𝄇 Downloaded From BollyFlix 𝄇
‎ความเดิมตอนที่แล้วใน เจ้าชายมังกร
‎เซเดียต้องการท่าน
‎โซล เรเก็ม ราชาแห่งสุริยะ
‎ไปให้พ้น
‎สองผู้วิเศษชั่วกำลังเดินทางข้ามเซเดีย
‎เพื่อปลดปล่อยความชั่วร้ายเร้นลับจากโบราณกาล
‎ท่านมังกรผู้ยิ่งใหญ่ ‎ขอได้โปรดช่วยเราตามหาพวกเขา
‎พ่อเจ้าป่วยอยู่นะ คลอเดีย
‎ท่านพ่อ! ท่านยังไม่ตาย!
‎อาวุธที่สามารถปลิดชีพ ‎เอลฟ์เผ่าสตาร์ทัชได้ อาวุธนี้นี่เอง
‎- เราได้คำตอบแล้ว ‎- ครั้งนี้จำนวนมันมากเกินไป
‎จำไว้ว่าถึงจะโดนข่วนทีเดียว เราก็ติดเชื้อได้
‎(เจ้าชายมังกร)
‎(ปริศนาแห่งอาราวอส)
‎(เล่มที่ 5 มหาสมุทร ‎บทที่ 5 จอมเวทอะคิยุ)
‎ที่ชายฝั่งตะวันออกของเซเดีย
‎เราใช้ดวงไฟอักษรรูนโบราณ ‎อัญเชิญพญามังกรแห่งมหาสมุทรผู้ยิ่งใหญ่
‎ดอมิน่า โพรฟันดิส
‎นางให้ข้าเห็นสภาพที่แท้จริง ‎ของคุกที่คุมขังอาราวอส
‎สภาพที่แท้จริงเหรอ
‎เอาเป็นว่ามันไม่ได้ดูเป็นคุกก็แล้วกัน
‎ดอมิน่าบอกข้าไม่ได้ว่าคุกนั้นอยู่ที่ไหน
‎แต่นางบอกว่ามีคนที่อาจหามันเจอได้
‎เรียก "ดอมิน่า" เฉยๆ ด้วยเหรอเนี่ย
‎เรียกมังกรในตำนานเหมือนซี้กัน คงจะดีไม่น้อย
‎ดีสิ จริงไหมล่ะ ซิม
‎ดอมิน่าบอกข้าว่าจอมเวทอะคิยุผู้ยิ่งใหญ่
‎เอลฟ์เผ่าไทด์บาวด์ เป็นผู้สร้างคุกเวทมนตร์นั่น
‎ถ้าอะคิยุเป็นคนสร้าง นางก็ต้องรู้ว่ามันอยู่ที่ไหน
‎แล้วเราก็หยุดวีเร็นกับคลอเดีย ‎ไม่ให้ปล่อยอาราวอสได้
‎หรือไม่ก็ฟังข้าก่อน
‎ที่ห้องสมุดเราค้นพบเรื่องโนวาเบลด
‎ดาบในตำนานที่ฆ่าเอลฟ์เผ่าสตาร์ทัชได้
‎มีกลุ่มเอลฟ์เผ่าปีกนภาเก่าแก่ ‎ชื่อว่าเอลฟ์ฟากฟ้าอารักขาอยู่
‎ที่หอคอยระดาว
‎หอคอยสูงเสียดฟ้านี้ ‎อยู่ไกลออกไปเหนือทะเลน้ำแข็ง
‎ถ้าเราขี่มังกรไปถึงที่นั่น
‎ยืมโนวาเบลดที่ว่านี้มา
‎รอให้อาราวอสออกมาแล้วก็แทง ‎บ๊ายบาย เจ้าคนชั่ว
‎เดี๋ยว ใจเย็น ‎นั่นควรเป็นทางเลือกสุดท้ายไม่ใช่เหรอ
‎ถ้าเราหยุดอาราวอสไม่ให้ออกมาแต่แรก
‎เราก็แก้ปัญหาได้โดยไม่ใช้ความรุนแรง
‎ข้าก็หวังว่าเราจะมีเวลาพอ ‎แต่คลอเดียกับวีเร็นนำเราไปหลายวัน
