Mówiłam, że randkuję.
Jak mu było? Tim?
Jim.
Z wyrazami uznania od szefowej.
Jestem szefową kuchni. Lisa.
Mieszkam tutaj.
Co to takiego?
Deweloper Mitchell Bondurant.
Chce przejąć kwartał i postawić wieżowce?
Stoję mu na drodze.
Goście pokroju Bonduranta nie grają czysto.
Dogadujemy się z Ray jak nigdy.
- Eks? - Od pół roku jest czysta…
Izzy.
Poczułam się najbystrzejsza.
Aż odrzuciłam pańskie zaloty.
Prześwietliłem Kaza. Jeśli jest kapusiem, nie widzę tego.
Tyle że Kaz, zamiast po ośmiu latach, wyszedł po trzech.
Może Kaz poszedł na układ.
Tak czy siak, miej na niego oko.
Zakaz zbliżania się?
Muszę trzymać się 90 metrów od Bonduranta i jego firmy.
Ale oni pracują obok mojej restauracji i domu.
Mickey Haller.
- Mickey? - Lisa. Gdzie jesteś?
Aresztowali mnie. Twierdzą, że zabiłam Bonduranta.
Już jadę.
Mickey Haller. Do klientki, Lisy Trammell.
Czekać. Zadzwonię do śledczego.
Nie, to tak nie działa.
Czyżby? Proszę mnie zatem oświecić.
Okej. Chwyci pan za słuchawkę
i zadzwoni do detektywa O’Briena z kryminalnego. Migiem.
Jeśli za 10 minut nie zobaczę klientki, pójdę do sędziego Millsa.
Wyklarujecie mu,
dlaczego odebraliście obywatelce
konstytucyjne prawo do adwokata.
Ostatnim razem gliniarz dostał 500 dolców grzywny.
Zobaczymy, co zrobi teraz?
Jakiś bucowaty prawnik do pana.
Tak.
To on.
Dzięki za pomoc.
Sam trafię.
Co tak długo?
Pouczałem pańskiego sierżanta o prawie konstytucyjnym.
Rozmówię się z nim, ale niestety spóźnił się pan.
Zabawne, mój partner zabrał ją do więzienia,
zanim zadzwonili, że się pan zjawił.
Niezły zbieg okoliczności.
Tak. Musi się pan tam pofatygować.
To zajmie jeszcze dwie godziny.
Koło sprawiedliwości toczy się powoli.
Chyba że…
Co?
Potrzebuję pan pomocy?
Nie ja.
Mój szwagier ma kłopoty ze skarbówką.
Uważam, że to gnojek, ale ożenił się z moją siostrą.
Co mam zrobić? Należy do rodziny.
Chcę dla siostry jak najlepiej.
Jasne.
Podatki to nie moja działka, ale znam speca.
Dan Daly. Jest zarobiony, ale spróbuję szczęścia.
Może się uda.
Pomoże mi pan?
No proszę. Prawnicy jednak są przydatni.
Tak.
Jeszcze tu jesteś? Wróć z nią.
Daly się ceni. Za jakość trza płacić.
Chyba że…
załatwię panu rodzinną zniżkę.
Doceniłbym taką szczodrość, naprawdę.
Zakładam, że macie nagranie z przesłuchania.
Wolałbym je przejrzeć przed okazaniem dowodów.
Chcę się przygotować.
Nie ma problemu.
Przerwaliśmy rozmowę,
gdy tylko padło magiczne słowo „prawnik”.
Czemu w ogóle była podejrzana?
Bo jest winna.
Przyznała się, zanim poprosiła o adwokata.
Przyznała, że zabiła Bonduranta?
Nie tak wylewnie.
A jak?
Gwiazdka minęła, mecenasie. Nie jestem Mikołajem.
Resztę załatwi pan po staremu. Szybko się pan uwinie.
Lada chwila ją oskarżą.
Macie pięć minut. Ho, ho, ho.
Zgłoszę się po numer speca od podatków.
Mickey, dzięki Bogu.
Gliny nas obserwują. Usiądź i powiedz, co się stało.
Dwóch śledczych przyszło do restauracji.
Chcieli wiedzieć, co robiłam rano.
- A potem ten facet… - O’Brien?
Chciał mnie przesłuchać na posterunku
odnośnie do Bonduranta.
Myślałam, że w końcu przyjrzeli się moim skargom.
Dlatego się zgodziłam.
Nie mówili, że on nie żyje.
Odczytał ci twoje prawa?
Dopiero na posterunku.
Gdy mnie aresztował.
Wieźli cię tu skutą?
Nie.
O’Brien twierdzi, że się przyznałaś.
Co?
Kłamie. Do niczego się nie przyznałam.
Mickey, to nie ja.
Nikogo nie zabiłam.
Wierzysz mi, prawda?
Jestem twoim adwokatem. Powiem ci to, co mówię każdemu klientowi.
Nieważne, co myślę. To nieistotne.
Kurwa, Mickey. Mówisz poważnie?
Skupmy się na twojej sytuacji.
To co teraz?
Przenocujesz w areszcie.
Na plus jest to, że jutro poznamy zarzuty.
Będę wnioskował o kaucję.
- Byłaś już aresztowana? - Nie.
Dobrze.
Jeśli oskarżą cię o morderstwo, kaucja będzie wysoka.
Twoje czyste konto i pozycja społeczna to nasze atuty.
Nie stać mnie na kaucję.
Nie stać mnie nawet na ciebie.
Nie przejmuj się tym teraz.
Najpierw wniosek o kaucję, potem coś wymyślimy.
W porządku?
A teraz posłuchaj mnie uważnie.
Nikomu ani słowa o sprawie.
Nie rozmawiaj ze śledczymi, klawiszami ani z osadzonymi.
Z twoją ekipą też nie.
Nie zrobiłam nic złego. Jestem niewinna.
To nie ma znaczenia.
Okej.
Z nikim nie gadaj.
Rozmowy w więzieniu są nagrywane.
Powtarzaj: „Jestem niewinna.
Za radą obrońcy nie mogę mówić o mojej sprawie”.
Dobrze.
- Rozumiesz? - Tak.
Czas minął.
Wychodzimy.
Pamiętaj, co mówiłem. Będzie dobrze.
PRAWNIK Z LINCOLNA
Boże, Mickey. Zabili tego dewelopera.
- Mitchell jakiś tam. - Już o tym trąbią?
Skąd o tym wiesz?
Aresztowali Lisę Trammell za morderstwo.
No co ty!
Boże! Chyba nie weźmiesz tej sprawy?
Widzieliście się nago. A konflikt interesów? Halo?
Póki nasz związek pozostanie w przeszłości, nie ma konfliktu.
Wiem, jak działasz z kobietami.
Mam to za sobą. Ale to kolejny krąg piekła.
Wyszło kiepsko,
ale to głośna sprawa.
Nie mogę jej zignorować.
Może Cisco coś ustali.
Sprawdź, czy przydzielono prokuratora.
Weźmiesz tę sprawę.
Jeszcze nie wiem.
Dobra, ale ja oficjalnie jestem na nie.
Tak. Zapamiętam.
Za pół godziny Hayley ma lekcję jazdy konnej.
Fakt, już jadę.
Kurde.
NOWA PŁATNOŚĆ: „STACJA PALIW W SUNLAND”
„Sunland”.
- Skarbie. - Hej.
Mickey ma dla ciebie zadanie.
Gdzie jesteś?
Kupowałem…
klocki hamulcowe w motocyklowym.
W Glendale?
Tak, ale będę za 30 minut.
Wyślij mi detale, zajmę się tym.
- Okej. Do zobaczenia. - Tak.
Liczyłam, że zobaczę, jak jeździ.
W czwartki są podstawy. Siodłanie, zakładanie uzdy.
Musi zdobyć zaufanie konia, nim go dosiądzie.
Twoja mama naopowiadała jej, jak jeździłeś na ranczu wujka.
Bardzo się nakręciła.
Ma do tego dryg,
u nas to rodzinne.
Mamy znakomite podejście do koni.
Doprawdy?
Raczej nie tylko do koni.
Znowu coś nabroiłem?
Wyjaśnij mi coś.
Prokuratura wznawia sprawę Menendeza.
Aż tu nagle
prawdziwy zabójca, który akurat jest twoim klientem,
zostaje złapany, gdy atakuje kobietę, która też jest twoją klientką.
Zagrywka w stylu Mickeya Hallera.
Prosiłem o ochronę dla Glory Days,
bo zdradzała informacje o Hectorze Moyi.
Jesús miał po prostu szczęście.
Zwiodłeś mnie, by dopaść Moyę.
Na szczęście go dorwali.
Odzyskałaś dzięki temu sprawę?
Tak.
Widzisz? Same plusy.
Jak ci się układa z Timem? Żartuję.
Jest świetnie.
Kłopoty w raju?
Nie, to skomplikowane.
Nie wiem. Całe to randkowanie… Trudno to pogodzić z dziećmi i pracą.
A ty? Poznałeś kogoś?
To skomplikowane.
Wracam do pracy. Dzięki, że odstawisz Hayley.
Nie ma za co.
- Hayley! - Pa, mamo.
Dzięki, że pomagasz jej z nauką.
Może następnym razem wskoczysz na konia. Kowbojki, kapelusz, może nawet czapsy.
Gdybym wiedział, że cię to rajcuje…
Na razie, Mickey.
Pa, Maggie.
Brawo, Hayley.
Wyjaśni mi pani ponownie, gdzie była rano?
No dobrze.
Jadłam śniadanie.
A potem zadzwonił sprzedawca ryb z targu.
Pojechałam po ryby na targ około 9.00
i poszłam do Café Maurice na kawę.
Café Maurice. Przy Wilshire?
Tak.
Tuż obok biura Mitchella Bonduranta. Była pani tam?
Nie.
O to chodzi?
Zatem ewentualny świadek kłamie?
Nie złamałam zakazu zbliżania się, jeśli o to chodzi.
Widziała pani dziś Bonduranta?
Tak.
Ponoć nie była pani u niego?
- Widziała go pani na parkingu? - Nigdy tam nie byłam.
Stał w kolejce do kawiarni.
Tam zawsze jest kolejka.
Gdy tylko go zobaczyłam, wyszłam stamtąd.
Jeśli mówi, że mnie widział, to kłamie.
Nic dziwnego, jest patologicznym łgarzem.
I mówi pani o tym dopiero teraz?
Nie pytał pan.
Bondurant to świnia.
Cholera.
Zajmijcie się jego naruszeniami prawa budowlanego.
I tym, że jest zakałą ludzkości.
Zaatakowała pani dziś Mitchella Bondurant?
Co?
Ktoś go zaatakował?
Niespecjalnie mnie to dziwi.
Wielu ludzi mu źle życzy.
Jasne.
Według pani to patologiczny kłamca i zakała ludzkości.
Może pani też mu źle życzy.
Nie ukrywam, że go nienawidzę.
Na tyle, by go zabić?
Chcę adwokata.
Mickey Hallera.
HRABSTWO LOS ANGELES SĄD NAJWYŻSZY
Proszę zaczekać.
Haller.
Dzień dobry, Andreo.
Chodzą słuchy, że bronisz Trammell.
Ty ją skarżysz?
Na razie chcę poznać zarzuty.
Na twoim miejscu też miałabym wątpliwości.
Nie zliczę, ile razy cię pokonałam.
Jasne.
Jak się nazywał diler, którego broniłeś?
McGinley. Darius McGinley. Co u niego?
Wiem, że kibluje w Corcoran, ale…
Powołałaś na świadka kapusia.
Łgał w żywe oczy.
Pleciesz trzy po trzy, wiem za to, że McGinley był winny.
- Nie o to chodzi. - Ależ właśnie o to chodzi.
Nie dziwi, że nie wyszło ci z Maggie.
Siedzę ci w głowie, skoro tyle o mnie gadasz z Maggie.
Łudzisz się, Haller.
Rzadko się widujemy, odkąd przez ciebie wylądowała w Van Nuys.
- Przeze mnie? - Tak.
Zesłano ją na Syberię,
a ty zasłynąłeś z uwolnienia żonobójcy.
Shapiro, Kardashian, Haller.
- Pewnie pękasz z dumy. - No.
Wybroniłem klienta przed sądem.
Na tym polega ten fach.
Nie bez powodu wybierasz znanych klientów.
Uwielbiasz być w centrum zainteresowania.
Ale nad tą sprawą lepiej się zastanów.
Do zobaczenia.
Tam jest! Proszę pana! Mam pytanie.
Jaki ma pan związek ze sprawą Bonduranta?
Reprezentuje pan Lisę Trammell?
Tak. I mogę zapewnić,
że moja klientka jest niewinna.
Prokuratura mydli wszystkim oczy.
Chętnie wykażę to w sądzie.
Dziękuję. Koniec pytań. Dziękuję.
No co? Rozgłos sprzyja interesom.
Wspomniała o Dariusie McGinleyu.
Owszem.
Jakżeby inaczej.
UWOLNIĆ LISĘ
Jesteś cała?
Proszę o spokój.
Panie Haller.
Miło widzieć Wysoki Sąd.
A pana niekoniecznie.
Zmieniłam termin na prośbę dziennikarzy,
którzy mają stąd zniknąć jak najszybciej.
Pani Freemann, jak to ujęła Beyoncé: „ruchy, ruchy, ruchy, ruchy”.
Wysoki Sądzie, prokuratura oskarża Lisę Marie Trammell,
zgodnie z paragrafem 187A,
o zabójstwo Mitchella Bonduranta w złej woli z premedytacją.
Do zabójstwa doszło w specjalnych okolicznościach.
Oskarżona zaczaiła się na ofiarę.
Oskarżona się przyznaje?
Nie, Wysoki Sądzie.
No proszę, zero zaskoczenia.
Coś jeszcze, nim zarządzę przerwę, by dziennikarze mogli się ulotnić
i by tu znów zapanował spokój?
Chcielibyśmy jutro złożyć wniosek
o zwolnienie za kaucją.
W przypadku takiego zabójstwa
nie przewidziano kaucji.
Oskarżenie stanowczo sprzeciwia się odstępstwom od zasad.
