Veerappan sık sık "Çocukluğumdan beri buradayım" derdi.
"Bu ormanlar bana asla ihanet etmez.
Son nefesime kadar burada yaşayabilirim.
Her bir ağacı, her bir taşı, her bir kuşu ve yedi ceddini tanıyorum."
VEERAPPAN'IN ÇETESİNDEN
Ormanla arasında manevi bir bağ olduğunu hissediyordu.
Orman aralıksız 30 yıl boyunca onun yuvası olmuştu.
Her tür imkânı sunmuştu.
Ama bu kendi tercihi değildi.
Şartlardan dolayı mecbur kalmıştı.
"Köyüme döneceğim,
ailem yanımda olacak ve kalan hayatımı orada geçireceğim."
Ben yanındayken bu arzusunu sık sık dile getirirdi.
Hükûmetten talepte de bulunmuştu.
"Cezamı çektikten sonra köyümde kalmama izin verin,
ömrümün son beş yılını orada geçireyim bari."
Hükûmet teslim olma şartımızı kabul edecek mi?
Buradan izleyeceğim.
NİSAN 1998
Köyüne dönebilmek için elinden gelen her şeyi yaptı.
Kesinlikle teslim olurdu, Rajkumar da kaçırılmazdı.
Öyle olsa hikâyesi farklı biterdi.
Onun yerine gizem ve ihanetle dolu bir hikâye ortaya çıktı.
HAYDUT VEERAPPAN
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM ÇIKIŞ YOLU
Rajkumar serbest kaldıktan sonra
Tamil Nadu ÖGG'den bir komiser benim evime geldi.
"Olanları bize anlatmadın" dedi.
"Neyi anlatmadım efendim?" dedim.
Hemen "Kocanın yanına gittin ama bize söylemedin" dedi.
Ne diyebilirdim ki?
"Size söylesem onunla görüşmeme izin vermezdiniz. O yüzden söylemedim."
MUTHULAKSHMI VEERAPPAN'IN EŞİ
Polisten habersiz hiçbir yere gidemiyordum.
Kimseyi tanımıyordum. Kimseyle konuşamıyordum.
Öyle bir durumdaydım ki kendi ailemle bile görüşemiyordum.
Kocam ormandaydı, bense bir başımaydım.
Benimle ve kızlarla görüşmeye karar verip kaset göndermesi
o zamana denk gelir.
Biricik kocan konuşuyor.
Seni ve kızımı görmeyi çok istiyorum.
Seni görmeyi çok istiyorum.
Neyse, kayıt yapıyorum diye uzattıkça uzattım.
Çünkü seni çok özledim.
Çok zor geliyor.
Ne yapabilirim?
"Polisten habersiz gelmem mümkün olursa
sana haber vereceğim."
Öyle dedim.
Peki sonra ne oldu?
Bundan sonra beni Coimbatore'a naklettiler.
Gece 23.00'te beni iki katlı bir binaya götürdüler.
"Burada bir anneyle kızı kalıyor.
Kim olduğunu onlara sakın söyleme.
Kocanın Dubai'de olduğunu söyle.
Farklı bir isim kullan. Adının Muthulakshmi olduğunu söyleme."
Evin kızı Priya'yla zamanla yakınlaştık.
Üst katta tek başıma kalmama izin vermediler.
Sürekli "Aşağıya gel, beraber duralım" diyorlardı.
Kızlarımla arkadaş oldu.
Kocamı sorup duruyordu.
Bir yerden sonra artık saklayamaz oldum.
"Söylerim ama kimseye anlatmayacaksın, söz mü?" dedim.
"Kimseye anlatmam, söyle" dedi.
"Ben Veerappan'ın karısıyım" dedim.
Veerappan'ı çok sevdiğini söyledi.
Sonra da
"Lütfen beni kocanla bir kez olsun görüştür" dedi.
Coimbatore'daki kız
çok arkadaş canlısı ve yetenekliydi.
Farklı durumlara adapte olabilen cesur bir kızdı.
Bu kız bana muhbirlik yapıyordu.
