Wypuścili cię?
Henry wpłacił kaucję.
Nie będę postacią w twojej produkcji.
Co to jest?
Lisa przekazała mi pełnomocnictwo w kwestii sprzedaży praw.
Nie ufam ci.
Ktoś widział Lisę Trammell w pobliżu jego biura.
Margo Schafer.
Mam coś. Bondurant napisał do Alexa Granta.
Bondurant tracił forsę, chciał obarczyć Granta częścią kosztów.
Pod groźbą ujawnienia. To nasz figurant.
Ta rana nie daje mi spokoju. Młotek?
Nie wiem, gdzie jest młotek.
- Narzędzia należały do mojego eks. - Temat Jeffa może się przewinąć w sądzie.
Pogada ze mną?
Jeśli go znajdziesz.
Może Kaz się dogadał.
Nie jest kapusiem.
- Kto to? - Federalni.
Teddy ma cię za kapusia.
Połapie się, jeśli ATF zrobi mu nalot.
Wtedy obwini mnie.
Muszę dopiąć jedną sprawę.
Skłam ponownie, a odejdę.
Oferujemy ugodę. Masz czas do jutra.
Znaleźliśmy coś. Coś dobrego.
Czyli walczymy?
Ugody nie będzie, Andy. Klientka chce iść do sądu.
Rano wycofałam ugodę. Do zobaczenia w sądzie.
Wycofała ofertę.
Wycofała ofertę?
Znalazła coś. Coś, co nas pogrąży.
Zmiana planów.
Boże.
Smakuje?
Żartujesz sobie?
Trzeba użyć trzech rodzajów mleka.
Skondensowanego, niesłodzonego i pełnego.
Masz karmel na ustach.
Pomogę ci.
Mickey.
Odwracam się na chwilę i już bujasz w obłokach.
Wybacz, to przez flan. Jest nieziemski.
Dzięki za pomoc.
Jednak mi wyszedł.
Wpiszę go do menu.
To…
co chciałeś omówić w cztery oczy?
Prokuratorka wycofała ugodę.
Przecież i tak jej nie chcieliśmy.
Zrobiła to przed upływem terminu.
Sądzę, że znalazła coś nowego.
Na przykład co?
Dowody, świadka.
Jeszcze nie wiem, jest kilka niewiadomych.
Twój były mąż, Jeff, jest największą.
Czemu on?
Jego zeznania przeciwko tobie
pogrążą nas w oczach przysięgłych.
O to się nie martw.
Jesteś pewna?
- Rozmawiałaś z nim ostatnio? - Nie, ale…
Odpuść, Mickey, proszę.
Znam Jeffa. Jego nic to nie obchodzi.
Ale z drugiej strony może nam pomóc.
Rozwód był polubowny.
Może Jeff zechce być twoim świadkiem.
- Może wie, gdzie jest młotek. - Przestań gadać o Jeffie!
Przepraszam.
Żyję w stresie.
- Wiem. - Temat mojego eks mi nie leży.
Na szczęście ten etap mam już za sobą.
Przepraszam. To żadna wymówka.
W kuchni czasem nerwy biorą górę.
Pracuję nad tym.
Pogadaj z moim zastępcą.
Prosiłaś, żebym odpuścił, nie odpuściłem, też przepraszam.
No dobra…
Dawny kolega Jeffa czasem wpada na kolację.
Chyba mam jego numer.
Może nadal są w kontakcie. Zapytam go.
Jesteś pewna?
Jeśli myślisz, że to pomoże.
Pomoże.
Dobrze. Dziękuję. Muszę lecieć.
Dasz mi resztę flanu?
PRAWNIK Z LINCOLNA
Tak, wiem, że musi codziennie kontaktować się z kuratorem.
Też nie chcę, by go znów zamknęli.
Tak, Goldstar Inn w Sylmarze. Tam go podrzuciłem.
Miał tam być, aż znajdzie własne lokum.
Jeśli Kaz się odezwie,
powiem mu, żeby się z panem skontaktował.
