Wiem, co myślicie. „Parking? Znowu?”
Obróć się. Teraz trochę poważniej. Nieźle.
- Fantastycznie. Tak. - Chwileczkę.
- Wyprostuję. - Tak.
Świetny krawat.
Nie. Uśmiech.
Wybaczcie. To ważne.
Cześć, Lorna. Co tam?
Długo tam zabawisz?
Nie wiem. Chyba kończymy, a co?
Czeka cię ciężki dzień.
Nadal nie skończyli drogiego remontu.
A telefon się urywa. Czekaj.
Kancelaria prawna. Chwileczkę.
To cena sukcesu, Lorno.
Co mnie dziś czeka?
Ogłoszenie wyroku Ortiza.
Narada w sprawie Pickensa. Sędzia Boyle tam będzie, załatw pączki.
- Dobra. - Wstępne przesłuchanie…
Nieważne, przełożyli to.
Nowy klient, Russell Lawson.
Aresztowany za włamanie i publiczne obnażanie.
- Trzymają go w areszcie. - Przesadził z prochami?
Raczej nie będzie do nas wracał, ale czuć pieniądz.
Stawka nie zrobiła na nim wrażenia.
Zapłacił z góry.
Ktoś go nam podesłał?
Słyszał o sprawie Trevora Elliotta, jak wszyscy nowi klienci.
Jego śmierć,
wbrew oczekiwaniom, to dla nas żyła złota.
Nieważne, jak mówią, byle mówili.
Załatwiłem mu uniewinnienie.
Zajadę do aresztu po przesłuchaniach. Co jeszcze?
Akta Jesúsa Menendeza.
Mogę je odesłać do magazynu?
Chyba nie oskarżą go ponownie?
Nie wiem. Dmucham na zimne.
Upchnij akta w konferencyjnej i…
Dobra, muszę lecieć.
Nie!
Kancelaria prawna. Momencik.
Cześć, Mags.
- O której się widzimy? - Rezerwacja jest na 19.
- Trzeba mieć rezerwację? - W tym lokalu tak.
Trafił do czołówki rankingu LA…
Wystarczyłaby mi pizza. Podeślij adres.
Dobra. Dzięki, że się zgodziłaś.
Ze względu na Hayley powinniśmy się dogadać.
Ponoć mają tam najlepszy flan.
Uwielbiam dobry flan. Do zobaczenia wieczorem.
Dobra.
Hej. Sprawa Reyesa, potrzebuję nagrań rozmów.
NAJLEPSZY ADWOKAT W LA
Do Szmaragdowego Miasta?
Wiesz, którą drogą iść.
UMORZONO
Znowu zostawiłem ciuchy w aucie?
Nie, to moja torba.
Po pracy dorabiam. Wiesz, ekonomia na żądanie.
Wiem, sam tak żyję, Izzy.
Chciałam ci o czymś powiedzieć.
Tak?
Będę uczyła tańca wspólnie z Ray.
Z Ray?
Twoją eks?
To z nią gadałam, teraz jest inaczej.
Pół roku jest czysta. Chodzimy na spotkania. Odpuściła koncerty.
To twoje życie, Izzy.
Dobrze wiesz, że ludzie nie zmieniają się dobrowolnie.
Po prostu bądź ostrożna.
I vice versa.
Do czego pijesz?
Ile wywiadów udzieliłeś w zeszłym tygodniu?
Sprawa Trevora przyniosła mi rozgłos.
Żelazo trzeba kuć, póki gorące.
Może.
Z doświadczenia wiem, że sława jest jak crack.
Nigdy nie próbowałam cracku.
Dam radę. Nie będę się z tym obnosił.
Naszym gościem będzie
prawnik z lincolna, Mickey Haller…
- O co chodzi? - Nie oddzwoniłeś.
Nie wiem, w co ręce włożyć, Mickey.
Muszę zaplanować ślub, o ile Cisco się skupi.
No i mam egzaminy.
Z etyki. Muszę wykuć zasady etyki zawodowej.
Nic trudnego.
Powiedział ekspert w ich naginaniu.
Kancelaria prawna. Chwilka.
Mickey? Sama nie wyrobię. Wiem, że nie chcesz zatrudnić…
A Cisco nie może pomóc?
Podobno załatwia coś dla ciebie.
- Co takiego? - Nie wiem! Mickey…
Dojeżdżamy do sądu,
Izzy mnie odstawi i ci pomoże, dobra?
Zapłacę za nadgodziny.
Dobra.
Muszę kończyć, cześć.
GDZIE JESTEŚ?
Lawson? Russell Lawson?
Hej.
Otwórz drzwi.
Dzięki, Mike.
- Jesteś prawnikiem? - Mickey Haller. Tak.
Bogu dzięki.
Wyciągniesz mnie stąd? Nic nie zrobiłem…
Uspokój się i mnie posłuchaj. Dasz radę?
Spróbuję.
Robisz w finansach?
Doradzam zbankrutowanym firmom
w spłacaniu długów. Nuda.
W grę wchodzą spore kwoty.
Czyli potrafisz zachować kamienną twarz?
Chyba tak.
To dobrze, bo musisz opanować emocje.
Jasne, przepraszam. Oczywiście.
Zabrali mi inhalator.
Bo to potencjalna broń.
Racja. Postaram się, by ci go zwrócili.
A ty powiedz mi, co się stało.
Dobra. Sęk w tym, że nie pamiętam.
Umówiłem się z kolegą w Santa Monica na drinka,
ale on odwołał spotkanie.
Ten kolega. Wypiłem trochę sam i wróciłem do domu Uberem.
A potem nagle siedziałem
z tyłu radiowozu.
Zbiłeś szybę i wszedłeś do domu,
zrobiłeś sobie kanapkę i zdjąłeś spodnie.
Właścicielka znalazła cię nieprzytomnego na kanapie.
Nic nie pamiętam po tym, jak wsiadłem do Ubera.
Jasne.
Nie mogę przeprosić i zapłacić za okno?
Tak łatwo się nie wymigasz. Oskarżają cię o włamanie.
Za to grozi nawet sześć lat.
Sześć?
Wszystko po kolei. Dobrze?
Dom, w którym cię aresztowano,
jest niedaleko twojego domu.
Byłeś tam kiedyś?
Nie. Wynająłem dom
na czas remontu kuchni u siebie.
Mieszkam tam tylko od paru tygodni.
Wyciągnij mnie stąd.
Chcą mnie dziś przewieźć do więzienia.
Zapytam o kaucję w sądzie. Za dwa dni.
Nie. Dwa dni?
Russell. Kamienna twarz, pamiętasz?
Jasne.
Mam pomysł, ale najpierw muszę coś sprawdzić.
A ty uważaj na siebie i gęba na kłódkę.
Nie jedz makaronu z serem w więziennej stołówce.
Odezwę się.
Zostaw wiadomość.
Gdzie jesteś? Jesteś mi potrzebny, oddzwoń.
Kopę lat. Kojarzysz mnie jeszcze?
Ostatnio aż za dobrze.
Wszędzie ciebie pełno, i to po śmierci twojego klienta.
Ludzie ciągle mi to wypominają.
Czas nagli. O co chodzi?
Twój drugi klient, Jesús Menendez.
A konkretniej?
Upokorzyłeś wydział i prokuraturę,
gdy go wybroniłeś.
Sami się koncertowo upokorzyli.
Nie będą tego znosić w milczeniu. Wznawiają dochodzenie.
Cholera. Wiedziałem.
Raz już skazali niewinnego.
Chcą to powtórzyć?
Chcieli, by ktoś z policji poprowadził śledztwo.
Ktoś nieposzlakowany i niezwiązany z poprzednim śledztwem.
Ty.
Też mi to nie leży, ale to nie ja dowodzę.
Znajdź prawdziwego sprawcę.
Miał tatuaż, o którym mówiła moja świadkini.
Bezimiennego i być może fikcyjnego sprawcę.
On istnieje! Mój śledczy go szuka…
Przecież nie brakuje ci środków. Przynajmniej pogadaj z Glory Days.
Porozmawiam z nią i z każdym, z kim będę musiał.
Ale zacznę od twojego klienta, Menendeza.
Mam dobrowolnie sprowadzić klienta na policję? Wykluczone.
Mówiłem, że mi się to nie podoba.
Przyjedź z nim jutro.
Jeśli będzie zeznawał z sensem, może ukręcę sprawie łeb,
zanim go oskarżą.
Dobra.
Coś ciekawego w pracy?
Podwójne zabójstwo. Z gangiem w tle.
Twój konik.
Chyba że prokuratora się wtrąci.
Odebrali mi sprawę kradzionych aut.
Robili tak, gdy tam byłam, teraz sama obrywam.
Nie mogą ci bruździć wiecznie. Jeśli mogę jakoś pomóc…
Nie. Proszę.
Miło mi, ale nie pomożesz.
Wybacz, nagła sprawa. Chwileczkę. Obiecuję.
Co?
Najlepszy adwokat w LA ciężko pracuje.
Masz na myśli tę głupią okładkę?
- Wiesz, że mnie to nie obchodzi. - Nie?
Lorna wspomniała o jakimś wywiadzie.
W LA Times chcieli o mnie napisać. Miałem odmówić?
Przepraszam.
Reporterka?
Chcą jak najszybciej puścić materiał.
Przepraszam. Już. Wyślij. Gotowe.
Hayley podoba się nowa szkoła?
Na razie tak. Pojechała na wycieczkę do Big Bear.
Bałam się, gdy ją żegnaliśmy, ale była zadowolona.
My?
Mówiłam, że randkuję.
Jak mu było? Tim?
Jim. I dobrze wiedziałeś.
Dobra. Jim.
Księgowy Jim?
Biegły sądowy z Departamentu Sprawiedliwości.
Jak zwał.
Mówiłaś o randkach. Uznałem, że to nic poważnego.
Mickey.
ZDJĘCIA WYSZŁY SUPER
Może miałbyś czas randkować, gdybyś nie był rozchwytany przez media.
Fajnie, że dobrze się bawiła. Zaprzyjaźnia się z kimś?
Chyba, ale chce rzucić piłkę nożną.
Tak?
Jej koleżanka, Taylor, jeździ konno.
Hayley oczywiście też chce.
W dzieciństwie jeździłem konno.
Wiem.
Ale teraz wszystko jest droższe.
Kwestią forsy mogę się zająć.
Uzgodniliśmy, że dzielimy się fifty-fifty.
- Wiem. To było… - Zanim się wybiłeś, a mnie zdegradowali?
No weź. Nie o to mi chodziło.
Nawet o tym nie myśl.
Przykro mi, że tak to się potoczyło.
Co proszę? To twoja wina, Mickey.
Słyszałam o Jesúsie Menendezie.
To cię gryzie? Nic z tego nie będzie.
Wszystko, co straciłam, sprawę, awans,
mogłam stracić na marne.
Ze sprawy nic nie wyniknie. Znowu wygram w sądzie.
Mam nadzieję, że to prawda.
Proszę wybaczyć, mam coś dla państwa.
To sajgonki asado, arepas z kaczką,
bibimbap saltado i pozole rojo.
Dziękuję. Wygląda pięknie. Nie zamawialiśmy tego.
Od szefowej kuchni dla prawnika z lincolna. Smacznego.
Wiesz co? Muszę wcześnie wstać…
Hayley będzie gotowa o szóstej.
Smacznego.
Daj spokój, Maggie.
Pałętał się u fryzjera.
O rety. Ale jesteś wymuskany.
Może będziesz gubił mniej kłaków.
Przyniosłem sushi z twojej ulubionej knajpy,
bo pewnie zapomniałaś o jedzeniu.
Jesteś kochany.
Staram się, jak mogę.
Dziękuję.
Z tuńczyka nici, bo nas zagazujesz.
„Zasada przeciw wieczystości”.
Pamiętam to.
„Darowizna musi zostać przeniesiona
najpóźniej 21 lat od zgonu osoby żyjącej, gdy ustanowiono darowiznę”.
Co to znaczy?
Nie wiem. Nikt nie wie. Nikogo to nie obchodzi.
- Co? Mam coś między zębami? - Nie.
Patrzę
na ciebie.
Głupol.
Masz te akta?
Jakie akta?
Te dla Mickeya. Pisałam ci o nich.
A, no tak, jasne. Mam.
Wybacz, nie miałem…
Nie miałem zasięgu.
Dobra.
Pomóc w czymś?
Nie, nie trzeba.
Powiesz kucharzowi, że robi lepsze pozole niż moja mama?
Nie mów jej tego, bo zabije kucharza.
Jestem szefową kuchni, dziękuję.
Jakżeby inaczej.
Lisa.
Mickey Haller.
Jedzenie było przepyszne.
Trochę zostawiłem.
Starczy mi tego na tydzień.
Bardzo mi przykro. Kelnerka uwielbia kryminały dokumentalne.
Zobaczyła twoje nazwisko na liście rezerwacji…
Wiesz co, pozwól…
Przełożę ceviche tutaj. Nie nagrzeje się.
A gdzie twoja towarzyszka?
To moja była żona.
Już rozumiem.
Jedzenie było wyborne.
Jesteś tu od dawna?
11 lat temu otworzyłam stoisko z latyno-azjatyckim jedzeniem.
Chyba mi się udało.
Faktycznie.
Masz czas?
Tak.
Zaraz wracam.
Wstawię to do lodówki i cię oprowadzę.
Naprawdę?
O rany!
Niesamowity zapach.
Dziękuję.
Uprawiam własne zioła.
Tak?
Kolendra?
Uwielbiam kolendrę.
- Naprawdę? - Tak.
Mój były jej nie znosił. Może dlatego tak ją lubię.
Jesteście w kontakcie?
Nie.
Planowaliśmy dzieci, to miała być nasza restauracja.
Pewnego dnia odpowiedzialność go przerosła.
Podobno mieszka w Ensenadzie i pracuje w sklepie dla surferów.
W Baja?
To tam nauczyłaś się robić pozole?
Pytasz magika o sekrety.
Kolacja była pyszna i miło było cię poznać,
ale na mnie już czas.
Pewnie tak.
Albo ktoś mnie zastąpi, a ja skoczę po wino.
Mieszkam tutaj.
Kucharka, która mieszka obok kuchni.
Cóż mogę powiedzieć?
Skupiam się na tym, czego pragnę.
Poradzimy sobie bez wina?
Ja nawet nie piję.
Dobrze wiedzieć.
Nie robisz czegoś jeszcze?
PRAWNIK Z LINCOLNA
W KUCHNI
Dzień dobry.
Kawa jest tam.
I pan dulce, jeśli chcesz. Częstuj się.
Jajka z domowym chorizo.
Jeszcze trochę i nie zmieszczę się w ciuchy.
Daj spokój.
Spróbuj. Muszę wiedzieć, czy mam do tego dryg.
Boże.
Miło, kiedy facet lubi śniadania.
Dobra, słuchaj…
Zazwyczaj tak nie robię…
To znaczy… Sam nie wiem, ile minęło.
Stara śpiewka.
Żartuję.
Też tak nie robię.
Naprawdę. Restauracja mnie pochłania.
Ale jest miło.
I to bardzo.
Wcinaj, zanim wystygnie.
- Co to ma być? - Moja nowa codzienność.
Nie zauważyłeś wykopu obok?
Nie, plac budowy? Zaczęli za wcześnie.
On ma to gdzieś.
Kto?
Deweloper Mitchell Bondurant.
A, ten.
Niech zgadnę.
Chce przejąć kwartał i postawić wieżowce?
Tak. I tylko ja stoję mu na drodze.
Los Angeles zawsze goni za nowinkami.
Może.
Szkoda, że pozbywają się tego, co już istnieje.
To była zwykła dzielnica, aż odkryli nas miłośnicy jedzenia.
A teraz obecnych mieszkańców
nie będzie stać na czynsz tutaj.
Gdzie mają mieszkać?
Nie wiem, ale powinnaś coś z tym zrobić.
Dział budowlany jest bezradny.
Znajdź prawnika.
Ja nie zajmuję się prawem nieruchomości, ale kogoś ci polecę.
Dobrzy prawnicy się cenią.
Już jestem pod kreską.
Może ktoś pójdzie ci na rękę.
Muszę już iść, ale…
Mogę…
do ciebie zadzwonić?
Wiesz, gdzie mnie znaleźć.
