- Aresztowali mnie. - Co?
Za zabójstwo Bonduranta.
Zarzut zabójstwa oznacza wysoką kaucję.
- Nie stać mnie. - Coś wymyślimy.
Nie bez powodu wybierasz znanych klientów.
Lubisz być w centrum zainteresowania.
Prokuratura oskarża Lisę Marie Trammell
o zabójstwo Mitchella Bonduranta.
Kaucja wyniesie dwa miliony dolarów.
Bonduranta znaleziono martwego obok jego auta.
Okrągła rana.
Nie znaleziono narzędzia zbrodni.
- To dobrze? - O ile się nie znajdzie.
Henry wpłacił kaucję. Jest producentem podcastów.
Nie znam cię. Nie ufam ci. Nie interesuj się tą sprawą.
Wierzę, że Kaz poszedł na układ.
Miej na niego oko, aż go rozgryzę.
Nie chcę, żebyś się w to mieszał.
Muszę załatwić jeszcze jedną sprawę.
- Skłam, a odejdę. - Czego chcesz?
Nie chcę się dopominać o dowody w sądzie.
Gwoli ścisłości. Z ugody nici.
I dobrze, obejdzie się.
Wiesz, że mnie pociągasz, ale musimy dbać o profesjonalizm.
Jasne.
AKTA SPRAWY L. TRAMMELL
- Gdzie to zostawić? - Ile jeszcze zostało?
Na oko 80.
Osiemdziesiąt pudeł?
Nie, kanapek.
Tak, pudeł. Gdzie to zostawić?
Tam, gdzie jest miejsce.
Co to ma być?
Materiał dowodowy w sprawie Trammell.
Freeman pokazuje środkowy palec.
Stary prokuratorski trik, zawalić obronę papierami.
Szkolny rocznik Bonduranta też się znajdzie.
Kancelaria na coś się przyda.
W wozie tego nie upchniesz.
Wszyscy muszą pomóc. Gdzie Lorna?
Hej, Izzy. Co tam?
Mickey cię szuka.
Porobiło się.
Zawalili nas pudłami.
Dobra, zaraz będę.
Odwołaj plany, trochę nam zejdzie.
Cholera. Bez okularów jestem ślepa. Odczyta pani menu?
Jestem tu tak często, że znam je na pamięć.
- Co przeczytać? - Mój chłopak pytał o specjały.
Tosty z awokado to specjał? Są dostępne wszędzie.
No właśnie. Wyluzuj, awokado.
Pieczeń z indyka z chili aioli.
Sałata z bekonem,
brukselką, kurczakiem, winogronami i migdałami
w szampańskim winegrecie.
Naprawdę tyle tam napisali? Może jednak potrzebuję okularów.
Przepraszam, głośno myślę. Piękna apaszka.
Rany.
Policja skonfiskowała całe życie Lisy.
Dziennik, laptop, ciuchy. Sprzęt ogrodniczy i narzędzia.
Zwrócili laptop?
Tak, jest na liście.
Przejrzę ostatnio otwarte pliki.
Może poznamy zamiary prokuratury.
Freemann jest na to zbyt cwana.
Jeśli na dysku było coś dobrego, dobrze to ukryła i zatarła ślady.
Mogłam przynieść kawę.
Lorna, coś ty mu przypięła?
Dobieram muszkę, może Winston odprowadzi mnie do ołtarza.
Jak dziewczynka z kwiatami.
No co? On zastąpi mi druhny.
Twoja siostra miała być druhną.
Zjawi się w białej sukni i będzie zaskoczona, że chcę ją udusić.
Jesteśmy w komplecie, możemy zaczynać?
Interesuje nas jedna kwestia. Dlaczego?
Dlaczego policja aresztowała Lisę?
Zginął bogaty deweloper. Dlaczego podejrzaną jest szefowa kuchni?
No…
No co?
Niechętnie to mówię,
ale czasem najciemniej jest pod latarnią. Może Lisa go zabiła.
Dlaczego mówisz to niechętnie?
Bo nigdy nie broniłeś kogoś, z kim spałeś.
Pilnujemy się, by czegoś nie chlapnąć,
bo nie jesteś do końca obiektywny.
