1
00:00:22,000 --> 00:00:25,240
เดี๋ยวฉันเอารูปให้คุณดู

2
00:00:28,400 --> 00:00:29,680
รูปชีนาตอนเด็กๆ

3
00:00:36,520 --> 00:00:39,760
เธอน่ารักใช่ไหมล่ะ น่ารักมากๆ

4
00:00:42,720 --> 00:00:45,800
ฉันมีความสุขที่สุดในชีวิต

5
00:00:46,480 --> 00:00:49,360
ตอนที่ลูกทั้งสามคนมาอยู่ด้วย

6
00:00:51,920 --> 00:00:54,200
ฉันรักลูกทุกคนนะ

7
00:00:54,320 --> 00:00:55,360
นี่ค่ะ รูปนี้แหละ…

8
00:00:55,720 --> 00:00:56,760
นี่รูปมิคาอิลกับฉัน

9
00:00:56,840 --> 00:00:58,920
ฉันจำไม่ได้
ว่าไปเที่ยววันหยุดกันที่ไหน

10
00:01:03,400 --> 00:01:05,720
ความจริงคือ
นั่นไม่ใช่รูปเที่ยววันหยุดครอบครัว

11
00:01:06,760 --> 00:01:09,720
รูปนี้ถ่ายปี 2005

12
00:01:13,720 --> 00:01:14,720
ตั้งแต่ที่เกิดมา

13
00:01:15,240 --> 00:01:17,320
ผมเพิ่งเจออินดรานีเป็นครั้งแรก

14
00:01:24,280 --> 00:01:27,720
อินดรานีเรียกเราไปเจอเธอ
ที่โรงแรมห้าดาวในโกลกาตา

15
00:01:28,600 --> 00:01:30,520
เธอบอกกับเราว่า

16
00:01:30,600 --> 00:01:33,400
"แม่จะช่วยออกทุนการศึกษาต่อให้เอง"

17
00:01:33,800 --> 00:01:37,080
และจะดูแลพ่อแม่เธอ
ซึ่งเป็นตากับยายของผมด้วย

18
00:01:37,520 --> 00:01:39,360
ภายใต้เงื่อนไขข้อเดียว

19
00:01:40,520 --> 00:01:42,000
นั่นคือเราห้ามเรียกเธอว่าแม่

20
00:01:42,400 --> 00:01:45,520
เราต้องเรียกเธอว่าพี่สาว
เมื่ออยู่ต่อหน้าคนอื่นๆ

21
00:01:48,280 --> 00:01:50,720
"ลูกอยากให้ช่วยเรื่องเงิน
แม่จะช่วยเอง"

22
00:01:50,800 --> 00:01:52,840
"แต่ลูกต้องเก็บเป็นความลับ"

23
00:01:54,480 --> 00:01:56,960
เหตุผลหลักที่เธอบอกเราคือ

24
00:01:57,440 --> 00:01:59,200
ชายที่เธอแต่งงานด้วยตอนนี้

25
00:01:59,480 --> 00:02:03,240
ปีเตอร์ มูเกอร์เจีย
เป็นคนที่มีชื่อเสียงโด่งดัง

26
00:02:03,840 --> 00:02:05,640
เขาเป็นคนรวยและมีอิทธิพลมากๆ

27
00:02:06,080 --> 00:02:08,800
และเธอไม่อยากให้เรื่องราวในอดีต

28
00:02:09,160 --> 00:02:10,520
มาสร้างปัญหาให้

29
00:02:16,600 --> 00:02:18,760
แล้วเธอก็บอกว่า "แม่มีลูกสาวอีกคน"

30
00:02:19,880 --> 00:02:22,600
"ห้ามให้น้องรู้เรื่องนี้เช่นกัน"

31
00:02:24,000 --> 00:02:25,960
เธอไม่อยากให้โลกรู้ว่า

32
00:02:26,040 --> 00:02:27,240
เธอมีลูกอีกสองคน

33
00:02:34,680 --> 00:02:38,680
ตอนเที่ยวบินขากลับ
ชีนากับผมหัวใจสลาย

34
00:02:51,920 --> 00:02:54,360
นั่นเป็นตอนที่ตากับยาย

35
00:02:55,520 --> 00:02:58,000
อธิบายให้เราฟังว่า

36
00:02:58,800 --> 00:03:00,280
"นี่เป็นโอกาสของหลาน

37
00:03:01,680 --> 00:03:03,000
ที่จะเริ่มคิดถึงเรื่องตัวเอง"

38
00:03:06,080 --> 00:03:11,480
เราตัดสินใจว่า เพื่อสิ่งที่ดีกว่า
เราจะยอมรับข้อตกลง

39
00:03:14,280 --> 00:03:16,280
การขึ้นเครื่องบินลำนั้น
อาจเป็นความคิดที่ผิด

40
00:03:18,960 --> 00:03:21,200
ไม่งั้นชีนาอาจจะยังอยู่กับผม

41
00:03:23,520 --> 00:03:27,120
(อินดรานี มูเกอร์เจีย:
ความจริงที่ฝังกลบ)

42
00:03:34,880 --> 00:03:36,240
(บอมเบย์)

43
00:03:36,320 --> 00:03:38,160
(มุมไบ)

44
00:03:38,800 --> 00:03:40,680
(พฤษภาคม ปี 2012)

45
00:03:42,000 --> 00:03:43,280
{\an8}ฟังผมก่อน
เรื่องเปลี่ยนตลอดเวลา

46
00:03:43,360 --> 00:03:44,240
{\an8}(เสียงราหุล มูเกอร์เจีย)

47
00:03:44,320 --> 00:03:46,000
{\an8}และมีบางอย่างที่น่าสงสัย

48
00:03:46,080 --> 00:03:48,920
แต่ผมอยากถามอะไรพ่อหน่อย

49
00:03:49,000 --> 00:03:50,320
ผมอยากให้พ่อพูดมาตามตรง

50
00:03:50,400 --> 00:03:51,440
{\an8}(เสียงปีเตอร์ มูเกอร์เจีย)

51
00:03:51,520 --> 00:03:52,480
{\an8}ถามมาสิ

52
00:03:52,560 --> 00:03:55,560
{\an8}เพราะถ้าผมมารู้ทีหลัง
ว่าท้ายที่สุดแล้วพวกพ่อ

53
00:03:55,640 --> 00:03:57,200
รู้เห็นกับเรื่องที่มันเกิดขึ้น

54
00:03:57,280 --> 00:03:59,000
นั่นจะทำให้ผมเสียใจมาก
พูดจริงนะ…

55
00:03:59,440 --> 00:04:02,600
ลูกรัก พ่อให้สัญญา
สาบานให้ตายเลยก็ได้

56
00:04:02,680 --> 00:04:07,360
ฟังนะ สาบานให้พ่อตายเลย
พ่อไม่ได้โกหกอะไรเลย

57
00:04:07,440 --> 00:04:09,600
พ่อไม่ได้แต่งเรื่องสักนิด
สิ่งที่พ่อเล่า

58
00:04:09,680 --> 00:04:11,040
เป็นความจริงล้วนๆ

59
00:04:12,360 --> 00:04:13,400
(ปี 2012)

60
00:04:14,080 --> 00:04:15,160
(ปี 2016)

61
00:04:15,480 --> 00:04:16,640
ผ่านมาเกือบหนึ่งปีแล้ว

62
00:04:16,720 --> 00:04:19,400
นับตั้งแต่คดีฆาตกรรมชีนา โบรา
ที่อื้อฉาวกลายเป็นข่าว

63
00:04:19,480 --> 00:04:22,000
มีเรื่องหักมุมอีกหลายเรื่อง
ที่กลายเป็นข่าว

64
00:04:22,080 --> 00:04:25,680
แต่ไม่มีเรื่องไหนที่อื้อฉาว
และน่าตกใจเท่าเรื่องนี้

65
00:04:26,160 --> 00:04:28,520
ซีบีไอจับเจ้าพ่อสื่อ
ปีเตอร์ มูเกอร์เจีย

66
00:04:28,600 --> 00:04:30,360
ข้อหาสมรู้ร่วมคิดในการฆาตกรรม

67
00:04:30,720 --> 00:04:32,840
ในขณะที่ตำรวจพูดถึง
การสมคบคิดครั้งนี้

68
00:04:33,040 --> 00:04:35,680
สิ่งที่สาธารณชนยังไม่รู้จนถึงตอนนี้

69
00:04:35,760 --> 00:04:38,280
ทำไมซีบีไอ
ถึงตั้งข้อหากับปีเตอร์ มูเกอร์เจีย…

70
00:04:38,360 --> 00:04:39,997
(เทปหลุดของชีนา
จะเอาผิดปีเตอร์ มูเกอร์เจียได้ไหม)

71
00:04:40,080 --> 00:04:41,720
ทำไมตำรวจถึงจับกุมเขา

72
00:04:41,840 --> 00:04:44,080
เทปเสียงลับเฉพาะจำนวน 20 ม้วน

73
00:04:44,160 --> 00:04:46,240
บทสนทนาที่คุณได้ยินอย่างชัดเจนว่า

74
00:04:46,320 --> 00:04:48,520
ปีเตอร์และอินดรานี
ชี้นำราหุลผิดๆ ได้อย่างไร

75
00:04:48,600 --> 00:04:50,840
ที่บ่งชี้ว่ามีการสมคบคิดกันปิดบัง

76
00:04:52,840 --> 00:04:55,920
บทสนทนาดังกล่าวนี้
ราหุลเป็นผู้บันทึกเสียงไว้

77
00:04:56,000 --> 00:04:59,880
ช่วงปี 2012 ในเวลานั้น
ชีนา โบราหายสาบสูญไปแล้ว

78
00:05:06,160 --> 00:05:07,640
ราหุลเป็นผู้ที่มอบ

79
00:05:07,720 --> 00:05:11,360
หลักฐานที่ใช้มัดตัวพ่อของเขา
ปีเตอร์ มูเกอร์เจียให้แก่ซีบีไอ

80
00:05:11,560 --> 00:05:14,680
ซึ่งเชื่อได้ว่านำไปสู่
การจับกุมอดีตเจ้าพ่อสื่อคนนี้

