W poprzednich odcinkach…
Musi istnieć sposób na zniszczenie Perły.
Wiesz, kto go zna?
Niebiańskie elfy.
Wyruszymy w podróż do Drapacza Gwiazd, na Mroźną Północ.
Straciłem nadzieję na długo przed utratą wzroku.
Ślepota przyniosła zgorzknienie.
Znajdziemy sposób, by uleczyć oczy wielkiego arcysmoka.
Ścieżka wolności jest ścieżką prawdy.
Muszę zmierzyć się z prawdą
w Katolis.
Błagasz o litość?
Nie.
To dobrze. Bo na nią nie zasługujesz.
SMOCZY KSIĄŻĘ
TAJEMNICA AARAVOSA
KSIĘGA 6: GWIAZDY ROZDZIAŁ 4: DRAPACZ GWIAZD
Jest.
Drapacz Gwiazd.
Jest zachwycający.
Czy wiemy,
czy niebiańskie elfy są przyjazne?
Są naszą jedyną nadzieją. Mają Gwiezdny Miecz.
Tylko one mogą zniszczyć Perłę i powstrzymać Aaravosa.
Wieża nie tylko mieni się blaskiem, ją zrobiono z blasku.
Blask to nie materiał.
Jak się tam dostaniemy?
- Nie widzę tu… - Idę.
Możesz wchodzić.
Jest dziwnie ciepło, a jednocześnie chłodno i przechodzą ciarki.
I pachnie świeżym chlebem!
To pradrakoniczne słowa?
„Orior… ascendo… skando”.
Rayla?
Coś się dzieje!
Nie jest dobrze!
Nie wiedziałem, co czytam.
Rozświetliłeś jedną stronę, to rozświetl i drugą.
Erigo subrigo surrigo!
I co ty na to? Fajnie było!
Wcale nie. Omal nie zginęliśmy.
Claudio?
Dobrze się czujesz?
Nie.
Coś mi się pokręciło.
Od ponad godziny siedzę i się gapię.
Patrzę na tego kociaka i widzę jedynie części
do zaklęć.
Puszku z uszu używa się w zaklęciu wyciszającym.
Rogów – do poruszania gałęziami jak strasznymi rękami.
Wąsy są częścią niekończącego się zaklęcia łaskotek.
Brzmi słodko, ale to tortura.
Ale…
Ale on jest taki słodki!
Jesteście Dwójką Wybrańców?
Po pierwsze, cześć. Miło tu być.
Nie wiem, czy Dwójką Wybrańców,
ale na pewno dwójką.
Jestem Callum.
A to jest…
Chcesz się sama przedstawić?
Spuścić.
Co?
Resisto!
Nie! Perła!
Stella!
Mam cię.
Gdy tata odszedł, myślałam, że stracił rozum.
Ale wydawał się taki pełen nadziei. Taki… pewny.
Może ja też powinnam pójść inną drogą.
Ale Aaravos nam pomógł.
Zrobił wszystko, co obiecał, by ratować tatę.
Przyrzekłam, że go uwolnię.
Czy powinnam rzucić czarną magię?
Terry, powiedz, co mam robić?
Nie mogę. Tylko ty widzisz swoją głęboką prawdę.
Tylko ty możesz wybrać swoją ścieżkę.
Nie będziesz sama.
Usunę kolczaste jeżyny, wezmę cię za rękę, gdy będziemy brnąć przez mokre liście.
Ale to ty musisz wybrać drogę.
Czego potrzebujesz, by znaleźć prawdę?
Chyba
muszę znów zobaczyć tatę.
Muszę spojrzeć mu w oczy
i wtedy się dowiem.
Zacznę się pakować.
Na podróż do Katolis!
Jesteś najsłodszą dzidzią drapieżnikiem.
To było lekkomyślne.
Ale bardzo odważne.
Witamy w Drapaczu Gwiazd.
Witamy? Omal nas nie zabiliście!