‎อาราวอสอาจออกมาแล้วก็ได้
‎โอ๊ย ไม่เอานะ จะให้ข้าโหวตตัดสินล่ะสิ
‎แผลนี้ดูไม่ดีเลย ‎มีแต่คำสาปและเหนอะหนะไปหมด
‎หนักกว่านี้ข้าก็เคยโดนมาแล้ว
‎ข้าแค่อยากแนะนำในฐานะผู้น้อย ‎ว่าไม่ว่าทุกคนจะมีแผนอะไรต่อ
‎ขอให้ท่านพักก่อน
‎โอเคไหม แค่อยู่พักผ่อนที่นี่ แผลท่านถึงจะหาย
‎อ๋อเหรอ โทษนะ ไม่ยักรู้ว่าเจ้าเป็นหมอมังกร
‎แล้วก็ดื่มของเหลวเยอะๆ ด้วย
‎ข้าไม่เป็นไรหรอก เจ้ามนุษย์ผู้ใจดี
‎ตัดสินใจแล้ว เราจะไปหาจอมเวทอะคิยุผู้ยิ่งใหญ่
‎คาถาเยียวยาธรรมดาๆ ‎ไม่อาจรักษาตาของโซล เรเก็มได้
‎ต้องใช้สิ่งที่หายากเกินบรรยาย เมล็ดพันธุ์สุริยะ
‎แต่โชคเข้าข้างเรา ฟารอส ‎เจนายน้องข้ามีเมล็ดพันธุ์สุริยะอยู่
‎และเราจะเอามันมาให้ได้
‎โชคดีอะไรเยี่ยงนี้
‎แต่หากเราจะเอาเมล็ดพันธุ์สุริยะจากนาง ‎ทำไมเราถึงเข้ามาในป่าเงาจันทรา
‎เพราะที่นี่มีคนที่เอาเมล็ดพันธุ์นั่น ‎มาให้เราได้ยังไงล่ะ
‎คิมเดล พรานหญิงเผ่าจันทร์สีเลือด
‎พ่อข้าไม่พูดอะไรเลย ‎หลังจากสร่างไข้ ข้าเป็นห่วงจัง
‎แต่เขาก็ดูแข็งแรงไม่ใช่เหรอ ดูจะหายดีแล้วนะ
‎เทอร์รี่ เขาไม่ตอบสนองอะไรเลย ไม่กิน ไม่พูด
‎เขาแข็งทื่อไม่กระดุกกระดิก
‎หมายถึงว่าถ้าไม่นับเรื่องนั้นไง
‎เจ้าว่าคาถาที่คืนชีพให้พ่อข้า ‎มันเริ่มอ่อนกำลังลงหรือเปล่า
‎จอมเวทอะคิยุอาศัยอยู่โพ้นแอ่งน้ำระหว่างหิน
‎ข้าจะกลับไปยังสตอร์มสไปร์เพื่อฟื้นกำลัง
‎แต่ข้าจะกลับมายังจุดนี้เมื่อตะวันตกดิน
‎สุดยอดไปเลย มันเป็นแอ่งน้ำระหว่างหิน ‎แต่ทุกสิ่งใหญ่ยักษ์ไปหมด
‎อ๊ะ ดูนั่นสิ ทากทะเลยักษ์
‎เมื่อก่อนข้าผูกมิตรกับทากทะเลตัวเล็กๆ ประจำ
‎พวกมันอาจดูน่าแหวะ ‎แต่ที่จริงอ่อนโยนและมีน้ำใจ
‎พวกมันมีจิตวิญญาณรุ่มรวย
‎นกนางนวลกินศพตัวเบ้อเริ่มแน่ะ
‎มันมาหาของว่าง และข้าว่า ‎ไซส์เราคงเหมาะเป็นของว่างพอดี
‎ข้าคิดออกแล้ว
‎เอาไงต่อดี
‎เอซแร็น คุยกับพวกมันไม่ได้เหรอ
‎ไปไกลๆ เลย พวกนกนิสัยเสีย
‎ไสหัวไปซะ ชิ่ว
‎เป็นครอบครัวปูเสฉวนพูดได้ ‎ที่ประหลาดที่สุดที่ข้าเคยเห็นเลย
