Ama bana hiç söylemedin. Nasıl bileyim?
Çok bariz sandım.
Sürekli adamın ceketini düzeltiyordum. Sence ne yapıyorduk?
Sen orada adamın ensesini kokluyordun,
bense aptal gibi mumları sayıyordum.
Eminim onu elde edebilirdin. Bence erkeklerden hoşlanıyor.
Sen de istesen kardeşimi elde edebilirdin.
Guidotto bana göre biraz zayıftı.
Ama isterdim.
E…
Bugün ne yapalım?
Sadece konuşmak istiyorum.
Her şeyi.
Misia?
Yardım et.
Yardımına ihtiyacım var.
Ne olduğunu anlatmak ister misin?
Herhâlde kalbi sıkıntılıydı.
Burnu da kanamış.
Bana ne olduğunu anlatmazsan en kötüsünü düşünürüm.
-Veba değil, dedim. -Cinayeti kastettim.
Kaçmaya çalışıyordu.
O kadına sadakatinden mi yaptın?
Evet.
Çünkü sadakat işler zorlaşınca kayboluyorsa
sadakatsizsin demektir.
-Misia. -Evet.
-Şu yaptığına bak. -Hayır.
-Yaptığına baksana. -Hayır.
-Bak şuna. -Hayır.
Onu davet eden sendin.
Buna sebep olan sensin!
Yaşamasını isteseydin Pampinea'nın başa geçmesine izin verirdin!
Pampinea bir iblis!
-Tanrım! -Dostum hakkında düzgün konuş!
Dostun mu? Onu dostun mu sanıyorsun?
Bak, dostun sana ne yaptırdı! Baksana!
Dost, aidiyet duygusu verir Misia. İyilik getirir.
Bu söylediklerinin hepsini veriyor. Evet.
Onu benim kadar tanımıyorsun.
Onu çok iyi tanıyorum. Gayet iyi.
-Kıskanıyorsun. -Tanrı aşkına.
Pampinea seni becerdi ama sevmedi diye çok kıskanıyorsun.
Herhâlde yani sevmedi.
Yani bir ona bak, bir de kendine.
Sadece köylü değilsin,
salaksın da.
Aptalsın.
Şatoyu 15 yıldır yönetiyorum. Aptal olsam mümkün mü?
Mümkün olduğunun kanıtısın işte.
Beni dinleyin nankör insanlar!
Bu sefil şatoya bir daha katiyen dönmeyeceğim!
Duydunuz mu?
İğrenç pislikler sizi!
Sen değil Matteuzzo.
Sen tam bir meleksin.
Hangi papayım?
İkinci Lateran Konseyi'nde çok tembel bir başkandım.
Emekliliğimde çok az şey başardım.
Ama Roma'nın papalık merkezi olarak sebatını önemsiyordun
ve VII. Louis'in aptalca eylemlerine hep karşı çıkıyordun.
Ama yine de başarısız oldum
-In nomine Patris, et Filii -…et Filii
-Et Spiritus Sancto -Et Spiritus Sancti
-Sancto mu? -Sancto.
Sancti. Et Spiritus Sancti.
-Hep sancto derdik. -Hayır.
Evet. Sancto. Şarkı şöyleydi…
-Uzun ve pes -Sancto mu?
-Sancto -…to
-Sancto… -Sancto…
-Bırak! -Güzel olan bende!
-Hayır, bende. -Güzel olan sensin, değil mi?
İkimiz de güzeliz.
Şimdi bana teslim ol.
Asla olmam! Ölürüm de çirkin tipine boyun eğmem.
Çirkin değilim. İlginç bir tipim var.
Hayır! Bacaklarım nerede?
-Bacaklarını kestim! -Olamaz!
Yıldız ışığına dönüştüm!
Hayır! Evet.
Kıpırdama.
Bir dahakine bana vururken daha az acımasız ol.
Ama illa acımasız olacaksan kafama vurma, orada beynim var.
Neden geldin? Seni gören oldu mu?
Usta avcının heybetli geyiği ettiği gibi seni buraya kadar takip ettim.
Başka çare bırakmadın.
Yoksa aşkımı nasıl itiraf edecektim?
Aşkım!
Neyse, zaten çok geç. Başkasıyla üremeye başlamışsın.
Başkası yok. Çocuk doğarken öldü.
Bu harika.
O zaman kararım… Hayır.
Yani hâlâ benim olabilirsin.
