ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Στα προηγούμενα επεισόδια...
Από μας εξαρτάται. Πρέπει να επιστρέψουμε το αυγό.
Να το προστατέψουμε ως τη Ζέντια.
Να βρούμε τη μητέρα του.
Θεία Αμάγια;
Χαίρομαι που είστε ασφαλείς.
Το φορτίο είναι βαρύ,
μα αποδέχομαι τη μάχη στο όνομα του Χάροου.
Σταματήστε τη στέψη!
Οι πρίγκιπες ζουν!
Και τώρα;
-Η βάρκα δεν... -Μπες μέσα.
ΒΙΒΛΙΟ 1 ΣΕΛΗΝΗ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5 ΕΝΑΣ ΑΔΕΙΟΣ ΘΡΟΝΟΣ
Καλημέρα, ηλιαχτίδες μου.
Τι πρόθυμος εθελοντής!
Δεν θα σου βγει σε καλό.
Χθες πέρασες τον κύβο για παιχνίδι.
-Μα μάθαμε... -Ότι φέγγει κιόλας.
Ακριβώς!
Ακριβώς.
Πάω να βρω τροφή.
Έχουμε φαγητό.
Ψωμί από το Καταφύγιο του Μπάνθερ.
Νόμιζα είχε μέσα μπαστούνια.
Όχι, φαγητό είναι...
περίπου.
Εγώ πάω πάσο.
Το ήξερα ότι θα ήσουν εδώ.
Πρέπει να μιλήσουμε.
Για να δούμε.
Προσεκτικά.
Από τι το έφτιαξαν;
Βοήθεια!
Τι; Τι έγινε;
Βοήθεια!
Έκανε το ξόρκι της Κλόντια,
-μα δεν ξέρει το τέλος. -Ναι, μόνο το μισό ξέρω,
αλλά το ξέρω πολύ καλά.
Σοβαρά; Πολύ καλή και ασφαλής ιδέα.
Μου αξίζει το κήρυγμα, αλλά τώρα τι κάνω;
Σε κάθε ξόρκι, υπάρχει μια φράση ή λέξη
-στα αρχαία δρακονικά. -Ωραία.
Ξέρει κανείς να τα μιλάει; Εγώ όχι.
H Κλόντια δεν είπε κάτι;
Όχι. Όταν τράβηξα το χέρι της, μπορεί να με είπε ανόητο.
Ναι, καλά σου είπε.
Μισό λεπτό.
Ξέρω λιγάκι δρακονικά. Κάτσε να σκεφτώ.
-Ξέρεις τι; Θα σου το πετάξω. -Τι; Όχι!
Ναι, πετάω την αρχέγονη λίθο.
Καλό σχέδιο.
Όχι, κακό είναι. Όχι πέταγμα.
Δεν θα την πετάξω. Θα δώσω πάσα.
Όχι. Ούτε πέταγμα, ούτε πάσα.
Δίνω πάσα.
Έπιασε. Είμαι καλά.
Ακούγεται σαν να τσιτσιρίζεις λίγο.
Συγγνώμη.
Χαίρομαι που μαθαίνω μαγικά, και παρασύρθηκα λίγο.
Αρκετές φορές κινδύνευσα. Αν το αυγό επιστραφεί,
τότε ο πόλεμος ίσως τελειώσει. Ώρα να φύγουμε.
Γιατί να κουραστούμε στον δρόμο,
αντί να μας πάει το ποτάμι;
Όχι. Πες αντίο στη βάρκα. Συνεχίζουμε από ξηράς.
Γιατί; Το ποτάμι κυλά προς τα κει
και θα πάμε πιο γρήγορα έτσι.
Κοίτα εδώ πόδια.
Τι; Ωραία πόδια έχω.
Θα πάμε πεζοί. Τελείωσε.
Υπάρχει άλλος λόγος που δεν θέλεις τη βάρκα; Κρύβεις κάτι;
Δεν υπάρχει κρυφός λόγος.
Οπότε, κάτσε.
Είσαι πολεμίστρια ξωτικό, που κάνει ανάποδα σάλτα, σκαρφαλώνει, ξιφομαχεί,
και φοβάσαι λίγο νεράκι;
Τι χαριτωμένο!
Πάμε με τη χαζή τη βάρκα.
Πώς άφησες να συμβεί αυτό;
Μιλάς σαν να κάλεσα τους δολοφόνους.
Άφησα το οχυρό μας στο Ρήγμα.
