NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
W poprzednich odcinkach...
Ludzie i elfy sobie nie ufają.
Tak będzie, aż jajo wróci do Xadii.
Rayla, mamy więzy.
Jest tylko jedno wyjście.
Najlepsi ludzie natychmiast ruszą szukać książąt.
Moje dzieci, Soren i Claudia,
poprowadzą tę wyprawę.
Daj mi jajo. Muszę je szybko zanieść na dach.
Dlaczego?
Zaufaj mi.
KSIĘGA 1: KSIĘŻYC
ROZDZIAŁ 6: PRZEŁAMAĆ LODY
Wystraszyłaś mnie, maleńka.
Dzięki, ale nie zliżesz mojego problemu.
Co się stało?
Myślałem, że z elficą będzie trudniej.
Callum, chyba jesteśmy sami.
Nareszcie. Czekałem na tę chwilę.
Callum?
- Pachnie ci z buzi masłem orzechowym. - Callum!
- Co jest? - Obudź się. Nie ma Rayli.
- Zabrała je? - Jajo jest tutaj.
Dobrze. Ale i tak nie można jej ufać.
- Lubię ją. - Ja też.
Ale ona...
Jest elficą? Co z tego?
Może mylimy się co do elfów.
Chodzi o to, że nie mówi nam wszystkiego.
Czuję to.
Oddaj chłopców, a cię puszczę.
Uwolnij więźniów.
To nie więźniowie. Chcą ze mną podróżować.
Dlaczego mieliby ci ufać?
Bo działamy razem. To moi przyjaciele.
Przyjaciele? Zabiliście ich ojca.
Nikogo nie zabiłam.
Ale twój przywódca zabił.
Czekaj, oni nie wiedzą?
Znienawidzą cię.
Milcz!
Ciesz się wygraną.
Kolejnym razem cię dopadnę.
Powiedział facet z rowu.
Wiesz, że mówiłeś przez sen?
Co ci się śniło?
Nie pamiętam. Wymieniłem jakieś imię?
Nie, mówiłeś o maśle orzechowym...
Kanapki!
Teraz pamiętam. Śniły mi się kanapki.
Byłeś dziwnie podekscytowany kanapkami.
Za kilka lat, kiedy dorośniesz,
usiądziemy i pogadamy szczerze o kanapkach.
- Musimy ruszać. - Co się dzieje?
- Gdzie byłaś? - Powinniśmy zjeść.
Robal ma zły humor.
Nie ma czasu. Trzeba ruszać.
Dlaczego? Musisz wyjaśnić...
Nie muszę niczego wyjaśniać! Ruszajmy!
W porządku.
Lubię się tu spotykać.
Dobry trening dla moich nóg.
Są ważne sprawy do omówienia. Skup się.
Nie ma problemu.
Masz moją pełną uwagę.
Wieczorem ruszasz z siostrą na misję.
Szukamy książąt.
O tak. Dobre rozciąganie.
Wynik misji jest kluczowy dla królestwa.
Jasne. Znajdziemy ich.
Z pewnością, jednak sytuacja jest zniuansowana.
Nie wiem, co to znaczy.
Słuchaj uważnie.
Macie wrócić z okropną wieścią, że książęta zginęli.
Zaraz.
Co takiego?
Miałem odwróconą głowę i coś pomyliłem.
Możesz powtórzyć?
Macie wrócić z okropną wieścią, że obaj książęta zginęli.
Ta droga jest za łatwa.
Nieprawda.
- Jest odpowiednia. - Nie, jest oklepana, płaska i łagodna.
Prędzej czy później na kogoś wpadniemy.
Musimy wejść na górę.
Im trudniejszy teren, tym bezpieczniej.
- Brzmi okropnie. - Właśnie.
Jest dość trudno.
Wiesz, jakie ciężkie jest to jajo?
Nie, bo mi nie ufacie i sami je niesiecie.
Powinniśmy ufać? Mówisz nam całą prawdę?
Dobrze, nieście wyjątkowo ciężkie jajo.
Ale nie narzekajcie.
Idziemy tędy.
Zaczekaj.
Jeśli powiemy, że książęta nie żyją,
to nie będzie porażka?
Nadchodząca wojna zadecyduje o losie ludzi.
