Tamam, izlediniz mi?
Bir oyun oynuyorduk.
"Domuz benim" diyorum.
-Siz de… -Yumurtasına dokunma!
-Evet. -Yumurtasına dokunma.
Yüksek sesle köylüler.
-Enerjik. -Daha sesli.
-Aslında çok eğlenceli. -Evet.
Kurallara uyun, sınırdan çıkmayın.
Hayır, tamam. Hadi.
Arriguccio, bence domuz sen olmalısın.
-Evet! -Evet.
-Hayır. Çok naziksin ama ben… -Hadi.
Arriguccio, domuz vakti!
Arriguccuğum, çok eğleneceksin!
Tam senlik bir şey.
Yumurtayı al. Şimdi başla!
-Domuz benim. -Yumurtasına dokunma!
-Dokunma! -Yumurtasına dokunma!
Yanlış yapıyorsun. Göstereyim.
Homurdanıp peşimizden koşmalısın.
Küçük yumurtam peşinizde çünkü domuz benim!
Yumurtasına dokunma!
Beni yakalayamazsın!
Yumurtam! Küçük yumurtam geliyor!
-Beni yakalayamazsın! -Yumurta geliyor!
-Domuz benim! -Yumurtasına dokunma!
Merhaba!
Paralı askerler!
-Kılıcını al. -Askerler, toplanın.
Bu şato için savaşmak şart ama kazanabiliriz.
Evet.
O askerler bu şatoyu güçlü ve korunaklı sanıyor.
Güçlüyüz. Korunaklıyız.
-Evet. -Aptallar çetesiyiz.
Bu tepenin üstünde lehimize olan pek çok şey var.
Sağlam bir kapı, içi su ve yiyecekle dolu dik duvarlar,
daha neler neler.
Bence dayanabileceğimiz süre…
Beş yıl.
-Beş yıl! -Evet!
Yamyamlık az olursa altı.
O zaman kadar daha kolay ava giderler.
-Aman tanrım. -Askerler, silahlarınızı alın.
-Sinyor Tindaro, bu mızrak dekoratif. -Güzel görünüyor.
Tanrım. Licisca gelmiş.
İçeri alın.
Al.
Paralı askerleri gördün mü? Kaç kişiler? Ah!
Pampinea'yı gördün mü?
Licisca, bekle!
Licisca, dur.
-Licisca. -Git lütfen.
-Nereye gidiyorsun? -Fahişe kapısından çıkacağım.
-Kapıya geldiler. -Evet ama Tindaro oyalayacağımızı söyledi.
Askerîye dehasını mı diyorsun?
Yanılıyor. Ama size iyi şanslar.
Tamam.
Berbat biriyim. Ama…
İyileşiyorum, değil mi? Hem senin kardeşinim.
Tamam, biliyorum. Bunun bir anlamı yoktu.
Ama artık var. Sadece…
Bana bir şans ver.
Hayatım boyunca sadece iki günü senden uzak geçirdim.
Seni köprüden ittiğim gün ve buraya geldiğim ertesi gün.
Erkekler benden hoşlandı, istediğimi yaptım
ve herkes bana insan gibi davrandı.
Sonra sen kapıya dayandın, beni tekrar köleliğe sürükledin.
Seni o köprüden atmamalıydım.
O lanet kafanı koparmalıydım.
Hayır, bekle.
Burada seninle yaşayınca değiştim. Misia beni değiştirdi.
Değişmiş olsan bile, Misia'dan biraz hoşlanıyor olsan bile…
Bu hoşlantı değil. Onu seviyorum.
Kendinden başkasını sev de göreyim.
Aman tanrım. Hayır.
Kapıda olduklarını söyledi.
-Bu hiç iyi değil. -Hayır.
O kapı 200 yılı aşkın süredir orada. Yağı kaynatmak için çok vaktimiz var.
Kapıdan geçtiler!
-Sirisco! -Hayır!
Burada. İşte.
Aman tanrım.
Yaklaşık 30 kişiler. Çok da uzunlar.
Tamam!
İkincil pozisyonlara ve soğuk yağa geçiyoruz!
Soğuk yağ! Gel.
-Bu kadar güçlü olduğunu bilmiyordum. -Teşekkürler.
Bize bakın. Tam hayal ettiğim gibi.
Tık tık dostlar!
-Hayır. -Aman tanrım.
Hayır. Bu ne be?
Dostlar?
Çok eğleniyordum!
-Misia, sakin ol. -Dostlar!
İyi bir haberim var.
Bu beyefendi ve yoldaşlarıyla bir anlaşma yaptım.
Kaba görünüşüne rağmen çok mantıklı biri.
Ateşkes bayrağıyla girebilirsiniz!
-Hayır! -Neden?
Silahlarınızı bırakın ve sessizce bekleyin…
Ne oluyor be?
Biz de vahşi savunmamızı azaltalım.
Tamam, iyi olur.
Herkes gardını indirsin.
-Gardını indir. -Hayır, beni öldürür.
-Gardınızı indirin! -İndir şunu!
Yere koyun! Yere!
-İndirdim işte. -İndir şunu!
-Mutlu musun? -O kadın…
Kahretsin.
Ha siktir.
Pekâlâ, hazırlanın. Calandrino, kapıya.
Neden bu kadar güçlüsün?
Aç sevgili Calandrino.
Nihayet.
Sirisco.
Tindaro. Millet.
Merhaba.
Bu, Düzen Havarileri'nin komutanı.
Adı Eric.
Çok komik.
Kendisi Galyalı.
Neyse, ona rastladım,
"Dostlarıma yardım edebilirim" dedim.
İhtiyacımız olan tek şey, gerçekten de istedikleri tek şey,
benim çeyizim.
Artık yerini söylersin.
Dürüst olmak gerekirse kovulurken çeyizim yanımdaydı, yani…
-Ne? Nasıl? -O önemli değil.
Asıl mesele şu, Licisca onu benden aldı.
Şimdi geri verirse kimseye bir şey olmayacak.
Para her şeyi çözer.
Licisca?
Gözün nasıl?
-Aşkım. -Jacopo'yu bulamıyorum.
Ne? Bir şey olmaz. Canavar gibidir.
-Pardon, bu benim elbisem mi? -Artık benim.
-Harika oldu. -Teşekkürler.
-Anka kuşu gibisin. -Tamam.
Güzel, değil mi? Evet, tamam.
Şimdi onlara beni affetmelerini ve şatoyu bana vermelerini söyle.
Eric, teşekkürler.
Şatonun artık benim olduğunu söyle, sonra da vedalaşalım.
Santa Şatosu'nu savunan çok kişi var sandım.
Güçlü olduğunuzu sandım.
Anlaşmamızı sonlandırıyorum ve bu şatoyu bizim ilan ediyorum.
Adamlarım sizi şımartan zenginliği alacak, sonra da hepinizi öldürecek.
Eric, pekâlâ. Eric!
-Anlaşmamız böyle değildi. -Hayır, değildi.
Kaos başlasın!
Arriguccio! Hayır!
-Hayır! -Jacopo!
Bu benim şatom!
-Jacopo, çekil! -Bekle.
-Çekil. Sen en iyi dostumsun. -Gel.
Üstünde o olmamalıydı!
Benimle yüzleş!
Medusa'nın bakışlarıyla yüzleş!
Hayır!
Galiba bu zırh sahte.
-Calandrino! -Tanrım!
Şarabımı tut.
Öleceksin!
Aman tanrım.
Ne? Alkış yok mu?
-Harikaydı. -Evet!
Harikaydı.
Başardık.
-Evet! -Evet.
-Harikaydı. -Teşekkür ederim.
-Yaşasın! -Öldüm mü?
Ama kabul edin, ben…
Yardım etmek için elimden geleni yaptım, değil mi?
Yaşıyor muyum?
Ona çeyizi sen verdin, değil mi?
Değil mi?
Ne yapsaydım, açlıktan ölse miydi?
Sonuçta onun çeyizi. Sen de zenginsin, anlarsın diye düşündüm.
Sana birini öldürttü.
Duydunuz, bizi kurtarmak için anlaşma yapmış.
-Zeki bir kadın… -İçine işlemiş.
Onu sevmekten asla vazgeçmeyeceksin, değil mi?
Licisca benden nefret ediyor.
Sen de Pampinea'dan nefret etmelisin. Neden etmiyorsun?
Yaklaşık bir ayı hizmetçi olarak geçirdin ve çok değiştiğini sanıyorsun.
Ama hayır!
Bir kişinin sadece bir yanını görüyorsun. Yaşananlar umurunda değil.
Aşkın birden fazla boyutu vardır.
Aşkın pençeleri uzundur.
Ama sen bunu asla anlayamazsın, değil mi?
