Ano, nakita n'yo ba?
Naglalaro kami.
Sasabihin ko, "Ako ang baboy." Sasagot kayo…
Wag mong hawakan ang itlog niya!
-Tama. -Wag mong hawakan ang itlog niya.
Malakas pa, mga mahihirap.
-Mas masigla pa. -Malakas pa.
-Masaya 'to pag nakuha n'yo na. -Oo.
Ayusin n'yo at walang lalayo.
Hindi, dito.
Arriguccio, ikaw dapat ang maging baboy.
-Oo nga! -Oo.
-Salamat, Stratilia, pero… -Sige na.
Arriguccio, ikaw ang baboy!
Arrigooch, magugustuhan mo 'to!
Bagay na bagay sa 'yo 'to.
Kunin mo 'tong itlog. Sige, simula na!
-Ako ang baboy. -Wag mong hawakan ang itlog niya!
Wag mong hawakan!
Arriguccio, mali 'yan. Ganito dapat, o.
Umigik ka. At dapat habulin mo kami.
Kukunin n'yo ang itlog ko dahil ako ang baboy!
Wag n'yong hawakan ang itlog niya!
Di n'yo ako mahuhuli!
Eto na! Eto na ang itlog ko!
-Di mo ako mahuhuli! -Eto na ang itlog!
-Ako ang baboy! -Wag mong hawakan ang itlog niya!
Tao po!
Nandiyan na ang mga mersenaryo!
-'Yong espada. -Mga sundalo, humanda kayo.
May kasamang pagsubok ang villa, pero ipapanalo natin 'to.
Tama.
Ang alam ng mga mersenaryong 'to, guwardiyado ang villa.
May depensa kami! Guwardiyado kami!
-Tama. -Ang tatanga natin.
Nasa atin ang alas. Nasa bundok tayo, may bakod,
matataas na pader, may tubig at pagkain,
at kung ano-ano pa.
Kaya natin silang pigilan nang hanggang…
limang taon.
-Limang taon! -Tama!
Kung may kasamang kanibalismo, anim.
Hanggang sa umalis sila at maghanap ng ibang mabibiktima.
-Diyos ko. -Mga kasama.
Ihanda ang mga armas.
Senyor Tindaro, dekorasyon lang ang sibat ko.
Puwede na 'yan.
Hay, naku. Si Licisca lang pala.
Papasukin mo siya.
Alisin mo.
Nakita mo 'yong mga mersenaryo? Ilan sila?
Aray!
Nakita mo ba si Pampinea?
Licisca, sandali!
Licisca, teka lang.
-Licisca. -Layuan mo ako, puwede ba?
Saan ka ba pupunta?
Sa daanan ng mga puta.
Nasa bakod na sila.
Sabi ni Tindaro, aantayin lang nating umalis sila.
Sino, 'yong henyo sa digmaan?
Nagkakamali siya. Pero, sige, sana magawa n'yo.
Sige.
Alam ko masama ako, pero…
nagbabago naman ako, di ba?
At kapatid mo ako.
Oo, alam ko na wala lang 'yon dati,
pero meron na ngayon, basta…
bigyan mo ako ng pagkakataon.
Sa buong buhay ko, naranasan kong malayo
ng dalawang araw sa 'yo.
No'ng araw na tinulak kita sa tulay at no'ng dumating ako dito.
May nagkagusto sa akin, nagawa ko ang gusto ko,
at tinrato ako ng lahat na bilang tao.
Tapos biglang sumulpot ka na naman para hilahin ako pabalik sa pagsisilbi.
Hindi kita dapat tinulak sa tulay.
Pinugutan na lang dapat kita ng ulo.
Teka, sandali lang.
Binago ako ng pagtira ko dito kasama ka.
Binago ako ni Misia…
Kahit magbago ka,
kahit pa 'yang pagkakagusto mo kay Misia…
Hindi ko lang siya gusto.
Mahal ko siya.
Sana nga magmahal ka ng iba bukod sa sarili mo.
Diyos ko. Hindi puwede 'to.
Sabi ni Licisca nasa bakod na raw sila.
-Problema 'to. -Hindi, hindi.
