ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Στα προηγούμενα επεισόδια...
Ο στρατηγός Αμάγια λέει ότι τα ξωτικά είναι στη ζεντιανή μεριά του Ρήγματος.
Ας ετοιμαστούμε για μάχη.
Το λατρεύω. Λατρεύω να μαθαίνω για τη μαγεία.
Θέλω να μου μάθεις τη μαγεία της Σελήνης.
Στη Ζέντια όλα τα πλάσματα συνδέονται με μια αρχέγονη πηγή.
Την κουβαλούν μέσα τους.
Αυτό το λέμε Απόκρυφο.
Όμως η μαγεία δεν είναι το πεπρωμένο σου.
Δεν κατέχεις την αρχέγονη μαγεία γιατί δεν έχεις αρχέγονη πηγή εκ γενετής.
Θα μάθω μαγεία!
Αυτός είμαι.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΣΣΕΡΑ ΤΑΞΙΔΙ ΧΩΡΙΣ ΤΗ ΡΟΥΘ
Τι κάνεις;
Διαλογίζομαι για το νόημα του ουρανού.
Πιο βαρετό από κάθε άλλη πιθανή απάντηση.
Προσπαθώ να συνδεθώ με το Απόκρυφο, όπως είπε η Λουτζέιν.
-Για να ξαναβρώ τη μαγεία του Ουρανού. -Δεν είπε επίσης ότι πρέπει
να είσαι γεννημένος με το αποκρυφοτέτοιο;
Όχι. Είπε ότι πρέπει να συνδεθείς με το αρχέγονο,
και ότι τα μαγικά πλάσματα γεννιούνται με τον δεσμό.
Όμως γιατί να μην κάνω δικό μου δεσμό;
-Θα κάθεσαι έτσι και θα σιγοτραγουδάς; -Φαίνεται λογικό.
Είναι ιδέα μου ή χάνουμε ύψος;
Τι; Αποκλείεται.
Νιώθω της παραμικρή κίνηση στη ροή του αέρα!
Είναι ωραία να έχεις και πάλι τα δυο χέρια.
Στρατηγέ Αμάγια, δεν βρήκαμε πουθενά τα ξωτικά.
Μάλλον το φυλάκιο στη ζεντιανή πλευρά παραμένει μυστικό.
Εκεί! Κοίτα! Το σήμα!
Το φυλάκιο είναι ασφαλές.
Μάλιστα, στρατηγέ. Ετοιμάζω ομάδα.
Ποια είσαι;
Τι είναι;
Πού πας;
Η Φι-Φι είναι καλά. Απλά κουράστηκε.
Παίρνει δύναμη από το Πλέγμα.
Όσο απομακρυνόμαστε, δυσκολεύεται να μας κουβαλά όλους.
Εζ, δεν το πιστεύω ότι τα κατάλαβες όλα αυτά.
Τα πήγες τέλεια. Μας έφερες μακριά. Σ' ευχαριστώ.
Τι κάνουμε τώρα;
Λοιπόν...
Η Ζέντια είναι από κει,
πέρα από το υγρό από το οποίο πρέπει να επιβιώσω και που το μισώ τρομερά.
Ξέρεις κάτι;
Απλά θα πάμε τριγύρω, με τα πόδια.
Όχι. Είναι γλυκό,
αλλά αυτό θα πάρει πολύ χρόνο.
Πρέπει να πάμε το πρώην αβγό, τώρα αξιολάτρευτο δράκο,
στη Ζέντια το συντομότερο.
Πρέπει να περάσουμε απευθείας.
Λοιπόν, χρειαζόμαστε βάρκα.
Και... έναν καπετάνιο που ξέρει να τη κυβερνά.
Ιδίως κάποιον που δεν μισεί τα ξωτικά.
Δεν θα είναι πρόβλημα.
Μπορώ να μεταμφιεστώ και πάλι ως άνθρωπος!
Γεια, φίλοι άνθρωποι, άνθρωποι φίλοι!
Θα σου αρέσει αυτό, Ζιμ.
Λατρεύω την ανθρώπινη Ρέιλα.
Πάμε να κριτικάρουμε όσα κάνουν οι άλλοι, και μετά να τα κάνουμε και εμείς!
Κάνε κι άλλο!
Ό,τι πεις, φιλαράκο, παλιόφιλε!
Ανυπομονώ να φάω γρήγορα ανθυγιεινό φαγητό
σε μια τεράστια μερίδα!
Έχει δίκιο.
Θα έτρωγα μια τάρτα όσο ένα σκυλί!
Δεν θα ήταν ωραία να βρούμε κι άλλους
και να μιλήσουμε από πού θα πάμε κάπου λίγο πιο γρήγορα
συγκριτικά με άλλο δρόμο;
Μα πόσο αλήθεια!
-Όντως μας αρέσει το λίγο γρηγορότερο. -Καμιά φορά αυτό παίζει ρόλο!
Όπως τώρα! Με τον Έζραν θα βρούμε καπετάνιο.