Historia jest w punkcie krytycznym.
Czyli wszystko się waha.
Właśnie.
Jak huśtawka!
Tak. Historia jest jak…
huśtawka.
Jeśli podejmiemy właściwe decyzje, ludzie powrócą do Xadii
i odbiorą magiczne krainy, które nam się należą.
Ale jeśli królem będzie dziecko...
Podejmie złe wybory?
Słabe wybory.
Historia pójdzie w złą stronę,
a siły Xadii zniszczą nie tylko Katolis, ale wszystkie pięć królestw.
Czyli mam wrócić z wieścią, że zginęli.
Nie rozumiem tylko…
co, jeśli znajdziemy ich żywych?
Wiesz, co będzie właściwe.
Właściwe?
Nie wiem, czy potrafię.
W dziczy wypadki zdarzają się cały czas.
Śmiertelne wypadki.
Synu…
to nie będzie łatwe, ale jesteś silny.
Nie mów nikomu, nawet Claudii.
Musisz sam dźwigać ten ciężar.
To dla mnie brzemię przejąć tron,
a kiedyś ten tron będzie twój.
Czas na postój i posiłek. Umieram z głodu.
O nie.
Nie mam jedzenia.
Miałeś jedno zadanie.
Nieść czerstwy chleb. Jak mogłeś go zostawić?
Pośpieszałaś.
Krzyczałaś na nas. To przez ciebie.
Zgadza się, pamiętam trzy krzyki.
„Szybko”, „Musimy iść”
i „Zostaw zapasy niezbędne do przeżycia”.
Co zrobimy? Nie mamy jedzenia.
Chyba podzielę się z wami sokiem z księżycowych malin.
Jest bardzo odżywczy i mam go pod dostatkiem.
A raczej miałam.
Kto grzebał w moich rzeczach?
- To nie ja. - Na mnie nie patrz.
Ja też nie piłam. W takim razie kto?
Chwila.
Czy ten żabi potwór...?
Robal by tego nie zrobił. Nie ma dowodów.
- Nie oskarżaj go! - Zobacz, jak świeci.
Robal różnie świeci w zależności od nastroju.
Inaczej, gdy jest osamotniony,
inaczej, gdy jest głodny,
zły albo „głozły”.
To kiedy głód powoduje złość.
Wiem, co znaczy „głozły”.
A co oznacza ten kolor?
Nigdy wcześniej go nie widziałem.
Jakby czerwony, fioletowy czy malinowy.
Tak, to on.
Chyba jest głozła.
Głozła i wściekła.
Pokaż mi swą prawdziwą naturę.
Nic?
- Uparte, magiczne lustro. - Już próbowałem.
Żadne z ośmiu zaklęć nie zadziałało.
Ostatecznie widziałem tylko moją sfrustrowaną twarz.
Może to tylko lustro.
Smoczy Król i Królowa mieli mnóstwo skarbów, artefaktów i reliktów,
ale to lustro trzymali blisko leża.
Musi być ważne.
Dowiemy się, choćby nie wiem co.
Słyszysz, lustro? Ostrzegam cię.
Dziwnie mi odpowiedziało.
Jakby to mnie ostrzegało.
Musimy omówić twoją misję.
Ratowanie książąt.
Tak, ale chodzi o twoją tajną misję, dużo ważniejszą.
Claudio, musisz odzyskać smocze jajo.
Mają je ze sobą, więc bez problemu. Książęta, jajo...
Mogę jeszcze znaleźć czas na trzecią misję.
Nikt nie może go zabrać.
Jest zbyt potężne i groźne.
Niezależnie od możliwych wypadków czy tragedii,
przede wszystkim musisz wrócić z jajem.
- Rozumiem. - Dobrze.
Jedno pytanie.
Jeśli zaatakują nas wielkie skorpiony,
które będą brzęczeć...
i wymachiwać ogonami...
a ja będę musiała wybrać między ratowaniem jaja i Sorena,
co mam zrobić?
Tato, żartuję.
Spokojnie.
Wszystko będzie dobrze.
Jajo.
W takiej sytuacji…
wybierz jajo.
Rayla, możesz zwolnić?
Robi się ciężko.
Rayla! To ty zabrałaś nas na tak szaloną trasę. Zaczekaj chociaż.
Muszę to na chwilę odłożyć.
I złapać oddech.
Jest rozwiązanie. Dajcie mi ponieść jajo.
Wiecie, że mogę wam je po prostu zabrać? W każdej chwili.
- Świetnie. Już ci bardziej ufam. - Nie chcę go zabierać!
Gratulacje!
Bez gróźb i użycia siły? Należy ci się medal!
Jesteś bohaterką!
- Bohaterką... - Mogłam je zabrać!
- Sama bym je zwróciła... - Musicie być ciszej.
- …byłabym bohaterką! - I co?!
To musicie być wy!
Książęta oddają jajo Smoczej Królowej!
To istotne! Może zakończyć wojnę i zmienić świat!
Nie kłóćcie się. Spójrzcie.
Lód pęka od krzyków. Musimy uważać,
bo wywołamy lawinę. Jasne?
Ani pisku.
Dobrze. Już nie pęka.
W nogi!
- Co z twoją ręką? - Nieważne, biegnij!
Nie damy rady! To jak śnieżne tsunami!
- Callum, co robisz? - Za mnie.
Aspiro!
Jesteście cali?
Gdzie ten czkający złodziej soku?
Tam jest.
Nic mu nie jest. Udało się!
Pójdę po jajo.
Nie ruszaj się. Idziemy po ciebie.
Hej, miśku. Co się stało?
Chyba masz doła.
Biedny misiek grizzly.
Czy tata mówił ci coś dziwnego?
Tak jakby.
A tobie coś mówił?
Zupełnie nie. Tylko standardowa…
gadka z tatą.
W porządku.
Co dziwnego powiedział?
Mówił, że orzechy to jego ulubione...
owoce!
Wariactwo, prawda?
- To nawet nie są owoce. - No właśnie.
- To dziwne. - Jakie warzywo musi uwielbiać?
Lody?
W każdym razie…
- gotowy do misji? - Tak.
- Raczej tak. - Super.
- Ty nie zginiesz. - Co?
Na misji.
Zakładam, że kiedyś w końcu zginiesz.
Ale kto wie?
Może i nie.
Dzięki, Claudio.
Ani kroku. Prawie jesteśmy.
Spokojnie. Podaj je.
Co teraz?
Teraz podam ci jajo.
Wybacz, jeśli byłem durniem.
To szczęście mieć taką przyjaciółkę. Ufam ci.
Nie zasługuję na twoje zaufanie.
Jeszcze nie. Muszę wyznać prawdę.
Rano śpieszyłam się, bo zaatakował mnie człowiek.
Pokonałam go, ale było trudno.
Przez to.
- Nie musisz tego teraz robić. - Muszę.
To więzy asasyna.
Rytuał księżycowych elfów.
Zanim was poznałam, przysięgłam.
Powiązałam się…
ze śmiercią Ezrana.
Więzy trwają, dopóki żyje.
Będą się zaciskać, aż stracę dłoń.
Ale zapłacę tę cenę.
Dziękuję za szczerość, ale skupmy się na sytuacji.
Jeszcze jedno.
W noc naszego spotkania stało się coś złego.
- Nie ma czasu. - Muszę wam powiedzieć. Król...
Weź je!
- Upuściłaś. - Mówiłam o bolącej ręce.
Używaj drugiej!
Dość kłótni. Musimy coś zrobić.
Ez, nie! Ezran!
- Wskakuję za nim. - Nie!
- Dlaczego? - Uda mu się ocalić jajo.
Musimy w niego wierzyć i zostać, żeby go wyciągnąć.
- Ale to dziecko. - Jest odważny i silny. Da radę.
- No dalej! - Będzie dobrze.
Poradzi sobie.
Myliłaś się.
Nie wraca.
Tak mi przykro.
Sądziłam, że będzie w stanie...
On żyje. Więzy są nadal ciasne.
Ez żyje.
Musi żyć.
Ezran. Ez…
Uratowałeś jajo. Udało ci się!
Musisz dojść do siebie. Powiedz coś.
Chyba odmroziło mi paluszki.
O nie.
Coś z nim jest nie tak.
Napisy: Maciej Dworzyński