Mahigit 200 taon na ang bakod na 'yon. May oras pa tayong magpakulo ng langis.
Nakapasok na sila!
-Sirisco! -Hindi!
Ayun.
Diyos ko.
Nasa 30 sila. At matatangkad sila.
Sige!
Pumuwesto na kayo! Malamig na langis ang gagamitin natin!
Malamig na langis!
Ito, o.
Di ko alam na malakas ka pala.
Salamat.
Ganitong-ganito ang pinangarap ko.
Mga kaibigan, tao po!
-Hindi. -Diyos ko.
Hay, naku. Ano ba naman 'to?
Mga kaibigan?
Ang saya ko na sana, e!
-Misia, kumalma ka. -Mga kaibigan!
May magandang balita ako.
Nakipagkasundo ako sa ginoong ito at sa mga kasama niya.
Maayos naman siyang kausap kahit mukhang sanggano siya.
Puwede kayong pumasok basta't dala ninyo ang puting bandila!
-Ano? Wag! -Bakit?
Ibaba ninyo ang mga armas ninyo at maghintay kayo…
Ano ba 'to?
…habang binababa namin ang matibay naming depensa.
Sige, mukhang maganda 'yan.
Sige, ibaba n'yo na 'yan.
-Ibaba n'yo na. -Hindi! Papatayin niya ako.
-Ibaba n'yo na 'yan! -Ibaba na 'yan!
Bitawan n'yo na 'yan. Ibaba n'yo!
-Nakababa na. -Ibaba n'yo!
-Masaya ka na? -Papatayin niya…
Patay.
Buwisit.
Sige, maghanda na kayo. Calandrino, sa pinto ka.
Ba't ang lakas mo?
Sige na, Calandrino.
Sa wakas.
Sirisco.
Tindaro.
Kayong lahat. Kumusta?
Ito ang heneral ng Disipulo ng Kaayusan.
Siya si Eric.
Nakakatawa nga, e.
Taga-Gaul siya.
Nagkataong nakasalubong ko siya kaya naisip ko,
"Uy, makakatulong ako sa mga kaibigan ko."
Ang kailangan lang natin, ang hinihingi lang nila,
ay ang dote ko.
Saan mo itinago?
Sige, sa totoo lang, noong pinalayas ako, dala ko ang dote ko, kaya…
Ano? Paano?
Di na mahalaga 'yon.
Ang sinasabi ko, kinuha 'yon ni Licisca sa akin.
Kung ibabalik niya 'yon, wala tayong magiging problema.
Nalulutas ng pera ang lahat.
Licisca?
Kumusta ang mata mo?
-Mahal ko. -Di ko makita si Jacopo.
Ano?
Wag kang mag-alala, malakas siya.
Damit ko ba 'yan?
Akin na 'to ngayon.
-Maganda siya. -Salamat.
-Para kang phoenix. -Oo na.
Maganda, hindi ba?
Sige.
Sabihin mo sa kanila na dapat nila akong patawarin
at ibigay sa akin ang villa.
Eric, salamat.
Sabihin mo lang na akin na ang villa para makapagpaalam na tayo.
Alam kong maraming tagapagtanggol ang Villa Santa.
Alam kong malalakas kayo.
Tatapusin ko na ang usapan natin at kukunin ko ang villa para sa grupo ko.
Kukunin ng mga tauhan ko ang kayamanan na sumira sa inyong mga kaluluwa,
at papatayin nila kayo.
Sandali, Eric. Eric!
-Hindi 'yan ang usapan natin. -Oo, hindi nga.
Laban!
Arriguccio! Huwag!
-Huwag! -Jacopo!
Akin ang villa na 'to!
-Jacopo, bumalik ka! -Sandali.
-Bumalik ka. Kaibigan kita. -Halika nga dito.
Hoy, wala ka dapat ganyan!
Harapin mo ako!
Tumingin ka kay Medusa!
Hindi!
Peke yata ang baluting 'to.
-Calandrino! -Diyos ko!
Hawakan mo 'to.
Mamamatay ka!
Diyos ko.
Ano? Wala man lang palakpakan?
-Mahusay. -Oo nga!
Napakahusay.
Nagawa natin.
-Oo! -Nagawa natin.
