ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Αγόρια!
Θα πάτε ταξίδι στο Καταφύγιο του Μπάνθερ.
Άσπιρο!
-Μόλις έκανες ξόρκι! -Είσαι μάγος.
Είμαι μάγος!
Τα ξωτικά της σκιάς είναι επίλεκτοι πολεμιστές.
Θα σε βρουν και θα σε σκοτώσουν.
Από μας εξαρτάται να επιστρέψουμε το αυγό.
-Θα το προστατέψουμε ως τη Ζέντια. -Θα βρούμε τη μαμά του.
-Θα κάνουμε τη διαφορά. -Οι τρεις μας.
Τέσσερις.
ΒΙΒΛΙΟ 1 ΣΕΛΗΝΗ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4 ΔΙΨΑ ΓΙΑ ΑΙΜΑ
Λύσου!
Λύσε τον εαυτό σου!
Λύσου, σουσάμι!
Μην κοροϊδεύεις.
Μιλάω στο κορδελο-πράγμα μου, και; Εδώ μιλάω σε...
σε ό,τι κι αν είσαι.
Μια κηδεία τόσο σύντομα είναι τρέλα.
Παραδοσιακά, οι βασιλιάδες θρηνούνται επτά νύχτες.
Δεν του έδωσες ούτε μία.
Κατανοώ την ανησυχία σου, Οπέλι,
μα στον πόλεμο πρέπει να προχωρούμε μπροστά.
Κράτα το κεφάλι σου ψηλά.
Συγγνώμη.
Δύσκολη νύχτα.
Πιες αυτό.
Το λέω, "καυτό, καφέ, πρωινό φίλτρο".
Ωραίο είναι!
Σήμερα, ξυπνήσαμε με ένα ολέθριο γεγονός.
Μας πήραν τον Βασιλιά μας.
Τον σφάξαν οι δυνάμεις της Ζέντια,
τα άθλια ξωτικά της σκιάς.
Για μένα, δεν ήταν μόνο ένας βασιλιάς.
Πριν το τέλος του,
ο Χάροου με αποκάλεσε...
αδερφό του.
Περίμενε.
Πού είναι οι πρίγκιπες; Έπρεπε να είναι εδώ.
Οι πρίγκιπες...
είναι νεκροί.
Να μην αφήσουμε τέτοια αγριότητα αναπάντητη!
Να προχωρήσουμε με δύναμη!
Ανάψτε την πυρά.
Όχι.
Κλόντια.
Όταν πεθαίνει ένας ηγεμόνας του Κατόλις, πενθούμε εφτά μέρες.
Αλλά είμαστε σε πόλεμο.
Σήμερα, θα πενθήσουμε επταπλάσια.
Καθώς απόψε, θα γίνει στέψη.
Κάλουμ.
Κάλουμ δεν σε λένε;
Κλεμ; Ή μήπως Καμήλα;
Κάλουμ.
Ήμουν αφηρημένος, ζωγράφιζα αυτήν την αρχι-μπάλα.
-Αρχέγονη Λίθος. -Σωστά.
Περιέχει ένα Αρχέγονο Πνεύμα.
-Αρχέγονη Πηγή; -Σωστά.
Ξέρεις τις έξι Αρχέγονες Πηγές;
Αν πω ναι, θα με βάλεις να τις πω;
Όλη η μαγεία πηγάζει από αυτές.
Τις πρώτες κι αγνότερες μορφές μαγικής ενέργειας.
Ο Ήλιος, η Σελήνη, τα Άστρα, η Γη,
ο Ωκεανός, και...
-Ο Ουρανός. -Ναι.
Τα ξόρκια απαιτούν αρχέγονη ενέργεια.
Το φύσημα του ρούνου που έκανες
απαιτεί καταιγίδα ή έστω δυνατό άνεμο.
Μα με τη λίθο, έχεις τη δύναμη του ουρανού.
Ανά πάσα στιγμή.
Οι λίθες είναι πολύ σπάνιες.
Τις έχουν αναζητήσει οι ισχυρότεροι μεγάλοι μάγιστροι.
Και τώρα, βρέθηκες εσύ με μία.
Αυτά τα έχω δει. Στο Καταφύγιο του Μπάνθερ.
Σε έναν κύβο που είχε ακριβώς αυτά τα σύμβολα.
-Ωραία. -Κι αν είναι μαγικός;
-Πάμε να τον πάρουμε. -Τι;
Έχουμε πιο σοβαρά προβλήματα.
Να λήξουμε τον πόλεμο. Να πάμε το αβγό στη Ζέντια.
-Το ξέχασες; -Ανατολικά δεν πάμε;
-Το καταφύγιο είναι στον δρόμο μας. -Τέλεια.
Ναι, δεν θα 'ναι γεμάτο ανθρώπους.
Θα σε ψάχνουν και θα θέλουν να με σκοτώσουν. Ζήτω!
Όχι, είναι το χειμερινό καταφύγιο. Είναι άδειο μήνες. Άκου με.