SENTHAMARAI KANNAN TAMIL NADU ÖZEL GÖREV GÜCÜ
Orada beş yıl kaldım.
Tamil'deyken şöyle derdi,
"Ben ölsem bile bu köpekler cesedimi bulamasın.
Beni aramaktan telef olsunlar."
Ormandayken onu yakalamak çok zor.
Helikopter kullandık, termal kamera kullandık.
Mevcut teknolojileri kullandık.
Bir sonuç alamadık.
Nerede olduğunu, ne yaptığını bilmiyorduk.
Veerappan'ın arama yaptığımız bölgede olmadığı ortaya çıkıyordu.
Ama biz orada sanıp arıyorduk.
Emeklerimiz boşa gidiyordu.
"Yanlış yapıyoruz" dedim.
"Bir şeyi gözden kaçırıyoruz. Böyle arama yapılmaz.
Onu ormandayken yakalamak
imkânsız.
Onu ormandan çıkarmamız gerek."
Elimizdeki bilgiye göre
Veerappan karısıyla irtibat kurmaya çalışıyormuş,
kızlarını görecekmiş.
İkinci kızını hiç görmemiş.
Muhbirimizin kod adı "Coimbatore'lu Kız"dı.
Muthulakshmi'ye ne diyeceğini önceden öğretmiştik.
"Kothagiri'de arazimiz var,
Veerappan'la orada buluşabiliriz.
Buluşmak için ideal bir yer."
Kızlarımla birlikte gittik, Priya da yanımızdaydı.
Gözleme ve tavuk suyu yapmışlardı.
"Kocan buraya gelebilir,
kimsenin haberi olmaz" dedi.
"Ayarlamaya çalışayım" dedim.
Veerappan planlandığı üzere Kothagiri'ye gitmek için yola çıkmıştı.
Ormanın içinde keskin nişancılar vardı.
Hatta tüm kulübelere patlayıcı yerleştirmiştik.
Her şey hazırdı.
Priya bazı şeyleri çok merak ediyor,
tekrar tekrar soruyordu.
Beni ormana tekrar tekrar götürdü.
Yaptığı her şeyi düşününce
o zaman bende jeton düştü.
"Bu işte bir terslik var" dedim.
"Artık burada durmamalıyım.
Buradan ayrılmalıyım."
Muthulakshmi bir iş döndüğünü hissetti.
Veerappan buluşma noktasının 20 km yakınına gelmişti,
sonra geri döndü.
Çay tarlasının içine girseydi vurulacaktı.
Aileyi dâhil etmek doğru muydu?
Ailenin güvenliğini tehlikeye atmadık.
Onu yakalamak için manipülasyon da yapmadık.
Buluşmak istediler.
Biz sadece kendi amacımız için buluşmayı kolaylaştırdık.
Kanun kaçaklarını yakalamak görevim.
Veerappan'ın ormandan çıkarılabileceğini öğrenmiş olduk.
Bu ÖGG farklıydı,
benim bildiğim gibi değildi.
Çok kararlılardı.
Planlı hareket ediyorlardı.
O zamana kadar kamu kaynaklarından milyonlarca rupilik harcama yapılmıştı.
Bir sürü güvenlik görevlisi canından olmuştu.
Birçoğu da…
SUNAAD ARAŞTIRMACI GAZETECİ
…hâlâ tek bir adamın peşindeydi.
Getir…
Mikrofon yok, teşekkürler.
Özel bir şey var mı?
-Yorumunuz… -Efendim.
-Efendim, kaç gün… Efendim. -Hayır, olmaz…
Efendim, burada kaç gün…
-Hayır, detay yok. -Veerappan.
Kaç gün efendim?
Bu detayları veremeyiz.
Bunlar operasyonel konular.
O yüzden paylaşmayacağız.
ÖGG komutanı olarak Bay Vijay Kumar atandı.
Kendisi üstün vasıflı bir askerdi.
Ülkenin başbakanını koruyan
Özel Koruma Grubu'nda görev yapıyordu.
Çok mütevazı biriydi.
