ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Μεταξύ ξωτικών και ανθρώπων,
δεν θα υπάρξει εμπιστοσύνη αν δεν επιστρέψουμε το αυγό.
Ρέιλα, δεθήκαμε. Μόνο με έναν τρόπο θα απελευθερωθούμε.
Θα στείλω άμεσα μια ομάδα να βρει τους πρίγκιπες.
Τα παιδιά μου, ο Σόρεν κι η Κλόντια,
θα ηγηθούν της διάσωσης.
Δώσε μου το αυγό. Πρέπει να το πάω γρήγορα στην οροφή.
Τι; Γιατί;
Εμπιστεύσου με.
ΒΙΒΛΙΟ 1 ΣΕΛΗΝΗ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6 ΜΕΣΑ ΑΠ' ΤΟΝ ΠΑΓΟ
Με τρόμαξες, μικρέ γλυκούλη.
Ευχαριστώ, αλλά το πρόβλημα στο χέρι μου δεν περνά με γλείψιμο.
Τι έπαθες;
Πρώτη φορά πιάνω ξωτικό. Το περίμενα δύσκολο.
Κάλουμ; Νομίζω είμαστε μόνοι μας.
Επιτέλους.
Πόσο περίμενα αυτή τη στιγμή!
Κάλουμ;
Μυρίζεις φυστικοβούτυρο.
Κάλουμ!
-Τι; -Ξύπνα. Η Ρέιλα εξαφανίστηκε.
-Όχι! Το πήρε; -Εδώ είναι το αυγό.
Ωραία. Δεν σημαίνει ότι την εμπιστευόμαστε.
-Μα τη συμπαθώ, Κάλουμ. -Κι εγώ τη συμπαθώ.
-Αλλά είναι... -Ξωτικό; Και τι έγινε;
Ό,τι μας είπαν για τα ξωτικά είναι λάθος.
Όχι, θα έλεγα...
ότι κάτι μας κρύβει.
Το νιώθω.
Δώσε τα αγόρια και θα σε αφήσω.
Άσε τους αιχμαλώτους.
Δεν είναι αιχμάλωτοι. Επέλεξαν να ταξιδέψουν μαζί μου.
Τι; Γιατί να σε εμπιστευτούν;
Γιατί είμαστε μια ομάδα. Γίναμε φίλοι.
Φίλοι; Σκότωσες τον πατέρα τους.
-Όχι εγώ. -Το ίδιο κάνει, ο αρχηγός σας τον σκότωσε.
Δεν το ξέρουν, έτσι;
-Θα σε μισήσουν όταν το μάθουν. -Σκάσε!
Απόλαυσε τη νίκη σου.
Δεν θα 'σαι τόσο τυχερή ξανά.
Είπε αυτός στο χαντάκι.
Που λες...
ξέρεις ότι μίλαγες στον ύπνο σου πριν;
Τι ονειρευόσουν;
Δεν θυμάμαι. Γιατί; Είπα κανενός το όνομα;
Όχι, κάτι για φυστικοβούτυρο.
Σάντουιτς!
Ναι, θυμήθηκα τώρα. Σάντουιτς ονειρευόμουν.
Περίεργο που ενθουσιάστηκες τόσο με τα σάντουιτς.
Σε λίγα χρόνια, όταν μεγαλώσεις,
θα κάνουμε μια συζήτηση για τα σάντουιτς.
-Τρέξτε! Φεύγουμε! -Τι γίνεται;
-Πού ήσουν; -Ας φάμε κάτι πρώτα.
Δες πόσο μουντρούχος είναι.
Δεν υπάρχει χρόνος. Φεύγουμε τώρα.
Γιατί; Εξήγησέ μας έστω...
Δεν χρειάζεται να εξηγήσω τίποτα. Πάμε!
Καλά.
Μ' αρέσουν οι συναντήσεις εδώ. Είναι καλή άσκηση για τα πόδια οι σκάλες.
H συζήτηση είναι σοβαρή. Συγκεντρώσου.
Κανένα πρόβλημα.
Έχεις την αμέριστη προσοχή μου.
Απόψε, ξεκινάτε την αποστολή με την αδερφή σου.
Θα ψάξουμε τους πρίγκιπες.
Ναι. Έτσι πρέπει να καίνε οι μύες.
Από την έκβαση εξαρτάται το μέλλον του βασιλείου.
Το έχουμε. Θα τους βρούμε.
Είμαι σίγουρος, μα υπάρχει μια ανεπαίσθητη διαφορά.