Dobrze. Dziękuję.
Wiesz, jakie prawo złamałeś?
Żadnego. Podałem mu prawdziwe informacje.
Ale nie wszystkie.
Cisco.
To musi się skończyć.
Jutro.
Obiecuję.
Izzy czeka. Zaraz muszę iść.
Podpisz to, by kontynuować proces Reese’a.
Dobra. I Cardenas.
Henderson.
Jezu.
Sprawy się piętrzą, a ty pomagasz klientce, która nie płaci.
Na razie. Co z Grantem, tym wykonawcą? Dostał wezwanie?
Doręczyciel wciąż go szuka.
A co jeśli Andrea wycofała ofertę właśnie dlatego?
Nie rozumiem.
Podstawą ugody był mail Bonduranta do Granta.
Ale bez zeznań Granta mail jest bezużyteczny.
A jeśli ona wie, że go nie znajdziemy?
Może, ale ona ma coś grubszego.
Zmusimy ją, by zagrała asem z rękawa.
Jak?
Sędzia Medina musi podważyć zasadność sprawy.
Jeśli Andrea przegra rozprawę wstępną, sprawa ląduje w koszu.
Rozprawa wstępna to formalność.
Zazwyczaj wystarczy ustalić prawdopodobny motyw.
Nie musimy wygrać.
Wystarczą pozory zwycięstwa.
Jeśli Andrea uzna, że sprawa zostanie umorzona,
będzie zmuszona ujawnić dowody.
Mają mocne dowody co do motywu.
Czyli podważamy sposobność.
Świadkini, która widziała Lisę.
Margo Schafer, panna Sokole Oko.
Nie ma jej na liście,
czyli Andrea nie chce, bym ją przesłuchał.
- Musimy to zmienić. - Jak?
Detektywa O’Briena nie ma na liście. Ustaliłeś coś?
Jest na zwolnieniu po operacji barku.
Jego partnerka będzie zeznawała.
Właśnie tak.
Jak? Co się dzieje?
Muszę się przygotować.
Czyli idzie na zakupy.
GUSTAVO – MODA MĘSKA
Wow.
Angielska mieszanka wełny i kaszmiru. Taką właśnie lubisz.
Tkanina się nie zniszczy.
Piękna. Przeszedłeś samego siebie.
Ile płacę?
Nie bluźnij. Pomogłeś mojemu bratankowi.
Płacisz tylko za materiał. Póki mam dobry wzrok.
Dziękuję. To dla personelu, za to, że cię znoszą.
Włożę je do pokrowców.
Myślałam, że wolisz zakupy w Rodeo Drive.
Dla prawnika dobry garnitur to zbroja,
a najlepsze robi Gustavo.
Jak skończysz, dam ci coś do odsłuchania.
Już niedługo. Nowy kryminał „Zabójcza gentryfikacja”.
Wspólnie odkryjemy tajemnice…
To Henry Dahl.
…dewelopera Mitchella Bonduranta.
Bondurantowi chodzi tylko o forsę.
Niszczą nasze dzielnice…
- Wyłącz to. - Kto zabił Mitchella Bonduranta…
Usłyszałam jego reklamę, gdy słuchałam podcastu o muzyce.
Andrea Freemann będzie miała używanie.
Dziękuję.
Co tam?
Wyraziłem się jasno. Zero prasy, zero wywiadów.
Nie. Żadnych nowych wywiadów. Henry używa starych nagrań.
To nie ma znaczenia.
Prokuratura wykorzysta wszystko, co powiesz o Bondurancie.
Henry odpali mi część zysków z reklam.
Chcę ci zapłacić. Uznałam, że to pomoże.
Dałam ciała.
Przepraszam.
Nie podoba mi się, że ci nie płacę.
Ciągle mam wrażenie, że…
Co?
Że prawnik, któremu nie płacę, nie zaangażuje się w moją obronę.
Jestem zaangażowany aż nadto.