Bu kadar kadın muhabbeti yeter. Düşmanla konuşmalıyız.
-Hayır. -Geriye kalanlarla.
-Sus. -Hazırım.
-Kes şunu. Konuşma. -Savaşa hazırım.
Harikasın. Tam bir askersin.
-Konuşma. -Bize bakın. Ben hazırım.
Sonra bir sevişelim.
-Keser misin? -Artık herkes biliyor.
Trompeti unutmuşum.
Buraya bakın paralı askerler!
Lütfen dinleyin.
Hepiniz açgözlülük ve kötü niyetle hareket ediyorsunuz
ama iyi haberlerim var.
Bugün yükünüzden kurtulabilirsiniz.
Savaşmaya gerek yok.
Bu güzel gezegende hepimiz eşitiz.
Eric öldü!
Onu bıçakladım.
Eğer gitmezseniz siz de aynı muameleyi göreceksiniz.
Bıçak. Saplamaca.
Paralı askerler!
Ben Tindaro,
hizmetlerinizi bununla satın alıyorum.
İlk göreviniz bu şatonun gerçek sahibinin,
Stratilia'nın verdiği her emre uymak.
O, sizin kraliçenizdir.
Stratilia, gel de güzelliğini görsünler.
Güzelliğine bakın.
Gidin buradan.
-Gidin, dedim. -Gidin!
-Bizi yenemezsiniz. -Evet!
Öldürün!
Düşünüyorlar.
-İyi misin? -Evet.
Harikayım, teşekkürler.
Sanırım bıçak akciğerimi kesti, sabaha geçer diye düşünüyorum.
İki akciğerim var.
Neden gülüyorsun? Senin sorunun ne be?
Ben…
Hadi!
Tekrar!
Hadi be oğlum!
Koçbaşı.
Meşhur bir savaş aleti.
Belki de bir devleri vardır.
Çabalarımız boşa gitti.
Dostlar,
tarih boyunca birçok askerî lider
size vereceğim bu haberi vermekten onur duymuştur.
-Zafer. -Başardık.
Hepimiz öleceğiz.
Hayır.
Hatırlatırım, dualar nadiren etkilidir,
hatta genelde Moiraları kızdırırlar.
Onlar insanlara ilginç ölümler vermek için çok uğraşanlardır.
Tek seçeneğimiz geri çekilmek.
Onlar zenginliklerimizi yağmalarken alt katta saklanalım,
kalan birkaç dakika ömrümüzü idareli kullanalım.
Birlikte cesurca kaçalım.
Bir, iki, üç!
-Panfilo? -Evet canım?
-Ne yapıyorsun? -Kalıp izlemek istiyorum.
-Korkmuyor musun? -Korkuyor gibi miyim?
Sana âşık mı oluyorum?
Asla yürümez. Ben evliyim.
-Tamam. -Tamam.
Stratilia, bu taraftan.
-Buraya. -Ne?
Bu taraftan.
Acele edin.
Licisca ya da Filomena?
Aman tanrım.
Çok küçüksün.
-Yılan gibi. -Teşekkürler.
Annem Müjde Bayramı tabağımıza sığardı. Huzur içinde yatsın.
-Filomena! -Ne?
Hizmetkâr olmadığını söylediğinde inanmadığım için üzgünüm.
Şimdi anlıyorum tabii. Aslında gayet bariz.
Ayrı bir güzelliğin var, değil mi?
Bir hizmetkârda asla olamayacak bir şey.
-Misia gibi mi? -Aynen!
Birbirimize yardım edebiliriz. Filomena!
Dur!
Dışkılı mücevherlerim var.
Hanımlar, durun!
Durun!
Çok şükür. En çok ihtiyacım olan kişi.
Gidebilirdik. Fırsatımız vardı.
Şöyle düşün, Jacopo becerikli bir delikanlı.
Öksüz kalırsa onu çocuk asker yapabilirler.
Sağ ol.
O köylülerin bizi savunabileceğini sandım.
-Benim suçum. -Hayır, gidiyorduk.
Ama şatoyu oğluma almak için geri döndüm.
-Ne kibir ama. -O kibir değil, adaletti.
Adalet. Şato onun.
Canavarlar tesadüfen çalmaya geldi diye kendini suçlayamazsın.
Hata yaptığını düşünmen beni çileden çıkarıyor.
-Oğlumu hüsrana uğrattım. -Hayır.
Ona her şeyi verdin.
En çok da sevgi.
Çok şanslı.