K ARKESH KARNATAKA ÖZEL GÖREV GÜCÜ
Tam bir profesyoneldi.
Bay Vijay Kumar komutayı devralınca
hükûmetin yardımıyla birçok sosyal yardım faaliyeti başlatıldı.
Geçici hastaneler kuruldu.
ÖGG'nin daha önce köylerde uyguladığı şiddetin verdiği hasar
büyük oranda telafi edildi.
Hiçbir köylü gözaltına alınmadı.
Köylere birçok muhbir yerleştirdik
ve kimliklerini gizli tuttuk.
Bay Vijay Kumar benim istihbaratımla hareket ediyordu.
Stratejimiz çetenin içine sızmak
ve Veerappan'ı ormandan çıkarmaktı.
Farklı köylerden, Veerappan'la irtibatı olan
üç dört kişiyle tanıştık.
Kimliğimi açıklamanızı veya yüzümü göstermenizi istemiyorum
çünkü iki eyalet de uzun yıllar boyunca
bunu gizli bilgi olarak sakladı.
Ben nasıl açıklarım?
TÜCCAR YEREL ESNAF
Tamil Nadu-Karnataka sınırında tüccarlık yapardım.
Ormanın Kralı Veerappan'la görüştüğümü ailem dâhil hiç kimse bilmiyordu.
Üç aydır dikkatli bir şekilde hareket ediyordum.
Onlara dört beş kere süt tozu, elma, üzüm,
hurma, şeker, artık ne istedilerse götürdüm.
Karşılığında da paramı aldım.
Hepsi bu kadardı.
Başka bir ilişkimiz yoktu.
Ama bir terslik olduğunu anladım.
Çeteye erzak tedarik eden bazı köylüler vardı.
Ama sonra öğrendiğime göre
Tamil Nadu polisi hepsini yakalamıştı.
Polisin çemberi daralttığını hissettim.
Bir yaşında bir kızım vardı.
Ne zaman ona baksam içime bir ürperme gelirdi.
Karnataka polisi beni yakalarsa öldürürdü.
Ama Tamil Nadu polisi öldürmezdi.
Beş on yıl hapis cezası verirlerdi.
Berbat bir dönemdi.
Ben de daha fazla sorun yaşamamak için doğruyu söylemeye karar verdim.
Emniyet Müdürü Vijay Kumar Bey'i ilk defa o zaman gördüm.
"Büyük bir hata yaptım.
Veerappan'la görüştüm efendim."
Vijay Kumar Bey sakin kalmamı ve işime devam etmemi söyledi.
"Kimse sana zarar vermeyecek.
Burada kimse benim sözümden çıkamaz.
İki eyalette de ÖGG komutanı benim."
ÖZEL GÖREV GÜCÜ ERODE
"Ne isterse yap.
Biz sana engel olmayacağız.
Sadece bilgi edinip
ihtiyaçlarını karşılamak istiyoruz."
Hiçbir şeyden korkmadan ormana gitmemi söyledi.
Ormanın Kralı Veerappan karşımda oturuyordu.
Bıyığını tarıyordu.
Kararlı duruyordu, kollarını bağlamıştı.
"Önemli birine ihtiyacımız var.
Kolathur Mani.
Onunla görüşüp buraya getireceksin. Hedeflerime ulaşmam için şart."
Kardeşim, ben Veerappan.
En kısa zamanda görüşmemiz lazım.
Seninle konuşmam gereken çok şey var.
Sadece üç kişiyiz. Başka adamımız yok.
İblisler burayı sürekli gözetliyor.
Seninle oturup birkaç konuyu konuşmayı dört gözle bekliyorum.
Çok sağ ol kardeşim. Görüşürüz.
Sadece ne olduğunu öğrenmeye gittim. Gitmesem olmazdı.
TAMIL DEVLET ADAMI
Ona karşı zaafım vardı.
Mani ile gittiğimizde Veerappan onunla kucaklaştı.
Açıkça söylemediler ama daha fazla da kendilerini tutamadılar.
