NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
W poprzednich odcinkach...
Callum i Ezran są tam,
gdzie ta wstrętna, krwiożercza elficka zabójczyni.
Czego jeszcze potrzeba do zaklęcia?
Musimy się tylko wspiąć na najwyższą górę Katolis.
Nic nie przetnie tych głupich więzów!
Będą się zaciskać, aż stracę dłoń.
To kamień pierwotny.
- Co jest w środku? - Burza. Prawdziwa.
Uchwycona na szczycie góry Kalik.
Nie do wiary, jesteś magiem!
To nie ja. Cała magia, moc i pewność
pochodzą z tego przedmiotu. Kamienia pierwotnego.
To smocze jajo, prawda?
Obawiam się, że umiera.
Na pewno może pan coś zrobić.
Kilka lat temu doszło do cudu
na Przeklętej Kalderze.
- Znajdźmy tę uzdrowicielkę. - Mam złe wieści.
Jak by to powiedzieć…
Dojście do krawędzi nic nie da.
Uzdrowicielki nie ma.
KSIĘGA 1: KSIĘŻYC
ROZDZIAŁ 9: MAGICZNA BURZA
Uzdrowicielki nie ma.
Przykro mi.
Bez tajemnic.
Jeśli tak mówisz, musisz nam to wyjaśnić.
Dobrze.
- Wiem od Avy... - Zaczyna się.
To prawda! Rozumiem zwierzęta.
Co na to Robal?
Zgadza się?
A może spytamy jakąś wiewiórkę?
Wiedziałem, że tak będzie.
Ja cię wysłucham.
Ale trudno w to uwierzyć.
Zawsze byłem inny.
Trudno mi się zaprzyjaźnić.
Czuję, że nie pasuję do reszty.
To nic złego. Pasowanie jest nudne.
Ale ze zwierzętami mam pewną więź.
Kilka lat temu zauważyłem, że je rozumiem.
Dasz wiarę?
Po co by kłamał?
Bo to dziecko?
Bo to zabawne? I boi się iść wyżej.
- Nie boję się! - Ez, powiedz prawdę.
Kiedyś miał mi to udowodnić.
Według niego stado szopów widziało skarb za wodospadem.
Czy znalazłem tam skarb?
- Nie. - Czy przemoczyłem bieliznę?
- Tak. - Sprawa zamknięta.
Szopy to łobuzy.
Wiem już, że nie można im ufać.
To absurd! Dlatego nie masz przyjaciół!
Callum, odpuść sobie!
Wierzysz mi, Rayla?
Czy to istotne?
Ja ci wierzę.
Ale wiem, że uzdrowicielka istnieje, bo mam swoją Avę.
Idziemy dalej, do krawędzi.
Góra Kalik.
Najwyższy szczyt Katolis.
Powiedziałbym…
katogromna!
To najlepszy żart, jaki słyszałam.
Jesteś geniuszem.
Serio?
Czemu nie?
- Co to jest? - Nie wiem. Co?
Kamalutka góra.
Chyba nie zrozumiałaś żartu.
Chcę się upewnić.
Masz wszystko do tego dziwnego zaklęcia?
Oczywiście.
Świetnie.
Nie chcę dotrzeć na szczyt
i usłyszeć, że brakuje na przykład odwłoku osy.
One są bezużyteczne.
Ale ciekawe rzeczy można zrobić z tułowiem os.
Wiesz co? W ogóle mnie to nie obchodzi.
Im wyżej, tym jaśniej świeci runa księżyca.
Mam teorię.
Im wyżej, tym bliżej…
księżyca!
Nie wiem. Tym razem jest inaczej.
Słyszeliście?
Ignorujemy to. Chodźmy.
Może sprawdźmy, co to jest.
Elfy mają takie stare przysłowie.
Gdy idziesz ocalić smocze jajo i usłyszysz straszny dźwięk, idź dalej.
Bardzo konkretne.
Może ktoś ma kłopoty.
Ez, masz dobre serce.
To denerwujące.
Dobrze, ale rozdzielimy się.
Ja to sprawdzę, a wy zostańcie i pilnujcie jaja.
- Zawróćcie! - Halo?
Jest tam ktoś?
Zanim was też dopadnie.
Nie zostawię cię. Trzymaj się. Pomogę ci.
Był tam ktoś?
Nikogo nie było. Musimy iść.
Nic ci nie jest?
Widziałaś coś?
Ledwo żyło.
Rozpadło się w pył. To było straszne.
Ez, co się stało?
Coś zobaczyłem. Twarz w mroku.
Coś nas obserwuje.
- Jeśli chcecie zawrócić… - Nie zawracamy.
Musimy iść za wszelką cenę. Jajo nie ma wiele czasu.
Możesz to przeciąć?
Lepiej chodźmy naokoło.
Nie ma innej drogi. Trzeba się przebić.
Dowiedzmy się, co za istota to zrobiła.
Ostrożnie.
Nie dotykaj pajęczyn.
Są wszędzie. Jest zbyt ciemno.
