‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎นายพลอมายารายงานมาว่ากองกำลังเอลฟ์
‎กำลังรวบรวมพล ‎ที่บริเวณรอบๆ เดอะบรีชในเซเดีย
‎เราต้องเตรียมรับมือต่อสู้
‎ข้าชอบมันจริงๆ เลย
‎ข้าชอบเรียนรู้เกี่ยวกับเวทมนตร์
‎แต่ข้าอยากให้ท่านสอน ‎เวทมนตร์จันทราให้ข้าสักหน่อย
‎ในเซเดีย ทุกสรรพสิ่งจะเกิดมา ‎เชื่อมโยงกับแหล่งกำเนิดดั้งเดิม
‎พวกเขาจะมีสิ่งหนึ่งในตัวพวกเขา
‎เราเรียกสิ่งนั้นว่าอาร์เคนัม
‎แต่การเรียนเวทมนตร์ไม่ใช่สิ่งที่ลิขิตไว้ให้เจ้า
‎เจ้าไม่สามารถใช้เวทมนตร์บรรพกาลได้
‎เพราะเจ้าไม่ได้เกิดมา ‎และเชื่อมโยงกับแหล่งกำเนิดดั้งเดิม
‎ข้าจะเรียนเวทมนตร์
‎มันคือสิ่งที่ข้าเป็น
‎(เล่มที่สอง ท้องฟ้า)
‎(บทที่สี่ ล่องเรือไร้เงาเธอ)
‎เจ้าทำอะไรอยู่
‎นั่งทำสมาธิค้นหาความหมายแห่งท้องฟ้า
‎นั่นฟังดูน่าเบื่อกว่า ‎คำตอบใดๆ ที่ข้าเดาไว้อีกนะ
‎ข้ากำลังพยายามเชื่อมโยงกับอาร์เคนัม ‎เหมือนกับที่ลูเจนน์บอก
‎ข้าจะได้ใช้เวทมนตร์ท้องฟ้าได้อีกครั้ง
‎นางไม่ได้บอกเจ้าเหรอว่าเจ้าต้อง
‎เกิดมาพร้อมกับ "อาร์เคโน" ‎อะไรสักอย่างเพื่อจะใช้เวทมนตร์ได้
‎เปล่า นางบอกว่าเจ้าต้อง ‎เชื่อมโยงกับแหล่งกำเนิดดั้งเดิม
‎และสิ่งมีชีวิตที่ใช้เวทมนตร์ได้นั้น ‎จะเกิดมาพร้อมความเชื่อมโยง
‎แต่ข้าไม่เห็นว่าทำไม ‎ข้าจะไม่สามารถสร้างความเชื่อมโยงเองได้
‎- ด้วยการนั่งท่าแปลกๆ และบ่นพึมพำน่ะเหรอ ‎- ใช่ ก็ดูมีเหตุผลนี่
‎นี่ข้าคิดไปเอง ‎หรือว่าเรากำลังลดระดับความสูงลงอยู่
‎อะไรนะ ไม่มีทาง
‎ข้ากำลังปรับตัวเองสุดๆ สำหรับ ‎การเปลี่ยนแปลงนิดหน่อยในกระแสลม
‎ดีจริงๆ ที่ได้มือทั้งสองข้างกลับมา
‎นายพลอมายา เราได้ทำการค้นหาทุกที่ ‎และไม่เจอร่องรอยของเอลฟ์เลย
‎ข้าคิดว่ามันสรุปได้ว่าป้อมที่ตั้งอยู่รอบๆ เซเดีย
‎ถูกซ่อนเป็นความลับ
‎ตรงนั้น ดูสิ สัญญาณ
‎ป้อมนั้นปลอดภัยดี
‎ครับ ท่านนายพล ‎ข้าจะไปเตรียมกำลังให้พร้อม
‎เจ้าเป็นใคร
‎นี่มันอะไรกัน
‎เจ้ากำลังจะไปไหน
‎ฟีฟี้ไม่ได้เป็นอะไร นางแค่เหนื่อยเฉยๆ
‎นางรับพลังจากแกนจันทรา
‎ยิ่งเราไปไกลมากเท่าไร ‎มันก็ยิ่งยากขึ้นที่จะบรรทุกทุกคนไป
‎ว้าว เอซ ไม่อยากเชื่อเลยว่า ‎เจ้าจะเข้าใจอะไรทั้งหมดนั่น
‎เจ้าทำได้ดีมากๆ ‎ที่บรรทุกเรามากันไกลขนาดนี้
‎ขอบคุณนะ
‎แล้วเราจะทำยังไงต่อ
‎ก็...
