ความเดิมตอนที่แล้วใน เจ้าชายมังกร
ราชาเอซแร็น ฝ่าบาท
ข้าไม่คาดหวังให้เจ้ายกโทษให้ข้า
และถ้าเจ้าไม่ยอมรับคำพูดของข้าตอนนี้ ซอเร็น…
ข้าอยากให้เจ้ารับมันไว้
ในอนาคต
ข้าใช้เวทมนตร์ชั่วร้ายอีกแล้ว
มันทำให้เจ้าอ่อนแอต่อสิ่งที่เจ้ากลัวที่สุด
อาราวอส
ผู้วิเศษชาวมนุษย์ แปดเปื้อนด้วยความมืดซะแล้ว
และถูกลิขิตให้ตกอยู่ในเงื้อมมือของข้า
(เจ้าชายมังกร)
(ปริศนาแห่งอาราวอส)
(เล่มที่ 6 ดวงดาว บทที่ 6 เผชิญความจริง)
ไง ได้นอนบ้างมั้ยเนี่ย
ประมาณชั่วโมงนึง จากนั้นก็ตื่นมารู้สึกกระวนกระวาย
เจ้าอยากสวมมงกุฎแห่งสรวงสวรรค์มั้ย
ข้าพบว่าหมวกที่ทำจาก อัญมณีที่หายากที่สุดในเซเดีย
สามารถทำให้คนร่าเริงได้ดีสุดๆ
สำหรับเจ้าก็พูดง่าย หัวใจเจ้าไม่ได้เต็มไปด้วยความมืดมิด
ใจเจ้าก็ด้วย เจ้าเป็นคนดี แคลลัม
อาจจะดีที่สุดด้วยซ้ำ
เราทำลายไข่มุกไม่สำเร็จ เรย์ล่า
เราเอามันไปอีกฟากของโลก
โดยเปล่าประโยชน์
ที่จริงเจ้าพูดถูกอยู่เรื่องหนึ่ง
เราเอามันไปอีกฟากของโลกจริงๆ
เรามาที่นี่เพื่อทำลายไข่มุก
และหยุดภัยคุกคามอันชั่วร้ายที่อยู่ในนั้น
แต่ก็ได้เรียนรู้ว่าต่อให้ทำได้
อาราวอสจะกลับมาในอีกไม่กี่ปี เมื่อดวงดาวเขาเรียงตัวอีกครั้ง
แต่เรานำไข่มุกเดินทางแสนยาวนาน เต็มไปด้วยภยันตราย ข้ามทะเลเยือกแข็ง
ไปสุดขอบโลก และถึงหอคอยที่สูงเหนือเมฆ
แล้วถ้า…
เจ้าเก็บไข่มุกไว้ที่นี่ล่ะ
ความจริงก็คือ…
ไข่มุกนี่ไม่ได้มีคุกของอาราวอสอยู่ข้างใน
ลูกกลมๆ นี่เป็นลูกกวาดยักษ์
อะไรกัน ไม่
เป็นไปไม่ได้
ข้าเอาลูกกวาดที่เป็นตัวล่อไปสลับกับไข่มุกจริง
ข้ามั่นใจว่าข้าหยิบไข่มุกจริงมา
ข้าทำพลาด
แคลลัม นี่ไม่ใช่ความผิดเจ้า
คำอธิบายเดียวคือ ตอนนั้นเจ้าถูกอาราวอสควบคุม
คิดว่านั่นทำให้ข้ารู้สึกดีขึ้นเหรอ มันทำให้รู้สึกแย่กว่าเดิม
ซอเร็นลูกรัก
คำพวกนี้เป็นคำสารภาพของข้า
คำสารภาพของผู้วิเศษชั่วร้าย
คำสารภาพของพ่อที่ล้มเหลว
ข้ารักลิซซ่า แม่ของเจ้ามาก
นางฉลาดกว่าทุกคนที่ข้าเคยเจอ
และเพราะอะไรก็ไม่รู้ นางก็เลือกข้าเป็นคู่ชีวิต
ข้ารู้สึกโชคดีมาก
ครอบครัวเราใหญ่ขึ้น เจ้ากับคลอเดีย น้องสาวเจ้าเกิดมา
พวกเจ้าทั้งสอง นำความสุขมาให้เรามากเหลือเกิน
แต่ซอเร็น เจ้า…
เจ้าเป็นเด็กป่วย
เจ้าหายใจลำบาก
เจ้ามักจะไอและหอบ
และข้ากับแม่เจ้าก็รู้สึกไร้ประโยชน์
เราไปพบหมอและนักสมุนไพร และเราก็ลองการรักษาแบบฉีกแนว
