𝄇 Downloaded From BollyFlix 𝄇
W poprzednich odcinkach…
Xadia cię potrzebuje.
Sol Regem, Królu Słońca.
Odejdźcie.
Dwoje magów przemierza Xadię,
próbując uwolnić pradawne zło.
Wielkie smoki, błagam was. Pomóżcie ich znaleźć.
Twój tata jest chory.
Tato! Żyjesz!
To broń, która może zakończyć życie gwiezdnego elfa.
- Mam odpowiedź. - Tym razem jest ich za dużo.
Wystarczy zadrapanie, żeby się zarazić.
SMOCZY KSIĄŻĘ
TAJEMNICA AARAVOSA
KSIĘGA 5: OCEAN ROZDZIAŁ 5: ARCYMAGINI AKIYU
Na wschodnim wybrzeżu Xadii
wezwaliśmy Wielkiego Arcysmoka Oceanu,
Dominę Profundis.
- Ujawniła prawdziwą naturę więzienia. - Prawdziwą naturę?
Więzienie nie jest tym, czym się wydaje.
Domina nie znała lokalizacji więzienia. Ale powiedziała, kto nam pomoże.
„Domina”, tak?
Na „ty” z legendarnym smokiem. Miło.
Tak, miło. Prawda, Zym?
To Arcymagini Akiyu, elfka przypływów, zbudowała to magiczne więzienie.
Musi więc wiedzieć, gdzie ono jest.
Powstrzymamy Virena i Claudię.
Lub… Posłuchajcie.
Wiemy już o Gwiezdnym Mieczu,
który może zabić gwiezdnego elfa.
Chroni go starożytna sekta podniebnych elfów w Drapaczu Gwiazd,
wysokiej wieży na północ od Zamarzniętego Morza.
Może polecimy tam na smoku,
pożyczymy Gwiezdny Miecz, pchniemy Aaravosa
i żegnaj, brzydalu.
Czy to nie jest ostatnie rozwiązanie?
Jeśli Aaravos się nie wydostanie, obejdzie się bez przemocy.
Nie ma czasu. Claudia i Viren mają przewagę kilku dni.
Może już uwolnili Aaravosa.
O nie. Mój głos ma być decydujący, tak?
Ta rana nie wygląda dobrze. Jest jakaś magiczna i paskudna.
Bywało gorzej.
Pokornie sugeruję, abyś, cokolwiek zrobi reszta,
zrobiła sobie przerwę.
Zostań i odpocznij. Aż dojdziesz do siebie.
Przepraszam. Nie wiedziałam, że jesteś smoczym lekarzem.
I pij dużo płynów.
Nic mi nie będzie, słodki człowieku.
Postanowione. Spotkamy się z Arcymaginią Akiyu.
Zwykłe zaklęcie nie przywróci mu wzroku.
Będzie potrzebne coś, co jest niezwykle rzadkie: ziarno słońca.
Ale los nam sprzyja. Moja siostra Janai ma ziarno słońca.
A my je weźmiemy.
Co za szczęśliwy traf.
Ale skoro szukamy ziarna słońca, czemu jesteśmy w Księżycowym Lesie?
Jest tu ktoś, kto dla nas zdobędzie ziarno.
Kim’dael, Łowczyni Krwawego Księżyca.
Nie powiedział słowa, odkąd się ocknął. Martwię się.
Ale poza tym wydaje się zdrowy.
Nie reaguje. Nie je. Nie mówi.
Jest w stanie katatonii.
Tak, ale poza tym.
Czy zaklęcie, które go wybudziło, zaczyna tracić moc?
Arcymagini Akiyu mieszka za tymi zbiornikami.
Wracam do Burzowej Iglicy, by zebrać siły.
Ale wrócę w to miejsce o zmierzchu.
Coś wspaniałego. Wszystko jest tu ogromne.
Patrzcie! Wielki ślimak morski.
Z małymi często się zaprzyjaźniałam.
Są delikatne i słodkie. I mają bogate życie wewnętrzne.
Co za wielkie mewy.
Chyba rozmiarem przypominamy ich przekąski.
Mam pomysł.
Co teraz?
Ezran, znasz ich język?
Odejdźcie, wredne ptaki.
Uciekać. Sio!
Najdziwniejsza rodzina gadających krabów, jaką widziałam.
Moje mięśnie są zawsze za duże.
Miło, że w końcu wychodzisz z muszli.
Czy jesteś legendarną Arcymaginią Akiyu?
Akiyu?
Wyglądam jak legendarna arcymagini?
Staram się nie oceniać, ale nie.
Ludzie mówią na mnie Morska Tina.
