(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
ตอนที่แล้วในเจ้าชายมังกร
มนุษย์กับเอลฟ์ไม่ไว้ใจกัน
มันจะไม่เปลี่ยนแปลง จนกว่าเราเอาไข่ใบนี้กลับไปเซเดีย
เรย์ลา เราผูกมัดตัวเองแล้ว มีเพียงหนทางเดียวที่จะปลดปล่อยได้
กลุ่มคนที่เก่งที่สุดของเรา จะถูกส่งออกไปค้นหาเจ้าชายทันที
ข้าจะมอบหมายให้ลูกข้า โซเรนและคลอเดีย
นำทีมคณะกู้ภัย
ฟังนะ ข้าอยากให้เจ้ามอบไข่ให้ข้า ข้าต้องเอาขึ้นไปบนดาดฟ้าเดี๋ยวนี้
อะไร ทำไมล่ะ
เชื่อใจข้าเถอะ
(เล่มที่หนึ่ง ดวงจันทร์)
(บทที่หก ทลายกำแพง)
เจ้าทำให้ข้าตกใจนะ เจ้าจิ้มลิ้ม
ขอบใจนะ เจ้าตัวเล็ก แต่มือข้ามีปัญหาที่เจ้าเลียออกไปไม่ได้หรอก
เป็นอะไรไป
ไม่เคยวางกับดักเอลฟ์มาก่อน ง่ายกว่าที่คิดแฮะ
แคลลัม ข้าว่าเหลือแต่พวกเราแล้วล่ะ
ในที่สุด ข้าเฝ้ารอเวลานี้มานานแล้ว
แคลลัม
ปากเจ้ายังมีกลิ่นเนยถั่วอยู่เลย
แคลลัม
- อะไรๆๆ - ตื่น เรย์ลาหายไป
- ไม่นะ นางเอาไข่ไปเหรอ - ไข่ยังอยู่นี่
โอเค ดี รู้มั้ย นั่นแปลว่าเรายังไว้ใจนางไม่ได้
- แต่ข้าชอบนางนะ แคลลัม - นี่ ข้าก็ชอบนาง
- แต่ประเด็นคือ นาง... - เป็นเอลฟ์เหรอ ใครสนล่ะ
ดูเหมือนว่าทุกอย่าง ที่เราเคยได้ยินเกี่ยวกับเอลฟ์จะผิดหมดนะ
เปล่า ข้าจะพูดว่าประเด็นคือ นางไม่ได้บอกเราทุกเรื่อง
ข้ารู้สึกได้
ส่งเด็กๆ ให้ข้าอย่างสันติแล้วข้าจะปล่อยเจ้าไป
ปล่อยเชลยของเจ้าซะ
พวกเขาไม่ใช่เชลย พวกเขาเลือกเดินทางมากับข้าเอง
อะไรนะ ทำไมพวกเขาถึงไว้ใจเจ้า
เพราะเราลงเรือลำเดียวกัน พวกเขาคือเพื่อนของข้าแล้ว
เพื่อนเหรอ เจ้าฆ่าพ่อพวกเขา
- ข้าไม่ได้ฆ่าใครเลยสักคน - หัวหน้าของเจ้าฆ่า ต่างกันตรงไหน
เดี๋ยวนะ พวกเขาไม่รู้ใช่มั้ย
- เมื่อพวกเขารู้ พวกเขาจะเกลียดเจ้า - หุบปาก
ลิ้มรสชัยชนะเสียให้พอ เอลฟ์
ครั้งหน้า เจ้าจะไม่โชคดีแล้ว
ผู้ชายในท้องร่องกล่าว
แล้ว...
ท่านเคยรู้มั้ยว่าท่านเป็นพวกนอนละเมอ
ท่านฝันถึงอะไรเหรอ
ข้าจำไม่ได้ทำไมเหรอ ข้าไม่ได้พูดชื่อใครออกมาดังๆ ใช่มั้ย
เปล่า แต่ท่านพูดถึงเนยถั่ว
แซนด์วิชไง
ใช่ ข้าจำได้แล้ว ข้าฝันถึงแซนด์วิช
ท่านดูตื่นเต้นแปลกๆ กับแซนด์วิชนะ
รู้อะไรมั้ย อีกไม่กี่ปี พอเจ้าโตกว่านี้นะ พวก
เราจะนั่งลงและเปิดใจคุยเรื่องแซนด์วิชกัน
- ไปเร็ว เราต้องรีบไปแล้ว - เกิดอะไรขึ้น
- เจ้าไปไหนมา - เราควรกินอะไรกันก่อนนะ
ดูสิว่าเบตหน้าหงิกแค่ไหน
ไม่มีเวลาแล้ว เราต้องไปเดี๋ยวนี้
เรย์ลา ทำไม อย่างน้อยเจ้าควรอธิบาย...
