Deborah Glass.
Nie zadzwoniłam do niej.
Suarez odebrał mi sprawę Scotta Glassa.
Ambicja ma cenę.
Jeb się, Haller.
Czego jeszcze dowiedział się pan od Triny?
Gloria przyznała, że podłożyła broń.
Sprzeciw! Pogłoski!
Na rozkaz agenta Jamesa De Marco.
Twój śledczy i jego żona.
Jak chcą coś o mnie wiedzieć, niech się zgłoszą.
Jestem tutaj.
Mamy nowy dowód przeciwko De Marco. I to istotny.
Bingo.
Agent De Marco może zeznawać.
Będzie pan na krótkiej smyczy.
Gloria Dayton otrzymała wezwanie wieczorem 3 sierpnia.
A 41 minut później zadzwoniła.
Proszę wybrać numer.
Agencja do Walki z Narkotykami.
A człowiek w kapeluszu?
Sądzę, że ją śledził.
Facet w kapeluszu to Neil Bishop.
Ten od koki, kojarzysz go?
Mówił, że nazywa się Hector. Moya?
Nie będę kablować. Wiesz o tym. Koleś może się mścić.
- A jeśli nie szukam drinka? - Parking.
James De Marco.
Ma cię w garści.
- Panie Haller? - Co?
Jednego się w życiu nauczyłem.
Musisz pozwolić duchom odejść.
Albo pociągną cię za sobą.
I nigdy nie spełnisz się jako prawnik.
Tracimy czas. Trzeba go wyciągnąć.
On dłużej nie wyrobi.
Słucham?
Tak, to ja.
Co?
Co takiego? Kiedy?
Już jadę.
Julian jest w szpitalu po ataku więźnia.
- Kuźwa. - Boże. Jakim ataku?
Został dźgnięty, gdy go przenosili.
Jak do tego doszło? Przecież mają strażników.
W więzieniu są na to sposoby. Źle z nim?
Jeszcze nie wiem. Jadę do szpitala.
Lorna, powiadom sąd o tym, co zaszło.
Może odroczy rozprawę. Ja dowiem się więcej.
Jasne.
Musimy jakoś zapobiec unieważnieniu procesu.
Unieważnienie? Jak to?
Forsythe od razu o to wniesie. Wie, że przysięgli są nam przychylni.
Będzie chciał zacząć od nowa. Ja bym tak zrobił.
Cisco, ustal, kim jest sprawca. I co go łączy z Bishopem i De Marco.
- Robi się. - Podejrzewasz De Marco?
Nie mam dowodów, ale to ma sens.
Bez Juliana sprawa zostanie umorzona.
Albo będziemy zaczynać od nowa. A Julian posiedzi kolejny rok.
Boże.
Proces musi toczyć się dalej.
Lorna, znajdź przykłady rozpraw prowadzonych bez pozwanego w sądzie.
Spóźnię się do sądu. Ale ustalamy warunki wstępnej McCruddena,
szybko pójdzie.
Widzimy się u sędzi Turner.
- Wymyśl, jak ją przekonać. - Jasne.
Izzy, jedź do szpitala. Czas nagli, potrzebuję cię.
Już jadę.
Do zobaczenia.
- Uważaj. - Widzę.
Jasne. Zawsze tak mówisz.
A potem masz plamy kawy na krawacie.
Straciłeś z oczu to, co ważne.
Przemyślałem każdy możliwy scenariusz.
Zapewniłem mu ochronę.
Nawet ludzie Moyi mieli go pilnować.
Nie o tym mówię.
Gdybyś powiedziała mi prawdę, uniknęlibyśmy tego bałaganu.
Pomyślałaś o tym?
Zrobiłam, co musiałam.
Zastanawiałeś się,
czemu nie mogłam ci powiedzieć?
To już bez znaczenia, co?
Liczy się tylko to, co mam robić teraz.
Dopadnij De Marco.
Staram się, Glorio.
Działam według procedur. Musimy przestrzegać zasad.
Chuj z tym.
Te ćwoki nie przestrzegają zasad.
Jeśli ktoś im wadzi, to go zabijają.
Pozwalasz, by się wywinęli.
Potrzebuję cię, Mickey Mantle.
Musisz wygrać, rozumiesz?