Anladın mı Jacopo?
Çok şanslısın.
İşte. Ayağa kalk da şunu al. Hadi, giy.
Giymesine yardım et.
Artık komutan sensin. Tamamdır.
Çok saçma oldu. Çıkar.
Buna ihtiyacın yok. Gereksiz.
Tamam mı?
-Veba değil, bıçak yarası. -Hiç belli olmaz.
Odaları arayın. Değerli her şeyi toplayın.
Karşınıza çıkan herkesi öldürün. Onlar günahkârlar.
Seni gördüğüme çok sevindim.
Ben de beni görmenize sevindim.
-Benden nefret etmenden endişelendim. -Asla edemem ki.
Filomena demek, ha? Güzel bir kız.
Evet, öyle.
-Yakın mısınız? -Evet, umarım.
İyi misiniz vikontes?
Yediğim şeyi sindiremedim.
Gidelim.
Arıları sevmekle kalmıyor, onlara saygı duyuyordu.
Calandrino harika bir adamdı. Tanışmanızı heyecanla bekliyordum.
Onu kabuğundan çıkaracaktınız.
-Lanet olsun onlara! Tanrım! -Duyabilirler.
Umurumda değil.
Çünkü şimdi onları yenmenin bir yolunu bulacağız.
Bir fikir bulalım. Hadi, düşünelim. Kimin fikri var?
-Teslim olabiliriz. -Bununla başlamayalım.
Başka çaremiz mi var?
Hepimiz yaşamak istiyoruz. Kendi tuhaf tarzımızda.
Onların ayağını öpmektense ölmek daha iyidir Arriguccio.
Artık ayak öpmek yok!
Sirisco, biz bugünlere gururumuz sayesinde gelmedik.
Belki de artık gurura bir şans verme vakti gelmiştir.
Pekâlâ, kimin fikri var?
Kimin fikri var? Fikir. Hadi.
Belki onları tuzağa düşürebiliriz.
Onları bir yere çekebiliriz. Güzel. Harika bir başlangıç. Evet!
Daha çok lazım. Devam edelim. Evet.
Ölü taklidi yaparız, sonra da onları bıçaklarız.
İşte bu! Şimdi yol katetmeye başladık.
Otur. Şimdi nasıl öldüğünüzü göreyim.
Herkes ölü taklidi yapsın. Ölü taklidi. Evet.
Tamam. Hayır, bunu yapmayalım. Kötü fikir.
İlerliyorduk. Bunu birlikte yapabiliriz!
Canavarmış gibi davranabiliriz.
Ne?
Yanına birini al.
O ne yapıyor?
Evet. Vebadan inanılmaz korkuyorlar.
Ben de pek sevmem.
Neifile favorimdi. Eğlenceli biriydi.
Çok eğlenceliydi.
Sonra öldü. Artık eğlenceli değil.
-Bu yas mı oluyor? -Ya özgürlük ya delilik.
Her hangisiyse
derinden hissettiğim bir şey.
Ben de oldukça özgür hissediyorum. Bir bağım yok.
Evet. Mantıklı.
Ölmek üzereyiz.
İnsan gururla son bir darbe daha vurmak istiyor.
Ölmek mi istiyorsun?
Özgür olmak istemiyor musun?
Zaten neyin var ki?
Hayır!
Bırak!
Evet, bu kadar zenginlik yeter.
-Hayır! -Hanımlar nerede?
-O Filomena mıydı? -Öyle gibi.
Ne? Onun yaşamasını mı istiyorsun?
-Bunu hiç düşünmemiştim. -Şimdi düşünme canım.
Evet.
-Burada ne var? -Domuz.
-İnmeme yardım eder misin? -Emrinizdeyim padrona.
Gerçi…
Gidebilirsin.
Kapıda kimse yok.
Gitmek istemiyor muydun?
Filomena'dan kurtul.
Git leydi ol.
Ya da fahişe. Ya da soytarı.
Kim olmak istiyorsan.
Nihayetinde
sevgi yüktür.
Onu kurtaracağım.
Anlıyorum.
Panfilo ne ara havalı oldu?
Gir.
Görmüyor musun? Anlamı yok…
Domuz benim!
Evet!
Yumurtama dokunma!
Dokunma! Domuzcuk.
Domuzcuk nerede?
Sana da. Domuz benim!
Yumurtama dokunma.
Sevgi gerçekten yük.
Biri ona, biri de ona.
Yardım edin! İmdat!
