(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
(ตอนที่แล้วในเจ้าชายมังกร)
เราจะพบแคลลัมและเอซแรน
ในที่ที่เราพบนักฆ่าเอลฟ์กระหายเลือดชั่วช้านั่น
เยี่ยม แล้วต้องใช้อะไรเพื่อร่ายคาถานี้อีก
สิ่งเดียวที่เราต้องทำตอนนี้คือปีนขึ้นไป บนยอดเขาที่สูงที่สุดในคาโทลิส
ไม่มีอะไรตัดเครื่องผูกมัดนี่ได้เลย
มันจะรัดแน่นขึ้นเรื่อยๆ จนข้าเสียมือไป
- มันคือปฐมศิลา - ว้าว
- อะไรอยู่ข้างในเหรอ - พายุ
พายุจริงๆ จากยอดเขาเคลิก
ไม่อยากเชื่อเลยว่าเจ้าคือผู้วิเศษ
ความจริงคือไม่ใช่ข้าหรอก เวทมนตร์ทั้งหลาย อำนาจทั้งหลาย ความมั่นใจทั้งหมด
เป็นเพราะสิ่งมหัศจรรย์สิ่งนี้
ปฐมศิลา
นั่นไข่มังกรใช่มั้ย
ข้าเกรงว่ามันกำลังจะตาย
ไม่ ท่านต้องทำอะไรสักอย่างได้สิ
มีปาฏิหาริย์เกิดขึ้นเมื่อสองสามปีก่อน
แต่มันเกิดขึ้นบนคาลเดราต้องคำสาป
- เราต้องหาผู้เยียวยาปาฏิหาริย์ให้พบ - ข้ามีข่าวร้ายมากจะบอก
ข้าไม่รู้จะบอกยังไงดี
ต่อให้เราไปถึงริมเขา ก็ไม่มีความหมาย
ไม่มีผู้เยียวยาปาฏิหาริย์หรอก
(เล่มที่หนึ่ง ดวงจันทร์)
(บทที่เก้า พายุพิศวง)
ไม่มีผู้เยียวยาปาฏิหาริย์หรอก
เสียใจด้วย
เลิกพูดจามีเงื่อนงำได้แล้ว
ถ้าเจ้าจะกล่าวอ้างแบบนั้น เจ้าต้องอธิบายทุกคนได้
ก็ได้
- เอวาบอกข้า... - เอาแล้วไง
ไม่นะ ข้าพูดจริงๆ ข้าฟังภาษาสัตว์ได้
เจ้าถามเบตหรือยัง มันอาจไม่เห็นด้วยนะ
หรือเราอาจลองถาม กระรอกจอมดื้อแถวนี้ได้สักตัว
นึกแล้วว่าท่านต้องไม่ฟังข้า
เอซแรน ข้าฟังเจ้าอยู่
แต่มันยากที่จะเชื่อได้
ข้าแตกต่างมาตลอด
มันยากสำหรับข้าที่จะเป็นเพื่อนกับเด็กอื่นๆ
ข้ารู้สึกเข้ากับพวกเขาไม่ได้
ไม่เป็นไรนะ เข้ากันได้เป็นเรื่องน่าเบื่อจะตาย
แต่กับสัตว์ ข้ากลับเชื่อมโยงกับมันได้
และไม่กี่ปีมานี้ ข้าก็ได้รู้ว่าข้าเข้าใจว่าพวกมันพูดอะไร
เจ้าเชื่อกันมั้ยเนี่ย
- เขาจะโกหกทำไม - เพราะเขาเป็นเด็กมั้ง
เพราะสนุกมั้ง เพราะเขากลัวที่จะต้องขึ้นไปบนภูเขา
- ข้าไม่ได้กลัว - ไม่เอาน่า เอซ พูดความจริงเถอะ
ครั้งแรกที่เขาพูดแบบนี้ ข้าขอให้เขาพิสูจน์
เอซแรนบอกว่าฝูงแรคคูน
บอกเขาว่ามีสมบัติซ่อนอยู่หลังน้ำตก
แต่พอข้าไปที่น้ำตก ข้าเจอสมบัติมั้ย
- ไม่เจอ - แต่กางเกงในข้าเปียกมั้ย
- เปียก - ปิดคดี
พวกแรคคูนมันตัวป่วน
ข้าเรียนรู้ตั้งแต่ตอนนั้นว่าไว้ใจแรคคูนไม่ได้
ไร้สาระที่สุด เพราะอย่างนี้ไง เจ้าถึงได้ไม่มีเพื่อน
แคลลัม หยุดเลยนะ
เจ้าเชื่อข้ามั้ย เรย์ลา
สำคัญด้วยเหรอ
ข้าเชื่อเจ้านะ เอซ แต่...