81
00:05:16,160 --> 00:05:18,000
คุณบอกซีบีไอว่าพ่อคุณรู้เรื่องเหรอ

82
00:05:19,160 --> 00:05:20,760
คิดว่าพ่อคุณบริสุทธิ์หรือเปล่า

83
00:05:21,240 --> 00:05:22,440
{\an8}ผมบอกเหตุผลไม่ได้…

84
00:05:22,520 --> 00:05:23,760
{\an8}(ราหุล มูเกอร์เจีย
ลูกชายปีเตอร์)

85
00:05:23,840 --> 00:05:26,000
{\an8}เพราะผมไม่อยากไปยุ่งกับคดี
ซึ่งตำรวจกำลังสืบสวนกันอยู่

86
00:05:26,080 --> 00:05:27,960
แต่ไม่จำเป็นต้องพูดอีกแล้ว
พ่อผมบริสุทธิ์

87
00:05:28,080 --> 00:05:30,080
ผมค่อนข้างมั่นใจ ผมแน่ใจครับ

88
00:05:31,560 --> 00:05:33,720
ปีเตอร์เขียนจดหมายหาฉัน

89
00:05:34,440 --> 00:05:36,240
ก่อนถึงวันเกิดฉันแค่วันเดียว

90
00:05:36,320 --> 00:05:40,600
เขาเขียนมาว่า "ผมภาวนาเผื่อคุณ

91
00:05:41,120 --> 00:05:43,800
ขอให้คุณพิสูจน์ความบริสุทธิ์ได้"

92
00:05:44,200 --> 00:05:47,640
และทำนองว่า "ผมเป็นโรมิโอของคุณ"
และ "เหมือนโรมิโอกับจูเลียต"

93
00:05:47,720 --> 00:05:50,680
เราจะได้เจอกัน
และเรื่องทั้งหมดนี้จะจบลง"

94
00:05:52,440 --> 00:05:58,920
และวันต่อมา 5 มกราคม ปี 2016
เขายื่นขอประกันตัว

95
00:05:59,600 --> 00:06:04,000
บอกว่าอินดรานีเป็นคนทำหมดทุกอย่าง
และผมไม่รู้ไม่เห็นด้วย

96
00:06:05,120 --> 00:06:06,360
{\an8}(ปีเตอร์กล่าวโทษอินดรานี)

97
00:06:06,440 --> 00:06:09,520
{\an8}ตอนนี้ปีเตอร์พูดว่า
ภรรยาเขา อินดรานี เป็นคนคิดแผนการ

98
00:06:09,680 --> 00:06:11,160
{\an8}และก่อเหตุฆาตกรรม

99
00:06:12,120 --> 00:06:14,200
เขานิยามว่าภรรยาเป็น
"ผู้หญิงที่มักใหญ่ใฝ่สูง"

100
00:06:14,280 --> 00:06:18,360
คนที่ยินดีบูชายัญลูกๆ ของเธอ
เพื่อให้บรรลุเป้าหมายที่วางไว้

101
00:06:20,040 --> 00:06:23,800
ฉันคิดว่าไม่มีแม้แต่ครั้งเดียว

102
00:06:24,480 --> 00:06:28,840
ที่ปีเตอร์มาถามฉันว่า
"ชีนาอยู่ที่ไหน"

103
00:06:30,520 --> 00:06:31,440
ไม่เคยเลย

104
00:06:33,200 --> 00:06:34,080
(ปี 2006)

105
00:06:37,960 --> 00:06:40,600
ในปี 2006 ชีนามาที่บอมเบย์

106
00:06:42,000 --> 00:06:46,280
เธอมาเรียนต่อ
ที่มหาวิทยาลัยเซนต์ซาเวียร์

107
00:06:47,520 --> 00:06:49,760
ฉันออกทุนการศึกษาทั้งหมดให้เธอ

108
00:06:50,560 --> 00:06:54,080
ฉันรู้สึกว่าเธอเหมือนฉันมาก

109
00:06:54,240 --> 00:06:55,680
เธอหน้าตาคล้ายฉัน

110
00:06:57,480 --> 00:07:02,080
แม้แต่มุมมองจากเรื่องบุคลิกภาพ
เธอเข้มแข็ง เธอเข้มแข็งมากๆ

111
00:07:04,200 --> 00:07:07,600
เธอเป็นคนทะเยอทะยานสูงเหมือนฉันด้วย
ทะเยอทะยานสุดขีด

112
00:07:07,840 --> 00:07:10,000
นั่นคืออีกเหตุผลหนึ่ง
ที่ฉันให้เธอไปบอมเบย์

113
00:07:10,080 --> 00:07:13,000
ฉันคิดว่าที่นั่นจะมอบ
เวทีที่ดีกว่าให้เธอได้

114
00:07:13,080 --> 00:07:17,200
ถ้าเธออยู่ในเมืองที่ใหญ่กว่า
และได้เจอผู้คนมากกว่า

115
00:07:17,280 --> 00:07:19,520
และเธอมีศักยภาพ
เพราะเธอเป็นคนฉลาด

116
00:07:20,840 --> 00:07:26,840
ทุกอย่างเรียบร้อยดี เราอยู่กันอย่าง
ครอบครัวที่มีความสุขจริงๆ

117
00:07:33,480 --> 00:07:35,520
เธอนอนในห้องนอนแขก
ที่บ้านในมาร์โลว์

118
00:07:36,040 --> 00:07:38,520
นั่นคือตอนที่เราเพาะบ่ม
สายสัมพันธ์ที่งดงาม

119
00:07:38,640 --> 00:07:40,040
(วิดฮี มูเกอร์เจีย
ลูกสาวของอินดรานี)

120
00:07:41,640 --> 00:07:44,760
ฉันกับเธอสนิทกันมากเลย
เราทำทุกอย่างด้วยกัน

121
00:07:47,160 --> 00:07:50,480
น่าตลกที่เราเหมือนพี่น้องกันมากกว่า
มันน่ารักมากเลย

122
00:07:57,840 --> 00:08:00,680
รูปตอนที่ชีนาและมิคาอิลอยู่เยอรมนี

123
00:08:01,760 --> 00:08:02,680
เห็นไหมคะ

124
00:08:05,760 --> 00:08:06,720
ความทรงจำที่ดี

125
00:08:07,720 --> 00:08:09,440
และก็มี…

126
00:08:10,160 --> 00:08:13,160
มิคาอิลและชีนา
น่าจะเป็นที่ดิสนีย์เวิลด์

127
00:08:13,520 --> 00:08:15,040
คุณไปเที่ยวกับพวกเขาด้วยไหม

128
00:08:16,000 --> 00:08:17,160
ทริปพวกนี้เหรอ เปล่า

129
00:08:17,240 --> 00:08:21,600
ตอนที่พวกเขาไปเที่ยวกัน
ฉันมีงานรัดตัว

130
00:08:22,080 --> 00:08:26,600
ฉันกำลังสร้างช่องทางสื่อ
และเครือข่ายของช่องทางสื่อ

131
00:08:29,680 --> 00:08:32,640
เธอเปลี่ยนไปมาก
หลังจากที่แต่งงานกับปีเตอร์

132
00:08:34,120 --> 00:08:35,720
{\an8}การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่
เธอมีงาน มีเงิน มีอำนาจ

133
00:08:35,800 --> 00:08:37,480
{\an8}(อภิจิตร เซน
อดีตเพื่อนของอินดรานี มูเกอร์เจีย)

134
00:08:40,720 --> 00:08:45,280
ปีเตอร์กับฉัน เราเหมือนกันมาก
เราเป็นคนประเภทเดียวกัน

135
00:08:45,360 --> 00:08:46,240
ทะเยอทะยาน

136
00:08:47,240 --> 00:08:49,040
มีแรงผลักดัน มีความมุ่งมั่นแรงกล้า

137
00:08:50,720 --> 00:08:53,080
ปีเตอร์คือ
รูเพิร์ต เมอร์ด็อกของอินเดีย

138
00:08:53,160 --> 00:08:56,280
เขาเป็นหัวหน้าของช่องสื่อ
ที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก

139
00:08:56,880 --> 00:08:59,320
เขาเป็นหน้าตาของสตาร์ทีวี

140
00:09:00,000 --> 00:09:02,160
ประมาณปี 2005 หรือปี 2006

141
00:09:02,240 --> 00:09:05,400
ตอนที่ปีเตอร์รู้สึกถอดใจ
กับช่องสตาร์แล้ว

142
00:09:06,160 --> 00:09:08,560
ปีเตอร์กับอินดรานี
ตัดสินใจก่อตั้งไอเอ็นเอ็กซ์มีเดีย

143
00:09:08,680 --> 00:09:09,920
(กาวีรี บามไซ
นักข่าวและคอลัมนิสต์)

144
00:09:11,960 --> 00:09:17,560
ฉันทุ่มเททั้งกายและใจ
ในการก่อตั้งไอเอ็นเอ็กซ์มีเดีย

145
00:09:18,240 --> 00:09:20,000
{\an8}ตอนผมไปร่วมงาน
โครงการนี้เป็นที่ฮือฮามาก

146
00:09:20,080 --> 00:09:21,720
{\an8}(ราเจช ซุนดาราม
อดีตหน. ข่าวในประเทศ นิวส์เอ็กซ์)

147
00:09:22,400 --> 00:09:25,840
ช่องนี้คือบางอย่างที่ยิ่งใหญ่
ลิขิตมาให้เป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่

148
00:09:26,840 --> 00:09:29,200
(ไอเอ็นเอ็กซ์เจรจา
เพิ่มทุนเป็น 150 ล้านดอลลาร์)

149
00:09:29,400 --> 00:09:32,120
ผู้คนร่ำลือกันว่าช่องนี้อาจเป็น
ซีเอ็นเอ็นหรือบีบีซีเจ้าใหม่

150
00:09:32,200 --> 00:09:33,440
ที่มาจากอินเดีย

151
00:09:33,960 --> 00:09:37,000
(อินดรานี มูเกอร์เจีย:
เราเป็นผู้เล่นขาโจ๋)

