Skoro pan La Cosse nie był podejrzany, po co był przesłuchany?
To nie było przesłuchanie.
Początkowo nie typowaliśmy, że to on zabił.
Julian nie jest przestępcą. Jest komputerowcem.
On tam nie przeżyje.
Działałyśmy we trzy.
Gloria,
ja i Trina.
Zastępowałyśmy się nawzajem.
De Marco nakłonił Glorię, by ta nakablowała na Moyę?
Miała podrzucić do pokoju Moyi broń.
Żeby go zamknęli na dobre.
Odkryliśmy 33 osoby, które mogą być istotne w sprawie.
Mój śledczy jest na tej liście.
Twoja sprawa w ogóle mnie nie dotyczy.
No to nie masz się czym martwić.
Tak wezwiemy kolejnych świadków.
Val da nam Slya juniora.
Sly junior da nam Trinę.
Oby to dało nam do De Marco.
Zatrzymał panią kiedyś agent DEA James De Marco?
Nie kojarzę.
Nie mówiła mi pani przed zeznaniami,
że Gloria Dayton była informatorką
agenta Jamesa De Marco z DEA?
Mówiłam niejedno, bo opłacałeś mi czynsz.
Mickey, mówiłeś o innym podejrzanym,
nie o teorii spiskowej.
Tu chodzi o moje życie.
Peter Sterghos?
Słyszałem o nim,
gdy szukałem, co łączy Bishopa i De Marco.
- Zastawiam pułapkę. - Sterghos to przynęta.
Bishop i De Marco byli u Sterghosa.
Włamali się
do domu potencjalnego świadka obrony.
Przestępcy z odznakami są najgorsi.
Do kogoś takiego lepiej nie spudłuj.
CZWARTEK – 3 SIE – 18.06
Jesteś wcześnie.
Ty też.
Nie mogłam spać.
Całą noc planowałam, jak uzasadnić nową listę świadków.
Jestem gotowa.
Trochę aż za gotowa.
Ile kaw wypiłaś?
Tylko kawę po wietnamsku.
I cold brew.
A to jest chai latte, czyli się nie liczy.
Kupiłam ci burrito na śniadanie.
Streszczaj się, bo Batman i Robin już się ślinią.
Podziękuję. Dziś styknie zawartość pudła.
Ale mam prośbę, sprawdź wszystko.
Zawsze sprawdzam.
Spóźniłam się?
- Nie. - Nie.
Gustavo dał z siebie wszystko.
Może Julian nie schudł jeszcze bardziej.
Zdecydowałeś, co z nagraniem z monitoringu?
Jeszcze nie. To tykająca bomba.
Nie mogę użyć nagrania,
chyba że sędzia jednak pozwoli zeznawać De Marco.
Naprawdę sądzisz, że sędzia Turner da nam De Marco
po fiasku z Triną?
Po to są dzisiejsi świadkowie.
Jeśli zawiodą, trzeba będzie naprostować Trinę.
De Marco pewnie jej groził, żeby kłamała w sądzie.
Może ją przekonamy.
Powodzenia.
Cisco, znajdź Trinę.
Może w zamian za ochronę powie ci, co się wydarzyło.
To da się zrobić.
Rozprawa jest za niecałą godzinę.
Przyjdź po mnie, gdy będzie już czas.
Dobra.
Daj im popalić.
Haller i wspólnicy.
Co takiego?
Nie, jakiś stażysta miał to wysłać.
Nieważne. Sama to wyślę.
Uwielbiam pocztę. Przepraszam.
Kurde!
Posrane.
Wszystko okej?
Asystowanie w sądzie tak mnie pochłonęło,
że pokpiłam wszystko inne.
Tkwię w zaległych fakturach po uszy!
I mam spotkanie z sędzią za 51 minut.
Okej. Jak podrzucę was do sądu,
a garnitur Juliana strażnikowi,
zajmę się fakturami.
Mówisz poważnie?
- Tak. - Boże, Izzy.
Dziękuję. Zacznij od czynszu, żeby nas nie wywalili.
Serio, za trzy dni nasze meble wylądują na ulicy.