แต่ข้าก็รู้ด้วยว่าผู้เยียวยาปาฏิหาริย์มีจริง เพราะข้ามีเอวาอยู่นี่ไง
เราจะเดินทางต่อ ต้องไปให้ถึงริมเขาให้ได้
ภูเขาเคลิก
ภูเขาที่สูงที่สุดในคาโทลิส
เจ้าจะเรียกว่า
คาโทสูงลิบก็ได้นะ
เป็นมุกที่ฮาที่สุดที่เคยได้ยินในชีวิตนี้เลย
- เจ้าคืออัจฉริยะ - จริงเหรอ
ไม่จริงได้ไง
นี่
- นี่อะไรเอ่ย - ไม่รู้สิ อะไร
ภูเขาคาเตี้ยลิบไง
ชักไม่แน่ใจแล้วว่าเจ้าเข้าใจมุกแรก
นี่ ขอถามอีกรอบนะ
เจ้ามีทุกอย่างที่ต้องใช้ ร่ายคาถาประหลาดนั่นแล้วใช่มั้ย
- แน่นอน - เยี่ยม
ข้าไม่อยากขึ้นไปถึงยอดเขา
แล้วอยู่ๆ เจ้าดันนึกได้ว่า ยังต้องใช้ก้นตัวต่ออะไรงี้
ก้นตัวต่อไม่มีประโยชน์หรอก
แต่เจ้าทำอะไรที่น่าสนใจ กับนมตัวต่อได้เยอะเลยล่ะ
รู้มั้ย น่าสนใจน้อยกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว
ยิ่งเดินขึ้นมาบนคาลเดราสูงขึ้น อักษรดวงจันทร์ยิ่งสว่างขึ้นแฮะ
หลักการคืออย่างนี้ไง
ยิ่งเดินสูงขึ้นเท่าไหร่ เราก็ยิ่งใกล้ดวงจันทร์มากขึ้นเท่านั้น
ไม่รู้สิ แต่ดูเหมือนคราวนี้ มีบางอย่างไม่เหมือนเดิม
มีใครได้ยินเสียงนั่นมั้ย
ได้ยิน อย่าไปสน เดินต่อไป
เราอาจควรหาคำตอบว่าเสียงอะไรนะ
ข้าจะพูดภาษิตโบราณของเอลฟ์ให้เจ้าฟังนะ
ยามเดินทางขึ้นเขา พยายามปกป้องไข่มังกรใกล้ตาย
และหากได้ยินเสียงน่ากลัว จงเดินต่อไป
โห ตรงประเด็นมากเลยนะ
ถ้ามีคนต้องการให้ช่วยล่ะ
เอซ เจ้ามีจิตใจงดงามนะ
แต่มันน่ารำคาญมาก
ได้ แต่เราไม่ควรขึ้นไปกันหมด
ข้าจะไปดูเอง พวกเจ้าที่เหลือรออยู่นี่และดูแลไข่ให้ดี
- กลับไปซะ - สวัสดี
มีใครอยู่ในนั้นมั้ย
ก่อนที่มันจะจับเจ้าด้วย
ข้าจะไม่ทิ้งเจ้าไป ไม่ต้องห่วง อดทนไว้นะ ข้าจะช่วยเอง
เจอใครมั้ย
ไม่ ไม่มีใครอยู่ที่นั่นเลย เราต้องไปกันต่อแล้ว
เป็นอะไรรึเปล่า
เจ้าเห็นบางอย่างมา
มันแทบจะไม่มีชีวิต
ป่นปี้เป็นผุยผงต่อหน้าข้าเลย น่ากลัวมาก แคลลัม
- เอซ เป็นอะไรไป - ข้า...