Pani Trammell jest groźna
i może zbiec.
Pani Trammell zatrudnia w restauracji ponad 30 osób.
Nie zagraża społeczności,
jest jej sercem i duszą i nie ma zamiaru uciekać.
Zebrani tu ludzie ją wspierają.
Bez takich szopek w moim sądzie.
Cisza, bo wszystkich wyproszę.
Obrona kreuje oskarżoną na bohaterkę ludu.
Ale faktem jest,
że ofiara wystąpiła o zakaz zbliżania się.
Oskarżona jest niebezpieczna.
To mi wystarczy. Pójdziemy na kompromis.
Kaucja wyniesie dwa miliony dolarów.
Jutro ustalimy termin rozprawy wstępnej.
Chyba że w grę wchodzi ugoda.
Marny mój trud. Skoro to wszystko.
Dwa miliony?
Możemy coś zastawić. Restaurację?
Wykluczone.
Mam tylko ją, nie mogę.
Dobra. Spiknę cię z poręczycielem,
weźmie 10%.
Myślisz, że mam 200 tysi?
Głupio mi, ale czy nie mógłbyś…
Nie mogę. To poważny konflikt interesów.
Musiałbym się wycofać.
Mam pomysł. Wszyscy mówią o twojej sprawie.
Mogę dogadać się z jakąś wytwórnią.
Ty decydujesz.
Ja postaram się, by pokazali cię w dobrym świetle.
Lata mi to, jak mnie przedstawią, Mickey.
Potrzebuję pieniędzy. Nie chcę ponownie nocować w areszcie.
To potrwa.
I może nie wystarczyć na kaucję.
Musisz dorzucić zaskórniaki.
A tobie jak zapłacę?
Ten dokument daje mi pełnomocnictwo do negocjowania
warunków sprzedaży praw do adaptacji.
A to prawo zatrzymania dochodów z tej sprzedaży.
Zapłacą ci, to zapłacą i mnie.
A jeśli mi nie zapłacą?
Nie wybiegajmy w przyszłość. Najpierw muszę podzwonić.
Proszę wstać.
Liczę, że się ocknę z tego koszmaru.
Liso, musisz być silna.
I z nikim nie rozmawiaj.
To na pewno dobry pomysł?
Nie, ale i tak to zrobię.
Nie przegramy.
NOWA PŁATNOŚĆ: „STACJA PALIW W SUNLAND”
Co tam?
Dwa dziwne alerty na karcie ze stacji benzynowej w Sunland.
- Nie wiem gdzie to. - Macie z Cisco wspólną kartę?
Tak, wczoraj powiedział,
że był w Glendale.
Dziś miał się spotkać z nowym policyjnym informatorem…
Więc to pewnie oszustwo.
Moją kartą ktoś chciał kupić bilety do Tajlandii.
Mogę o coś spytać?
- Myślisz, że Cisco mnie zdradza? - Cisco?
W życiu.
On codziennie dziękuje bozi, że cię ma.
No właśnie. Tak. Tylko…
Ostatnio nie jest sobą.
Jakoś często się wymyka i…
Wybadam tę stację. To nie węszenie, co?
W zasadzie to nie.
No dobrze.
The Patch.
Co to?
Dawna miejscówka Road Saints.
Cisco spotkał się z kumplami. Luz.
Wcale nie. Mówił, że z tym skończył.
Może Mickey go tam posłał.
Reprezentuje ich. Woziłam go do klubu.
Jeśli tak, to nic o tym nie wiem.
No dobrze.
Zapytaj Cisco, o co chodzi.
To nie takie proste. Na bank coś przede mną ukrywa.
Jeśli mnie nie zdradza, to pewnie znów dołączył do motocyklistów.
Boję się, że nie spodoba mi się odpowiedź.
Bierzemy ślub, powinnam go spytać.
Trzeba sobie ufać, żeby się pobrać.
A szczerość to podstawa każdego związku.
To i seks, ale to już ogarnęliśmy.
Wiesz co? Masz całkowitą rację.
Powinnam go spytać, żeby mieć to z głowy.
Dobrze mi doradziłaś, Izzy.
Przecież nawijałaś sama do siebie.
Wybacz.
Nie ma sprawy.
Ja nie powinnam udzielać porad sercowych.
Może nie zauważyłaś,
ale trochę ci dopiekałam, gdy Mickey cię zatrudnił.
No co ty.
Bardzo mi przykro.
Nie szkodzi.
Też bym tak robiła na twoim miejscu.
- Dzięki za pomoc. - Jasne.
Masz ochotę na kolację?
- Tak. - Dobra
Pójdziemy gdzieś, gdzie Mickey nie był, niech zazdrości. Ja stawiam.
W to mi graj.
On uwielbia jeść.