Δεν γνωρίζω τον όρο.
Άκου προσεκτικά.
Θα γυρίσετε με τα άσχημα νέα πως οι πρίγκιπες αποδήμησαν.
Συγγνώμη, τι;
Είχα ανάποδα το κεφάλι και μπερδεύτηκα.
Μου το λες πάλι;
Θα γυρίσεις με τα άσχημα νέα πως οι πρίγκιπες πέθαναν.
-Σταθείτε. Το μονοπάτι είναι πολύ βατό. -Όχι.
Είναι όσο χρειάζεται.
Όχι, είναι περπατημένο, επίπεδο, μαλακό.
Αργά ή γρήγορα, κάποιον θα συναντήσουμε.
Από εκεί θα πάμε. Είναι πιο ασφαλές. Όσο πιο ανώμαλο, τόσο το καλύτερο.
-Άσχημο ακούγεται. -Ακριβώς.
Είναι ήδη πολύ δύσκολο. Ξέρεις τι βαρύ που είναι το αυγό;
Όχι, αφού δεν με εμπιστεύεστε να το κουβαλήσω.
Θα έπρεπε; Μας είπες την αλήθεια για όλα;
Καλά, κουβαλάτε το πολύ βαρύ αυγό, τότε.
Αλλά μην γκρινιάζετε.
Από εδώ θα πάμε.
Περίμενε,
αν γυρίσουμε με τα νέα ότι οι πρίγκιπες πέθαναν,
θα έχουμε αποτύχει.
Ο πόλεμος θα κρίνει τη μοίρα της ανθρωπότητας.
Είμαστε σε ένα ιστορικό σημείο καμπής.
Λες πως το αποτέλεσμα είναι αμφίβολο.
Ακριβώς.
Σαν τραμπάλα.
Ναι. Η Ιστορία είναι σαν...
τραμπάλα.
Αν λάβουμε τις σωστές αποφάσεις,
οι άνθρωποι θα γυρίσουν στη Ζέντια,
παίρνοντας πίσω τις σπουδαίες, μαγικές χώρες που μας ανήκουν.
Μα αν ηγηθεί ένα παιδί βασιλιάς...
Θα κάνει κακές επιλογές;
Θα κάνει επιλογές αδυναμίας.
Η ιστορία θα πάρει λάθος τροπή
κι οι δυνάμεις της Ζέντια θα αφανίσουν το Κατόλις και τα Πέντε Βασίλεια.
Ωραία. Δηλαδή θα γυρίσω και θα πω ότι πέθαναν.
Αυτό που δεν καταλαβαίνω...
είναι τι να κάνω αν είναι ζωντανοί;
Θα ξέρεις ποιο είναι το σωστό.
Το σωστό;
Δεν ξέρω αν μπορώ να το κάνω.
Έξω, στην άγρια φύση,
συμβαίνουν κάθε μέρα ατυχήματα.
Θανατηφόρα ατυχήματα.
Γιε μου...
δεν θα είναι εύκολο, αλλά είσαι δυνατός.
Μην το πεις ούτε στην Κλόντια.
Πρέπει να σηκώσεις αυτό το βάρος μόνος.
Το να πάρω τον θρόνο θα είναι βάρος για μένα,
και μια μέρα αυτός ο θρόνος θα ανήκει σε σένα.
Λοιπόν. Στάση για φαγητό. Πεθαίνω της πείνας.
Όχι.
-Δεν έχω το φαγητό. -Τι; Μια δουλειά είχες,
να κουβαλάς το ξερό φαΐ σας. Πώς το άφησες;
Εσύ βιαζόσουν.
Μας φώναζες και... Εσύ με έκανες να το αφήσω.
Σωστά. Θυμάμαι ότι φώναξα τρία πράγματα.
"Γρήγορα, πάμε,
και αφήστε τις προμήθειες που θέλετε για να επιβιώσετε".
Τι θα κάνουμε; Δεν έχουμε τρόφιμα.
Θα μπορούσα να μοιραστώ τον χυμό φεγγαρόμουρού μου με σας.
Έχει πολύ θρεπτικά συστατικά και έχω πολύ.
Είχα.
Τον ήπιατε. Ψάξατε τα πράγματά μου;
-Δεν τα άγγιξα. -Μην κοιτάς εμένα.
Δεν τον ήπια εγώ. Αν δεν το κάνατε εσείς, τότε ποιος;
Για κάτσε.
Αυτό το βατραχο-τερατάκι;
Δεν κάνει τέτοια. Γιατί λες...