Εσείς μείνετε εδώ και βγάλτε πέμπτο δάχτυλο.
Ό,τι πεις, φίλε με το απαλό κεφάλι!
Θέλεις να βρω αυτά τα αντικείμενα.
Μπορώ να το κάνω.
Βρήκαμε τον τέλειο καπετάνιο!
Μην ανησυχείς. Δεν θα έχουμε θέμα με τον τύπο.
Είναι κάποιος διαφωτισμένος άνθρωπος που βλέπει το καλό στα ξωτικά;
Δεν ξέρω αν βλέπει το καλό σε κανέναν.
Όμως γι' αυτό ακριβώς είναι κατάλληλος!
Επιστρέψαμε!
Χαιρετισμούς!
Με λένε κάπτεν Βίλας, με άφωνο "δ".
Υπάρχει "δ";
Υπάρχει και "ρ";
Μπαρρρ!
Α, μάλιστα. Μόνο το "δ".
Ώστε υπάρχει και....
Από δω η συνηθισμένη φίλη μας, άνθρωπος, Ρέιλα.
Γράφεται όπως το ακούς.
Και τα χαριτωμένα, ασυνήθιστα σκυλιά της, Ζιμ και Μπέιτ.
Αχόι, Ρέιλα! Αχόι, σκυλάκια!
Από δω ο υποπλοίαρχός μου, Μπέρτο!
Είμαι παπαγάλος!
Το καράβι είναι από δω!
Καλωσορίσατε στο υδάτινο σπίτι μου. Χωρίς τη Ρουθ!
Από την αγαπημένη σύζυγό μου, Ρουθ,
που δυστυχώς δεν αγαπά την ιστιοπλοΐα.
Είπες ότι με ούριο άνεμο θα περάσουμε γρήγορα τον κόλπο;
Ναι! Φυσικά!
Έρχεται καταιγίδα.
Καταιγίδα; Θα έχει ενδιαφέρον.
Η αναχώρηση θα αναβληθεί για λίγο.
Έχουμε σφιχτό πρόγραμμα.
Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι;
Ίσως αν φύγουμε άμεσα,
θα προλάβουμε την καταιγίδα.
-Ναι. Ας κάνουμε έτσι. -Κανένα πρόβλημα!
Εκτός κι αν μας πιάσει η καταιγίδα και σκοτωθούμε.
Ίσως αναρωτιέστε τι έπαθαν τα μάτια μου.
Δεν ήθελα να φανώ αγενής.
Το αριστερό το πήρε ένα σμήνος γλάρων.
Και το δεξί;
Δεν ξέρω. Μού 'ρθε από τα αριστερά!
Στάσου! Πώς πάμε από δω όταν ο αέρας φυσά προς τα κει;
Έτσι πλέεις, μικρέ μου.
Ο αέρας δεν μας σπρώχνει όπου θέλουμε;
Το πανί είναι σαν φτερό που πετά στον άνεμο,
που τραβά το πλοίο ενάντια στα ρεύματα κάτω.
Είναι σαν να πετάς ένα κουκούτσι μέσα από τα δάχτυλά σου.
Το ζουλάς από τις δυο πλευρές, αλλά πετιέται ίσια.
Σαν να κατάλαβα.
Όταν μείνεις αρκετά με τα στοιχεία,
θα νιώθεις πού είναι ο άνεμος και πώς αλλάζει.
Είναι σαν... μια σχέση...
βαθιά στα κόκαλά μου.
Στάσου. Νιώθεις σχέση με τον άνεμο;
-Πώς την απέκτησες; -Τι πράγμα;
Είμαι τυφλός κι έχω ναρκοληψία, άρα δεν έχω αίσθηση πλεύσης;
Όχι. Δεν εννοούσα αυτό. Μισό, ναρκοληψία;
Ξύπνα!
Τι έγινε;
Θυμάμαι μόνο ότι μιλούσα για τη ναρκοληψία
-και μετά με πήρε ο ύπνος. -Κάπως έτσι, ναι.
Έρχεται καταιγίδα.
Μάλλον δεν θα την προλάβουμε τελικά.
-Ίσως είναι η ευκαιρία μου. -Να πεθάνεις.
Θα έλεγα "Για να μάθω".
Να μάθεις πώς να πνιγείς!
Δεν έχω ξαναδεί αυτόν τον ρούνο.
Περιμένεις να το πιω αυτό;
Είναι... παραδόξως όχι χάλια.
Γιατί να σε εμπιστευτώ; Ούτε καν ξέρω ποια... Ούτε καν τι είσαι!
Θέλω χρόνο να σκεφτώ.
Αλλάζεις χρώμα.
-Είναι η Σεληνιακή μορφή σου; -Όχι, η σπάνια μίμηση φρύνου.
Η καταιγίδα είναι δυνατή!
Κάλλιο να αράξουμε στην υπήνεμη πλευρά του νησιού.
Μπέρτο, στην πλώρη!
