ΤΟ ΔΕΚΑΗΜΕΡΟ
Εντάξει, παρακολουθούσατε;
Παίζαμε ένα παιχνίδι.
Λέω "Είμαι το γουρούνι".
-Λέτε… -Μην αγγίξεις το αυγό του!
-Ναι. -Μην αγγίξεις το αυγό του.
Πιο δυνατά, χωρικοί.
-Με ενέργεια. -Δυνατά.
-Έχει πολλή πλάκα. -Ναι.
Παίξτε σωστά και εντός των ορίων.
Ελάτε. Εδώ.
Αριγκούτσο, πρέπει να είσαι το γουρούνι.
-Ναι! -Ναι.
-Όχι. Πολύ ευγενικό, Στρατίλια, αλλά… -Έλα.
Ώρα να γίνεις γουρούνι!
Αριγκούτσο, θα ξετρελαθείς!
Είναι πολύ του γούστου σου.
Πάρε το αυγό. Και τώρα φύγε!
-Είμαι το γουρούνι. -Μην αγγίξεις το αυγό του!
Μην αγγίξεις το αυγό του!
Το κάνεις λάθος. Θα σου δείξω εγώ πώς.
Ρουθούνισε. Και πρέπει να μας κυνηγάς.
Θα πάρετε το αυγουλάκι μου γιατί είμαι το γουρούνι!
Μην αγγίξεις το αυγό της!
Δεν θα με πιάσεις!
Αυγουλάκι! Θα πάρεις το αυγουλάκι μου!
-Δεν θα με πιάσεις! -Θα πάρεις το αυγό!
-Είμαι το γουρούνι! -Μην αγγίξεις το αυγό της!
Ακούει κανείς;
Οι μισθοφόροι!
-Πάρε το σπαθί. -Στρατιώτες, μαζευτείτε.
Έχουμε μια δοκιμασία.
-Μπορούμε να κερδίσουμε. -Ναι.
Οι μισθοφόροι πιστεύουν ότι η βίλα είναι οχυρωμένη και φυλάσσεται.
Είμαστε οχυρωμένοι. Τη φυλάμε.
Είμαστε μια συλλογή ηλιθίων.
Πολλά άλλα είναι υπέρ μας. Είμαστε σε λόφο, με μια αξιόπιστη πύλη,
απότομα τείχη με νερό και άφθονο φαγητό,
Και τα λοιπά.
Πιστεύω ότι θα αντέξουμε για…
πέντε χρόνια.
-Πέντε χρόνια! -Ναι!
Με περιορισμένο κανιβαλισμό, έξι.
Θα φύγουν και θα κυνηγήσουν πιο εύκολη λεία.
-Θεέ μου. -Άντρες, πάρτε τα όπλα σας.
Η λόγχη μου είναι καθαρά διακοσμητική.
Μια χαρά δείχνει.
Θεέ μου. Η Λιτσίσκα είναι.
Άσ' τη να μπει.
Πάρ' το.
Είδες τους μισθοφόρους; Πόσοι είναι;
Είδες την Παμπινέα;
Λιτσίσκα, περίμενε!
Λιτσίσκα, σταμάτα.
-Λιτσίσκα. -Φύγε, σε παρακαλώ.
Πού πας;
Φεύγω από την πόρτα της πόρνης.
Είναι ήδη στην πύλη.
Ο Τίνταρο λέει να περιμένουμε να φύγουν.
Τι, η στρατιωτική ιδιοφυΐα;
Κάνει λάθος, αλλά καλή σας τύχη.
Εντάξει.
Είμαι απαίσια, αλλά…
βελτιώνομαι, σωστά;
Είμαι η αδερφή σου.
Ναι, ξέρω ότι δεν σήμαινε τίποτα,
αλλά τώρα σημαίνει. Απλώς…
δώσε μου μια ευκαιρία.
Είχα σε όλη μου τη ζωή
δύο μέρες μακριά σου.
Τη μέρα που σε έσπρωξα από μια γέφυρα και την επόμενη μέρα που ήρθα εδώ.
Άρεσα σε αγόρια, έκανα αυτό που ήθελα,
και όλοι μου φέρονταν ανθρώπινα.
Και μετά εμφανίστηκες στην πόρτα
και με έσυρες ξανά πίσω στη δουλεία.
Δεν έπρεπε να σε είχα ρίξει από τη γέφυρα.
Έπρεπε να σου είχα κόψει το κεφάλι.