ที่บอกว่าจะรักษาได้ราวปาฏิหาริย์
แต่ไม่ได้ผลเลยสักวิธี
ข้ามักอยู่กับเจ้านานหลายชั่วโมง
บีบมือเล็กๆ ของเจ้าเบาๆ
โดยหวังว่าจะถ่ายความแข็งแรงให้เจ้า มากกว่านี้ได้อีกสักนิด
เด็กน้อยของข้า กระหืดกระหอบที่จะมีชีวิตอยู่
เรากลัวว่าจะเสียเจ้าไป
และข้าก็รู้สึกสิ้นหวัง
ข้าค้นพบทางออกที่สร้างสรรค์
ข้าควรเรียกมันอย่างที่เป็น
เวทมนตร์ชั่วร้าย
แต่เพื่อร่ายคาถา
ข้าต้องการบางอย่าง ที่เป็นของคาพาร์ อาจารย์ข้า
ข้าต้องการไม้เท้าของเขา
ขอบคุณที่มานะ คาพาร์
ข้าจะไปปฏิเสธ คำเชิญของผู้วิเศษแห่งคาทอลิสได้ยังไง
เจ้าชอบตำแหน่งใหม่ของเจ้ามั้ย
ข้ารู้สึกเป็นเกียรติที่ได้ความรับผิดชอบนี้
ราชาแอตติคัสทั้งรอบคอบและเฉลียวฉลาด
ข้ารู้สึกยินดีที่ได้รับใช้พระองค์
ข้าอยากคุยกับท่านเรื่องไม้เท้าแห่งซีอาร์ด
มีอะไรเหรอ
ข้ารู้ว่าท่านเลิกใช้เวทมนตร์แล้ว
แต่ไม้เท้านั่น…
มันถูกส่งต่อให้ท่านโดยผู้วิเศษคนก่อน
ที่ได้รับมันจากผู้วิเศษก่อนหน้านาง
มันไม่ถือว่าเป็นสิทธิ์ของผู้ที่ได้รับตำแหน่งนี้ วีเร็น
พูดมาตรงๆ เถอะ
คือว่า…
ซอเร็นน่ะขอรับ
เขาป่วยและกำลังจะ…
ตาย
เราลองทุกอย่างแล้ว
แต่ข้าเจอคาถาหนึ่ง
พอได้แล้ว
ข้าบอกเจ้าแล้วว่าห้ามใช้ไม้เท้านั่นอีก
ได้โปรด ข้าขอร้อง
ไม่รู้ว่าลูกชายข้าจะอยู่หรือตาย
ข้าแค่ต้องการไม้เท้า ข้าช่วยชีวิตเขาได้
ข้าก็สะเทือนใจนะ
แต่คำตอบข้าคือไม่
เด็กจะตายนะ
อืม
- เราว่าเราช่วยได้ - แคลลัม
ความมืดที่ข้าเห็นตอนมองเจ้า มันคือความมืดภายในตัวเจ้า
อืม เรื่องนั้นข้ารู้
ข้าทำทุกอย่างพัง และข้างในตัวข้าก็พังด้วย
ขอบคุณ
ข้าว่าสิ่งที่เจ้าพูดมันไม่ช่วยนะ
มันเชื่อมโยงกัน
การใช้เวทมนตร์ชั่วร้ายสร้างรอยโหว่ในวิญญาณ
เป็นความว่างเปล่าที่เสื่อมทราม
- ดาวที่ตกจากฟ้าควบคุมเจ้าด้วยวิธีนั้น - เจ้าแก้ไขมันได้
มีวิธีที่จะกลบความมืดในตัวเจ้า ด้วยแสงสว่างอีกครั้ง
มันอันตราย และต้องใช้ ความกล้าและความแข็งแกร่งทั้งหมด
ไม่
แคลลัม เราควรฟังก่อนนะ
ไม่ นั่นแหละปัญหา ข้าไม่มีความกล้าหรือความแข็งแกร่งเหลือแล้ว
ทำไม่ได้ ขอโทษด้วย
- นี่เป็นความผิดเจ้า - หา ผิดยังไง
ตอนนี้เจ้าอาจรู้แจ้งแล้ว แต่เจ้าก็ยังเป็นน้องชายงี่เง่าของข้า
มนุษย์นั่นเปราะบางอยู่แล้ว
แล้วเจ้าก็บอกว่าเขาทำพังเรื่องไข่มุก
มันทำให้เขาเสียความมุ่งมั่น
ข้าเห็นความจริงและพูดความจริง มันผิดตรงไหน