Wyjaśnijmy sobie coś.
Lisa jest klientką. I nikim więcej.
A każdego klienta traktujemy tak samo.
Myślisz, że jest winna? Przekonaj mnie.
Śmiało.
No dobra.
Lisa i Bondurant byli wrogami.
To żadna tajemnica.
Bondurant budował w jej okolicy.
Jej restauracja ucierpiała.
On zaś wystąpił o ochronę sądową
po proteście Lisy.
No i widzieliśmy przesłuchanie.
Nienawidziła go. To daje nam motyw.
Ktoś pokroju Bonduranta na pewno miał wielu wrogów.
Lisa nie jest jedyna.
Ale tylko ją ktoś widział na miejscu zbrodni.
Margot Schafer, recepcjonistka Bonduranta.
Widziała, jak Lisa wychodziła z biura, gdy doszło do zabójstwa.
To sposobność.
Lisa była na okolicznym targu.
Jeździ tam co tydzień.
Cisco, co ustaliłeś o świadkini?
Cisco?
Przepraszam. Margot Schafer.
To wzorowa obywatelka, ma czyste konto.
Z ofiarą łączyły ją normalne relacje,
możemy jedynie podważyć to, co widziała.
Dlatego rano zbadałam jej wzrok.
Co takiego?
Chciałam ustalić, że się nie przywidziała.
Poszłam za nią do uroczej kawiarni.
Okazuje się, że ma sokoli wzrok.
I…
Mickey…
potrzebuję okularów.
- Najistotniejsze jest coś innego. - Mianowicie?
To subiektywne, ale mam nosa do ludzi.
Wiesz o tym, Mickey.
Mam wrażenie, że z Lisą coś jest nie tak.
I kto tu jest teraz stronniczy?
Na szczęście twój instynkt to nie materiał dowodowy.
Może nie, ale to motyw i sposobność.
Ale nie środki. Jak Lisa zabiła Bonduranta?
Okrągła rana na jego głowie nie daje mi spokoju.
Niewiele rzeczy ma taki kształt. Może młotek?
Nie mamy na to dowodów…
Co do tego. Policja skonfiskowała narzędzia Lisy.
Miała dużą skrzynkę na narzędzia.
W zestawie jest ich 150, jednego brakowało.
Zgadniecie którego?
PRAWNIK Z LINCOLNA
Nie wiem.
Nie wiem, gdzie jest młotek.
Policja zostawiła po sobie bałagan.
Ledwo się rozeznaję.
Kojarzysz, kiedy go widziałaś?
Nie.
Moi pracownicy mieli dostęp do szopy.
- No tak. - A narzędzia należą do mojego eks.
- Mógł gdzieś zgubić młotek? - Może.
Zadzwonisz do niego?
Już z nim nie rozmawiam, Mickey.
I tak nie będzie pamiętał.
Jeff nie kojarzy nawet, co jadł na śniadanie.
Nie chodzi tylko o zagubiony młotek.
Temat Jeffa może się przewinąć w sądzie.
Prokuratura wygrzebie wszystkie brudy z twojej przeszłości.
Co chcesz powiedzieć?
Nie powiedzieć. Zapytać.
Czy coś na jego temat może ci zaszkodzić?
Powiesz mi, dlaczego się rozwiedliście?
Jestem ambitna.
Gdy food truck odniósł sukces, chciałam otworzyć restaurację.
Lokal już mieliśmy.
Jeff wolał jarać trawkę i grać na gitarze.
Nasze małżeństwo się zmieniło.
Chciałam czegoś więcej.
Jemu nie zależało.
Oddaliliśmy się od siebie. Tak po prostu.
To było po prostu przykre. Wiesz, o co mi chodzi?
Tak.
A ze mną pogada?
O ile go znajdziesz.
Mówiłaś, że był w Meksyku? W Ensenadzie?
Podobno, ale nie mam pojęcia, czy nadal tam jest.
- Nie był wzorem stabilności. - Przepraszam. Lisa.
Cholera, robota czeka, Mickey.
Jasne.
Urządziłam kolację dla społeczności.
Płacą co łaska.
Raz w miesiącu zapraszam mniej zamożne rodziny.