ข้าไม่ต้องอธิบายอะไรเจ้าทั้งนั้น ไปกันเถอะ
ก็ได้ ก็ได้
ข้าชอบการพบกันบนนี้จริงๆ
ได้ออกกำลังกายขาเวลาวิ่งขึ้นบันได
เรามีเรื่องสำคัญต้องคุยกัน พยายามมีสมาธิด้วย
ไม่มีปัญหา
ข้าตั้งใจฟังท่านแบบสุดๆ
เย็นนี้ เจ้ากับน้องสาวต้องออกไปทำภารกิจ
ตามหาเจ้าชาย
เยี่ยมเลย เป็นวิธีการเผาผลาญที่ดี
ผลลัพธ์ของภารกิจของเจ้า สำคัญต่ออนาคตของอาณาจักรมาก
เราจัดการได้ เราจะหาพวกเขาพบ
ข้าเชื่อว่าเจ้าจะหาพบ แต่สถานการณ์นี้มีข้อแตกต่างเล็กน้อย
ไม่รู้เลยว่าข้อแตกต่างคืออะไร
ฟังให้ดีนะ
เจ้าต้องกลับมาพร้อมกับข่าวร้าย ว่าเจ้าชายสิ้นพระชนม์แล้ว
เดี๋ยวนะ ว่าไงนะ
ข้าว่าข้าคงห้อยหัวอยู่ ก็เลยสับสนอะไรนิดหน่อย
ท่านช่วยพูดอีกทีได้มั้ย
เจ้าต้องกลับมาพร้อมข่าวร้าย ว่าเจ้าชายทั้งสองสิ้นพระชนม์แล้ว
- เดี๋ยวนะ เส้นทางนี้ง่ายเกินไป - ไม่นี่
- มันก็ง่ายเหมือนๆ กันนั่นแหละ - ไม่ มันมีคนใช้บ่อย มันราบ มันนุ่ม
ไม่ช้าก็เร็ว เราจะต้องบังเอิญพบใครสักคน
เราต้องขึ้นไปทางนั้น
พื้นที่ที่ยากกว่า ปลอดภัยกว่าสำหรับเรา ยิ่งยากยิ่งดี
- ฟังดูแย่นะ - แน่นอน
แค่นี้ก็ยากพอแล้วนะ รู้มั้ยว่าไข่นี่หนักแค่ไหน
ไม่รู้หรอก เพราะเจ้าไม่ไว้ใจให้ข้าแบกมันไง
เราควรไว้ใจเจ้าเหรอ เจ้าบอกความจริงเราทุกเรื่องรึเปล่าล่ะ
ได้ ก็แบกไข่หนักอึ้งต่อไปแล้วกัน
แต่เลิกบ่นได้แล้วนะ
เราจะขึ้นไปทางนี้
เดี๋ยวนะ
ถ้าเรากลับมาพร้อมข่าวว่าเจ้าชายตายแล้ว
จะไม่แปลว่าเราล้มเหลวรึ
สงครามที่กำลังจะมาถึง จะตัดสินชะตากรรมของมนุษย์
ประวัติศาสตร์มาถึงจุดเปลี่ยนที่สำคัญแล้ว
ท่านจะบอกว่าผลลัพธ์จะออกมาเหมือนกัน
ถูกต้อง
เหมือนไม้กระดก
ใช่ ประวัติศาสตร์ก็เหมือน...