‎จะทำอะไร กล้ามเนื้อข้าก็ใหญ่เกินจำเป็นทุกที
‎ดีใจที่ได้เห็นเจ้าออกมาเจอผู้คนบ้างสักที
‎สวัสดี ท่านใช่จอมเวทอะคิยุในตำนานหรือเปล่า
‎อะคิยุเหรอ
‎ทรงข้าเหมือนจอมเวทในตำนานหรือเปล่าล่ะ
‎ข้าพยายามจะไม่ตัดสินใคร แต่ไม่เหมือน
‎ชาวบ้านเขาเรียกข้าว่าไทด์บาวด์ ทีน่า
‎ท่านช่วยเราตามหาอะคิยุได้ไหม ‎เราอยากให้นางช่วย
‎โอ้ จอมเวทผู้รอบรู้และแสนน่ากลัว
‎เจ้าผู้ครองท้องทะเล
‎มีคนมาพบท่านแน่ะ
‎- ให้ข้าบอกนางว่าพวกเจ้าเป็นใคร ‎- กลุ่มนักผจญภัยผู้กล้าหาญ
‎กลุ่มคนเพี้ยนสิไม่ว่า
‎ใช่
‎ข้าก็ว่างั้น
‎ไม่มีวัน
‎- เดี๋ยว ขอคุยแป๊บนึงได้ไหม ‎- ไม่ได้ นี่มันเปลือกหอยของข้า
‎ข้าขอร้อง บอกจอมเวทว่า ‎โลกกำลังตกอยู่ในอันตราย
‎นานมาแล้ว เอลฟ์เผ่าสตาร์ทัชชั่วถูกคุมขัง
‎เรื่องนี้เจ้าไม่ควรบอกนางนะ ‎เราต้องบอกจอมเวท
‎พวกข้าจะไปพบนาง และท่านห้ามเราไม่ได้
‎ตัดสินใจผิดแล้ว นางอาจฆ่าพวกเจ้าได้นะ
‎หรือไม่นางก็จะฆ่าข้า
‎อย่าหาว่าข้าไม่เตือนล่ะ
‎ท่านพ่อ
‎ถึงแม้ท่านจะไม่พูด ข้าก็รู้ว่าท่านอยู่ในนั้น
‎ไม่ได้ผล
‎นี่ ที่รัก อย่ารู้สึกแย่ที่เขาไม่พูดเลย
‎ใครต้องการคำพูดกัน ไม่ใช่ผึ้งแน่ๆ
‎- อะไรนะ ‎- ผึ้ง
‎พวกมันไม่คุยกันด้วยคำพูด ‎พวกมันสื่อสารด้วยการเต้นรำ
‎ข้าว่าพ่อข้าไม่เต้นให้เราดูหรอก
‎อาจเป็นเราที่ต้องเริ่มการสนทนาก่อน
‎เจ้าอยากบอกอะไรพ่อเจ้า
‎ข้าแค่อยากบอกว่าข้ารักเขา ‎และจะอยู่เคียงข้างเขาไม่ว่าจะยังไง
‎เยี่ยมเลย ทำตามข้าละกัน ส่ายก้นใส่เขาแบบนี้
‎ไม่ นั่นยังไม่เป๊ะ
‎เจ้าต้องบิดเอวโยกให้มากกว่านี้หน่อย
‎จากนี้จะต้องมุดใต้น้ำ
‎ฉะนั้นใครที่หายใจในน้ำไม่ได้ ‎ซึ่งก็คือพวกเจ้าทุกคน
‎ยอมแพ้กลับบ้านได้ตามสบาย
‎ข้าไปละจ้า
‎- นี่ เจ้าจะรออยู่ที่นี่ก็ได้นะ ‎- ข้าไหวแหละ
‎ข้าทำไม่ได้ เจ้าต้องผลักข้า
‎ฮะ ข้าว่าข้าไม่สะดวกใจที่จะผลัก…
‎- เฮ้ย! ‎- เห็นไหม ข้าผลักเจ้าก่อน
‎ผลักน่ะมันง่ายจะตาย แค่ผลักข้า
‎ไปด้วยกัน
‎หนึ่ง สอง สาม ลุย!