Μάλιστα! Αριστερά!
Γρήγορο ρεύμα! Ρίξε τα πανιά!
Δεξιά!
Αριστερά!
Τέλεια! Κρω!
Είπε τη λέξη "κρω";
Δεν καταλαβαίνω.
Γιατί εγκαταλείφθηκε το φυλάκιο; Μόλις έστειλαν το σήμα...
Στρατιώτη! Το σήμα σας άργησε. Τι έγινε; Πού είναι όλοι;
Ζητώ συγγνώμη, κύριε.
Οι άλλοι πήγαν σε περιπολία, εγώ ξεχάστηκα.
Το επόμενο σήμα θα είναι στην ώρα του.
Δεν προλάβαμε την καταιγίδα. Θα περιμένουμε κάτω από το κατάστρωμα.
Μπράβο. Γίναμε μούσκεμα, και δεν κερδίσαμε χρόνο.
Θα έρθεις;
Ναι, συμφωνώ.
Ξέρω αυτή την έκφραση. Η έκφραση της χαζή ιδέας.
Όποτε χτυπά ο κεραυνός,
νιώθω κάτι.
Ναι, και εγώ. Νιώθω ωραία που δεν με χτύπησε κεραυνός.
Όχι, νιώθω όπως όταν χρησιμοποίησα το ξόρκι του Φούλμινις.
Ίσως αν είμαι αρκετά γενναίος να μπω εκεί,
και να αντιμετωπίσω την καταιγίδα, θα συνδεθώ.
Ή θα σε σκοτώσει.
Βλέπεις; Ο Ζιμ καταλαβαίνει. Το νιώθει και εκείνος.
Όντως θέλεις να πας εκεί, ε;
Όχι!
Άλλο να ρισκάρεις τη χαζή ανθρώπινη ζωή σου,
αλλά δεν θα ρισκάρεις τη ζωή του μελλοντικού βασιλιά των δράκων.
Είναι ένας δυνατός δράκος.
Θα είναι καλά.
Αν πεθάνεις εκεί, ορκίζομαι, θα σε σκοτώσω!
Εντάξει.
Είναι βρεγμένα.
Φυσά ο αέρας.
Φυσάει πολύ!
Κρυώνω.
Έχω μουλιάσει.
Έτσι ζαρώνει το δέρμα όταν μαθαίνεις το Απόκρυφο του Ουρανού;
Δεν νιώθω διαφορετικά.
Ίσως πρέπει να πάω πιο ψηλά.
Δεν ξέρω πώς να το μάθω, Ζιμ.
Εσύ είσαι μαγικό πλάσμα, είναι μέσα σου.
Εγώ είμαι απλά ένας άνθρωπος. Δεν έχω τίποτα μέσα μου.
Το θέλω τόσο πολύ.
Όταν έκανα μαγεία, ένιωθα ο εαυτός μου,
και... τώρα το έχασα αυτό.
Θέλω να ξαναβρώ τον δρόμο μου.
Μοιάζει με αρχέγονη λίθο.
Εκεί πρέπει να πάμε!
Ήρθε μήνυμα για μένα;
Ναι! Τέσσερα, για την ακρίβεια.
Τόσα μηνύματα, και δεν ενημερώθηκα;
Βασικά ψάξαμε όλο το κάστρο.
Δεν σας βρίσκαμε.
Κρύβεστε σε καμιά μυστική κάμαρα;
Ήμουν στο μπάνιο.
Μάλιστα.
Τα άλλα βασίλεια δέχθηκαν τη Σύνοδο της Πενταρχίας.
Ακούγεται σημαντικό!
Θα τους συσπειρώσω πίσω από το Κατόλις
και θα εξαλείψω τη ζεντιανή απειλή!
Μπροστά σου γράφεται ιστορία.
Αυτό είναι φοβερό!
Θα κρίνατε την υπηρεσία μας ως "εξαιρετική";
Είναι αλεξικέραυνο!
Ίσως αν...
Όχι, δεν μπορώ.
Πρέπει να το κάνω. Να καταλάβω το αρχέγονο του Ουρανού.
Έλα!
Κάλουμ, είσαι ανόητος!
Δεν μπορείς να ρισκάρεις τη ζωή σου για να μάθεις μαγεία.
Είναι τρελό.
Κάλουμ! Τι έγινε;
Πήγαμε στην καρδιά της καταιγίδας, και ο Ζιμ...
Τον χτύπησε κεραυνός!
Μα μάλλον είναι καλά.
Τι είναι;
Νιώθω χαζός. Είχες δίκιο.
Κάλουμ...
Παραλίγο να σκοτωθεί ο Ζιμ. Μας έβαλα σε κίνδυνο.
Και το χειρότερο, όταν ήμασταν στο κέντρο της καταιγίδας...
νόμιζα ότι το θέλω αρκετά, αλλά στο τέλος...
Δεν είχα τα κότσια.
Ωραία.
Υποτιτλισμός: Λιουμπίνκα Δημητρόβα