152
00:09:37,840 --> 00:09:42,400
ในขณะที่ทุกคนอยากได้
ความเชี่ยวชาญของปีเตอร์และทีมหลัก

153
00:09:44,080 --> 00:09:47,200
ฉันคิดว่าพวกเขา
อยากได้คนหน้าใหม่เช่นกัน

154
00:09:48,160 --> 00:09:49,560
("เธอเป็นคนคุมทาส
และผมเป็นทาส")

155
00:09:49,680 --> 00:09:51,640
{\an8}ฉันคือหน้าตาของไอเอ็นเอ็กซ์

156
00:09:52,240 --> 00:09:54,200
(งานวันเอดส์โลก
มุมไบ ธันวาคม ปี 2007)

157
00:09:54,320 --> 00:09:56,800
คุณอินดรานี มูเกอร์เจีย
ซีอีโอของไอเอ็นเอ็กซ์มีเดีย

158
00:10:00,640 --> 00:10:01,480
คุณอินดรานี

159
00:10:02,800 --> 00:10:03,880
ช่วยพูดอะไรหน่อยครับ

160
00:10:05,560 --> 00:10:07,000
สวัสดีค่ะทุกท่าน

161
00:10:07,080 --> 00:10:10,720
ในนามของไอเอ็นเอ็กซ์
ฉันยินดีต้อนรับทุกท่านในวันนี้

162
00:10:14,160 --> 00:10:17,800
ทั้งปีเตอร์กับผม
เราต่างก็แข่งขันกันอย่างดุเดือด

163
00:10:18,040 --> 00:10:19,440
(กุนาล ดาสกุปตา
อดีตซีอีโอ โซนีอินเดีย)

164
00:10:19,520 --> 00:10:21,840
เขาตีกอล์ฟ ผมก็ตีเหมือนกัน
เรากลายเป็นเพื่อนกัน

165
00:10:23,480 --> 00:10:26,280
ผมประหลาดใจที่ปีเตอร์แต่งตั้งภรรยา

166
00:10:26,680 --> 00:10:28,600
ให้เป็นซีอีโอของบริษัท

167
00:10:28,720 --> 00:10:32,760
ผมไม่เคยคิดว่า
เธอจะคุมธุรกิจประเภทนี้ได้

168
00:10:34,120 --> 00:10:36,440
นี่เป็นสัญญาณเตือนครั้งใหญ่

169
00:10:39,240 --> 00:10:42,960
คุณมีผู้หญิง
ที่ไม่ได้มีเทือกเถาเหล่ากอ

170
00:10:43,040 --> 00:10:45,640
คนที่ไม่ได้มาจากนามสกุลดัง

171
00:10:46,240 --> 00:10:48,560
และฉันคิดว่า
มันเป็นหนึ่งในเหตุผลว่าทำไม

172
00:10:48,640 --> 00:10:52,000
แม้ว่าเธอจะเป็นส่วนหนึ่ง
ของสามีที่มีอิทธิพลมากก็ตาม

173
00:10:52,360 --> 00:10:54,240
ผู้คนกลับมองเธอในฐานะคนนอกอยู่เสมอ

174
00:10:58,240 --> 00:11:01,840
{\an8}พวกมูเกอร์เจียฉลาดมากๆ
พวกเขามีฝ่ายประชาสัมพันธ์ทำหน้าที่

175
00:11:01,920 --> 00:11:03,880
{\an8}ส่งเสริมอินดรานี
ให้เป็นสุดยอดของคนวงการสื่อ

176
00:11:04,000 --> 00:11:05,200
{\an8}(เวียร์ ซังห์วี
อดีตบ. ก. นิวส์เอ็กซ์)

177
00:11:08,360 --> 00:11:10,640
เธอเป็นคนที่ใส่ใจเป็นอย่างมาก
กับภาพลักษณ์

178
00:11:10,720 --> 00:11:12,920
ส่วนสื่อเองก็ยกย่องเธอ
ในฐานะผู้นำองค์กร

179
00:11:13,080 --> 00:11:15,960
{\an8}นั่นเป็นตอนที่วอลล์สตรีทเจอร์นัล
เริ่มเขียนเรื่องเธอ

180
00:11:16,080 --> 00:11:17,280
{\an8}(50 ผู้หญิงที่น่าจับตามองปี 2008)

181
00:11:17,360 --> 00:11:21,120
{\an8}มีการออกข่าวว่าเธอเป็นหนึ่งใน 50
หญิงที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลก

182
00:11:21,560 --> 00:11:22,720
เธอส่งบทความมาให้ผมดู

183
00:11:22,800 --> 00:11:25,040
และบอกผมว่า
"มีชื่อมาร์กาเร็ต แธตเชอร์ด้วยนะ"

184
00:11:25,120 --> 00:11:27,280
"มีชื่อฉันในนั้นด้วย" ประมาณนั้น

185
00:11:28,040 --> 00:11:31,760
พวกเขาประสบความสำเร็จอย่างสูง

186
00:11:35,080 --> 00:11:39,160
แม่มอบทุกอย่างตามที่ฉันร้องขอ

187
00:11:39,640 --> 00:11:41,080
แต่กับชีนาและมิคาอิล…

188
00:11:42,640 --> 00:11:44,200
เธอเป็นแม่อีกแบบสำหรับพวกเขา

189
00:11:44,320 --> 00:11:47,160
{\an8}(อินดรานี มูเกอร์เจียร่วมงานกาลา)

190
00:11:47,240 --> 00:11:50,440
{\an8}ในตอนแรก อินดรานีจัดสรรเงินให้
ตามที่เราต้องการ

191
00:11:51,760 --> 00:11:54,240
แต่ชีนาค่อยๆ รู้สึกว่า

192
00:11:54,920 --> 00:11:58,120
แม่ดูแลเธอต่างไปจากวิดฮี

193
00:12:00,840 --> 00:12:02,080
พวกเธอเป็นลูกสาวทั้งคู่

194
00:12:02,640 --> 00:12:04,440
พวกเธออยู่ที่มาร์โลว์ด้วยกัน

195
00:12:06,400 --> 00:12:07,920
นี่เป็นเรื่องที่ชีนาทำใจลำบาก

196
00:12:08,080 --> 00:12:11,440
เพราะเธอเรียกอินดรานีว่า "แม่"
ต่อหน้าคนอื่นไม่ได้

197
00:12:14,320 --> 00:12:16,640
จากก้นบึ้งของหัวใจ
เธออยากเรียกอินดรานีว่า "แม่"

198
00:12:19,680 --> 00:12:20,640
ตั้งแต่เราเป็นเด็ก…

199
00:12:22,680 --> 00:12:24,360
เรารอคอยความรู้สึกนั้นอยู่

200
00:12:28,120 --> 00:12:29,160
เมื่อเราเจอความรู้สึกนั้น

201
00:12:30,920 --> 00:12:32,800
ความรู้สึกนั้นกลับมีไว้เพื่อคนอื่น

202
00:12:38,120 --> 00:12:40,320
เราไม่ได้เลือกให้ชีวิตเป็นแบบนี้

203
00:12:41,480 --> 00:12:45,320
เราไม่ได้เลือก
เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับเรา

204
00:12:47,400 --> 00:12:49,320
ตอนที่ฉันรู้เรื่องว่าพ่อโดนจับ

205
00:12:50,480 --> 00:12:51,480
ฉันอยู่ในลอนดอน

206
00:12:53,920 --> 00:12:55,440
ฉันขังตัวเองอยู่ในห้อง

207
00:12:56,040 --> 00:12:59,400
และฉันมีแจ็คแดเนียลขวดหนึ่ง

208
00:12:59,800 --> 00:13:02,800
ฉันดื่มเหล้าเข้าไป
และนอนสลบไปสามวัน

209
00:13:04,360 --> 00:13:06,640
พูดตามตรง ตอนนั้นฉันเหงามาก

210
00:13:06,720 --> 00:13:08,760
ฉันรู้สึกอ้างว้างมากเลย

211
00:13:10,160 --> 00:13:14,520
ครอบครัวทางฝั่งพ่อระวังตัวกันมาก
พวกเขาทำแบบว่า…

212
00:13:16,200 --> 00:13:17,880
"วิดฮีจะทรยศพวกเราหรือเปล่า"

213
00:13:18,160 --> 00:13:19,600
"เราต้องระวังวิดฮีให้ดี"

214
00:13:22,480 --> 00:13:24,440
ฉันขาดแหล่งรายได้ ไม่มีเลย

215
00:13:26,200 --> 00:13:27,800
สถานการณ์บีบบังคับฉัน

216
00:13:31,000 --> 00:13:33,760
ฉันได้รับคำขาดที่ชัดเจนมาก

217
00:13:34,120 --> 00:13:37,320
"ถ้าเธอเข้าข้างอินดรานี
เสียใจด้วยนะ เราช่วยเธอไม่ได้"

218
00:13:38,080 --> 00:13:42,280
ยิ่งฉันพูดถึง
เรื่องน่ารังเกียจของแม่มากเท่าไหร่

219
00:13:42,360 --> 00:13:44,400
ครอบครัวจะยอมรับฉันมากขึ้นเท่านั้น

220
00:13:47,000 --> 00:13:49,080
ฉันจำได้ว่าน้าของฉัน แชนกอน

221
00:13:49,200 --> 00:13:52,440
มีบทสนทนาแบบนี้กับฉัน
เธอพูดประมาณว่า

222
00:13:53,200 --> 00:13:56,880
"ฉันว่าเธอควรจะหยุดเรียก
อินดรานีว่าแม่"

223
00:13:56,960 --> 00:14:00,200
"ฉันว่าเธอควรเรียกด้วยชื่อตัว
หรือเรียกว่าลูซี"

224
00:14:01,480 --> 00:14:03,000
ลูซีคือลูซิเฟอร์

225
00:14:06,040 --> 00:14:08,720
ฉันคงตบแชนกอน ดาส กุปตะ

226
00:14:08,800 --> 00:14:11,920
ถ้าเธอเรียกฉันว่าลูซีต่อหน้าฉัน

227
00:14:12,200 --> 00:14:16,200
ฉันจะฟาดเต็มแรงและ
เลาะฟันเธอให้หมดปาก สาบานได้เลย