Cześć. Poproszę curry z wołowiną i pierożki z ośmiornicą.
Przykro mi. Z ośmiornicą właśnie się skończyły.
- Tak? No dobra. - Tak.
Chyba cię ubiegłam.
Niech będzie curry z wołowiną i woda gazowana.
Jasne.
Piętnaście dolarów.
Proszę.
- Dziękuję. - Dziękuję.
- Hej. - Hej.
No tak, pielęgnujesz nawyki żywieniowe.
Ale ze mnie nudziarz.
Zero tajemnic. Zero emocji.
Nie, emocji przy tobie było aż nadto.
Zamówienie 122.
- Dziękuję. - Smacznego.
Zjesz w domu z Hayley?
Nie, jest u koleżanki. Zjem sama.
Ja jeszcze poczekam. Może zjesz tutaj?
Masz chrapkę na moje pierożki?
Mówimy o jedzeniu czy…
No dobra. Częstuj się, zanim dostaniesz swoje.
Tak będzie fair, w końcu ty mnie tu przyprowadziłeś.
Pewnie należało ci się po rozwodzie.
Prócz dzieciaka możemy dzielić się food truckiem.
Dziękuję.
- Ale dobre. - Pyszne.
Prawda?
Jim chce się dobrać do pierożków?
Nie. Mieliśmy skoczyć na drinka, ale skończył wcześniej.
Ja miałam ostatnio urwanie głowy, dlatego…
Mną się nie przejmuj.
Idź.
Chcesz resztę?
Nie odmówię.
Miło było cię spotkać.
Dobranoc.
Dobranoc, Maggie.
Zamówienie 123.
- Proszę bardzo. - Dziękuję.
Dobrej nocy.
Informator z policji się spisał.
Teraz słuchaj.
Bonduranta znaleziono martwego obok auta na parkingu jego biura.
Chyba kpisz.
Statystycznie mówiąc,
10% przestępstw ma miejsce na parkingach.
Ja parkuję tylko na ulicy.
Psy też częściej giną.
Mam gaz pieprzowy.
Wara od Winstona, bo oberwiesz.
Możemy skupić się na sprawie?
Bondurant oberwał w głowę?
Oberwał czymś tępym i zmarł od krwotoku.
Okrągła rana. Znaleźli coś na miejscu?
Tak. Kubek po kawie z Café Maurice.
I odłamek lusterka, może z jakiegoś auta.
Lusterka w aucie Bonduranta były całe.
Nie znaleziono narzędzia zbrodni.
- To dla nas plus? - O ile się nie znajdzie.
Na koniec najgorsze.
Ich świadkini widziała,
jak Lisa wychodzi z biura Bonduranta.
To recepcjonistka w jego firmie, Margo Schafer.
- Zezna, że widziała Lisę na miejscu? - Nie wiem.
Prześwietl recepcjonistkę na wylot.
Przecież dostaniemy dowody.
Nie od razu. Andrea lubi naginać zasady.
Kogo ci to przypomina?
Opóźni wszystko do bólu, musimy ją przycisnąć.
To znaczy, że dostaniesz pierwsze zadanie prawnicze.
A może wolisz docinki?
Nie.
Mam napisać wniosek o udostępnienie dowodów?
- Dasz radę? - Pewnie, bez dwóch zdań.
Oszustka nawet się nie połapie.
Zuch dziewczyna.
Dobra. Cisco, co zrobiłeś…
Hej, gadałaś z nim?
Nie było kiedy. A teraz muszę napisać wniosek.
Puk, puk.
Mickey.
Lisa?
Co tu robisz? Wypuścili cię?
Mój przyjaciel Henry wpłacił kaucję.
- Henry. - Tak, to ja.
Henry Dahl. Miło mi.
Jest producentem podcastów.
Kilka miesięcy temu rozmawiał ze mną o gentryfikacji.
Podcasty?
Morderstwo na rzece Hudson.
Przez trzy miesiące był w czołówce New York Timesa.
Nie znam.
Gdy tylko usłyszałem, że aresztowali Lisę, postanowiłem jej pomóc.
Znam ją. Nie ma mowy, że jest winna.
Masz wielkie serce.
Henry chce przeredagować stary materiał jako historię kryminalną.
Na podstawie podcastów powstają seriale kryminalne.
Zarobię na twoje honorarium,
może nawet odłożę trochę na restaurację.
Henry znalazł już chętnych.
Tak?
Owszem.
Cieszę się, że wyszłaś.
Idź do domu. Odpocznij.
Czeka nas długa przeprawa.
Izzy, zamówisz transport dla Lisy?
- Jasne. - Nie, Henry mnie podrzucił.
Pogadam z nim o kontraktach. Może być?
Jasne.
Jeszcze raz dziękuję.
Jasna sprawa.
Trzymaj się.
Widziałaś to o wegance,
która traci restaurację przez chłopaka oszusta?
Nie.
Myślałam, że skoro chodzi o restaurację…
Mam wniosek do napisania.
Chyba mnie tam nie upchniesz?
Stąd twój przydomek.
Byłbyś świetną postacią.
Nie będę postacią w twojej produkcji.
Co to takiego?
Lisa przekazała mi pełnomocnictwo w kwestii sprzedaży praw.
I prawo zatrzymania dochodów ze sprzedaży.
Podpisane wczoraj.
Twoja bzdurna umowa przestaje się liczyć.
Co chcesz ugrać?
Nie rozumiem.
Wyłożyłeś 200 tysięcy za kogoś, kogo ledwo znasz.
To mi się nie skleja.
Skąd miałeś forsę?
Nie masz pojęcia, ile płacą za podcasty.
Ale znam się na oszustach.
Jestem oszustem?
Załatwię ci kopie.
Pamiętaj o jednym.
To ja decyduję o sprzedaży historii Lisy.
- Serio? - Tak.
Mam pytanie. Co chcesz ugrać?
Wolność dla klientki i honorarium. W tej kolejności.
Dobra. Nie musimy sobie skakać do gardeł.
Chcemy tego samego. Możemy się dogadać.
Wykluczone, Henry. Nie znam cię i ci nie ufam.
Nie interesuj się tą sprawą.
I nie nagrywaj Lisy. To jej tylko zaszkodzi.
Chcę pokazać historię Lisy w czasie rzeczywistym.
To nie mój problem. Miłego dnia.
Opuść pięty.
Właśnie tak.
- Mick, jesteś z Hayley? - Tak.
Rzucisz okiem na zdjęcia z miejsca zbrodni?
Jak jej idzie?
Na razie dobrze.
- Może nie odpuści. - Wątpię.
W jej wieku zbierałam naklejki Lisy Frank,
nosiłam sztandar i wylądowałam w aucie Marka Ramblera.
Pomodlę się w jej intencji.
Masz fotki?
Tak. Co sprawdzić?
Oszacujesz wzrost Bonduranta?
Nie, ale pogrzebię w sieci.
Stoi z połową rady miasta.
Góruje nad nimi. 190 cm?
Dobra. Dziękuję.
Co takiego…
Co za cham.
Świetnie sobie radziłaś, mija.
Dziękuję.
Ucz się pilnie, to pomyślimy o koniu.
Konie są drogie, tato.
O to się nie martw.
Po co tyle harować, jeśli rodzina nic z tego nie ma?
Racja.
Rozmawiałeś o nowej sprawie?
Tak.
Coś grubego, skoro tak marszczyłeś czoło.
Tak.
Zabójstwo to zawsze głośna sprawa.
I mierzę się z prokuratorką, która nie gra fair.
Mówisz o Andy?
No, jest porywcza.
- „Andy”? - Tak.
Chodzi z mamą na jogę. Czasem wpada do nas po.
Ostatnio mówiła o sprawie.
To jakiś obłęd.
- Naprawdę? - Tak.
Idę po swoje rzeczy, widzimy się.
Tak. Poczekam tutaj.
Dobra.
Dzwonisz i przerywasz mi pisanie wniosku.
Dlatego dzwonię. Napiszesz ich więcej.
Więcej?
Spisz wniosek o zwrot telefonu Lisy.
I jeden o zwrot rzeczy osobistych.
Zostaną zwrócone, jak skończymy.
Nie możemy czekać. Pisz, proszę.
Wniosek o wykluczenie przesłuchania
i wykluczenie przedmiotów z domu.
Dobrze?
Żaden rozsądny sędzia nie odrzuci dowodów w procesie o zabójstwo,
żeby nie stracić stołka.
Wiem, że cię tym obarczam, ale uwierz mi, to ważne.
Robi się. Jestem nakręcona. To dziwne?
Nakręciłam się dokumentami prawnymi.
Nie dzwoń już do mnie. Pa.
HALLER I WSPÓŁPRACOWNICY
…i umyślnie…
LISA TRAMMELL POZWANA
Z POWAŻANIEM J. MICHAEL HALLER
Nie śpię!
Boże. Mam dość kawy. Czekaj, nieważne.
Do sądu.
Jednak mnie kochasz.
Kochasz, prawda?
Co?
Kochasz mnie.
Kotku.
No weź.
Nie musisz pytać.
Co się z tobą dzieje?
Dziwnie się zachowujesz.
To nie ja się dziwnie zachowuję.
Ukrywasz coś przede mną.
Czemu zadajesz się z Road Saints?
Nie chcę wyciągać pochopnych wniosków, chcę być spoko laską,
która daje ci przestrzeń poza związkiem
na przyjaciół, ale…
Ale ci konkretni znajomi to przestępcy…
Masz to za sobą, Cisco.