‎เซเดียอยู่ทางนั้น
‎ข้ามไปเป็นไมล์ๆ ผ่านของเหลวนั่น ‎ที่ข้าต้องดื่มเพื่อให้อยู่รอด
‎และก็ทั้งเกลียดมันยิ่งกว่าอะไรดีในโลกใบนี้
‎รู้อะไรไหม
‎เราจะเดินอ้อมมันไปก็แล้วกัน ‎ด้วยขาของเรานี่แหละ
‎ไม่นะ พูดได้น่ารักจัง
‎แต่เดินเท้าอ้อมไป มันจะใช้เวลานานมาก
‎เราต้องเอาเจ้าตัวที่เคยเป็นไข่ ‎และตอนนี้เป็นมังกรจิ๋วจิ้มลิ้ม
‎กลับไปที่เซเดียให้เร็วที่สุด
‎เราต้องข้ามตรงไป
‎เราต้องหาเรือข้ามไป
‎และก็กัปตันที่ขับมันได้
‎ใช่ โดยเฉพาะกัปตันที่ไม่เกลียดเอลฟ์ด้วย
‎ไม่ใช่ปัญหาหรอก
‎ข้าปลอมตัวเป็นมนุษย์อีกครั้งก็ได้
‎สวัสดีอีกครั้ง มนุษย์พวกเดียวกัน ‎เพื่อนมนุษย์ทั้งหลาย
‎โอ้ๆ เจ้าต้องชอบนี่มากๆ แน่เลย ซิม
‎ข้าเป็นแฟนตัวยงของเรย์ลาภาคมนุษย์
‎ไปตัดสินและวิจารณ์ ‎สิ่งที่มนุษย์คนอื่นๆ ทำกันเถอะ
‎แล้วก็ทำเหมือนกันกับพวกเราเองด้วย
‎ทำอีกอย่างสิ
‎แน่นอน เพื่อนเก่า เพื่อนยาก
‎ข้าตื่นเต้นที่จะได้กิน ‎อาหารสักจานที่ไม่มีคุณภาพอย่างรวดเร็ว
‎กับขนาดที่มากเกินควรแล้ว
‎นางพูดถูก
‎ข้าจะกินพายวุ้นขนาดเท่าสุนัข
‎ไม่เยี่ยมไปเลยเหรอ ‎ที่จะได้พบเจอกับมนุษย์คนอื่นๆ
‎และพูดคุยกันเรื่องถนนและเส้นทาง ‎ที่จะพาเราไปไหนสักที่ที่เร็วขึ้นนิดหน่อย
‎มากกว่าถนนและเส้นทางสายอื่นๆ
‎จริงด้วยสินะ
‎เราชอบใช้เส้นทางที่เร็วกว่า
‎นี่! บางครั้งการที่จะไปไหนสักที่ ‎ที่เร็วขึ้นก็สำคัญนะ
‎อย่างเช่นในตอนนี้ ‎เอซแร็นกับข้าจะไปหากัปตันเดินเรือ
‎เจ้าอยู่ที่นี่และทำให้นิ้วที่ห้างอกขึ้นมาเถอะนะ
‎ได้เลย เจ้าเพื่อนหัวราบเรียบ
‎เจ้าอยากให้ข้าหาของพวกนี้เหรอ
‎ข้าทำให้ได้
‎เราหากัปตันที่เหมาะเจาะได้แล้ว
‎ไม่ต้องห่วง
‎คนนี้เขาไม่มีปัญหาแน่
‎อะไรกัน เขาเป็นมนุษย์ที่รู้แจ้ง ‎คนที่เห็นเอลฟ์เป็นคนดีเหรอ
‎ไม่แน่ใจว่าเขาสามารถ ‎มองเห็นสิ่งดีงามในตัวใครได้หรอกนะ
‎แต่ส่วนนั้นก็คือส่วน ‎ที่ทำให้เขามีคุณสมบัติที่ไม่เหมือนใคร
‎เรากลับมาแล้ว
‎หวัดดี
‎ข้าชื่อกัปตันวิลลาส ไม่ต้องออกเสียง "ด"
‎- แต่ชื่อก็มี "ด" ไม่ใช่เหรอ ‎- เอ่อ
‎เดี๋ยว "เอ่อ" ก็ไม่มี "อ" ตามหลัง
‎"ม่ายใช่"
‎โอ้ ได้ แค่ไม่ต้องออกเสียง "ด"
‎- ช่าย ‎- อ๋อ งั้น "ช่าย" ก็คือ "ใช่"...