Świetna sprawa.
Tak.
Liczę, że ktoś się zjawi.
Hej.
W porządku?
Przepraszam. Mam…
sporo na głowie.
Tak.
Poza wyrwą w życiu towarzyskim…
Oskarżenie o zabójstwo nie sprzyja interesom.
Od mojego aresztowania mamy o wiele mniej rezerwacji.
Nie wiem, co bym bez ciebie zrobiła.
Wpadnij dziś wieczorem.
O ile możesz.
Może dzięki obecności mojego prawnika ludzie uznają,
że nie jestem bezwzględną zabójczynią.
Postaram się.
Dobrze.
Muszę wracać.
Cześć, Terrel. Co tam?
Dzięki, że jesteś. Mogłem zadzwonić wcześniej.
To jednak nie był wybryk, Angelice grożą poważne zarzuty.
Nie za pierwsze wykroczenie.
Pewnie dostanie prace społeczne.
I czyste akta, gdy skończy 18 lat.
- Nie w tym rzecz. - Nie?
Z mamą Angeliki mi się nie układa.
Miałem pilnować córki,
jej mama wykorzysta to przeciwko mnie.
Stracę prawo do opieki. Widuję Angelikę dwa razy w tygodniu.
Ogarnąłem się. Pracuję w dziale promocji Lakersów.
Zaraz. Skołować ci bilety?
Sprawami nieletnich zajmowałem się z urzędu.
15 lat temu. Nie chcesz kogoś innego?
Wykluczone, tu trzeba prawdziwego speca.
Dobra, chodź.
Angelica. Jestem Mickey. Będę twoim adwokatem.
Myślałam, że tata żartował o prawniku z reklam na przystankach.
- Reklamy przyciągają klientów? - Tak.
Poproszę kumpla, by przestał rysować na nich fiuty.
Panie Haller, kopę lat.
Nie pamięta pan.
Zaczynałam w prokuraturze, gdy pan był obrońcą z urzędu.
Pańska kariera nabrała rozpędu.
Wysokiego Sądu także.
Darujmy sobie formalności.
Tutaj wolimy swobodę.
Jestem sędzia Sandy.
Lizaka?
Nie, dziękuję, Wysoki Sądzie. Sędzio Sandy.
No dobrze.
Na początek kilka spraw porządkowych.
Spóźnienie.
Tak, Wysoki Sądzie. Przepraszam za spóźnienie.
Dopiero co dostałem sprawę pani Coleman…
Paluszek i główka to szkolna wymówka, panie Haller.
- Racja. - Tu gazety też docierają.
Prasa na pewno się o pana upomina,
ale następne spóźnienie uznam za obrazę sądu.
I dostanie pan maksymalną karę.
Rozumiemy się?
Jak najbardziej, sędzio Sandy.
Wspaniale. Erneście.
Dziękuję, sędzio Sandy.
Ofiarą jest Karen Foster, właścicielka Lux…
- Była na zewnątrz? - Tak.
Pani Foster twierdzi, że pani Coleman
wyrządziła szkody w wysokości 2000 $.
Przepraszam. To tylko czarna ściana.
Wcześniej była biała.
Czegoś tu nie rozumiem.
To hołd złożony Virgilowi Ablohowi.
Taki projektant mody.
Twórca Off-White? Ona sprzedaje jego ubrania.
On zmarł, a ja chciałam go uhonorować.
Cytatami na ubraniach komentował różne sprawy.
W mieście są różowe i białe ściany, czarnych nie ma.
Mogę podejść? Proszę.
Rozejrzał się pan po sali?
Wszyscy wszystko słyszymy.
Ale możemy poudawać, że jesteśmy w śródmieściu,
proszę podejść i mówić szeptem.
Dziękuję.
Sędzio Sandy, nie wygłupiajmy się. Dziewczyna jest bystra.
Nie możemy wycofać zarzutów? Chętnie przemaluje ścianę.
Pani Foster nalega na wniesienie oskarżenia.
Jej sklep ktoś ciągle taguje.
Pozew ma służyć jako ostrzeżenie.
Możemy omówić program edukacyjny,
ale bez kuratora się nie obejdzie.
