Στα προηγούμενα επεισόδια…
Το έχεις ξανακάνει.
Τόσο πια δεν θες να λερωθείς με λίγη σκοτεινή μαγεία;
Θα υπάρχει τρόπος να καταστραφεί η Πέρλα.
Εσύ κι εγώ θα πάμε ένα ταξίδι στον Αστεροξύστη, στον Παγωμένο Βορρά.
Ο δρόμος της ελευθερίας είναι ο δρόμος της αλήθειας.
Πρέπει να αντιμετωπίσω την αλήθειά μου στο Κατόλις.
Όλοι σ' αφήνουν.
Αλλά εσύ δεν θα με αφήσεις ποτέ.
Γιατί σε αφήνω πρώτη.
Κλόντια, σε παρακαλώ!
Θα 'μαι εδώ για εσένα.
Ο ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ ΔΡΑΚΟΣ
ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΕΡΕΒΟΣ
ΒΙΒΛΙΟ 6 ΑΣΤΡΑ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 ΤΟ ΠΑΓΩΜΕΝΟ ΠΛΟΙΟ
Έκανα ένα ξόρκι.
Μόνο ένα.
Αναγκάστηκα.
Κοίτα τους. Ο Αψούλης κι ο Ροχαλητούλης.
Τι;
Ξυπνήστε. Το εύκολο κομμάτι τελείωσε.
Ξεκινά το επικίνδυνο, δύσκολο κομμάτι.
Ώστε αυτή είναι η Παγωμένη Θάλασσα.
Πετυχημένο όνομα.
Θα πάμε στον Αστεροξύστη πάνω από τον πάγο.
-Είσαι σίγουρη ότι θα μας αντέξει; -Όχι.
Θα μοιράζουμε το βάρος μας.
Είσαι μικρούλης, ξέρω, αλλά καλύτερα έλα μαζί μου.
Ψυχραιμία! Θα σε βγάλουμε. Κλότσα με τα πίσω πόδια!
Έλα. Μπορείς…
Όχι!
Κάνε μαγικά, μάγε.
-Ξέρω ένα ξόρκι για υδάτινο ηφαίστειο. -Αυτό. Κάνε αυτό.
Μονς άκουιους!
Αυτό το μέρος δεν κάνει για εσένα. Ήσουν γενναίος σύντροφος.
Όμως, είναι ώρα να γυρίσεις.
Πίσω στο Ασημένιο Δάσος, στο Εθάρι.
Κάποτε, θα σε ξαναδώ.
-Πρόσεχε! -Γιατί με σταματάς;
Είναι μαύρος πάγος.
Έχει σκοτεινή μαγεία;
Όχι.
Μοιάζει μαύρος γιατί είναι λείος και γλιστερός.
Μάλιστα.
Κομματάκι υπερβολικά μελοδραματικό το όνομα…
Ευχαριστώ. Όντως ήταν γλιστερά.
Ο πάγος, εννοώ.
Πλοίο είναι αυτό;
-Από πότε λες να 'ναι εδώ; -Άγνωστο.
Δύο αιώνες, ίσως;
-Κυριολεκτικά πάγωσε στον χρόνο. -Κυριολεκτικά πάγωσε στον πάγο.
Στον χρόνο πάγωσε μεταφορικά.
Θα δω αν υπάρχει κάτι χρήσιμο.
-Προμήθειες. -Εγώ τα έχασα όλα. Ας πάω εγώ.
Δεν ξέρουμε πόσο ασταθές είναι μετά από τόσα χρόνια εδώ.
Είμαι επιδέξια.
Αν κουνηθεί κάτι, θα το χειριστώ.
Όντως. Θυμάμαι τότε…
Μην αναφέρεις τον ύπουλο μαύρο πάγο!
Τι λες;
Εντάξει. Πάμε.
"Ακτίνα Φωτός".
Ωραίο όνομα για πλοίο.
Κρίμα που έχει κολλήσει. Κοίτα το. Αυτό το πλοίο δεν θα πάει πουθενά.
Αρχικά, όλοι ήταν ενθουσιασμένοι γι' αυτό το πλοίο.
Θα ήταν το αγαπημένο πολλών.
Μάλλον ονειρεύονταν ότι θα πήγαινε σε απίθανα μέρη.
Ακριβώς. Δεν κινείται καθόλου.
Και να το ζωγραφίσεις, αλλάζει κάτι;
Το παγωμένο πλοίο.
Πολύ θλιβερό.
Ένα ημερολόγιο.
Δεν κάνει να το διαβάσουμε.
Βρε κουτσομπόλικο μαϊμουδάκι!
Ισχύει, ίσως μάθουμε για κάποιον κρυμμένο κίνδυνο.
Δεν ξέρω αν λες αυτό, αλλά ας το δεχτούμε.
"Αν και τα ταξίδια μας ως τώρα ήταν πολύ πετυχημένα
κι απέκτησα περισσότερα πλούτη και μαγικά κειμήλια απ' όσο ονειρευόμουν,
να σου ομολογήσω το μόνο πράγμα που θέλω;"
Ας κάνει την ομολογία του.
Βασικά, πού ξέρω ότι είναι αυτός;
"Είναι τα ενδόμυχα λόγια της εξοχότατης πλοιάρχου Εσμεράλντα Σκαλ".
Ας ξαναδοκιμάσουμε.
"Να σου ομολογήσω το μόνο πράγμα που θέλω;"
"Εδώ στην τελευταία δύση των ημερών μου,
βρίσκω πως αυτό που επιθυμώ πιο πολύ
είναι αυτό που μπορούσα να είχα εξαρχής, την αγάπη του Κόνραντ μου.
Οι σειρήνες που με κάλεσαν μακριά του, καθήκον, περιπέτεια, δόξα,
είναι άνεμοι κενοί που με άφησαν στο κρύο, να πεθάνω μόνη.
Κόνραντ, αν ήσουν εδώ, θα σου έλεγα ότι λυπάμαι.
Κόνραντ, αν ήσουν εδώ,
θα σου έλεγα πως το μυστήριο που αναζητούσα στον κόσμο
κρυβόταν εξαρχής σ' εσένα.
Κόνραντ, αν ήσουν εδώ, θα σε κοιτούσα στα μάτια
και θα σου κρατούσα το χέρι".
Ρέιλα, νυχτώνει!
Τελειώνεις;
Όλα καλά;
Κλαίει η Ρέιλα;
Ρέιλα, έρχομαι!
"Κόνραντ, αν ήσουν εδώ, θα σου έλεγα πως επέλεξα το τίποτα, ενώ ήσουν το παν.
Κόνραντ, αν ήσουν εδώ…"
Ρέιλα!
Ρέιλα, ήρθα.
Είμαι εδώ.
Κάλουμ, είσαι εδώ.
Ναι.
Ρέιλα, τόση ώρα…
Ναι;
Τόση ώρα
διάβαζες;
-Συγγνώμη… -Ρέιλα!
Ναι, νόμιζα ότι ίσως υπάρχει κάτι που πρέπει να μάθουμε.
Ξέχνα το. Σου είπα να μην έρθεις εδώ.
Έκλαιγες. Νόμιζα ότι κάτι τρέχει.
Δεν τρέχει τίποτα.
Ο ήλιος έδυσε και κάνει ψοφόκρυο.
Θα μείνουμε εδώ. Είμαστε προφυλαγμένοι.
Όχι. Είναι πολύ ασταθές.
Αιώνες τώρα είναι έτσι. Δεν θα βουλιάξει απόψε.
Ίσως έχει κολλήσει, αλλά είναι καλό πλοίο.
Καλά, θα μείνουμε εδώ απόψε.
Αλλά μην κοπανάς.
Τα στρωσίδια μου βούλιαξαν στο ατύχημα.
Θα σκεπαστώ με μερικές σανίδες.
Εφηύρα τις "σκεπανίδες".
Δεν θες να σκεπαστείς με την κουβέρτα κατά της μαγείας;
Όχι. Θα κοιμηθώ πιο καλά αν η Πέρλα είναι ασφαλής.
Κάλουμ, να μη μοιραστούμε την κουβέρτα μου;
Ας μην το κάνουμε θέμα.
Δεν έχω ανάγκη. Ευχαριστώ.
Για την ακρίβεια, ευχαριστώ, όχι. Χωρίς παρεξήγηση. Αλλά όχι.
Εντάξει.
Δεν είχα προσέξει ότι έχουμε θέα.
Ο ουρανός είναι πανέμορφος απόψε.
Τα άστρα, αιώνιοι φρουροί Μένουν όταν όλοι έχουμε χαθεί
Τις ασημένιες καρδιές τους αναζητώ Αν κάποτε πεθαίνουν απορώ
Ίσως αποπνέουν το κρύο της αυγής Μια ύστατη ανάσα νύχτας ζωντανής
Καινούριες σπίθες το σκοτάδι γεννά
Εισπνέουν μέσα τους το δειλινό Κι εκπνέουν κάτι φωτεινό
Είναι οι πιο απαλές και ωραίες λέξεις που έχω ακούσει ποτέ.