Nie chcę być ich kolejną anegdotą.
Dorwij skurwieli.
Dla mnie.
PRAWNIK Z LINCOLNA
Przykro mi, ale jest w areszcie.
Niemal zginął. Boicie się, że zwieje?
Takie mamy procedury. Nie ma pana na liście krewnych…
To dyskryminacja!
Nie. Małżeństwa traktujemy równo bez względu na orientację seksualną.
Ale panowie nie są małżeństwem.
Jestem prawnikiem pacjenta.
Rozumie pani, że pan Lyons się martwi.
Tak. Obiecuję, że damy znać, gdy się czegoś dowiemy.
W tej chwili wiem tylko, że pan La Cosse jest operowany.
Niech panowie usiądą.
Oczywiście. Dziękuję za pomoc. Chodź.
Obłęd.
- Oni wykonują swoją robotę. - To nie to.
Czemu nikt nie powstrzymał napastnika?
Mickey, on mógł umrzeć.
Nadal może umrzeć. Julian…
- Rozumiesz? - Tak. Dojdę do sedna sprawy.
Moi ludzie się tym zajmują.
Mówiłeś, że możesz go chronić.
No i proszę.
Sprawa numer BA72539.
Oskarżony McCrudden.
BA72539.
Jest ktoś z obrony?
Ostatnia szansa. BA72539.
Po raz pierwszy.
Po raz drugi.
Wysoki Sądzie, widzę mecenaskę.
- To zajmie chwilkę. - Śmiało.
Nie ma pośpiechu, pani Freemann.
Przecież i tak się nudzimy.
Lorna.
Lorna!
Kurde.
Coś mnie pochłonęło. Wywołali mnie?
Tak. Trzy razy.
- Wszystko dobrze? - Nie.
Ktoś dźgnął Juliana La Cosse.
Czeka mnie przeprawa z sędzią.
Boże.
Tak mi przykro.
Dzięki, że po mnie przyszłaś.
Jasne.
Co tu w ogóle robisz?
Pilnujesz wokandy?
Niestety.
To długa i przygnębiająca historia.
Naprawdę mi przykro z powodu waszego klienta.
Daj znać, jeśli mogę jakoś pomóc.
Wycofasz zarzuty, żebym się stąd urwała?
- Bez przesady. - Mecenasko.
Miejmy to już za sobą.
Przepraszam. Uwaga. Przepraszam!
Cisco.
Nic ci nie powiem, jasne?
Facet dźga więźnia, a ty dbasz o jego prywatność?
Nie. Nie chcę stracić roboty.
A wczoraj nie pracowałem.
Przecież wałkujecie temat na okrągło.
Siedzisz tu i udajesz, że jego nazwisko nie padło
20 razy w ciągu godziny?
Do czego pijesz?
Zawodowo zdobywam informacje.
Tak czy inaczej.
Albo znajduję marchewkę…
albo kij.
Teraz nie mam na to czasu,
bo nasz klient może nie dożyć jutra.
Liczę na twoje ludzkie odruchy, Ramonie.
I bardzo uprzejmie proszę,
byś, kurwa, podał nazwisko.
Znowu pan to robi, panie Haller.
Co konkretnie?
Obwinia się pan za los ludzi wokół pana.
Czyżby?
Według buddystów
pierwsza strzała jest bolesna,
ale druga boli o wiele bardziej.
Co jest drugą strzałą?
To ta, którą sam się pan trafia,
żeby ukarać się za pierwszą.
LeBron ci to powiedział?
To nie pana wina, panie Haller.
Mój los też nie.
Chciałbym w to wierzyć.
Maggie od dawna powtarza, że za bardzo ryzykuję.
I że kiedyś to się na mnie zemści.
Ale to nie zemściło się na mnie.
Tylko na tobie.
Przesadnie się pan samobiczuje.
A za słabo stara się pan wygrać tę sprawę.
Niech się pan skupi.
I proszę pamiętać o pasach.
JEST W IZOLATCE, PÓKI NIE WYMYŚLĄ, CO ROBIĆ
NIE UJAWNIAJĄ TOŻSAMOŚCI
No dobra.
Równie dobrze możesz iść z nami.
Okej.
Nie chcę być bezduszny,
ale sytuacja jest ponoć krytyczna.
Z całym szacunkiem,
ale pozostaje nam jedynie unieważnić proces.
No proszę.
Sąd ma szczęście,
że potrafi pan wskazać możliwe rozwiązania.
Obrona sprzeciwia się unieważnieniu procesu.
Nie wiemy, co z panem La Cosse. Jest za wcześnie.
Za wcześnie?
Wysoki Sądzie, nawet jeśli pan La Cosse przeżyje,
ile będzie dochodził do siebie?
Jak długo mają czekać przysięgli?
Nie mam pewności, ale sądzę też,
że to możliwe, że sprawcy
chodziło o unieważnienie procesu.
Co? Gówno prawda.
Panie Bishop, proszę się tu tak nie wyrażać, zrozumiano?
Przepraszam.
Wszystko wskazuje na to, że to czyn nienawistny.
Pan La Cosse jest gejem.
W więzieniu przebywają różni osadzeni.
Niektórzy mają krótki lont.
Wiemy coś na temat napastnika?
Na razie nie.
Próbuję coś ustalić.
Pomijając formę przekazu, pozostaje zasadnicza kwestia.
Sąd nie może czekać w nieskończoność.
Może nie będzie trzeba.
Cały ranek byłem w szpitalu,
więc jeśli sąd pozwoli,
moja współobrończyni, pani Crane, się wypowie.
Wysoki Sądzie.
Unieważnienie byłoby skrajnym przejawem stronniczości.
Nie tylko wobec pana La Cosse, ale wobec podatników z Los Angeles,
którzy już wydali krocie na tę sprawę.
Pan La Cosse również wydał już
pokaźną kwotę na obronę.
A pobyt w więzieniu poważnie odbił się na jego zdrowiu.
Ale co najważniejsze, pan Forsythe i jego zespół
znają starannie opracowaną strategię obrony.
W razie nowego procesu miałby nieuczciwą przewagę.
Nie bardziej niż obrona, która poznała już naszą strategię.
Na szczęście możemy temu zaradzić.
Artykuł 43 kodeksu postępowania karnego
jednoznacznie dopuszcza zaoczny osąd oskarżonego.
Choć to często pokłosie rażącego zachowania
lub wybór oskarżonego,
nie ma przeszkód, by postąpić tak w tej sprawie.
Tyle że sekcja 977 kalifornijskiego kodeksu karnego,
który faktycznie reguluje procesy w tym stanie,
stanowi, że oskarżony musi być obecny na rozprawie.
Chyba że zrzeknie się tego prawa na piśmie.
Pan La Cosse, rzecz jasna, nie może tego zrobić.
Oto procesy sądowe, również kalifornijskie,
które toczyły się bez oskarżonych.
Niezależnie od tych spraw
kontynuowanie procesu, gdy pan La Cosse jest operowany,
pozwoli obronie z automatu rozpocząć proces od nowa
w przypadku skazania.
Unieważnienie procesu pozwoli oskarżycielowi
zrobić dokładnie to samo.
Z całym szacunkiem.
Wygląda na to, że mamy impas.
Rozważę argumenty obu stron.
Po lunchu wydam wyrok.
Teraz chciałabym w spokoju dopić herbatę.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Czysty krawat to przesada?
Davidzie?
Rodzina pana La Cosse?
Tak.
Na szczęście żyje, ale nadal go operują.
Jest źle?
Jest gorzej, niż zakładaliśmy.
Stracił dużo krwi.
Jedna nerka poważnie ucierpiała.
Niestety musieliśmy ją usunąć.
Jezu.
Praca serca ustała,
ale odratowaliśmy go na tyle, by operować dalej.
Przeżyje?
Trudno wyrokować, ale robimy, co możliwe.
Wrócę, gdy tylko czegoś się dowiem.
Dziękujemy. Doceniamy to.
Dziękuję.
Julian się nie podda.
Więzienie go osłabiło. Nie wiem, czy starczy mu sił.
Ma ciebie.
Wie, że czekasz.
Tak.
Na pewno wie?
Cisco, co wiesz?
Juliana dźgnął
niejaki Lalo Vasquez.
Siedzi za zabójstwo.
Na razie to tyle.
Musi być jakoś powiązany z De Marco.
