‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎จดหมายเหรอ
‎เมื่อถึงเวลาลูกจะเข้าใจเอง
‎พ่ออยากให้ลูกเปิดอ่านมัน ตอนที่...
‎คือ...
‎ลูกจะรู้เองว่าควรเปิดเมื่อไร
‎นี่มันที่ไหนกัน
‎เดี๋ยวก่อน แคลลัม
‎ข้าต้องบอกอะไรกับเจ้าก่อน
‎ข้ารู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น ท่านพ่อจากไปแล้ว
‎ไม่นะ
‎(เล่มที่สอง ท้องฟ้า)
‎(บทที่สาม สิ่งลวงตา)
‎แคลลัม ข้าขอโทษ
‎ข้าพยายามจะบอกเจ้าว่า ‎พระราชาสิ้นพระชนม์แล้ว
‎พ่อเลี้ยงของข้า
‎เขาเป็นมากกว่าแค่พระราชาของข้า
‎เขาคือพ่อเลี้ยงของเจ้า ข้ารู้
‎ข้าพยายามที่จะบอกเจ้า ‎แต่ข้าไม่รู้ว่าจะเริ่มยังไงดี
‎และทุกครั้งที่ข้าพยายามจะบอก ‎ข้าก็ทำพัง และครั้งต่อไปก็ยากขึ้น จนกระทั่ง...
‎เรย์ลา หยุดเถอะ ‎ข้าไม่อยากคุยเรื่องนี้ตอนนี้
‎ทั้งหมดที่ข้าคิดตอนนี้คือ
‎ข้าจะไปบอกเอซแร็นยังไงว่าพ่อเราจากไปแล้ว
‎ข้าเสียใจด้วยนะ แคลลัม
‎ข้าเสียใจจริงๆ
‎เจ้าไปกับคู่รักของเจ้าสนุกไหม
‎เกิดอะไรขึ้น
‎เขาทำอะไรเจ้า
‎ไม่มีอะไรทั้งนั้น
‎แคลลัมไม่มีวันทำร้ายข้าหรอก
‎โอ้
‎แล้วทำไมเจ้าถึงเอามือเช็ดตาแบบนั้นล่ะ
‎นั่นมันไม่ใช่เรื่องอารมณ์ ซอเร็น
‎ประเด็นคือ เจ้าไม่ได้เป็นไรใช่ไหม
‎ใช่ ข้าจะไม่เป็นไรหรอกนะ
‎เพราะเจ้าคือน้องสาวของข้า ซึ่งเจ้าก็รู้ดี
‎ข้าจะอยู่ข้างๆ เจ้าเสมอ ‎เพื่อชกใครสักคนเพื่อเจ้า
‎หรืออะไรก็ตามที่เจ้าร้องขอ
‎- ข้ารู้ ‎- ดี
‎เรายังต้องนำตัวเจ้าชายกลับไปกับเรา
‎ไม่ว่าจะต้องทำยังไง ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‎ข้าต้องรู้ว่าเรื่องทั้งหมดนี้ ‎จะไม่มาเป็นอุปสรรค
‎ต่อการที่เรามาที่นี่เพื่อทำภารกิจนี้
‎ไม่แน่นอน
‎ข้าทำได้
‎แคลลัม
‎- อรุณสวัสดิ์ เอซ ‎- ข้าฝันอะไรแปลกๆ อีกแล้ว
‎ข้ากำลังวิ่งหนีฮิปโปตัวใหญ่...
‎ตัวที่ทำขึ้นมาจากลูกกวาด จำได้ไหม
‎อืม คิดว่านะ
‎แต่แค่ครั้งนี้ ที่มีใครบางคนกำลังขี่หลังมันด้วย
‎เป็นคนทำขนมปังน่ะ คนที่ไม่ชอบข้า
‎เขาจะชอบเจ้าแน่ ‎ถ้าเจ้าหยุดขโมยพายวุ้นของเขา
‎เขาบอกว่าข้าถูกหมายหัว ‎สำหรับอาชญากรรมขนมหวาน
‎และกับการที่จะให้ฮิปโปตามล่าข้า ‎คนทำขนมปังบอกเจ้าฮิปโปว่าข้าคือไส้วุ้น
‎- เอซ... ‎- ข้าคือผู้หลบหนีคดีขนมหวาน แคลลัม
‎มันแย่มากเลยนะ
‎และส่วนที่แย่ที่สุดคือ...