ไม้กระดก
ถ้าเราแข็งแกร่งพอที่จะตัดสินใจได้อย่างถูกต้อง
สุดท้ายมนุษย์อาจกลับไปเซเดียได้
และเอาดินแดนแห่งเวทมนตร์อันยิ่งใหญ่ ที่เป็นของเราอย่างชอบธรรมคืนมา
แต่ถ้าเราปล่อยให้บุตรของพระราชาเป็นผู้นำ
เขาจะเลือกได้ไม่ดีงั้นเหรอ
เขาจะเลือกอย่างอ่อนแอ
ประวัติศาสตร์จะพลิกไปผิดทาง
และกองทัพเซเดียจะไม่บดขยี้ เพียงคาโทลิสเท่านั้น แต่จะขยี้ทั้งห้าอาณาจักร
ได้ สรุปว่าข้าควรกลับมา พร้อมข่าวว่าพวกเขาตายแล้ว
ที่ข้าไม่เข้าใจก็คือ
ข้าควรทำยังไงถ้าข้าพบพวกเขายังมีชีวิต
เจ้ารู้ว่าต้องทำสิ่งที่ถูกต้องยังไง
สิ่งที่ถูกต้อง
ข้าไม่รู้ว่าจะทำได้มั้ย
ข้างนอกนั่น กลางป่า
อุบัติเหตุเกิดขึ้นทุกวัน
อุบัติเหตุถึงตายน่ะ
ลูกพ่อ
งานนี้ไม่ง่าย แต่เจ้าเข้มแข็ง
แล้วอย่าบอกใครล่ะ แม้แต่คลอเดีย
เจ้าต้องรับภาระนี้คนเดียว
มันจะเป็นภาระสำหรับข้าที่ต้องนั่งบัลลังก์
และสักวันหนึ่ง บัลลังก์นั่นจะเป็นของเจ้า
เอาละ พักกินกันก่อนดีกว่า ข้าหิวจะแย่แล้ว
แย่แล้ว
- อาหารไม่อยู่ - อะไรนะ เจ้ามีหน้าที่เดียว
คือแบกอาหารมนุษย์เก่าเก็บนั่น เจ้าลืมมันได้ยังไง
ก็เจ้าเร่งเรา
เจ้าตะคอกเราและข้าก็... เจ้าทำให้ข้าลืมมัน
จริงสินะ เพราะข้าจำได้ว่าข้าตะคอกสามเรื่อง
"เร็วเข้าๆ" "ไปกันเถอะๆๆ"
และ "อย่าลืมทิ้งเสบียงทั้งหมด ที่ต้องใช้เพื่อการอยู่รอด"
ทำยังไงกันดี เราไม่มีอาหารแล้ว
ข้าคงต้องแบ่งน้ำมูนเบอร์รีให้พวกเจ้าดื่มแล้วล่ะ
มันเต็มไปด้วยสารอาหารชั้นยอด และข้ายังมีอีกเพียบ
เคยมีเพียบ
มีคนดื่มหมด ใครยุ่งกับของของข้า
- ข้าไม่ได้แตะต้องเลยนะ - อย่ามองข้านะ
ข้าก็ไม่ได้ดื่ม ถ้าพวกเจ้าไม่ได้แอบดื่ม งั้นใคร
เดี๋ยวนะ
เจ้าปิศาจกบน้อยนี่...
เบตไม่ทำแบบนั้นหรอก เจ้าไม่ต้องคิดเลยว่า...
- อย่ากล่าวหามันนะ - ดูมันเรืองแสงสิ
เบตก็เรืองแสงแตกต่างกันไป ตามความรู้สึกของมันอยู่แล้ว
เช่น เรืองแสงสีเดียวถ้ารู้สึกเหงา
หรือเรืองแสงอีกแบบถ้ามันหิว
หรือโมโห หรือโมโหหิว
นั่นคือตอนที่เจ้าหิวมากจนโมโหน่ะ
ข้ารู้จักคำว่า "โมโหหิว" น่ะ
แล้วสีนั้นหมายถึงอะไรล่ะ
อันที่จริง ข้าก็ไม่เคยเห็นมัน เรืองแสงแบบนี้มาก่อน
ออกสีแดงๆ ม่วงๆ สีเหมือนเบอร์รี
ใช่เลย มันแอบดื่ม
ข้าว่านางโมโหหิวล่ะ
ข้าโมโหหิวสุดๆ
บอกความจริงกับข้าเถิด
เผยเวทมนตร์ของเจ้า
ไม่มีอะไรเหรอ
- เจ้าคือกระจกวิเศษที่ดื้อจริงๆ - คิดว่าข้ายังไม่เคยลองเหรอ
ข้าร่ายมนตร์ไปแปดคาถาแล้ว ล้มเหลวทั้งหมด
สุดท้าย ข้าไม่เห็นอะไรเลยนอกจาก ใบหน้าที่หงุดหงิดของตัวเองจ้องกลับมา
บางทีมันอาจเป็นแค่กระจก
สมบัติทุกชิ้น สิ่งประดิษฐ์และวัตถุโบราณ ในถ้ำของราชาและราชินีมังกร
พวกมันเก็บไว้ใกล้กับที่พวกมันนอน
มันต้องสำคัญมาก
งั้นเราต้องคิดให้ออกไม่ว่ายังไงก็ตาม
ได้ยินมั้ยเจ้ากระจก ข้าเตือนเจ้าแล้วนะ
แปลกๆ นะที่กระจกทำแบบนั้นกลับใส่ข้า
เหมือนมันกำลังเตือนข้า
เรามีเรื่องสำคัญต้องคุยกัน ภารกิจของเจ้า
เพื่อช่วยเจ้าชาย
ใช่ แต่เจ้าต้องทำภารกิจลับด้วย ซึ่งสำคัญกว่ามาก
คลอเดีย เจ้าต้องเอาไข่มังกรคืนมา
มันอยู่ที่พวกเขา ก็ไม่น่าจะมีปัญหา เจ้าชาย ไข่...