228
00:14:16,440 --> 00:14:20,920
และฉันจะตบตอนนี้เลย
ถ้าเธอกล้าเรียกฉันแบบนั้น

229
00:14:23,120 --> 00:14:27,000
ฉันบอกตัวเองว่า "ห้ามคิดถึงแม่
เธอไม่ใช่แม่ฉัน"

230
00:14:27,200 --> 00:14:28,760
ฉันเริ่มเรียกเธอว่าลูซี

231
00:14:32,880 --> 00:14:35,880
การพิจารณาคดี
เริ่มในเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2017

232
00:14:36,200 --> 00:14:38,560
สองปีหลังจากที่อินดรานีโดนจับ

233
00:14:40,120 --> 00:14:44,120
ศาลจะเป็นผู้ตัดสิน
ว่าอินดรานีมีความผิดหรือไม่

234
00:14:44,440 --> 00:14:46,440
ผมเชื่อมั่นในฝ่ายตุลาการ
ผมเชื่อมั่นในศาล

235
00:14:46,520 --> 00:14:47,360
(ทนาย)

236
00:14:47,720 --> 00:14:51,680
เรายังไม่รู้ว่า
หลังจากการสืบสวนทั้งหมดนี้

237
00:14:51,760 --> 00:14:52,880
แรงจูงใจคืออะไร

238
00:14:53,320 --> 00:14:55,600
แรงจูงใจเป็นองค์ประกอบหลัก

239
00:14:55,960 --> 00:14:57,880
ผู้พิพากษามักจะลำบากใจ…

240
00:14:57,960 --> 00:14:59,280
(วายพี ซิงห์
อดีตตำรวจ)

241
00:14:59,360 --> 00:15:01,640
ในการพิพากษาลงโทษคนที่ไม่มีแรงจูงใจ

242
00:15:02,640 --> 00:15:06,320
ฉันติดตามคดีนี้
ตั้งแต่วันแรกที่มีการพิจารณาคดี

243
00:15:07,720 --> 00:15:09,040
คดีมีองค์ประกอบไม่กี่เรื่อง

244
00:15:09,360 --> 00:15:11,960
ที่เป็นจุดสำคัญที่น่าสงสัย
ที่เราต่างมองหาในการไต่สวนคดี

245
00:15:12,040 --> 00:15:13,400
(ไวฮายาซี ปานเด แดเนียล
นักข่าวศาลอาวุโส)

246
00:15:13,480 --> 00:15:14,640
เช่น ตอนมิคาอิลมาให้การในศาล

247
00:15:15,440 --> 00:15:18,280
(23 กรกฎาคม ปี 2018)

248
00:15:19,920 --> 00:15:21,880
ในตอนแรก ผมประหม่า

249
00:15:23,000 --> 00:15:25,040
เพราะผมไม่คุ้นกับเรื่องพวกนี้เลย

250
00:15:25,160 --> 00:15:26,522
(มิคาอิล โบรา
ลูกชายอินดรานี มูเกอร์เจีย)

251
00:15:26,622 --> 00:15:28,280
ห้องพิจารณาคดี ทนาย
วิธีที่พวกเขาถาม

252
00:15:28,720 --> 00:15:32,160
แต่ผมตั้งสติแล้วบอกตัวเองว่า

253
00:15:32,680 --> 00:15:35,640
"แกต้องสู้เพื่อพี่สาว"

254
00:15:37,960 --> 00:15:41,960
รายละเอียดที่อื้อฉาวและการเปิดเผย
จากคำให้การของมิคาอิล โบรา

255
00:15:42,080 --> 00:15:46,880
กล่าวว่าเขาโดนทรมาน
เพื่อให้ประกาศว่าเขาจิตใจไม่ปกติ

256
00:15:47,080 --> 00:15:50,960
เพื่อไม่ให้เผยความจริงเกี่ยวกับ
ความสัมพันธ์กับอินดรานี

257
00:15:51,040 --> 00:15:54,680
(อินดรานีอยากพิสูจน์ว่า
จิตใจผมไม่ปกติ)

258
00:15:54,760 --> 00:15:59,040
(ผมโดนทรมานที่โรงพยาบาลจิตเวช
ตามคำสั่งของอินดรานี มิคาอิลกล่าว)

259
00:15:59,640 --> 00:16:02,160
ในปี 2005 ตอนที่ผมอายุ 15

260
00:16:02,600 --> 00:16:06,320
อินดรานีพาผมไปกินข้าวเที่ยง
และเธอบอกผมว่า

261
00:16:07,320 --> 00:16:09,000
"ลูกจะไปบังกาลอร์ในอีกสองชั่วโมง"

262
00:16:09,560 --> 00:16:12,520
"กระเป๋าลูกอยู่ในรถ
เราเตรียมเสื้อผ้าพร้อมแล้ว"

263
00:16:12,960 --> 00:16:16,080
"ลูกจะเรียนม. ห้าและม. หก
ในบังกาลอร์

264
00:16:16,520 --> 00:16:17,480
และแม่ตัดสินใจแล้ว"

265
00:16:18,280 --> 00:16:21,080
ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่า
บังกาลอร์อยู่ตรงไหน

266
00:16:24,720 --> 00:16:27,200
(บังกาลอร์)

267
00:16:28,200 --> 00:16:30,320
ผมยังจำได้อย่างชัดเจน

268
00:16:30,480 --> 00:16:31,600
(เบงกาลูรู)

269
00:16:31,720 --> 00:16:35,560
ผมร้องไห้ เธอวางกระเป๋าผมลง
เธอไม่บอกลาผมด้วยซ้ำ

270
00:16:35,640 --> 00:16:38,000
รถเธอขับออกไป
จากชั้นใต้ดินของหอพัก

271
00:16:39,600 --> 00:16:42,800
พอผมไปถึงโรงเรียน ผมเคว้งคว้างมาก

272
00:16:44,800 --> 00:16:47,080
ตอนนั้นผมไม่มีมือถือด้วย

273
00:16:47,840 --> 00:16:50,960
ผมไม่ได้ติดต่อกับชีนาและตากับยาย

274
00:16:51,840 --> 00:16:56,400
แม้ว่าผมจะอยู่ในบังกาลอร์
มาหนึ่งปีแล้วก็ตาม

275
00:16:58,320 --> 00:17:01,280
ผมไม่ได้รับอนุญาตให้คุยกับใคร
ยกเว้นอินดรานี

276
00:17:06,200 --> 00:17:07,600
เธอบอกให้ผมมาที่บอมเบย์

277
00:17:11,640 --> 00:17:15,280
วันนั้นผมได้รู้จักกับชายร่างผอม
เขาสวมแว่นตาและไว้หนวด

278
00:17:16,800 --> 00:17:18,200
ชื่อของเขาคือซานจีพ คานนา

279
00:17:18,600 --> 00:17:20,960
ผมไม่รู้ว่า
เขาเป็นสามีเก่าของอินดรานี

280
00:17:21,040 --> 00:17:23,360
(ซานจีพ คานนา)

281
00:17:23,720 --> 00:17:24,960
เธอว่า "เขาเป็นเพื่อนแม่"

282
00:17:25,440 --> 00:17:29,200
"เขาจะพาลูกไปที่บาร์ ไปกับเขา"

283
00:17:32,760 --> 00:17:35,680
เรื่องสุดท้ายที่ผมจำได้
คือผมดื่มเตกิลาหนึ่งช็อต

284
00:17:38,880 --> 00:17:40,040
ภาพก็ตัดไปเลย

285
00:17:45,000 --> 00:17:46,440
พอผมรู้สึกตัวในตอนเช้า…

286
00:17:50,720 --> 00:17:52,640
มือผมถูกมัดติดกับเตียงทั้งสองข้าง

287
00:17:56,480 --> 00:17:57,520
ขาผมถูกมัดอยู่

288
00:18:05,960 --> 00:18:07,240
เจ้าหน้าที่เข้ามาสองสามคน

289
00:18:14,600 --> 00:18:15,640
พวกเขาเริ่มทุบตีผม

290
00:18:18,480 --> 00:18:20,800
ผ่านไปครึ่งชั่วโมง มีหมอเข้ามา

291
00:18:21,200 --> 00:18:24,960
"เนื่องจากคุณติดยาเสพติด
คุณจึงถูกส่งมารักษาตัวที่นี่

292
00:18:25,200 --> 00:18:27,280
พี่สาวของคุณ อินดรานีเป็นคนส่งมา"

293
00:18:30,840 --> 00:18:35,240
และผมอยู่ที่ศูนย์สุขภาพจิตมาสินา

294
00:18:35,360 --> 00:18:37,160
(โรงพยาบาลมาสินา
สุขภาพคุณ ภารกิจเรา)

295
00:18:44,200 --> 00:18:46,040
ไม่รู้ว่าพวกเขาฉีดยาอะไรให้ผม

296
00:18:49,240 --> 00:18:50,400
พวกเขารักษาผมด้วยการช็อตไฟฟ้า

297
00:18:52,560 --> 00:18:54,280
ตอนนั้นผมสติแตกโดยสิ้นเชิง

298
00:19:08,360 --> 00:19:10,920
หลังผ่านไปหนึ่งเดือน อินดรานีมาหาผม

299
00:19:11,400 --> 00:19:14,480
อินดรานีถามผมว่า

300
00:19:15,400 --> 00:19:17,880
"ลูกโอเคไหม" ผมว่า "ผมจะโอเคได้ไง"

301
00:19:18,000 --> 00:19:19,160
"ผมทำอะไรผิด"

302
00:19:21,760 --> 00:19:23,120
เธอเริ่มตะคอกใส่ผม

303
00:19:23,520 --> 00:19:24,640
"เขาเสียสติไปแล้ว"

