𝄇 Downloaded From BollyFlix 𝄇
W poprzednich odcinkach…
Wielka Domino Profundis, Arcysmoku Oceanu!
Arcymag Aaravos usiłuje zbiec z magicznego więzienia.
Musimy go powstrzymać.
Twój tata jest chory.
Musimy dotrzeć na wyspę i uwolnić Aaravosa, by mój ojciec żył.
Claudia i Viren mają mapę. I przewagę.
Jeśli uwolnią Aaravosa,
będziemy musieli ustalić jedno: jak zabić gwiezdnego elfa?
Chcę zobaczyć tę Wielką Książnicę.
Może z samego rana skoczymy do Xadii?
SMOCZY KSIĄŻĘ
TAJEMNICA AARAVOSA
KSIĘGA 5: OCEAN ROZDZIAŁ 2: STARE RANY
Uwielbiam poranki. Pokazują, że świat jest pełen możliwości.
Możesz uwielbiać te poranki trochę ciszej?
Jeśli mi się uda,
będę jechać z jednym okiem otwartym, a drugim jeszcze pośpię.
- Ty też? - Stójcie!
Dobra. Obudziłam się.
Usłyszałem, że jedziecie do Xadii. Chcę was porządnie wyprawić.
Gorący, brązowy eliksir poranny.
I pudełko moich nowych porannych przysmaków.
Nie mogłem się zdecydować, jak je nazwać: ciastka z dziurką,
krągłe słodkości czy cukrowe koła.
Ale chyba już wiem.
Pączasy!
Ale dobre.
Racja, Robalu.
Wyślę wiadomość do króla Ezrana, by wiedział, gdzie przebywa wielki mag.
Prześlij też to. Są świetne.
Książę, czy to prawda, że jedziesz aż do Xadii po… książkę?
Nie tylko po książkę.
Rozpoczynamy wyprawę do Wielkiej Książnicy w Lux Aurei,
najwspanialszej biblioteki w Xadii.
Czyli po książki?
Co tak długo?
Musimy ruszać.
Śpiesz się powoli.
Czemu tak się mówi? To bez sensu.
Śpieszyć się trzeba szybko. Powtórz. Śpiesz się szybko.
Rozumiem. Sytuacja jest pilna,
a ty się martwisz, że ją lekceważę.
Z każdym dniem ryzykuję, że stracę swoją jedyną rodzinę.
Nie zawiodę cię. I nie zawiedziemy jego.
Bierzmy tego wielkiego tatę.
Świetnie. Podnieśliśmy go. Teraz musimy iść.
Powoli i spokojnie?
Tak, powoli i spokojnie.
Znów się spotykamy.
Tylko tym razem jestem po drugiej stronie.
Ścieżka losu jest już obrana.
Każdy krok wykonałem, bo musiałem.
Tato.
Co?
Wielkie Smoki z Xadii,
przybyłem z Katolis, aby wezwać…
To nie jest dobre słowo. Może „prosić”? Lub „błagać”.
To część przemowy czy teraz pyta nas?
Pyta nas.
Myślicie, że lepiej smoki prosić czy błagać?
Może nie prosić, bo to jednak nie prosiaki.
Nie o to chodzi.
Chcę, by słowa pasowały do powagi sytuacji.
To za ciężkie.
To nie fair, że tak się męczysz. Powinieneś bawić się jak dzieci.
Jeśli będziesz udawał dorosłego,
wyrośniesz na dziwaka, jak twój brat i Rayla.
Nie mam czasu na zabawy.
Muszę zdobyć zaufanie smoków.
I nie popuszczę tego.
Zależy ode mnie los kupy ludzi.
Widzisz? O to mi chodzi.
Powiedziałeś „kupa ludzi” i nawet się nie zaśmiałeś.
Nie mieszam się w to.
Gdy zasiadam na tronie,
myślę o tym, ile waży królewski stolec.
Kupa, mój królu. Jego śmieszy kupa.
To rzeczywiście zabawne.
Nie wierzę, że to mówię, ale powiedziałeś też,
że nie popuścisz.
Przebyliśmy szmat drogi. Odpocznijmy, by jutro to powtórzyć.
Tak. Ale po co spać na ziemi, skoro można w pościeli?
Przed nami jest przytulna gospoda.
Czy to nie zbytni luksus?
Jeśli się wyśpimy, jutro wcześniej ruszymy.
I mają darmowe śniadanie.
Dobra.
Mięczaki.
Mięczaki i milusiaki.
Może odpoczniemy?
Tam jest rodzina krabów.
Odprężymy się przy dźwiękach ich szczypiec.
Nie możemy teraz się zatrzymać.
Wszyscy potrzebują odpoczynku, ty też.
Zwłaszcza ty.
Nie. Musimy iść dalej. Tylko to się teraz liczy.
Iść dalej.
Dalej.
- Tato. - Idziesz dalej.
Tato.
Gdzie jesteś?
- Tato. - Czemu idziesz dalej?
Co?
Dziękuję, że mi ustąpiłaś.
Mam nadzieję, że gospoda nie była za cukierkowa na twój gust.
Była niesamowita.
Mydełka w tak uroczych kształtach.
I miałeś rację co do śniadania.
A najlepsza była miętówka na poduszce.
Jak mogłam zasnąć przez te wszystkie lata
bez takich słodkich detali?