ข้ายังทำภารกิจที่สามได้อีกนะ ถ้าท่านต้องการอะไรอีกตอนเราออกไป
ไข่จะตกอยู่ในมือคนชั่วไม่ได้ มันมีอำนาจมากเกินไป อันตรายเกินไป
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ไม่ว่าอุบัติเหตุ หรือโศกนาฏกรรมใดที่อาจเกิดขึ้น
เหนือสิ่งอื่นใด เจ้าต้องกลับมาพร้อมไข่ใบนั้น
- เข้าใจแล้ว - ดี
คำถามเดียว
สมมติว่าเราโดนแมงป่องยักษ์หึ่งๆโจมตี
และพวกมันส่งเสียงหึ่งๆ...
แล้วพ่นพิษใส่เราแบบ...
และข้าจำเป็นต้องเลือก ว่าจะช่วยไข่หรือช่วยโซเรน
ข้าควรทำยังไง
พ่อ มันก็แค่มุก ใจเย็นน่า ลูกแค่ล้อเล่น
ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อยดี
ไข่
ถ้าเจ้าต้องเลือก
เลือกไข่
เรย์ลา ช้าหน่อยได้มั้ย
มันเริ่มจะยากแล้วน่ะ
เรย์ล่า ไม่เอาน่า เจ้าเป็นคนทำให้เรา ต้องใช้เส้นทางบ้าๆ นี่นะ
- อย่างน้อยก็ให้เราเดินตามเจ้าทันหน่อย - ข้าอยากวางมันลงสักพัก
และขอพักหายใจหน่อย
มันมีทางแก้ รู้มั้ย เจ้าให้ข้าแบกไข่ได้
เจ้ารู้ใช่มั้ยว่าข้าเอามันไปได้ ข้าจะเอาไปเมื่อไหร่ก็ได้ที่ข้าต้องการ
ใช่ ดีมาก เรย์ลา เพิ่มความไว้ใจได้ดี
แต่ข้าไม่เอาไปไง นั่นแหละประเด็น
โอ๊ย แหม ยินดีด้วยนะ
เจ้าไม่ได้ขู่และบีบให้เรายกไข่ให้เจ้าเหรอ เจ้าควรได้เหรียญนะเนี่ย
เจ้าคือฮีโร่
- ฮีโร่... - ข้าเอามันไปได้
- ข้าเอามันไปคืนเซเดียเองได้... - ทุกคน เบาๆ กันหน่อย
- ข้าเป็นฮีโร่ได้ - แล้วอะไรห้ามเจ้าไว้ล่ะ
เพราะมันต้องมาจากเจ้าไง
เจ้าชายมนุษย์เอาไข่ไปคืนราชินีมังกร
นั่นคือการแสดงออกที่สำคัญ มันอาจยุติสงครามและเปลี่ยนโลกได้
เลิกทะเลาะกันได้แล้ว ดูนั่น
เสียงตะโกนของพวกเจ้าทำให้น้ำแข็งแตก ถ้าเราไม่ระวัง
หิมะอาจถล่มนะ เข้าใจมั้ย
- รูดซิปเลย - เข้าใจแล้ว
ดี มันหยุดแตกแล้ว
วิ่ง!
- มือเจ้าเป็นอะไร - ไม่ต้องห่วง วิ่งเถอะ
พวกเราไม่รอดแน่ มันเหมือนกับ... สึนามิหิมะ
- แคลลัม ทำอะไรน่ะ - มาอยู่ข้างหลังข้า
แอสไพโร!
ทุกคนปลอดภัยมั้ย
เจ้ากบขโมยน้ำผลไม้จอมสะอึกอยู่ไหน
มันอยู่นั่น และมันปลอดภัย เรารอดทุกคน
ข้าจะไปเอาไข่มา
เอซ อย่าขยับนะ พวกเรากำลังจะไปช่วยเจ้า
ไง เจ้าหมีซอร์ เป็นอะไรไป
เจ้าดูหงอยๆ นะ
โอ๋ เจ้าหมี เจ้าหมีซอร์
พ่อพูดอะไรแปลกๆ กับเจ้าบ้างมั้ย
ใช่ ก็มีบ้างนะ เขาพูดอะไรแปลกๆ กับเจ้าเหรอ
เปล่า ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่พูดคุยกับพ่อ...
ทั่วๆ ไป อะไรเล่า
งั้นก็โอเคมั้ง
แล้วเขาพูดอะไรแปลกๆ กับเจ้าเหรอ
เขาบอกว่าเขาชอบวอลนัทที่สุดในบรรดา...
ผลไม้
มันบ้ามากใช่มั้ยล่ะ
- ข้าว่ามันไม่ใช่ผลไม้นะ - ก็ไม่ใช่น่ะสิ
- งั้นก็แปลกจริง - แล้วผักที่พ่อชอบกินคืออะไร
ไอศกรีมเหรอ
ว่าแต่...
- พร้อมทำภารกิจของเรารึยัง - พร้อม
- คิดว่าพร้อมแล้ว - เยี่ยม
- ข้ามั่นใจว่าเจ้าจะไม่ตาย - อะไรนะ
ในภารกิจนี้
คือสุดท้ายแล้วข้าคิดว่าเจ้าก็ต้องตายแหละ
แต่ใครจะรู้ เจ้าอาจไม่ตายก็ได้
ขอบใจนะ คลอเดีย
อยู่นิ่งๆ นะ ใกล้ถึงแล้ว
เบาๆ นะ ส่งมันมา
แล้วไงต่อล่ะ
ข้าจะมอบไข่ให้เจ้าแล้วล่ะ
ข้าขอโทษถ้าก่อนหน้านี้ข้างี่เง่า เรย์ลา
เราโชคดีที่มีเจ้าเป็นเพื่อน ข้าไว้ใจเจ้า
ไม่ เดี๋ยว ข้าไม่คู่ควรกับความไว้ใจของเจ้า
ยังก่อน ข้าต้องบอกความจริงเจ้า
เมื่อเช้า ที่ข้าเร่งมาก เพราะข้าโดนใครคนหนึ่งโจมตี เป็นมนุษย์
ข้าไล่เขาไปได้ แต่มันยากมาก
เพราะสิ่งนี้
- เจ้ายังไม่ต้องเล่าตอนนี้ก็ได้นะ - ข้าต้องเล่า
นี่คือสิ่งผูกมัดของนักฆ่า เป็นพิธีกรรมของเอลฟ์เงาจันทร์
ก่อนข้าจะพบเจ้า ข้าได้สาบานไว้
ข้าผูกมัดตัวเอง
ว่าจะจบชีวิตเจ้าชายเอซแรน
และสิ่งผูกมัดนี้จะไม่มีวันหลุดไปหากเขามีชีวิตอยู่
มันจะรัดแน่นขึ้นเรื่อยๆ จนข้าเสียมือไป
แต่ข้าพร้อมจะใช้กรรมนั้น
ขอบใจที่บอกเรานะ แต่เราต้อง ให้ความสำคัญกับสถานการณ์ก่อน
มีอีกเรื่อง
คืนที่ข้าพบเจ้า มีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้น
- เรย์ลา ไม่มีเวลาแล้ว - แคลลัม ข้าต้องบอกเจ้า พระราชา...
รับไปก่อน
- เจ้าทำมันตก - บอกแล้วไงว่ามือข้ามีปัญหา
ก็ใช้อีกข้างสิ
หยุดเถียงกันเถอะ เราต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว
เอซ ไม่ เอซแรน!
- ข้าจะลงไปตามเขา - อย่า
- อะไร ทำไม - เขาจะเอามันมาได้ เขาจะช่วยไข่ได้
เราต้องเชื่อในตัวเขา และเราต้องอยู่บนนี้เพื่อดึงเขาขึ้นมา
- แต่เขายังเด็กนะ - เขากล้าหาญและเข้มแข็ง เขาต้องทำได้
- เร็วเข้า ขึ้นมาสิ! - ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
เอซต้องเอามันมาได้
เจ้าคิดผิด
เขาไม่กลับมา
ข้าเสียใจจริงๆ
ข้านึกว่าเขาจะสามารถ...
เขายังไม่ตาย สิ่งผูกมัดยังแน่นอยู่
เอซยังมีชีวิตอยู่ ยังอยู่แน่นอน
เอซแรน เอซ...
เอซ เจ้าช่วยมันได้ เจ้าเอาไข่กลับมาได้ เจ้าทำได้
ได้โปรด เอซแรน เจ้าต้องไม่เป็นไรนะ พูดอะไรสักอย่างสิ
ข้าว่านิ้วเท้าข้าเริ่มจะเป็นน้ำแข็งแล้วล่ะ
แย่แล้ว
ไข่มีบางอย่างผิดปกติ
คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล