W poprzednich odcinkach…
Już to robiłeś.
To takie straszne, że skalasz się odrobiną czarnej magii?
Musi być jakiś sposób, aby zniszczyć Perłę.
Wyruszymy w podróż do Drapacza gwiazd,
na Mroźną Północ.
Ścieżka wolności jest ścieżką prawdy.
Muszę zmierzyć się z prawdą
w Katolis.
Wszyscy odchodzą.
Ale ty nigdy mnie nie porzucisz.
Bo ja porzucę cię pierwsza.
Claudio, proszę.
Będę przy tobie.
SMOCZY KSIĄŻĘ
TAJEMNICA AARAVOSA
KSIĘGA 6: GWIAZDY ROZDZIAŁ 3: ZAMARZNIĘTY STATEK
Rzuciłem jedno zaklęcie.
Jedno!
Musiałem.
Co za para. Kinol i Kimal.
Co?
Pobudka. Łatwa część podróży dobiegła końca.
Pora na część niebezpieczną i trudną.
Więc to ono. Zamarznięte Morze.
Nazwę ma odpowiednią.
Dalej droga do Drapacza gwiazd wiedzie po lodzie.
Jesteś pewna, że wytrzyma?
Nie.
Musimy rozłożyć ciężar.
Jesteś mały, ale chodź ze mną, żeby wyrównać ciężar.
Zachowaj spokój.
Wyciągniemy cię. Machaj nogami!
Dalej! Dasz…
Nie!
Użyj magii, magu.
- Znam zaklęcie wulkanu wodnego. - Wypowiedz je.
Mons aqueous!
To nie miejsce dla ciebie.
Byłeś dzielnym towarzyszem, ale…
czas, żebyś wrócił do domu.
Do Silvergrove, do Ethari.
Jeszcze się zobaczymy.
- Uwaga! - Czemu stanąłeś?
To czarny lód.
Jest zaczarowany czarną magią?
Nie.
Wygląda na czarny, bo jest gładki.
Rozumiem.
Ta nazwa to chyba lekka przesada…
Dzięki. To było bardzo gładkie.
Mówię o lodzie.
Czy to statek?
- Jak długo tu jest? - Trudno powiedzieć.
Może od paru stuleci?
- Dosłownie zatrzymał się w czasie. - Dosłownie zatrzymał się w lodzie.
W czasie zatrzymał się w przenośni.
Wchodzę. Może coś znajdę.
- Jakieś zapasy. - To ja wszystko zgubiłem. Ja wejdę.
Nie wiadomo, jak niestabilny jest statek po tylu latach.
Jestem szybka i zwinna. Zdołam się wydostać.
Bardzo zwinna. Pamiętamy…
Ani słowa o czarnym lodzie.
Co myślisz?
Raz kozie śmierć.
„Promień oświecenia”.
Ładna nazwa dla statku.
To smutne, że tak utknął.
Ten statek nigdzie nie popłynie.
Gdy powstał, ludzie na pewno się nim ekscytowali.
Pewnie ktoś go bardzo lubił.
Wyobrażał sobie, że statek dotrze w niesamowite miejsca.
Właśnie. A on się nie rusza.
Można usiąść i go rysować, ale co to zmieni?
Zamarznięty statek.
Smutne.
Pamiętnik.
Nie powinnyśmy go czytać.
Ty wścibska małpko.
Słusznie, może jest jakieś zagrożenie, o którym dowiemy się tylko, gdy zajrzymy.
Nie wiem, czy o tym mówisz, ale nie szkodzi.
„Choć nasze podróże były niezwykle udane
i zdobyłem więcej skarbów i magicznych reliktów, niż marzyłem,
czy mogę wyznać, czego pragnę?”
Powinien to wyznać, prawda?
Dlaczego zakładam, że to „on”?
„Prywatne zapiski
pani kapitan Esmereldy Skall”.
Spróbujmy jeszcze raz.
„Czy mogę wyznać, czego pragnę?”
„Teraz, u schyłku swoich dni
wiem, że to, czego najbardziej pragnę,
to coś, co mogłam mieć cały czas: miłość mojego drogiego Conrada.
Głosy, które mnie od niego oddaliły, obowiązek, przygoda, chwała,
to puste wiatry, przez które umieram w chłodzie i samotności.
Conradzie, gdybyś tu był, przeprosiłabym cię.
Conradzie, gdybyś tu był,
powiedziałabym ci, że tajemnica, której poszukiwałam,
cały czas skrywała się w tobie.
Gdybyś tu był, patrzyłabym ci w oczy
i trzymała cię za rękę”.
Rayla, ciemno się robi!
Kończysz?
Wszystko gra?
Czy Rayla płacze?
Rayla, już idę!
„Gdybyś tu był, rzekłabym,
że sama nie osiągnęłam nic, a ty jesteś wszystkim.