Bardzo się cieszę. Świetny początek dnia, a zbliżamy się do granicy.
Świeci słońce, a mój wierzchowiec tym razem mnie lubi.
Przesadziłem. Wybacz.
Kpp’Ar? Jak?
Mój najpilniejszy uczeń powraca.
Cóż za elegancki strój.
Widać, że się wybiłeś mimo swego pochodzenia.
Co z twoją ręką?
Rany po pradawnej i niespokojnej praktyce.
Jeden z moich wielu błędów.
Wiedziałem, że daleko zajdziesz.
Ale nie wiedziałem, jak daleko się posuniesz.
Nie miałem wyboru. Zrobiłem to, co musiałem.
Nie miałeś wyboru?
Wybrałeś to, co zawsze.
Władzę.
Mylisz się.
Zawsze chroniłem rodzinę, choć czasem było to groźne i podłe.
Tato.
To miejsce to blizna.
Widzę to inaczej.
To miejsce stworzyła czarna magia,
ale stanowi pomost między naszymi dwoma światami.
A teraz przekraczamy go razem.
Może masz rację.
To stara rana, która się goi.
Co?
Co za bzdura.
To wszystko nie ma sensu.
Choć jesteśmy w innym świecie, niebo wygląda tak jak w Katolis.
Patrz!
Widać Wielką Łyżkę.
Co takiego?
- Nie macie nazw gwiazdozbiorów? - Mamy.
Są po prostu inne.
- Jak nazywacie Wielką Łyżkę? - Garlaath Niszczyciel.
Fajnie.
Te pięć gwiazd w rzędzie to uchwyt Wielkiej Łyżki.
Te pięć gwiazd to pas czaszek Garlaatha.
Widzę.
Nietypowy strój. Niezbyt subtelny.
Niszczyciele nie muszą być subtelni.
Jak nazywacie najjaśniejszą gwiazdę na niebie?
U nas to Gwiazda Południa. Ludzie używają jej do nawigacji.
By odnaleźć drogę w bezbrzeżnym mroku nocy.
Co się dzieje?
Callum,
cieszę się, że możemy być tu razem i patrzeć w gwiazdy.
Gwiazdę, którą właśnie wskazałeś,
my nazywamy Ostatnim Życzeniem Leoli.
Kim jest Leola?
Nie wiem. Może przyjaciółką Garlaatha?
Wyglądasz na wyczerpaną. Nie spałaś od dwóch dni.
To nieistotne.
Nie mogę patrzeć, jak cierpisz.
Musisz odpocząć, zająć się sobą przez kilka godzin.
Nie. Nie mogę.
Musimy dojść, zanim będzie za późno.
Musimy iść dalej, bo ojciec umrze.
Błagam cię. Musisz się przespać.
Chyba że wymyślisz sposób, bym spała i szła jednocześnie.
Musimy iść…
Krew dziecka!
Cicho!
Ona potrzebuje snu.
Krew dziecka.
Lepiej. Wciąż nie wiem, czemu tak mówisz, ale lepiej.
Może jest sposób, by spać i iść jednocześnie.
Viren.
Zaskoczony moim widokiem?
Harrow, ty przeżyłeś.
Mój królu.
Co to była za noc!
Nie dałbym rady bez ciebie.
Jestem ci winien przeprosiny.
W noc gdy po mnie przyszli, byłem dla ciebie okrutny.
Chcieli cię zabić.
Miałem mało czasu, byłem przerażony.
Źle cię potraktowałem, choć mi na tobie zależy.
Tak naprawdę nie jesteś moim sługą.
Jesteś bratem.
Jesteście moją rodziną.
Zawsze myślałem o tobie jak o rodzinie. A dla rodziny zrobiłbym wszystko.
Nawet to, co groźne lub podłe.
Wiem.
To wspaniale wiedzieć, że coś dla ciebie znaczę,
że się liczę.
- Zawsze tego pragnąłem. - Oczywiście.
Oczywiście, że cię cenię.
Twoja dusza jest moim skarbem.
Zaraz. Co powiedziałeś?
Garlaath, nie!
Coś się rusza w lesie. Musimy uciekać.
Co to jest?
Zostawiliśmy Robala!
Jadę po niego.
Mamy go.
Klasyczny manewr.
Aspiro…
Nie szarp. Próbuję rzucić zaklęcie.
- Chcesz być jego lunchem? - W nocy to raczej kolacją.
Przejmij wodze.
Ta jest specjalna? Co robi?
Nie wiem.
Niezła strzała!
Dzięki, Ethari.
Muszę się obudzić. Musimy iść dalej.
W porządku.
Odpoczywaj.
Idziesz dalej.
Co?
Chciałaś spać i się przemieszczać jednocześnie,
więc zbudowałem ci tratwę snów.
Terry!
Soren?
Tata!
Mój złoty chłopczyk.
Jeszcze raz.
Najpierw musisz zapłacić opłatę.
Cena to jeden pierdzioch.
Kocham cię, tato.
Ja ciebie też. Tak bardzo cię kocham.
Soren?
Synku, co się dzieje?
Wszystko będzie dobrze. Tata się tobą zajmie.
Nie.
Nie!
Nie.
Zrobię wszystko, żeby to zmienić.
Wszystko!
Napisy: Przemysław Rak
𝄇 Downloaded From BollyFlix 𝄇