Cała sprawa może zależeć od niego.
Dowiem się, jeśli coś jest na rzeczy.
Ale to potrwa.
- Dam znać. - Dobra.
Zajęte?
Już tak.
Jak mnie znalazłaś?
Lorna mnie nakierowała.
Przykra sprawa z twoim klientem.
Wydobrzeje?
Jeszcze nie wiemy.
Byłem o włos od wygranej, Andy.
Pewnie dlatego to zrobili.
Masz na to dowody?
Cisco się tym zajmuje, ale biurokracja stawia opór.
- Posłuchaj. - Ja…
Przepraszam za tamtą sytuację.
Przesadziłem.
Paplałem trzy po trzy.
Fakt, ale nie myliłeś się.
Pracuję w żmijowisku.
Niepotrzebnie ufałam Vanessie.
Sama nie wiem.
Może nie chciałam tego już ukrywać.
Ciężko trzymać czyjś los w rękach.
Nawet gdy nic nie możesz zrobić, gryzie cię poczucie winy.
Tak, tyle że mogłam i powinnam była coś zrobić.
Andy, odpuść. Błędy się zdarzają.
Wybacz sobie.
A ty naucz się słuchać własnych rad.
Ponoć Suarez kazał ci ogarniać wokandę.
Mam ochotę zrobić sobie lobotomię tępym ołówkiem.
Przebrniesz przez to.
A on zrozumie, że marnuje asa w rękawie.
Może.
Było fajnie, Andy.
Owszem.
Ale wiemy, że to nie wypali.
Moje życie się pogmatwało.
I raczej oboje nie potrafimy równoważyć pracy i życia.
Dlatego nie dałam ci zostawić szczoteczki.
Może kiedyś to ogarnę, co?
Na pewno.
Wierz lub nie, Haller, wierzę w ciebie.
Mickey, zjesz to?
Śmiało.
Muszę wracać, sprawdzić, co z rozprawą.
Trzymam kciuki.
Dobrze, wszyscy są.
To poważny dylemat wywołany przykrymi okolicznościami.
Sąd musi jednak równoważyć interesy obu stron
zgodnie z prawem.
Dlatego…
Tak?
Przepraszam.
Agent James De Marco jest tu
razem z prawnikiem z DEA.
Twierdzą, że kazano im się stawić, a ich czas jest ograniczony.
Dziękuję, Claire.
Przez wzgląd na trudności z wezwaniem agenta De Marco do sądu
nalegamy, by sąd wysłuchał jego zeznań.
Co? Jak?
Oskarżony nadal jest nieobecny.
Rozumiem, że sąd pozwolił zeznawać
agentowi De Marco.
Ale mam poważne zastrzeżenia co do zasadności jego zeznań.
Doskonale się składa.
Nie mamy przysięgłych,
czekamy na wieści ze szpitala.
Wysłuchamy agenta De Marco
bez przysięgłych.
W razie ponowienia procesu
sąd ustali, czy jego zeznania są istotne dla sprawy.
Wysoki Sądzie, to bardzo nietypowe.
Nie jestem przygotowany, by go przesłuchać.
Dlaczego nie? Został wezwany do sądu.
Ale nie sądził pan, że się pojawi.
Pan najwyraźniej też nie.
To oszczędzi sądowi czas w przypadku ponownego procesu.
To bardzo efektywne wykorzystanie zasobów sądowych.
Matka wpajała mi, żeby kuć żelazo, póki gorące.
Wysłuchamy, co ma do powiedzenia agent.
Później zadecyduję w kwestii procesu.
- Dziękuję. - Dziękuję.
De Marco zjawił się w dogodnym momencie, rozprawa wisi na włosku.
Zbyt dogodnym. Myśli, że jest nietykalny.
Pokaż mu, że nie jest.
Nagraniem z domu Sterghosa obalisz jego argumenty.
- Niech się tłumaczy. - Nie mogę. Jeszcze nie.
Dlaczego nie?
Facet myśli, że wywinie się z zabójstwa.
I się wywinie, jeśli pójdziemy na żywioł.
Jeśli pokażemy mu film, a sędzia unieważni proces,
przysięgli nie obejrzą nagrania.
Bez nagrania Forsythe wykaże,
że zeznania De Marco są nieistotne.