Sen benim aşkımsın,
neredeyse eminim ki eninde sonunda
tuhaf, sessiz çocuğunu sevmeye başlarım.
Stratilia, beni bedeninle severken kalbinle sevmediğini söyleyemezsin.
Öpüşüyor musunuz?
Tutkuyla.
En temel içgüdülerimizin hamlığı gülmemize sebebiyet verdi gibi.
Yeter soytarı. Çalışmam lazım.
Sen de yaralısın, burada dinlenmelisin.
Jacopo, yetki sende.
Unutma ki bu adam da tüm soylular gibi
her zaman bencilce ya da aptalca davranır.
Genelde ikisi de. Yakında dönerim.
Nasıl istersen Stratilia.
Aslında çok zekiyimdir.
-İstersen Heredot konusunda sorguya çek. -Herodot kim?
Çok eğleneceksin. Otur.
Aptal kıyafetler!
"Ben Panfilo. Sakin olalım."
"Dindar bir kadınla evliyim. Tanrı'yı benden çok seviyor."
Vikontes?
Çamurda iyi eğlenceler.
Vikontes, girebilir miyim?
Umarım güvercinler o aptal keçene sıçar!
Misia.
-Ne oluyor? -Panfilo'ya yardım ediyorum.
-Yardım mı? -Evet.
Eşyaları dışarıda olunca gitmesi daha kolay olur.
E?
Ruggiero sizi veya kıymetli bebeğinizi rahatsız etmeyecek.
Bitti.
Artık güvendesiniz.
Tanrı'ya şükür.
Nihayet rahatlayabilirim.
Beş parasız Panfilo'yla iğrenç karısını çağırayım.
Gitmelerini söyleyeceğim. Zaten pek ortak noktamız yoktu.
Ya Padrone Tindaro?
Sağlam beyni olan erkeklerden hoşlanırım.
Hem evlenmemiş, o da var.
Tindaro kalabilir.
Ne oldu? Bir sorun mu var?
Neden hep bir sorun olmak zorunda?
-Hayır, bir şey yok. -Anlat hadi.
Ben…
Ben biraz şey hissediyorum…
Tuhaf.
Şeyden…
Cinayetten.
Cinayet mi?
Evet.
Canım benim.
Hayır.
Canım.
-O bir cinayet değildi. -Hayır.
Şeytan'ın kölesi olmuş birine karşı nefsi müdafaaydı.
Yürüyen iblis.
Ama öyle…
-Başka seçenek yoktu. -Öyle değil…
Yapılması gerekeni yaptın.
Benim için büyük bir sevgi gösterisiydi.
Gördüğüm en büyük sevgi.
Leonardo hariç tabii.
Elbette, evet.
Misia, tatlım.
-Bunu asla düşünmemeliyiz. -Hayır.
Sadece önümüze bakmalıyız.
Bu çocukla
geleceğimize.
Bir kocaya ihtiyacım yok.
-Sen varsın. -Ben varım.
Pekâlâ.
Küvetim?
Küvetinizi unutmuşum! Ne aptalım!
Nane yağını nereye koydum?
Lütfen beyler, size yalvarıyorum.
Biz masum sütçü kızlarız, yürüyüşe çıkmıştık.
Bizi bırakmalısınız.
Seni hatırlamadım mı sanıyorsun? Asla unutmayacağım. Çıldırmıştın.
Haftalar önceymiş gibi hatırlıyorum.
-Kardinal Agnolo beceriksizdi. -Evet.
-Ama iyiydik. -Evet.
Ona soyup çalmayı öğrettik.
O da bize Tanrı'nın bizi terk ettiğini kabullenmeyi öğretti.
-Onları tanıyor musun? -Tanımıyorum.
İçlerinden birini öldürdüm. Arkadaşlarını.
-Onu tamamen unutmuşum. -Evet, ben de.
Bu ikisini de öldür.
Tamam. Bana yardım etmen lazım.
Ne? Hayır. Ben bir hanımefendiyim.
-Kesinlikle olmaz. -Biraz dikkat dağıt.
Arıya bastım.
Çok kötü!
-Sessiz ol! -Hayır! Sessiz olmayacağım.
Dayanılmaz bir acı bu. İnanmıyorsanız bakın!
Arı göremiyorum.
Çünkü suçlu asla olay yerinde durmaz.
-Diğerine bak Martuccio. -Sen bak.
