NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
W poprzednich odcinkach...
To my musimy zwrócić jajo.
Strzec go i dostarczyć do Xadii.
Do mamy.
Ciocia Amaya?
Dobrze, że jesteście cali.
Choć to ogromne brzemię,
pokornie podejmę walkę w imieniu Harrowa.
Przerwać koronację!
Książęta żyją!
Co teraz?
- Łódź to nie... - Wsiadaj.
KSIĘGA 1: KSIĘŻYC
ROZDZIAŁ 5: PUSTY TRON
Dzień dobry, moje promyczki.
Ochotnik? Świetnie.
Doigrasz się.
Mówiłaś, że to zwykła zabawka.
Ale teraz...
To świecąca zabawka!
Właśnie!
Właśnie.
Poszukam jedzenia.
Mamy jedzenie.
Wzięliśmy chleb z dworu Banther.
Myślałam, że to pałka.
Nie, to jadalne. W miarę.
Podziękuję.
Czułam, że przyjdziesz.
Musimy pomówić.
Spróbujmy.
Tylko spokojnie.
Z czego to jest?
Pomocy!
Co się stało?
Pomocy!
Chciał powtórzyć zaklęcie Claudii
- i nie umie skończyć. - Widziałem tylko część.
Ale jestem w niej dobry.
Serio? Bardzo dobry i bezpieczny pomysł.
Mam nauczkę, ale co teraz zrobić?
W zaklęciu jest zwykle fragment w pradrakonicznym.
Ktoś mówi po smoczemu? Ja nie.
Co mówiła Claudia?
Kiedy odciągnąłem jej rękę, mogła nazwać mnie głupcem.
To chyba właściwe określenie.
Daj mi chwilę.
Znam kilka pradrakonicznych słów. Chwila.
Rzucę tym.
Co? Nie!
Rzucę ci kamień.
Dobry plan.
Właśnie że nie! Rzucanie jest złe.
Nie rzucę. Delikatnie cisnę.
Nie, żadnego rzucania ani ciskania.
Ciskam.
Sukces. Jestem cały.
Słyszę skwierczenie.
Przepraszam.
Emocjonuje mnie magia i trochę mnie poniosło.
Dość ataków na moje życie. Im szybciej oddamy jajo,
tym szybciej zakończy się wojna. Chodźmy już.
Po co męczyć się chodzeniem,
gdy może nas ponieść rzeka?
Pożegnaj się z łodzią. Zostajemy na lądzie.
Rzeka płynie w dobrym kierunku
i byłoby znacznie szybciej.
Spójrz na te nóżki.
Co? Fajne są.
Idziemy, postanowione.
Jest dodatkowy powód niechęci do łodzi?
Coś, co ukrywasz?
Nie mam tajemnic.
Chwila.
Robisz salta w tył, wspinasz się po drzewach, walczysz mieczami,
ale boisz się małego pluskania?
Urocze.
Dobrze, niech będzie łódź.
Jak do tego dopuściłeś?
Mówisz, jakbym zaprosił asasynów.
Opuściłam twierdzę przy Wyrwie.
Niebezpieczne siły zebrały się przy granicy!
Zrobiłem wszystko, by chronić króla. Byłem gotów zginąć.
I co się stało?
To jego wina. Uparcie odrzucał moją pomoc.
Oboje dobrze go znamy.
Bardziej cenił dumę niż życie!
Chciałeś, by tak było.
Jak możesz tak...?
Zyskujesz na jego śmierci.
Jego śmierć złamała mi serce!
- Więc oddaj mu hołd. Znajdź jego dzieci. - Już po nich!
Uprowadziła ich księżycowa elfica! Jeśli żyją, to już niedługo!
To czas kryzysu.
Pusty tron to oznaka słabości,
zachęta, by nas zniszczyć.
Musimy bronić Katolis
i innych królestw ludzi przed tym, co nadchodzi.
Mogę nam pomóc z tego miejsca.
Masz mnie za oportunistę,
ale nie mogę być bardziej bezinteresowny.
Jestem sługą Katolis. Sługą!
Niezłe wdzianko jak na pokornego sługę.