Musimy zaryzykować. Zaufaj mi, poczekamy.
Dobra. Zapnij marynarkę.
Dzień dobry, agencie De Marco.
Nawzajem, mecenasie.
Od jak dawna pracuje pan w Agencji do Walki z Narkotykami?
- We wrześniu miną 23 lata. - Dwadzieścia trzy lata. Długo.
Skupia się pan na kartelach narkotykowych?
Cała agencja skupia się
na owych kartelach.
Nie wątpię.
Czy w trakcie rozpracowywania karteli
usłyszał pan o niejakim Hectorze Moyi?
Kojarzę pana Moyę, tak.
Szefuje kartelowi z Tijuany.
Nie nazwałbym go wzorem cnót.
Wie pan, gdzie przebywa pan Moya?
Odsiaduje dożywocie w więzieniu federalnym, podobno.
Rozumiem. Agencie De Marco.
Jak poznał pan ofiarę w tej sprawie, Glorię Dayton?
Nie znałem jej.
Nie? Bo słyszeliśmy, że była pańską informatorką.
- Czy to nieprawda? - To nieprawda. Nie poznałem jej.
Nie dzwoniła do pana trzeciego sierpnia zeszłego roku,
by powiadomić o wezwaniu w sprawie Hectora Moyi?
Sprzeciw.
Pytanie już padło, Wysoki Sądzie.
- Wielokrotnie. - Podtrzymuję.
Wróćmy do pana Moyi.
Jak trafił do więzienia federalnego?
Policja aresztowała go w Los Angeles
za posiadanie znacznej ilości kokainy i broni.
Z tej broni kogoś zabito, o ile pamiętam.
Wtedy agencja przejęła sprawę.
Okej. Moya dostał dożywocie z powodu zarzutu o posiadanie broni?
Tak sądzę. Tak.
Jest pan tu dziś,
bo wezwałem pana w tej sprawie do sądu.
Czy prawnicy pana Moyi wezwali pana do sądu
w sprawie odwołania od wyroku dożywocia?
Możliwe.
Dostaję mnóstwo wezwań. Prawnicy agencji się nimi zajmują.
To wezwanie bezpośrednio dotyczyło pana.
Pan Moya pozywa rząd federalny, w tym pańską agencję,
za matactwo podczas aresztowania.
Nie wie pan o wniosku pana Moyi?
Pan Moya to desperat.
A w Ameryce
można pozwać byle kogo.
Nawet wbrew faktom.
Nie miałem nic wspólnego z aresztowaniem pana Moyi.
DEA zajęła się sprawą później.
Pan Moya po omacku próbuje coś ugrać.
Dobrze. Przejdźmy do tej sprawy.
Zna pan Juliana La Cosse?
Spotkał go już pan?
Nie.
A kogoś w tej sprawie?
Zna pan prokuratora, pana Forsythe’a?
Nie znam.
A śledczego pana Forsythe’a, pana Bishopa?
Siedzi tam.
Zna go pan?
Tak. Trochę.
Poznaliśmy się dziesięć lat temu.
Jak?
Pracował wtedy w policji LA
przy sprawie podwójnego zabójstwa.
Podejrzewano udział kartelu,
więc policja poprosiła DEA o pomoc.
Rozumiem. Czy od tamtej pory kontaktował się pan z panem Bishopem?
Nie.
Nie rozmawiał pan z nim o tej sprawie?
Nie.
Rozmawiał pan o tej sprawie z kimś innym?
O sprawie usłyszałem, gdy dostałem od pana wezwanie.
Więc nie. Odpowiedź brzmi nie.
Okej.
To podwójne zabójstwo, kiedy poznał pan pana Bishopa.
Czy doszło do niego przy Montgomery Avenue w Lake Balboa?
Nie pamiętam.
To było dekadę temu. Jak mówiłem.
Zna pan niejakiego Petera Sterghosa?
Sprzeciw.
Możemy podejść?
Sąd sprzeciwił się powołaniu Petera Sterghosa,
kimkolwiek jest, na świadka.
Pan Haller próbuje obejść to orzeczenie.
Próbuję ustalić, czy świadek wiedział,
że Sterghos był na liście świadków.