-Ben ayağa bakacağım. -Evet…
Bırak beni!
Atlılar!
-Keşişin şövalyeleri! Harika! -Kim?
Başından beri onları arıyorduk.
Selam olsun! Mahkûmlarımız…
Hayır! Yanlış anladınız!
Bizi öldürecekler. Bir şey yap!
İstediğimiz yere gidebiliriz Matteuzzo. Nereye istersek.
İyi ki varsın.
Yüzelim mi?
Kesin istersin. Hadi gidelim.
Matteuzzo!
İşte bu. Bak.
Şuraya bak!
Tanrım. İçine çek.
İşte bu!
Hadi gel dostum! Suya gir!
Sorun yok. Zaten gitmeni istemiştim!
Âşık olma, yeter!
Benim gibi özgür ol!
Özgürüm!
Aman tanrım! Ölmemişsin!
Dur!
-Lütfen bana dokunma! -Hiç yardımcı olmuyorsun!
Sirisco.
Benim, Arriguccio.
Şatoya gübre vermiştim.
Arriguccio.
Merhaba dostum.
Kayıp mı oldun?
Eşyalarını toplayalım mı?
Gidelim mi dostum?
Çiftliğin ne durumda?
-Eşkıyalar orayı yaktı. -Üzüldüm.
Ama onun dışında iyiyim.
-Tabii. -Ya şato?
Eskisi gibi değil.
Açgözlü ve göz alıcı bir kızıl orayı zehirledi.
Tanrım.
Ya Vikont Leonardo?
O öldü.
Düzgün birine benziyordu.
Pek düzgün sayılır mıydı bilemiyorum ama dostumdu.
Vebadan mı?
-İnsan yalnız hissediyor, değil mi? -Çok acımasızca.
Birkaç hafta önce eşeğimi yedim.
Biriyle konuşmak istersen iki adım mesafedeyim.
Dost istersen.
Pekâlâ, bu… Artık şatoya geri dönemem.
Belki Venedik'e giderim.
Veba sonsuza dek sürecek değil.
Belki o sırada
benimle bir şeyler içersin.
Harika olur.
Teşekkürler.
-Arriguccio! -Arriguccio!
-Bizi fazla yalnız bıraktın.
Dostlar, suda bir ceset gördüm sandım.
-Ama daha şanslı çıktım. -Evet.
Eski dostumla tanışın lütfen.
-Aman… -Sirisco.
Lord Leonardo'nun şatosunun kâhyası.
Çok teşekkürler.
Ne güzel yüzler.
Çok minnettarım. Memnun oldum.
Memnun oldum. Yetkili kim?
Yetkili yok.
Yok.
Daha yeni tanıştığım insanlarla hiç böyle bağ kurmamıştım.
Neşelen kardeşim. Ait olduğun yer burası.
-Hoş geldin Sirisco. -Evet.
-Otur lütfen. -Şerefe.
Palyoşu böyle tutman gerekiyor.
Kalkanın olduğunu düşün.
Önce öndeki ayağın, sonra arkadaki.
Sonra kes ve sapla!
Şimdi benim gibi dur.
Böyle mi?
-Hayır! Öyle değil. -Böyle mi?
Kes şunu!
Gösterdiğim teknik bu değildi!
Hareketlerin umut vadediyor ama yanlış yapıyorsun.
Belki inanılmaz gülünç boyundan dolayıdır.
Ama boy ölçün ne suçun ne de deneyimsizliğin sayılır.
Sayılmaz mı?
Hiç gerçek bir kılıç tuttun mu?
Ya arbalet?
Topuz? Mızrak?
Üç dişli mızrak?
-Altın çelenk? -Hayır.
-Bereket boynuzu? -Hayır.
-Hiç egzotik meyve yedin mi? -Hayır.
Ya fresk? Hiç fresk görmediğini söyleme.
Güzel bir fresk görmen lazım.
Ne sıkıcı bir hayat.
Şatoda kalsana. Çok yer var.
Annem gidiyor ama ben gidemem çünkü soylular bizden nefret ediyormuş.
Bu soylu senden kesinlikle nefret etmiyor.
-Hiç safran yedin mi? -Hayır.
Pahalı ve çok lezzetli.
Sıra sende.
Peki…
Ben aslında Tanrı'ya hiç inanmadım.
Benim de tamamen emin olduğum söylenemez.
-Gerçekten mi? -Cevapları tam olarak bulamadım.