Επικίνδυνοι εχθροί συγκεντρώνονται στα σύνορά μας.
Προστάτεψα όσο μπορούσα τον βασιλιά. Θα έδινα τη ζωή μου.
-Και τι πήγε στραβά; -Αυτός.
Το πείσμα του δεν με άφησε να τον βοηθήσω.
Τον ξέρεις όσο κι εγώ.
Η περηφάνια του ήταν σημαντικότερη από τη ζωή του.
Αυτό ήθελες να συμβεί.
Πώς τολμάς να λες...
Ο χαμός του σου έδωσε ευκαιρία.
Μου ράγισε την καρδιά.
-Τότε τίμησέ τον. Βρες τα παιδιά του. -Πάνε τα παιδιά, Αμάγια.
Τα έπιασε το ξωτικό. Αν δεν τα σκότωσε ήδη,
θα το κάνει σύντομα.
Περνάμε περίοδο κρίσης.
Ο άδειος θρόνος είναι σήμα αδυναμίας, πρόσκληση για την καταστροφή μας.
Θα υπερασπιστούμε το Κατόλις
και όλα τα ανθρώπινα βασίλεια από αυτό που έρχεται.
Μπορώ να μας προστατέψω, από εδώ.
Νομίζετε ότι είμαι οπορτουνιστής,
αλλά τα κίνητρα μου είναι ανιδιοτελή.
Είμαι υπηρέτης του Κατόλις. Υπηρέτης!
Πολύ ωραία ρούχα για ταπεινό υπηρέτη, Βίρεν.
Δεν με πιστεύεις.
Τότε πάρ' τον εσύ. Εμπρός, κάτσε.
Θα σε στηρίξω ως Αντιβασιλέας.
Θα καλέσω το Υψηλό Συμβούλιο και θα ενημερώσω την Πενταρχία.
Ο θρόνος θα μείνει άδειος μέχρι να βρούμε τα αγόρια.
Μπέιτ.
Μην το κάνεις αυτό.
Όχι στο νερό.
Αγαπά το νερό, μα έπρεπε να το φοβάται.
Να πω γιατί λέγεται Μπέιτ;
-Όχι. -Εγώ θα σου πω.
Είναι κακό αστείο.
Οι φρύνοι είναι, όπως φαίνεται...
πεντανόστιμοι.
Αηδία.
Τους βάζουν ως δόλωμα για μεγάλα ψάρια.
Γι' αυτό τον λένε Μπέιτ, όπως το δόλωμα.
Χιούμορ του πατριού μου.
Γι' αυτό προσέχουμε να μη μπει στο νερό.
Δεν ξέρει πόσο νόστιμος είναι, γι' αυτό...
Έτσι, ονομάστηκαν "νουντλς".
Μπορώ να ανάψω ένα κερί;
Είσαι εντάξει;
Μια χαρά.
Μου αρέσουν πολύ οι βάρκες,
γι' αυτό είμαι εδώ...
πιο κοντά στη βάρκα.
Θα σου κάνω πέντε ερωτήσεις.
-Όχι, σε παρακαλώ. -Έλα, θα έχει πλάκα και θα ξεχαστείς.
Πέντε. Τίποτα παραπάνω.
Ερώτηση πρώτη.
Πάντα ακούγαμε τόσα τρελά για τη Ζέντια,
λες και είναι ένα μέρος γεμάτο μαγικά.
Είναι όντως έτσι;
Ναι. Επόμενη ερώτηση.
Δεν είναι παράξενο που βλέπεις παντού μαγεία;
Όχι. Στη Ζέντια, η μαγεία υπάρχει σχεδόν στα πάντα.
Είναι σαν να λες ότι βλέπεις παντού φύση. Είναι μέρος...
της ζωντάνιας και του πνεύματος των πάντων.
Ανυπομονώ να το δω. Θα 'ναι φοβερό.
Ναι. Είναι.
Έπιασε. Δεν νιώθεις καλύτερα;
Ίσως. Κάνε μου την επόμενη ερώτηση.
Λοιπόν, δεύτερη ερώτηση.
Πώς είναι οι γονείς σου;
Πέθαναν.
Ρέιλα, δεν ήθελα...
Δεν πειράζει.
Δεν είναι καλή στιγμή να το πω, αλλά σίγουρα δεν φοβάσαι το νερό;
Τέλος οι ερωτήσεις.
Ξέρω, απλώς το ποτάμι... Κοίτα!