‎เกือบถึงแล้ว
‎นี่แหละ เส้นทางสุดท้าย ‎ผ่านไปแล้วพวกเจ้าจะเจอคำตอบ
‎แค่ผ่านหลอดอาหาร… เอ้ย ทางสายยาวนั่นไป
‎ข้าเสียใจที่หว่านล้อม ‎ให้พวกเจ้าหันหลังกลับไม่สำเร็จ
‎ขอบคุณที่นำทางเรามาไกลขนาดนี้
‎เมือกเยิ้มๆ นี่เหมือนเคยเห็นมาก่อน
‎ทำให้ข้านึกถึงน้ำเยิ้มๆ บนหมอน ‎หลังคืนที่หลับสบาย
‎น้ำลายนี่หว่า มันเป็นกับดัก! กลับมา!
‎พวกเรา!
‎เจ้าต้องช่วยพวกเขา ‎ให้สัตว์ประหลาดคายพวกเขาออกมา
‎พวกนั้นล้ำเส้นเกินไป ‎พวกเขาไม่ควรพยายามตามหาอาราวอส
‎หลายร้อยปีก่อน ‎ในยุคที่พญามังกรแห่งจันทราปกครอง
‎ลูน่า เทเนบริส กลุ่มเอลฟ์เผ่าเงาจันทรา
‎ใช้พิธีกรรมเลือดแปลกๆ เพื่อยืดอายุ
‎และเสริมพลังด้านมืดของพวกเขา
‎ลัทธิลึกลับนี้เป็นที่รู้จักกันในนามภาคีจันทร์สีเลือด
‎เมื่ออาวิแซนดัมยึดอำนาจมาได้
‎เขาล้มล้างลัทธินั้น ‎และกำจัดสมาชิกไปทีละคนๆ จนไม่เหลือ
‎มีเพียงคิมเดล ผู้นำของพวกเขาเท่านั้นที่รอด
‎นางไปหายายทวดของข้า ราชินีอะดิตี้
‎และร้องขอให้คุ้มครองนางจากพญามังกรผู้อาฆาต
‎ราชินีอะดิตี้มอบที่หลบภัยแก่นาง
‎แลกกับพันธะเวทมนตร์ที่เรียกว่าหนี้บุญคุณ
‎คิมเดลเป็นหนี้ชีวิตครอบครัวของข้า
‎เราอัญเชิญนางด้วยวิธีนี้
‎กลับมา พวกเจ้ากำลังจะถูกย่อย!
‎พวกเจ้าอยู่ในท้องสัตว์ประหลาด! ‎พวกเจ้ากำลังจะถูกย่อย!
‎ซอเร็นพูดอะไรน่ะ ให้ค่อยๆ เดินงั้นเหรอ
‎เสียงนั่นฟังดูเหมือนแผ่นดินไหวผสมท้องร้องนะ
‎ข้ารู้แล้วว่าซอเร็นพูดอะไร
‎เรากำลังจะถูกย่อย!
‎ซิม!
‎เจ้าทำได้ ใช้ไฟฟ้ามังกร ‎ช็อตให้เจ้าสัตว์ประหลาดมันปวดท้อง
‎เจ้า…
‎เป็นแผนของท่านสินะ ‎แล้วท่านก็ไม่ใช่ไทด์บาวด์ ทีน่า
‎ท่านคือจอมเวทอะคิยุ
‎ข้าไม่อยากพูดให้ความหวังเจ้าหรอกนะ
‎แต่ข้าว่าข้าเห็นสะโพกพ่อเจ้าเขย่านิดๆ
‎มั่นใจว่าในภาษาผึ้งมันแปลว่า
‎"ดอกไม้ตรงนี้เกสรเยอะมาก"
‎เขาจะพูดแบบนั้นทำไม
‎เพื่อให้ผึ้งตัวอื่นเห็นว่าดอกไม้ที่ดีอยู่ตรงไหนละมั้ง
‎มังกร!