Çok uğraştım.
Her yere baktım.
Ama önemli olanın cevapları bulmak olmadığını fark ettim.
O soruları sen yanımdayken sorabildim.
Bayım, ortada bir hata var.
Biz yürüyüşe çıkmış iki sütçü kızız.
Arı olayını tekrarlayayım mı?
Bak.
Aman tanrım.
Ateşiniz var mı? Sıcak mısınız?
Ağrı, sızı, kafa karışıklığı var mı?
Kedilerle veya Almanlarla haşır neşir oldunuz mu?
-Hayır. -Nahoş rüyalar? Osurma?
Ne oluyor? Bize yardım eder misin?
Kimse yardım edemez.
Belirti yok.
Sen daha ölmedin mi?
Buraya getir!
Merhaba efendim.
İyi günler.
Sessiz olun!
Öne çıkın.
Nereden geliyorsunuz?
Bir şatodaydık
ama sonra kötü haydutlar bizi kaçırdı.
Adamlarınız bizi kurtarmasaydı şimdiye kesin ölmüştük.
Yardımları için çok müteşekkiriz.
Müteşekkir misiniz?
Kesinlikle.
Tanrı'nın huzurunda yalan söylememelisin.
Ama size zarar vermeyeceğiz.
Sizi kurtaracağız.
Bu şövalyeler bir zamanlar Cenova'ya hizmet eden paralı askerlerdi.
Ödemeler durunca sadakatları da son buldu
ve sizin gibi onlar da kayboldu.
Ama Tanrı, yol bulmalarına yardım etti.
Biz Tanrı'nın planına çok inanırız.
-Biz de öyle. -Ne hoş.
Ne yazık ki kilise ve din adamları plana ihanet etti.
Tanrı da cezasını gönderdi.
Ama umut var.
Düzen Havarileri olarak adamlarımız, silahlarımız var.
Hem bu veba sayesinde toplumu
kutsallık ve düzeni teşvik edecek şekilde yeniden şekillendirebiliriz.
Evet.
Tanrı'nın planını geri getireceğiz
ve bu yeni dünyada hayatta kalmak için Tanrı'nın istediği dindarlıkta olunacak.
Bu yozlaşmıştı.
Bize geldiğinde içinde kefaret olmayan bir asilzadeydi.
Bir de şimdi bakın. Onu arındırdık.
Fena kokuyor.
-Bunu duymak içimizi rahatlattı. -Evet.
Soyluyuz, evet
ama emsallerimizin günahlarından bıktık.
İçlerindeki aç gözlülükten de. O yüzden kaçtık.
Açgözlülükleri onları varlıklı yaptı mı?
Evet ama tüm varlıkları kirliydi.
Biz de "İhtişamlı Santa Şatosu da varlığınız da kalsın" dedik.
"Biz sekssiz rahibe olmaya gidiyoruz."
İhtişamlı şato mu?
-Çok da ihtişamlı değildi. -Hayır, çok ihtişamlıydı.
Pisboğaz soylu sınıfın zenginliği
çabalarımızı güçlendirmek için kullanılabilir.
Bu ihtişamlı şato nerede?
-Buradan mı? -Hatırlayamıyorum.
İlla söyleyeceksiniz.
Özgür olmak istiyorsanız tabii.
Lütfen merhamet et.
-Onları ceza hücrelerine götürün. -Durun.
Licisca, Tanrı için kötü bir kardinali öldürdü.
-Hayır, yapmadım. -Evet, yaptın.
Bu bahsettiğim Kardinal Agnolo rahibin tasvir ettiği gibi kirliydi.
Evli bir kadınla zorla olmaya çalıştı, Licisca da onu öldürerek arındırdı.
İyi bir şey.
Sen kardinal mi öldürdün?
Tanrı için.
İkinizi de ölüme mahkûm ediyorum.
En büyük zevkim bu lezzetleri seninle paylaşmak aşkım.
Bir de bebekle.
Artık hiçbir şey bizi durduramaz, değil mi?
Etrafın sarıldı! Derhâl teslim ol!
Aziz Julian aşkına, ne yapıyorsun Tindaro?
Burası şapka odam!
Pampinea. Çocuğa göz kulak oluyorum da.
Ne yazık ki savaş konusunda cahil ama hızlı öğreniyor.
-Selam versene Jacopo. -Ne?
