NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Dawno temu Xadia była zjednoczoną krainą...
pełną magii i cudów.
W dawnych czasach było tylko sześć pierwotnych źródeł magii.
Słońce.
Księżyc.
Gwiazdy.
Ziemia.
Niebo.
Oraz ocean.
Ale tysiąc lat temu
pewien mag z ludzkiego plemienia odkrył nową magię,
siódme źródło.
Czarną magię.
Wykorzystywała ona esencję magicznych stworzeń,
by uwolnić mroczną moc.
Przerażone tym, co ujrzały,
elfy i smoki zakończyły to szaleństwo.
Przegoniły wszystkich ludzi na zachód.
Tak oto kontynent podzielił się na dwie części.
Na wschodzie magiczna kraina Xadia.
Na zachodzie królestwa ludzi.
Przez wieki Smoczy Król osobiście bronił granicy.
Ludzie zwali go Gromem,
bo kiedy się odzywał, drżały ziemia i niebo.
Ale w przeddzień ostatniej zimy
ludzie użyli nieopisanej czarnej magii,
by zabić Groma.
A potem bez litości zniszczyli jego jedyne jajo,
jego następcę, Smoczego Księcia.
Teraz świat stoi w obliczu wojny totalnej.
KSIĘGA 1: KSIĘŻYC
ROZDZIAŁ 1: BEZKRÓLEWIE
A masz, piankowy potworze!
- Callum! - To tylko burza, Ezran.
Nie ma się czego bać. Śpij.
Nie bałem się.
Robal się bał.
Kto tam?
Kim jesteś, w imię króla?!
Proszę!
Kim jesteś?
Wielki Magu! To pilne!
Lordzie Virenie, coś widziałem.
Król Harrow jeszcze nie wstał.
Mówiłem, że jeśli znów obudzisz mnie tak wcześnie…
każę cię stracić.
Dam ci chwilę.
Co było tak ważne, że postawiłeś na szali swoje życie?
Asasyni.
Rozumiem.
Zwiadowca dostrzegł ich przed świtem.
Nie bądź ponury. Pokonaliśmy wielu asasynów, prawda, Pip?
To nie to samo. Sądzimy, że to księżycowe elfy.
Księżycowe elfy? Jak zwiadowca im uciekł?
Nie wiem. Było błoto, deszcz, noc.
Miał dużo szczęścia.
Gwardia Koronna nie da rady. Poślij po generał Amayę i Pieszy Batalion.
Wyrwa jest za daleko, nie zdążą na czas.
- Jaka dziś faza księżyca? - Pełnia.
Oczywiście.
Kiedy księżycowe elfy są w pełni mocy…
obrona na nic się nie zda.
To nie brońmy, ale atakujmy.
Musimy ich znaleźć za dnia i powstrzymać, nim będzie za późno.
- Dobra robota, Rayla. - Tak…
Używam obu.
Zauważyłem.
Robal...
Książę Ezranie!
Mam cię.
Ja tylko... podziwiałem.
Rękoma?
Tak. Wyglądają niesamowicie.
Są niesamowite, ale nie dla ciebie!
Ani dla twojego potwora, Robala.
Czy ty właśnie...?!
Tak niewinnie patrzy.
Żartujesz sobie? Stoję tutaj!
Książę Callumie, skupimy się na sztuce...
W sztuce jestem dobry!
Wybacz. Nie przerywam.
Kontynuuj, Soren.
Sztuka obrony jest kluczowa w walce na miecze.
Chodzi o kąt, ruch, przewidywanie.
Nie docenisz rywala i po tobie. Gotowy?
- Przyznam, że nie. - Świetnie. Zaczynajmy.
Blok, blok, blok. Nie żyjesz.
Blok, blok. Nie żyjesz. Blok. Nie żyjesz.
Jesteś pewien? Nawet w zbroi?
Nawet w legendarnej zbroi od słonecznych elfów... nie żyjesz.
- Kiepski jestem. - Ale musisz ćwiczyć,
bo to zadanie księcia.
- Czy też księcia pasierba. - Co?
Co?
Twoja siostra! Idzie prosto na...
Claudia!
Cześć, Callum!
Nudziarz.
Jest nowe?
Stosunkowo.
Stoi tu zaledwie od 300 lat.
Spróbujemy jeszcze raz? Teraz mi się uda.
Co to było?
Nie wiem.
- Chciałem podciąć nogę. - Nie o to w tym chodzi.
Już wiem, w czym rzecz.
Bez obaw. Pomogę.
Zaatakuj mnie.
Przeszył mnie!
Książę Przeszyw!
Lordzie Przeszywko! Dlaczego?
Fontanna krwi!
Dobra robota, Callum.