‎- มันบินต่ำเหนือแม่น้ำ ‎- เราต้องซ่อนตัว
‎เลือดแห่งบุ…
‎- เลือดแห่งบุตร! ‎- ท่านพ่อ ท่านช่วยเราเอาไว้
‎เราใกล้ถึงที่หมายแล้ว จากนั้นเราจะช่วยท่าน
‎ใช่ ข้าคืออะคิยุจอมเวท
‎แต่เพื่อนสนิทจะเรียกข้าว่าไทด์บาวด์ ทีน่า
‎ทำไม
‎คือมันเป็นชื่อเล่นสมัยเด็ก แล้วก็…
‎ไม่ใช่ ทำไมท่านถึงพยายามจะฆ่าเรา
‎ข้าไม่ได้อยากฆ่าพวกเจ้า แต่ข้าไม่มีทางเลือก
‎ข้าสาบานเอาไว้และตั้งใจจะทำตามนั้น
‎ข้าจะเล่าอะไรให้ฟัง
‎เมื่อหลายศตวรรษก่อน ‎ในยุคแห่งความระส่ำระสายใหญ่หลวง
‎มีผู้วิเศษชาวมนุษย์คนหนึ่งมาหาข้า ‎นางเรียกตัวเองว่าผู้คุม
‎พญามังกรได้มอบภารกิจอันน่ากลัวให้กับผู้คุม
‎ให้ออกแบบคุกเวทมนตร์ ‎ที่สามารถคุมขังเอลฟ์เผ่าสตาร์ทัชได้
‎นางต้องการพลังของข้าเพื่อประดิษฐ์คุกนี้
‎เนื่องจากอาราวอสเป็นจอมบงการ
‎ผู้คุมรู้ว่าข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับคุกนี้ ‎ต้องได้รับการปกป้อง
‎ทั้งตำแหน่ง วัสดุที่ใช้สร้าง สภาพที่แท้จริงของมัน
‎นางแบ่งแยกข้อมูลเกี่ยวกับคุกอย่างระแวดระวัง
‎แม้แต่พญามังกรเองยังรู้ไม่หมดทุกอย่าง
‎แต่ละคนรู้กันคนละส่วน
‎"ชิ้นส่วนปริศนาคือคุกที่แท้จริง" ‎นางบอกข้าพร้อมรอยยิ้มภูมิใจ
‎แต่ข้าทำผิดพลาดร้ายแรง
‎หลังจากรังสรรค์สิ่งที่นางต้องการแล้ว
‎ข้าเหลือบเห็นเครื่องหมายบนแผนที่ที่นางถือ
‎ข้าล่วงรู้ที่ตั้งลับของคุกนั้น
‎ใบหน้าของผู้คุมดูอำมหิตขึ้นมา ‎และข้าเข้าใจในทันที
‎ข้ารู้มากเกินไป
‎"พญามังกรจะต้องฆ่าเจ้า" นางกล่าวกับข้า
‎"เพื่อปกป้องชิ้นส่วนปริศนา เพื่อให้คุกปลอดภัย"
‎ข้าขอให้นางไว้ชีวิต
‎ข้าสาบานไว้ว่าจะรักษาความลับ
‎แต่นางบอกว่ามันสำคัญเกินไป ‎อาจทำให้ทั้งโลกตกอยู่ในอันตรายได้
‎หากนางปล่อยข้าไว้กับข้อมูลนี้
‎ข้าจึงเสนอข้อตกลง
‎ข้าให้คำสัตย์หนักแน่น
‎ข้ายอมตายดีกว่าจะเผยที่ตั้งคุกให้ใครรู้
‎แล้วนางก็ไว้ชีวิตข้า
‎เข้าใจแล้วสินะ พอพวกเจ้า ‎มาหาข้อมูลเกี่ยวกับอาราวอส
‎ข้าจึงไม่มีทางเลือก
‎ถ้าข้าขัดขวางพวกเจ้าไม่ได้ ข้าก็ต้องฆ่าพวกเจ้า
‎และในเมื่อข้าฆ่าพวกเจ้าไม่ได้…
‎ลาก่อน โลกอันแสนโหดร้าย
‎อะไรกัน เดี๋ยว ไม่นะ!