Kendisi Stratilia'nın piç oğlu,
ofansif saklanma konusunda da uzman.
Jacopo, çık ortaya.
Sana arabalılarla saldıracaktım.
Vazoya girdin sandım. Kurnaz seni.
Bu, Stratilia'nın çocuğu mu?
Evet ama ondan kimseye bahsetme.
Ormanda yaşıyor. Gizli bir çocuk.
Merhaba de Jacopo.
Askerlik oyunu mu?
Tindaro, eminim Jacopo salondaki Roma zırhına bayılır.
-Gerçek bir Roma zırhı mı? -Uzman sensin.
Sen onu getirirken ben Jacopo'ya bakarım.
Döndüğümde kendimi savunup ölümcül darbelerine karşı koyacağım.
Çaktırma. Erkek erkeğe eğleniyoruz.
Atıştırmalık ister misin tatlı çocuk?
Zavallı şey.
Açlıktan ölüyorsun, değil mi?
Hiçbir şey bedava değildir.
-Ne istiyorsun? -Birkaç küçük sorum var.
-Her cevaba bir tane, ne dersin? -Tamam, olur.
-Baban kim? -Bilmiyorum. Alayım.
-Hiç görmedin mi? -Hayır.
-Annenden isim veya lakap duymadın mı? -Hayır.
Tipi nasılmış?
Ona benziyormuşum. Annem öyle demişti.
Öyle.
Peki ya sosyal statüsü? Zengin mi? Fakir mi? Ne?
Fahişe meraklısı olduğunu biliyorum.
Şükürler olsun.
Baban bayağı korkunç biriymiş.
Öyle biri değil. Sadece şatosunda yaşamamızı istemedi.
Şatosu mu?
Jacopo, Leonardo'nun oğlu.
-Jacopo kim? -İçerideki çocuk.
-Hadi hazırlanalım da… -Ne?
-Leonardo mu? -Aşçıdan.
Aşçı mı? Çocuğu saklıyor muymuş?
Onu bir yere gönderme. Ormandaki evlerine gitmeliyim.
Hayır, durun vikontes. Ne için?
-Yalnız gidemezsiniz. -Araştıracağım.
Onu baştan çıkarmış. Belki büyü için eşyalarını almıştır.
Belki de Leonardo'yu o iğrenç kulübelerinde canlı tutuyordur.
Hiç sanmıyorum
çünkü kafasının masada yuvarlandığını gördük.
-Misia! -Evet.
Ortada bir fenalık varsa hiçbir şeyin lâmı cimi olmaz.
Evet ama size yalvarıyorum. Lütfen dostum, sakin olalım.
Bu gerginliğin bebeğe zararından korkuyorum.
-Seni yakalayacağım! -Bebek mi?
-Misia, anlamıyor musun? -Hayır.
Bebek Jacopo.
Ben rahminizdeki bebekten bahsediyorum.
Rahmimde bebek yok.
-Hamile değilsiniz. -Kanamam geldi.
Ama bir bebek olduğunu bildim işte.
Tanrı'nın bana, bize çizdiği yolu izlemem gerekti.
-Olana bak, bize yol gösterdi. -Ne?
Santa Şatosu'nun gerçek vârisine giden yol.
-Sirisco. -Evet.
Şatodan nasıl ayrıldığını anlat.
Pek iyi hikâye anlatamam.
Biz hiçbir şeyde pek iyi değiliz.
Ama hâlinizden memnun, birbirinizi seviyor gibisiniz.
Kaynaklarımızı paylaşıyor ve çalışıyoruz.
-Çok güzel. -Pek çok kişi öldü.
-Bu devam edecek. -Ama burada iyi şeylere odaklanırız.
Akşam yemeğine katılma şerefini bahşeder misin?
Çok mutlu olurum. Şu an bir buçuk domuz yiyebilirim.
Teşekkürler. Tabalar da amma büyükmüş.
Vay canına. Evet…
Yemek bu mu? Balık, peynir yok mu?
Peynirin tadını unuttum.
-Açlıktan ölüyorsunuzdur. -Evet, çok açız.
Misafiri talihsizliklerimizle sıkmayalım.
Sirisco, bizim olan senindir. Hadi.
-Evet. -Evet.
Hayır. Bu kabul edilemez.
Ama yemekten önce hep dua ederiz.
Tanrım, duadan bahsetmiyorum. Ne özverili bir meleksin sen.
Bunu diyorum. Tüm bunları.
Zalimler Santa Şatosu'nda ziyafet çekerken sizler niye aç kalasınız?
-Ne diyorsun? -Daha iyisini hak ediyorsunuz.
Orada çok rahatlar.
Tonlarca yiyecekleri var.
Fıçılar dolusu şarap.
Fazla umutlanmayalım.
Bunları onlara verebilirim.
Ben, Sirisco, bunu yapabilirim.
Tabii ben dönünce diyecekler ki "Hayır Sirisco. Git, bu yemekler bizim."
Neden onlarınmış?
Neden o evin başı Pampinea? İlla biri olmak zorunda mı?
Bilmiyoruz.
Beni dinleyin. Santa Şatosu'na dönmeyeceğime yemin ettim
ama artık gerçek dostlarımlayım ve geri döneceğime yemin ediyorum.
Paylaşmazlarsa da buraya gelsinler, bir kurbağayla doysunlar.
Hadi gidelim. Lütfen benimle gelin.
Sizi oraya götürürüm, yol boyunca da şarkı söylerim.
Gelin!
Canım, canım, bir planımız var
Muhteşem, harika, şahane bir plan
Canım, canım… Gelin!
Yemin ederim ki pişmanım!
Hayır!
-Bu ikisine göz kulak ol. -Tamam.
Bunu nasıl yapıyorsun?
-Neyi? -Nasıl bu kadar cesursun?
Öyle özgürce hareket ediyorsun ki dünyadan kopmuş gibisin.
Ölümden korkmuyor musun?
Eduardo öldüğünden beri…
…korkmuyorum.
Onu çok severdim.
Ama aynı zamanda ona bağlıydım.
O gidince bu bağlar da gitti.
Şimdiyse…
Sanki görebiliyorum…
…her şeyin diğer tarafını.
Ölümün dinginliğini ve huzurunu.
Bu tarafsa…
Burası cehennem.
Hem bu taraftan gidersem de…
…geride ne bırakmış olacağım ki?
Seni köprüden ittiğim için özür dilerim.
Senin ekmeğindi.
Biraz hak etmiş olabilirim.
Tanrım, krallığına girerken lütfen…
Tamam. Git de şu ikisini getir.
Sana bir şey söylemeliyim.
-Sorun yok. -Hayır.
Kızacağın bir şey. Neyse ki bu öfkeyle çok yaşamayacaksın.
Nedir?
Anneni hiç tanımadın ama babam onu çok iyi tanırdı.
Âşıklardı ve bir kızları oldu.
Sen. Biz kardeşiz.
Kardeş mi?
Öldür.
Lütfen, sadece burun deliğim kaşındı. Ben…
Hasta değilim. Lütfen. Değilim.
-Hayır! -İşini yap doktor.
Connell, buraya gel.
Tutun şunları!
Her türlü bittiniz, susun.
Bunu sen hallet. Beni uğraştırma.
Kaç!
Durdurun!
Hadi aptal! Kaç!
Durun! Beni de alın!
Licisca, şatoya dönmemiz lazım.
-Hayır. Dönmem. -Evet.
Ama Dioneo sana yardım edebilir.
Orayla bir bağım kalmadı.
Yardım etmeme izin vermezsen öleceksin.
Ölme, kardeşim ol istiyorum. Lütfen!
-Tamam mı? -Sen benim kardeşim falan değilsin.
Tamam.
-Tamam. -Hadi!
Dur!
Ben geldim.
İkinize de akşam yemek getirecektim
ama kilerden takviye yapmamız gerekecek.
Burada ne işin var?
Oğlun, mülkümdeki bu kulübede iznim olmadan yaşadığınızı söyledi.
Doğal olarak evi kolaçan etmem gerekti, bak ne buldum.
Bunlar cadılık malzemeleri.
Sen bir cadısın.
-Cadı mıyım? -Evet.
Evet. Evin erkeğini baştan çıkardın, vârisini doğurdun,
tüm bunlar için kara büyü yaptın.
Benim olanı aldın.
Jacopo nerede?
Leonardo kendi oğlunun bu iğrenç delikte yaşamasına
asla izin vermezdi.
Bundan böyle
Jacopo hak ettiği lüks hayatı yaşayacak.
Oğlum nerede kuruntulu sürtük?
Senin için işleri ayarlamamız lazım.
Yarın ve ondan sonraki gün için.
Neifile, bunu duymaya dayanamıyorum.
Ruggiero'ya git ve işleri resmîleştir.
Bu şatoyu hak ediyorsun.
Yanından ayrılamam.
Geleceğinin güvende olduğunu bilmek beni çok rahatlatacak.
-Git. -Hayır!
Hayır, yapamam.
Kendimi çok akıllı sanırdım.
Zeki.
Ama değilim, ben…
Bir hiçim.
Sensiz ben bir hiçim.
Panfilo'm…
Düşündüğün kadar zekisin.
Gözlerin çok net görüyor.
Onlara güven.
Kendine güven.
Şimdi git, kendini garantiye al.
Bizim için.
Ruggiero, Neifile istedi…
Neyse.
Jacopo!
-Yavaş ol cadı! -Jacopo, geliyorum!
Jacopo!
Bu, koşu ayakkabısı değil! Yemek ayakkabısı!
-Kapa çeneni aptal sürtük! -Pis kokun buraya geliyor!
-Jacopo! -Yavaşla!
-Anne, buradayım! -Jacopo!
-Anne! -Buradayım!
-Böyle koşan cadı mı olur be! -Buradayım!
-Misia! -Jacopo!
Dur!
Yardım et.
Jacopo! Kaltak!
-Kapa çeneni kahpe! -Jacopo!
Jacopo!
Psikopat sürtük, bırak beni!
-Seni duyuyorum! Buradayım! -Jacopo!
Hayatım, nasıl geçti?
Şatoyu devretti mi?
Evet, devretti.
Seve seve etti.
Sana da iyi dileklerini yolladı.
-Gerçekten mi? -Evet.
Bizim adımıza mutlu.
Âdeta bir mucize.
Yalan mı söylüyorsun?
Hayır.
Benim... Kalkmam lazım.
-Kalkmalıyım. -Lütfen Neifile.
-Çok zayıfsın. -Hayır!
Olamam. İlgilenmem gereken şeyler var!
Bana ne olacak?
Panfilo.
Seni seviyorum.
Çok korkuyorum.
Ruggiero bizi görmemeli.
-Konuşmak ister misin? -Ne?
O konuyu konuşmak ister misin diye…
Kardeşin olduğumu bildiğin hâlde
yıllarca bana bok gibi davrandığını mı konuşmak istersin?
Seninle asla konuşmak istemiyorum.
Sana bakınca bile midem bulanıyor.
Jacopo, müthiş şeyler getirdim!
Sana "testudo" yapmayı öğreteceğim. "Kaplumbağa" demek.
-Bunu yapamazsın! -Ne istersem yaparım.
-Kıpırdanma lütfen. -Ben cadı değilim.
Bütün cadılar öyle der.
Biliyorum, vebanın sebebi sensin.
Canım Leonardo'mun ölüm sebebi de sensin.
Onunla tanışmadın bile manyak sürtük!
Şimdi solunuza bakarsanız şatoyu görebilirsiniz.
Merhaba! Filomena, Licisca!
Ben Licisca. O Filomena.
Evet. Bunlar benim yeni dostlarım.
Merhaba. Memnun oldum. Ben…
-Ne? -Misia.
Gelin.
Sus!
Tarihin en yüce generalleri aşkına!
-Sevgilime ne yapıyorsunuz? -Sevgilin değilim.
Tindaro, Leonardo'ya yaptığı gibi sana da büyü yapmış.
Misia, ona kâfir eşyaları göster.
Onu derhâl bırakın!
Cadı olduğu için onu yakıyoruz.
O bir cadı değil!
O, geleceğin kadın asilzadesi.
Stratilia…
Bana karım olma şerefini bahşeder misin?
Ne? Hayır!
-Kapa çeneni! -Leydime dokunma!
Aptal.
Aşk için!
Senin sorunun ne?
Sorunum yok!
Yaptım!
-İmdat! -Yardım edin!
Dikkat edin! Ateş sıcaktır!
Anne!
Yardım edin, yanıyor!
İndirin beni.
-İyiyim. -İnsanları yakamazsın!
Misia!
Öldü.
Neifile öldü.
Tüm dertlerimizin sebebi bu iğrenç kadın. Hem de hepsinin.
Burada bir cadı varsa o da kendisi.
Ne?
Beni duymadınız mı?
Misia?
Hayır.
Biriniz de baksın be!
Alt yazı çevirmeni: Seda Tiğrek