Όχι. Περίμενε.
Η ζωή εδώ μαζί σου με άλλαξε.
Η Μίσια με άλλαξε…
Ακόμα κι αν άλλαξες,
ο περαστικός έρωτας με τη Μίσια…
Δεν είναι περαστικός.
Την αγαπώ.
Θέλω να σε δω να αγαπάς κάποιον εκτός από σένα.
Θεέ και Κύριε. Όχι.
Λέει ότι έφτασαν στην πύλη.
-Είναι πρόβλημα. -Όχι.
Αυτή η πύλη στέκεται πάνω από 200 χρόνια. Έχουμε χρόνο να βράσουμε το λάδι.
Παραβίασαν την πύλη!
-Σιρίσκο! -Όχι!
Εκεί.
Θεέ μου.
Πρέπει να είναι 30 άντρες. Κι είναι ψηλοί.
Εντάξει!
Πάμε για δευτερεύουσες θέσεις και κρύο λάδι!
Κρύο λάδι!
Εδώ.
Δεν σε είχα για τόσο δυνατή.
Ευχαριστώ.
Κοίτα μας. Είναι όπως το ονειρεύτηκα.
Τοκ τοκ, φίλοι μου!
-Όχι. -Θεέ μου.
Όχι. Τι διάολο;
Φίλοι μου;
Και περνούσα τόσο ωραία!
-Μίσια, ηρέμησε. -Φίλοι!
Έχω καλά νέα.
Έκανα συμφωνία με αυτόν τον κύριο και τους συντρόφους του.
Είναι λογικός παρά το άξεστο παρουσιαστικό του.
Μπορείτε να μπείτε υπό τη σημαία της ανακωχής!
-Όχι! Τι; -Γιατί;
Αφήστε κάτω τα όπλα σας και περιμένετε σιωπηλά…
Τι διάολο;
…όσο θα κατεβάζουμε τα αμυντικά μας όπλα.
Εντάξει. Μια χαρά.
Κατεβάστε τα όπλα σας.
-Κατεβάστε τα. -Όχι, θα με σκοτώσει.
-Κατεβάστε τα όπλα! -Άσ' το κάτω!
Πέτα το στο δάπεδο! Στο δάπεδο!
-Το πέταξα. -Άσ' το κάτω!
-Ευχαριστημένος; -Θα μας…
Γαμώτο.
Γαμώτο!
Ετοιμαστείτε. Καλαντρίνο, στην πόρτα.
Γιατί είσαι τόσο δυνατή;
Εμπρός, Καλαντρίνο.
Επιτέλους.
Σιρίσκο.
Τίνταρο.
Γεια σε όλους.
Αυτός είναι ο στρατηγός των Οπαδών της Τάξης.
Τον λένε Έρικ.
Είναι πολύ αστείο.
Είναι από τη Γαλατία.
Τέλος πάντων, έπεσα πάνω του και σκέφτηκα
"Μπορώ να βοηθήσω τους φίλους μου".
Το μόνο που χρειαζόμαστε, πραγματικά, το μόνο που ζητούν
είναι η προίκα μου.
-Θα μας πεις πού την έκρυψες; -Μάλιστα.
Όταν με διώξατε, είχα την προίκα μου μαζί μου, οπότε…
-Τι; Πώς; -Δεν έχει σημασία.
Το θέμα είναι ότι μου την πήρε η Λιτσίσκα.
Αν την παραδώσει, θα είμαστε όλοι ευχαριστημένοι.
Τα λεφτά λύνουν τα πάντα.
Λιτσίσκα;
Πώς είναι το μάτι;
-Αγάπη μου. -Δεν βρίσκω τον Γιάκοπο.
Τι;
Μην ανησυχείς. Είναι κτήνος.
-Το φόρεμά μου είναι; -Είναι δικό μου πια.
-Είναι υπέροχη. -Ευχαριστώ.
-Είσαι σαν φοίνικας. -Καλά.
Ωραίο, ναι;
Εντάξει.
Πες τους ότι πρέπει να με συγχωρήσουν και να κρατήσω τη βίλα.
Έρικ, ευχαριστώ.
Πες ότι η βίλα είναι δική μου και μπορούμε να πούμε αντίο.
Νόμιζα ότι η βίλα θα είχε πολλούς υπερασπιστές.
Νόμιζα ότι είστε ισχυροί.
Τελειώνω τη συμφωνία μας και διεκδικώ τη βίλα για το τάγμα μου.