304
00:19:25,360 --> 00:19:27,720
"เขาเริ่มก้าวร้าว" แบบนั้นแบบนี้

305
00:19:31,280 --> 00:19:34,600
ไม่ทันจะขาดคำ
พวกเขาลากผมออกไปจากตรงนั้น

306
00:19:34,680 --> 00:19:35,800
ไม่ยอมให้ผมพูดด้วยซ้ำ

307
00:19:39,920 --> 00:19:44,480
ระยะเวลาหนึ่งปีมันช่าง…

308
00:19:45,480 --> 00:19:47,640
ความทรมานที่ผมเจอมา

309
00:19:48,640 --> 00:19:50,560
ไม่ต่างอะไรจากความตายสำหรับผม

310
00:19:52,200 --> 00:19:53,600
อย่างไรก็ตาม ผมรอดมาได้

311
00:19:54,760 --> 00:19:58,040
แล้วผมก็คิดได้ว่า
เรื่องทั้งหมดนี้อาจเกิดขึ้น

312
00:19:58,520 --> 00:20:00,720
เพราะก่อนที่ผมจะถูกส่งตัวไปที่นั่น

313
00:20:01,360 --> 00:20:04,960
ผมเปิดเผยให้บางคนรู้ว่า

314
00:20:05,160 --> 00:20:06,520
เธอเป็นแม่ของผม

315
00:20:10,760 --> 00:20:13,680
ในฐานะแม่ ฉันควรจะทำยังไง

316
00:20:16,440 --> 00:20:20,360
ปล่อยให้เขาฆ่าตัวตาย
ด้วยยาเสพติดประเภทต่างๆ เหรอ

317
00:20:21,080 --> 00:20:22,000
ในฐานะแม่…

318
00:20:23,480 --> 00:20:27,680
ฉันตัดสินใจถูกต้องแล้ว
ที่พาเขาไปหาหมอ

319
00:20:27,920 --> 00:20:29,720
(อินดรานีขอความช่วยเหลือจากทนาย)

320
00:20:29,800 --> 00:20:31,800
(ให้มิคาอิลรักษาตัวในมาสินา
เนื่องจากติดกัญชา)

321
00:20:32,040 --> 00:20:35,760
ฉันไม่เข้าใจเลย คุณทำอะไรก็ผิด

322
00:20:36,400 --> 00:20:40,600
ปกป้องลูกก็ผิด ไม่ปกป้องก็ผิด

323
00:20:40,960 --> 00:20:42,440
พระเจ้าทรงโปรด

324
00:20:47,240 --> 00:20:48,920
รูปตอนพวกเขาไปเล่นสกี

325
00:20:49,840 --> 00:20:51,800
เล่นสกีวันหยุดในสวิตเซอร์แลนด์

326
00:20:53,040 --> 00:20:55,720
ทั้งชีนาและมิคาอิล
พวกเขาดูมีความสุข

327
00:20:55,880 --> 00:20:59,480
รูปนี้ดูเหมือนชีวิตที่แสนเศร้า

328
00:20:59,560 --> 00:21:03,360
ไม่มีเงินทอง ไม่มีความสะดวกสบายเหรอ

329
00:21:03,720 --> 00:21:06,760
แบบนี้ไม่เรียกว่าสบายแล้ว
ต้องเรียกว่าหรูหรามากกว่า

330
00:21:07,400 --> 00:21:10,680
มีตรงไหนที่ดูเหมือนฉันมอบชีวิต

331
00:21:11,240 --> 00:21:13,160
ที่ระทมทุกข์ให้มิคาอิล

332
00:21:13,240 --> 00:21:16,880
รูปนี้มิคาอิลหัวเราะอย่างมีความสุข
กับทั้งพี่สาวและน้องสาว

333
00:21:17,480 --> 00:21:18,920
กับทั้งชีนาและวิดฮี

334
00:21:22,600 --> 00:21:24,640
รูปนี้ชีนากับวิดฮีถ่ายด้วยกัน

335
00:21:25,880 --> 00:21:28,960
เห็นไหม รูปนี้ถ่ายที่บ้าน
ถ่ายที่มาร์โลว์

336
00:21:29,600 --> 00:21:32,400
ความสัมพันธ์ของฉันกับชีนา

337
00:21:32,480 --> 00:21:38,480
ในระหว่างปี 2002 ถึงปี 2008
ราบรื่นดี ก่อนราหุลเข้ามา

338
00:21:38,560 --> 00:21:40,400
คุณดูได้จากรูปถ่ายพวกนี้

339
00:21:40,520 --> 00:21:42,720
ทุกอย่างพังทลายลงเมื่อราหุลเข้ามา

340
00:21:46,160 --> 00:21:49,280
ปีเตอร์พาราหุลมาที่อินเดีย

341
00:21:49,960 --> 00:21:54,800
เพื่อลงหลักปักฐาน ใช้เวลากับเรา
และไปหางานทำ

342
00:21:57,040 --> 00:21:59,760
แม่ฉันกับราหุล
พวกเขาเข้ากันไม่ได้ตั้งแต่วันแรก

343
00:22:00,400 --> 00:22:06,200
เขาไม่พอใจที่พ่อแต่งงานกับแม่

344
00:22:06,680 --> 00:22:08,680
แม้แต่ก่อนหน้าการแต่งงาน

345
00:22:09,560 --> 00:22:13,720
ราหุลสร้างปัญหาใหญ่มาก

346
00:22:13,880 --> 00:22:16,320
ทะเลาะกัน ด่าแม่ฉัน

347
00:22:16,680 --> 00:22:18,640
ทำให้แม่ขายหน้าต่อหน้าคนอื่น

348
00:22:18,800 --> 00:22:21,280
แม่ฉันเลยแบบว่า

349
00:22:21,360 --> 00:22:23,760
"รู้อะไรไหม ช่างแม่งเหอะ
ทำไมฉันต้องทนเรื่องพวกนี้ด้วย"

350
00:22:23,840 --> 00:22:25,960
"ฉันจะไม่ทำดีกับนายแล้ว"
ราหุลก็เหมือนกัน

351
00:22:29,320 --> 00:22:32,480
ชีนากับราหุลเจอกัน
ประมาณปี 2008 หรือปี 2009

352
00:22:34,040 --> 00:22:36,840
ราหุลใช้เวลาอยู่บ้านเยอะมาก
ตอนที่ชีนาอยู่ที่นั่นด้วย

353
00:22:39,560 --> 00:22:40,640
สุดสัปดาห์วันหนึ่ง

354
00:22:41,840 --> 00:22:44,360
ฉันจำได้ว่าตื่นมาตอนเช้ามืด
และจำได้ว่า

355
00:22:44,560 --> 00:22:46,360
ฉันเป็นเด็กที่ชอบเปิดประตูเข้าไปเลย

356
00:22:46,480 --> 00:22:49,840
ฉันไม่รู้จักหัดเคาะประตูก่อน
แค่เปิดประตูเข้าไป และ…

357
00:22:51,480 --> 00:22:54,520
ฉันเห็นพวกเขาทั้งสองคน
หลับบนเตียงเดียวกัน อิงแอบกัน

358
00:22:57,760 --> 00:23:00,880
ฉันรู้สึกเหมือนโดนหักหลังนิดหน่อย
ฉันโกรธนิดๆ

359
00:23:01,080 --> 00:23:03,240
ฉันรู้สึกเหมือนมีการใช้กลอุบาย

360
00:23:03,320 --> 00:23:05,280
(ชีนา โบรา ราหุล มูเกอร์เจีย)

361
00:23:05,440 --> 00:23:07,560
พวกเขาสานสัมพันธ์กันอย่างรวดเร็ว

362
00:23:10,360 --> 00:23:13,040
ฉันเชื่อว่าพวกเขารักกันหัวปักหัวปำ

363
00:23:13,120 --> 00:23:14,720
นั่นเป็นเรื่องฉันปฏิเสธไม่ได้

364
00:23:16,000 --> 00:23:20,040
แม่บ้านของเรา มายา
ไปเล่าให้แม่ฟัง

365
00:23:20,840 --> 00:23:21,800
แม่ไม่พอใจ

366
00:23:23,080 --> 00:23:27,480
แบบนี้ไม่ถูกต้อง
และฉันไม่เห็นด้วยกับความสัมพันธ์นี้

367
00:23:27,560 --> 00:23:30,320
ฉันยังกังวลมากๆ ด้วย

368
00:23:31,240 --> 00:23:33,760
เกี่ยวกับราหุล

369
00:23:36,080 --> 00:23:39,440
ราหุลเกกมะเหรก เขาไม่ทำงาน
เขาไม่ทำอะไรเลย

370
00:23:40,320 --> 00:23:44,840
และราหุลมาล้างสมองชีนา
ให้มาต่อต้านฉัน

371
00:23:46,320 --> 00:23:49,160
พ่อกับฉัน
เราแอบไปเจอราหุลกับชีนา

372
00:23:49,840 --> 00:23:52,080
ราหุลทำท่ากระตุ้น
ให้เธอพูดอะไรบางอย่าง

373
00:23:52,200 --> 00:23:53,320
ทำนองว่า "คุณควรจะ…

374
00:23:53,520 --> 00:23:56,560
คุณควรบอก คุณควรบอกวิดฮี
บอกสิ บอกเธอไป"

375
00:23:57,360 --> 00:24:00,040
เรานั่งกันอยู่ตรงนอกชาน
และชีนาพูดประมาณว่า

376
00:24:00,600 --> 00:24:03,440
"มีเรื่องบางอย่าง
ที่ฉันต้องบอกทุกคน"

377
00:24:05,520 --> 00:24:07,120
"ที่จริงแล้วอินดรานีเป็นแม่ฉัน"

378
00:24:07,800 --> 00:24:10,320
และฉันแบบว่า "จริงเหรอ"

379
00:24:10,680 --> 00:24:12,200
ฉันแบบ "เราเป็นพี่น้องกันเหรอ"

380
00:24:12,280 --> 00:24:13,360
ปฏิกิริยาแรกของฉัน

381
00:24:13,800 --> 00:24:17,120
ฉันว่า "'งั้นเราเป็นพี่น้องกัน"
และเธอตอบว่า "ใช่"

382
00:24:17,240 --> 00:24:19,280
เธอกุมมือฉันไว้
เธอพูดว่า "เราเป็นพี่น้องกัน"

383
00:24:22,200 --> 00:24:24,760
ฉันมองหน้าพ่อ
และว่า "แบบนี้บ้าไปแล้ว"

384
00:24:24,840 --> 00:24:26,640
"เราควรเอาเรื่องนี้ไปคุยกับแม่"

385
00:24:29,440 --> 00:24:32,320
และเมื่อเราไปคุยกับแม่
เราทั้งคู่เผชิญหน้ากับแม่เรื่องนี้

386
00:24:32,640 --> 00:24:35,640
แต่แม่ตอบว่า "ไร้สาระน่า"
แบบ "ไม่ใช่เรื่องจริง"

387
00:24:37,880 --> 00:24:43,280
ฉันว่าตอนนั้นไม่ใช่เวลาที่เหมาะ
ที่จะบอกวิดฮี

388
00:24:43,440 --> 00:24:47,200
ว่าชีนาเป็นลูกสาวฉัน และ…

389
00:24:48,920 --> 00:24:54,360
ฉันคิดว่าเรื่องที่เกิดขึ้นในตอนนั้น
ฉันไม่ได้…

390
00:24:54,440 --> 00:24:57,080
อันที่จริงแล้ว ไม่นะ ไม่ๆ ไม่

391
00:24:57,160 --> 00:24:59,560
ไม่ใช่แบบนั้น
วิดฮีไม่เคยถามฉัน ขอโทษที

392
00:24:59,640 --> 00:25:01,320
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพวกเขาเจอกัน

393
00:25:01,480 --> 00:25:06,200
ฉันมารู้ทีหลังว่าวิดฮีและปีเตอร์
เคยเจอชีนาหลังจากที่ฉันโดนจับแล้ว

394
00:25:06,280 --> 00:25:10,000
ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาเคยเจอกัน
โกหกทั้งเพเลย ไม่จริง

395
00:25:13,360 --> 00:25:16,800
หลังจากนั้น
ชีนาและราหุลกลายเป็นทีมเดียวกัน

396
00:25:17,760 --> 00:25:21,440
เหมือนพวกเขาพร้อม
ที่จะเล่นงานแม่ของฉัน

397
00:25:23,600 --> 00:25:27,080
จากนั้นแบบว่า
การต่อสู้ก็เริ่มปะทุขึ้นมา

398
00:25:27,200 --> 00:25:29,480
พวกเขาทะเลาะกันบ่อยมาก
แล้วชีนาก็…

399
00:25:30,720 --> 00:25:32,040
ฉันว่าชีนาเริ่มโมโหสุดๆ

400
00:25:34,240 --> 00:25:36,680
แม่ฉันกับชีนาเลิกติดต่อกัน

401
00:25:38,160 --> 00:25:41,280
ราหุลกับพ่อฉันเลิกติดต่อกัน

402
00:25:41,360 --> 00:25:44,720
และใช่เลย แม่ฉันเป็นคนพูดว่า

403
00:25:44,800 --> 00:25:47,360
"ฟังนะ ถ้าลูกชายคุณประพฤติตัวแบบนี้

404
00:25:47,440 --> 00:25:48,680
คุณห้ามติดต่อกับเขา"

405
00:25:50,240 --> 00:25:53,640
เราเครียดกันมาก
ฉันทำงานในไอเอ็นเอ็กซ์

406
00:25:54,280 --> 00:25:55,520
บางครั้งฉันได้งีบ

407
00:25:55,640 --> 00:25:58,640
คืนละสามชั่วโมงหรือประมาณนั้น

408
00:25:58,760 --> 00:26:01,880
ทำงานทุกวันอาทิตย์
ทีมของฉันก็ทำงานกันแบบนั้น

409
00:26:04,200 --> 00:26:07,160
เธอไม่ได้รู้สึกว่า
ตัวเองคุมไอเอ็นเอ็กซ์อยู่ในมือได้

410
00:26:07,600 --> 00:26:10,200
เธอรู้สึกไม่มั่นใจอย่างแรง
กับตำแหน่งที่ทำอยู่

411
00:26:14,080 --> 00:26:16,960
เธอสงสัยว่า
มีการสมคบคิดกันต่อต้านเธอ

412
00:26:17,040 --> 00:26:20,000
และมีคนที่ออกมาใส่ร้ายเธอ

413
00:26:20,280 --> 00:26:25,560
คนที่ไม่ยอมรับอำนาจ
ของตำแหน่งผู้นำของเธอ

414
00:26:28,600 --> 00:26:31,240
บริษัทมีการประชุมทบทวนผลงาน
ซึ่งอินดรานีจะต้องมาเดลี

415
00:26:32,240 --> 00:26:33,840
เธอมักจะมาโวยวายในที่ประชุม

416
00:26:35,920 --> 00:26:38,520
เธอโทรหาคนอื่นตอนกลางดึก
และเริ่มร้องไห้

417
00:26:39,840 --> 00:26:43,640
ได้โปรดอย่าลังเลที่จะบอกเรา

418
00:26:43,920 --> 00:26:47,040
ถึงความคิดเห็นที่แท้จริง
แทนที่จะเขียนบัตรสนเท่ห์น่ารังเกียจ

419
00:26:47,120 --> 00:26:48,320
คุณบอกให้เรารู้ได้

420
00:26:48,400 --> 00:26:51,360
เราจะทำให้เป็นเรื่องที่ถูกต้อง
คุณเขียนบอกเรื่องดีๆ ให้เราฟังได้

421
00:26:51,480 --> 00:26:53,160
ช่องข่าวของไอเอ็นเอ็กซ์ออกอากาศ

422
00:26:53,600 --> 00:26:55,600
มันไม่โดนใจผู้ชมอย่างที่คาดหวังไว้

423
00:26:55,680 --> 00:26:56,600
(ซาฮิล โจชิ
นักข่าว)

424
00:26:56,720 --> 00:26:59,280
ช่องของเราไม่ได้กลายเป็นผู้สร้าง
การเปลี่ยนแปลงในวงการสื่อ

425
00:26:59,840 --> 00:27:01,600
จากนั้นทุกอย่างก็เริ่มล่มสลาย

426
00:27:02,880 --> 00:27:04,480
เริ่มมีข่าวรั่วออกไป

427
00:27:04,560 --> 00:27:08,120
ว่ามีการไล่ออกพนักงานออกยังไงบ้าง
มีการทะเลาะรุนแรงแค่ไหน

428
00:27:08,760 --> 00:27:11,840
ทันใดนั้น
ทุกคนรู้ว่าช่องนี้จะต้องเจ๊งแน่

429
00:27:11,920 --> 00:27:13,680
(ข่าวลือว่าไอเอ็นเอ็กซ์
มีปัญหาการเงิน)

430
00:27:13,800 --> 00:27:16,160
ฉันเป็นแค่ผู้หญิงคนหนึ่ง
ฉันไม่ใช่คนในวงการสื่อ

431
00:27:17,280 --> 00:27:19,720
ฉันยังเด็ก ฉันด้อยประสบการณ์

432
00:27:20,200 --> 00:27:23,920
เห็นได้ชัดว่าเรื่องทั้งหมดเกิดขึ้น
เพราะตั้งอินดรานีเป็นซีอีโอ

433
00:27:25,800 --> 00:27:27,680
ไอเอ็นเอ็กซ์ระดมเงินลงทุน

434
00:27:28,240 --> 00:27:30,880
จำนวนมหาศาล
หลายร้อยล้านดอลลาร์

435
00:27:31,200 --> 00:27:33,440
เงินทั้งหมดนี้มลายหายไปในสองปี

436
00:27:34,040 --> 00:27:37,240
พวกเขาเอาเงินไปใช้อะไรหมด
ผมนึกไม่ออกเลยจริงๆ

437
00:27:37,880 --> 00:27:41,360
นี่กลายเป็นเรื่อง
ที่โดนตรวจสอบอย่างใกล้ชิด

438
00:27:41,480 --> 00:27:44,240
ไม่ใช่จากแค่คู่แข่งและสาธารณะ
แต่จากนักลงทุนด้วย

439
00:27:44,320 --> 00:27:46,440
และรวมทั้งจากรัฐบาล

440
00:27:46,880 --> 00:27:48,717
(ปีเตอร์ อินดรานี ดูดเงิน
90 ล้านปอนด์จากไอเอ็นเอ็กซ์)

441
00:27:48,817 --> 00:27:50,920
กรมสรรพากรของอินเดีย
ทำการสืบสวนแล้ว

442
00:27:51,000 --> 00:27:53,800
และพวกเขาสงสัย
ว่ามีการยักย้ายถ่ายเทเงิน

443
00:27:56,280 --> 00:27:59,040
พวกเขาขายบริษัท
และย้ายไปอยู่ที่อังกฤษ

444
00:28:00,840 --> 00:28:03,280
การที่พวกเขา
ไม่ได้กลับมาอินเดียนานหลายปี

445
00:28:03,400 --> 00:28:06,680
กลายเป็นเรื่องที่
ชาวบ้านนำไปซุบซิบนินทา…

446
00:28:06,760 --> 00:28:08,040
(ดิลิป เชเรียน
ที่ปรึกษาด้านการสื่อสาร)

447
00:28:08,120 --> 00:28:10,640
พวกเขาหายหน้าหายตาไปเลย

448
00:28:10,960 --> 00:28:14,960
เมื่อดูจากสถานการณ์ที่เกิดขึ้น
มีเงินจำนวนมหาศาลเข้ามาเกี่ยวข้อง

449
00:28:15,840 --> 00:28:20,640
ฉันว่าเงินเป็นแรงจูงใจสำคัญ
ในการทำเรื่องบ้าบอได้หลายอย่าง

450
00:28:20,880 --> 00:28:25,280
(ชีนา โบราถูกฆ่า
เพราะเงินในบัญชีของเธอเหรอ)

451
00:28:25,400 --> 00:28:26,812
(แรงจูงใจที่น่าสงสัย
เบื้องหลังการฆ่าชีนา)

452
00:28:26,937 --> 00:28:28,080
(เงินก้อนโต)