ข้าเห็นบางอย่าง ใบหน้าในความมืด
มีบางอย่างมองเราอยู่
- ถ้าพวกเจ้าอยากถอยกลับ... - ไม่ ไม่มีการถอยเด็ดขาด
เราต้องมุ่งหน้าต่อไป ไม่ว่ายังไงก็ตาม ไข่มีเวลาไม่มากแล้ว
เจ้าฟันมันทิ้งได้มั้ย
อ้อมไปน่าจะดีกว่านะ
ข้าว่าอ้อมไม่ได้นะ ต้องเจาะทะลุไป
เอาละ มาดูกันว่ามันทำมาจากอะไร
ระวังนะ
อย่าแตะต้องใยแมงมุมนั่น
เต็มไปหมดเลย มืดเกินไป
ฟูลมินิส
โดนมั้ย หายไปไหน
- เหมือนมันอยู่ในผมข้าเลย - จริงเหรอ
มันคือแมงมุมเสกหนักสองตันนะ ถ้ามันอยู่ในหัวเจ้า เจ้าต้องรู้แล้ว
เราต้องคอยฟังเสียงนะ
เราจะผ่านเจ้านั่นไปได้ยังไง
ต่อให้เราผ่านไปได้
ถ้าพลาดก้าวเดียว เราต้องติดอยู่ในใยแมงมุมบ้าๆ นั่นเลย
และเชื่อข้าสิ เจ้าไม่อยากรู้หรอก ว่าเกิดอะไรขึ้นถ้าต้องติดในใยนั่น
มันต้องมีทางสิ เราต้องผ่านไปให้ได้
เดี๋ยวนะ
มีบางอย่างผิดปกติ
แต่คราวนี้ในทางที่ดีนะ
ข้ารู้ว่ามันดึกนะ
แต่การขึ้นเขาตอนเที่ยงคืน มีบางอย่างที่ทำให้กระปรี้กระเปร่าดีจริงๆ
แสงจันทร์
ก้อนเมฆ อากาศยามค่ำคืนแสนสดชื่น
คลอเดีย ข้าว่าม้าเจ้ามัน...
ไม่ใช่ม้าจ้ะ
ข้าจะไม่โกหกนะ ข้าขยะแขยงมาก
และทึ่งนิดๆ ด้วย
ทำไงกันดี
เราหันหลังกลับและลองขึ้นคาลเดราทางอื่นได้นะ
ไม่ต้องหรอก ทุกอย่างจะเรียบร้อยดี
- เราเดินผ่านมันไปได้เลย - พูดอะไรของเจ้าเนี่ย
มันไม่ใช่ของจริง ข้ามั่นใจ
- ไม่สมเหตุสมผลเลย - จริงๆ นะ
เสียงพูดคุยและเสียงกรีดร้องบ้าๆ พวกนั้น ไม่ใช่วิธีพูดของแมงมุม
เอซแรน เจ้าบ้าไปแล้ว
- ข้าจะเดินไปพิสูจน์เอง - อย่า!
เอซแรน อย่านะ!
สนุกดีนะ ลองตะโกนใส่มันสิ
เห็นมั้ย มันไม่ทำอะไรเลย
เจ้าพูดถูก
เอซพูดถูก
ดูซิว่าเราจะทำให้มันหันกลับมา และทำหน้าเรืองแสงชวนขนลุกได้มั้ย
เอซแรน ข้าต้องขอโทษด้วยนะ
อย่างน้อยก็หนึ่งครั้ง
ขอโทษที่ไม่เชื่อเจ้า
ข้าสัญญา ข้าจะไม่สงสัยเจ้าอีกแล้ว
- ถ้าท่านพูดจริง... - จริงๆ
งั้นท่านต้องทำสิ่งนั้น
ที่นี่ ตอนนี้เหรอ
ท่าเต้นหน้าทุเรศอันเลื่องลือของแคลลัม
ถ้ามันเป็นของปลอม
แล้วมันมาทำอะไรตรงนี้
มาเชียร์ท่าเต้นหน้าทุเรศมั้ง คิดว่างั้นนะ
มันอยากดูอีก ยกเข่าสูงหน่อย ยกเข่าสูงหน่อย
นี่ไง
เราหลบในต้นไม้ต้นนั้น ตอนที่ผู้เยียวยาปาฏิหาริย์เจอเรา
จำที่นี่ได้มั้ย สาวน้อย
แล้วไงต่อ เราก็แค่...