-Γύρνα τη βάρκα. -Πολύ αργά.
Γύρνα τη. Το παραδέχομαι, μισώ το νερό.
Το φοβάμαι, κάνω εμετό. Όλα τα άσχημα.
Πολύ αργά! Κρατήσου!
Κρατηθείτε γερά!
Η αδερφή σου τον έκανε καλύτερο.
Είπε, "Δεν είμαι όσο δυνατός ή γενναίος πίστευε η Βασίλισσα Σαράι,
μα κάθε μέρα προσπαθώ να είμαι και περισσότερο,
για να ανταποκριθώ στις προσδοκίες της".
Είχε συμπόνοια και υπομονή.
Εκτός αν έπαιρνες την τελευταία τάρτα.
Μια φορά μόνο έκανα αυτό το λάθος.
Γλυκατζού, αλλά με σιδηρά πυγμή.
Συγγνώμη για ό,τι έγινε στην αίθουσα του θρόνου.
Με βοήθησες να δω καθαρά.
Γιατί δυσκολεύτηκες τόσο;
Τυφλώθηκα από την αγάπη για το βασίλειο
και όλη την ανθρωπότητα.
Φρουρέ, έναν σταβλίτη, γρήγορα.
Βρήκα ένα βουνό από...
καβαλίνες.
Προέχουν οι πρίγκιπες.
Η απόλυτη προτεραιότητα του Κατόλις είναι να βρεθούν.
Ωραία.
Συμφωνούμε απόλυτα.
Φεύγω τη δύση με μια ομάδα διάσωσης.
Βέβαια.
Να ρωτήσω, όμως. Τι θα συμβεί στο Ρήγμα;
Είπες πως η κατάσταση είναι επικίνδυνη.
Αν δεν διοικείς εσύ το φρούριο,
πιστεύεις πως τα σύνορα θα αντέξουν;
Κατάληξε κάπου.
Αν πέσει το Ρήγμα, ο εχθρός θα ξεχυθεί εδώ,
σπέρνοντας αφάνταστη καταστροφή και θάνατο ως επακόλουθο.
Τι προτείνεις δηλαδή;
Γύρνα πίσω στα σύνορα, κράτα τα γερά. Εκεί σε χρειάζονται.
Εγώ θα στείλω ομάδα επίλεκτων για να βρει τους πρίγκιπες.
Αν τυχόν αμφισβητείς ακόμα τις προθέσεις μου,
θα στείλω τα παιδιά μου, τον Σόρεν και την Κλόντια, να ηγηθούν της αποστολής.
Αμφισβητώ τις προθέσεις σου.
Θα πάω στο Ρήγμα, αλλά τα παιδιά σου δεν θα ηγηθούν της διάσωσης.
Θα ανατεθεί στον...
Αντιστράτηγο Γκρεν.
Αυτός είμαι εγώ. Αντιστράτηγος Γκρεν.
Βίωσες τον φόβο σου. Νιώθεις καλύτερα στο νερό;
Ποτέ δεν ένιωσα χειρότερα για το νερό.
-Πάντως, πάμε γρήγορα. -Παιδιά.
Βλέπει κανείς τον Μπέιτ;
Μπέιτ! Έλα εδώ. Κολύμπα σαν βατραχάκι.
Ξέρεις ότι δεν πρέπει να είσαι στο νερό.
Σκέτη καταστροφή.
Το ξέρω.
Οι κάλτσες μου βράχηκαν. Καταστροφή!
Μουσκεμένη καταστροφή!
Κάλουμ;
Ο Ωκεάνιος Ρούνος.
Πρώτη φορά λάμπει.
Κάτσε. Γιατί ο ρούνος...
Κατάλαβα.
Γλυκιά, στέρεη ξηρά, ξανά μαζί.
Παιδιά, από πίσω σας! Ο Μπέιτ κινδυνεύει!
-Τι; -Ο Μπέιτ χρειάζεται βοήθεια!
-Φτερνίστηκε φύκια; -Όχι, λέει
-"O Μπέιτ χρειάζεται κολόνια". -Τι κακιά!
Όχι!
Από μένα εξαρτάται, έτσι; Εννοείται.
Αντίο, γλυκιά ξηρά. Χωριζόμαστε πρόωρα.
Ρέιλα, κάν' το για τον βάτραχο. Τον γκρινιάρη που σε μισεί.
Πάμε!
Μου ήρθε ιδέα. Ρέιλα, πήδα.