Omal.
Ale los wyznaczył wam inną drogę.
Los? Co to niby… To przeprosiny?
- Chcieli nas zabić. - Ocalili Stellę.
Stella? Dobre imię.
Jestem Kosmo, a to moja siostra, Astrid.
Wydajecie się mili. Nie chcę być niegrzeczny,
jakby to było bardziej niegrzeczne niż strącanie ludzi z wysokości,
ale kto tu rządzi?
Starszy widzi wszystko.
Ten, co powiedział „spuścić”? On nic nie widzi!
Nosi opaskę na oczach jak reszta.
Callum!
Inni też mają przepaski na oczach?
To żart.
- Zabawny. - Słuchajcie.
Przybyliśmy z daleka po waszą pomoc. Musimy pomówić ze Starszym.
Stawką jest los całego świata.
Starszy przyjmie tylko Dwójkę Wybrańców. Możecie zostać na noc przed odjazdem.
Co myślicie o pająkach?
Wielki i potężny Sol Regem.
Ostatnim razem oszczędziłem ci życie.
Drugi się nie zdobędę na taką wielkoduszność.
Kazałem ci odejść,
a ty tu jesteś.
Wasza Wysokość, wiele myślałem po naszym ostatnim spotkaniu.
Czułem ból, który cię dręczy.
Dlatego wróciłem.
Ty arogancki głupcze!
Kazałem ci odejść!
Jeszcze jedno słowo,
a spalę was wszystkich tam, gdzie stoicie.
Czy to
Ziarno Słońca?
Tak.
Wyczuwasz jego moc.
Dzięki niemu możemy dokonać cudownego uzdrowienia.
Wyleczymy ci oczy.
A potem przywrócimy ci wzrok dla Imperium Słonecznego!
Nie.
Przynajmniej nie musieliśmy iść schodami.
Co to za miejsce?
Jest piękne.
Oto Gwiezdne Krosna.
Gwiezdne pająki łączy wyjątkowa więź z gwiazdami.
W ich gobelinach ukryta jest ponoć historia niebios.
Z gwiezdnych nici robimy różne rzeczy. Na przykład skrzydła.
I hamaki, w których będziecie spać.
I nasze opaski. I najdelikatniejszą bieliznę.
Czemu je nosicie?
- Czemu nosimy majtki? - Nie.
- Chodzi mi o… - Opaski.
Właśnie.
Niebiańskie elfy od chwili narodzin
noszą opaski, by światło Słońca ani Księżyca nie wpadło do naszych oczu.
Zdejmujemy je tylko w bezksiężycową noc.
Jedyne światło, jakie widzimy, to światło gwiazd.
Niektórzy ostatecznie łączą się z niebiosami
i stają się oświeconymi w Bezczasie.
Bezczas wykracza poza nasze postrzeganie.
Odczuwają to, co było, jest i będzie jako jedności.
Ale bezksiężycowej nocy nie mieliśmy od wieków.
Odkąd zaczęły się burze lodowe.
Czyli nigdy…
Zgadza się. Nigdy nie zdjęliśmy opasek.
Lubisz moją nową fryzurę?
Wiem, nie widziałeś starej. Ale wyglądam zabawnie, nie?
Kto lubi masaż brzuszka?
Mam cię! Już się nie wywiniesz.
Terry?
Od setek lat w każdą bezksiężycową noc niebiosa spowija śnieżyca.
Żaden elf nie sięgnął gwiazd, odkąd Luna Tenebris była Królową Smoków.
Starszy to jedyny elf, który zdjął opaskę, by wpuścić światło gwiazd.
Może być ostatnim.
Przykro mi. To takie smutne.
Mam nadzieję, że…
Cztery palce!
Pięć!
Spiczaste uszy. Do tego rogi.
Okrągłe uszy, bez rogów, ale tłuste włosy.
Człowiek!
Człowiek i elf, jak w proroctwie.