Licisca, beni yine kurtardın.
Evet aptal sürtük. Aşkın pençeleri uzundur.
Galiba artık ömrümün sonuna geldim.
-Tindaro? -Evet?
Son birkaç günde çok şey yaşadık.
Beni sevmiyorsun.
Benim sevgim için sevgine gerek yok.
Hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun.
-Seni herkesten iyi tanıyorum. -Belki ama…
Sana çok az şey verildiğini ama çok şey alındığını biliyorum.
-Bu doğru mu? -Evet.
Tek isteğim…
…elimde ne kaldıysa sana vermeme izin vermen.
Artık çok bir şey yok ama bu şerefi bana bahşet.
-Bu kolye… -Alırız.
Harika.
Jacopo…
Arkadaşın olmak güzeldi.
Ama aslında içten içe bir gün beni baban gibi görmeni isterdim.
Bunu yapar mıydın?
Beni baban olarak görür müydün?
Evet.
Aman tanrım, gerçekten ölüyorum sandım.
Son nefesini nasıl anlarsın?
Daha kötü badireler atlattık leydim.
Bir ara kışlık şapkanız babanızın dolabını devirmişti.
-Tanrım. Çok sinirlenmişti. -Çok.
Çok haklısın Misia. Birlikte her şeyi başarabiliriz.
Her şeyi.
Misia?
Bana olan sevgin… Ne yaparsam yapayım beni seviyorsun.
Bu, en büyük hediyem.
Çok iyiyim, değil mi?
Seni asla bırakmayacağım.
Ömrümün sonuna kadar.
Bunun nihai gerçek olduğunu anladım.
Evet.
Misia.
-Geliyorlar mı? -Evet.
Buraya kadar mıymış?
Evet.
Misia'sız gitmeyeceğini söylemiştin.
Tercihini yaptı. Onu değiştiremem.
Tanrım, lütfen işe yarayabilecek bir fikir bulabilir miyiz?
Arriguccio. Bir kılıç bulmuşsun.
Çok iyi. İşimize yarayabilir.
Haklıymışsın.
Koridordaki bir paralı askere teslim olmayı denedim
Şu işe bak.
Öldürüldüm.
Hayır.
Yapma. Sirisco, kendini suçlama.
Gerçi tabii…
Hayır. Lütfen.
Lütfen.
Hayır.
Tamam, plan şu.
Sizi bu fıçıya sokacağız.
Ben de iyice kapatacağım, sizi asla bulamayacaklar.
-Tamam mı? -Tamam.
-Ayaklara dikkat. -Tamam.
Hadi geçin.
Yukarıdaki adamlara bağlılık yemini edeceğim.
-Bilirsiniz, ben doğuştan hizmetkârım. -Evet, öylesin.
Sizin değil de onların hizmetkârıymış gibi yapacağım.
Sonra ortalık sessizleşince
gecenin köründe buraya geleceğim, sizi dışarı çıkaracağım.
Sonra birlikte kaçacağız.
Misia.
Teşekkürler.
Peki o zaman yemek de getirecek misin?
Burada acıkacağıma eminim.
Tabii vikontes.
-Tamam. -Tamam.
Tamam.
Misia?
Sen olmasan ne yapardım?
Asla bilemeyeceğiz.
Şimdi siz sakinleşip vakit öldürmek için
şöyle küçük bir şarkı söyleyin.
Lale ve elma ağacı
Çayırda huzurluydu
-Sonra şu dut çalısından -Sonra şu dut çalısından
-Küçük bir serçe uçtu -Küçük bir serçe uçtu
-Lale ve elma ağacı -Lale ve…
-Çayırda huzurluydu -…huzurluydu
Sonra şu dut çalısından
Küçük bir serçe uçtu
Sensiz ne yapacağım?
Çayırda huzurluydu
Sonra şu dut çalısından
Küçük bir serçe uçtu
Burada yaşamamıza da buradan gitmemize de engel olabilirler.
Ama burayı yakıp kül etmeme engel olamazlar.
Burayı yakıp kül edeceğim.
Kim benimle?
Bu şato kimsenin olmayacak.
Sadece cesetlerimizin olacak!
Yan!
Tamam. Şuraya bırakayım.
Gelin!
Aman tanrım, mahzen yanıyor.
Parti mi var?
Hop! Burayı yakmak benim fikrimdi!
-Burada duramayız. -Silahlarla ölümüne savaşırız.