Οι άντρες μου θα μαζέψουν τα πλούτη που χάλασαν τις ψυχές σας
και θα σας σκοτώσουν.
Εντάξει, Έρικ. Έρικ!
-Δεν ήταν αυτή η συμφωνία. -Όχι, δεν ήταν.
Εξαπολύστε την κόλαση!
Αριγκούτσο! Όχι!
-Όχι! -Γιάκοπο!
Είναι δική μου η βίλα!
-Έλα δω! -Περίμενε.
-Είσαι ο καλύτερός μου φίλος. -Έλα.
Δεν έπρεπε να το έχεις αυτό!
Αντιμετώπισε εμένα!
Αντιμετώπισε το βλέμμα της Μέδουσας!
Όχι!
Αυτός ο θώρακας μπορεί να είναι πλαστός.
-Καλαντρίνο! -Χριστέ μου!
Κράτα το κρασί.
Θα πεθάνεις!
Θεέ μου.
Τι; Δεν έχει χειροκρότημα;
-Ήταν καταπληκτικό. -Ναι!
Καταπληκτικό.
Τα καταφέραμε.
-Ναι! -Ναι.
-Ήταν καταπληκτικό. -Ευχαριστώ.
Ζήτω!
Είμαι νεκρός;
Πρέπει να το παραδεχτείτε.
Έκανα ό,τι μπορούσα για να βοηθήσω, έτσι;
Είμαι ακόμα ζωντανός;
Εσύ της έδωσες την προίκα, έτσι;
Έτσι δεν είναι;
Τι να έκανα; Να την άφηνα να πεινάσει;
Είναι η προίκα της. Νόμιζα ότι θα το καταλάβαινες ως πλουσιοκόριτσο.
Σε ανάγκασε να σκοτώσεις κάποιον.
Έκανε συμφωνία για να σώσει τις ζωές μας.
-Είναι έξυπνη… -Έχει τρυπώσει στο μυαλό σου.
Δεν θα σταματήσεις ποτέ να την αγαπάς, έτσι;
Η Λιτσίσκα με μισεί.
Πρέπει να μισείς την Παμπινέα. Γιατί δεν τη μισείς;
Πέρασες έναν μήνα ως υπηρέτρια και νομίζεις ότι έχεις αλλάξει.
Κι όμως, όχι.
Βλέπεις μόνο τη μία πλευρά ενός ανθρώπου τη φορά.
Ξεχνάς την ιστορία του.
Η αγάπη έχει περισσότερες από μία διαστάσεις.
Η αγάπη έχει μακριά νύχια.
Αλλά υποθέτω ότι εσύ δεν θα το καταλάβαινες, σωστά;
Αρκετά με τις γυναικοκουβέντες. Να συναντήσουμε τον εχθρό.
-Όχι. -Ό,τι απέμεινε από αυτούς.
-Είμαι έτοιμος. -Μη μιλάς.
-Είμαι έτοιμος για μάχη. -Πάψε.
Είσαι απίθανος. Είσαι στρατιώτης.
-Μη μιλάς. -Είμαι έτοιμος για περισσότερα.
Ας κάνουμε έρωτα μετά.
-Πάψε. -Όχι, όλοι το ξέρουν τώρα.
Ξέχασα τη σάλπιγγα.
Προσοχή, μισθοφόροι!
Παρακαλώ, ακούστε.
Λειτουργείτε με γνώμονα την απληστία και την κακία,
αλλά έχω καλά νέα.
Μπορείτε να ξαλαφρώσετε σήμερα.
Δεν χρειάζεται να πολεμήσετε.
Είμαστε όλοι ίσοι σ' αυτόν τον όμορφο πλανήτη.
Ο Έρικ πέθανε!
Τον έσφαξα.
Και θα έχετε την ίδια μεταχείριση αν μείνετε.
Μαχαιριά.
-Μαχαιριά. -Μισθοφόροι!
Εγώ, ο Τίνταρο,
αγοράζω τις υπηρεσίες σας με αυτό.
Το πρώτο σας καθήκον είναι να υπακούετε σε κάθε εντολή
από τη νόμιμη ιδιοκτήτρια της βίλας, τη Στρατίλια.
Θα είναι η βασίλισσά σας.
Στρατίλια, έλα εδώ να δουν την ομορφιά σου.
Δείτε την ομορφιά της.
Φύγετε.
-Είπα, φύγετε. -Φύγετε!