Κοίτα...
Ρέιλα,
οι πρίγκιπες πρέπει να είναι ικανοί. Σε ξιφασκία...
ηγεσία, ιππασία.
Εγώ ήμουν κακός... στα πάντα.
Όταν έκανα εκείνο το ξόρκι,
ήμουν σίγουρος πως θα καιγόμουν ή θα γέμιζα αράχνες,
αλλά έπιασε.
Και μετά με αποκάλεσες μάγο κι ένιωσα...
καλά. Νιώθω...
πως αυτός ο κύβος ίσως με βοηθήσει.
Κάλουμ;
Είδα περίεργο όνειρο.
Δεν ήταν όνειρο, Εζ. Αλήθεια ήταν.
Είσαι σίγουρος;
Ήταν ένας τεράστιος ροζ ιπποπόταμος.
Του έβγαλα το αυτί γιατί ήταν από καραμέλα.
Αυτό ήταν όνειρο.
Τα ξωτικά, οι λύκοι από καπνό, το αβγό του δράκου, αυτά έγιναν.
Τον ευχαριστούσα για την καραμέλα
μα δεν άκουγε γιατί έτρωγα τα αυτιά του.
Λυπημένε πρίγκιπα;
-Πάμε για τον κύβο σου. -Σοβαρά;
Ναι. Αλλά, σε παρακαλώ, όχι άλλες εκτροπές, καλά;
Ή συναισθηματικές ομιλίες.
Παιδιά;
-Να...; -Δεν σταματάμε.
-Εγώ... -Ούτε για σνακ.
-Διψάω. -Εντάξει. Πιες αυτό.
Όχι, ευχαριστούμε.
Δεν πίνουμε... τέτοιο.
-Τι; -Αίμα. Δεν πίνουμε αίμα.
Δεν θέλω να γίνω αγενής, μα... κράτα το εσύ.
Είναι χυμός φεγγαρόμουρου.
Αιμοδιψή τέρατα μας θεωρείτε οι άνθρωποι;
Όχι, δεν είναι αυτό.
Έχω ακούσει ιστορίες, μα είμαι σίγουρος πως δεν ισχύουν.
Απαίσιες, φρικτές ιστορίες. Δες, φτάσαμε.
Είδες; Εκτός χειμώνα, δεν έχει ανθρώπους στο καταφύγιο.
Γρήγορα. Πες μου πού είναι και θα βγω στο άψε σβήσε.
Αυτό είναι το δωμάτιο παιχνιδιών.
Ο κύβος θα είναι εκεί.
Όπως είπα. Εκτός χειμώνα, δεν έχει ψυχή.
Ναι. Μα είναι περίεργο που δεν είναι κανείς,
αφού εδώ μας έστελνε ο μπαμπάς.
Μάλλον κακώς ήρθαμε.
Θεία Αμάγια;
Χαίρομαι που είστε ασφαλείς.
Εξαιρετικά ασφαλείς! Και μόνοι.
Είναι κλειδωμένα. Περίμενε εδώ
ένα λεπτό, δύο... όσο πάρει, κι εγώ θα βρω το κλειδί.
Δεν πιστεύω στις κλειδαριές.
Κάποιος είναι εδώ.
Τι; Μπα, όχι.
Μόνο εμείς κι ο ανθρώπινος στρατός.
Ξέρεις ότι δεν βοηθάει να φωνάζεις.
Και γιατί λες "ανθρώπινος στρατός";
Τι; Έτσι το λέω πάντα, "βαριά οπλισμένος ανθρώπινος στρατός".
Ο Έζραν θέλει να σου πει κάτι.
Δεν έφαγα πρωινό.
Συγγνώμη.
Είναι το πιο σημαντικό γεύμα της μέρας.
Το φαγητό εδώ είναι...
για να φτιάξεις όπλα.
Καλή όρεξη.
Θεία Αμάγια, γιατί ήρθες;
Ο βασιλιάς έστειλε ένα πουλί χθες.
Έγραψα τα πιο σημαντικά.
Γράμμα;
-Τι συμβαίνει; -Να...
Μου έδωσε κι εμένα γράμμα, θα το 'χασα.
Αυτό τι έγραφε;
"Στρατηγέ, το κάστρο απειλείται.
Δολοφόνοι ξωτικά της σκιάς μπήκαν στο βασίλειο".
Τα χειρότερα.
"Μη φέρεις δυνάμεις.
Πήγαινε στο Καταφύγιο του Μπάνθερ,
στον Κάλουμ και τον Έζραν. Προπάντων, προστάτεψε τους γιους μου".
Περίμενε. Έχει κι από πίσω.
"Υ.Γ. Μόλις είναι ασφαλείς, μπορούν να φτιάξουν χωμάνθρωπο".
-Δεν θέλουμε να φτιάξουμε χωμάνθρωπο. -Όχι.
Τώρα είστε ασφαλείς.
Εγώ φταίω. Δεν έπρεπε να έρθουμε εδώ.
Βρήκαμε τη θεία Αμάγια όμως.
-Μήπως να της το πούμε; -Τι;
Για το αβγό.
-Και τη Ρέιλα. -Δεν μπορούμε.
Δεν άκουσες τι έλεγε για τα ξωτικά;
Τα θεωρεί τέρατα.
-Μα αν της εξηγήσουμε... -Δεν θα καταλάβει.
Δεν υπάρχει εμπιστοσύνη μεταξύ τους.
Έτσι θα 'ναι μέχρι να πάμε το αβγό στη Ζέντια.
Θα βρούμε τη Ρέιλα και θα φύγουμε.
"Είναι χειμερινό καταφύγιο. Εκτός χειμώνα δεν έχει ψυχή".
"Κανένα πρόβλημα".
Στρατηγέ! Οι πρίγκιπες λείπουν!
Πώς το έκανες;
Πώς κάναμε τι;
"Κάναμε"; Πόσοι είστε;
"Κάναμε" είπα;
-Εμένα κοίτα. -Μόνο εγώ είμαι.
Μόνη μου.
Ψεύτρα.
Αν είναι κι άλλοι, οι πρίγκιπες κινδυνεύουν. Τον νου σας.
Προσέχετε μη χάσετε κανένα δάχτυλο.
Φαντάζεστε τη ζωή με τέσσερα δάχτυλα;
Από τις πιο τρελές ιδέες σου.
-Κι από την πανοπλία για σαλιγκάρια; -Έχουν πανοπλία.
-Τότε, γιατί γίνονται όλο λιώμα; -Μα...
-Θα πιάσει; -Ξέρει τι να κάνει.
Χαιρετήστε τον Μπέιτ, τον μικρό μου φίλο.
Ευχαριστώ!
Ελάτε!
Ακίνητη, ξωτικό.
Κάλουμ, Έζραν, ελάτε.
Κάλουμ, ας της το πούμε.
Αγόρια, μακριά της.
Περιμένετε!
-Τι τους λες; -Λέει ότι...
Αν δεν σας αφήσουμε, θα τους σκοτώσεις και θα πιεις το αίμα τους.
Λέει ότι είσαι τέρας.
Γι' αυτό άσε μας να φύγουμε.
Μη φοβάσαι. Έχω σφάξει τέρατα ξανά.
Σκοτώστε την.
Εμπρός, ρίξε πάλι.
Μα διάβασε τα χείλη μου.
Όταν κατέβει το ξίφος μου, θα πεθάνουν ακαριαία κι οι δυο.
Κουνηθείτε, άνθρωποι.
Και τώρα;
-Δεν νομίζω η βάρκα να... -Μπες.
Αν το ξωτικό καταλάβει πως ακολουθούμε,
θα τους σκοτώσει. Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί.
Κόρβους!
Ακολούθα τους, αλλά μη σε δουν.
Όταν βρεις ευκαιρία, ελευθέρωσέ τους.
Εσείς θα ιππεύσετε μαζί μου.
Έπιασε. Δεν το πιστεύω.
Εγώ δεν πιστεύω πόσο βλάκας είσαι.
Τι; Τι έγινε;
Με είπες αιμοδιψές τέρας.
Δεν έχεις ιδέα πώς ένιωσα.
Μα δεν το πιστεύω. Απλώς ήθελα να την τρομάξω.
-Για να υποχωρήσει. -Πήγε τέλεια. Πήγαν να με σκοτώσουν.
Συγγνώμη. Δεν ήθελα να γίνει αυτό.
Αλλά έγινε.
-Το βρήκες; -Παιχνίδι είναι.
Κάτι για να παίζουν τα παιδιά.
Ελπίζω να άξιζε για σένα
που ρίσκαρες τις ζωές μας.
Είναι ώρα, πατέρα. Η στιγμή της στέψης.
Ή, όπως λέω εγώ, Ώρα για Στέψη.
-"Στέψη Τώρα"; -Σε ευχαριστώ. Ελεύθερος.
Δεν τραγουδάς για την περίσταση;
Λαέ του Κατόλις,
ο χαμός του Βασιλιά Χάροου μάς πλήγωσε πολύ,
μα ο χαμός των γιων του, των πριγκίπων μας,
είναι ακόμα μεγαλύτερη αδικία.
Σκοτώνοντας τους διαδόχους,
οι εχθροί μας επιδίωξαν να μας αφήσουν δίχως ηγέτη.
Θα ατίμαζε τη μνήμη του Χάροου, αν το βασίλειο που αγαπούσε
χανόταν στο σκοτάδι.
Αν και το φορτίο είναι βαρύ,
αποδέχομαι ταπεινά να συνεχίσω τη μάχη στο όνομα του Χάροου.
Εγώ θα γίνω o Άρχοντας Προστάτης του Βασιλείου.
Σταματήστε!
Σταματήστε τη στέψη! Οι πρίγκιπες ζουν!
Υποτιτλισμός: Βασίλης Σκοπελίτης