Dałeś mi wizytówkę, więc…
Naprawdę wyszedłem z wprawy.
Dobra.
No tak.
Dziękuję za śniadanie.
Do usług.
Fajnie.
Zadzwonię.
Mickey, zaczekaj.
- Twoje jedzenie. - Tak.
GENTRYFIKACJA ZABIJA
Kolacja z Maggie się udała.
Daj mi dziesięć minut, Izzy.
Nie potrzebuję szczegółów. Na razie wystarczy numer karty.
Proszę poczekać. Dziękuję.
Izzy przyjdzie? Dziś jest gorzej niż wczoraj.
Parkuje auto.
Wiesz coś więcej o Menendezie?
Griggs za bardzo się pilnuje.
Gadałem z kilkunastoma eskortami.
Nie kojarzą gościa z tatuażem. Facet zapadł się pod ziemię.
Musimy go znaleźć, żeby Jesús nie został znów oskarżony.
Oskarżą go znowu o to samo?
Nie. Pierwszy wyrok anulowano, już się nie liczy.
Mogą znów go oskarżyć.
Uważałaś na wykładach.
Dobra. Zapomnij o tym drugim. A co z Glory Days? Wróciła?
Tak, ale nie wiemy, gdzie jest. Zmieniła numer.
Znajdź ją. Musi pogadać z Griggsem.
Co to?
Akt oskarżenia Russella Lawsona.
Kierowca Ubera zawiózł go
pod wskazany adres.
Lawson mieszka tu, a tu się włamał.
Rzekomo.
- Rzekomo. - Dobra.
Dobra robota. Jakby co, jestem u siebie.
Kancelaria prawna. Chwila.
Próbował dobić targu z więzienia. Tyle mi wystarczy.
Tak. Chwileczkę. Potrzebuję jeszcze akt Reyesa.
- Już ich nie mamy. - Co?
Góra przekazała je policji.
Sądziłam, że wiesz.
Żartujesz.
Nie żartujesz.
Hej, Andy. Potrzebuję rady. Masz czas na drinka po jodze?
Wiem. Przepraszam. Nie byłam umówiona.
Jestem Lisa Trammell.
Crammell?
Nie. Trammell.
Lorna. W porządku. Zapraszam.
- Dziękuję. - Proszę.
Zapraszam.
Obiecuję, że cię nie prześladuję.
A więc to tu pracuje prawnik z lincolna.
Zabawne.
Myślałam, że w lincolnie.
To długa historia.
Świetnie się wczoraj bawiłem, ale…
Nie dlatego tu jestem.
Wczoraj było fajnie, ale nie aż tak.
Nie prześladuję cię, serio. Ale podobno kogoś jednak prześladuję.
Tymczasowy zakaz zbliżania się?
Jak wyszedłeś, jakiś facet dał mi to.
Żebyś nie nękała Bonduranta w miejscu pracy.
Byłaś u niego?
No…
Kojarzysz protestujących?
Zjawili się, bo poruszyłam temat w socialach.
Wielokrotnie.
Może prowadziłam protesty przed jego biurem,
ale nigdy go nie nękałam.
Mamy tu wciąż wolność słowa?
O ile mi wiadomo.
Protesty nagłaśniają takie sprawy.
Spójrz.
Fragment wiadomości.
Rozmawialiśmy z liderką ruchu,
restauratorką Lisą Trammell.
Gentryfikacja niszczy nasze społeczności.
Deweloperzy przejmują kolejne osiedla
i wysiedlają ludzi.
Nie pozwolimy na to.
Bondurant nie wypowiedział się, jego firma wydała oświadczenie.
„Budujemy mieszkania dla wszystkich mieszkańców miasta”.
Może wystąpić o ochronę sądową?
Nie, jeśli nie będziesz mu grozić ani wchodzić na jego teren.
- I masz szczęście. - Jak to?
Nie zajmuję się nieruchomościami. Ale zakaz zbliżania to mój konik.
Czyli mi pomożesz?
Czemu nie?
Zapłacę ci. Trochę to potrwa, ale…
Zrób więcej pozole i będzie dobrze.
Dziękuję, Mickey.
Pójdę już.
- Na razie. - Pa.
Kto to? Czemu z nią sypiasz?
O czym ty mówisz?
Nie wykręcaj się. Byłam twoją żoną.
Gdy chcesz być rozbrajający, wkładasz ręce do kieszeni
i drapiesz się po głowie.
Jasne.
Znam na wylot wszystkie twoje zagrywki.
Jest szefową kuchni. I tyle. Ma problemy prawne.
Jesteś jej adwokatem?
I to pewnie pro bono. Bo lukrujesz jej ciasto.
Faszerujesz jej indyka.
Ona marynuje ci szaszłyk?
Nie mam na to czasu.
Jesús czeka, zamów toksykologię dla nowego klienta.
- Później wyjaśnię. - Przegadamy to?
Raczej nie. Cześć.
Tak się nie prowadzi kancelarii.
Trzymaj się.
Nie musiałeś się fatygować.
Musiałem.
Uznałem, że pojeździmy.
Jasne.
Chętnie.
Jesús.
- Hej. - Hej.
Mów prawdę, a wszystko będzie dobrze.
Dobrze, tak.
Dobra.
Wyszedłeś z klubu z Marthą Renterią około 22.30?
Zgadza się.
Uzgodniliście cenę?
Sześćset. Zapłaciłem z góry.
Zeznałeś, że wygrałeś kasę na loterii. Wtedy nie było losowania.
Pan Menendez przyznał, że dostał pieniądze od brata, dilera.
Dobra.
Co było potem?
My…
Uprawialiśmy seks.
Dała mi prezerwatywę.
Spuściłem ją w toalecie.
Użyłem ręcznika w łazience.
Stąd twoje DNA na ręczniku.
Chyba tak.
A potem wyszedłem.
Nic jej wtedy nie było.
- Po co… - Nie zabiłeś Marthy Renterii?
- Nie. - Nie dźgnąłeś jej 50 razy?
Nie! Nikogo nie zabiłem.
Ostrze noża miało nie więcej niż 13 centymetrów długości,
półtora cm szerokości.
Nóż mógł być składany.
Masz taki nóż?
Nie.
Miałeś kiedyś taki nóż?
Nie.
Dwa dni temu rozmawiałem z twoim dawnym współlokatorem,
Luisem Castillo.
Pamiętasz go.
Możesz opisać nóż?
To był nóż myśliwski. Taki składany.
Z czarnego metalu.
Długi?
Na oko…
Należał do Jesúsa Menendeza?
Tak. Mówił, że to na wypadek, gdyby ktoś się czepiał.
Co to, kurwa, jest?
Współlokator twierdzi, że po zabójstwie wrzuciłeś nóż do rzeki.
Widział cię.
Aresztujesz Jesúsa?
Może mam…
Milcz.
Aresztujesz Jesúsa?
Nie teraz, nie.
Koniec przesłuchania. Idziemy.
No już!
Czemu mi nie powiedziałeś?
Przez to wyglądam na winnego.
Myślałem, że to nieważne.
Wszystko jest ważne.
Chciałem, żebyś mi uwierzył.
Wiesz co?
ODBIERZ HAYLEY.
Zostaw mnie. Jak wcześniej.
Nie zostawię cię. Mówiłem, że więcej tego nie zrobię.
Jasne?
Muszę to rozgryźć, inaczej ruszą za tobą
z całym impetem.
Idź do domu i z nikim nie rozmawiaj. Zadzwonię.
Do dupy, że odbierają ci najlepsze sprawy,
ale nie wiem, co ci powiedzieć.
Bob sprowadził młode wilki, które chcą się wykazać.
Też taka byłaś. Niepokonana.
Dzięki temu awansowałaś.
Miałam kilka porażek na koncie.
Ale nie przegrałam z twoim eks.
Z nim zawsze wygrywałam.
Wiedziałam, że polubiłam cię nie bez powodu.
Nie myślisz o własnej kancelarii?
Oczywiście, że tak.
Ale to nie dla mnie. Nie widzę się po ciemnej stronie.
A jakaś inna kancelaria?
Znajoma z San Francisco szuka ludzi.
Hayley uczy się w nowej szkole. Muszę o niej myśleć. I o Mickeyu.
Musisz coś zrobić.
Fakt.
To jest pyszne.