‎เขาก็พูดถูก
‎ข้ามีรสชาติอร่อย
‎ไปเดินเล่นกันเถอะ
‎คืองี้นะ เอซแร็น
‎ข้าอยากคุยกับเจ้าเรื่อง...
‎ชีวิต และการเติบโตเป็นผู้ใหญ่
‎และบางครั้งมันก็ต้อง...
‎มีการเปลี่ยนแปลง... ‎ที่เจ้าไม่ทันได้ตั้งตัว
‎นี่คือเรื่อง "แซนด์วิช" เหรอ
‎ไม่ๆๆ ไม่ใช่เรื่องนั้น
‎ไม่ แน่นอนว่าไม่ใช่เรื่องนั้น
‎เอซแร็น...
‎ที่ผ่านมาตลอดเวลา ‎ข้าดูแลเจ้าเหมือนเป็นเด็กน้อยคนหนึ่ง
‎และนั่นไม่ยุติธรรมเลย
‎เจ้าเติบโตขึ้นมากแล้ว
‎และข้าก็ภูมิใจในตัวเจ้า
‎โอ้
‎ใช่
‎แต่เมื่อเราเติบโตขึ้น บางครั้ง...
‎ก็ต้องเผชิญหน้ากับอะไรต่างๆ ที่เราไม่พร้อม
‎ข้ารู้
‎เจ้ารู้เหรอ
‎ข้ารู้ว่าทุกคนฝากความหวังไว้กับข้า ‎ให้ช่วยสอนซิมให้บินได้
‎แต่นั่นเป็นแค่การเริ่มต้น
‎ใครบางคนจะต้องสอน ‎สิ่งต่างๆ ทั้งหมดที่เขาควรจะทำ
‎ทุกอย่างที่เขาควรจะเป็น
‎และเขาก็ต้องเรียนรู้ทั้งหมดจาก ‎ราชามังกรผู้ยิ่งใหญ่และแข็งแกร่ง
‎แต่เขายังไม่มีมังกรเหล่านั้นที่คอยสอน
‎ทั้งหมดที่เขาคือข้า
‎นี่ อย่ากดดันตัวเองมากไปสิ เอซ
‎ข้ารู้ว่ามันหนักหนาเอาการอยู่ ‎แต่ไม่ว่ายังไงก็ตาม เจ้ายังมีเรา
‎ข้าและเรย์ลา อาจจะรวมถึงเจ้าเบทด้วย
‎เราทุกคนอยู่ข้างเจ้า
‎ขอบคุณนะ แคลลัม มันมีความหมายมากเลย
‎แต่ข้าอยากให้ท่านพ่อมาอยู่ที่นี่จัง
‎ข้าสงสัยตลอดว่าเขาจะทำยังไง
‎เขาจะพูดยังไงกับซิม
‎ตอนที่ข้าเล็กๆ ‎เวลาที่ข้าไม่ฟังเขา ท่านพ่อจะพูดว่า
‎"เอซแร็น เจ้าทำมันได้ด้วยสองมือนั้น"
‎ข้าก็เลยพยายามทำแบบเดียวกันกับซิม
‎"อะซิมอนเดียส เจ้าทำมันได้ด้วยสองมือนั้น"
‎แต่เขาก็ไม่เข้าใจ เขาไม่มีมือซะด้วยซ้ำ
‎เดาว่าข้าคงคิดถึงท่านพ่อน่ะ
‎เขาคงจะรู้ว่าต้องทำยังไง รู้ไหม
‎แคลลัม
‎เป็นอะไรไป
‎ไม่มีอะไรหรอกนะ เอซ
‎ข้าก็แค่คิดถึงเขามากๆ เหมือนกัน
‎ข้าทำไม่ได้
‎ข้าบอกเขาไปไม่ได้
‎แคลลัม...