"Sürekli peşimizdeler" dediler.
"Sürekli kaçıyoruz, gittiğimiz her yerde polis var."
Gözleri bozulmuştu.
Kullandığı saç boyasından olduğunu düşünüyordu.
Göz ameliyatı olmak istiyordu.
Buraya doktor getirmenin imkânsız olduğunu söyledim.
Ormandan çıkmalısın, dedim.
Tıbbi konulardan pek anlamıyordu.
"Altı üstü gözümden bir parça alacaklar, niye olmuyor?" dedi.
Sonra İlam'a gitmek istediğini söyledi.
"O biraz zor" dedim.
"Buradan çıkman kolay olmaz. Her yerde polis var."
Sakinleşmesi için söylemiştim.
Konuyu uzatmadı.
Birkaç gün sonra beni aradı.
"Kardeşim, lütfen bir şey yap."
Planı bilen başkaları da var mıydı?
Bilmiyorum, haber sızmış olabilir.
Bilgiyi hemen polise ilettim.
Bu iki grubun arasında sıkışıp kalmış bir bukalemun gibi hissediyordum.
Vijay Kumar'a "Veerappan çocuk gibi" dedim.
"Lütfen yanlışlıkla öldürmeyin."
"Evet, öyle bir yeteneği var" dedi.
"Çocuk gibi olan tarafını gösterip
her istediğini yaptırıyor."
Tavırları çocuk gibi diye onu hafife almamamı söylediler.
Sesim titreyerek "Efendim, korkuyorum" dedim.
"Korkacak bir şey yok. Her şey yoluna girecek" dedi.
"Endişelenmene gerek yok. Çemberi daraltıyoruz."
Hiçbir zaafı yok.
Hiç alkol alışkanlığı olmamış.
Uçkur davası da gütmemiş.
Tanrı'dan korkan biri. Astrolojiye de inanıyor.
Ve içgüdülerine göre hareket ediyor.
Çok kan döküldüğüne şahit olmuş.
Ödlek biri değil, hiçbir şeyden korkmuyor.
Ormanda kalsaydı kimse ona bir şey yapamazdı.
Strateji, rakibin zayıflıklarını tahlil etmektir.
%70 kataraktı vardı, geceleri yürüyemiyordu.
En büyük sorunu oydu.
Bir de daha çok silah almak istiyordu.
Onun için irtibat kuracak birini arıyordu.
Sonun başlangıcı böyle oldu.
Genelde aracı iki üç gün sonra gelip benimle bizzat görüşürdü.
Verdiği bilgilerin en önemlilerinden biri de
belli bir tarihte
Veerappan'a silah tedarik edecek olan bir silah kaçakçısı hakkındaydı.
Kaçakçıyı yakaladık.
Bizim için çalışmasını sağladık.
Silahları daha önce planladığı gibi
aracı üzerinden Veerappan'a ulaştırmasını söyledik.
Ama silahları Tamil Kaplanları'ndan, Sri Lanka'dan aldığını söyleyecekti.
Mugilan diye birinden aldığını söyleyecekti.
Mugilan kim?
ÖGG, Veerappan'la görüşmesi için
sıfırdan bir karakter yaratarak
çok hesaplı bir hamle yapıyordu.
Mugilan, Veerappan'ın tüm arzularına karşılık verecek şekilde tasarlanacaktı.
Veerappan'ın kendini kurtarmak için tek şansı olarak tasarlanacaktı.
Mugilan rolünü ben oynadım.
Tanımadığı birine neden güvensin?
Hiç görüşmemişler.
Benim işim bu.
Mugilan, Sri Lanka Tamilleriyle irtibatı olan biri.
Tamil Kaplanları'yla yani.
Kaçakçı, ona beni güçlü biri olarak tanıttı.
Prabhakaran'la görüşme ayarlayabileceğimi söyledi.
"Göz sorununu da halleder" deyip Mugilan'la doğrudan
irtibata geçmesini söyledi.
Sonra kaçakçı tutuklanıp hakkında gerekli işlem yapıldı.