‎นี่คือเพื่อนมนุษย์ทั่วไปของเรา เรย์ลา
‎สะกดเหมือนกับที่ออกเสียง
‎และก็สุนัขแปลกๆ น่ารักๆ ของนาง
‎ซิมกับเบท
‎หวัดดี เรย์ลา หวัดดีเจ้าหมา
‎และนี่คือรองกัปตันของข้า เบอร์โต้
‎ข้าคือนกแก้ว
‎เรือข้าอยู่ทางนี้
‎ยินดีต้อนรับสู่เรือของข้า
‎เรือไร้นางรูธ
‎ข้าตั้งชื่อตามเมียข้า รูธ
‎ซึ่งน่าเศร้าที่นางไม่ชอบล่องเรือ
‎ท่านบอกว่าถ้าลมดี ‎เราก็จะสามารถข้ามอ่าวไปได้
‎- อย่างรวดเร็วใช่ไหม ‎- ใช่ แน่นอน
‎พายุกำลังมา
‎พายุเหรอ น่าสนใจเลยนะ
‎ฉะนั้นเราต้องเลื่อนการเดินเรือ ‎ออกไปก่อนสักสามสี่วัน
‎เรากำลังต้องรีบเดินทางไป
‎มีอะไรที่เราพอช่วยได้ไหม
‎ข้าคิดว่าเราออกเรือไปตอนนี้
‎เราสามารถแล่นข้ามอ่าวไปก่อนที่พายุจะมา
‎ใช่ ไปกันเลย
‎ไม่มีปัญหา
‎ยกเว้นว่าเราจะเจอกับพายุระหว่างทาง ‎และฆ่าเรากันทั้งหมด
‎เจ้าอาจจะสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นกับตาของข้า
‎คือข้าไม่อยากละลาบละล้วงท่านน่ะ
‎ตาซ้ายของข้า ‎ถูกจิกออกไปโดยฝูงนกนางนวลที่บ้าคลั่ง
‎ว้าว แล้วตาขวาของท่านล่ะ
‎ไม่รู้สิ นกพวกนั้นเล่นงานข้าจากทางซ้าย
‎นี่ เดี๋ยวสิ ทำไมเราไปทางนั้น
‎ในเมื่อลมพัดเราไปตรงทางนั้น
‎นี่คือวิธีการเดินเรือ เจ้าหนุ่มน้อย
‎ลมไม่ได้พาไปตรงที่ที่เราต้องการจะไปเหรอ
‎การเดินเรือก็เหมือนการกางปีก ‎บินผ่านไปตามลม
‎บังคับเรือให้ทวนกระแสน้ำข้างใต้เรา
‎ก็เหมือนกับการยิงต้นวิลโลว์ด้วยเมล็ดเมลอน ‎ระหว่างนิ้วมือของเจ้ายังไงล่ะ
‎เจ้าบีบเมล็ดจากทั้งสองด้าน ‎แต่เมล็ดก็จะยิงออกไปตรงๆ
‎ข้าว่าข้าเข้าใจแล้ว
‎หลังจากที่เจ้าอยู่กับสภาพอากาศนานพอ
‎เจ้าก็จะรู้ว่าลมมาทางไหน ‎และจะเปลี่ยนไปอย่างไร
‎ก็เหมือนกับความเชื่อมโยง
‎ที่ฝังลึกลงไปในตัวข้า
‎เดี๋ยวนะ ท่านรู้สึกถึง ‎ความเชื่อมโยงกับสายลมเหรอ
‎- ท่านทำได้ยังไง ‎- ว่าไงนะ
‎แค่เพราะข้าตาบอดและเป็นโรคง่วงหลับ ‎เจ้าคิดว่าข้าไม่มีสัมผัสในการเดินเรือเหรอ
‎ไม่ๆ ไม่ได้หมายความแบบนั้น ‎เดี๋ยว โรคง่วงหลับเหรอ
‎ตื่นสิ ตื่นๆ
‎อะไร เกิดอะไรขึ้น
‎สิ่งสุดท้ายที่จำได้ ‎คือข้ากำลังพูดถึงเรื่องโรคง่วงหลับ
‎- และก็หลับไปเหรอ ‎- ใช่ ประมาณนั้น
‎พายุกำลังมา
‎ดูเหมือนว่าเราจะเอาชนะมันไม่ได้
‎- อาจจะเป็นโอกาสของข้า ‎- โอกาสที่จะตายไป
‎ข้าจะพูดว่า "โอกาสที่จะได้เรียนรู้"
‎เรียนรู้ที่จะจมน้ำ
‎ข้าไม่เคยเห็นอักษรรูนแบบนี้มาก่อนเลย
‎จะให้ข้าดื่มนี่เหรอ
‎น่าแปลกที่มันก็ไม่ได้แย่เท่าไรนัก
‎ทำไมข้าต้องเชื่อใจเจ้าด้วย
‎ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเจ้า...