A nie mówiłem?
- Mama może zazdrościć. - Wróciła i zrobiła sobie zupę z puszki.
Przepraszam za to, hija. Twoja mama i ja…
Wszystko gra?
Tak.
Nie chodzi o mamę?
Nie. Chodzi o sprawę.
Popełniłem głupi błąd jak na adwokata.
Ufałem gliniarzowi.
- No weź. - Tak.
Mówiłem ci, że jest coś, co muszę naprostować.
Sprawa, od której zaczęły się kłopoty z mamą?
Pamiętasz, jak byłam w czwartej klasie
i przestraszyłam się studiów?
Pamiętam, że martwiłaś się, czy dostaniesz się do Yale.
Powiedziałeś, żebym skupiła się na tym, co przede mną.
Na sprawdzianie z matmy. Na lekturze.
- Tak powiedziałem? - Tak.
Byłem dobrym ojcem.
Posłuchaj samego siebie.
Skup się na tym, co przed tobą. Resztę ogarniesz.
Przecież jesteś najlepszym adwokatem w LA.
No tak. Mama ci to pokazała?
Tak.
- A przeczytałaś artykuł? - Nie.
- No dobra. - Tak.
PRAWNIK WYWOŁAŁ BURZĘ
57003. Sprawa Russella Lawsona.
Hej.
Wyciągniesz mnie stąd?
Muszę coś sprawdzić.
Wypowie się pan?
Proszę dać nam chwilę.
PRAWNIK WYWOŁAŁ BURZĘ
Rany. Papierowe wydanie.
Stara szkoła.
Tak.
To też. Fizyczne kopie zdjęć.
Sędzia Lyons będzie zachwycony. Technologia go przerasta.
To dom mojego klienta. Remington Place 18001.
W tym domu został aresztowany. 18010.
Są niemal identyczne, łącznie z numerami.
Co z tego?
Przestępstwo włamania musi być zamierzone.
A to była zwykła pomyłka.
Mój klient był pod wpływem. Myślał, że to jego dom.
Klucz nie pasował, klient sądził, że wybija własne okno.
Wykażesz, że był zbyt pijany, by się orientować?
Z wyciągów z karty wynika, że wypił tylko trzy drinki.
Facet z gazety o tym nie wie?
Pół roku, wóz albo przewóz.
Poczekam na wyniki toksykologii.
Czego one dowiodą?
Większe stężenie nie zostałoby wykryte.
- Chyba że to rohypnol. - Rohyp… Sądzisz, że go odurzyli?
Bywalcy tamtego baru skarżyli się,
że byli odurzani.
W mieście było więcej takich przypadków.
To blamaż policji i prokuratory.
Powiedzmy, że to wtargnięcie. Klient odsiedział swoje.
I pokryje koszty wymiany okna.
Albo zaryzykujemy w sądzie
i zeznamy, że ktoś otumania ludzi,
a prokuratura woli ganiać za niewinnymi ofiarami.
Znam kilku dziennikarzy.
Zmarnowaliśmy już dość czasu Wysokiego Sądu.
W porządku.
Zostały tylko formalności. Wrócisz do domu przed obiadem.
Nie wiem, jak ci dziękować.
Jeśli będziesz musiał ogłosić bankructwo…
Oby do tego nie doszło. Kamienna twarz, Russell.
Haller.
Hej. Co tu robisz?
Chciałam przekonać Boba, by oddał mi moją sprawę.
Odparł, że mogę przy niej asystować.
Kolejna zniewaga, ale lata mi to.
Co zamierzasz?
Jeszcze nie wiem. Coś wymyślę.
Posłuchaj.
Przepraszam za tamten wieczór.
Miałam zły dzień, wyżyłam się na tobie.
Rozumiem. Ja też przepraszam.
Cieszę się, że się z kimś spotykasz.
Może nie jestem szczęśliwy, ale…
Rozumiem.
Liczę, że to równy facet.
Zasłużyłaś, Maggie.
Ty też.
Wracam do Van Nuys,
zanim autostrada się zakorkuje.
Na razie, Mickey.
Dzień dobry. Potrzebuję formularza do poradni prawnej.
Pracuję dla adwokata. Będzie moim opiekunem.