Mogę prosić o odroczenie? Mam inne sprawy na głowie…
Ja też, a nie stać mnie na lincolna.
Dam panu dzień. Ani chwili dłużej.
Dziękuję.
Nie skusi się pan na lizaka?
Arbuzowe są pyszne.
Dziękuję.
Nie zniszczyłam jej sklepu. To sztuka.
Sztuka konceptualna, ale sztuka.
Nie znam się na sztuce. Tylko cię bronię.
Co zrobimy?
Coś wymyślę.
A na razie maluj w zeszycie.
Okej.
- Dobra. Zadzwonię. - W porządku.
MASZ CZAS?
Andy. Co było ważniejsze od lunchu?
Chcesz mi dać kolejne dowody?
Szansę na uniknięcie rozprawy.
Wbrew rozsądkowi
prokuratura chce pójść na ugodę.
Mówiłaś, że nie będzie ugody. Wydałaś krocie z forsy podatników
na transport pudeł do mojej kancelarii…
Nie kombinuj.
Cardone oszczędza czas i zasoby.
Ple, ple, ple.
Spuścimy z tonu, zabójstwo w afekcie. Sześć lat.
Jednak się opamiętaliście.
Serio? Odpuściliśmy zarzut premedytacji i czyhania.
Zmień zarzut na nieumyślne…
Ciekawe, jak byś to uargumentował.
Że przypadkiem walnęła go w głowę na parkingu?
Daj spokój. Nie było jej tam.
Przedstawiłam warunki, Haller. Klientka się zgodzi?
Nie wiem. Spróbuję ją przekonać.
Oby ci się udało, to jednorazowa oferta.
Masz czas tylko do jutra.
Porozmawiam z nią.
Do jutra.
Zarządzenie z góry.
To brzmi dość wiarygodnie.
Freemann wygra bez kiwnięcia palcem.
Nie. Mogłem ją wykluczyć, kurczowo trzyma się tej sprawy.
Chce iść do sądu. Chce być w centrum uwagi.
Chce mnie znów pokonać. Nie pozwolę jej.
Może to naprawdę polecenie szefa.
Nie wierzę w to.
Ugoda w głośnym morderstwie nie zapewni prokuratorowi stołka.
Zaproponowali ugodę, bo coś jest nie tak.
Ta sprawa jest trefna.
Andrea ukryła coś w dowodach.
Mamy dobę na ustalenie, o co chodzi. Minus pół godziny.
Jeszcze kilka zarwanych nocek i będą musieli mnie nieść do ołtarza.
Nic nie znalazłam w raportach śledczych.
Może znajdziemy coś w sprawozdaniach finansowych.
Szukamy wrogów, wściekłych partnerów, zazdrosnych kochanek.
Kto zatem miał na pieńku z Bondurantem?
- Świadek od zakazu. - Świetnie.
Musimy go zdyskredytować, by wykluczyć zakaz.
To tylko jeden element ich układanki.
Trzeba im ją zburzyć.
Mickey, pozwalasz Andrei zaleźć sobie za skórę. Wiesz o tym?
Jest cholernie dobra. Może nawet lepsza od Maggie.
Nie powtarzaj tego nikomu.
- Dokąd idziesz? - Omówić ugodę z Lisą.
Nie mam wyboru.
Wieczorem widzisz się z Hayley.
Nie zapomniałem.
- Zapomniał. - Ano.
Pan w sprawie pozwolenia na budowę?
Walter Kim?
Tak. Papiery załatwi pan w ratuszu.
Zeznawałeś przeciwko Lisie Trammell.
Czyli nie chodzi o pozwolenie.
Dzwonię po ochronę.
Masz takie prawo.
Ja mam prawo zgłosić korupcję
w biurze inspektora budowlanego.
Chwila. Co takiego? Kim pan jest?
Lisę Trammell oskarżono o coś, czego nie zrobiła.
Ponieważ zeznałeś, że Lisa była agresywna.
Bo była. Mitchell Bondurant nie żyje,
a pan rzuca bezpodstawne oskarżenia.
Deweloper pokroju Bonduranta
ma spore wpływy u inspektorów, rozumiem.
Miałeś poprzeć jego wersję wydarzeń.
To nie tak.