ความจริงคือทุกอย่าง
แต่ก่อนที่จะให้ความจริงกับคนอื่น ถามตัวเองก่อน
ว่ากำลังให้ความกระจ่าง แสงสว่าง และเป้าหมายรึเปล่า
หรือว่ากำลังผลักภาระให้ คนที่ต้องการความแข็งแกร่งทั้งหมดที่มี
ใช่
ใช่ ข้ามองเห็นแล้ว
ความจริงคือ…
อะไรเหรอ ความจริงคืออะไร
ความจริงมันซับซ้อน
สิ่งที่ไม่ซับซ้อนคือการที่เจ้านำไข่มุกมาที่นี่
และเราจะเก็บมันไว้อย่างปลอดภัย
การใช้เวทมนตร์ชั่วร้ายสร้างรอยโหว่ในวิญญาณ
ความว่างเปล่าที่เสื่อมทราม
- ดาวที่ตกจากฟ้าควบคุมเจ้าด้วยวิธีนั้น - เจ้าแก้ไขมันได้
มีวิธีที่จะกลบความมืดในตัวเจ้า ด้วยแสงสว่างอีกครั้ง
มันอันตราย และต้องใช้ ความกล้าและความแข็งแกร่งทั้งหมด
อืม
ข้าทำได้
ระหว่างที่ข้าสู้กับสภาพกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
ข้าก็พบเพื่อนที่ต่อสู้ดิ้นรนกับปัญหาของเขา
เจ้าชายแฮร์โรว์ กระหม่อมนั่งด้วยได้มั้ย
ปัญหาความรักเหรอพ่ะย่ะค่ะ
ชัดเจนขนาดนั้นเลยเหรอ
ขอโทษพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมนึกว่า ทุกอย่างไปได้ด้วยดีกับซาราย
ใช่
ใช่ ทุกอย่างราบรื่นดี
ข้าตกหลุมรักนาง
สามีนางเพิ่งเสียไปแค่ปีเดียว
และนางก็ทุ่มเทกับการเป็นแม่ที่ดี สำหรับลูกน้อยของนาง
- คาเล็บสินะ - แคลลัม
เขาน่ารักน่าเอ็นดู ฉลาด และตลกมาก
ข้าอยากแต่งงานกับนาง วีเร็น แต่เกรงว่ามันจะเร็วเกินไป
ข้ามีแต่จะทำให้ชีวิตนางยุ่งยาก
ชีวิตมันยุ่งยากอยู่แล้ว
แต่ถ้ามันคือความรัก อย่างอื่นก็ไม่สำคัญหรอก
ทำสิ่งที่ต้องทำ
เป็นคำแนะนำที่ดีนะ วีเร็น
พ่ะย่ะค่ะ
ก็อาจใช่
การใช้เวทมนตร์ชั่วร้ายสร้างรอยโหว่ในวิญญาณ
แต่พิธีความจริงแห่งดวงดาวสามารถ กลบความมืดนั้นด้วยแสงสว่าง
แต่จงระวัง
หากเจ้าใช้เวทมนตร์ชั่วร้ายอีก
ความมืดและความชั่วจะครอบงำเจ้า
ข้าเข้าใจ
ก่อนอื่น เจ้าต้องดื่มพิษจากแมงมุมถักทอดวงดาว
มันไม่ทำร้ายเจ้าหรอก แต่มันจะทำให้ จิตวิญญาณเจ้าไวต่อแสงดาว
จากนั้น เจ้าก็บินขึ้นไปบนสวรรค์
เพราะยิ่งเข้าใกล้ดวงดาว เวทมนตร์ก็ยิ่งทรงพลัง
เจ้าต้องค้นหาความจริงอันลึกซึ้ง ในจิตใจและหัวใจของเจ้า
ดวงดาวภายในตัวเจ้า
จากนั้นเจ้าต้องให้ความจริงนั้น ส่องประกายและกลบความมืด
ความจริงอันลึกซึ้งเหรอ
ความจริงที่ลึกซึ้งที่สุดของเจ้า
มีทั้งข่าวดีและข่าวร้าย
ข่าวร้ายคือ ข้าประสบปัญหา ในการรีดพิษจากแมงมุมถักทอดวงดาว