Üç dört ay boyunca onunla irtibatta kaldım.
Silah dâhil her türlü malzemeyi tedarik ettim.
Tüm silahlarda ve mühimmatta
Tamil Kaplanları'nın damgası vardı.
Böyle bir kaynaktan silah aldığı için gurur duyuyordu.
Mevcut silahlarını tamir de ediyorduk.
Tamil Kaplanları'nın gerçek temsilcisi olduğuma kanaat getirmişti.
Sri Lanka'yı ziyaret etme planından bahsetti.
Göz ameliyatı olmak istiyordu.
Onu Tamil Kaplanları'nın lideriyle görüştürmeyi de vadettim.
Uzun zamandır istediği bir şeydi.
Prabhakaran da örgütünü 12 kişiyle kurmuştu.
Sonra bu 12 kişilik örgüt büyüyüp Tamil Kaplanları oldu.
Şimdi Sri Lanka'nın bir kısmını onlar yönetiyor.
Sıkı çalışmamız gerekiyor.
Emeklerimizin karşılığını alacağız.
Kandırdınız mı yani?
Veerappan'ı kandırdınız mı?
Tek çıkış yolu buydu.
Yirmi yıldır o bizi kandırıyordu.
Buradan ayrılmaya karar vermiştik.
Durum o yöne doğru gidiyordu.
Sri Lanka'ya gidersek kimse bize bir şey yapamaz, diyordu.
Aile olarak bir arada yaşayabilirdik. Prabhakaran bizimle ilgilenirdi.
Prabhakaran'a mesaj ulaşmış mı peki?
Mesajı alıp cevap vermiş mi?
Kocamın bana söylediğine göre evet.
Prabhakaran kocam hakkında şöyle demiş,
"Onun güvenli bir yerde olması lazım. Kaç yıldır acı çekiyor.
Kendi mücadelemizde onu kullanmayalım.
Buraya gelirse onu dinlendirelim.
Ailesiyle birlikte farklı bir şehirde kalsın."
Kocama gelen haber böyleymiş.
Önceki altı yedi görüşmemizde onu hiç bu kadar
mutlu görmemiştim.
Meşhur bıyığı duruyordu. Üzerinde haki üniforması vardı.
Bana sarıldı, sağ yanağımdan öptü.
Derin bir oh çekip
"Senin de yardımınla tüm sorunlarımız çözülecek" dedi.
"Bunca yıl hiçbir planım başarısız olmadı.
Ama şu andan itibaren çok dikkatli olman gerek.
Bunları sakın kimseye anlatayım deme.
Anlaşıldı mı?"
"Tamam kardeşim" dedim.
Ben farkında bile olmadan gözlerim dolmuştu.
Başına bir iş gelmesin diye içimden dua ediyordum.
"Kardeşim" dedi. "Son birkaç gündür
Tanrıça Kali rüyalarıma girip beni uyarıyor.
Bazen içime bir korku düşüyor.
Hiç anlamıyorum."
"Kardeşim, lütfen dikkatli ol" dedim.
"Bir terslik çıkarsa da olsun. Elden bir şey gelmez."
Şöyle bir şey dedi…
"Günün birinde zaten öleceğim.
Ama polisin elinde ölmek istemiyorum."
13 Ekim gecesi en son yaşananlar bunlardı.
Böyle bir durumda ona gerçeği söylemeyi hiç düşündünüz mü?
Evet. İki defa aklımdan geçti.
Sır iki kişi arasında olur.
Üçüncü kişi dâhil olursa ona haber denir.
Vijay Kumar'la ben gizliliği sağladık.
Bilginin sızmamasını sağladık.
Yaklaşık bir hafta önce
ortalık sütliman gibiydi, harekete geçme zamanı gelmişti.
"Önümüzdeki hafta seni alalım mı, müsait olur musun?"
Biraz düşünüp "18 Ekim uygun" dedi.
Tamil Nadu'da, Dharmapuri civarındaki ormanların derinliklerinde
çok önemli olaylar yaşanmak üzereydi.