‎ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเจ้าคืออะไร
‎ข้าต้องคิดก่อน
‎ตัวของเจ้าเปลี่ยนสีไป
‎นั่นเป็นร่างแบบเผ่าเงาจันทราเหรอ
‎ไม่ นี่เป็นการปลอมตัวนานๆ ครั้งของข้า ‎แบบคางคกเปล่งแสง
‎พายุรุนแรงเกินต้านไหว
‎ทางที่ดีเราควรเทียบท่าไปทาง ‎ที่ลมพัดเข้าหาเกาะและรอให้พายุสงบลง
‎เบอร์โต้ ไปที่หัวเรือ
‎นี่ๆ หนุมไปทางขวา ทางขวา
‎กระแสน้ำแรงมาก ลดความเร็ว
‎หนุมไปทางซ้าย ทางซ้าย
‎หนุมไปทางขวา ขวา
‎ทำได้เยี่ยม โอ๊กๆ
‎เขาเพิ่งพูดว่า "โอ๊กๆ" เหรอ
‎ข้าไม่เข้าใจเลย
‎ทำไมป้อมถึงไม่มีใครอยู่เลย
‎พวกเขาเพิ่งจะส่งสัญญาณมา...
‎ทหาร! สัญญาณที่ส่งมาช้ามาก
‎เกิดอะไรขึ้น แล้วคนอื่นๆ ล่ะ
‎ครับ ขอประทานโทษครับ ท่าน
‎คนอื่นๆ ออกไปลาดตระเวน ‎และข้าทำพลาดเรื่องส่งสัญญาณ
‎สัญญาณต่อไป ‎จะถูกส่งไปตามเวลาที่กำหนดไว้
‎เราเอาชนะพายุไม่ได้
‎เราต้องไปรอให้มันสงบใต้ท้องเรือ
‎เยี่ยมเลย เราตัวเปียกและอ่อนแรง ‎แถมไม่ได้ไปเร็วขึ้นเลย
‎นี่ เจ้าจะมาด้วยกันไหม
‎ใช่ ข้าเห็นด้วย
‎ข้ารู้สีหน้านั้นดี
‎สีหน้าที่คิดอะไรติ๊งต๊องอยู่
‎ทุกครั้งที่ฟ้าผ่าลงมา
‎ข้ารู้สึกถึงอะไรบางอย่าง
‎ใช่ ข้าก็ด้วย
‎มันรู้สึกดีที่ไม่ต้องถูกฟ้าผ่า
‎ไม่ใช่ ข้าหมายถึงว่ามันรู้สึกแบบนั้น ‎เวลาที่ข้าใช้เวทมนตร์ฟูลมินิส
‎บางทีถ้าข้ากล้าพอที่จะออกไป
‎และเผชิญหน้ากับพายุ ‎นั่นจะเป็นวิธีที่ข้าสร้างความเชื่อมโยง
‎หรือไม่มันก็จะพัดเจ้าไปจนตาย
‎เห็มไหม ซิมยังเข้าใจเลย
‎เขาก็รู้สึกเหมือนกัน
‎เจ้าอยากไปข้างนอกนั่นใช่ไหม
‎โอ้ ไม่ๆๆ
‎มันต่างกัน ‎ถ้าเจ้าจะเอาชีวิตมนุษย์โง่ๆ ของเจ้าไปเสี่ยง
‎แต่ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้า ‎เอาชีวิตราชามังกรในอนาคตไปเสี่ยงหรอกนะ
‎เขาเป็นมังกรที่แข็งแกร่ง
‎เขาจะปลอดภัย
‎ถ้าเจ้าตายข้างนอกนั่น
‎ข้าสาบานเลยว่าจะฆ่าเจ้า
‎เอาล่ะ
‎มันเปียก
‎ลมกำลังพัด
‎พัดแรงมาก
‎ข้าหนาว
‎ข้าเปียกปอนไปหมด