Tylko ty zeznałeś,
że widziałeś, jak Lisa atakuje Bonduranta.
Zakaz wydano po twoich zeznaniach.
Nie tylko zeznaniach.
To nie film czy telewizja.
Produkuję podcasty kryminalne.
Morderstwo na rzece Hudson? Znasz?
Nie? Był super.
Trzy miesiące w czołówce New York Timesa.
Przepraszam.
Dziękuję.
Pan Haller. Lisa wspomniała, że się zjawisz.
Pamiętasz, co ci mówiłem?
Nie złamałem zasad.
Nie rozmawiałem z Lisą, tylko z jej zwolennikami.
- Skoro już tu… - Zabieraj to ode mnie.
Nadal masz nic nie publikować.
Prawda jest po naszej stronie, Mickey. Gramy w otwarte karty.
- Hej. - Hej.
Zjawiłeś się.
Pozwolisz na słówko?
Tak. Przejdźmy się.
Ugoda?
Mam się przyznać do winy?
Wyrok za zabójstwo w afekcie jest znacznie łagodniejszy.
Nie namawiam cię,
ale muszę przedstawić ci warunki ugody.
Nie próbujesz mnie od niej odwieść.
To nie moja decyzja.
Nie. Odpowiedź brzmi nie.
Nie przyznam się do czegoś, czego nie zrobiłam.
Pozwól, że wyklaruję ci warunki.
Za zabójstwo w afekcie grozi wyrok 11 lat,
co najmniej sześć.
Za dobre zachowanie wyjdziesz w niecałe pięć.
Nie wierzę.
Co z moją restauracją?
Z karierą? Życiem?
Masz jakąś alternatywę?
Udowodnię w sądzie, że mówię prawdę.
Gdyby to było takie proste, niewinnych ludzi nikt by nie oskarżał.
Proces to ryzyko.
Jeśli przegramy,
posiedzisz do końca życia.
Boże.
Wszystko w porządku?
Tej ścieżki tu nie było, gdy byłam mała.
Spacery tutaj były ryzykowne.
Widzisz? Gentryfikacja może mieć plusy.
Co mam zrobić, Mickey?
Mamy czas do jutra. Może przez noc coś znajdę.
Inspektor ją sfotografował?
To on zeznawał w sądzie.
Szlag.
Liczyłem, że coś znajdziemy,
na razie mamy same brudy.
Są też dobre wieści.
Prześwietliliśmy finanse Bounduranta.
W zeszłym roku stracił 200 milionów.
Aż tyle?
Tak. Dwa, zero, zero.
Większość z powodu nieukończonego kompleksu mieszkaniowego The Terrazzo.
To ten moloch przy autostradzie?
Właśnie.
Trzy lata stał pusty i przynosił straty. Zawirowania z pozwoleniami.
Pojawiły się wątpliwości w kwestii rejonizacji. W LA, dasz wiarę?
Sprawa dotyczyła wielu osób.
Bondurant narobił sobie długów.
Czyli jest wielu podejrzanych, podzielimy się robotą.
Szukamy wzmianek o The Terrazzo.
Ubiegłam cię.
Wysłałam ci część dokumentacji, z małym bonusem za zarwane nocki.
Aż się rwę.
Znajdziemy to, czego boi się Freemann. Nie poddajemy się.
Dokąd idziesz?
Muszę coś załatwić.
Najlepiej teraz, bo…
Nie mogę się doczekać.
Coś związanego z Kazem?
Wożę go na spotkania z kuratorem.
Ale rano Kaz się wymigał. I do tego…
Mógł odwalić coś głupiego.
Muszę to teraz ogarnąć, bo inaczej Kaz napyta sobie biedy.
A ty?
Chcę to zakończyć.
Definitywnie.
Trzymamy z Izzy rękę na pulsie.
Wracaj szybko. Słyszysz? I bądź ostrożny.
Hej.
Bądź ostrożny.
To…
Mogę jeszcze jedną colę?
Ale połowa dla mnie.
No dobra.
Chyba nudzisz się bardziej niż ja przy pracy domowej.
Dokumenty nieruchomości to dla mnie czarna magia.
Bez kawy się nie obejdzie.