-Δεν μπορείτε να μας νικήσετε. -Ναι!
Σκοτώστε τους!
Το σκέφτονται.
Είσαι καλά;
Ναι.
Νιώθω τέλεια, ευχαριστώ.
Μάλλον η λεπίδα μού έγδαρε τον πνεύμονα, οπότε θα είμαι καλά το πρωί.
Έχω δύο πνεύμονες.
Γιατί γελάς; Τι έχεις πάθει, γαμώτο;
Δεν…
Ελάτε!
Ξανά!
Ελάτε, καθάρματα!
Ο πολιορκητικός κριός.
Μπαίνουμε!
Ένα διαβόητο εργαλείο πολέμου.
Ή ίσως να έχουν κάποιον γίγαντα.
-Κοντεύουμε! -Οι προσπάθειές μας ήταν μάταιες.
Φίλοι,
πολλοί στρατιωτικοί ηγέτες στην ιστορία είχαν την τιμή να μεταφέρουν το μήνυμα
που θα σας μεταφέρω.
Θα πεθάνουμε όλοι.
Όχι.
Οι προσευχές σπάνια είναι αποτελεσματικές
και συχνά εξοργίζουν τις Μοίρες
που δούλεψαν σκληρά για να κανονίσουν ενδιαφέροντες θανάτους.
Πρέπει να υποχωρήσουμε.
Ας κρυφτούμε κάτω, ενώ λεηλατούν τα ευγενή μας πλούτη,
και ας τα φέρουμε βόλτα με τα λίγα λεπτά ζωής που απομένουν.
Μαζί θα το βάλουμε στα πόδια με γενναιότητα.
Ένα, δύο, τρία!
-Πάνφιλο; -Ναι, καλή μου;
-Τι κάνεις; -Θέλω να μείνω εδώ για να το δω.
-Δεν φοβάσαι; -Φαίνομαι φοβισμένος;
Σε ερωτεύομαι;
Δεν θα πετύχαινε. Είμαι παντρεμένος.
-Εντάξει. -Εντάξει.
Στρατίλια, από εκεί.
-Από δω. -Τι;
Από εκεί.
Από δω.
Γρήγορα.
Λιτσίσκα ή Φιλομένα;
Θεέ μου!
Είσαι μικροκαμωμένη…
σαν φίδι.
Ευχαριστώ.
Η μητέρα μου χωρούσε στον δίσκο του Ευαγγελισμού.
-Ο Θεός να την αναπαύσει. Φιλομένα! -Τι;
Συγγνώμη που δεν σε πίστεψα όταν είπες ότι δεν είσαι υπηρέτρια.
Το καταλαβαίνω τώρα, φυσικά.
Είναι προφανές.
Έχεις κάποια ομορφιά, έτσι;
Κάτι που μια υπηρέτρια δεν θα μπορούσε να διαχειριστεί.
Όπως η Μίσια;
Ακριβώς!
Μπορούμε να βοηθήσουμε η μία την άλλη. Φιλομένα!
Σταμάτα!
Έχω κόπρανα με πετράδια.
Κυρίες, σταματήστε!
Σταματήστε!
Δόξα τω Θεώ. Αυτή που χρειαζόμουν περισσότερο.
Μπορούσαμε να φύγουμε. Είχαμε μια ευκαιρία.
Παρηγορήσου μ' αυτό. Ο Γιάκοπο είναι γεροδεμένος.
Ίσως τον προσλάβουν ως στρατιώτη αν ορφανέψει.
Ευχαριστώ.
Νόμιζα ότι χωρικοί μπορούσαν να μας υπερασπιστούν.
-Εγώ μας παρέσυρα. -Όχι, φεύγαμε.
Αλλά γύρισα για να διεκδικήσω τη βίλα για τον γιο μου.
-Τι αλαζονεία. -Δεν ήταν αλαζονεία, μα δικαιοσύνη.
Δικαιοσύνη. Η βίλα είναι δική του.
Μην κατηγορείς τον εαυτό σου επειδή τα τέρατα θέλουν να την κλέψουν.
Με εξοργίζει που νομίζεις ότι έκανες κάποιο λάθος.
-Απογοήτευσα τον γιο μου. -Όχι.
Του έδωσες τα πάντα.
Και πάνω απ' όλα αγάπη.
Είναι ευλογημένος.
Το καταλαβαίνεις, Γιάκοπο;
Ευλογημένος.
Έλα. Να.