‎และข้าก็เข้าใจแล้วว่า ‎ทำไมเจ้าถึงไม่รู้จะบอกข้ายังไง
‎เวลาที่ห่วงใยใครสักคน ‎มันยากที่จะทำร้ายจิตใจเขา
‎แม้ว่าสิ่งที่กำลังพูดไปจะเป็นความจริงก็ตาม
‎แต่ข้าก็ยังควรที่จะต้องบอกเจ้า
‎เจ้ามีสิทธิ์ที่จะได้รับรู้
‎ข้าว่าข้าอาจจะรู้ ลึกๆ ข้ารู้อยู่แล้ว
‎ข้าแค่หวังว่าถ้าข้าไม่คิดถึงมัน บางที...
‎มันอาจจะไม่ใช่เรื่องจริงก็ได้
‎แต่เขาก็จากไปแล้ว
‎เขาจากไปแล้วจริงๆ
‎ไฟนั่น...
‎ไม่ๆๆ
‎เจ้าเป็นใคร
‎ตอนที่ซอเร็นบอกว่าท่านพ่อ ‎อยากให้เรากลับบ้าน รู้ได้เลยว่าเขาโกหก
‎- ใช่ ‎- ยกเว้นว่า...
‎ซอเร็นอาจจะพยายามปกป้องความรู้สึกของเรา
‎โอ้ ใช่สิ แน่นอนว่า ‎เขาดูเหมือนคนที่ช่างครุ่นคิดไตร่ตรอง
‎อ่อนไหวและซาบซึ้ง ‎พยายามปกป้องความรู้สึกของคนอื่น
‎ใช่ เจ้าพูดถูก ไม่ใช่ตัวเขาเลย
‎เราไม่มีทางเลือกอีกแล้ว ‎เราต้องออกจากที่นี่
‎และเราต้องไปตอนนี้เลย
‎ไปไกลจากพวกเขาให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้ ‎ก่อนที่พวกเขาจะรู้ด้วยซ้ำว่าเราไปแล้ว
‎โว้ว เดี๋ยวก่อน
‎- พวกเขายังเป็นเพื่อนข้านะ ‎- แต่พวกเขาโกหกเจ้า
‎ซอเร็นโกหกข้า แต่คลอเดียบอกความจริงกับข้า
‎- เราจะไปกันเฉยๆ ไม่ได้ ‎- ไปเหรอ
‎ใช่ ข้าขอโทษ แต่...
‎เราตัดสินใจแล้ว เราจะไปกันในวันนี้
‎ภารกิจนี้ ที่ต้องนำเจ้าชายมังกรกลับไปที่เซเดีย
‎มันคือสิ่งสำคัญที่สุดเท่าที่เราเคยทำมาเลย
‎เรากลับบ้านไปกับพวกเจ้าไม่ได้
‎โอ้
‎แน่ใจเหรอ คือว่า ‎พ่อเจ้าจะรู้สึกผิดหวังมากๆ เลยนะ
‎ซอเร็น! เจ้าเป็นอะไรของเจ้าไป
‎- ข้าแค่พยายามจะ... ‎- ไม่ต้อง!
‎หยุดซะ ซอเร็น!
‎ก็ได้ ทำตามที่เจ้าอยากเถอะนะ
‎ผีเสื้อน่ารำคาญเอ๊ย
‎ขอโทษเรื่องเขาด้วยนะ
‎แต่ก่อนที่เจ้าจะไปนะ แคลลัม...
‎ข้ามีบางอย่างที่ต้องให้เจ้า
‎เป็นการส่วนตัว
‎โอ้ อืม... ได้สิ
‎ปิดประตูไหม หรือเปิดเอาไว้ ‎เจ้าอยากให้ข้า...