Ambulans süsü verilen bir polis minibüsü
yolun ücra bir yerinde sessizce bekliyordu.
Veerappan ve üç adamı olaysız bir şekilde minibüse bindi.
Kabinde bir tanrıça resmi vardı.
Alnının ortasına
Tayvan malı çok pahalı bir kamera yerleştirmiştik.
Hassas bir kamera olduğundan,
çete üyelerinin kabin içindeki yerlerini izleyebiliyordum.
Kendine güveniyordu, yüzünde herhangi bir korku,
şüphe veya kaygı ifadesi yoktu.
Vijay Kumar ve ben ana yoldan gideceklerinden %90 emindik.
Araç bize doğru geliyordu.
Ambulansın tepe lambası yanıyorsa
silahlılar demekti.
Gergin bir an yaşadık çünkü ne olacağını kestiremiyorduk.
Üç komando timimiz, keskin nişancılarımız vardı.
Ateş açmaya hazırlardı.
Yerlerimizi aldık.
Veerappan'ın hareketlerini izliyordum.
Çok rahat bir hâli vardı çünkü Sri Lanka'ya gidiyordu.
Liderle görüşecek ve göz ameliyatı olacaktı.
Şeker kamışı yüklenmiş bir kamyon yaklaşıyordu.
Adamımız aracı durdurdu.
Veerappan aracın niye durduğunu anlamak için dışarı baktı.
Karşıdan gelen bir kamyon olduğunu görünce
telaş yapmadı.
Şaşırmadı.
"Tamam, karşıdan kamyon geliyor, yol açılınca devam edeceğiz."
Fırsattan istifade arka kabinin ışığını açtık.
Çok parlak bir ışıktı.
Kabinin içi gündüz gibi aydınlandı.
Tuzağa düştüklerini anladılar.
Yüzünde "Bana ihanet ettin" der gibi bir ifade vardı.
Ama benim içim rahatlamıştı.
Nihayet operasyon sona ermişti.
Bir rüya gördüm.
Kocam ve adamları
Neruppur ormanından yürüyerek çıkıyorlardı.
Bir sürü polis vardı
ve onları görmüşlerdi.
"Polis burada ama kim olduklarını daha anlamadılar" diye düşünüyordum.
Sonra polisler ateş etmeye başladı.
Çığlık atarak uyandım.
Sonra gerçekten ağlamaya başladım.
Normalde hiç böyle rüyalar görmem.
Ama bu sefer rüyamda vurulduklarını gördüm.
İlk mermi Veerappan'ın başına isabet etti.
Mermi gelir gelmez yere yığıldı.
Arka kapılar hemen açıldı
ve dördünün de kanlar içinde yerde yattığı görüldü.
Ölümleri çok kanlı bir şekilde oldu.
Bu şekilde öleceği belki de Veerappan'ın aklından bile geçmemiştir.
Direnemeden öldü.
AMBULANS
Televizyonda dördünün cesetlerini gördüm.
Hastanede yan yana dizilmişlerdi, üzerlerine de siyah örtüler örtülmüştü.
ZAYİAT - BAY VEERAPPAN ALINMA ZAMANI 12.25 - ÖLÜ
Oturup bir müddet haberleri izledim.
Yakından bakınca kocamın yüzünü tanıdım.
"Bıyığı kesilmiş."
Ne yapacağımı, oraya nasıl gideceğimi bilmiyordum.
Bir başımaydım.
Hastanenin önü ana baba günü olmuştu.
Göreceğim.
-Neyi göreceksin? -Veerappan'ı göreceğim.
-Veerappan'a ne olduğunu mu? -Evet.
-Başına ne geldiğini mi? -Veerappan'ı göreceğiz.
-Vurup öldürmüşler. -Başına ne geldiğini bilmiyoruz.
Daha görmedik.
Merak ettik, görmek istiyoruz.
Saat 23.00'te geldik, hâlâ görebilmek için bekliyoruz.
ÖGG polisleri de vardı.
Ellerinde silahlarla hoplayıp zıplıyor, Vijay Kumar'ı omuzlarına alıyorlardı.