-Savaşa liderlik edebilirim. -Ben pek istemem.
Hem burada birbirimiz dışında
savaşmaya değer ne var?
Sizi buradan çıkarabilirim.
Al. Şuraya koy.
Daha getirelim.
Hayatım…
Yardımın lazım.
Sensiz ölemem.
-Şimdi! -Hadi!
Hadi!
Acele edin! Hadi! Çabuk!
Hadi!
Lordum!
Çabuk!
Hadi! Çabuk!
Veba!
Geri çekilin! Veba!
-Kardeşim. -Elveda dostum.
Veba!
-Veba! -Veba!
Stratilia! Jacopo.
-Veba! -Ona iyi bak.
Veba!
Veba! Okçular!
-Veba! -Okçular!
Pekâlâ.
-Jacopo! -Seni kurtaracağım!
Jacopo! Hayır!
Hepsini gebertin!
Hadi. Geçin.
Yanar sanmıştım.
Şato taştan.
Aptal.
Tıpkı babana benziyorsun.
Tanrım. Sağ çıktığımıza inanamıyorum.
Ama inanmam lazım, yaşıyorum ya.
Yeni bir sayfa!
-Köyünüze döneriz diye düşünmüştüm. -Hayır, başka yer bulacağız.
-Sizinle geleyim mi? -Hayır.
Peki, tamam. Güle güle.
Sirisco. Üzülme.
Dediğin gibi… Sağ çıktık. Başardık.
Evet. Başardık.
-Sahiden başardık. -Başardık.
-Evet. -Evet.
Tamam.
Hepimiz iyice ağladık.
Hadi, gidelim.
Kalkın.
Kalk.
-Kalk güvercinim. -Hayır.
Kalk güvercinim!
Hoş geldiniz.
Burası Licisca'yla benim mağaramız.
Burası artık sizin de sayılır ama kötü Vitrucchia'ya dikkat edin.
-Vitrucchia kim? -O bir gece cadısı.
-Gece cadısı mı? -Evet.
Vitrucchia, Vitrucchia Şeytan adını lanetledi
-Hayır. -Vitrucchia…
Vitrucchia, Vitrucchia Şeytan adını lanetledi
-Vitrucchia! -Vitrucchia…
-Şeytan adını lanetledi -Vitrucchia!
Şeytan adını lanetledi
Vitrucchia!
Sence sağ mıdır?
Babam.
Evet.
Tanrım, umarım değildir. Bana çok kızar.
Bence öğrenmeliyiz.
Evet.
Seni seviyorum.
Kendime rağmen.
Ben daha çok seviyorum. Hiçbir şeye rağmen.
Artık susar mısınız?
Sonra bir aygırın kısrağa bindiği gibi Giannello da Peronella'ya bindi.
Elindeki işi bitirmek için işe koyuldu.
Misia!
Sonunda Giannello o gün iki ödül kazandı.
Tesisatçının karısının aşk dolu kucaklaması
ve hep hayalini kurduğu bedava küvet.
-Çok iyi. -Bravo.
Çok iyiydi.
Sirisco, sıra sende.
Çıta çok yükseldi.
Tindaro öldü.
Evet, öldü.
Panfilo da.
Panfilo büyük iyilik yaptı.
Ölmek üzücü.
Evet, öyle.
Elinden bir şey de gelmez.
Ölmeye mi, üzülmeye mi?
İkisi de.
Bir portakal yiyebilirsin.
-Oldu. İster misiniz? -Evet.
-Başka neyin var? -Sadece portakal.
-Alırım. -Çok bereketli.
-Hayır. Şu an aç değilim. -Tanrım.
Bana da verir misin?
Sirisco, mutlu bir tane anlat.
Mutlu mu? Bence Misia'nınki gayet mutluydu.
Bir düşüneyim. Aşk hikâyesi olur mu?
-İster misiniz? -Evet.
Evet!
Bir zamanlar Saluzzo köylüleri
müzmin bir bekâr olan markilerinin bir vârisi olsun diye
evlenmesini istemişler.
O bu fikirden pek hoşlanmamış.
Ama bir şartla kabul etmiş.
Karısını kendisi seçmeli,
köylüler de her türlü sonuca razı gelmeliymiş.
Böylece köye gitmiş ve en güzel kadını seçmiş
ama aynı zamanda en fakiriymiş.
-Neden? -Sonra…
-Henüz oraya gelmedim. -Affedersin.
Alt yazı çevirmeni: Seda Tiğrek