-Ang galing, a. -Salamat.
Magaling!
Patay na ba ako?
Aminin n'yo…
Ginawa ko ang makakaya ko para makatulong, di ba?
Buhay pa ba ako? Aray.
Pinuslit mo sa kanya 'yong dote, di ba?
Hindi ba?
Ano'ng gagawin ko, hayaan lang siyang magutom?
Dote niya 'yon.
Akala ko maiintindihan mo dahil mayaman ka rin.
Inutusan ka niyang pumatay ng tao.
Narinig n'yo siya. Nakipagkasundo siya para iligtas tayo.
-Matalino siya… -Nakatatak na siya sa utak mo.
Lagi mo siyang mamahalin, hindi ba?
Galit sa akin si Licisca.
Dapat magalit ka rin kay Pampinea. Ba't di mo magawang magalit sa kanya?
Isang buwan ka lang naging tagasilbi tapos akala mo nagbago ka na.
Pero hindi.
Isang mukha lang ng tao ang nakikita mo.
Walang nakaraang nakatatak.
Hindi lang iisa ang mukha ng pagmamahal.
Mahigpit ang kapit nito.
Pero siguro nga hindi mo naiintindihan 'yon, hindi ba?
Tama na ang usapang-babae. Kausapin natin ang mga kalaban.
-Hindi. -'Yong mga natira sa kanila.
-Tama na. -Handa ako.
-Tumigil ka. -Handa akong lumaban.
Tumigil ka na.
Napakausay mo. Isa kang sundalo.
-Tama na. -Tingnan mo.
Handa na ako.
Magtalik tayo mamaya.
-Tama na, puwede? -Alam na nila ngayon.
Nakalimutan ko 'yong trumpeta.
Makinig kayo, mga mersenaryo.
Makinig kayo.
Nabubulagan kayo ng kasakiman at kasamaan,
pero may magandang balita ako.
Puwede ninyong alisin ang mga pasanin ninyo ngayon.
Hindi natin kailangang mag-away.
Pantay-pantay tayong lahat sa magandang planetang 'to.
Patay na si Eric!
Sinaksak ko siya!
At mangyayari din sa inyo 'yon kung hindi kayo aalis.
Saksak dito, saksak doon.
Saksak, saksak.
Mga mersenaryo!
Ako si Tindaro,
at binibili ko ang serbisyo ninyo gamit ito.
Ang unang gawain n'yo ay sundin ang bawat utos
ng may-ari ng villa na 'to, si Stratilia.
Siya ang magiging reyna ninyo.
Stratilia, halika rito para makita nila ang ganda mo.
Pagmasdan ninyo ang ganda niya.
Umalis na kayo.
-Sabi nang umalis na kayo. -Umalis na kayo!
-Hindi n'yo kami matatalo. -Oo!
Patayin sila!
Pinag-iisipan nila.
Ayos ka lang ba?
Oo.
Maayos naman ang pakiramdam ko.
Nadaplisan lang ang baga ko, bubuti rin ako kinabukasan.
Dalawa ang baga ko.
Ba't ka tumatawa? Ano'ng problema mo?
Hindi ko…
Sige pa!
Lakasan n'yo pa!
Ang pambayo.
Papasok na kami!
Kilalang gamit sa digmaan.
O baka may higante sila.
-Malapit na! -Walang saysay ang mga ginawa natin.
Mga kaibigan,
maraming pinunong militar sa kasaysayan ang ikinarangal na ihatid ang mensahe
na sasabihin ko ngayon.
Tagumpay.
-Nagawa natin. -Malapit na.
Mamamatay na tayo.
Hindi.
Ipinapaalala ko lang na di epektibo ang dasal,
at madalas, ikinagagalit pa ng mga engkanto,
na nagpakahirap mag-isip ng kakaibang pagkamatay para sa mga tao.
Wala nang ibang paraan kundi umurong.
Magtago tayo sa ibaba habang ninanakaw nila ang yaman natin
at doon natin pagtiisan ang natitira pang oras natin.
Sama-sama tayong tumakas.
Isa, dalawa, tatlo!
-Panfilo? -Ano 'yon?
-Ano'ng ginagawa mo? -Gusto kong makita ang mangyayari.
-Di ka ba natatakot? -Mukha ba akong takot?
Nahuhulog na ba ako sa 'yo?
Magpapahinga muna ako.
Di puwede. May asawa na ako.
-Sige. -Sige.
Stratilia, doon.
-Dito, dito. -Ano?
Doon.
Dito.
Bilis.
Licisca o Filomena?
Diyos ko.
Ang liit mo.
Para kang ahas.
Ay, salamat.
Kasya nga ang katawan ng nanay ko sa malaking bandehado.
Sumalangit nawa siya. Filomena!
Ano?
Patawad kung di ako naniwala no'ng sinabi mong di ka tagasilbi.
Nakikita ko na ngayon.
Halata naman, e.
May taglay kang ganda, di ba?
Ganda na walang-wala…
sa isang tagasilbi.
Tulad ni Misia?
Tama!
Puwede tayong magtulungan. Filomena!
Tumigil ka!
May mga alahas ako sa dumi ko.
Magsitigil kayo!
Tama na!
Salamat sa Diyos. Buti na lang.
Umalis na lang sana tayo. May pagkakataon na tayo, e.
Ito na lang ang isipin mo.
Malakas na bata si Jacopo,
at baka gawin nila siyang sundalo sakaling maulila siya.
Salamat.
Ako ang nakaisip na maipagtatanggol tayo ng mahihirap na 'yon.
-Kasalanan ko 'to. -Hindi, paalis na kami.
Pero bumalik pa ako para kunin ang villa para sa anak ko.
-Dahil sa kayabangan ko. -Hindi kayabangan 'yon kundi hustisya.
Hustisya. Sa kanya ang villa.
Wag mong sisihin ang sarili mo dahil sa masasamang gustong nakawin ito.
Nagagalit ako dahil iniisip mong nagkamali ka.
-Binigo ko ang anak ko. -Hindi.
Binigay mo sa kanya ang lahat.
At higit sa lahat, ang pagmamahal.
Masuwerte siya.
Naiintindihan mo, Jacopo?
Masuwerte ka.
Uy, eto, o.
Tumayo ka. Kunin mo ito. Isuot mo.
Tulungan mo siyang isuot 'to.
Ikaw na ang heneral ngayon. Ayan.
Hindi bagay, hubarin mo.
Kayang-kaya mo kahit wala 'yan.
Naiintindihan mo?
Di 'yan salot, sinaksak siya.
Wag kang magpakasigurado.
Halughugin ang mga kuwarto. Kunin lahat ng may halaga.
Patayin lahat ng makikita ninyo.
Makasalanan sila.
Masaya akong makita ka, Misia.
Masaya din akong makita ka, biskondesa.
-Akala ko galit ka sa akin. -Naku, hindi mangyayari 'yon.
Si Filomena pala? Ano siya…
Maganda siya.
Oo nga.
Malapit kayo sa isa't isa?
Oo, sana nga.
Ayos ka lang, biskondesa?
May kinain akong hindi dapat.
Bilis.
Di lang niya basta gusto ang mga bubuyog, nirerespeto niya ang mga 'to.
Mabuting tao si Calandrino.
Kaya nga umaasa akong magiging magkaibigan kayo.
Para di siya tulog nang tulog.
Lintik ng mga lalaking 'to! Naku!
Baka marinig tayo.
Wala akong pakialam.
Dahil mag-iisip tayo ng paraan kung pa'no sila matatalo.
Sige, mag-isip tayo. Isip.
Sino ang may naiisip?
Ang naiisip ko, sumuko na tayo.
Wag naman 'yan.
Ano pa ang magagawa natin?
Lahat tayo, gusto nating mabuhay sa paraang gusto natin.
Mas mabuti pang mamatay, Arriguccio, kaysa maging sunud-sunuran sa kanila.
Tama na ang pagiging sunud-sunuran!
Sirisco, di tayo umabot nang ganito katagal dahil sa pagmamataas.
Baka oras na para magmataas tayo, kaibigan.
Sige, may naisip na kayo?
Sino'ng may naisip? Mag-isip kayo.
E, kung lansihin natin sila.
Tama, lansihin natin sila. Oo, maganda 'yan.
Sige pa, mag-isip pa kayo. Sige pa.
Magpatay-patayan tayo, tapos saksakin natin sila.
Ayan! Mukhang maganda 'yang naisip mo.
Maupo ka. Patingin ng mga itsura n'yo pag patay.
Sige, magpatay-patayan kayo. Sige.
Wag na lang kaya 'yan. Mukhang di maganda.
Makakaisip din tayo. Kaya natin 'to!
E, kung magpanggap tayong mga halimaw?
Ano?
Magsama ka ng isa.
Ano'ng ginagawa niya?
A, oo. Takot na takot sila sa salot.
Kahit ako rin naman.
Si Neifile ang pinakagusto ko.
Masayang kasama.
Oo, sobrang saya.
Tapos namatay siya. Kaya hindi na masaya.
Kalungkutan ba 'yan?
Baka kalayaan o kabaliwan.
Kahit alin pa do'n,
ramdam na ramdam ko 'yon.
Pakiramdam ko rin malaya na ako.
Walang sabit.
Oo nga, tama.
Mamamatay na tayo.
Parang gusto mo na lang maging masaya hanggang sa mga huling sandali.
Gusto mo bang mamatay?
Ayaw mo bang maging malaya?
Ano pa ang meron dito para sa 'yo?
Wag!
Bitawan mo ako!
Sige, tama na sa mga kayamanan.
-Wag! -Nasaan ang mga babae?
-Si Filomena ba 'yon? -Mukha nga.
Ano? Umaasa ka bang mabubuhay siya?
Hindi ko naisip 'yon.
Wag mo nang isipin.
Oo nga.
-Ano 'yan? -Baboy 'to.
-Puwede mo akong tulungang bumaba? -Masusunod, padrona.
Pero…
puwede ka ring umalis.
Walang bantay sa pinto.
Gusto mong umalis dito, tama?
Kumawala ka sa kanya.
Maging padrona ka.
O puta.
O payaso.
O kahit ano'ng gusto mo.
Sa bandang huli naman,
pabigat pa rin ang pag-ibig.
Ililigtas ko siya.
Naiintindihan kita.
Kailan pa naging nakakatuwa 'tong si Panfilo?
Pumasok ka.
Di mo ba nakikita? Wala ring mangyayari…
Ako ang baboy!
Oo!
Wag mong hawakan ang itlog ko!
Wag mong hawakan! Baboy.
Nasaan ang baboy?
Eto ang sa 'yo. Ako ang baboy!
Wag mong hawakan ang itlog ko.
Pabigat ang pag-ibig.
Isa sa kanya at isa sa kanya.
Tulungan n'yo ako!
Tulong! Tulong!
Tulungan n'yo ako!
Tulong!
Licisca, iniligtas mo na naman ako.
Oo, buwisit ka.
Mahigpit ang kapit, e.
Mukhang ito na ang katapusan ko.
Tindaro?
Ano?
Napakarami nating pinagdaanan nitong mga huling araw.
Di mo ako mahal.
Pero kahit di mo ako mahal, mahal pa rin kita.
Hindi mo pa ako kilala.
Mas kilala kita kaysa sa iba.
-Siguro, pero… -Naging madamot ang mundo sa 'yo.
Marami ang kinuha sa 'yo.
Tama ba 'yon?
Oo.
Ang hiling ko lang…
hayaan mong ibigay ko sa 'yo ang makakaya ko,
ang mayroon ako.
Maliit lang 'to,
pero sana tanggapin mo.
-Kuwintas ito… -Tatanggapin namin.
Salamat.
Jacopo…
masaya akong maging kaibigan ka.
Pero lihim akong umaasa na balang araw, kilalanin mo akong ama.
Gagawin mo ba 'yon?
Kikilalanin mo ba akong ama?
Oo.
Opo.
Diyos ko, akala ko talaga wala na ako.
Paano mo malalaman kung huling hininga mo na?
Delikado ang sitwasyon ngayon, padrona.
Naaalala mo no'ng nasagi ng sombrero mo 'yong aparador ng ama mo?
Hay, naku.
-Galit na galit siya. -Oo nga.
Tama ka, Misia. Kahit ano, magagawa natin basta't magkasama.
Kahit ano.
Misia?
'Yong pagmamahal mo sa akin…
Minamahal mo ako kahit ano'ng gawin ko.
'Yan ang pinakamagandang regalo.
Ang bait ko, hindi ba?
Hinding-hindi kita pakakawalan
hanggang sa nabubuhay ako.
Alam ko na na 'yan nga ang katotohanan.
Oo.
Misia.
Parating na ba sila?
Oo.
Ito na ba 'yon?
Oo.
Akala ko ba hindi mo iiwan si Misia.
Pumili na siya, di ko siya kayang baguhin.
Puwede bang mag-isip tayo ng puwede nating gawin? Sige na.
Arriguccio.
Nakakuha ka ng espada.
Maganda 'yan. Magagamit natin 'yan.
Tama ka.
Sumuko ako ngayon lang
sa mersenaryo sa may pasilyo.
At alam n'yo ba?
Pinatay ako.
Hindi.
Naku, wag.
Sirisco, wag mong sisihin ang sarili mo.
Pero siyempre…
Hindi. Huwag.
Huwag.
Hindi.
Sige, ito ang plano.
Ilalagay kita sa bariles na 'to,
tapos tatakpan ko para hindi ka nila makita.
-Ano? -Sige.
-Sige, dahan-dahan lang. -Sige.
Sige, akyat.
Susuko ako sa mga lalaki sa itaas.
Likas naman akong tagasilbi.
Oo, tama ka.
Tapos magpapanggap akong tagasilbi nila imbes na tagasilbi mo.
At pag tahimik na ang lahat, sa gitna ng gabi,
bababa ako dito at ilalabas kita.
Tapos tatakas tayong dalawa.
Misia.
Salamat.
Magdadala ka ba ng pagkain?
Magugutom ako dito, e.
Oo naman, biskondesa.
-Sige. -Sige.
Sige.
Misia?
Ano na lang ang gagawin ko kung wala ka?
Hindi natin malalaman.
Ngayon, bakit hindi ka kumanta
para kumalma ka at palipasin ang oras?
Ang tulip at ang puno ng mansanas
Payapa sa kaparangan
-At sa itaas ng puno ng mulberry -At sa itaas ng puno ng mulberry
May lumipad na maliit na ibon
-Ang tulip at ang puno ng mansanas -Tulip at ang puno…
-Payapa sa kaparangan -…sa kaparangan
At sa itaas ng puno ng mulberry
May lumipad na maliit na ibon
Ano ang gagawin ko kung wala ka?
Payapa sa kaparangan
At sa itaas ng puno ng mulberry
May lumipad na maliit na ibon
Mapipigilan nila ang pagtira natin dito at mapipigilan nila ang pag-alis natin.
Pero hindi nila ako mapipigilang sunugin ang lugar na 'to.
Susunugin ko ang lugar na 'to.
Payag ba kayo, ha? Payag ba kayo?
Walang ibang makikinabang sa villa.
Walang iba kundi ang mga bangkay natin!
Sunugin!
Sige. Iiwan ko na lang 'to dito.
Halikayo!
Nasusunog ang imbakan.
May kasiyahan ba?
Hoy, ako ang nakaisip na sunugin ang lugar na 'to!
Umalis na tayo dito.
Kumuha tayo ng mga armas at lumaban tayo.
Ako ang mamumuno.
Hindi ko kaya 'yan.
Bukod sa, alam mo na, sa inyong dalawa,
ano ba ang dapat ipaglaban dito?
Kaya ko kayong mailabas dito.
Sige, ibaba mo diyan.
Kumuha pa tayo ng isa.
Mahal ko…
kailangan ko ng tulong mo.
Di ako mamamatay nang wala ka.
Hoy!
-Ngayon na! -Bilis!
Bilis! Bilis!
Bilisan n'yo! Bilis!
Bilis!
Ginoo!
Bilis!
Takbo! Bilis!
Salot!
Atras! Salot!
-Salot! -Kapatid.
Paalam, kaibigan.
Salot!
-Salot! -Salot!
Stratilia!
Jacopo.
-Salot! -Ingatan mo siya.
Salot!
Mga tagapana!
-Salot! -Mga tagapana!
Sige.
Jacopo!
Ililigtas kita!
Jacopo! Huwag!
Patayin sila!
Kilos! Bilis!
Akala ko masusunog 'yon.
Gawa sa bato 'yon.
Tanga.
Naaalala ko sa 'yo ang ama mo.
Diyos ko. Di ako makapaniwalang buhay tayo.
Dapat lang na maniwala ako, kung hindi patay na ako.
Bagong kabanata!
Teka, teka, teka.
-Akala ko babalik tayo sa inyo. -Hindi.
Maghahanap kami ng ibang lugar.
-Sasama ba ako sa inyo? -Hindi.
O, sige. Paalam.
Uy, Sirisco.
Wag kang malungkot.
Gaya nga ng sabi mo,
nakaligtas tayo.
Nagawa natin.
Oo. Nagawa nga natin.
Nagawa natin.
-Nagawa natin. -Oo.
-Oo.
Sige.
Nailabas na natin lahat.
Halika na. Umalis na tayo.
Tumayo na kayo.
Tayo na.
-Tayo na, mahal ko. -Ayoko.
Tayo na, mahal ko!
Maligayang pagdating.
Ito ang kuweba namin ni Licisca.
Ang sa amin, sa inyo rin, pero mag-ingat kayo kay Vitrucchia.
Sino si Vitrucchia?
Mangkukulam siya.
-Mangkukulam? -Oo.
Vitrucchia, Vitrucchia Sinumpa ng diyablo ang pangalan mo
-Ayoko. -Vitrucchia, Vitrucchia…
Vitrucchia, Vitrucchia Sinumpa ng diyablo ang pangalan mo
-Vitrucchia! -Vitrucchia, Vitrucchia…
-Vitrucchia! -Sinumpa ng diyablo ang pangalan mo
Vitrucchia!
Nakaligtas kaya siya?
Si Papa?
Oo.
Sana hindi. Magagalit 'yon sa akin.
Dapat nating alamin.
Oo.
Mahal kita…
sa kabila ng sarili ko.
Mas mahal kita,
sa kabila ng wala.
Tumahimik nga kayo.
Sinakyan ni Giannello si Peronella gaya ng ginagawa ng mga kabayo.
Sinimulan na niyang tapusin ang trabaho niya.
Misia!
Sa huli, nanalo ng dalawang premyo si Giannello noong araw na 'yon.
Ang mainit na yakap ng asawa ng tubero
at libreng paliguan gaya ng pinapangarap niya.
-Mahusay. -Magaling.
Magaling.
Sirisco, ikaw naman.
Mahirap sundan 'yan.
Namatay si Tindaro.
Oo.
Pati si Panfilo.
Ang bait ni Panfilo.
Nakakalungkot mamatay.
Oo, totoo 'yan.
Tapos wala ka namang magawa.
Sa kamatayan o sa kalungkutan?
Pareho.
Puwede kang…
kumain ng kahel.
-Ayan. Gusto n'yo? -Oo, pahingi.
-Ano pa ang nandiyan? -Mga kahel lang.
-Pahingi. -Marami 'to.
-Hindi pa ako gutom. -Hay, naku.
Puwedeng makahingi?
Sirisco, magkuwento ka ng masaya.
Masaya?
Masaya na 'yong kay Misia, a.
Tingnan natin. Kuwento ng pag-ibig kaya?
-Gusto n'yo ba 'yon? -Oo.
Oo ba.
Minsan, hiniling ng mga taga-Saluzzo
sa kanilang markes,
na isa pang binata,
na mag-asawa na para magkaroon ng tagapagmana.
Hindi niya gusto 'yon.
Pero pumayag siya sa isang kondisyon.
Na pipiliin niya ang mapapangasawa niya,
at dapat na tanggapin ng mga tao anuman ang kalabasan nito.
Kaya pumunta siya sa nayon at pinili niya ang pinakamagandang babae,
pero siya rin ang pinakamahirap.
-Bakit? -Kaya…
Wala pa ako do'n.
Pasensiya na.
Nagsalin ng Subtitle: Janice Ruth Geronimo