‎ปิดก็ได้นะ
‎ปิดประตู ได้สิ
‎ได้เลย
‎ข้ามีบางอย่างให้เจ้า
‎บางอย่างที่เจ้าทำมันตกไว้
‎นั่นจดหมายของข้านี่
‎จากท่านพ่อ
‎เจ้าไม่ได้เปิดอ่านใช่ไหม
‎ทำไมข้าต้องทำแบบนั้นด้วย มันสำหรับเจ้า
‎แต่ก็นะ ถ้าพูดตรงๆ
‎ข้าก็เปิดอ่านได้ ‎และก็แค่ใช้เวทมนตร์ปิดมันไว้แบบเดิม
‎เดี๋ยวนะ เจ้า...
‎ข้าอ่านรึเปล่านะ เราคงไม่รู้หรอกนะ
‎แต่ข้าเปล่า เปล่าเลย
‎งั้น...
‎เจ้าจะเปิดอ่านมันไหม
‎ไม่น่ะ ข้าไม่คิดว่าข้าพร้อมจะอ่านมัน
‎แต่ก็ขอบคุณนะ คลอเดีย
‎ด้วยความยินดี
‎งั้นข้าว่านี่คงเป็นเวลาบอกลาแล้วสินะ
‎ซิม! เร็วเข้า! ‎เจ้าชอบอยู่ในนี้เหมือนตอนที่เจ้าอยู่ในไข่ไง
‎เรย์ลา ดูสิ
‎เขายังบินไม่ได้ แต่เขาน่าจะปลอดภัยใน...
‎นี่! เจ้าทำ...
‎เบท! เจ้าไม่ช่วยข้าเลยนะ
‎ให้ข้าเดานะ
‎หลังจากที่ข้าไปแล้ว ‎นางคงจะพยายามชี้นำเจ้าสินะ
‎และเปลี่ยนใจให้เจ้ากลับไปบ้านอีกครั้ง
‎เปล่า นางไม่ได้ทำแบบนั้น
‎อันที่จริง คลอเดียเข้าใจมากๆ เลย ‎ว่ามันสำคัญเพียงไร
‎ที่จะนำซิมกลับไปที่เซเดีย
‎โอ้ แปลกใจพอดูเลยนะ
‎แต่ก็ดีแล้วล่ะ
‎ใช่ จริงๆ แล้ว นางเข้าใจมันดีมากๆ เลย
‎ถึงขนาดที่นางกับซอเร็นอยากมากับเราด้วย
‎อะไรนะ
‎นี่เป็นแผนที่แย่ที่สุดเลยนะ
‎ยังไงเหรอ มันไม่ดียังไง ‎พวกเขาเต็มใจที่จะช่วย
‎หรือมันอาจจะเป็นกลอุบาย
‎แคลลัม ข้ารู้ว่าเจ้าเชื่อใจพวกเขา
‎แต่ถ้าเราให้พวกเขามากับเรา
‎และพอเราได้รู้ความจริงเข้า ‎มันอาจจะสายไปแล้วก็ได้นะ
‎เจ้าเข้าใจไหม
‎เราจะเสียทุกสิ่งทุกอย่างไป
‎ถ้างั้นเราควรจะทำยังไงกันล่ะ
‎เราจะรู้ได้ยังไงว่าพวกเขาอยากช่วย ‎หรือเป็นเพียงกลอุบาย
‎มีอะไรให้ข้าช่วยไหม
‎ขอโทษที ท่านกำลังฝึกสมาธิหรืออะไรอยู่เหรอ
‎ใช่
‎งั้นท่านก็ฝึกเสร็จแล้วสินะ ดีเลย
‎เราจะออกเดินทางแล้ว และมนุษย์คนอื่น
‎ก็จะไปกับเราด้วย
‎และเจ้าก็ไม่ชอบใจเลยสินะ
‎แคลลัมเชื่อใจพวกเขา
‎แต่ข้ารู้ว่าพวกเขากำลังปิดบังอะไรอยู่
‎คืองี้นะ
‎ทุกๆ ความจริง ‎มันก็จะมีด้านมืดและด้านที่มีเงาปกคลุม
‎ดูอย่างดวงจันทร์สิ
‎ท่านเคยบอกข้าไปแล้ว
‎อย่างงั้นเหรอ
‎อืม นั่นก็คือทั้งหมดที่ข้ามี...