Osobiście zaniosę czek.
Jestem ci dłużna.
Nie przejmuj się. To nic.
L… Spiszesz się na medal.
Mam taką nadzieję.
Wiesz, czego mi trzeba?
Więcej kofeiny.
Okej.
SOS – JESTEŚ W POBLIŻU?
SĄD NAJWYŻSZY LOS ANGELES
Kluczowym świadkiem jest Bishop. Musi zeznawać.
Pozostali to pic na wodę.
Siadaj po lewej stronie sędziego.
To taka sztuczka Jedi, by uniknąć scysji.
Ja cię nauczyłam tej sztuczki, czytałam o niej w czasopiśmie.
- Tak? - Tak!
Sądziłem, że Legal. Pewnie tracę rozum.
Jak mu się mieszka w domu opieki?
Rano błagał mnie o gofry i kurczaka.
Sama sobie odpowiedz.
Nie znoszę typa. Ciągle się pyszni.
Nie daj się sprowokować.
Haller.
Tak. Nienawidzę go.
Dzień dobry.
Przed nami ciężki dzień, do roboty.
Panie Forsythe, zapoznał się pan z poprawioną listą świadków obrony?
Tak, Wysoki Sądzie,
choć nie nazwałbym jej poprawioną.
Aż 33 nowe nazwiska to nie poprawka.
To zupełnie nowa lista, zupełnie niedorzeczna.
Jeśli mogę się wtrącić,
możemy zaproponować kompromis,
który uszczęśliwi pana Forsythe’a.
Wysoki Sądzie, obrona wykreśliła sporo nazwisk z listy.
Zostały trzy nazwiska.
Dlaczego dwie doby temu istotnych było 30 nazwisk,
a teraz wystarczą
Sylvester Funaro senior, Peter Sterghos i Neil Bishop?
Plus czwarty świadek, ale sąd wykluczył Jamesa De Marco.
Upraszczamy naszą obronę.
Wysoki Sądzie, nadal mamy problem z tymi trzema osobami.
Sylvester Funaro senior to prawnik bez uprawnień
i bez związku ze sprawą.
W sądzie mógłby co najwyżej plotkować.
No…
Pan Funaro zezna, że znajomość z Hectorem Moyą
dała mu wyjątkowy wgląd w ofiarę
i motyw jej zabójstwa.
Jak mówiłem – pogłoski.
Tak, słyszałam za pierwszym razem. Ma pan inne zastrzeżenia?
Tak, Wysoki Sądzie.
Sprzeciwiamy się powołaniu Petera Sterghosa.
Zbadaliśmy tę osobę
i nie ustaliliśmy żadnego związku ze sprawą.
Obrona przedstawi alternatywną teorię
co do zabójstwa Glorii Dayton.
Zeznania pana Sterghosa mogą powiązać
śmierć Dayton z podwójnym zabójstwem
naprzeciw jego domu sprzed dekady.
Sprzed dekady?
Chyba żartujecie!
Wysoki Sądzie, stanowczo wzywamy sąd
do położenia kresu tym zgadywankom.
To nie są żadne zgadywanki,
co dobitne wykażą zeznania pana Sterghosa.
- Coś jeszcze, panie Forsythe? - Tak.
Mój śledczy, Neil Bishop, jest na tej liście.
Nie jest świadkiem zbrodni.
To bezczelny fortel obrony, by ustalić strategię oskarżyciela.
Z całym szacunkiem dla pana Forsythe’a, ale to absurd.
Oskarżyciel zakończył argumentację,
już znamy jego strategię.
Mimo to pan Bishop nie wniesie nic istotnego do sprawy.
Obrona ma prawo gorliwie podważać
procedury dowodowe oskarżyciela.
W tym zeznania świadków.
Żaden precedens nie wyklucza
powołania śledczego na świadka w tym celu.
Ponadto sądy apelacyjne wielokrotnie orzekały,
że obrońcy mają sporą swobodę
w argumentowaniu sprawy.
Próby udaremniania zadawania trafnych pytań
lub prezentacji odmiennych teorii grożą uchyleniem wyroku.
Przygotowałam orzecznictwo do wglądu.
To nie będzie konieczne. Sąd jest gotów orzec.
Podtrzymam sprzeciw pana Forsythe’a
co do Sylvestra Funaro i Petera Sterghosa.
Chyba że obrona pragnie
na nowo uargumentować ich powołanie?
Odrzucę jednak sprzeciw co do powołania Neila Bishopa.
Jak wskazała obrona, ma ona prawo zadawać pytania
w kwestii procedur oskarżyciela.
- Rozumiem. Dziękuję. - Dobrze. Coś jeszcze?
Nie.
Dobrze. Mogą państwo odejść. Widzimy się w sądzie.
PRAWNIK Z LINCOLNA
MODA MĘSKA
Proszę.
Zwężony o jeszcze kilka centymetrów.
Powinien lepiej pasować.
Dziękuję.
Wyspałeś się?
Julian, Trina nam zaszkodziła, ale obiecuję, że plan działa.
Mamy nowy dowód przeciwko De Marco.
I to istotny.
Obmyślam, jak go wykorzystać.
Pozwól.
Pierwsze, czego nauczył mnie ojciec:
„Porządnie zawiązany krawat to pierwszy poważny krok w życiu”.
Oscar Wilde.
„Szczodrość jest istotą przyjaźni”.
Też pan Wilde?
Mój ulubieniec.
Mój tata był nieobecny.
Podobno był wielkim dupkiem, niewiele przegapiłem.
Oprócz tego.
Od razu lepiej.
Wyglądam strasznie, co?
Widzę to w oczach Davida.
Widzi we mnie żywego trupa.
Cóż, bardzo schudłeś, Julianie. David się o ciebie martwi.
Garnitur leży lepiej.
Wyglądasz elegancko.
Tak się zastanawiałem.
Czy moje zeznania by pomogły?
Nie. Powołanie…
własnego klienta na świadka to zły pomysł.
Zwłaszcza teraz.
Prokuratura wykorzysta szczegóły twojego życia zawodowego.
Przysięgli nie będą przychylni.
Chciałbym móc zrobić coś więcej.
Nie tylko dla siebie.
Na okrągło odtwarzam tamtą noc w myślach.
Może gdybyśmy się nie pokłócili,
gdybym ją uspokoił albo został z nią trochę dłużej,
może nadal by żyła?
Julian, słuchaj.
Gloria wpadła w szemrane towarzystwo.
Nie zdołalibyśmy jej ocalić.
Pomożemy jej teraz, wygrywając w sądzie.
Trina!
Trina, jesteś tam?
Trina, jesteś tu?
Mickey Haller mnie przysłał.
Cisco?
Nie ma jej.
Drzwi są otwarte. Panuje bałagan.
Albo uciekła w pośpiechu, albo ktoś ją odwiedził.
Boi się De Marco bardziej niż kartelu.
Jeśli ją dopadł, nic już nie wskóramy.
Nie, czemu miałby ją teraz krzywdzić?
Zrobiła, co chciał.
Nie, to ją przerosło. Skitrała się gdzieś.
Gdzie?
Jest jedno takie miejsce.
Cat, co się stało?
Wczoraj zerwałam więzadło.
Kurde.
Wszystko gra.
Mam coś na ból, ale czeka mnie operacja.
Odpadłam do końca sezonu. Może dłużej.
Tak mi przykro.
Zostały trzy odcinki, producenci szukają zastępstwa.
Po to zadzwoniłam.
Poleciłam cię.
To…
wow.
Dziękuję, ale wiesz, że od dawna nie tańczę.
No to teraz znów zaczniesz.
Nie ufam nikomu innemu.
Dasz czadu, Iz.
Nie wiem, co powiedzieć.
Widzieli nagrania. Chcą cię poznać.
Jutro będzie casting.
Spoko, fucha jest twoja, jeśli chcesz.
Casting to formalność.
Ale będą tam szychy ze studia i stacji telewizyjnej.
Jutro o której?
Dowód rzeczowy G.
Billingi Glorii Dayton
z materiału dowodowego oskarżyciela.
Brak sprzeciwu, Wysoki Sądzie.
W porządku.
Widział pan już te dokumenty?
Tak. To ja je zdobyłem.
Na górze strony jest coś napisane.
- To pańskie pismo? - Tak.
Mógłby pan to przeczytać?
24 sierpnia.
Czemu napisał pan tę datę?
Tego dnia otrzymałem wykazy od operatora.
24 sierpnia.
Czternaście dni po zabójstwie Glorii Dayton.
Julian La Cosse był już aresztowany, tak?
Zgadza się.
Na co zatem panu billingi?
Śledztwo nie kończy się po aresztowaniu.
Badałem wszystkie wątki śledztwa.
Rozumiem. Któraś z rozmów okazała się istotna dla śledztwa?
Tak.
Choćby telefon od Juliana La Cosse
w noc morderstwa.
Co on wyprawia?
ZOBACZYSZ
Detektywie, proszę spojrzeć na stronę dziewiątą.
Widzi pan zaznaczony numer? Kończący się na 6700?
Tak, kierunkowy 213 632 6700.
Kiedy pani Dayton wybrała ten numer?
Data i godzina?
Trzeciego sierpnia o 18.47.
Trzeciego sierpnia.
Tydzień przed jej zabójstwem.
Przedkładam panu to,
co zostało wcześniej oznaczone jako dowód A.
Sprzeciw.
Co takiego łączy to zdjęcie z billingiem?
Dowód został już dopuszczony.
Zaraz wykażę związek.
Oddalam sprzeciw.
Ustaliliśmy, że to zdjęcie zostało zrobione
przy wręczeniu Glorii Dayton wezwania
odnośnie do wniosku Hectora Moyi.
Mógłby pan odczytać godzinę i datę ze zdjęcia?
Godzina 18.06 trzeciego sierpnia.
A numer telefonu z billingu pani Dayton.
- Kiedy dzwoniła na ów numer? - O 18.47.
Żeby było jasne,
Gloria Dayton otrzymała wezwanie wieczorem trzeciego sierpnia.
A 41 minut później zadzwoniła, tak?
Tak, ale…
Sprawdzał pan ten numer?
- Nie pamiętam. - Nie pamięta pan?
- Nie szkodzi. Ma pan komórkę? - Sprzeciw.
Powód?
Prześladowanie. Jątrzenie. Brak związku.
Obrona za chwilę odstawi tu jakiś cyrk.
Cyrk?
Przysięgli winni wiedzieć, gdzie dzwoniła pani Dayton po otrzymaniu wezwania.
Zadzwonimy teraz i to sprawdzimy.
Oddalam sprzeciw. Może pan kontynuować.
Dziękuję. Zadzwonimy…
z mojego telefonu.
Detektywie, proszę wybrać numer.
Agencja do Walki z Narkotykami, wydział LA.
Jak przekierować rozmowę?
Halo? W czym mogę pomóc? Halo?
Przepraszam, pomyłka.
Proszę o spokój!
Detektywie, zgodzi się pan,
że tuż po otrzymaniu wezwania
pani Dayton najwyraźniej zadzwoniła do DEA?
Nie mogę wiedzieć, czy dzwoniła.
Ktoś inny mógł użyć jej telefonu.
Sprawdzał pan, czy pani Dayton miała jakieś powiązania z DEA,
czy była informatorką?
Nie.
Nie wiedziałem wtedy o wezwaniu.
A do tego, gdyby ktoś był informatorem,
nie zadzwoniłby na ogólny numer DEA.
Nie miałem powodu, by uznać ten telefon za podejrzany.
Chwila. Przepraszam, detektywie. Czegoś tu nie rozumiem.
Stwierdził pan, że nie pamięta,
czy sprawdzał to połączenie.
Teraz twierdzi pan,
że wiedział o telefonie, ale nie uznał go za podejrzany?
- Nie. Przekręca pan moje słowa. - Ujmę to inaczej.
Wiedział pan czy nie, że ofiara dzwoniła do DEA
tydzień przed śmiercią? Tak czy nie?
Nie.
Detektywie, właśnie zeznał pan,
że nie wiedział
o wezwaniu Glorii Dayton w sprawie wniosku Hectora Moyi.
Kiedy się pan dowiedział?
Kilka miesięcy temu, gdy obrona przedstawiła materiał dowodowy.
Co zrobił pan z tą informacją?
Zweryfikowałem ją, jak wszystkie informacje.
I co pan wywnioskował?
Że to nie miało związku z tą sprawą. To był przypadek.
Przypadek?
Przecież właśnie się dowiedzieliśmy, Gloria Dayton dzwoniła do DEA
po otrzymaniu wezwania w tej sprawie.
To raczej nie jest przypadek.
Sprzeciw. Obrona zeznaje?
Podtrzymuję. Proszę zadać pytanie.
Detektywie, gdyby pan wiedział, że tydzień przed śmiercią
Gloria Dayton została wezwana do sądu i zadzwoniła do DEA,
dociekałby pan powodów?
Sprzeciw.
Spekulacje.
Podtrzymuję.
Nie mam więcej pytań.
Dobrze. Zrobimy krótką przerwę.
Dziękuję, detektywie Whitten.
Przysięgli zostali poinstruowani.
Wysoki Sądzie, czy możemy podejść?
Proszę.
Ze względu na to, co usłyszeliśmy,
prosimy ponownie rozważyć powołanie agenta James De Marco na świadka.
To ukazuje zasadność jego zeznań w zupełnie nowym świetle.
Wysoki Sądzie, to insynuacje.
Nic z tego nie będzie i obrońca o tym wie.
Obrona sieje zamęt.
Nie siejemy zamętu, Wysoki Sądzie.
To właśnie taką teorię winy osoby trzeciej
sądy konsekwentnie dopuszczały
i uchylały wyroki, gdy jej nie dopuszczano.
Gratulacje, panie Haller. Agent De Marco może zeznawać.
Ale do co jego zeznań
będzie pan na krótkiej smyczy.
Tylko istotne pytania.
Dziękuję.
Co się stało?
Sędzia pozwala zeznawać agentowi De Marco.
To dobrze, prawda?
Nawet bardzo.
Teraz musimy go tu ściągnąć.
Niech Cisco się rozstawi pod centralą DEA, jeśli to konieczne.
De Marco musi dostać wezwanie.
To bardzo dobre wieści.
WRĘCZ DE MARCO KWITEK
Kendall Roberts?
Kim pan jest?
Mickey Haller mnie przysłał,
żeby sprawdzić, czy Trina Rafferty się odzywała.
Martwimy się o nią.
Skąd mam wiedzieć, gdzie jest?
Mickey mówił, że kiedyś się zastępowałyście.
Mogła się kontaktować.
Już mu mówiłam, to było dawno temu.
Obiecał mnie do tego nie mieszać, okej?
Rozumie pan?
Jeśli jednak… Trina się odezwie,
proszę dać jej znać, że chcemy pomóc.
Może być w tarapatach. Nie musi stawiać im czoła sama.
Chcesz pogadać?
To pogadajmy.
DAJ ZNAĆ, CZY COŚ POMINĘŁAM IZZY
Cześć, Lorna.
Izzy, ogarnęłaś faktury?
Dziękuję bardzo.
Spoko, potrzebowałaś pomocy.
Chciałam wrócić i ci pomóc.
Zjadłaś dziś lunch?
To żaden problem. Naprawdę.
Wszystko w porządku?
W całkowitym. Tylko…
Jutro biorę wolne. Może być?
Oczywiście. Na pewno wszystko gra?
Możesz mi powiedzieć.
Wiem.
Muszę tylko poukładać sprawy osobiste.
Pogadamy później.
Jasne.
- Chłopaki. - Cześć.
Lincoln ma dziesięć martwych punktów, a czujniki mnie besztają.
- Gdzie Izzy? - Wzięła wolne.
Luz. Trzecia fucha to betka.
Asystowanie w sądzie, prowadzenie kancelarii
i podwózki do sądu to zero stresu.
Sam pojadę, to żaden problem.
Wstałam godzinę wcześniej i pominęłam peeling,
żeby się wyrobić tu na czas.
Pakuj się do wozu, Haller!
Dobra. Jezu.
Ruchy!
Jak Cisco się tu mieści?
- Odsuń fotel! - Jak?
Dynksem!
Obrona wzywa Victora Hensleya.
Co to za facet?
Nasz koń trojański.
Proszę powiedzieć przysięgłym, gdzie pan pracuje.
Jestem kierownikiem hotelu Roosevelt w Los Angeles.
Zatem ma pan dostęp do hotelowych rejestrów, tak?
- Tak. - Dobrze.
Panie Hensley, jak pan wie,
mój klient prowadził stronę dla osób do towarzystwa.
Według tej strony dziesiątego sierpnia
niejaki Daniel Price
umówił spotkanie z ofiarą, Glorią Dayton.
W pokoju 837 w pańskim hotelu.
Tak, wiem o tym.
Wiemy też, że mój klient dzwonił do tego pokoju
o 16.40 dziesiątego sierpnia, by potwierdzić spotkanie.
Rozmówca podał się za Daniela Price’a.
Potwierdzi pan, czy Daniel Price przebywał wtedy w tym pokoju?
- Według naszych danych nie. - Nie?
Nie o 16.40.
Małżeństwo, Daniel i Laura Price,
nocowało w tym pokoju.
Ale wymeldowali się o 16.15.
W pokoju nikogo nie było?
Nie mam pewności.
Wiem jedynie, że nikt nie był zameldowany
w tym pokoju o tej porze.
Późno się wymeldowali, więc pokój był wolny do końca dnia.
Czy to możliwe, że ktoś inny wszedł do pokoju,
by odebrać telefon?
Ktoś udający Daniela Price’a?
Wszystko jest możliwe.
Ale drzwi mają elektroniczny zamek, nie da się wejść ot tak.
Okej. Zmieńmy na chwilę temat.
Panie Hensley, gdy odkrył pan,
że Gloria Dayton była w hotelu przed jej zabójstwem,
wszczął pan śledztwo?
Tak. Gdy okazało się, że hotel odegrał poboczną rolę
w całej sytuacji, przyjrzeliśmy się sprawie.
Sam prowadziłem śledztwo.
Zdołał pan ustalić oś czasu wydarzeń z dziesiątego sierpnia?
Tak. Pani Dayton weszła do hotelu o 21.41.
Pojechała windą na ósme piętro.
Zapewne do pokoju 837.
Okej. A co było potem?
Pani Dayton wróciła po chwili do holu
i wyszła z hotelu o 21.50.
To precyzyjne godziny.
Skąd pan to wie?
Z monitoringu.
Z monitoringu?
Tak.
Hotel jest porządnie zabezpieczony.
Nagrania z miejsc publicznych i wind mają oznaczenie czasu.
Nagrania pozwoliły łatwo określić bieg wydarzeń.
Ma pan nagranie ze sobą?
Tak. Mam kilka kopii.
Czy ktoś z prokuratury pobrał nagrania?
Tak. Pan Neil Bishop z biura prokuratory okręgowej.
Pobrał całość jakieś dwa miesiące temu.
Dwa miesiące?
Możemy podejść?
Niech zgadnę.
Materiał dowodowy nie zawierał nagrań?
Nie. A świadek twierdzi,
że pan Forsythe miał nagranie przez ponad dwa miesiące.
Nie. Pierwsze słyszę o nagraniu.
Pański śledczy je wziął.
Strony są zgodne co do tego,
że ofiara była w hotelu
na kilka godzin przed śmiercią. To fakt.
Nagranie opisane przez świadka nie ma znaczenia.
Jak możemy ustalić brak znaczenia bez obejrzenia nagrania?
Ile czasu panu potrzeba?
- Godzina starczy. - Doskonale.
Zrobimy godzinną przerwę, podczas której przejrzę nagranie.
Panie Forsythe, proszę zrobić to samo.
Dziękuję, Wysoki Sądzie.
Co się stało?
Uchyliła się klapa.
Koń trojański.
Przedkładamy nagranie tak, by nikt nie odkrył, że już je mamy.
Już je mamy?
MASZ CHWILKĘ?
Nie potrzebujemy godziny na nagranie, co?
Musimy stwarzać pozory.
Weź to i laptop.
Ja? Czemu? Dokąd idziesz?
Szybko się uwinę.
Obyś przyniósł mi latte.
Cześć, Izzy.
Coś nie tak?
Muszę coś wyznać.
- Co? - Byłam na rozmowie o pracę.
Ale nie u Tony’ego Walsha?
Wierz mi, to wrzód na tyłku.
Cat zerwała więzadło. Producenci szukają zastępstwa.
Choreografki?
Izzy, świetna sprawa.
Nie jej kontuzja, ale to dla ciebie wielka szansa.
Tak.
Owszem.
Taniec to… wszystko, o czym marzyłam.
Ale uwielbiam też pracować dla ciebie.
Czuję, że coś zmieniam. Pomagam ludziom.
Jak ty pomogłeś mnie.
Tylko…
Izzy.
Jesteś dla mnie jak rodzina. Dobrze?
A rodzina się wspiera.
Nie chcę cię stracić,
ale wiem coś o podążaniu za głosem serca.
Jeśli pragniesz tańczyć, to nie ma odwrotu.
W tym sęk.
Widzę, jak Cat cierpi i faszeruje się lekami…
Sama nie wiem.
Wróciły myśli, które chyba wolę odegnać.
Dobra. Co podpowiada ci serce?
Też jesteś dla mnie jak rodzina.
Ty, Lorna, Cisco.
Chcę się zaangażować,
ale nie jestem prawniczką, a nie mogę wiecznie cię wozić.
Chyba ci się poszczęści.
Bo ktoś musi pokierować kancelarią.
Idealnie się nadajesz.
Zakładam, że awans oznacza podwyżkę?
O rany! Zaczyna się.
Plus urlop, podczas którego będę nauczać tańca.
Dobra. Obgadamy to.
Na pewno coś ustalimy. Umowa stoi?
Rozmowa o pracę. Zaproponowali ci pracę czy co?
Mickey. Wiesz, że tak.
Czyli tak pogrywasz? Dobra.
Panie Hensley, wskaże pan panią Dayton na nagraniu?
Oczywiście.
Pani Dayton wchodzi do hotelu.
Podchodzi do windy, wciska guzik, by jechać na górę.
Na piętrach nie ma kamer ze względu na prywatność,
ale minęło około pięciu minut.
Pani Dayton wróciła do holu i podeszła do recepcji.
Panie Hensley, może pan wskazać
personel widoczny na tym ujęciu?
To recepcjoniści, rzecz jasna.
A to jest Charles, nasz ochroniarz.
Ktoś jeszcze?
Nie widzę nikogo.
A człowiek w kapeluszu?
Nie widać jego twarzy.
Panie Hensley, nigdy nie widać twarzy tego człowieka,
ale na podstawie ubrania i zachowania jest to ktoś z personelu?
Nie. Nasz personel nosi hotelowy strój.
Macie tajnych ochroniarzy, którzy udają gości?
Nie mamy.
Ochroniarze mają stanowiska
i noszą marynarki z identyfikatorami.
Rozumiem. Jeśli zatem ten człowiek nie pracuje w hotelu,
co zatem może robić na nagraniu?
Sprzeciw. Zachęta do spekulacji.
Pan Hensley jest kierownikiem Roosevelta
od ponad 13 lat.
Pracował w recepcji i ochronie przez ponad dziesięć lat.
Zna hol jak nikt inny.
Na pewno potrafi ocenić fachowym okiem,
co widzi na nagraniu.
Zezwalam. Proszę odpowiedzieć.
W fachowej ocenie sądzę, że ją śledził.
Czekał na nią, zanim się zjawiła.
Wiedział, gdzie są kamery i jak ukryć twarz.
Gdy zjechała z piętra, wyszedł za nią.
Widać, że jej nagły zwrot ku recepcji
go zaskoczył, musiał improwizować.
To tajemniczy człowiek.
Czyli uważa pan,
że gdy pani Dayton przyjechała do hotelu,
tam czekał na nią tajemniczy człowiek.
Wyszedł za nią z hotelu i kilka godzin później ona nie żyła.
Sprzeciw. Świadek nie może tego wiedzieć.
Podtrzymuję.
Nie mam więcej pytań.
Pana kolej, panie Forsythe.
Mam jedno pytanie.
Panie Hensley, pomijając fachowy osąd,
nie ma pan pojęcia, kim jest ten człowiek i co właściwie robi.
Zgadza się?
Tak. Oczywiście.
Dziękuję. Nie mam więcej pytań.
Świadek jest wolny.
Ale siadło. Widziałam.
Iść po mini czy się przejdziemy?
Przejdźmy się. Kolana mi podziękują.
Tak. Oglądałeś w ogóle to nagranie?
Czy trafiło na stertę razem z innymi zawodowymi błędami?
Nie było istotne.
„Nie było istotne”.
Wiesz, co byłoby istotne? Dać mi znać, bym się przygotował.
Mogłeś nie dać gnojkowi przedstawić nagrania.
Moją jedyną winą są pozory nadużycia.
Nieważne, co według ciebie jest albo nie jest istotne.
Nic przede mną nie ukrywaj.
Zaczął się pocić.
Przepraszam.
Który?
Odłożę tylko papiery
i przygotujemy się do zeznań De Marco.
- Co jemy? - Boże.
Nawet o tym nie pomyślałam.
Musi wystarczyć pizza. I nie narzekaj.
Kto nie był na wieczornym spacerze?
Czemu zawsze cierpią dzieci?
Mickey, ja tu tonę. Sama nie dam rady.
- Lorna, ja… - Posłuchaj mnie.
Potrzebujemy pomocy. Nie stażystów, prawdziwą pomoc.
- Czekaj. - Kto ma ochotę na Din Tai Fung?
Modlitwy zostały wysłuchane. Oto nowa kierowniczka.
Izzy?
Boże! Cieszę się twoim szczęściem!
No i swoim.
Mam dwa wnioski na wczoraj.
Doszły nasze podwyżki i wydatki,
czas coś zarobić.
Postawimy próżniaków do pionu. Rozlicz ich.
Tak jak podejrzewałeś, nie udało mi się dotrzeć do De Marco.
Wysłali własnego prawnika.
Wziął wezwanie w imieniu De Marco?
Tak. Nie wiemy, czy zjawi się w sądzie.
A co z Triną?
Zaproponowałem jej kryjówkę Road Saints,
ale chce zostać z Kendall.
Niestety nie nadstawi karku ani dla nas, ani dla Glory.
Nie będzie zeznawać, dopóki De Marco nie trafi za kraty.
Czyli musimy to załatwić inaczej.
Jeszcze jedno poważnie mnie martwi.
Trina wreszcie wyznała,
że De Marco zmusił ją do kłamstw w sądzie.
Ale słuchajcie tego.
Nie tylko on.
Podejrzewałem Bishopa. Pokazałem jej zdjęcie, zaprzeczyła.
Powiedziała, że gość milczał
i nie wyglądał jak gliniarze, z którymi miała do czynienia.
To z kim De Marco się zadaje?
Narkotyki są dochodowe. To zmienia ludzi.
De Marco jest przekupny.
Tym bardziej musimy się przygotować na jego ewentualne zeznania.
Zgoda, ale najpierw odsapnijmy.
To był dobry dzień.
Nawet świetny.
Zgadzam się.
Za Izzy.
Bo dzięki niej wiem, że po dobie można za kimś mocno zatęsknić.
I za tych, których straciliśmy.
Zdrowie.
- Zdrowie. - Zdrowie.
Ruszać się.
Ruszać się, panowie! Dalej!
Do autobusu.
Gleba!
Na kolana!
Głowa w dół!
NA PODSTAWIE POWIEŚCI MICHAELA CONNELLY’EGO
Napisy: Łukasz Białk