Fulminis!
Po nim? Gdzie jest?
- Czuję go we włosach! - Naprawdę?
Pająk miał dwie tony. Raczej byś go poczuł.
Posłuchajcie.
Jak go ominiemy?
Nawet jeśli nam się uda,
jeden zły krok i utkwimy w pajęczynie.
Nie chcesz wiedzieć, co się wtedy stanie.
Musi być sposób, żeby go minąć.
Chwila.
Coś tu nie gra.
Ale w dobrym sensie.
Już późno,
ale jest coś krzepiącego w zdobywaniu góry o północy.
Blask księżyca.
Chmury. Świeże nocne powietrze.
Twój koń właśnie...
To nie koń.
Nie będę ukrywał, że jestem zniesmaczony.
I pod wrażeniem.
Co robimy?
Możemy zawrócić i poszukać innej drogi.
Nie, będzie dobrze.
- Możemy po prostu przejść. - Jak to?
On nie jest prawdziwy.
To bez sensu.
No właśnie. Te szalone dźwięki. Pająki tak nie mówią.
Postradałeś zmysły.
- Udowodnię wam. - Nie!
Ezran, nie!
Zabawne. Pokrzycz na niego.
Widzisz? Nic nie zrobi.
Masz rację.
Ez ma rację!
Sprawdźmy, czy pokaże nam tę odrażającą twarz.
Muszę cię przeprosić.
Chociaż raz.
Nie wierzyłem ci.
Wybacz, już w ciebie nie zwątpię.
- Jeśli mówisz serio… - Mówię.
…wiesz, co robić.
Tutaj? Teraz?
Słynny durny taniec Calluma.
Skoro jest nieprawdziwy, co on tutaj robi?
Podziwia durny taniec. Tak sądzę.
Chce więcej. Kolana wyżej!
To tutaj!
Byłyśmy w tym drzewie, kiedy uzdrowicielka nas znalazła.
Pamiętasz?
Co teraz? Mamy wołać?
Uzdrowicielko! Jesteśmy!
Nie wiem. Ja się pojawiłam i ona też.
Czemu miałoby się nie udać?
Tak się składa, że się udało.
O nie.
Ez miał pełną rację.
Nie ma uzdrowicielki. To oszustka!
Skąd wiesz?
To czarodziejka. Iluzjonistka.
Niczego nie uleczy.
To prawda, nie jestem uzdrowicielką.
Jestem Lujanne, strażniczka Księżycowego Splotu.
Jestem idiotką. Powinnam się domyślić.
Wszystkie potwory były iluzją.
Tak, miały was przestraszyć. Oto jak chronię Splot.
Nie rozumiem.
W takim razie jak ocaliłaś nogę Avy?
Pamiętam ciebie i tego szczeniaka, obie przestraszone i smutne.
Straciła nogę i zrozumiałam, że ludzie mogą jej nie akceptować.
Ale była silna duchem i tylko to się liczyło.
Co za piękne stworzenie.
Nie. Jest ranna.
Jest idealna.
Żeby ci pomóc, stworzyłam iluzję.
Nogę, którą inni ujrzą i poczują, mimo że jej nie ma.
Obroża miała podtrzymywać zaklęcie.
Ona nie potrzebowała nogi do szczęścia.
Ale inni tak.
Potrzebujemy prawdziwej pomocy. Iluzja to za mało.
To skradzione jajo Smoczego Księcia. Ocaliliśmy je.
Próbowaliśmy ocalić i zwrócić jego matce.
Ale zdarzył się straszny wypadek...
Szybko traci życie.
Jedyną szansą na ocalenie…
jest wyklucie.
Ale to się nie zdarzy.
Smoki rodzą się tylko w oku cyklonu.
Niebo jest bezchmurne.
Niemożliwe. Musi być jakiś sposób.
Przykro mi.
Upuściłam je.
To moja wina.
Nie. Powinienem był ci zaufać.
To wszystko przez kłótnie.
Zawiodłam was obu.
I cały świat.
Próbowałaś.
Jesteś taka dobra.
I odważna.
Chwila. Wykluje się tylko w oku cyklonu.
A jeśli...
Wiem, co zrobię.
Nie!
Trzymaj się!
Dalej, Robal.
Pomóż mu! Ma sklejone powieki.
Musisz je polizać!
Znasz swoje imię! Azymondias.
Dla nas będziesz Zym.
To Rayla.
Niemal spadłeś, ale Rayla cię uratowała.
Zostaw, maleńki.
Ty jesteś ważny. Jeden cud na dziś wystarczy.
- Nie było cieplejszego miejsca? - Nie, ale jeśli chcesz,
to użyję tych składników do wyczarowania koca
zamiast odnalezienia książąt.
Będzie ci szalenie przyjemnie.
Dobra. Pocierpię.
Tam!
Tam ich znajdziemy.
Spójrzcie.
Piękne!
Są delikatne. Nawet trochę łaskoczą.
Napisy: Maciej Dworzyński