‎ยกเว้นว่าเจ้าอยากได้เจ้าสัตว์ประหลาดน่ากลัว ‎หรืออาหารลวงตาน่ะนะ
‎อันที่จริงแล้ว...
‎ท่านทำอะไรให้ข้าได้อย่างหนึ่ง
‎โอ้ ใช่!
‎แล้วแคลลัมกับเอซแร็นอยู่ไหนล่ะ
‎โอ้ เดี๋ยวพวกเขาก็จะมากันแล้ว
‎เอซแร็นยังจับเจ้ามังกรใส่กระเป๋าไม่ได้เลย
‎ช่างเป็นเวลาที่น่ายินดี ‎ที่ได้ต้อนรับพวกเจ้าทุกคนที่นี่
‎ข้าเพลิดเพลินจริงๆ นะที่เห็นพวกเจ้า ‎แอบย่องผ่านปราการคุ้มกันของข้า
‎และเข้ามาในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้โดยพลการ ‎ในช่วงสามสี่วันที่ผ่านมา
‎มันคงจะเหงา...
‎เงียบสงบ แต่เหงาใจที่ไม่มีพวกเจ้า
‎ข้าจะคิดถึงท่านมากๆ เลย
‎เอลลิส เจ้ามาหาข้าที่นี่ได้เสมอเลยนะ
‎และก็เจ้าด้วย เจ้าตัวน้อย
‎เจ้าไม่ต้องมีมนต์ลวงตาแล้วหรอกนะ ‎แต่ข้าหวังว่ามันจะเป็นเครื่องเตือนใจ
‎ว่าใครบางคนจะคอยปกป้องเจ้าเสมอ
‎เอาล่ะ ทุกคนมากันเถอะ
‎เราทั้งหมดไปกันได้แล้ว
‎ได้เลย
‎ได้เวลาไปในดินแดนแห่งเวทมนตร์ ‎และก็ไปทำอะไรก็แล้วแต่เถอะ
‎งั้นเจ้าพร้อมที่จะทำ ‎ในแบบวิถีของซอเร็นแล้วใช่ไหม
‎ใช่ ไม่มีทางอื่นแล้วนี่
‎ดี เมื่อถึงเวลาลงมือ ข้าจะให้สัญญาณเอง
‎สัญญาณอะไร
‎ก็สัญญาณที่ข้าจะโจมตีเอลฟ์ตัวนั้นไง
‎เราจะต้องไปกันอีกไกล
‎ให้ข้าไปรอบๆ พุ่มไม้ตรงมุมนี่
‎และดูว่าข้าจะหาผลไม้หรืออะไรได้ไหม
‎- โอ้ ไม่ มันคือกลอุบาย ‎- ใช่แล้ว
‎แต่ทำไมกัน ข้านึกว่าเราเป็นเพื่อนกัน
‎โทษทีนะ แต่เราไม่ใช่
‎ข้าเป็นแค่ผู้ชายนิสัยดีคนหนึ่ง ‎และผู้คนก็มองข้าผิดไปในบางครั้ง
‎เจ้านี่ประชดประชัน ‎ไม่เก่งเอาซะเลยนะ จริงไหม
‎ไม่ ถูกแล้ว
‎เดี๋ยว เอวา กลับมานี่
‎โทษทีนะ เจ้าตัวเล็ก
‎เจ้าต้องไปกับข้า
‎เจ้าไม่เห็นข้า
‎ฝั่งที่เจ้ายืนอยู่...
