว แล้วนางซ่อนเขาไว้เหรอ
ถ่วงเวลาเขาไว้ที่นี่นะ ข้าต้องไปดูบ้านพวกเขาในป่า
ไม่ค่ะ เดี๋ยว วิสกอนเตสซ่า ไปทำไมคะ
ท่านไปคนเดียวไม่ได้นะ
ก็ไปสืบไงล่ะ
ถ้านางนอนกับเขา นางอาจมีข้าวของของเขา เอาไว้ทำเสน่ห์ใส่ไง
นางอาจซุกซ่อนเขาไว้ในสภาพมีชีวิตก็ได้ ในกระท่อมน่าขยะแขยงนั่น
ข้าว่าไม่หรอก
เพราะเราเห็นหัวเขากลิ้งอยู่บนโต๊ะเลยนะ
- มีเซีย - คะ
เมื่อความชั่วร้ายเล่นงาน ย่อมไม่มีขึ้นไม่มีลง
ใช่ แต่ข้าขอร้อง ได้โปรด สหายข้า ใจเย็นก่อน
เพราะข้ากลัวว่าความกระวนกระวาย อาจมีผลต่อเด็กน่ะ
- ข้าจะจับเจ้า - เด็กเหรอ
มีเซีย ไม่เข้าใจหรือไง
ไม่ค่ะ
ยาโคโปคือเด็กคนนั้น
ข้าพูดถึงเด็กในท้องของท่าน
ในท้องข้าไม่มีเด็ก
ท่านไม่ได้ท้อง
รอบเดือนข้ามาแล้ว
แต่ข้ารู้ว่ามีเด็กอยู่ที่ไหนสักแห่ง ใช่ไหมล่ะ
ข้าต้องเดินตามทางที่พระเจ้ากำหนดให้ข้า
ให้กับเรา
นี่ไงล่ะ พระองค์ทรงชี้ทางให้เรา
- อะไรคะ - ทางไปหาทายาทที่แท้จริงของวิลล่าซานต้า
- ซิริสโก้ - ครับ
บอกเราหน่อยว่าทำไมท่านถึงออกจากวิลล่า
อ๋อ ข้าเล่าเรื่องไม่เก่ง
พวกเราก็ไม่เก่งอะไรเลย
แต่ทุกคนดูพอใจนะ เหมือนพวกเจ้ารักกันดี
เราแบ่งกันกินแบ่งกันใช้ และพยายามกำลังใจกันด้วย
- งดงามมาก - หลายคนตายไป
ตายกันไม่หยุด
แต่พวกเราที่นี่ชอบมองแต่เรื่องดีๆ
ซิริสโก้ ให้เกียรติเราหน่อยได้ไหม กินมื้อเย็นกับเรา
ไม่มีอะไรที่ข้าจะยินดีไปกว่านี้แล้ว ข้ากินแฮมได้ทั้งขาเลย
ขอบคุณ
โอ้โฮ จานใหญ่จังเลย
ให้ตายสิ เยี่ยม
นี่อาหารเหรอ
ไม่มีปลาเหรอ หรือชีสก็ได้
ข้าลืมชีสไปแล้ว
ทุกคนคงหิวกันน่าดู
ใช่ เราหิวมาก
อย่าให้แขกต้องเดือดเนื้อร้อนใจ กับความโชคร้ายของเราสิ
ซิริสโก้ ของเราก็เหมือนของเจ้า กินกันเลยไหม
- เอาสิ - เอาเลย
ไม่ ข้ารับไม่ได้
แต่เราจะสวดก่อนกินอาหารเสมอนะ
ไม่ พระเจ้า ไม่ใช่เรื่องสวด พระเจ้า ท่านช่างเป็นเทพบุตรผู้เสียสละ
ไม่ นี่น่ะ ทั้งหมดนี่เลย
ทำไมคนดีๆ อย่างพวกเจ้าต้องหิวโหย ขณะที่คนใจโหดอิ่มหนำที่วิลล่าซานต้า
เจ้าพูดอะไรน่ะ
เจ้าไม่ควรเจออะไรแบบนี้
ที่โน่น พวกเขาอยู่กันอย่างสุขสบาย
มีอาหารให้กินเหลือเฟือ
มีไวน์ไม่รู้กี่ถังต่อกี่ถัง
นี่ อย่าให้ความหวังกันสิ
ข้าเอามาให้พวกเขาได้
ข้า ซิริสโก้ ช่วยพวกเจ้าได้ ข้าทำได้ แน่นอนว่าข้าจะกลับไป และพวกเขาจะพูดว่า
"ไม่ ซิริสโก้ ไปให้พ้น อาหารนี่เป็นของเรา"
ทำไมมันถึงเป็นของพวกเขา
ทำไมปัมปิเนอาถึงเป็นนายหญิง เราต้องมีนายด้วยเหรอ
เราไม่รู้หรอก
ฟังนะ ข้าเคยสาบาน ว่าจะไม่กลับไปวิลล่าซานต้าอีก
แต่ตอนนี้ข้าอยู่กับเหล่าเพื่อนแท้ และข้าสัญญาว่าจะกลับไป
และถ้าพวกเขาไม่ยอมแบ่งปัน ก็ให้มากินกบสักตัวที่นี่ดู
มาเถอะ
เชิญตามข้ามา
ข้าจะพาพวกเจ้าไปที่นั่น และจะร้องเพลงให้ฟังระหว่างทาง
มาเลย
ที่รัก สุดที่รัก เรามีแผนแล้ว
แผนอันยิ่งใหญ่ ยอดเยี่ยม สดใส
ที่รัก สุดที่รัก...