ผู้เยียวยาปาฏิหาริย์ครับ สวัสดี พวกเรามาแล้ว
ไม่รู้สิ ข้าแค่โผล่มา แล้วนางก็โผล่มา
นั่นสิ ทำแบบนั้นจะไม่ได้ผลได้ไง
อันที่จริง ข้าคิดว่าได้ผลนะ
ไม่นะ
เอซพูดถูกทุกอย่าง
ไม่มีผู้เยียวยาปาฏิหาริย์ นางเป็นของปลอม
อะไรนะ เจ้ารู้ได้ยังไง
นางคือผู้วิเศษจันทรา เป็นภาพลวงตา
นางเยียวยาอะไรไม่ได้หรอก
จริงอยู่ ข้าไม่ใช่ผู้เยียวยา
ข้าคือลูเจนน์
ผู้พิทักษ์ศูนย์กลางดวงจันทร์
ข้านี่มันโง่สิ้นดี ข้าควรจะรู้อยู่แล้ว
สัตว์ประหลาดพวกนั้นไม่ใช่ของจริงสักอย่าง มันคือภาพลวงตาทั้งหมด
ใช่แล้ว พวกมันมีหน้าที่ทำให้เจ้ากลัว นั่นคือวิธีปกป้องศูนย์กลางของข้า
แต่ข้าไม่เข้าใจ
ถ้าท่านไม่ใช่ผู้เยียวยา ท่านรักษาขาของเอวาได้ยังไง
ข้าจำเจ้ากับลูกหมาป่าตัวนั้นได้ หวาดกลัวและเศร้าทั้งคู่
ข้าเห็นว่านางเสียขาไปและข้าเข้าใจ
ว่ามนุษย์จะไม่ยอมรับนาง
แต่ข้ารู้ว่าจิตใจของนางแข็งแกร่ง และนั่นคือสิ่งเดียวที่สำคัญ
เป็นสิ่งมีชีวิตที่งดงามเหลือเกิน
ไม่ นาง... นางบาดเจ็บ
นางสมบูรณ์แบบ
เพื่อช่วยเจ้า ข้าได้สร้างภาพลวงตาขึ้น
ขาที่คนอื่นจะมองเห็นและรู้สึกได้ แม้ว่ามันจะไม่ใช่ของจริงก็ตาม
ข้าร่ายมนตร์ใส่ปลอกคอหินจันทรา เพื่อให้คาถาคงอยู่
นางไม่ต้องการขาข้างที่สี่เพื่อจะมีความสุข
คนอื่นต่างหากที่ต้องการ
แต่เราต้องการให้ช่วยเหลือจริงๆ ภาพลวงตาช่วยเราไม่ได้
มันคือไข่ของเจ้าชายมังกร มันถูกขโมยไป แต่เราช่วยมันไว้ได้
หมายถึงเราพยายามจะช่วยมัน และเอาไปคืนให้แม่มัน
แต่เกิดอุบัติเหตุร้ายแรงขึ้น คือข้า...
ชีวิตของมันอ่อนแอลงเร็วมาก
ตอนนี้โอกาสเดียวที่จะช่วยมันได้คงต้อง...
ฟักไข่
แต่มันคงเป็นไปไม่ได้
มังกรท้องฟ้าเกิดได้ในใจกลางของพายุเท่านั้น
นี่ท้องฟ้าแจ่มใสไปอีกหลายไมล์เลย
ไม่ เป็นไปไม่ได้ ต้องมีทางช่วยมันได้สิ
เสียใจด้วยนะ
ข้าทำมันหล่น
เป็นความผิดของข้าคนเดียว
ไม่หรอก ข้าควรไว้ใจเจ้าตั้งแต่แรก
ทุกอย่างผิดพลาดเพราะเรามัวแต่ทะเลาะกัน
ข้าทำให้พวกเจ้าผิดหวัง
ข้าทำให้โลกผิดหวัง
เจ้าพยายามแล้ว เรย์ลา
เจ้าเป็นคนดีและกล้าหาญมาก
เดี๋ยวนะ มันฟักไข่ได้ในพายุเท่านั้น
ถ้าข้า...
ข้ารู้แล้วว่าต้องทำยังไง
ไม่นะ!
อดทนไว้ เรย์ลา
เร็วเข้า เบต
ช่วยมันหน่อย ตามันติด
เจ้าต้องเลียให้ตาเปิด
เจ้ารู้ชื่อตัวเองซะด้วย อะซิมมอนเดียส
เราจะเรียกเจ้าว่าซิม
นั่นเรย์ลา
เจ้าเกือบทำภูเขาระเบิดแน่ะ แต่เรย์ลาช่วยเจ้าไว้
ไม่เป็นไร เจ้าตัวเล็ก
สิ่งสำคัญคือเจ้า ปาฏิหาริย์เดียวก็เพียงพอสำหรับข้าในวันนี้แล้ว
- ไปทำในที่ที่อุ่นกว่านี้ไม่ได้หรือไง - ไม่ได้ แต่ถ้าเจ้าต้องการ
ข้าใช้ส่วนประกอบหายากพวกนี้ เสกผ้าห่มวิเศษให้เจ้า
แทนที่จะใช้มัน หาตำแหน่งเจ้าชายที่หายไปก็ได้นะ
เจ้าจะรู้สึกสบายแบบเสียสติเลยล่ะ
ก็ได้ ข้าจะทน
จงหลอมรวมเนื้อแท้ของเจ้า
จงค้นหาเอลฟ์เงาจันทร์
นั่นไง!
นั่นคือที่ที่เราจะพบพวกเขา
ดูสิ
สวยจัง
นุ่มจัง จั๊กกะจี๋นิดๆ ด้วย
คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล