Ang nakaraan sa The Dragon Prince…
Nagawa mo na 'to dati.
Malaking bagay ba ng madumihan ka ng kaunting itim na mahika?
May paraan siguro para tuluyang masira ang Perlas.
Maglakbay tayo sa Star Scraper,
sa Frozen North.
Ang landas ng kalayaan ay landas ng katotohanan.
Haharapin ko ang aking katotohanan
sa Katolis.
Umalis ang lahat.
Pero di mo ako iiwan.
Dahil iiwan na kita.
Pakiusap, Claudia.
Nandito ako para sa 'yo.
LIBRO 6 BITUIN KABANATA 3 ANG FROZEN SHIP
Gumawa ako ng isang spell.
Isa.
Kailangan.
Tingnan mo ang pares na 'yan. Sneezles at Snoozles.
Ano?
Gising na. Ang nakakaantok at madaling bahagi ay tapos na.
Mapanlinlang, mapanganib at mahirap na bahagi na.
Ito na 'yon. Ang Frozen Sea.
Tama ang tawag sa kanila.
Sa yelo ang natitirang bahagi papuntang Star Scraper.
Kakayanin tayo nito?
Hindi.
Ikalat natin ang bigat.
Maliit ka,
pero sumabay ka sa akin para mapantay ang bigat.
Kumalma na.
Ilalabas ka namin. Sumipa ka!
Sige. Kaya mo…
Hindi!
Mahika, mago.
-Alam ko ang water volcano spell. -Iyan.
Gawin mo 'yan.
Mons aqueous!
Hindi ka para dito.
Naging matapang kang kasama, pero…
oras na para umuwi ka.
Umuwi sa Silvergrove, kay Ethari.
Magkikita tayong muli.
-Ingat! -Ba't mo ako pinahinto?
Itim na yelo 'yan.
Gawa ba sa itim na mahika?
Hindi.
Kaya lang, mukhang itim dahil sobrang makinis.
Gano'n ba.
Mukhang medyo sumobra ang pangalan nito…
Salamat. Napakakinis no'n.
Ang yelo.
Barko ba 'yon?
-Ga'no na katagal dito? -Di ko masabi.
Ilang siglo siguro?
Literal na nagyelo.
Literal na nagyelo sa katagalan.
Matalinhagang nagyelo sa katagalan.
Pasok ako. Baka may mapakinabangan.
-Gamit o ano. -Gamit ko ang nawala. Papasok ako.
Di masabi kung unstable ang barko
matapos ang ilang taon dito.
Mabilis at maliksi ako.
Kung may magbago, kakayanin ko.
Napakaliksi. Naaalala…
'Wag mo nang ungkatin ang itim na yelo!
Sa tingin mo?
Okay. Heto na.
"Ray of Illumination."
Magandang pangalan.
Kalungkot, di na ito nakaalis.
Tingnan mo. Walang itong mapuntahan.
Isipin mo nang sikat ito, sobrang excited ang mga tao dito.
Paboritong barko ito ng iba.
Nangarap at naisip nila na pupunta sa magagandang lugar.
Mismo. Di na ito gumagalaw.
Umupo ka at gumuhit, pero may magbabago ba?
Ang frozen ship.
Nakakalungkot.
Diary ito.
Di natin ito dapat basahin.
Pakialamero kang unggoy ka.
Totoo, baka may ilang panganib na malalaman lang kung sisilipin natin.
Di ko alam kung 'yan ang sinasabi mo pero sige.
"Kahit na ang mga paglalakbay namin ay matagumpay
at nakakuha ako ng kayamanan at mahiwagang relic
na higit sa pinangarap ko,
pwedeng aminin ko ang bagay na natitira na nais ko?"
Dapat niyang sabihin, di ba?
Bakit ko iniisip na "lalaki" siya?
"Ito ang pribadong salita ng Kamahalang Kapitan Esmerelda Skall."
Subukan natin ulit.
"Pwedeng aminin ko ang bagay na natitira na nais ko?"
"Sa huling takim-silim ng mga araw ko,
nalaman ko na ang pinakainaasam ko
ay nasa akin na pala,
ang pagmamahal ng mahal kong Conrad.
Ang boses na tumawag sa akin, tungkulin, pakikipagsapalaran, kaluwalhatian,
ay hangin na iniwan akong nilalamig at namamatay mag-isa.
Conrad, kung nandito ka, hihingi ako ng tawad.
Conrad, kung nandito ka,
sasabihin ko sa 'yo na ang malawak na misteryong nilakbay ko para hanapin
ay nakapaloob sa 'yo no'n pa.
Kung nandito ka, hahawakan ko ang titig mo
at ang kamay mo."
Rayla, dumidilim na!
Patapos ka na?
Ayos ka lang?
Umiiyak ba si Rayla?
Papunta na ako!
"Kung nandito ka, sasabihin ko sa 'yo
na lahat ng desisyon ko ay wala, at ikaw ang lahat.
Conrad, kung nandito ka…"
Nandito ako.
Callum, nandito ka.
Oo.
Rayla, buong oras…
Oo?
Buong oras,
nagbabasa ka?
-Patawad… -Rayla!
Oo, naisip ko na baka may kailangan tayong malaman.
Di na mahalaga. Wag kang sumakay sa bangka.
-Umiiyak ka. Akala ko may problema. -Walang problema.
Palubog na ang araw at napakalamig,
dito muna tayo sisilong sa magdamag.
Hindi. Masyadong unstable.
Ilang siglo na itong nagyeyelo. Di ito lulubog.
Di siya makaalis pero maganda pa rin.
Dito tayo ngayong gabi. Pero wag suntukin ang bangka.
Nahulog ang beddings ko sa aksidente sa yelo.
Magagamit ko ang mga planks na blanket.
Naimbento ko ang "planket."
Wag gumamit ng anti-magic blanket para mainitan ka.
Hindi. Makakatulog ako dahil ligtas ang Perlas.
Callum, ba't di na lang tayo mag-share ng blanket?
-Di naman ito malaking bagay. -Ayos lang ako. Salamat.
Mas partikular, hindi, salamat. Wag kang magalit. Pero hindi.
Sige.
Ang ganda.
Di ko napansin dati na may view tayo.
Maganda ang kalangitan ngayong gabi.
Mas magtatagal daw ang bituin Eternal sentinels sa taas
Pero hinanap ko ang pilak nilang puso At iniisip ko na baka namatay sila
Baka hiningal sa lamig ng bukang-liwayway Huling hininga ng buhay na gabi
Ang bagong panganak mula sa dilim
Lumanghap sa takipsilim
At huminga ng liwanag
Iyon ang pinakamalambot, pinakamagandang salita na narinig ko.
-Isinulat ng ama ko. -Si Haring Harrow!
Hindi, ama na ama ko.
Si Damian. Isang manunulat, makata.
May matinding sakit sa paghinga.
Pinapahalagahan daw niya ang bawat hininga at bawat sandali.
Sabi ni ina, siya ang pinakamalakas.
Salamat, Callum.
Salamat sa pagbabahagi.
-Callum? -Ayos lang ako.
Ayos lang ako.
Totoong naiinitan ako.
Wag hangal. Hati na tayo sa kumot.
-Magandang gabi. -Gabi.
Kumusta?
Kumusta, Callum.
Ang lapit natin.
Oo. Malapit nga.
Malapit ang mukha natin.
Ang init ng hininga mo.
Ay, pasensya na.
Hindi, ayos nga e.
Mabuti.
Oo.
May sasabihin ako.
-Gumawa ulit ako ng itim na mahika. -Ano?
Di ako makapaniwalang gumamit ka ulit ng itim na mahika.
-Dahil mali? -Dahil mapanganib.
Masasaktan ka.
At nagiging mahina ka
sa pinakakinatatakutan mo.
Aaravos. Oo.
Kaya bakit? Bakit mo ginawa ulit?
Di na mahalaga. Ginawa ko. Sira na ako. Huli na. Sino'ng may pakialam?
Di pa huli kung titigilan mo.
Di ko maintindihan ba't ginagawa mo, kahit nalalagay ka sa panganib.
-Sige! Gusto mong malaman bakit? -Oo.
-Ginawa ko para sa 'yo! -Ano?
Papatayin ka ni Finnegrin.
Wala akong pagpipilian dahil gagawin ko lahat para sa 'yo.
Magpapasalamat ba ako?
Hindi iyon ang sinasabi ko…
Makinig ka.
Kung mamimili ka sa pagitan ko o ikabubuti ng nakararami,
gawin mo ang tama.
Magsakripisyo ka.
Tumigil na.
-Ang lampara. -Patayin natin!
Umalis na tayo.
Atras.
Sagitta venti!
Ang Perlas!
Rayla, halika na!
Sabi mo, wag isakripisyo ang kabutihan para sa isa, kahit sino.
Kailangan mo ring mangako sa akin.
Ano?
Kung makontrol ulit ako ni Aaravos at gagamitin,
papatayin mo ako.
Oo.
Pangako.
Haring Ezran, alam kong gabi na. May kaguluhan sa tulay.
Isang misteryosong estranghero, nababaliw sa galit.
Hindi, teka! Pakiusap!
Kailangan ko lang makita ang hari!
Wag mo akong hawakan! Di ako mananakit.
Kailangan ko lang makita ang…
ang hari.
Haring Ezran!
Aking hari.
Tapat akong lingkod.
Ako ay pinakumbaba at pinababa.
Nagbago na ako, ako ay…
Hindi, nagbago na ako.
Aking hari, may nagawa ako, pero nakikita ko…
-Nakikita ko ang ibang landas! -Tigil.
Tama na.
Humihingi ka ba ng awa?
Hindi.
Mabuti.
Hindi ka nararapat.