‎ปล่อยข้าไว้ที่นี่ ‎ให้ข้าได้อยู่อย่างสงบในวาระสุดท้าย
‎ข้าขอโทษจริงๆ ‎พวกข้าคงไม่มาตามหาอาราวอสที่นี่
‎ถ้าไม่มีพวกคนอันตรายล่วงรู้ตำแหน่งคุกก่อน
‎เดี๋ยว ว่าไงนะ
‎มีคนอื่นรู้ตำแหน่งของมันแล้วเหรอ
‎ใช่ พวกนั้นพยายามจะปล่อยอาราวอส
‎แล้วทำไมไม่บอกให้ชัด ‎พวกเจ้าต้องไปหยุดคนพวกนั้น
‎แหงสิ เรารู้น่า
‎คุกอยู่ตรงนี้
‎กลางทะเลแห่งผู้ถูกขับไสเป๊ะ
‎ขอบคุณ เราจะทำทุกวิถีทางเพื่อหยุดเขาให้ได้
‎ว่าแต่ท่านไม่อยากให้เราช่วยอะไรเหรอ
‎พอมีเวลาถอนยาพิษก่อนที่ท่านจะตายไหม
‎พิษเรอะ
‎ไม่ใช่หรอก นี่มันแค่ ‎น้ำสาหร่ายทะเลเรืองแสงวิเศษ
‎มีวิตามินเพียบ สักจิบไหม
‎และอีกเรื่องหนึ่ง
‎เจ้าคนนึงเป็นผู้วิเศษใช่ไหม
‎อ้อ ใช่ ข้าเอง เน้นทางผู้วิเศษนภา ‎แต่ข้าก็อ่านเกี่ยวกับแหล่งกำเนิดดั้งเดิมอื่นด้วย
‎ข้าน่าจะค้นพบอาร์เคนัมแห่งมหาสมุทรในไม่ช้า
‎แต่ที่จริงท่านเป็นผู้วิเศษมหาสมุทรนี่นา
‎ท่านมีคำแนะนำ เคล็ดลับ หรือคำใบ้ลับไหม
‎เมื่อจิตเจ้าบอกให้พูด เจ้าจงฟัง
‎ฟังดูเป็นคติพจน์อันล้ำลึกของอาร์เคนัมมหาสมุทร
‎เป็นการพูดว่า "หุบปากสักทีได้ไหม" แบบสุภาพ
‎ทีนี้ยื่นมือมา เจ้าต้องใช้ไอ้นี่
‎มันคือเครื่องรางปลุกเสก ‎ฝังเวทมนตร์เอาไว้แล้ว
‎ฉะนั้นแม้แต่พ่อมดเงอะงะอย่างเจ้า ‎ก็น่าจะใช้มันได้
‎- ว่าแต่มันใช้ทำอะไร ‎- ยังถามไม่พออีกหรือไง
‎เดี๋ยวเจ้าก็รู้เอง ‎ทีนี้ไปได้แล้ว ให้ไว ไสหัวไปซะ
‎ท่านมั่นใจแน่หรือ มีบางอย่างแปลกๆ นะ
‎หมายความว่าไง
‎ท่านต้องการพาเรา ‎คืนสู่ความรุ่งโรจน์ของดวงอาทิตย์
‎คืนความบริสุทธิ์ให้กับแสงตะวัน
‎เราอาจไม่ควรขอความช่วยเหลือ ‎จากคนประเภทนี้
‎หยุดพูดได้แล้ว
‎อะไรกัน ข้าเพียงแต่จะเตือน…
‎คนประเภทข้างั้นเหรอ
‎อย่าให้ข้าพูดสอดสิ คนประเภทข้ามันยังไงกันแน่
‎พูดมา
‎เจ้าตั้งใจจะพูดว่าอะไร
‎คนชั่ว
‎จะรีดเลือดจากคนรับใช้ของข้า ‎หรือจะฟังข้าก่อนดี
‎ข้าคือเจ้าชายคาริม
‎และข้าคือบุตรของบุตรีของธิดาของราชินีอะดิตี้
‎ผู้ซึ่งไว้ชีวิตท่าน
‎ท่านสนใจจะใช้หนี้บุญคุณหรือไม่
‎เรามีทุกสิ่งที่ต้องการแล้ว
‎แผนที่ เครื่องราง หรือของขลังกันแน่ ‎มันต่างกันยังไงเนี่ย
‎ตอนนี้เราแค่ต้องไปให้ถึงทะเลแห่งผู้ถูกขับไส ‎ก่อนคลอเดียกับวีเร็น
‎โชคดีที่เรารู้จักคนที่จะพาเราไปได้ไวปานมังกร
‎แม่ของเจ้าไง เดี๋ยวนางก็น่าจะมารับเราแล้ว
‎เดี๋ยวก็มา
‎คำบรรยายโดย พฤกษา รุ่งศิริทิพย์
𝄇 Downloaded From BollyFlix 𝄇