- Jeśli nadal tego nie widzisz… - Widzę.
Naprawdę.
Tylko…
Przepraszam.
Henry chyba nie jest zaangażowany.
Nie z właściwych powodów. Jemu chodzi o pieniądze.
Podcast nie może się ukazać przed zakończeniem procesu.
W porządku.
- Porozmawiam z Henrym. - Dobrze.
I niech wymyśli lepszy tytuł.
Jest okropny.
- Poważnie. - Jest kiepski, wiem.
No dobra.
- Mam dobre wieści. - Tak?
Mam adres mailowy Jeffa.
Wbrew rozsądkowi dałam mu twój numer.
- Dobra. - Nie odpisał.
Zero zaskoczenia, ale kto wie?
Może zadzwoni do słynnego obrońcy.
Dobrze.
Muszę wracać do gości.
Tak. Idź już.
Dziękuję.
Mam dla ciebie żeberka koreańskie.
I dla szoferki. Łypała oczami na menu.
- Przez żołądek do serca. - Jesteś cudowna. Dzięki.
Wracasz metrem do domu po odstawieniu lincolna?
Oszczędzam na wielkie otwarcie.
O ile się uda.
Izzy, chętnie zapłacę za Ubera.
Nie. W porównaniu z nowojorskim tutejsze metro to luksus.
Chyba że zabronią żeberek. Wtedy będę korzystać z Ubera.
Obłędne.
Prawda?
Jak ci idzie ze studiem?
Lokal zwolni się za cztery miesiące.
Mamy tydzień na wpłacenie kaucji
albo właściciel wynajmie lokal komuś innemu.
Ile ci brakuje?
Ja swoje uzbierałam.
Ray od dwóch tygodni przynosi kasę na jutro.
Wiem, co myślisz.
Ona nie bierze.
Nie przywykła do takiej odpowiedzialności.
No tak.
Przyganiał kocioł garnkowi.
Byłem z kobietą oskarżoną o zabójstwo.
Nie oceniam.
Ten podcast to naprawdę zły pomysł?
Wręcz fatalny.
Może dzięki podcastowi ludzie okażą jej zrozumienie.
„Kto ma media, ten ma władzę”.
Zacytowałaś Stalina?
Jima Morrisona.
Miał rację.
Tak.
Stary, to teren zamknięty.
Inspektor ochrony przyrody.
Co mogę dla pana zrobić, panie Wo…
Daruj sobie.
Ktoś zgłosił ściek stąd do rzeki Los Angeles.
Chodzi o kanał burzowy? Tam nic nie żyje.
Nic?
Kormorany dwuczube, lasówki, krogulce czarnołbiste, rybołowy i merliny
i kilka innych żyjątek, które żyją nad rzeką.
Gdzie jest wykonawca generalny?
Pan Grant.
- Alex Grant. - Tu go nie ma i nie było.
Muszę zobaczyć plan zarządzania deszczówką
i pogadać z nim o naprawie.
Inaczej wstrzymam budowę.
Co takiego? Chwila, stary.
Słuchaj, stary. Sprowadź pana Granta albo mów, gdzie on jest.
Jak będzie?
SZUKAM GRANTA.
Hej. Kurator cię szuka.
Muszę stąd pryskać.
Nie wychylaj się. Wieczorem się dzieje.
Siedź na dupie, aż będzie po sprawie.
Słyszysz mnie? Nie ruszaj się.
Pani i detektyw O’Brien
prowadziliście śledztwo w sprawie morderstwa Bonduranta?
Zgadza się.
Kiedy pojawiło się nazwisko Lisy Trammell?
Bardzo szybko.
Uznaliśmy, że zabójca znał pana Bonduranta.
Sprawca ukrył się i czekał
na dogodny moment ataku.
To nie była przypadkowa zbrodnia.
Rozumiem.
Szef ochrony biura zeznał,
że ktoś widział, jak pani Trammell
oddala się od biura po czasie zgonu.
Mówi pani o recepcjonistce, Margo Schafer?