Pomożesz nam znaleźć Akiyu?
Mądra i niebezpieczna arcymagini,
Władczynio Słonych Głębin,
przyszli do ciebie jacyś ludzie.
- Kim jesteście? - Zbieraniną odważnych ryzykantów.
Jakaś zbieranina dziwaków.
Tak.
Tak myślałam.
Nie ma szans.
- Mogę z nią pogadać? - Nie. Moja muszla.
Świat jest w niebezpieczeństwie. Dawno temu uwięziono złego gwiezdnego elfa.
Musimy o tym powiedzieć arcymagini.
Idziemy się z nią zobaczyć. Nie powstrzymasz nas.
Błąd. Pewnie was zabije.
A jeśli nie, zabije mnie.
Nie mówcie, że nie ostrzegałam.
Tato?
Choć nic nie mówisz, wiem, że tam jesteś.
To na nic.
Kochanie, nie przejmuj się tak, że nic nie mówi.
Kto potrzebuje słów? Pszczoły nie.
- Co? - Pszczoły.
Nie potrzebują słów. Porozumiewają się za pomocą tańca.
Nie zacznie przed nami tańczyć.
Może musimy rozpocząć tę rozmowę.
Co chcesz mu powiedzieć?
Że go kocham i będę przy nim bez względu na wszystko.
Cudownie. Rób to, co ja. Pokręć przed nim pupą.
Nie. To nie tak.
Potrząsaj nieco energiczniej.
Następna część jest pod wodą.
Kto nie potrafi oddychać pod wodą, czyli wy wszyscy,
niech się podda i zawróci.
Spadam!
- Możesz tu poczekać. - Nic mi nie będzie.
Nie mogę. Musisz mnie popchnąć.
Co? Nie umiałbym tak kogoś popchnąć…
- Hej! - Widzisz? Pierwsza cię popchnęłam.
To łatwe. Popchnij mnie.
Razem.
Raz, dwa, trzy, skok!
Już niedaleko.
Oto ostatnie przejście. Tam znajdziecie odpowiedzi.
Za tym przełykiem… To znaczy: korytarzem.
Przykro mi, że nie zawróciliście.
Dziękuję, że nas prowadziłaś.
Jakbym to gdzieś widział.
Przypomina mi to, co mam na poduszce po długim śnie.
Ślina. To pułapka! Zawróćcie!
Hej!
Musisz im pomóc. Każ potworowi ich wypluć.
Posunęli się za daleko. Nie powinni szukać Aaravosa.
Setki lat temu, za rządów Księżycowego Arcysmoka,
Luny Tenebris, grupa księżycowych elfów
za pomocą rytuałów krwi wydłużała swoje życie
i wzmacniała swoją mroczną moc.
Ta tajemnicza sekta była znana jako Zakon Krwawego Księżyca.
Gdy Avizandum objął władzę,
zlikwidował sektę, a jej członków wytrzebił.
Przeżyła tylko przywódczyni, Kim’dael.
Poszła do mojej prababki, królowej Aditi,
błagać o ochronę przed mściwym arcysmokiem.
Aditi udzieliła jej azylu
w zamian za pakt o nazwie dług miłosierdzia.
Kim’dael zawdzięcza życie mojej rodzinie.
W ten sposób ją przyzywamy.
Wracajcie! Zostaliście połknięci!
Weszliście do paszczy potwora! Zaraz wpadniecie do żołądka!
Co mówi Soren? Że ma ochotę na gołąbka?
To było jak połączenie trzęsienia ziemi z burczeniem w żołądku.
Właśnie zrozumiałem, co mówił Soren.
Wpadniemy do żołądka!
Zym!
Dasz radę. Pokaż temu potworowi, co to ból brzucha.
Wy…
To wszystko przez ciebie. Nie jesteś Morską Tiną.
Jesteś Arcymaginią Akiyu.
Nie rób sobie nadziei,
ale twój tata potrząsnął lekko pupą.
W języku pszczół to: „Ten kwiat ma mnóstwo pyłku”.
Po co to mówił?
Żeby nakierować inne pszczoły?
Smok!
- Przeleci nisko nad rzeką. - Musimy się ukryć.
Krew dzie…
- Krew dziecka! - Tato, uratowałeś nas!
Niedługo dotrzemy. I my uratujemy ciebie.
Tak, jestem Arcymagini Akiyu.
Ale przyjaciele nazywają mnie Morską Tiną.
Czemu?
To przezwisko z dzieciństwa i…
Czemu chciałaś nas zabić?
Nie chciałam was zabić, ale nie daliście mi wyboru.