Zaczynam myśleć,
że masz wątpliwości co do ślubu.
Wiem. Sorki. Znowu monolog.
Nie mam wątpliwości co do ślubu.
Ale ukrywałem coś przed tobą.
Co takiego?
I dlaczego?
Pamiętasz, jak przyjechałem do Los Angeles?
Był z tobą kumpel, Jazzy czy Pez.
- Kaz. - Tak.
Pete Kazinski.
Nie przybyłem z nim. Raczej przyjechałem za nim.
Podążam za nim od 14. roku życia.
Siedzi w więzieniu.
Już nie.
Właśnie wyszedł.
To Kaz pierwszy dołączył do Road Saints.
Wprowadził mnie do klubu.
Pewnego razu
mieliśmy z Kazem dostarczyć przesyłkę.
Nie pytałem o zawartość.
Kaz podał mi czas i miejsce.
Gdy się zjawiłem, nikogo tam nie było.
Okazało się, że celowo mnie zmylił.
- Gdybym tam był… - Też trafiłbyś za kratki.
Kaz cię ochronił.
Wtedy zacząłem oddalać się od Road Saints.
Kaz wyszedł?
W tym problem.
Wypuścili go wcześniej.
Teddy zrobił się podejrzliwy.
Sądzi, że Kaz jest kapusiem, kazał mi go wybadać.
Co to ma wspólnego z tobą?
Z klubu nie można się ot tak wypisać.
Miałem nadzieję, że o mnie zapomną,
bo byłem tylko wspólnikiem.
Ale jednak o mnie pamiętali.
Mickey robił dla nich pro bono, by spłacić mój dług.
Inaczej…
Mówiłem Teddy’emu, że spłacam swoje długi.
Wiszę Kazowi za uratowanie mi tyłka.
To straszne, Cisco. Nie chcę, żebyś był w to wmieszany.
Muszę załatwić jeszcze jedną sprawę.
A potem koniec, obiecuję.
Przepraszam, że ukrywałem to przed tobą,
nie chcę, żebyś się martwiła.
Koniec z tajemnicami.
Skłam jeszcze raz, a odejdę. Jasne?
Koniec z tajemnicami.
Słowo harcerza.
Aż się miło patrzy na te papiery.
Wiedziałem, że nauka się opłaci.
À propos tajemnic,
nie powiedziałam ci, dlaczego rzuciłam studia.
Najwyraźniej nie.
SĄD
Możemy porozmawiać?
Jasne.
O co chodzi?
Też chcę wiedzieć.
Co robisz? Sędzia Medina odrzuci wszystkie wnioski.
Zapomniałem o jednym, moment.
Kolejny wniosek?
Tak. Sam go napisałem.
Kto to jest?
To moja asystentka.
Nią się nie przejmuj.
Nic złożonego, wniosek o wykluczenie cię ze sprawy.
Przez konflikt interesów.
Konkretnie jaki?
Omawiałaś sprawę z moją byłą żoną, Andy.
Mogę mówić do ciebie Andy? Jak moja córka.
Maggie jest prokuratorką. Mogę z nią rozmawiać o sprawach.
Nie o moich sprawach, nie w jej domu przy mojej córce.
- Chrzanisz. - To dlaczego mnie okłamałaś?
- O czym ty mówisz? - Pytałem, czy rozmawiasz z Maggie.
Odparłaś, że rzadko. Mam wrażenie, że coś ukrywasz.
Myślisz, że to zadziała?
To pozornie niestosowne.
Sędzia faktycznie odrzuci wnioski.
Ale dla równowagi
przyjmie jeden wniosek obrony.
Sądowi przecież nie zależy na konkretnym prokuratorze.
To tobie zależy na tej sprawie.
Uwielbiasz być w centrum uwagi.
Czego chcesz?
Dowodów już teraz, nie później.
Nie chcę się o nie dopominać w sądzie.
Dobrze. Wycofaj wnioski.
Do piątku wszystko dostaniesz.
- Nie. Do jutra. - Nie wyrobię się z kopiami.
W czwartek do południa.
Zgoda.
Dziękuję, że jesteś rozsądna, Andy.
- Haller. - Tak?
Gwoli ścisłości. Z ugody nici.
I dobrze, obejdzie się.
Po wyroku będę patrzyła na ciebie, nie na nią.
Czułam, że coś było na rzeczy.
Od początku coś kombinowałeś.
- Niepotrzebnie nad tym ślęczałam. - Wcale nie.
Zdobyliśmy materiał dowodowy.
Czasem trzeba kluczyć.
Wynagrodzę ci to.
Pozwolę ci napisać wszystkie pytania.
Jak się wyśpię.
- Od 36 godzin jestem na nogach. - Dobra.
Wyłączę ksero i spadamy.
Jednak wróciłeś?