Gdy nie mogę się skupić, na chwilę zajmuję się czymś innym.
Zazwyczaj pomaga.
Tak. Dobry pomysł.
CZARNA ŚCIANA
Uznałabyś coś takiego za sztukę czy wandalizm?
Wygląda na fajne miejsce na selfie.
Jak różowa ściana Paula Smitha.
Anielskie skrzydła.
Zawsze szukamy czegoś nowego.
Racja. Influencerzy dużo na tym zarabiają.
Pewnie, zwłaszcza kiedy coś robi się popularne.
Cześć, Terrell. Mam pomysł. Wspomniałeś, że pracujesz dla Lakersów.
AKTA SPRAWY L. TRAMMELL
To nie moja sprawa,
ale rozmawiałaś z Cisco o tych płatnościach?
Tak. Jest dobrze, nie zdradzał mnie.
Tak myślałam.
Załatwiał sprawy ze starym kumplem.
Z kimś z Road Saints?
Powiedzmy. Nie chciał mnie martwić, co tylko pogorszyło sprawę.
Może nie zauważyłaś, ale on nie jest zbyt rozmowny.
Tak. Zauważyłam.
Teraz też tam jest?
Niestety.
Lorna.
Z Cisco wszystko gra?
Nie wiem.
Co jest, kurwa?
Coś taki strachliwy, Kaz?
- Martwisz się o coś? - Nie, ja…
Wybierasz się gdzieś?
Zamierzałeś się pożegnać?
Teddy sądzi, że jesteś kapusiem.
A ja przysiągłem, że tak nie jest, bo ci ufałem.
Myliłem się.
Śledzisz mnie?
- Nie o to chodzi. - Oświeć mnie.
Z kim się spotykasz?
Z federalnymi.
Nie miałem wyboru.
W Corcoran ktoś na mnie naskoczył.
No i się porobiło… To była samoobrona!
Agent ze zdjęcia chciał mnie przycisnąć.
Cisco, chcieli mnie oskarżyć o morderstwo.
Czemu nic nie mówiłeś?
Nie chciałem cię w to mieszać.
Nie mogłem tam zostać.
Saints mnie nie dorwą, co innego federalni.
Co powiedziałeś agentowi?
Że Twardziel Casey po pijaku wysypał się o dostawie broni.
Chodziło o gnaty za kilka baniek.
Nie miałem z tym nic wspólnego.
Uznałem, że przehandluję informacje.
Teddy pomyśli, że to Casey dał cynk.
Nie, ty pojebie!
Teddy uważa, że to ty nakablowałeś.
A jeśli ATF zrobi mu nalot, połapie się, że to przez ciebie.
I obwini mnie, bo za ciebie ręczyłem!
Pogadam z agentem.
Pogadam z nim. Załatwia mi ochronę świadków.
Może pomoże i tobie.
Zacząłem od nowa.
Mam świetną robotę i ukochaną kobietę.
Nie mogę ot tak odejść.
Nie odejdę.
Wszystko się zjebało!
PONAD SZEŚĆ MILIONÓW USD ZA NIEWYŚWIADCZONE USŁUGI
MÓJ ZESPÓŁ PRAWNY SPOTKAŁ SIĘ Z POŻYCZKODAWCAMI
KWOTA JESZCZE WZROŚNIE
ŻĄDAM PEŁNEGO ZWROTU
Zostaw wiadomość.
Cisco, to ja. Oddzwoń.
Chyba coś mam, ale jesteś mi potrzebny.
- Cześć, Mick. - Hej. Macie coś?
Nie. Bondurant mailowo nękał wiele osób.
Pracowników, lokatorów.
I dozorcę za niewynoszenie śmieci.
- Co z wyciągami z kart? - Wydał tysiąc dolarów na jeden masaż.
To akurat powód, by go nie zabijać.
Domyślam się, że to nie był zwykły masaż.
To przypomina dziwną partię kalamburów.
To woźny z rurą na parkingu.
Chyba coś mam.
Bondurant napisał do Alexa Granta,
który był wykonawcą The Terrazzo. Słuchaj.
„Żądam pełnego zwrotu wpłaconych środków.