Złożyłam przysięgę i jej dotrzymam.
Opowiem wam historię.
Wieki temu, w czasach wielkiego zamętu,
odwiedziła mnie ludzka magini, która mówiła na siebie Strażniczka.
Arcysmoki powierzyły Strażniczce zadanie
zaprojektowania magicznego więzienia dla gwiezdnego elfa.
By stworzyć więzienie, potrzebowała moich mocy.
Ponieważ Aaravos był mistrzem manipulacji,
Strażniczka wiedziała, że wiedzę o więzieniu należy chronić.
Jego lokalizację, budulec, jego naturę.
Starannie podzieliła informacje o więzieniu,
tak by nawet arcysmoki nie wiedziały wszystkiego.
Każdy znał tylko część prawdy.
„Ta zagadka to prawdziwe więzienie”, rzekła z dumnym uśmiechem.
Ale popełniłam kardynalny błąd.
Po stworzeniu tego, czego potrzebowała, dostrzegłam znaki na mapie, którą miała.
Poznałam tajną lokalizację więzienia.
Twarz Strażniczki przeszył mroczny grymas i od razu zrozumiałam.
Wiedziałam za dużo.
„Arcysmoki będą musiały cię zabić”, powiedziała.
„Aby chronić zagadkę i więzienie”.
Błagałam ją o życie. Przysięgałam, że dochowam tajemnicy.
Ale mówiła, że to zbyt ważne, że cały świat będzie zagrożony,
jeśli pozwoli mi żyć z tą wiedzą.
Zaproponowałam więc pakt.
Złożyłam solenną obietnicę,
że umrę, zanim ujawnię komukolwiek położenie więzienia.
I oszczędziła mnie.
Więc gdy zjawiliście się, szukając informacji o Aaravosie,
nie miałam wyboru.
Nie mogłam was powstrzymać, więc musiałam zabić.
A skoro nie mogłam was zabić…
Żegnaj, okrutny świecie.
Chwila, nie!
Zostawcie mnie. Chcę przeżyć ostatnie chwile w spokoju.
Tak mi przykro. Nie szukalibyśmy Aaravosa,
gdyby groźni ludzie nie znali położenia więzienia.
Że co?
Ktoś inny już wie, gdzie ono jest?
Tak. Próbują uwolnić Aaravosa.
Trzeba było tak od razu. Musicie ich powstrzymać!
Tak, wiemy.
Więzienie jest tam,
dokładnie na środku Morza Wyrzutków.
Dziękuję. Postaramy się go powstrzymać. A czy możemy jakoś pomóc tobie?
Czy można powstrzymać tę truciznę?
Truciznę?
Nie. To tylko magiczny sok z wodorostów.
Mnóstwo witamin. Chcesz łyka?
I jeszcze jedno.
Jedno z was jest magiem?
Ja. Głównie magiem nieba. Czytałem o innych pierwotnych źródłach.
Lada dzień mogę posiąść sekret oceanu.
Ale jesteś maginią oceanu.
Może coś doradzisz? Znasz jakieś sztuczki?
Gdy umysł każe ci mówić, musisz słuchać.
To brzmi jak mądrość oceanu.
To tylko grzeczna wersja „Zamknij się, dobrze?”.
Wyciągnij rękę. Przyda ci się to.
To zaczarowany amulet. Magia już w nim okrzepła,
więc nawet taki niezdarny mag powinien sobie z nią poradzić.
- Na co to? - Czy nie dość pytań już zadałeś?
Dowiesz się. Teraz wynocha stąd. Jazda.
Jesteś pewien? Mam złe przeczucie.
Jak to?
Pragniesz przywrócić nam chwałę i czystość słonecznego światła.
Może nie powinniśmy szukać pomocy u kogoś tego pokroju.
Ani słowa więcej.
Tylko chcę cię ostrzec…
U kogoś mojego pokroju?
Wybacz, że ci przerwałam. Jakiego pokroju jestem?
Mów.
Kogo miałeś na myśli?
Kogoś złego.
Możesz przelać krew mojego sługi albo mnie wysłuchać.
Jestem książę Karim,
syn wnuczki królowej Aditi,
która darowała ci życie.
Chciałabyś spłacić swój dług miłosierdzia?
Mamy już wszystko.
Mapę, amulet… A może to talizman? Czym się różnią?
Teraz musimy dotrzeć pierwsi do Morza Wyrzutków.
Dobrze, że znamy smoka, który nas tam zabierze.
Twoją mamę. Lada chwila powinna nas odebrać.
Lada chwila.
Napisy: Przemysław Rak
𝄇 Downloaded From BollyFlix 𝄇