Lorna mówiła, że na dziś koniec, zaprosiłam Ray.
Przepraszam. To Ray.
Ray, Mickey.
Miło cię poznać.
Wzajemnie. Izzy dużo o panu mówi.
Jest pan wyjątkowo dobrym szefem.
Skoczysz z nami do tej nowej restauracji?
Nie, mam dużo pracy.
Udanego wieczoru.
Dobra. Zaraz wrócę.
Ma pan chwilę?
Nie bardzo, ale dobrze.
Według pana jestem gówno warta.
Ogólnie się zgadzam.
Ale bardzo się staram i chcę uszczęśliwić Izzy.
Zasługuje na to.
Czyli coś nas łączy.
Ray, wierzę w dawanie drugiej szansy, sam z niej korzystałem.
Jeśli skrzywdzisz Izzy, trzeciej nie będzie.
Zgoda?
Gotowa?
Tak.
Bawcie się dobrze.
Izzy, nie wysyłaj mi zdjęć jedzenia, jak Lorna.
Spędźcie miło czas.
Gotowa? Chodź.
A ty to kto?
Jestem znajomym
Lorny Crane.
- Tak. Co do tego. - Wiem.
Już ci wszystko wyklarowała.
Ja tylko postawię kropkę na końcu zdania.
Słyszysz mnie?
Głośno i wyraźnie.
Zamontuj sobie wideodzwonek.
Nigdy nie wiadomo, kto się może napatoczyć.
To było podłe, nawet jak na ciebie.
Wykorzystałeś Hayley.
Nie zgadzam się, Maggie.
Omawiałaś przy niej sprawę z psiapsiółą,
a ona mnie okłamała.
Każdy sąd uzna to za konflikt interesów.
Nie omawiałyśmy twojej sprawy.
Hayley przypadkiem coś usłyszała.
- Co miałam zrobić? - Przekroczyłyście granicę.
Pogadamy o granicach?
Bronisz szefowej kuchni, bo dała ci zjeść za darmo
i się podlizywała.
Nie podlizywała się, była miła.
Czyli wielki Mickey Haller obroni każdego,
kto mu trochę posłodzi i…
Przeleciałeś ją.
- Spałeś z klientką? - Nie była wtedy moją klientką.
I masz czelność twierdzić,
że rozmowa z Andy to konflikt interesów?
Wiesz, jak źle to wygląda?
Skończyło się na jednym razie. Nic nas nie łączy.
Na wieść, że randkuję, przespałeś się z pierwszą kobietą,
która połechtała twoje ego.
Maggie, nie jesteśmy już razem. Wyraziłaś się jasno.
Nie mam z tym problemu. Ale gdy tylko kogoś…
To nie to samo.
Muszę żyć dalej.
Ja też!
Przy food trucku pomyślałam:
że to ten Mickey, którego kocham.
A potem odwalasz taki szajs.
Jak zawsze.
No weź, Maggie…
Wiesz co? Rób swoje.
Ale nie mieszaj w to ani naszej córki, ani mnie.
MOŻEMY POROZMAWIAĆ?
Byłeś u dziekana, prawda?
Kocham cię, Cisco, ale nie wywołuj wilka z lasu.
To się też tyczy Winstona. Jutro śpi na łóżku.
- Hej. - Hej.
- Wejdź. - Dzięki.
Rany.
Zanim coś powiesz, chcę przeprosić za Henry’ego.
Nie zniosłabym kolejnej nocy w areszcie.
Daj spokój, rozumiem to.
Mamy umowę, ale może ty i Henry coś wymyślicie.
Poradzę sobie z Henrym. Martwię się o ciebie.
Proszę, on chce cię wykorzystać.
Jestem dorosła. Potrafię o siebie zadbać.
Znam się na cwaniakach.
To jakaś aluzja?
Na twój temat? Nie.
A najlepiej wyrażam się poprzez jedzenie.
Może to podgrzeję i…
Chętnie, ale…
Nie możemy spotykać się poza kancelarią.
Nawet żeby omówić sprawę?
Wiesz, że mnie pociągasz.
I dlatego, póki jestem twoim adwokatem,
musimy dbać o profesjonalizm.
Rozumiesz?
Jasne.
Przepraszam.
Może…
już po wszystkim wrócimy do tematu.
Bardzo chętnie.
Szkoda marnować żarcie.
Dziękuję.
Nadal nie stwierdziłeś, że jestem niewinna.
Przecież mówiłem, że moje zdanie się nie liczy.
Mam cię uwolnić od zarzutów za wszelką cenę.
Dla mnie to ważne.
Musisz mi uwierzyć, Mickey. Chcę to usłyszeć.
Oczywiście, że ci wierzę.
No dobrze.
NA MOTYWACH POWIEŚCI MICHAELA CONNELLY’EGO
Napisy: Łukasz Białk