Mówi, że nie miał kontaktu z nikim z tej sprawy.
Przedstawię dowody temu przeczące.
Nie ma na to dowodów. To zmyłka. Niechybne unieważnienie…
Ja zadecyduję o unieważnieniu, nie pan.
Panie Haller, proszę się streszczać.
Dobrze.
Agencie De Marco,
powiedziano panu, że Peter Sterghos to potencjalny świadek w tej sprawie?
Nie. Nie wiem, kto to jest.
Dobrze. Proszę powiedzieć, gdzie pan był w piątek 17 maja.
Prowadziłem całonocną obserwację.
Mój partner to potwierdzi.
Przy Montgomery Avenue w Lake Balboa?
Niestety nie mogę omawiać toczącego się tajnego dochodzenia.
Znów muszę wyrazić sprzeciw.
Czemu służą pytania o jakiś adres
i jakieś daty bez związku z tą sprawą?
Podtrzymuję.
Ma pan jeszcze jakieś pytania?
Nie, Wysoki Sądzie. Nie teraz.
Panie Forsythe?
Nie mam pytań.
Dobrze. Agencie De Marco, może pan odejść.
- Sąd dziękuje za poświęcony czas. - Drobiazg.
- Kłamie jak najęty. - I to umiejętnie.
Wysoki Sądzie, ponownie sprzeciwiamy się
powołaniu agenta De Marco.
Jego zeznania nie były istotne.
A w razie nowego procesu
poprosimy o usunięcie go z listy świadków.
Odnotowuję, panie Forsythe.
Panie Haller, coś jeszcze, zanim orzeknę?
Wysoki Sądzie…
Dzwonią ze szpitala.
Proszę o dziesięć minut, zanim wrócimy do argumentacji.
Pięć minut, panie Haller.
Dziękuję.
Izzy, co wiesz?
Julian przeżył operację.
Ledwo.
- David jest z nim. - Co z Julianem?
Sytuacja jest krytyczna. Okaże się w ciągu kilku godzin.
Ale się wybudził?
Co? Powiedziałam, że ledwo przeżył operację.
Jest nieprzytomny.
Izzy, musisz mi powiedzieć, że się wybudził.
Mickey, Julian się wybudził.
Dziękuję.
Dowiedziałem się, że mój klient się wybudził.
Co?
Proszę o odroczenie decyzji, dopóki z nim nie porozmawiam.
Wysoki Sądzie…
Rozumiem frustrację oskarżyciela i sądu,
ale nie wiem, jak długo klient będzie mógł mówić.
Liczy się każda sekunda.
Dobrze. Zrobimy 90-minutową przerwę.
Wszyscy mają tu być punktualnie o 15.30.
Dziękuję.
Dobra.
Wiem, co powiesz.
Tak? No to mów.
Powiesz mi, co ty byś zrobił w tej sytuacji.
Wiem,
że nie byłem ojcem na medal,
ale byłem świetnym prawnikiem.
Nie dziwi, że mnie naśladujesz.
Takie odnosisz wrażenie?
Nie wiem. Czyj sygnet masz na palcu?
Nagiąłeś każdą możliwą zasadę.
- A ty nie? - Nie mówię o sądzie.
Działam na swój sposób, nie na twój.
A Legal zapewnia mi inny punkt widzenia.
Jakżeby inaczej.
Legal uwielbiał być nowatorem teoretykiem,
ale to ja odwalałem brudną robotę.
Tak naprawdę
chciał mi dorównać, ty też.
Myślisz, że ci nie dorównuję?
Myślę, że się przekonamy.
Przed tobą trudna decyzja.
Inni prawnicy by od niej stronili.
Pozostaje kwestia, czy ty też.
Bo jeśli naprawdę chcesz mi dorównać,
być lepszym ode mnie,
za wszelką cenę musisz uzyskać wyrok uniewinniający.
Tego oczekuje twój klient.
Zdrowie.
Julian się obudził?
Nie wiem, co ci teraz powiedzieć.
Prawdę.
Traci i odzyskuje przytomność.
A on?
Robi, co może.
Tak.
Skoczysz po kawę? Muszę z nim pogadać.
- Tak. - Dzięki, Izzy.
Za mało to docenialiśmy.
Co takiego?
Zdrowie.
Szczęście.
O śmierci się nie myśli. To inni ludzie umierają, ale…
Nie mogłeś przewidzieć, że tak będzie.
Tak można powiedzieć o naszym związku.
Nie sądziłem, że się ustatkuję.
Miałem inny plan.
Co się stało?
Wypadek samochodowy.
Nic poważnego.
Facet dał po heblach, stuknąłem go.
Wysiadł i zaczął wariować.
Cały czerwony, wymachiwał rękami.
Nie wiem.
Próbowałem przeprosić, ale to był jakiś absurd.
Pewnie jeszcze bardziej się wkurzył.
I to jak.
Dałem mu numer polisy i wymieniliśmy się telefonami.
Wieczorem napisał,
że chce umówić się na drinka, żeby przeprosić za swoje zachowanie.
I to tyle.
David, niestety sprawa Juliana się sypie.
Sędzia może unieważnić proces.
To oznacza start od nowa.
Tylko Julian może temu zapobiec.
Muszę z nim pogadać.
Mickey, on ledwo żyje.
Możesz mówić, ale raczej cię nie usłyszy.
Musisz mi zaufać. Pozwól mi spróbować.
Rób, co musisz.
Nie może pan wejść.
Jestem jego adwokatem.
Rozumiem to, ale mam rozkazy.
Wstęp mają tylko lekarze.
Wpuściłem tam jego faceta, napytam sobie przez to biedy.
Proszę się skupić, funkcjonariuszu Henderson.
Mój klient ma prawo do rozmowy z prawnikiem.
Nie jest świadomy.
- Jesteś lekarzem? - Nie, ale stoję tu…
Chcesz tłumaczyć sądowi,
dlaczego odmówiłeś komuś
jego konstytucyjnych praw?
Komuś, kto jest ofiarą zbrodni?
Zbrodni, do której doszło pod okiem szeryfa?
Bo jeśli tak, to chętnie to załatwię.
Pięć minut. A potem się pan ulotni.
Dziękuję.
A ja tu postoję.
Kamień z serca.
Pan La Cosse podpisał zgodę
na kontynuowanie procesu bez niego.
Wysoki Sądzie, mam pewne obawy.
Według lekarzy i biura szeryfa
pan La Cosse jest w stanie krytycznym.
To prawda.
Dlatego właśnie nie możemy zwlekać.
Udało mi się dobrze wstrzelić.
Panie Forsythe.
Mógł pan pojechać do szpitala, skoro ma pan wątpliwości.
Panie Haller.
Jest pan urzędnikiem sądu.
Jeśli uwierzę panu, a potem odkryję, że coś było nie tak…
Sąd nie musi mi wierzyć.
Partner pana La Cosse
zgodził się potwierdzić autentyczność podpisu.
Proszę się przedstawić.
David Henry Lyons.
Czy przysięga pan,
że pańskie zeznania przed sądem
będą prawdą, całą prawdą i tylko prawdą?
Tak.
Proszę usiąść.
Panie Lyons, może pan wyjaśnić,
co łączy pana z oskarżonym, Julianem La Cosse?
To miłość mojego życia.
To mój partner.
Nie pobraliśmy się, bo nie wierzymy instytucję małżeństwa,
ale może zmienię zdanie.
- Jak długo jesteście razem? - Latem minie dziewięć lat.
Był pan z nim w szpitalu?
Jestem przy nim, odkąd został zaatakowany w areszcie.
Panie Lyons.
To jest pisemna zgoda
na kontynuowanie procesu pod nieobecność Juliana.
Widział pan ten dokument?
Tak, pokazał mi go pan w szpitalu.
Poznaje pan podpis u dołu?
Tak, to podpis Juliana.
Nabazgrany,
ale Juliana operowano siedem godzin.
Raczej nie dbał o schludne pismo.
Potwierdza pan,
że to bez wątpienia podpis pańskiego partnera, Juliana La Cosse?
Tak. Na pewno.
Dziękuję.
Panie Forsythe.
Wie pan, co grozi za krzywoprzysięstwo w Kalifornii?
Nie, nie wiem.
W Kalifornii krzywoprzysięstwo to przestępstwo,
za co grożą cztery lata więzienia.
Mając to na uwadze, obstaje pan przy odpowiedziach,
czy chce je pan przemyśleć?