453
00:28:28,200 --> 00:28:29,560
(แบล็คเมล์แม่ของเธอ)

454
00:28:30,320 --> 00:28:34,280
มีบางคนเริ่มตั้งคำถามว่า
"ชีนารู้เรื่องคดีไอเอ็นเอ็กซ์ไหม"

455
00:28:34,640 --> 00:28:36,520
"เธอมีรายละเอียด
ของคดีไอเอ็นเอ็กซ์ไหม"

456
00:28:36,600 --> 00:28:39,480
"เหตุผลที่อยู่เบื้องหลัง
การหายตัวไปของชีนาคืออะไร"

457
00:28:40,960 --> 00:28:43,640
ข้อมูลที่ออกมาจากการตั้งข้อหา
ของซีบีไอคือสิ่งที่รู้กันอยู่แล้ว

458
00:28:43,720 --> 00:28:45,880
ไม่เคยมีมุมทางด้านการเงินเลย

459
00:28:46,320 --> 00:28:49,360
สื่อยึดตามสิ่งที่ตำรวจมุมไบพูดถึง

460
00:28:49,520 --> 00:28:51,920
จากนั้นทฤษฎีสมคบคิดก็เริ่มเข้ามา

461
00:28:53,400 --> 00:28:55,240
ตลอดช่วงหลายปีในอังกฤษ

462
00:28:56,200 --> 00:28:59,360
แม่ฉันเครียดสุดขีด
จากสิ่งที่เกิดขึ้น

463
00:28:59,760 --> 00:29:04,960
แม่อารมณ์แปรปรวนและวิตกกังวลมาก

464
00:29:06,840 --> 00:29:09,800
ฉันกับพ่อเริ่มสนิทกันมาก

465
00:29:10,200 --> 00:29:13,520
ซึ่งฉันเริ่มมองว่าแม่
เป็นคนเข้มงวดมาก…

466
00:29:15,520 --> 00:29:19,800
คนที่อยากควบคุมว่าฉันกินอะไร
ควบคุมว่าฉันมีบาร์บี้กี่ตัว

467
00:29:19,920 --> 00:29:21,960
แต่พ่อฉันจะแบบว่า
"ตามใจลูกไปเถอะน่า"

468
00:29:24,000 --> 00:29:26,520
แม่อาจจะเข้มงวดได้มากกว่านี้อีกเยอะ

469
00:29:26,800 --> 00:29:29,280
และทำรุนแรงเกินกว่า
ความจำเป็นไปนิดหน่อย

470
00:29:29,760 --> 00:29:32,040
เหมือนกับการตบหน้าไม่ใช่เรื่องใหญ่

471
00:29:32,120 --> 00:29:34,120
อย่างเช่น ฉันจะโดนตบถ้าเถียงแม่

472
00:29:37,200 --> 00:29:39,920
นั่นทำให้ฉันจิตใจชอกช้ำและกลัว

473
00:29:43,440 --> 00:29:45,760
(วันที่: 14 พ. ย. ปี 2011
จาก: ราหุล มูเกอร์เจีย)

474
00:29:47,480 --> 00:29:51,480
(สวัสดีครอบครัว
และสุขสันต์วันดิวาลี/วันปีใหม่)

475
00:29:51,560 --> 00:29:55,760
(ชีนากับผมหมั้นหมายกันแล้ว เย้)

476
00:29:55,840 --> 00:30:00,920
(ยังไม่ได้กำหนดวันแต่เราจะบอกให้รู้
ว่าที่ไหนและเมื่อไหร่ให้มาร่วมสนุก)

477
00:30:01,160 --> 00:30:06,760
ในระหว่างนั้น ราหุลส่งอีเมล
เกี่ยวกับการหมั้นมาให้เรา

478
00:30:08,000 --> 00:30:10,680
จนทำให้แม่ฉันไม่พอใจมาก

479
00:30:12,240 --> 00:30:13,960
ทุกอย่างตึงเครียดมาก

480
00:30:14,040 --> 00:30:16,440
ฉันว่ามันตึงเครียดมากขึ้นเรื่อยๆ

481
00:30:18,240 --> 00:30:23,120
อินดรานีมามุมไบ
พร้อมกับตัวตนที่ใหม่หมดจด

482
00:30:25,520 --> 00:30:30,080
ไม่มีใครในแวดวงใกล้ชิดเธอ
รู้เรื่องเกี่ยวกับอดีตของเธอเลย

483
00:30:32,440 --> 00:30:35,240
เธอมองว่า
การที่ชีนาเปิดเผยเรื่องราวในอดีต

484
00:30:35,760 --> 00:30:39,640
จะทำลายภาพลักษณ์ในวงสังคมของเธอ

485
00:30:41,520 --> 00:30:44,040
ผมเชื่อว่าเรื่องที่
ชีนาและราหุลจะแต่งงานกัน

486
00:30:44,640 --> 00:30:45,880
ทำให้อินดรานีหวาดกลัว

487
00:30:46,760 --> 00:30:49,240
คนในกูวาฮาติรู้กันหมดว่า
เราเป็นลูกของเธอ

488
00:30:50,280 --> 00:30:53,320
เรื่องโกหกในอดีต
จะถูกเปิดโปงที่งานแต่ง

489
00:30:57,760 --> 00:31:00,040
{\an8}(กูวาฮาติ)

490
00:31:00,480 --> 00:31:02,120
อินดรานีโทรหาตากับยาย

491
00:31:03,000 --> 00:31:07,040
เธอบอกยายของเราว่าเธอต้องการ
เกลี้ยกล่อมให้ชีนาเปลี่ยนใจ

492
00:31:07,720 --> 00:31:09,560
ถ้าชีนาแต่งงานกับราหุล

493
00:31:09,640 --> 00:31:11,880
ชีนาจะชวดทรัพย์สินของตระกูลกูวาฮาติ

494
00:31:12,880 --> 00:31:15,520
และพวกเขาจะเปลี่ยนพินัยกรรม

495
00:31:17,520 --> 00:31:23,120
อินดรานีใช้เงิน
ในการควบคุมเราทั้งครอบครัว

496
00:31:23,440 --> 00:31:26,040
เธอใช้เงินเป็นอาวุธ

497
00:31:26,480 --> 00:31:31,160
"ถ้าเธอไม่เชื่อฟังคำสั่งฉัน

498
00:31:31,640 --> 00:31:35,000
งั้นฉันจะหยุดช่วยเรื่องเงิน"

499
00:31:36,320 --> 00:31:39,000
ชีนาเป็นแค่คนเดียวในครอบครัว

500
00:31:39,800 --> 00:31:43,160
ที่อินดรานีควบคุมด้วยเงินไม่ได้

501
00:31:44,960 --> 00:31:47,760
เธอมีความสุข
เธอพูดว่า "ฉันมีความสุขกับราหุล

502
00:31:48,560 --> 00:31:51,200
และฉันอยากใช้ชีวิตกับเขา"

503
00:31:53,920 --> 00:31:55,240
สิ่งที่ผมเคยเจอมา…

504
00:31:58,720 --> 00:32:00,880
ทำให้ผมหวาดกลัวผลพวงที่จะตามมา

505
00:32:01,000 --> 00:32:02,040
ผมเตือนชีนา

506
00:32:02,720 --> 00:32:03,760
"ระวังตัวด้วยนะ"

507
00:32:06,440 --> 00:32:07,600
(พฤษภาคม ปี 2012)

508
00:32:07,800 --> 00:32:09,840
สิ่งที่ชีนาบอกกับผม

509
00:32:09,920 --> 00:32:12,720
{\an8}เรื่องที่เธอไปเรียนต่อ

510
00:32:12,800 --> 00:32:15,680
{\an8}เธอเข้าออกซฟอร์ดบรูกส์ได้
แต่ที่นั่นยังไม่เปิดเรียนจนถึงมกรา

511
00:32:16,040 --> 00:32:19,720
{\an8}เท่าที่ผมรู้
ชีวิตในที่ทำงานของเธอกำลังรุ่ง

512
00:32:20,160 --> 00:32:24,480
เธอกำลังจะได้เลื่อนตำแหน่ง
เธอผ่านการประเมินระดับ "ยอดเยี่ยม"

513
00:32:24,560 --> 00:32:28,920
ไม่มีเหตุผล
ที่จู่ๆ เธอจะทิ้งงานและหายตัวไป

514
00:32:29,000 --> 00:32:30,480
โดยที่ไม่บอกใครเลย

515
00:32:35,040 --> 00:32:38,520
ช่วงสามปี ชีนากับฉัน
ไม่ได้ติดต่อกัน ฉันว่า "ฟังนะ

516
00:32:39,200 --> 00:32:42,640
พวกเธอใช้ชีวิตของตัวเองต่อไปเถอะ"

517
00:32:42,720 --> 00:32:44,280
"ฉันอยู่อังกฤษ พวกเธออยู่อินเดีย"

518
00:32:45,960 --> 00:32:47,480
ราหุลยังไม่ได้ทำงานอยู่ดี

519
00:32:48,040 --> 00:32:50,360
"และถ้าพอใจแบบนั้นก็ตามใจ แค่…

520
00:32:50,440 --> 00:32:52,680
เราอย่ายุ่งเกี่ยวกันเลย"

521
00:32:53,200 --> 00:32:57,800
มีอยู่วันหนึ่งในปี 2012
ตอนที่ชีนาติดต่อมาหาฉัน

522
00:32:57,880 --> 00:32:59,680
ฉันยังเก็บอีเมลเอาไว้ด้วย

523
00:32:59,760 --> 00:33:02,680
ชีนาติดต่อฉันมาว่า
"หนูต้องคุยกับแม่ หนูต้องเจอแม่"

524
00:33:02,920 --> 00:33:06,120
(วัน: ศุกร์ที่เก้า มี. ค. ปี 2012
จาก: ชีนา โบรา)

525
00:33:06,440 --> 00:33:07,680
(ถึง: อินดรานี มูเกอร์เจีย)

526
00:33:10,040 --> 00:33:14,120
{\an8}(หนูเป็นลูกสาวแม่
มีส่วนหนึ่งของแม่ในตัวหนู)