Nie wierzysz mi.
Możesz przejąć tron. Siadaj.
Uznam taką królową regentkę.
Zwołam Wielką Radę i wyślemy wiadomość do innych władców Pentarchii.
Tron będzie pusty, aż znajdziemy chłopców.
Robal, nie powinieneś tego robić.
Z dala od wody.
Robal kocha wodę, ale powinien się bać.
Wyjaśnić ci, skąd to imię?
- Nie. - I tak ci powiem.
To niezły żart.
Podobno świecące ropuchy…
są pyszne.
Ohyda.
Rybacy używają ich do połowów. Dlatego wabi się Robal.
Rozumiesz? Mój ojczym lubi taki humor.
Dlatego uważamy, by nie wpadł do wody.
On nie wie, że jest pyszny, więc...
I stąd wzięła się nazwa klusek.
Mogę zapalić świeczkę?
W porządku?
Świetnie.
Kocham łódki, dlatego się tu schylam.
Żeby być bliżej.
Zadam ci pięć pytań.
Odpuść mi.
Będzie fajnie. Skupisz się na czymś innym.
Pięć pytań. Nie więcej.
Pytanie pierwsze.
Mówią dużo szalonych rzeczy o Xadii,
że to miejsce z wszechobecną magią.
Czy to prawda?
Tak. Kolejne pytanie.
Musi być dziwnie, że gdzie nie spojrzysz, tam magia.
Nie jest dziwnie. Magia jest tam prawie we wszystkim.
Podobnie jak przyroda, która też jest wszędzie.
To element energii, natury rzeczy.
Nie mogę się doczekać. Brzmi ekstra.
Rzeczywiście jest.
To działa. Czujesz się lepiej?
Być może. Kolejne pytanie.
Dobra! Pytanie drugie.
Jakich masz rodziców?
Nie żyją.
Nie chciałem...
W porządku.
Może to nie najlepszy moment, ale na pewno nie boisz się wody?
Koniec pytań.
Wiem, tylko woda... Spójrz!
Zatrzymaj łódź.
Nie zdążę.
Zrób to! Tak, nie cierpię wody.
Boję się, przeraża mnie. Same złe rzeczy.
Za późno! Trzymajcie się!
Trzymać się mocno!
Dzięki niej był lepszy.
Harrow nie był tak silny i odważny, jak sądziła królowa Sarai,
ale starał się być lepszy każdego dnia,
żeby dorównać jej wyobrażeniom.
Była miłosierna i cierpliwa.
Chyba że zjadło się ostatnie ciastko.
Tylko raz popełniłem ten błąd.
Łasuch i żelazna pięść.
Generał Amayo, wybacz za sytuację z sali tronowej.
Teraz dostrzegłem prawdę.
Takie to było trudne?
Zaślepiły mnie miłość do królestwa i moja ludzka natura.
Niech chłopi przerwą zbiory!
Nie ma w tym ani źdźbła...
prawdy.
Najpierw książęta.
Ich odnalezienie to priorytet królestwa Katolis.
Dobrze. Widzimy to podobnie.
- Ruszam o zmroku z grupą poszukiwawczą. - Oczywiście.
Ale pozwól spytać, co z Wyrwą?
Mówiłaś o niepewnej sytuacji.
Naprawdę wierzysz, że granica wytrzyma bez ciebie w twierdzy?
Przejdź do sedna.
Jeśli Wyrwa padnie, wróg ruszy na Katolis,
a wtedy trudno sobie wyobrazić ogrom śmierci i zniszczenia.
Co zatem sugerujesz?
Wróć bronić granicy. Tam jesteś potrzebna.
Nasi najlepsi ludzie natychmiast ruszą szukać książąt.
A jeśli nadal wątpisz w moje intencje…
wyznaczę moje dzieci, Sorena i Claudię,
by poprowadziły tę wyprawę.
Wątpię w twoje intencje.
Wyjadę, ale twoje dzieci nie poprowadzą ekspedycji.
Tą misją pokieruje...
oficer Gren.
To ja. Nazywam się Gren.
Stawiłaś czoło lękom. Oswoiłaś się z wodą?