Conradzie, gdybyś tu był…”
Rayla!
Rayla, jestem.
Jestem.
Callum, jesteś.
Tak.
Cały ten czas…
Tak?
Cały ten czas
czytałaś?
- Wybacz. - Rayla!
Myślałam, że jest tam coś, co powinniśmy wiedzieć.
Nieważne. Miałeś nie wchodzić na statek.
- Płakałaś. Myślałem, że coś ci jest. - Nic mi nie jest.
Słońce zaszło i jest bardzo zimno.
Powinniśmy zostać tu na noc.
Statek jest zbyt niestabilny.
Stoi zamarznięty od wieków. Nie zatonie ot tak.
Utknął, ale to wciąż solidny statek.
Dobrze, spędzimy tu noc. Ale żadnego walenia pięścią.
Cała moja pościel wpadła do wody.
Zawsze mogę użyć desek jako koca.
Wynalazłem deskoc.
Chyba nie użyjesz antymagicznego koca, by cię ogrzać.
Wykluczone. Muszę zadbać o Perłę.
Czemu nie wejdziesz pod koc ze mną?
To nic wielkiego.
Poradzę sobie. Dzięki.
Właściwie to: nie, dzięki. Bez urazy. Ale nie.
W porządku.
Nie zauważyłam, że mamy widok.
Niebo jest dziś przepiękne.
Ponoć gwiazdy nas przetrwają Wieczni strażnicy tam, wysoko
Ale przeszukałem ich srebrne serca I myślę, że być może umierają
Może wdychają chłód świtu Ostatnie tchnienie żywej nocy
Nowo narodzone iskry zrodzone z ciemności
Wdychają zmierzch
A wydychają światło
To najdelikatniejsze, najpiękniejsze słowa, jakie słyszałam.
Napisał je mój tata.
Król Harrow?
Nie, mój prawdziwy tata.
Miał na imię Damian. Był pisarzem, poetą.
Cierpiał na okropną chorobę oddechową.
Przez to doceniał każdy oddech i każdą chwilę.
Mama mówiła, że był bardzo silny.
Dziękuję, Callum.
Że się tym podzieliłeś.
Callum?
Nic mi nie jest.
Wszystko gra.
Jest mi naprawdę ciepło.
Nie bądź głupi. Chodź pod koc.
Dobranoc.
Och. Cześć.
Cześć, Callum.
Jesteśmy blisko.
Tak. Jesteśmy.
Nasze twarze są.
Masz ciepły oddech.
Przepraszam.
Nie, to miłe.
To dobrze.
Tak.
Muszę ci coś wyznać.
Znów użyłem czarnej magii.
Co?
Nie wierzę, że znów użyłeś czarnej magii.
- Bo to złe? - Bo to niebezpieczne.
Bo ci szkodzi.
I bo stajesz się podatny na to,
czego się najbardziej boisz.
Aaravos. Wiem.
Więc dlaczego znów to zrobiłeś?
Teraz to bez znaczenia. Jestem skończony. Już za późno.
Nie jest za późno, jeśli zrezygnujesz.
Nie wiem, czemu to robisz,
wiedząc, że to naraża twoje życie.
- Chcesz wiedzieć czemu? - Tak!
- Robiłem to dla ciebie! - Co?
Finnegrin chciał cię zabić.
Nie miałem wyboru, bo…
Zrobię dla ciebie wszystko.
Mam ci podziękować?
Nie o to mi chodziło.
Posłuchaj.
Jeśli masz wybierać między mną a większym dobrem,
zrób to, co należy.
Poświęć coś.
Chyba przestał.
- Lampa! - Musimy to zgasić!
Czas na nas.
Odsuń się.
Sagitta venti!
Perła!
Rayla, szybko!
Mówiłaś, by nie poświęcać dobra dla jednej osoby.
Ale też musisz coś obiecać.
Co?
Jeśli Aaravos przejmie nade mną władzę, obiecaj, że mnie zabijesz.
Tak.
Obiecuję.
Królu, wiem, że jest późno. Na moście jest zamieszanie.
Tajemniczy nieznajomy, szaleniec.
Zaczekajcie! Proszę!
Muszę się tylko spotkać z królem!
Nie dotykajcie mnie. Nie zrobię nikomu krzywdy.
Muszę się spotkać z…
królem.
Król Ezran?
Mój królu.
Jestem pokornym sługą.
Jestem pokorny i upokorzony.
Zmieniłem się.
Nie, zmieniłem się.
Mój królu, dokonałem złych rzeczy, ale widzę…
Dostrzegłem inną drogę!
Przestań.
Przestań!
Błagasz o litość?
Nie.
To dobrze. Nie zasługujesz na nią.
Napisy: Przemysław Rak