-Ο μπαμπάς μου το έγραψε. -Ο βασιλιάς Χάροου;
Όχι, ο κανονικός μπαμπάς μου.
Τον έλεγαν Ντέιμιαν. Ήταν ποιητής.
Μια ζωή είχε μια αναπνευστική πάθηση.
Έτσι, εκτιμούσε κάθε ανάσα και κάθε στιγμή.
-Η μαμά τον θεωρούσε το πιο δυνατό άτομο. -Ευχαριστώ, Κάλουμ.
Που το μοιράστηκες μαζί μου.
Κάλουμ;
Καλά είμαι.
Είμαι μια χαρά.
Ειλικρινά, δεν κρυώνω.
Άσε τα χαζά. Θα σκεπαστούμε μαζί.
Καληνύχτα.
Γεια.
Γεια σου, Κάλουμ.
Είμαστε κοντά.
Ναι. Είμαστε κοντά.
Τα πρόσωπά μας είναι κοντά.
Η ανάσα σου είναι ζεστή.
Συγγνώμη.
Όχι, είναι ωραία.
Καλά.
Ναι.
Πρέπει να σου πω κάτι.
Ξανάκανα σκοτεινή μαγεία.
Τι;
Δεν το πιστεύω ότι ξανάκανες σκοτεινή μαγεία!
-Επειδή είναι λάθος; -Είναι επικίνδυνο!
Σου κάνει κακό.
Αλλά κυρίως, σε κάνει ευάλωτο σε αυτό που φοβάσαι περισσότερο.
Έρεβος. Ξέρω.
-Τότε, γιατί το ξανάκανες; -Δεν έχει σημασία. Το έκανα. Καταστράφηκα.
-Είμαι χαμένος. Ποιος νοιάζεται; -Όχι αν σταματήσεις.
Γιατί συνεχίζεις να το κάνεις,
ενώ ξέρεις ότι κινδυνεύει η ζωή σου;
-Καλά! Θες να μάθεις γιατί; -Ναι. Θέλω!
-Το έκανα για εσένα! -Τι;
Ο Φίνεγκριν θα σε σκότωνε.
Δεν είχα επιλογή γιατί
θα έκανα τα πάντα για εσένα.
Πρέπει να σε ευχαριστήσω;
Όχι, δεν λέω αυτό. Εγώ…
Άκουσέ με. Αν χρειαστεί να διαλέξεις ανάμεσα σ' εμένα και το καλό όλων,
κάνε το σωστό.
Κάνε τη θυσία.
Σταμάτησε, νομίζω.
-Η λάμπα! -Ας το σβήσουμε!
Ώρα να φύγουμε.
Κάνε πίσω.
Σάγκιτα βέντι!
Η Πέρλα!
Έλα, Ρέιλα!
Είπες να μη θυσιάζω το καλό όλων για κανέναν.
Πρέπει να μου υποσχεθείς κάτι κι εσύ.
Τι;
Αν ο Έρεβος με ξανακυριεύσει, υποσχέσου να με σκοτώσεις.
Ναι.
Το υπόσχομαι.
Βασιλιά Έζραν, είναι αργά, ξέρω. Γίνεται φασαρία στη γέφυρα.
Ένας μυστηριώδης ξένος, ένας τρελός που παραμιλά.
Όχι, σταθείτε! Σας παρακαλώ!
Θέλω μόνο να δω τον βασιλιά!
Μη με ακουμπάτε! Δεν ήρθα να προκαλέσω προβλήματα.
Απλώς πρέπει να δω τον…
βασιλιά.
Βασιλιά Έζραν;
Βασιλιά μου! Είμαι ένας ταπεινός δούλος.
Ταπεινώθηκα, έχω πέσει χαμηλά.
Έχω αλλάξει, είμαι…
Όχι, έχω αλλάξει.
Βασιλιά μου, έχω κάνει πράγματα, αλλά βλέπω…
-Βλέπω ένα διαφορετικό μονοπάτι! -Σταμάτα.
Σταμάτα!
Ζητάς έλεος;
Όχι.
Ωραία.
Δεν σου αξίζει.
Υποτιτλισμός: Λιουμπίνκα Δημητρόβα