‎มันก็เป็นแค่กระจกธรรมดา
‎อะไรกัน เจ้าจะวิ่งหนีเหรอ
‎นี่ มีเจ้าชายตัวน้อยคนไหนบ้างที่อยากจะสู้กับข้า
‎เอลฟ์ตัวนี้ช่างขี้ขลาด
‎ข้าขอโทษนะ
‎ข้ารู้ว่ามันรู้สึกเหมือนโดนหักหลัง ‎แต่ข้าปล่อยเจ้าไปไม่ได้
‎ข้าต้องทำในสิ่งที่ถูกต้อง
‎ข้าต้องพาเจ้ากลับไปที่บ้าน
‎ได้โปรดอย่าเงียบกับข้าแบบนี้สิ แคลลัม
‎พูดอะไรบ้างสิ พูดสิว่าเกลียดข้า
‎พูดอะไรก็ได้
‎ซอเร็น มีบางอย่างผิดปกติ
‎นี่มันเป็นกลลวง
‎กลลวงเหรอ เราเนี่ยนะ ไม่ใช่หรอก
‎- ประชดประชันใช่ไหมล่ะ ‎- ใช่
‎เจ้าทำอะไรไป เอลฟ์
‎ข้ารอไม่ไหวแล้วที่จะได้เห็น ‎สีหน้าโง่ๆ ของเจ้า ตอนที่เจ้าเห็นสิ่งนี้
‎เอลลิส เอาให้พวกเขาดูเลย
‎นี่คือช่วงเวลาของเจ้าแล้ว เอวา ‎กลลวงปลอกคอแห่งหินจันทรา
‎พวกเขาคือภาพลวงตา
‎อะไรนะ
‎- จะบอกว่าพวกเขาไม่ใช่ตัวจริงเหรอ ‎- มันก็คือความหมายของภาพลวงตาไง ซอเร็น
‎ไม่ได้ใกล้เคียงเลยนะ ฮ่าๆ
‎เจ้าชายตัวจริงอยู่ที่ไหน
‎คลอเดีย พวกเขากำลังหนีไปแล้ว
‎ไม่ ไม่หรอก
‎คลอเดีย ขอล่ะ อย่าทำแบบนี้
‎หยุดซะ ปล่อยพวกเขาไป
‎เจ้าทำอะไรของเจ้า
‎ปกป้องพวกเขาจากเจ้าไงล่ะ
‎ทำพลาดมหันต์แล้ว เจ้ามนุษย์โซ่
‎ลาก่อนนะ ข้าจะคิดถึงพวกเจ้า
‎อย่าลืมข้าไปล่ะ
‎ห้ามลืมๆๆ
‎เรารู้ทันพวกเขา ข้าคิดถูก
‎ใช่ เจ้าคิดถูก
‎ข้าก็ไม่อยากคิดถูกหรอกนะ ข้าเสียใจ
‎เจ้าก็รู้ว่าต้องชดใช้กับสิ่งที่ทำลงไป ‎เจ้าคนทรยศ
‎คนทรยศเหรอ
‎นายพลอมายาส่งข้ามาปกป้อง ‎เจ้าชายแห่งคาทอลิส
‎และเจ้าก็พยายามลักพาตัวพวกเขา
‎ใครก็ตามที่คิดว่าคอร์วัสคือคนทรยศ
‎ยกมือขึ้น
‎สองต่อหนึ่งนะ เจ้าคนทรยศ
‎เราจะทำยังไงกันดี
‎เรายอมหักหลังเพื่อนของเรา ‎และทุกอย่างก็สูญเปล่า
‎ไม่สูญเปล่าหรอก ดูนั่น!
‎มังกร
‎เรายังได้มังกรมา
‎ออกมาสิ เจ้าตัวน้อย...
‎ข้าเกลียดผีเสื้อจริงๆ เลย
‎ไม่เป็นไร ซิม ปลอดภัยแล้ว เจ้าออกมาเถอะ
‎เรากำลังอยู่บนท้องฟ้า
‎อยากเห็นไหมว่าบินแล้วรู้สึกยังไง
‎เร็วเข้า กางปีกออกมา!
‎ใช่!
‎คำบรรยายโดย Poh Jindawech