‎นี่ผิวหนังจะย่นแบบนี้เหรอ
‎เวลาที่เข้าใจพลังอาร์เคนัมแห่งท้องฟ้า
‎ข้าไม่คิดว่าข้ารู้สึกต่างไป
‎บางทีข้าต้องขึ้นไปให้สูงกว่านี้
‎ข้าไม่รู้เลยว่า ‎ข้าจะเข้าใจมันได้ยังไง ซิม
‎เจ้าคือสิ่งมีชีวิตที่มีเวทมนตร์ ‎ด้วยอะไรสักอย่าง มันอยู่ในตัวเจ้า
‎แต่ข้าเป็นแค่มนุษย์
‎ไม่มีอะไรข้างในตัวข้า
‎ข้าอยากมีมันเหลือเกิน
‎เวลาที่ข้าสามารถใช้เวทมนตร์ ‎ข้ารู้เหมือนเป็นตัวเองในท้ายที่สุด
‎และตอนนี้ข้าก็ไม่มีมันแล้ว
‎ข้ากำลังหาทางเอากลับมา
‎มันดูเหมือนหินบรรพกาลเลย
‎นี่คือที่ที่เราต้องไปกัน!
‎มีสารมาส่งถึงข้าเหรอ
‎ใช่ครับ จริงๆ แล้วมีสี่อันด้วยกัน
‎มีสารมาส่งถึงสี่อัน ‎และไม่มีใครบอกข้าเลยเหรอ
‎ที่จริงแล้ว เราตามหาท่านไปทั่วปราสาท
‎เราหาท่านไม่พบเลย
‎ท่านไปซ่อนตัวในห้องลับที่ไหนสักที่เหรอครับ
‎ข้าอยู่ในห้องน้ำ
‎โอ้ ครับ
‎สี่อาณาจักรตอบรับ ‎ที่จะเข้าร่วมประชุมเพลิงสี่ราชวงศ์
‎ว้าว ฟังดูสำคัญมากเลยครับ
‎ข้าจะชุมนุมรวบรวม ‎ราชาและราชินีในอาณาจักรคาทอลิส
‎เพื่อทำลายภัยคุกคามแห่งเซเดียเสียที
‎เจ้ากำลังเฝ้าดูประวัติศาสตร์อยู่
‎เยี่ยมไปเลย
‎ท่านจะให้คะแนนการทำงาน ‎สำหรับท่านในวันนี้ว่า "เยี่ยมยอด" ไหม
‎มันคือสายล่อฟ้า
‎บางทีถ้าข้า...
‎ไม่ ทำแบบนั้นไม่ได้
‎ข้าต้องทำสิ่งนี้
‎ข้าต้องเข้าใจถึงพลังท้องฟ้า
‎เร็วสิ เร็วเข้า
‎แคลลัม เจ้ามันโง่เง่า
‎ทำไมถึงทำมันแบบนั้น ‎จะเอาชีวิตมาเสี่ยงเพื่อเรียนรู้เวทมนตร์เนี่ยนะ
‎บ้าไปแล้ว
‎แคลลัม เกิดอะไรขึ้น
‎เราเข้าไปในจุดศูนย์กลางของพายุ และซิม...
‎เขาถูกฟ้าผ่า
‎แต่ข้าว่าเขาไม่เป็นไรหรอก
‎เป็นอะไรไป
‎ข้ารู้สึกโง่เง่า เจ้าพูดถูก
‎แคลลัม...
‎ข้าเกือบทำให้ซิมต้องตาย
‎ข้าทำให้เราทั้งคู่อยู่ในอันตราย
‎และแย่ที่สุด ตอนที่เราอยู่ที่จุดศูนย์กลางของพายุ
‎ข้าคิดว่าตัวเองต้องการมีเวทมนตร์มากพอ ‎แต่ท้ายที่สุด...
‎ข้าก็ไม่กล้าทำแบบนั้น
‎ดีแล้ว
‎คำบรรยายโดย Poh Jindawech