Zasłużył na to.
Książę Callumie, król pilnie wzywa.
Ja tylko udawałem.
Chłopcy!
Jedziecie na wycieczkę do dworu Banther!
Jest wiosna. To zimowa rezydencja.
Zima nadejdzie.
W końcu.
Co będziemy robić? Do zabaw trzeba tam śniegu lub lodu.
Może wymyślicie nowe wersje. Użyjecie ziemi i kamieni.
Ulepicie błotnego bałwana!
A jazda sankami po błocie?
To nie byle co.
Musicie to dla mnie zrobić.
- Tato... - Postanowione.
Wyjazd przed zmierzchem. Spakujcie się.
Tak jest. Chodź, Ez.
Dlaczego mamy jechać? Coś jest nie tak.
Wszystko będzie dobrze. Na pewno.
Tak, ojcze?
Mamy gości z Xadii.
Niechcianych gości.
Kto to taki, wędrowni śpiewacy?
- Asasyni. - Wiem. Masz mnie za głupka?
Rozbili tajny obóz gdzieś przy klifach.
Soren, poprowadzisz atak.
Jasne.
Ich tajny obóz.
Jak mam go znaleźć, skoro jest tajny?
Asasyni to księżycowe elfy.
Czerpią moc z księżyca.
W tej skrzynce jest Archangelus Lunaris,
wielka ćma księżycowa.
Przyciąga ją ich energia.
Podążaj za nią, a ich znajdziesz.
A jeśli nie znajdę?
Możemy stać u progu wielkich zmian.
Czyli zabiją króla?
Bądź dyskretny! Wywołasz panikę.
- Wybacz. - Idź i ich odszukaj.
Przed zmierzchem.
Skoro to księżycowe elfy, kiedy wzejdzie księżyc...
Będą niepowstrzymane.
Znajdę na nich sposób.
Niepowstrzymane to tylko inny rodzaj powstrzymanego.
To nie do końca prawda.
W mojej głowie miało sens.
Zaczekajcie!
Jadę z wami.
Wyglądasz świetnie.
Ale wiedz, że to zbroja ceremonialna.
Trzy razy cięższa i dwa razy słabsza.
Ale jak się świeci.
Nieważne. Wiem, co się dzieje i jadę z wami.
- Jesteś za młody. - Za dwa miesiące skończę 15 lat.
Całe 14 lat i trzy czwarte!
Pięć szóstych. Soren, to nasz król.
I mój ojciec.
Muszę mu pomóc.
Właściwie to twój ojczym.
Ale to coś podobnego. Orientuj się!
Miałeś złapać.
Cztery pełnie temu,
w przeddzień zimy, ludzie przeszli do Xadii
i zamordowali Smoczego Króla.
Potem zniszczyli jego jedyne jajo, Smoczego Księcia.
Dzisiaj wiążemy nasze życie ze sprawiedliwością.
- Mój oddech za wolność! - Moje oczy za prawdę!
- Moja siła za honor! - Moja krew za sprawiedliwość.
Moje serce za Xadię!
Życie jest cenne.
I wartościowe.
Odbieramy je, ale go nie lekceważymy.
Księżyc odzwierciedla słońce, tak jak śmierć życie.
Po wszystkim wyślę jastrzębia
z krwawą wstążką do Smoczej Królowej.
Uderzymy o północy.
- Runaan? - Tak, Rayla?
Tak myślałam...
a jeśli o nas wiedzą?
Mamy przewagę zaskoczenia.
Działając szybko, osiągniemy cele bez ofiar.
Jesteś beznadziejny w chowanego.
Ez, co ty robisz?
- Cześć, chcesz...? - Nie chcę głupiego ciastka!
Czemu się nie spakowałeś? Wyjeżdżamy.
- Ty też się nie spakowałeś. - A co robię?
Ezran, nie rozumiesz?!
Jak myślisz, czemu nas odsyłają? Przyjdą go zabić.
Zobaczmy, czy ćma księżycowa znajdzie coś poza szafą ze swetrami.
- Bo robale jedzą ubrania. - Tak jest.
Ruszajmy!
Znaleźli nas.
Mystica-Arbora!
Nic.
Bez zaskoczenia.
Magiczna ćma jest warta tyle, co zwykła ćma.
Musimy czekać, aż elfy same przyjdą.
Okłamałaś mnie.
- Puściłaś go! - Runaan, przepraszam.
Spojrzał na mnie i zobaczyłam strach w jego oczach.
Oczywiście, że się bał. Ale ty masz misję!
Nic mi nie zrobił! Jak miałam odebrać mu życie?
Darowałaś życie jemu,
ale zabiłaś nas!
Napisy: Maciej Dworzyński