มาเลย
สาบานได้ ข้าสำนึกผิดแล้ว
ไม่นะ
- เอาละ จับตาดูสองคนนี้ไว้ - ได้เลย
เจ้าทำได้ยังไง
- อะไร - เจ้ากล้าหาญขนาดนี้ได้ยังไง
เจ้าทำเหมือนมีอิสระ ไม่รู้ร้อนรู้หนาวกับโลก
เจ้าไม่กลัวตายเลยหรือ
ตั้งแต่เอดวาร์โดตาย
ข้าก็ไม่กลัวแล้ว
ข้ารักเขา
แต่ก็เหมือนถูกพันธนาการไว้กับเขา
และเมื่อเขาจากไป พันธนาการนั้นก็หมดไป
และตอนนี้ มัน...
ข้ารู้สึกเหมือนว่าเห็น...
อีกด้านของทุกสรรพสิ่ง
ความนิ่งและความสงบของความตาย
และด้านนี้...
นี่มันนรกชัดๆ
และถ้าข้าไปจากด้านนี้
ข้าจะเหลืออะไรไว้ล่ะ
ข้าขอโทษที่ผลักเจ้าตกสะพาน
ก็มันเป็นขนมปังของเจ้านี่
ข้าอาจสมควรโดนแบบนั้นสักหน่อย
พระเจ้า เมื่อข้าเข้าสู่ดินแดนของท่าน โปรด...
เอาละ ไปเอาตัวสองคนนั้นมา
ข้ามีเรื่องที่ต้องบอกเจ้า
- ไม่เป็นไรหรอก - ไม่ได้
ฟังแล้วเจ้าอาจจะโกรธ
แต่เจ้าจะไม่ต้องอยู่กับความโกรธนานนัก
เรื่องอะไรเหรอ
เจ้าไม่รู้จักแม่ตัวเอง แต่พ่อข้ารู้จัก เขารู้จักนางดี
พวกเขารักกันและมีลูกสาวด้วยกัน
คือเจ้า
เราสองคนเป็นพี่น้องกัน
พี่น้องเหรอ
ประหารพวกมันซะ
ได้โปรด พอดีข้าคันในจมูกน่ะ ข้าก็เลย...
ข้าไม่ได้ป่วยนะ ได้โปรด ข้าไม่ได้ป่วย
ไม่นะ
ทำหน้าที่ของท่านเถอะ หมอ
มานี่
ขวางพวกมันไว้
ยังไงเจ้าก็โดนอยู่ดี หุบปากซะ
เจ้าจัดการเลย
- อย่าให้ข้าต้องทำเลย - ไปเลย
หยุดพวกมันไว้
มานี่ เด็กโง่ ไปเร็ว
เดี๋ยว พาข้าไปด้วย
ลีชิสก้า เจ้าต้องยอมให้ข้าพาเจ้ากลับไปที่วิลล่า
- ไม่ - ต้องไป
- ข้าจะไม่กลับไป - ดีโอเนโออยู่ที่นั่นและเขาช่วยเจ้าได้
ที่นั่นไม่เหลืออะไรสำหรับข้าแล้ว
ถ้าเจ้าไม่ยอมให้ข้าช่วย เจ้าจะตายนะ
และข้าไม่อยากให้เจ้าตาย เจ้าอยากให้เจ้าเป็นน้องสาวข้า ขอร้องล่ะ
- ตกลงนะ - เจ้าไม่ใช่พีสาวข้า
เอาละ
มาเลย
- ไป - เฮ้ย
หยุด
ข้ากลับมาแล้ว
ข้าหยิบมาได้เกือบจะพอทำมื้อค่ำให้เจ้าสองคน
แต่เราต้องเอาของในครัวมาเสริมด้วย
ท่านมาทำอะไรที่นี่
ลูกชายเจ้าบอกว่าเจ้าอยู่กระท่อมในที่ดินของข้า
โดยไม่ได้รับอนุญาต
เป็นหน้าที่ของข้าที่ต้องเห็นว่าบ้านหลังนี้เป็นยังไง
แล้วดูซิว่าข้าเจออะไร
นี่มันเครื่องมือของแม่มด
เจ้าเป็นแม่มด
- ข้าเนี่ยนะแม่มด - ใช่
ใช่ เจ้ายั่วยวนนายใหญ่ของบ้าน เจ้าให้กำเนิดทายาทของเขา
และเจ้าทำได้โดยใช้มนต์ดำ
เจ้าแย่งสิ่งที่เป็นของข้าไป
ยาโคโปอยู่ไหน
เลโอนาร์โดไม่มีทางยอมให้ ลูกชายอยู่ในรูหนูแบบนี้แน่
จากนี้ไป
ยาโคโปจะได้ใช้ชีวิตหรูหรา อย่างที่เขาสมควรได้รับ
ลูกชายข้าอยู่ไหน นังเพ้อเจ้อ
เราต้องเตรียมการให้ท่าน
สำหรับพรุ่งนี้และวันต่อๆ ไป
เนฟีเล ข้าทนฟังเรื่องนั้นไม่ไหวจริงๆ
ไปหารุจจิเอโร่ และจัดการทุกอย่างให้เป็นทางการ
ท่านคู่ควรกับวิลล่าหลังนี้
ข้าทิ้งเจ้าไปไม่ได้
ข้าจะสบายใจเมื่อได้รู้ว่าอนาคตของท่านมั่นคง
- ไปสิ - ไม่
ไม่ได้ ข้าทำไม่ได้
ข้าคิดว่าตัวเองเป็นคนฉลาด
ปราดเปรื่อง
แต่ไม่ใช่เลย ข้า...
ไม่ได้เรื่องสักอย่าง
ข้าขาดเจ้าไม่ได้
ปันฟีโลที่รัก...
ท่านฉลาดอย่างที่ท่านคิดนั่นแหละ
ท่านมองสิ่งต่างๆ ได้อย่างชัดเจน
เชื่อสายตาตัวเองสิ
เชื่อมั่นในตัวเอง
ไปจัดการให้ที่นี่เป็นของท่านได้แล้ว
เพื่อเรา
รุจจิเอโร่ เนฟีเลขอให้...
ก็นะ
ยาโคโป
- ช้าๆ สิ นังแม่มด - ยาโคโป แม่มาแล้ว
ยาโคโป
รองเท้าคู่นี้ไม่ได้ทำมาให้วิ่ง มันเป็นรองเท้าออกงาน
- หุบปากซะ นังบ้า - ตายแล้ว ข้าได้กลิ่นเจ้าจากตรงนี้เลย
- ยาโคโป - ช้าๆ สิ
- แม่ อยู่บนนี้ - ยาโคโป
- แม่ - แม่มาแล้ว
- นังแม่มดวิ่งเร็วเกินไปแล้ว - แม่มาแล้ว
มีเซีย
- ยาโคโป - หยุดนะ
ช่วยด้วย
ยาโคโป นังบ้า
- หุบปาก นังโสเภณี - ยาโคโป
ยาโคโป
นังโรคจิต ปล่อยข้านะ
- ได้ยินแล้ว ข้ามาแล้ว - ยาโคโป
ที่รัก เป็นยังไงบ้าง
เขาเซ็นชื่อยกวิลล่าให้หรือเปล่า
เซ็นแล้ว
เขาเซ็นด้วยความยินดี
แถมยังอวยพรให้เจ้าโชคดีด้วยนะ ที่รัก
จริงเหรอ
จริงสิ
เขาดีใจกับเราด้วย
ปาฏิหาริย์ชัดๆ
ท่านโกหกหรือเปล่า
เปล่าเลย
ข้าต้อง... ข้าต้องลุกขึ้น
- ข้าต้องลุก - ขอร้องล่ะ เนฟีเล
- เจ้าอ่อนแอเกินไป - ไม่จริง
ข้าจะอ่อนแอไม่ได้
ข้ามีเรื่องต้องจัดการ
จะเกิดอะไรขึ้นกับข้าเหรอ
ปันฟีโล
ข้ารักเจ้า
ข้ากลัวจังเลย
จะให้รุจจิเอโร่เห็นเราไม่ได้
นี่ เจ้าอยากคุยไหม
อะไรนะ
ข้าแค่อยากรู้ว่าเจ้าอยากคุยเรื่อง...
เรื่องที่เจ้ารู้ว่าข้าเป็นน้องสาว
แต่ก็ยังเลือกที่จะกดหัวข้ามาไม่รู้กี่ปีน่ะเหรอ
ข้าไม่คิดว่าจะอยากคุยกับเจ้าอีกแล้ว
แค่มองเจ้า ข้าก็คลื่นไส้จะแย่
ยาโคโป ข้ามีของดีมาให้เพียบเลย
ข้าจะสอนเจ้าตั้งขบวนแบบเทสตูโด คำนี้แปลว่า "เต่า"
เจ้าทำแบบนี้ไม่ได้นะ
ข้าจะทำอะไรก็ได้ที่ข้าพอใจ
- เลิกดิ้นสักทีเถอะ - ข้าไม่ใช่แม่มด
แม่มดทุกคนก็พูดแบบนั้น
ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นสาเหตุของโรคระบาด
และเจ้าคือเหตุผล ที่เลโอนาร์โดที่รักของข้าตาย
เจ้าไม่เคยเจอเขาด้วยซ้ำ นังบ้า
เอาละ ถ้ามองไปทางซ้าย ที่นี่แหละวิลล่า
อ้าว ฟิโลเมน่า ลีชิสก้า
นางต่างหากฟิโลเมน่า
จริงด้วย คนพวกนี้เป็นสหายรักคนใหม่ของข้า
สวัสดี ยินดีที่ได้รู้จัก ข้า...
- เสียงอะไรน่ะ - มีเซีย
มาเลย
หุบปาก
นี่มันเรื่องบ้าบอคอแตกที่สุดในประวัติศาสตร์
เจ้าทำอะไรคนรักของข้า
ข้าไม่ใช่คนรักของเจ้า
ทินดาโร นางทำเสน่ห์ใส่ท่าน เหมือนที่ทำกับเลโอนาร์โด
มีเซีย เอาของนอกรีตให้เขาดู
ข้ายืนยันให้ท่านปล่อยนาง
เราจะเผานางเพราะนางเป็นแม่มด
นางไม่ใช่แม่มด
นางจะเป็นหญิงสูงศักดิ์ในอนาคต
สตราติเลีย
เจ้าจะให้เกียรติเป็นภรรยาข้าได้ไหม
อะไรนะ ไม่
- หุบปาก - อย่าแตะต้องคุณหนูของข้า
เจ้าโง่เอ๊ย
ข้าทำเพื่อรัก
เจ้าเป็นบ้าอะไร
ข้าไม่ได้เป็นบ้า
ข้าทำลงไปแล้ว
- ช่วยด้วย - ช่วยนางด้วย
ระวังนะ ไฟมันร้อน
แม่
แม่ครับ
ช่วยนางด้วย นางจะโดนไฟคลอก
ปล่อยข้าลง
- ข้าไม่เป็นไร - เจ้าจะเที่ยวเผาคนไม่ได้นะ
มีเซีย
นางไปแล้ว
เนฟีเลตายแล้ว
หญิงร้ายกาจคนนี้คือต้นเหตุ แห่งความทุกข์ทั้งหมดของเรา
ทั้งหมดเลย
ถ้าจะมีใครเป็นแม่มด ก็นางนั่นแหละ
อะไรนะ
ไม่ได้ยินที่ข้าพูดรึไง
มีเซีย
ไม่นะ
ไม่มีใครมองข้าหน่อยเหรอ
คำบรรยายโดยขีดขิน จินดาอนันต์