-Μην τον κατηγορείς. -Δες πώς λάμπει!
Λάμπει ανάλογα με το πώς νιώθει.
Άλλο χρώμα όταν νιώθει μοναξιά,
άλλο όταν είναι πεινασμένος,
ή θυμωμένος ή και τα δύο μαζί.
Όταν πεινάς τόσο που θυμώνεις.
Ξέρω τι σημαίνει.
Αυτό το χρώμα τι σημαίνει;
Βασικά, δεν τον έχω ξαναδεί με τέτοιο χρώμα.
Είναι σαν κόκκινο, μωβ, χρώμα μούρων.
Αυτός το έκανε.
Θύμωσε από την πείνα.
Έξαλλη έγινα.
Δείξε μου την αληθινή σου φύση.
Τίποτα;
-Πεισματάρη καθρέφτη. -Λες να μην το δοκίμασα;
Δοκίμασα οχτώ ξόρκια αποκάλυψης. Απέτυχαν όλα.
Στο τέλος, βλέπω μόνο το απογοητευμένο μου πρόσωπο.
Ή είναι απλός καθρέφτης.
Από όλους τους θησαυρούς του βασιλιά και της βασίλισσας των δράκων,
αυτοί κοιμόντουσαν πλάι σ' αυτό.
Είναι σημαντικό.
Τότε θα το βρούμε, πάση θυσία.
Ακούς, καθρέφτη; Σε προειδοποιώ.
Περίεργο που ο καθρέφτης έκανε το ίδιο, σαν να με προειδοποιούσε.
Θα συζητήσουμε κάτι σημαντικό. Την αποστολή σου.
Τη διάσωση των πριγκίπων.
Ναι, μα έχεις και μια μυστική, πιο σημαντική αποστολή.
Κλόντια, πρέπει να ανακτήσεις το αυγό του δράκου.
Το έχουν μαζί, άρα κανένα πρόβλημα. Πρίγκιπες και αυγό.
Χωράει άλλη μια αποστολή αν θες τίποτα άλλο.
Δεν πρέπει να πέσει σε λάθος χέρια. Είναι ισχυρό και επικίνδυνο.
Ό,τι ατυχήματα ή τραγωδίες και να συμβούν,
πάνω απ' όλα, θα πρέπει να το φέρεις πίσω.
-Κατάλαβα. -Ωραία.
Μία ερώτηση.
Αν μας επιτεθούν μεγάλοι σκορπιοί-σφήκες
και βουίζουν...
ανοιγοκλείνοντας τις δαγκάνες...
και πρέπει να σώσω ή το αυγό ή τον Σόρεν,
τι να κάνω;
Αστείο είναι, μπαμπά.
Χαλάρωσε. Πλάκα κάνω.
Όλα θα πάνε καλά.
Το αυγό.
Αν πρέπει να διαλέξεις,
διάλεξε το αυγό.
Ρέιλα, πας λίγο πιο αργά;
Δυσκολεύομαι λίγο.
Έλα, Ρέιλα!
Εσύ μας έφερες από δω. Περίμενε τουλάχιστον.
Πρέπει να το αφήσω λίγο. Να πάρω μια ανάσα.
Υπάρχει λύση. Αφήστε με να κουβαλήσω το αυγό.
Συνειδητοποιείτε ότι το παίρνω και μόνη μου, όποτε θέλω, έτσι;
Μπράβο. Έτσι χτίζεις εμπιστοσύνη.
Μα δεν το κάνω. Αυτό λέω.
Ωραία, συγχαρητήρια!
Δεν μας απείλησες για να σ' το δώσουμε. Αξίζεις βραβείο.
Είσαι ηρωίδα!
-Ηρωίδα... -Ναι, μπορώ να το πάρω,
-να το γυρίσω στη Ζέντια... -Παιδιά. Πιο ήσυχα.
-Θα ήμουν ηρωίδα. -Tι σε σταματά;
Εσείς πρέπει να το φέρετε.
Οι άνθρωποι το επιστρέφουν στη Βασίλισσα Δράκο.
Πρέπει να γίνει, για να λήξει ο πόλεμος και να αλλάξει ο κόσμος.
Μη μαλώνετε άλλο. Κοιτάξτε.
Οι φωνές σας ραγίζουν τον πάγο. Προσέξτε,
γιατί θα έρθει χιονοστιβάδα. Καλά;
Ούτε κιχ.
Ωραία. Σταμάτησε να ραγίζει.
Τρέξτε!