Jest gorzej niż kiedykolwiek.
- I tak jest miło. - Słuchajcie.
Widział ktoś Robala?
Robal! Wracaj! Płyń żabką.
Nie powinieneś wchodzić do wody.
Katastrofa!
Prawda? Mam mokre skarpetki. Katastrofa!
Mokra katastrofa!
Callum?
Runa oceanu.
Nigdy się nie świeciła.
Czemu runa oceanu…?
Rozumiem!
Kochany stały lądzie, znowu razem.
Za wami! Robal jest w opałach!
- Co? - Robal potrzebuje pomocy!
Strzela z procy?
- Nie, mówi: „Robal sika w nocy”. - To niegrzeczne.
Nie!
Sama muszę to zrobić? Oczywiście.
Żegnaj kochany lądzie. Ledwo się znaliśmy.
Zrób to dla żaby. Marudnej żaby, która cię nie lubi.
Do dzieła!
Mam pomysł. Rayla, skacz.
- Nie umiesz… - Skacz!
Powiadomiłam Corvusa o śmierci króla.
Czy Viren wie, że Corvus szuka książąt?
Nie.
Nie ufajcie Virenowi.
Może za miesiąc, a może za rok,
ale w końcu wbije wam nóż w plecy.
Będę uważał.
Poinformujcie mnie, gdy książęta się znajdą.
Oczywiście.
Niezwłocznie wyślę wiadomość.
Gren?
Złe wieści. Nastąpiła zmiana planów.
O czym ty mówisz? O czym on mówi?
Odsunąłem cię od misji. Soren poprowadzi wyprawę.
Co? Generał Amaya wyraźnie mówiła, że to ja mam dowodzić.
Doszło do nieporozumienia?
Soren, umów mi spotkanie z dowódcą Grenem,
omówimy jego rozterki.
W ustronnym miejscu. Koło dziewiątej?
Bardzo dobrze. Dziewiąta mi pasuje.
Świetnie.
Rayla, uratowałaś go.
Gdyby nie ty, byłby...
karmą dla ryb.
To było odważne.
Nie, już mówiłam. Boję się wody.
Dlatego był to bohaterski czyn.
Dzięki.
Czemu nie powiedziałaś nam wcześniej? Bać się to nic złego.
Bałam się bać.
To błędne koło. Ale warto coś zauważyć!
Nie boisz się bać lęku.
To głębokie. Ale głupie.
Księżycowe elfy nie powinny okazywać strachu.
- Nigdy. - To smutne.
Tacy jesteśmy.
Moi rodzice żyją. Ale wolałabym, by byli martwi.
- Tchórze. - Co masz na myśli?
Rodzice byli w elitarnej Smoczej Straży.
Ośmioro elfów wybranych do ochrony jaja Smoczego Księcia.
Smoki składają jajo co tysiąc lat.
Więc jest ono rzadkie i cenne.
Gdy ludzie zabili Smoczego Króla,
Smocza Straż zawiodła i moi rodzice uciekli.
Tak mi wstyd.
Przykro mi za czyny ludzi.
Dlatego muszę wszystko naprawić.
Przybyłam tu z misją zemsty.
Ale to jajo wszystko zmieniło.
Teraz to podróż odkupienia.
Jesteśmy z tobą.
Nie! Nasza łódź odpływa.
Już jej nie złapię. Co teraz zrobimy?
Żegnaj, łódko.
Dziękuję.
O co chodzi z tą opaską? Coś oznacza?
Nie, to tylko ozdoba.
Ozdoba?
Tak. Takie elfickie błyskotki.
No dobrze.
Pięć po dziewiątej. Wybacz spóźnienie.
To tylko pięć minut.
Co cię zatem trapi?
Odsunąłeś mnie od misji.
- Rozumiem. Kontynuuj. - I...
wtrąciłeś mnie do lochu.
No tak. Coś jeszcze?
Nie. W zasadzie tylko to.
Dziękuję za cenne informacje.
Ojcze?
Chodzi o drugiego więźnia.
Nadal nie chce jeść.
To niech głoduje.
Napisy: Maciej Dworzyński