Polislerin öyle yaptığını görünce çileden çıktım.
Ne dediğimi bilmiyorum ama o sinirle bir şeyler söyledim.
Muthulakshmi tek başına araçta oturuyordu.
"Abi, onu eve götürmeme izin vermiyorlar" dedi.
"Cenazeyi hemen yakacaklarmış."
Lastik ve odun hazırlıyorlardı.
"Burada ne işiniz var? Göreviniz onu vurunca bitti" dedim.
"Cenaze ne zaman kalkacak ya da yakılacak mı…
Bunlara aile karar verir.
Siz karışamazsınız."
Kardeşinin ve kızlarının gelmesini bekliyoruz.
Cenazenin nasıl kalkacağına geldiklerinde onlar karar verecek.
Veerappan'ın cesedine bakarken ne hissettiniz?
Pek bir şey hissetmedim.
Kızdığımdan veya kinimden dolayı böyle demiyorum.
Onun ölmesiyle halk rahat bir nefes almıştır,
diye düşündüm.
Halk çok acı çekti.
Orman sınırına yakın yerlerde yaşayanlar çok büyük acılar çekti.
Halk açısından bakarsak büyük bir savaş sona ermiş oldu.
Herkese çok çektiren,
insan suretindeki bu vahşi hayvanın
sonunun gelmesine çok sevindim.
Ama dışarıdan bakanlar için bile
Veerappan'ın öldürülme şekli
şüpheli görünüyor.
Koza Operasyonu akıllarda birçok soru işareti bıraktı.
Ambulansa medyanın yaklaşmasına neden izin verilmedi?
Ambulansta birçok kurşun deliği varken
Veerappan'ın neden sadece başında ve boynunda
temiz kurşun yaraları var?
Yakın mesafeden vurulmuş gibi duruyor.
Veerappan'ın cesedinin neden sadece boyundan yukarısı gösterildi?
Hükûmet çatışmada ölmüş gibi göstermek için bir şeyler ayarlamış,
sonra da övünüyorlar.
Kocaman bir yalan.
Kocamın bıyığını kesmişler.
Kocam bıyığını kesmektense ölmeyi yeğlerdi.
Böyle bir şeyi asla kabul etmezdi.
Bunların hepsi tiyatro.
Olay yerinde olan
ve Veerappan'ı yakalamak için 12 yılını vermiş biri
olayların böyle geliştiğini, bizzat şahit olduğunu söylüyor.
Siz inanıyor musunuz?
Kesinlikle inanmıyorum.
JAYALALITHA TAMIL NADU BAŞBAKANI
1999'dan 2004'e kadar ÖGG'de görev yaptım.
Bazen gazeteciler soruyor,
"Efendim, Veerappan'ı zehirlediğiniz iddia ediliyor.
Sonra dışarı çıkarmışsınız."
Böyle bir sürü hikâye.
"Şu üç soruya cevap verin" diyorum.
"Bir, Veerappan öldü mü ölmedi mi?"
Hepsi "Evet, öldü" diyorlar.
"İnanıyor musunuz?" "Evet."
"Veerappan, ÖGG sayesinde öldü.
Buna itirazı olan var mı?"
"Hayır efendim. Ona da şüphe yok. ÖGG sayesinde öldü."
"Öyleyse boşlukları gönlünüzce doldurun. Bence mahzuru yok.
İddiaları ne reddederim ne de kabul ederim.
Hayal gücünüze göre yazın."
YARINLAR İÇİN BUGÜNÜ FEDA ETTİK KARNATAKA POLİSİ
Uzun lafın kısası, ÖGG'ye bir görev verilmişti
ve görev başarıyla tamamlandı.
Nokta.
TAMIL NADU POLİSİ
Ömrümün yedi yılı ormanda geçti.
Karuppasamy, Navas,
pek çok başka memur, ormanda en az 15 yıl geçirdiler.
Ateş!
Psikolojik olarak çok acı çektik.
Uzun süreli ÖGG kesinlikle her aileye zarar verirdi.