Chociaż on robi wszystko na opak,
wbrew zdrowemu rozsądkowi.
Kiedy mija termin?
W piątek. Dziekan musi to podpisać,
jeśli prawnik jest spoza naszej listy.
- Dziekan Wheaton. - Dobra. Super.
Wheaton?
Ten od deliktów?
Pełni obowiązki dziekana, póki nie znajdą kogoś na stałe.
Jeszcze tu jest, zdąży pani.
Nie. Właściwie to… spieszę się.
Może wpadnę jutro albo pojutrze.
- Hej. - Cześć, kochanie. Jak nauka?
Dobrze. Wiesz, jak jest.
- A co u ciebie? - Wszystko gra.
Szukam Glory Days.
Widzimy się później?
Nie czekaj na mnie. Trochę mi zejdzie.
No dobrze.
Chcesz tam iść?
Tak.
Chodźmy.
Kaz!
Ty skurkowańcu.
Witaj, bracie.
Skołujcie mu piwo.
Tak!
Dziwnie, że cię nie odwożę.
Poradzę sobie.
Miło, że pomagasz w kancelarii.
Zanim zapomnę. Był tu ten facet.
- Kto? - Twój klient, Russell Lawson.
Wpłacił pięć tysięcy.
Przecież zapłacił z góry.
Mówił, że to honorarium na przyszłość.
Okej. Stracę zasięg, jak dotrę do Hills.
- Jest jeszcze coś. - Tak?
Wczoraj rano ci dogryzałam,
bo dałeś mi myśleć, że byłeś z Maggie.
To nie tak. Nie chciałem poruszać tematu.
Wiem.
To i tak nie moja sprawa.
Ale na dłuższą metę,
by nie zboczyć z kursu, musisz być szczery.
Zwłaszcza wobec siebie.
Dobrej nocy.
Dobranoc, Izzy.
Ładny widok.
Na zdjęciu robił wrażenie,
ale nocą naprawdę ożywa.
Russell?
Co ty tu robisz?
Zamiast wybijać kolejną szybę, przeskoczyłem przez płot.
Muszę przyznać, że dziś było cudownie.
Wiem, że jesteś dobry, ale to był odlot.
Nie wiem, czego chcesz, ale…
Powinieneś mnie wysłuchać.
W końcu jesteś moim adwokatem.
Nawet zapłaciłem ci ekstra.
Chcę tego, co dostaje każdy klient.
Potrzebuję twojej fachowej pomocy.
Prawnicy mają wiele obowiązków.
Prawda?
Muszą dochować tajemnicy.
To najważniejsza reguła.
Cokolwiek ci powiem, pozostanie między nami.
Nie możesz nikomu powiedzieć.
Zwłaszcza policji.
Oto
nasza tajemnica.
Martha Renteria się doigrała.
Dostała to, na co zasłużyła.
Ktoś za to beknął i teraz czeka go powtórka z rozrywki.
Ale najlepsze jest to,
że nic na to nie poradzisz.
Włamałeś się do domu, żebym cię bronił?
Zrobiłem o wiele więcej, mecenasie.
Toksykologia wykaże obecność rohypnolu.
Dla efektu sam się odurzyłem.
No weź, spisałem się na medal.
Musiałem cię zmylić i wtedy mnie olśniło.
Dwie pieczenie na jednym ogniu.
Myślałeś, że jeśli mnie znajdziesz,
uratujesz…
Jak on się nazywa?
Menendez?
Gratuluję. Znalazłeś mnie.
Ale nie możesz nikomu powiedzieć,
bo stracisz status prawny.
A to tylko prolog.
- Grozisz mi, Russell? - Co takiego?
O nie. Nie.
Nigdy bym ci nie groził,
choć wiem, gdzie mieszkasz i że masz rodzinę.
Nigdy bym ci nie groził, bo z powodu groźby
mógłbyś wyjawić naszą tajemnicą.
Nic nie grozi tobie ani twojej rodzinie.
Tak jak nasz sekret jest bezpieczny z tobą.
No to…
do zobaczenia, mecenasie.
NA MOTYWACH POWIEŚCI MICHAELA CONNELLY’EGO
Napisy: Łukasz Białk