-Δεν ξέρεις... -Πήδα!
Είπα στον Κόρβους για τον χαμό του βασιλιά.
Ο Βίρεν ξέρει πως ακολουθεί τους πρίγκιπες;
Όχι.
Μην εμπιστεύεστε τον Βίρεν. Σε έναν μήνα ή σε έναν χρόνο,
θα σας μαχαιρώσει πισώπλατα.
Θα προσέχω.
Ενημέρωσέ με όταν βρεθούν οι πρίγκιπες ασφαλείς.
Φυσικά.
Θα ενημερώσω αμέσως το Ρήγμα.
Γκρεν;
Άσχημα νέα. Αλλαγή σχεδίων.
Τι λες; Τι λέει αυτός;
Σε βγάζω από την αποστολή. Ο Σόρεν θα ηγηθεί της αποστολής.
Τι; Η στρατηγός είπε πολύ συγκεκριμένα ότι θα ηγηθώ εγώ.
Ίσως έγινε κάποια παρεξήγηση.
Σόρεν, κλείσε συνάντηση με τον Γκρεν για να συζητήσουμε ό,τι τον προβληματίζει.
Κάπου ήσυχα. Να πούμε στις εννιά;
Ναι, ωραία. Με βολεύει στις εννιά.
Ωραία.
Ρέιλα, έσωσες τον Μπέιτ.
Χωρίς εσένα θα γινόταν...
ψαροτροφή.
Γενναία κίνηση.
Όχι, σας το είπα. Το φοβάμαι το νερό.
Ξέρω. Γι' αυτό ήσουν τόσο γενναία.
Ευχαριστώ.
Γιατί δεν μας το έλεγες πριν; Δεν πειράζει να φοβάσαι κάτι.
Μάλλον φοβόμουν να φοβηθώ.
Είναι κάπως κυκλικό αυτό. Μα έχω να πω...
ότι δεν φοβάσαι να φοβηθείς ότι φοβάσαι.
Βαθύ, αλλά χαζό.
Τα ξωτικά της σκιάς δεν πρέπει να δείχνουν φόβο.
-Ποτέ. -Λυπάμαι.
Έτσι είναι για μας.
Οι γονείς μου είναι ζωντανοί. Εύχομαι να μην ήταν.
Είναι δειλοί.
Τι εννοείς;
Ήταν σε μια επίλεκτη ομάδα, τη Φρουρά των Δράκων.
Οκτώ πολεμιστές, προστάτες του αυγού του Πρίγκιπα Δράκου.
Οι δράκοι της καταιγίδας κάνουν ένα αυγό κάθε χιλιετία.
Είναι τόσο σπάνιο και πολύτιμο.
Όταν οι άνθρωποι σκότωσαν τον βασιλιά, η φρουρά,
οι γονείς μου, δεν έκαναν το καθήκον τους. Λιποτάκτησαν.
Ντρέπομαι τόσο πολύ.
Λυπάμαι για όσα έκαναν οι άνθρωποι.
Είδες; Γι' αυτό, πρέπει να επανορθώσω.
Όταν ήρθα εδώ, ήθελα να πάρω εκδίκηση.
Μα μόλις είδα το αυγό, αλλάξαν όλα.
Τώρα, είναι ταξίδι εξιλέωσης.
Το κάνουμε όλοι μαζί.
Όχι!
Το ποτάμι πήρε τη βάρκα μας.
Για λίγο δεν την έφτασα. Τι θα κάνουμε τώρα;
Αντίο, βάρκα.
Ευχαριστώ.
Τι είναι η κορδέλα;
Σημαίνει κάτι;
Όχι. Διακοσμητική είναι.
Διακοσμητική;
Ναι.
Ένα πράγμα των ξωτικών της σκιάς.
Καλά.
Εννιά και πέντε. Συγγνώμη που άργησα.
Μόνο πέντε λεπτά.
Ακούω τους προβληματισμούς σου.
Με έβγαλες από την αποστολή.
Το σημειώνω. Παρακάτω.
Και...
με έβαλες στο μπουντρούμι.
Μάλιστα. Τίποτα άλλο;
Όχι, όμως... Όχι. Αυτά είναι τα βασικά.
Σε ευχαριστώ για τα σχόλιά σου.
Πατέρα;
Ο άλλος κρατούμενος.
Ακόμα αρνείται να φάει.
Τότε άσ' τον να πεινάσει.
Υποτιτλισμός: Βασίλης Σκοπελίτης