Ailem ve aile hayatım,
hepimiz çok acı çektik.
Hayatımız pahasına görev yaptık.
Polislerin birçoğu öleceklerini biliyorlardı.
Yine de polise yönelik iddialar söz konusuydu.
Sonunda Bay Shankar Bidari'nin ifadesi alındı.
Bidari şöyle dedi,
"Efendim, operasyonda doğru yapılan her ne varsa
övgüyü hak eden, ekibimdir.
Herhangi bir hata varsa
bunlar yanlış olmuş derseniz tüm sorumluluğu ben alıyorum."
İşte lider dediğin böyle konuşur.
BIDARI'NİN ONURU İADE EDİLDİ
Sonuçta komisyon kimseye karşı hukuki işlem başlatmadı.
2004'te öldürüldü.
Aradan geçen onca yılda
o bölgenin hiçbir yerinde buna benzer suçlar işlenmedi.
Demek ki polis sorunu çözmüş.
Evet.
Veerappan ölmüş olabilir.
Peki Veerappan'ın
ortaya çıkmasına neden olan sosyal meseleler hiç konuşuldu mu?
Devlet güçlerinin neden olduğu
yığınla insan hakları ihlali ormanın derinliklerinde gömülü kaldı.
Veerappan'ı yakalama uğruna birçok insanın hayatı mahvedildi.
Gerçeğin üzeri örtüldüğü gibi
yaşanan birçok ölümün, taciz ve işkence olaylarının da üzeri örtüldü.
Bir açıdan bakınca orman güzel görünüyor olabilir
ama ben bazen kükreme sesleri duyuyorum.
İnfaz edilmek üzere olan birileri çığlık atıyor.
Seslerini duyuyorum.
İnsanlar Veerappan'ı bir kahraman ve lider olarak görüyordu.
Acı ve üzücü olan gerçek bu.
Devletin suçlu diye peşine düştüğü birini
vatandaş kahraman olarak görüyorsa
devletin bu sorunla başa çıkma şekli yanlış demektir.
Dünya beni Muthulakshmi olarak,
Veerappan'ın eşi olarak tanıdı.
Yaşadığım onca zorluktan sonra
nihayet memleketime döndüm.
Tek güvencem sizsiniz.
Lütfen beni kızınız olarak kabul edin ve yanımda durun.
Bize göre kocam
polise meydan okudu, onlara karşı bayrak açtı
ve korkusuz bir hayat yaşadı.
Cesaretine saygı duyuyoruz.
Sizce cesaret nedir?
Cesaret hiçbir şeyden korkmamaktır.
Sorunlar ne kadar büyük olursa olsun
onlarla yüzleşip yaşamaya devam etmek gerekir.
Sıkı çalışmak ve sürekli ilerlemek gerekir.
Karşınıza düşman da çıksa savaşıp kazanmak gerekir.
Bence öldürmek cesaret göstergesi değildir.
Tamam.
"Benim karım savaşçıdır."
Tekrar geldiğinde yüz yüze de anlatırım.
Yaşanan şey haksızlıktı ama kimsenin elinden bir şey gelmiyor.
Devleti yönetenlerin kanunları var.
Benim de var.
Sadece gök tanrıları ve orman ilahları
benim tüm gerçekliğimi biliyor.
Veerappan 2004 yılında öldüğünde 52 yaşındaydı.
Veerappan ve çetesi, 44'ü polis olmak üzere
120'den fazla kişiyi öldürmekten aranıyordu.
Veerappan ve çetesi 1000'den fazla filin öldürülmesinden
ve sandal ağacı kaçakçılığından sorumluydu.
2004 raporlarına göre, talan edilen orman kaynaklarının
tahmini değeri 1 milyar rupiydi (22 milyon dolar).
Özel Görev Gücü kurulduktan sonra
Tamil Nadu ve Karnataka eyaletleri yaklaşık 5.000 subay görevlendirdi
ve tahmini olarak 2,2 milyar rupi harcadı (50 milyon dolar).
Alt yazı çevirmeni: Salih Bayram