แล้วข่าวดีที่เจ้าพูดถึงล่ะ
ข่าวดีคือ ข้าว่าข้าทำให้แมงมุมอารมณ์บูด
มันคงให้พิษของมันด้วยวิธีดั้งเดิม
โดยการกัดเจ้า
มันเป็นคืนที่มีมรสุมและมืดมน
ตอนที่ข้าไปพบกับคาพาร์ที่บ้านแปลกๆ ของเขา
บ้านปริศนา
ฮัลโหล ใครมาน่ะ
ข้ามาเพื่อเอาไม้เท้า
บอกแล้วไงว่าไม่ได้
ทำไม เพราะตอนนี้เป็นคนดีเกินกว่า จะใช้เวทมนตร์ชั่วร้ายเหรอ
ท่านมีเวลาทั้งชีวิตเพื่อเล่นกับของเล่นท่าน
และตอนนี้ท่านตัดสินใจที่จะ ซ่อนหรือทำลายมันเนี่ยนะ
มันเห็นแก่ตัว
หันหลังกลับไปซะ วีเร็น
ไปซะ แล้วข้าจะลืมว่าเรื่องนี้เคยเกิดขึ้น
แล้วถ้าข้าไม่ไปล่ะ
ถ้าไม่มีเวทมนตร์
ท่านจะหยุดข้าได้ยังไง
เมื่อไร้เวทมนตร์ ท่านก็เป็นแค่คนแก่ที่อ่อนแอ
เป็นคนไร้ค่า
ข้าคือผู้วิเศษแห่งคาทอลิส
ข้ามีเป้าหมายและอำนาจ…
และข้าตั้งใจจะใช้ทั้งสองอย่าง
ราชาแอตติคัสไว้ใจข้า
ข้าแค่พูดคำเดียวก็จบแล้ว
เจ้าจะสูญเสียทุกอย่าง
โธ่ คาพาร์
ท่านไม่น่าขู่ข้าเลย
ข้าหักหลังเขา
อาจารย์ของข้า
ครูของข้า
ชายที่เชื่อในตัวข้า…
ในตอนที่ข้าไร้ค่า
และเขาทุ่มเทชีวิตหลายปีเพื่อช่วยข้าให้เป็น…
สิ่งที่เป็นตอนนี้
เอาล่ะ เจ้าตัวเล็ก ข้าแค่ต้องการพิษของเจ้านิดหน่อย
เชื่อเหอะว่าข้าก็ไม่ยินดีกับเรื่องนี้เหมือนกัน
จั๊กจี้จัง
จะทำให้มันโกรธยังไง ด่ามันเหรอ
เราจะทำให้แมงมุมถักทอดวงดาวโกรธได้ไง เอซแร็นคงรู้ว่าต้อง… โอ๊ย!
เจ้าไม่จำเป็นต้องมองออกไป เจ้าต้องมองเข้าไปข้างใน
ทีนี้ก็บินไปสู่ดวงดาว
เจ้าต้องหาดาวในตัวให้เจอ
ความจริงอันลึกซึ้งที่สว่างจ้า จนสามารถกลบความมืดได้
ข้าต้องขึ้นไปสูงแค่ไหน
จะหาแสงนี้เจอได้ยังไง
หาความจริงอันลึกซึ้งให้เจอ
ดวงดาวในตัวข้า
แต่ข้าไม่เห็นดาวสักดวง
ข้าเห็นแต่…
ความมืดมิด
ในเมื่อข้าครอบครองไม้เท้าแล้ว
ข้ามีครบเกือบทุกอย่างที่ต้องการ เพื่อให้คาถาเสร็จสมบูรณ์
เพื่อฟื้นฟูสุขภาพเจ้า
ข้าต้องการวัตถุดิบอีกหนึ่งอย่าง
สิ่งที่… มีอย่างล้นเหลือ
น้ำตาของแม่เจ้า
แต่พอข้าไปหาแม่เจ้า
นางหวาดกลัวมาก
นางเห็นหน้าข้าแล้วก็ตัวสั่น
นางบอกว่า
"เจ้ากลายเป็นปีศาจไปแล้ว"
ข้าพยายามอธิบายว่าข้าแค่ทำสิ่งที่จำเป็น
ข้าไปพบคาพาร์และเอาไม้เท้าเขามา
ข้าจัดหาวัตถุดิบวิเศษที่หายาก
เลือดจากเขากวางเอลก์ลม
แต่ข้าต้องการอีกหนึ่งอย่าง
สิ่งที่ง่ายมาก
น้ำตาของนาง
นางกลัว นางส่ายหัว
นางบอกว่า "ไม่"
ข้าผลักนางติดกำแพง