Σήκω. Πάρ' το. Έλα, φόρεσέ το.
Βοήθησέ τον να το φορέσει.
Είσαι ο στρατηγός τώρα. Ορίστε.
Φαίνεται γελοίο. Βγάλ' το.
Δεν το χρειάζεσαι. Είσαι μια χαρά.
Εντάξει;
-Δεν είναι πανώλη, μα μαχαίρι. -Δεν μπορείς να είσαι σίγουρος.
Ψάξτε στα δωμάτια. Μαζέψτε ό,τι έχει αξία.
Σκοτώστε όποιον συναντήσετε.
Είναι αμαρτωλοί.
Χαίρομαι που σε βλέπω, Μίσια.
Κι εγώ ανακουφίστηκα, υποκόμισσα.
-Ανησυχούσα ότι με μισούσες. -Δεν θα μπορούσα να το κάνω.
Η Φιλομένα, έτσι; Είναι…
Είναι όμορφη.
Ναι, είναι.
Είστε κοντά;
Ναι, το ελπίζω.
Είστε καλά, υποκόμισσα;
Έφαγα κάτι που μου έπεσε βαρύ.
Πάμε.
Δεν αγαπούσε απλώς τις μέλισσες, τις σεβόταν.
Ο Καλαντρίνο ήταν υπέροχος.
Γι' αυτό ανυπομονούσα να γίνετε φίλοι.
Θα τον βγάζατε από το καβούκι του.
-Ανάθεμά τους! Θεέ μου! -Ίσως μας ακούσουν.
Δεν με νοιάζει.
Γιατί θα βρούμε έναν τρόπο να τους νικήσουμε τώρα αμέσως τώρα.
Ας σκεφτούμε μερικές ιδέες. Σκεφτείτε. Ποιος έχει ιδέες;
-Μια ιδέα, να παραδοθούμε. -Ας μην αρχίσουμε έτσι.
Τι επιλογή έχουμε, φίλε;
Όλοι θέλουμε να ζήσουμε, με τον δικό μας παράξενο τρόπο.
Καλύτερα να πεθάνεις, Αριγκούτσο, παρά να γλείψεις τις μπότες τους.
Τέρμα το γλείψιμο μπότας!
Σιρίσκο, δεν έχουμε επιβιώσει τόσο καιρό λόγω υπερηφάνειας.
Ίσως ήρθε η ώρα να δώσεις μια ευκαιρία στην υπερηφάνεια, φίλε.
Εντάξει. Ποιος έχει ιδέες;
Ποιος έχει ιδέες; Ιδέες. Ελάτε.
Ίσως μπορούμε να τους παρασύρουμε.
Μπορούμε να τους παρασύρουμε κάπου. Ωραία. Καλή αρχή. Ναι!
Κι άλλο. Ας συνεχίσουμε. Ναι.
Θα κάνουμε τους πεθαμένους και θα τους μαχαιρώσουμε.
Αυτό θα μας οδηγήσει σε καλή κατεύθυνση.
Κάτσε. Για να δω τα νεκρά πρόσωπά σας.
Κάντε όλοι τους πεθαμένους. Ναι.
Εντάξει. Ας μην το κάνουμε. Κακή ιδέα.
Προοδεύαμε. Μπορούμε να το κάνουμε μαζί!
Μπορούμε να κάνουμε τα τέρατα.
Τι;
Πάρε κάποιον.
Μα τι κάνει;
Ναι. Τρέμουν την πανώλη.
Ούτε εγώ την πολυσυμπαθώ.
Η Νέιφιλε ήταν η αγαπημένη μου.
Είχε πλάκα.
Είχε πολλή πλάκα.
Μετά πέθανε. Δεν έχει πλάκα πια.
Θλίψη είναι αυτό;
Είτε ελευθερία είτε παραφροσύνη.
Όπως και να 'χει, είναι κάτι
που νιώθω πολύ έντονα.
Κι εγώ νιώθω πολύ ελεύθερη.
Αδέσμευτη.
Ναι. Είναι λογικό.
Θα πεθάνουμε.
Σε κάνει να θες να γείρεις το πιγούνι σου για την τελευταία γροθιά.
Θες να πεθάνεις;
Δεν θες να είσαι ελεύθερη;
Τι σε κρατάει εδώ;
Όχι!
Άσε με!
Ναι, αρκετά με τα πλούτη.
-Όχι! -Πού είναι οι κυρίες;
-Η Φιλομένα ήταν; -Μάλλον.
Τι; Περιμένεις να ζήσει;
-Δεν το είχα σκεφτεί. -Μην αρχίζεις τώρα, καλή μου.
Ναι.
-Τι έχεις εκεί; -Ένα γουρούνι.
-Θα με βοηθήσεις να κατέβω; -Στις υπηρεσίες σου.
Αν και…
μπορείς να φύγεις.
Κανείς δεν φυλά την πόρτα.
Θες να φύγεις από δω, έτσι;
Ελευθερώσου.
Γίνε κυρία.
Ή πόρνη. Ή κλόουν του δρόμου.
Ή όποια θέλεις.
Τελικά,
η αγάπη είναι βάρος.
Θα τη σώσω.
Καταλαβαίνω.
Πότε έγινε ο Πάνφιλο καταπληκτικός;
Περάστε.
Δεν βλέπεις; Δεν έχει νόημα…
Είμαι το γουρούνι!
Ναι!
Μην αγγίξεις το αυγό μου!
Μην το αγγίξεις! Γουρουνάκι.
Πού είναι το γουρουνάκι;
Πού είναι;
Είμαι το γουρούνι!
Μην αγγίξεις το αυγό μου.
Η αγάπη είναι βάρος.
Ένα γι' αυτόν και ένα για αυτόν.
Βοήθεια!
Λιτσίσκα, πάλι με έσωσες.
Ναι, χαζή σκύλα.
Η αγάπη έχει μακριά νύχια.
Μάλλον ήρθε το τέλος για μένα.
Τίνταρο;
Ναι;
Έχουμε περάσει τόσα πολλά τις τελευταίες μέρες.
Δεν μ' αγαπάς.
Την αγάπη σου δεν την απαιτεί η αγάπη μου.
Δεν ξέρεις τίποτα για μένα.
-Νομίζω ότι σε ξέρω καλύτερα από άλλους. -Ίσως, αλλά…
Ξέρω ότι σου έδωσαν λίγα
και σου στέρησαν πολλά.
Σωστά;
Ναι.
Το μόνο που ζητώ…
είναι να μ' αφήσεις να σου δώσω ό,τι μπορώ,
ό,τι έχω.
Δεν είναι πολλά τώρα,
μα κάνε μου την τιμή.
-Το κολιέ ανήκε… -Θα το πάρουμε.
Θαυμάσια.
Γιάκοπο.
Χάρηκα που ήμουν φίλος σου.
Αν και στην κρυφή μου καρδιά,
ήλπιζα μια μέρα να με δεις ως πατέρα.
Θα το έκανες αυτό;
Θα με θεωρούσες πατέρα σου;
Πες ναι.
Ναι.
Θεέ μου, νόμιζα πως θα πέθαινα.
Πώς καταλαβαίνεις την τελευταία ανάσα;
Έχουμε περάσει χειρότερα, κυρά μου.
Τότε που το καπέλο σας έριξε το ερμάριο του πατέρα σας;
Θεέ μου.
-Θύμωσε πολύ. -Πολύ.
Έχεις δίκιο, Μίσια. Μαζί μπορούμε να κάνουμε τα πάντα.
Τα πάντα.
Μίσια;
Ο τρόπος που με αγαπάς…
Με αγαπάς ό,τι κι αν κάνω.
-Το μεγαλύτερο δώρο που έχω λάβει. -Ευγενικό εκ μέρους μου.
Δεν πρόκειται να σε αφήσω
για όσο ζω.
Κατάλαβα ότι είναι η πιο αληθινή αλήθεια.
Ναι.
Μίσια.
Έρχονται;
Ναι.
Αυτό ήταν;
Ναι.
Είπες ότι δεν θα έφευγες χωρίς τη Μίσια.
Έκανε την επιλογή της.
Μπορούμε να σκεφτούμε μια ιδέα που μπορεί να βοηθήσει; Σας παρακαλώ;
Αριγκούτσο.
Βρήκες ένα σπαθί.
Αυτό είναι χρήσιμο. Ίσως βοηθήσει.
Είχες δίκιο.
Προσπάθησα να παραδοθώ μόλις τώρα
σε έναν μισθοφόρο στον διάδρομο.
Ποιος να το φανταστεί!
Με δολοφόνησαν.
Όχι.
Σιρίσκο, μην κατηγορείς τον εαυτό σου.
Αν και προφανώς…
Όχι.
Σε παρακαλώ.
Όχι.
Ακούστε το σχέδιο.
Θα μπείτε σ' αυτό το βαρέλι,
θα το σφραγίσω, και δεν θα μάθουν ποτέ ότι είστε εκεί.
-Εντάξει; -Εντάξει.
-Προσέξτε τα πόδια σας. -Εντάξει.
Πάμε.
Θα ορκιστώ υποταγή στους άντρες πάνω.
Είμαι γεννημένη υπηρέτρια.
Ναι, είσαι.
Και θα προσποιηθώ ότι είμαι δική τους υπηρέτρια, όχι δική σας.
Και όταν όλα ησυχάσουν, μέσα στη νύχτα,
θα έρθω εδώ κάτω και θα σας βγάλω έξω.
Και θα φύγουμε μαζί κρυφά.
Μίσια.
Ευχαριστώ.
Και ίσως τότε να φέρεις και λίγο φαγητό;
Θα πεινάσω εδώ μέσα.
Φυσικά, υποκόμισσα.
-Εντάξει. -Εντάξει.
Εντάξει.
Μίσια;
Τι θα έκανα χωρίς εσένα;
Δεν θα το μάθουμε ποτέ.
Τώρα, γιατί δεν τραγουδάτε ένα τραγουδάκι
για να ηρεμήσετε και να περάσει η ώρα;
Η τουλίπα και η μηλιά
Κάθονταν ήρεμα στο χωραφάκι
-Εκεί πέρα, μέσα από τη μουριά -Εκεί πέρα, μέσα από τη μουριά
-Πέταξε ένα σπουργιτάκι -Πέταξε ένα σπουργιτάκι
Η τουλίπα και η μηλιά
Κάθονταν ήρεμα στο χωραφάκι
Εκεί πέρα, μέσα από τη μουριά
Πέταξε ένα σπουργιτάκι
Τι θα κάνω χωρίς εσένα;
Κάθονταν ήρεμα στο χωραφάκι
Εκεί πέρα, μέσα από τη μουριά
Πέταξε ένα σπουργιτάκι
Μπορούν να μας εμποδίσουν από το να ζήσουμε εδώ και να φύγουμε…
μα μπορώ να κάψω αυτό το μέρος ολοσχερώς.
Θα το κάψω ολοσχερώς.
Ποιος είναι μαζί μου;
Κανείς δεν θα έχει αυτήν τη βίλα.
Μόνο τα πτώματα μας!
Κάψου!
Εντάξει. Θα το αφήσω εδώ.
Ελάτε!
Θεέ μου, το κελάρι καίγεται.
Έχουμε γιορτή;
Δική μου ιδέα ήταν να κάψω αυτό το μέρος!
-Δεν γίνεται να μείνουμε. -Ας πολεμήσουμε μέχρι θανάτου.
-Μπορώ να μας οδηγήσω στη μάχη. -Δεν έχω όρεξη.
Αν όχι ο ένας για τον άλλον…
για τι άλλο αξίζει να παλέψουμε;
Νομίζω ότι μπορώ να σας βγάλω από δω.
Ορίστε. Άσ' το εκεί κάτω.
Ας πάρουμε κι άλλα.
Αγάπη μου…
θέλω τη βοήθειά σου.
Δεν μπορώ να πεθάνω χωρίς εσένα.
-Τώρα! -Φύγετε!
Φύγετε!
Γρήγορα! Πάμε!
Πάμε!
Άρχοντά μου!
Γρήγορα!
Πάμε! Γρήγορα!
Πανώλη!
Υποχώρηση! Πανώλη!
-Πανώλη! -Αδερφέ.
Αντίο, φίλε μου.
Πανώλη!
-Πανώλη! -Πανώλη!
Στρατίλια!
Γιάκοπο. Να την προσέχεις.
Πανώλη!
Τοξοβόλοι!
-Πανώλη! -Τοξότες!
Εντάξει, λοιπόν.
Γιάκοπο!
Θα σε σώσω!
Γιάκοπο! Όχι!
Σκοτώστε τους όλους!
Ελάτε! Πάμε.
Νόμιζα ότι θα καιγόταν.
Είναι από πέτρα.
Βλάκα.
Μου θυμίζεις τον πατέρα σου.
Θεέ μου. Δεν το πιστεύω ότι ζήσαμε, έτσι;
Πρέπει να το πιστέψω, αλλιώς θα ήμουν νεκρός.
Νέο κεφάλαιο!
-Νόμιζα ότι θα γυρνούσαμε στο χωριό σας. -Όχι, θα βρούμε άλλο μέρος.
-Να έρθω μαζί σας; -Όχι.
Ναι, εντάξει. Αντίο.
Σιρίσκο.
Μη λυπάσαι.
Όπως είπες, επιβιώσαμε.
Τα καταφέραμε.
Ναι. Τα καταφέραμε.
Τα καταφέραμε.
-Τα καταφέραμε. -Ναι.
-Ναι.
Εντάξει.
Κλάψαμε για τα καλά.
Ελάτε, πάμε!
Σηκωθείτε.
-Σήκω, περιστέρα μου. -Όχι.
Σήκω, περιστέρα μου!
Καλώς ήρθατε.
Η σπηλιά μας με τη Λιτσίσκα.
Ό,τι είναι δικό μας είναι δικό σας, αλλά να προσέχετε την Κακιά Βιτρούκια.
-Ποια είναι η Βιτρούκια; -Μια μάγισσα της νύχτας.
-Μάγισσα της νύχτας; -Ναι.
Βιτρούκια Ο διάβολος καταράστηκε το όνομά σου
-Όχι. -Ο διάβολος καταράστηκε το όνομά σου
Βιτρούκια Ο διάβολος καταράστηκε το όνομά σου
-Βιτρούκια! -Βιτρούκια
Ο διάβολος καταράστηκε το όνομά σου
-Ο διάβολος καταράστηκε το όνομά σου -Βιτρούκια!
Λες να έζησε;
Ο μπαμπάς;
Ναι.
Ελπίζω όχι. Θα ήταν έξαλλος μαζί μου.
Πρέπει να το μάθουμε.
Ναι.
Σ' αγαπώ…
παρά τον εαυτό μου.
Σ' αγαπώ πιο πολύ,
παρά το τίποτα.
Θα το βουλώσετε;
Ο Τζιανέλο καβάλησε την Περονέλα όπως καβαλά ο επιβήτορας τη φοράδα.
Στρώθηκε στη δουλειά που έπρεπε να γίνει.
Μίσια!
Στο τέλος, ο Τζιανέλο κέρδισε δύο βραβεία εκείνη τη μέρα.
Την ερωτική αγκαλιά της συζύγου του υδραυλικού
και μια δωρεάν μπανιέρα όπως πάντα ονειρευόταν.
-Πολύ καλό. -Μπράβο.
Πολύ καλό.
Σιρίσκο, σειρά σου.
-Δύσκολα θα το ξεπεράσω. -Ο Τίνταρο πέθανε.
Ναι, όντως.
Όπως και ο Πάνφιλο.
Καλοσύνη του Πάνφιλο.
Είναι λυπηρό να πεθαίνεις.
Ναι, είναι.
Δεν μπορείς να κάνεις κάτι γι' αυτό.
Για τον θάνατο ή τη λύπη;
Και τα δύο.
Μπορείς να πάρεις ένα πορτοκάλι.
-Έτσι. Θέλετε; -Δώσ' μου. Ναι.
-Τι άλλο έχεις; -Κυρίως πορτοκάλια.
-Θα πάρω ένα. -Έχω πολλά.
-Όχι. Δεν πεινάω τώρα. -Θεέ μου.
Θα μου δώσεις λίγο;
Πες μας μια χαρούμενη ιστορία.
Χαρούμενη;
Της Μίσια ήταν χαρούμενη.
Για να δούμε. Μια ιστορία αγάπης;
-Θέλετε μια ιστορία αγάπης; -Ναι.
Ναι.
Πριν από καιρό, οι χωρικοί του Σαλούτσο
ζήτησαν από τον μαρκήσιό τους, έναν ορκισμένο εργένη,
να παντρευτεί για να αποκτήσει κληρονόμο.
Δεν του άρεσε πολύ αυτή η ιδέα.
Αλλά συμφώνησε υπό έναν όρο.
Θα διάλεγε εκείνος τη γυναίκα του,
και οι χωρικοί θα συμφωνούσαν όποιο κι αν ήταν το αποτέλεσμα.
Πήγε στο χωριό και διάλεξε την πιο όμορφη γυναίκα,
η οποία ήταν και η πιο φτωχή.
-Γιατί; -Οπότε…
-Δεν έφτασα ακόμα εκεί. -Συγγνώμη.
Υποτιτλισμός: Γκέλη Τόγια