Mag i wojownik?
Jestem Wielkim Magiem Katolis.
I raz czy dwa chwyciłem za miecz.
To ja jestem tu wojownikiem.
To oni. Na pewno.
Jesteście Dwójką Wybrańców.
Jasne.
Myślisz, że jesteśmy Dwójką Wybrańców?
- Nie. - To czemu tak mówiłaś?
Tylko tak zobaczymy Starszego i ocalimy świat przed Aaravosem.
Tylko boję się, do czego wybrana została ta Dwójka Wybrańców.
Wojowniczka i mag.
Dwójka Wybrańców przybyła.
Oczywiście! To my.
Wybraniec Numer Jeden i Wybraniec Numer Dwa.
Jesteście gotowi zwrócić niebiosa naszemu ludowi?
Tak!
Ale zanim przywrócimy niebiosa,
musimy poprosić was o przysługę dotyczącą świata.
A konkretnie jego ratowania.
Chyba zbaczamy z tematu. Lepiej byłoby…
Musisz nam pomóc.
Zły elf imieniem Aaravos powraca do świata.
Musimy mieć Gwiezdny Miecz, by go zatrzymać.
Gwiezdny Miecz?
Czytałem o nim w starej księdze.
Słynny miecz, który może zabić gwiezdnego elfa.
Gwiezdny Miecz przekazano dzielnej dziewczynie setki lat temu.
Ale to bez znaczenia.
Nie można zabić jednego z Wielkich.
Nie chciałam krzywdzić twojego dziecka. Przyrzekam!
Nie każ mi używać czarnej magii!
Oto kojący aromat lawendy.
Weź niucha.
Było strasznie. Cała jesteś?
Muszę się zobaczyć z tatą.
Wtedy będę wiedziała, co robić.
Nie pojmuję.
Przyniosłem Ziarno Słońca. Możemy wyleczyć twoje oczy.
Nie!
Myślisz, że gdy odzyskam wzrok, będę znów rządzić
i naprawię to, co zepsute w Xadii?
Nikt tego nie uratuje.
Nie muszę widzieć.
Muszę szybować!
Ulecz moje skrzydła,
a wymierzymy wrogom ognistą sprawiedliwość.
Wielcy są nieśmiertelni.
Ale w księdze czytałem…
Gwiezdne elfy, jak je nazywasz,
są istotami z niebios.
Przy właściwym układzie ich gwiazd
mogą się zmaterializować i żyć wśród nas w Xadii.
To prawda. Gwiezdny Miecz niszczy śmiertelną powłokę gwiezdnego elfa.
Czemu to za mało?
Po śmierci powłoki
nieśmiertelny Wielki wraca do nieba
i czeka na przychylny układ gwiazd,
by znów się pojawić w Xadii.
Dlatego arcysmoki nie zniszczyły Aaravosa.
Aby go powstrzymać, trzeba go na zawsze uwięzić.
Tak.
Więc nie da się zabić Aaravosa.
Przybyliśmy na próżno.
- Nie na próżno. - Macie proroctwo do spełnienia.
Od wieków w bezksiężycowe noce szalejąca śnieżyca spowija niebo.
Burze wywołuje wściekłe lodowe monstrum.
To wszystko przez jakiegoś potwora?
Według proroctwa
wojowniczka i mag przeszyją serce bestii i na zawsze stopią zagrożenie.
Wybrańcy odzyskają niebiosa, a w zamian niebiosa ich ozdobią.
Wróciłem!
Wszyscy wróciliśmy. Corvus, Zym i tak dalej.
I przywiozłem pamiątki!
Wszyscy przywieźliśmy pamiątki. Grzybki!
Są pyszne!
Ale tych uśmiechniętych nie jedz. Jeden gość w kapeluszu zaprowadził nas do…
Coś się stało?
On wrócił, Soren.
Twój ojciec
tu jest.
W lochu.
Napisy: Przemysław Rak