Nie, nie chcę.
Julian chce, by proces trwał, wiem to,
bo sam mi to powiedział, zanim stracił przytomność.
Panu też by powiedział, gdyby nie był przykuty do łóżka.
Brak dalszych pytań.
Świadek jest wolny.
Strony chcą coś dodać odnośnie do dalszego biegu procesu?
Wysoki Sądzie, ponawiam stanowczy sprzeciw
co do trwania procesu.
Cokolwiek się stanie, obrona odwoła się
od niekorzystnej decyzji.
Sąd wcześniej przypominał mi, że jestem urzędnikiem sądu.
Zapewniam sąd i pana Forsythe’a,
że ewentualnym powodem odwołania nie będzie nieobecność mojego klienta.
Sąd nie może pana zobowiązać, Panie Haller, ale docenia gest.
Chce pani coś dodać?
Chcę jedynie nadmienić, że aby szybko wymierzyć sprawiedliwość,
należy kontynuować rozprawę.
Sądy apelacyjne orzekały już,
że koniec końców takie decyzje sędziowie podejmują po uważaniu.
Dziękuję za przypomnienie.
To skomplikowana decyzja.
Należy rozważyć sprzeczne argumenty.
Ale skoro mamy dowód woli oskarżonego,
a jego wolą jest kontynuacja rozprawy,
nie unieważnię procesu.
Proszę przeprosić przysięgłych
i powiadomić ich, że zbierzemy się jutro o dziewiątej.
Zamykam rozprawę.
Tego nauczyłeś mnie na start.
Sądy wystrzegają się apelacji, a swoboda sędziowska jest ogromna.
- Amen. - Tak.
Wyświadcz sobie przysługę i wywal ten krawat.
Uwielbiam go.
Wszystko jest ulotne.
Spal go, Mickey.
Nie, Vasquez. Lalo Vasquez.
Jeśli masz coś…
Co?
Tak. Chętnie zaczekam. O ile nie…
Halo?
Cześć. Mick jest w sądzie.
Nie szkodzi. Ja do ciebie.
Co to jest?
Materiał dowodowy prokuratury w sprawie Lalo Vasqueza.
Żartujesz.
Nie oberwie ci się za to?
Rozprawa wstępna już była,
materiał trafił w ręce obrony, więc pewnie nie.
I chyba mam to gdzieś.
Rany.
Martwi studenci. Przedawkowali. Testy wykazały fentanyl w kokainie.
Co jest?
Coś dobrego.
Coś bardzo dobrego. Dziękuję.
Proszę bardzo.
Ale nie przyzwyczajaj się.
- Co to? - Analiza.
W całym tym zgiełku z Julianem
sąd nie odniósł się do De Marco.
- Masz szansę go powołać. - Lorna.
Sam mówiłeś, że przysięgli muszą obejrzeć nagranie.
Sąd nie pozwoli De Marco znowu zeznawać.
Nie z takim nastawieniem.
Mickey, serio.
Musimy jakoś pokazać nagranie.
Bez obaw, Lorna.
Chyba mam lepszy pomysł.
Zaraz przyjdę.
Mogę się dosiąść?
Muszę ci coś pokazać.
Znajdź kogoś, kogo to obchodzi.
Tym kimś jesteś ty.
Masz tego dość, co?
Czego?
Włącz nagranie.
Zgodzisz się, że jest źle.
Nie wszedłem do środka.
Pozory mylą.
To żadne pozory.
Sęk w tym, Bishop, że już mnie to nie obchodzi.
Nie obchodzi mnie wasz pojebany układ.
Chcę uratować klienta i zamknąć tego gnoja.
To nie takie proste.
Zginęła kobieta. I mój kierowca. A teraz mój klient może umrzeć.
Niezłe z ciebie ziółko, ale nie jesteś zabójcą.
W głębi duszy chyba chcesz to naprawić.
Nie pokazuj tego.
Ani w sądzie, ani nigdzie.
To zależy, co nie?
SĘDZIA
Panie Haller, kolejny świadek.
Obrona wzywa Neila Bishopa.
NA PODSTAWIE POWIEŚCI MICHAELA CONNELLY’EGO
Napisy: Łukasz Białk