-Τι έπαθε το χέρι σου; -Τίποτα. Tρέξε!
Δεν θα προλάβουμε! Είναι σαν χιονοτσουνάμι!
-Κάλουμ, τι κάνεις; -Ελάτε πίσω μου.
Άσπιρο!
Είστε όλοι καλά;
Πού είναι ο κλέφτης βάτραχος με τον λόξιγκα;
Εκεί είναι, κι είναι καλά. Γλιτώσαμε όλοι!
Θα φέρω το αυγό.
Εζ, ακίνητος.
Ερχόμαστε.
Γεια, Σόρεν. Τι έπαθες;
Σε βλέπω πεσμένο.
Γκρινιάρη Σόρεν...
Σου είπε τίποτα περίεργο ο μπαμπάς;
Ναι, περίπου.
Σε σένα;
Όχι, καθόλου. Μια κλασική...
κουβέντα με τον μπαμπά. Τι;
Καλά, τότε.
Οπότε, τι περίεργο είπε σε σένα;
Ότι τα καρύδια είναι το αγαπημένο του...
φρούτο!
Τρελό, έτσι;
-Δεν είναι φρούτο καν, νομίζω. -Όχι.
-Περίεργο, όντως. -Και το αγαπημένο του λαχανικό
είναι το παγωτό;
Τέλος πάντων,
-έτοιμος για την αποστολή; -Ναι.
-Μάλλον. -Τέλεια.
-Σίγουρα θα ζήσεις. -Τι;
Στην αποστολή.
Θέλω να πω, κάποια στιγμή θα πεθάνεις, υποθέτω.
Ποιος ξέρει;
Ίσως και όχι.
Ευχαριστώ, Κλόντια.
Ακίνητος. Σχεδόν σε φτάσαμε.
Με το μαλακό. Δώσ' το μου.
Και τώρα;
Τώρα, θα σου δώσω το αυγό.
Συγγνώμη αν φέρθηκα χαζά πριν.
Είμαστε τυχεροί που σε έχουμε φίλη. Σε εμπιστεύομαι.
Όχι, στάσου. Δεν αξίζω εμπιστοσύνη.
Όχι προτού σας πω την αλήθεια.
Το πρωί, βιαζόμουν γιατί μου επιτέθηκε ένας άνθρωπος.
Του ξέφυγα, αλλά δυσκολεύτηκα.
Εξαιτίας αυτού εδώ.
-Δεν είναι ανάγκη τώρα. -Είναι.
Το δέσιμο του εκτελεστή, μια τελετή των ξωτικών της σκιάς.
Πριν σας γνωρίσω, πήρα έναν όρκο.
Δέθηκα...
για να σκοτώσω τον Έζραν.
Και το δέσιμο δεν λύνεται όσο ζει.
Όλο και θα σφίγγει, μέχρι να χάσω το χέρι μου.
Μα θα πληρώσω το τίμημα.
Ευχαριστώ που μας το είπες, μα ας συγκεντρωθούμε στο τώρα.
Είναι κάτι ακόμα.
Τη νύχτα που σας γνώρισα συνέβη κάτι κακό.
Δεν έχουμε ώρα.
Πρέπει να σας το πω. Ο βασιλιάς...
Πάρ' το τώρα!
-Σου έπεσε! -Είπα ότι πονάει το χέρι μου!
Πιάσ' το με το άλλο!
Σταματήστε. Πρέπει να κάνουμε κάτι.
Εζ, όχι! Έζραν!
-Θα τον ακολουθήσω. -Όχι!
-Τι; Γιατί; -Θα το βρει. Θα σώσει το αυγό.
Πρέπει να τον εμπιστευτούμε. Και να τον ανεβάσουμε.
-Παιδί είναι. -Είναι γενναίος και δυνατός. Μπορεί.
-Έλα! -Θα πάνε όλα καλά.
Θα το βρει ο Εζ.
Λάθος έκανες.
Δεν θα γυρίσει.
Λυπάμαι πολύ.
Νόμιζα πως θα μπορούσε...
Ζει! Το δέσιμο είναι ακόμα σφιχτό!
Είναι σίγουρα ζωντανός.
Έζραν.
Εζ...
Βρήκες το αυγό. Το έσωσες, τα κατάφερες.
Σε παρακαλώ, γίνε καλά. Πες κάτι.
Σαν να πάγωσαν τα δαχτυλάκια μου.
Όχι.
Κάτι έπαθε το αυγό.
Υποτιτλισμός: Βασίλης Σκοπελίτης