Jeśli się nie dogadamy,
będę zmuszony dochodzić swoich praw
na drodze prawnej.
Zgłoszę sprawę naszym powiernikom,
którzy mają prawny obowiązek zgłaszania podejrzanych działań”.
Czyli co?
Banki muszą zgłaszać przypadki
potencjalnych nadużyć finansowych.
Takie zgłoszenie trafia do władz.
Grozi, że pójdzie do federalnych.
Bondurant żąda milionów,
choć ma ogromne długi.
To w jego stylu.
Tylko na czym polega zagrożenie?
Jakie podejrzane działanie może zainteresować federalnych?
Jest tam Cisco?
Nie, wyskoczył po kawę.
Cały dzień nie odbiera. To nie w jego stylu.
Nie wziął telefonu…
Dobra, muszę się wyspać.
Niech do mnie zadzwoni z samego rana.
Potrzebuję go.
Super.
Dobrej nocy.
Ja nigdy nie kłamię.
Prawie nigdy.
Spoko. Ja cię nie wydam.
GDZIE JESTEŚ?
Panie Haller, co mówiłam o spóźnianiu się?
Przepraszam. Spóźniłem się i nie mam usprawiedliwienia.
Proszę mnie stosownie ukarać.
Ale chyba uda mi się
szybko rozwikłać tę sprawę.
Mogę?
Wara od arbuzowego.
Dobrze.
Mogę naradzić się z Karen?
Jasne.
Padła sugestia programu edukacyjnego,
tyle tylko, że zostanie on wpisany do akt.
Jeszcze raz zapytam, czy zechcecie wycofać zarzuty.
Ona ma dopiero 14 lat.
Kłopoty rodzinne nie mają nic wspólnego z tą sprawą.
Mogła o tym pomyśleć, zanim zniszczyła mój sklep.
Omówimy alternatywny wyrok z sędzią. Tylko tyle mogę zrobić.
W takim razie to wniosek
o prawa autorskie
do grafiki mojej klientki zatytułowanej Czarna ściana.
Przepraszam. To graffiti jest sztuką?
Pomalowała moją ścianę bez pozwolenia. To wandalizm.
To wyłącznie kwestia gustu.
Prawo chroni artystów i ich dzieła. Sztukę uliczną też.
Zarzuty pozostają bez zmian.
Może to coś zmieni.
Promocyjny wpis na profilu sklepu.
Pracownik sklepu przed obrazem mojej klientki
i były zawodnik Lakersów, siedmiokrotny mistrz NBA Robert Horry.
Nie zażądał honorarium.
Pan chyba kpi.
To nie jest materiał promocyjny.
Jeden z pracowników pozuje do zdjęcia z jakimś koszykarzem.
Zdjęcie podpisano:
„Kupuj w The Lux jak Legenda Lakersów, Bob Horry”.
Nie zajmuję się naszym Instagramem.
Jakie on ma na to szanse?
Za bezprawne wykorzystanie dzieła mojej klientki
mogę panią pozwać i chętnie to zrobię.
O ile chce pani dalej ciągnąć ten spór.
Chwileczkę.
Nie ma pośpiechu.
Brawo.
Trafiło się jak ślepej kurze ziarno.
Proszę do mnie.
Mówiłam, że słyszę tu każde słowo.
To drewniane pudełko na buty.
Bardzo sprytnie, panie Haller.
Arbuzowy na drogę.
Dziękuję.
Jeśli wycofamy zarzuty, klientka przemaluje ścianę?
Karen chyba tego nie chce, prawda?
Spóźniłem się, bo przejeżdżałem koło sklepu.
Już ustawiła się długa kolejka.
Odrobina rozgłosu przynosi efekty.
Dobrze. Ściana zostaje, a ja wycofam zarzuty.
Zrobisz coś więcej.
Wypłacisz Angelice tantiemy od sprzedaży po powstaniu jej dzieła.
Pięć procent?
- Dwa i pół. - Trzy i umowa stoi.
Myślałem, że Terrell oszalał.
Nie wierzył własnym uszom.
Szaleństwem było oglądanie, jak wygrywasz z Królami.
W 2002. Byłeś na tym meczu?
Byłem biednym studentem.
Oglądałem na telebimie przed halą Staples Center.