527
00:33:14,480 --> 00:33:16,640
{\an8}(ชีวิตสั้นเกินกว่า
ที่จะเก็บงำความแค้นเอาไว้)

528
00:33:16,720 --> 00:33:20,520
{\an8}(โกหกและร้อนใจกับเรื่องพวกนั้น)

529
00:33:21,080 --> 00:33:25,200
{\an8}(หนูแค่อยากลืมเรื่องพวกนี้ซะ
และล้างบาปของหนู)

530
00:33:25,400 --> 00:33:28,960
{\an8}หลังจากที่ไม่ได้คุยกันมาสามปี
เธอเป็นคนเริ่มส่งอีเมลมา

531
00:33:29,120 --> 00:33:30,440
{\an8}ครับ ผมรู้ๆ

532
00:33:30,960 --> 00:33:32,280
{\an8}- ทำไมล่ะ
- ทำไมล่ะ

533
00:33:33,680 --> 00:33:37,000
{\an8}ทำไมเธอถึงเริ่มส่งอีเมลมา
เธอจะได้ไปตายเหรอ

534
00:33:37,120 --> 00:33:38,760
ไม่ๆ ผมจะบอกให้ว่าทำไม เพราะว่า…

535
00:33:39,000 --> 00:33:41,840
เพราะผมกับพ่อไม่ได้ติดต่อกันแล้ว

536
00:33:42,000 --> 00:33:44,360
และเธอรู้สึกไม่สบายใจกับเรื่องนั้น

537
00:33:44,840 --> 00:33:47,640
เธอคิดว่าถ้าปรับความเข้าใจ
กับอินดรานีได้บ้าง

538
00:33:47,720 --> 00:33:49,120
ทุกอย่างอาจจะเปลี่ยนไป

539
00:33:51,480 --> 00:33:56,120
(7 เมษายน ปี 2012
17 วันก่อนที่ชีนาจะหายตัวไป)

540
00:33:56,280 --> 00:33:57,680
ฉันไปพบกับชีนา

541
00:33:58,880 --> 00:34:01,440
วันที่ 7 เมษายน ปี 2012

542
00:34:01,520 --> 00:34:04,800
วันที่ 7 จำวันให้ถูกต้องด้วยค่ะ

543
00:34:05,240 --> 00:34:09,520
วันที่ 7 เมษายน ปี 2012

544
00:34:11,320 --> 00:34:14,760
ชีนากับฉันเจอกันที่กาลินาไฮแอท

545
00:34:15,920 --> 00:34:18,920
ผมบอกกับเธอว่า
"ฟังนะ ถ้าคุณไปพบอินดรานี

546
00:34:19,440 --> 00:34:21,680
คุณไปกินข้าวเย็นกับอินดรานี
เยี่ยมไปเลย"

547
00:34:21,760 --> 00:34:23,040
"คุณส่งอีเมลเพื่อขอคืนดี"

548
00:34:23,120 --> 00:34:25,000
"คุณไปพบเธอ
คุณอยากเรียนป. โทด้านธุรกิจ

549
00:34:25,080 --> 00:34:27,160
หรืออย่างที่เรารู้
ถ้าเธอช่วยเรื่องค่าเทอมได้

550
00:34:27,360 --> 00:34:29,560
แต่เธออาจวางเงื่อนไข…"

551
00:34:29,680 --> 00:34:31,600
"ผมไม่ได้บอกว่า
เรื่องที่เกิดขึ้นเป็นแบบนี้

552
00:34:31,880 --> 00:34:34,760
ถ้าเธอห้ามไม่ให้เราอยู่ด้วยกัน

553
00:34:34,960 --> 00:34:36,920
ผมก็พอเข้าใจ
คุณไปเรียนต่อได้เลย

554
00:34:37,000 --> 00:34:39,520
คุณทำสิ่งที่จำเป็นต้องทำ
และผมคงต้องยอมรับสภาพ"

555
00:34:39,600 --> 00:34:42,240
"และในอนาคต
ผมก็จะไปตามทางของผมเหมือนกัน"

556
00:34:42,320 --> 00:34:43,800
"และเราเจอกันได้อีกในอนาคต"

557
00:34:44,000 --> 00:34:47,360
นั่นเป็นมื้อค่ำที่ยาวนาน
เราคุยกันหลายเรื่องและ…

558
00:34:47,720 --> 00:34:51,440
มีมากมายหลายเรื่อง
เราย้อนอดีตในช่วงสามปีที่ผ่านมา

559
00:34:54,640 --> 00:34:57,120
ชีนาอยากเรียนต่อ

560
00:34:57,560 --> 00:35:01,400
และเธอแค่อยากเลิกกับราหุล

561
00:35:01,480 --> 00:35:04,560
เป็นแบบนั้นแหละ ชัดเจนแจ่มแจ้ง

562
00:35:06,280 --> 00:35:09,160
{\an8}เหตุผลเดียวที่ฉันบอกได้…
ฉันเข้าใจแบบนั้น…

563
00:35:09,280 --> 00:35:10,480
{\an8}(เสียงของอินดรานี)

564
00:35:10,600 --> 00:35:13,200
{\an8}เหตุผลเดียวที่เธอติดต่อฉัน
เป็นเพราะเธออยากได้เงิน

565
00:35:13,320 --> 00:35:15,560
- นั่นคือเหตุผลเดียวที่เธอติดต่อฉัน
- โอเค

566
00:35:15,640 --> 00:35:18,400
ไม่มีเหตุผลอื่นที่เธออยากติดต่อฉัน

567
00:35:18,800 --> 00:35:21,680
ชีนาเคยขอเงินคุณหรือเปล่า

568
00:35:22,040 --> 00:35:24,720
ชีนาไม่เคยขอเงินก้อนโตจากฉัน

569
00:35:25,160 --> 00:35:26,320
แม้แต่ครั้งเดียว

570
00:35:26,480 --> 00:35:30,760
ฉันต้องยอมรับว่า
เธอไม่ขอแม้แต่เรื่องทุนการศึกษา

571
00:35:31,200 --> 00:35:34,800
เธอบอกว่าอยากจะไปกู้ธนาคาร

572
00:35:35,160 --> 00:35:38,120
นี่เป็นเรื่องศักดิ์ศรีของเธอ

573
00:35:38,240 --> 00:35:41,640
เธอไม่เคยเรียกร้องเรื่องเงิน
จนกระทั่งเธอต้องการจริงๆ

574
00:35:41,720 --> 00:35:45,640
และหลังจากที่เธอทำงานแล้ว
เธอไม่เคยรับเงิน

575
00:35:45,720 --> 00:35:48,440
ไม่เคยร้องขอ
หรือรับอะไรจากฉันอีกเลย

576
00:35:52,680 --> 00:35:58,160
(24 เมษายน ปี 2012
คืนที่ชีนาหายตัวไป)

577
00:36:01,720 --> 00:36:05,960
วันที่ 24 เมษายน ปี 2012
ฉันอยู่ในบอมเบย์

578
00:36:11,800 --> 00:36:12,800
ยิ่งไปกว่านั้น

579
00:36:14,000 --> 00:36:18,280
ตอนนี้ฉันยังพูดถึงเรื่องนั้นไม่ได้

580
00:36:20,080 --> 00:36:22,240
เพราะอยู่ในระหว่างการพิจารณาคดี

581
00:36:27,640 --> 00:36:30,520
คุณเจอชีนาวันที่ 24 หรือเปล่า

582
00:36:30,760 --> 00:36:33,720
ฉันให้ความเห็นไม่ได้จนกว่า…

583
00:36:34,040 --> 00:36:36,200
แต่คุณยอมรับในชั้นศาลแล้วนี่นา

584
00:36:36,280 --> 00:36:37,320
ไม่ เปล่าสักหน่อย

585
00:36:47,720 --> 00:36:53,160
ราหุลมาส่งชีนา
ไม่ได้พิสูจน์ว่าฉันเจอชีนาจริงๆ

586
00:36:54,760 --> 00:36:59,400
เรื่องนี้ยังไม่ได้รับการพิสูจน์

587
00:36:59,760 --> 00:37:03,200
ว่าฉันเจอชีนาในวันไหนกันแน่

588
00:37:03,800 --> 00:37:07,120
ไม่ว่าจะเป็นวันที่ 24 หรือวันถัดมา

589
00:37:07,600 --> 00:37:10,320
หรือวันใดก็ตามของปี 2012

590
00:37:12,000 --> 00:37:13,120
ราหุล

591
00:37:15,640 --> 00:37:17,880
ฉันจะลำดับเหตุการณ์ให้ฟังนะ

592
00:37:19,240 --> 00:37:21,200
ชีนามาที่อมาร์สันส์ตอนหกโมงครึ่ง

593
00:37:21,280 --> 00:37:22,120
ครับ

594
00:37:22,720 --> 00:37:24,280
โอเค เธอซื้อส่าหรีที่นั่น

595
00:37:28,320 --> 00:37:31,880
ฉันกลับบ้านตอนสามทุ่มสี่สิบห้า

596
00:38:12,200 --> 00:38:16,760
เรื่องราวทั้งหมดนี้แปลกมาก

597
00:38:23,680 --> 00:38:28,240
ฉันไม่ใช่แม่ที่สมบูรณ์แบบ
แต่นั่นไม่ได้ทำให้ฉันเป็นฆาตกร

598
00:38:31,560 --> 00:38:33,640
ทำไมฉันต้องก่อเหตุฆาตกรรมด้วย

599
00:38:37,640 --> 00:38:38,880
ไร้สาระชัดๆ

600
00:38:42,640 --> 00:38:44,600
ฉันมั่นใจอยู่เรื่องหนึ่ง

601
00:38:45,840 --> 00:38:49,160
ชีนายังมีชีวิตอยู่แน่นอน

602
00:38:52,440 --> 00:38:53,360
และฉันรู้ว่า…

603
00:38:54,840 --> 00:38:57,920
เธอยังอยู่ที่ไหนสักแห่งแน่

604
00:43:14,270 --> 00:43:16,270
คำบรรยายโดย มีคม วรรณรัตน์