และจับผมด้านหลังหัวเพื่อให้อยู่นิ่งๆ
ข้ากดหลอดแก้วที่แก้ม และดูมันเต็มไปด้วยน้ำตาของนาง
พอข้าปล่อยนาง นางก็ร่วงลงไปกองกับพื้นและร้องไห้สะอึกสะอื้น
และข้าก็รู้ว่านางพูดถูก
ข้าได้กลายเป็นปีศาจไปแล้ว
ข้าว่าข้าเห็นบางอย่างนะ
เหมือนดวงดาวที่ส่องประกาย
แคลลัม เจ้าทำสำเร็จ
ใช่ ข้าค้นพบความจริงเพียงหนึ่งเดียวของข้า
แน่นอนว่าคาถาได้ผล
แทนที่จะเป็นเด็กป่วยที่หายใจหอบเหมือนแต่ก่อน
เจ้ากลายเป็นเด็กผู้ชายที่แข็งแรง สุขภาพดี และกำยำ
แต่ต้องแลกกับ…
ความสูญเสียอันสาหัส
แม่เจ้าทิ้งเราไป
น้องสาวเจ้าเสียใจมาก
ครอบครัวเราแตกสลายไปตลอดกาล
และนี่นำมาสู่คำสารภาพ
ที่แย่ที่สุดของข้า
หลังจากเรื่องทั้งหมดนั่น
หลังจากทุกสิ่งที่ข้าได้ทำลงไป
ข้าโทษเจ้า ซอเร็น
ลูกข้า
และข้าก็ลงโทษเจ้าด้วยความโหดร้ายชั่วชีวิต
ท่านพ่อ
ท่านพ่อโอเคมั้ย
เล่นกับข้าหน่อย ท่านพ่อ
ไปให้พ้น
ข้ามีงานสำคัญต้องทำ
ข้าขอโทษจริงๆ
มีบางอย่างที่ข้าต้องบอกเจ้า แฝดข้า
ไข่มุกที่ผู้วิเศษและนักรบนำมา
ไม่ใช่คุกที่แท้จริงของดาวที่ตกจากฟ้า
แปลว่าอะไร
มันคือของปลอม มันคือลูกกวาดยักษ์
พวกเขาไม่รู้
ทำไมไม่บอกความจริงกับพวกเขา
ความจริงคือทุกอย่าง
แต่ก่อนที่จะให้ความจริงกับคนอื่น ถามตัวเองก่อน
ว่ากำลังให้ความกระจ่าง แสงสว่าง และเป้าหมายรึเปล่า
หรือว่ากำลังผลักภาระให้ คนที่ต้องการความแข็งแกร่งทั้งหมดที่มี
ว่าไง
มีอะไร
ยามบอกว่า ท่านมีอะไรจะให้ข้า
ไม่ ข้า…
ไม่
ยามเข้าใจผิดน่ะ
แคลลัม
เป็นอะไรไป เจ้าควรนอนได้แล้ว
เจ้าเคยคิดถึงช่วงเวลาต่างๆ ในชีวิต
และสงสัยมั้ยว่า ทุกอย่างอาจเปลี่ยนไปจากเดิม
ถ้าเราเปลี่ยนสิ่งสิ่งหนึ่ง
แน่นอน
เจ้ากำลังนึกถึงช่วงเวลาไหนเป็นพิเศษรึเปล่า
อืม ใช่ ข้า…
ข้าเอาแต่นึกถึงช่วงที่เจ้ากลับมา
หลังจากไม่ได้เจอเจ้ามาสองปี
ตอนนั้นข้าแอบย่องเข้าไปหาเจ้า โทษทีนะ
ตอนที่ข้าเห็นเจ้ายืนอยู่ตรงนั้น
ข้ารู้สึกท่วมท้นไปด้วยความรู้สึกมากมาย ข้างงไปหมดเลย
ข้ารู้ ข้าขอโทษ
ไม่ นั่นไม่ใช่…
ไม่ต้องขอโทษ
ถ้าเราลองช่วงเวลานั้นอีกรอบล่ะ
ก็ได้
- อยากให้ข้า… - อืม
ออกไปสักสองสามวินาที แล้วเราจะแกล้งทำเป็นว่าสองปีได้ผ่านไป
จากนั้นก็กลับมาและพูดในสิ่งที่เจ้าพูด ตอนที่ข้าเห็นเจ้าครั้งแรก
จำที่เจ้าพูดได้มั้ย
ว่าไง
ข้ารักเจ้านะ เรย์ล่า
ข้าก็รักเจ้า แคลลัม
คำบรรยายโดย เมธ์ ดุรงคเวโรจน์