Szukasz nowej sprawy? Niejednemu zwędziłem piłkę.
Przepraszam.
Tak.
Nie musisz już marznąć na zewnątrz.
Załatwię ci bilety na mecz. Usiądziecie razem.
Nie trzeba.
Na pewno? Jestem ci dłużny, Mickey.
Cieszę się, że pomogłem.
Ja zapłacę.
Co? Nie tylko Karen zarabia na mojej pracy.
Ludzie organizują dla mnie zrzutki.
A teraz jeszcze dostanę tantiemy.
- Ile bierzesz za godzinę? - Okej.
Powiedzmy, że 500. Wzgląd na korki.
To daje sześć godzin,
choć to tata namówił Big Shot Roba.
Trzy tysiące, ale dostaniemy rodzinną zniżkę.
Czyli 2500?
Skoro tak mówisz.
Świetnie. Może być przelewem?
Moja córeczka.
Dzwoń, jeśli pójdzie na prawo.
- Dziękuję. - Jasna sprawa.
Wyślę ci fakturę.
Argel Construction, firma Alexa Granta.
Wykonawca The Terrazzo.
Adres firmy prowadzi do Glendale, ale na miejscu okazało się,
że to prawdziwa forteca.
Właścicielką budynku jest Ada Kazarian.
Ormianka?
Grant to nie jest ormiańskie nazwisko,
ale szybko ustaliłem,
że Alex Grant to Alex Kazarian, brat Ady.
Zmiana nazwisko to nie przestępstwo.
Ostatnia strona.
To ojciec Ady i Alexa, Sasha Kazarian.
Odsiaduje 27 lat w więzieniu o zaostrzonym rygorze.
Skąd, jak ustaliłem,
nadal szefuje największej
ormiańskiej rodzinie przestępczej na Zachodnim Wybrzeżu.
Mamy powód zmiany nazwiska.
Lorna!
Tak?
Masz maila od Bondurant do Granta?
Przeczytaj mi go, proszę.
„Jeśli się nie dogadamy, będę zmuszony
dochodzić swoich praw na drodze prawnej.
Zgłoszę sprawę naszym powiernikom,
którzy mają prawny obowiązek zgłaszania podejrzanych działań”.
To nie spór w interesach, to wymuszenie.
Bondurant tracił forsę na inwestycji, chciał obarczyć Granta częścią strat.
Pod groźbą ujawnienia.
Ujawnienia czego?
Że Kazarian to przestępca?
Może Grant podkradał forsę, a Bondurant chciał swoją dolę.
Może chodziło o coś innego. Nie wiem.
Tak czy inaczej, to powód, by kogoś zabić, prawda?
- Oświecisz nas? - Proszę.
Andrea próbowała ukryć innego podejrzanego.
Stresuję się.
Znaleźliśmy coś dobrego.
Bogu dzięki.
Ty decydujesz, a gwarancji nie ma.
Co chcesz zrobić?
Jeśli coś znalazłeś, to walczymy.
No tak.
Oddzwonię.
Hej. W porządku?
Nie, ale pracuję nad tym.
Dzięki za pomoc.
Dzień jak co dzień. Taki całodobowy.
Na razie.
Uznałam, że czerwony ci się spodoba.
Izzy zaproponowała smoking.
Nie mam w tej kwestii nic do gadania?
Nie.
I jak?
Ugody nie będzie. Klientka chce iść do sądu.
Znaleźliśmy to, co ukryłaś.
Rano wycofałam ofertę ugody.
Dałaś nam dobę.
Miałeś czas „do jutra”. Teraz to i tak nieważne.
Ugody nie będzie tak czy inaczej.
Powiedzmy, że sytuacja się zmieniła.
Widzimy się w sądzie.
Co? Wychodzimy do domu.
Wycofała ugodę.
Wycofała ugodę?
- Czyli co? - Już się nie boi.
Znalazła coś. Coś, co nas pogrąży.
Musimy się dowiedzieć, co to takiego.
No tak.
Zmiana planów.
Zarwiemy kolejną nockę.
NA MOTYWACH POWIEŚCI MICHAELA CONNELLY’EGO
Napisy: Łukasz Białk