- Tak. - Rozmawialiście z nią?
Tak. Potwierdziła zeznania ochroniarza.
Wspomniała o sporze pani Trammell
z panem Bondurantem.
I że ofiara wystąpiła o ochronę sądową.
Wtedy zaczęliśmy podejrzewać oskarżoną.
Przesłuchaliście panią Trammell?
Tak. Najpierw w domu, potem na komendzie. Przyszła z własnej woli.
Kiedy zapadła decyzja o aresztowaniu Lisy Trammell?
Oskarżona złożyła sprzeczne zeznania o tym,
czy widziała pana Bonduranta rano, gdy został zabity.
Jej zeznania umocniły motyw zabójstwa.
Zatrzymaliśmy ją
i zdobyliśmy nakaz przeszukania.
Dziękuję. Nie mam więcej pytań.
Panie Haller, ma pan pytania?
Dziękuję, Wysoki Sądzie. Dzień dobry, pani detektyw.
Przytoczyła pani zeznania potencjalnej świadkini,
Margo Schafer, pracowniczki ofiary.
Zgadza się.
Była pani obecna podczas przesłuchania pani Schafer?
Nie. Mój partner, detektyw O’Brien, ją przesłuchał.
Ja szukałam świadków.
Rozumiem. Nie słyszała pani, jak Margo Schafer zeznaje.
Po powrocie obejrzałam nagranie.
Obejrzała pani nagranie.
Podczas rozprawy wstępnej
funkcjonariusz nie może przytoczyć
zeznań świadka z drugiej ręki.
Zeznania dotyczące mojej klientki
spisał detektyw O’Brien, nie detektywka Long.
Dlatego detektyw O’Brien musi zeznawać.
Pan Haller ma rację. Czy detektyw O’Brien się stawi?
Niestety jest na zwolnieniu i nie może stawić się przed sądem.
W takim razie obrona wnosi o wykluczenie zeznań.
Tylko bezpośrednie zeznania mogą być…
Pani Schafer stawi się jutro.
Sama zezna, co widziała.
Może być, panie Haller?
Oczywiście, Wysoki Sądzie.
Przychylam się do wniosku obrony.
Odraczam rozprawę do jutra,
by wysłuchać zeznań pani Schafer.
Dziękuję świadkini.
Do widzenia.
Nie rozumiem. Recepcjonistka ma zeznawać?
Co nam to daje?
Tak dowiemy się, co kryje Freemann.
- Ty gnoju. - Nie tu, Henry. Wyjdźmy.
Wysłużyłeś się prawnikiem. Nie mogłeś zadzwonić?
Powiecie mi, o co chodzi?
Wnioskował o zakaz publikacji naszego podcastu.
„Naszego”? Słyszysz sam siebie?
Dobrze. Chcesz to zrobić tutaj? Powiedz Lisie prawdę.
Że ją wykorzystujesz.
Pomagam przyjaciółce zarobić i nagłośnić jej sprawę.
Od razu podłóżmy się prokuraturze.
Podcast by jej nie obciążył.
Brak ci doświadczenia, by to osądzić.
Dobra.
Może nieco się pospieszyłem.
Coś ci powiem.
Sam sprawdź, co chcemy opublikować.
Ocenisz, czy to wam zaszkodzi.
Nie. To nie są negocjacje. Nie cofnę zakazu.
Po rozprawie rób swoje. Do tego czasu nie wchodź mi w drogę.
Przepraszam.
Mówiłam, że z nim porozmawiam.
Jestem twoim adwokatem.
Mam zapewnić ci jak najlepsze usługi.
Doceniam to.
Nie dostrzegasz, że praca namieszała ci w głowie.
- Nikomu nie ufasz. - Jemu nie ufam.
Ufasz mi? Miałeś mi pozwolić to załatwić.
Muszę to naprawić.
Mickey Haller.
- Podobno mnie szukałeś. - Kto mówi?
- Jeff Trammell? - Czego chcesz?
Jeff, dzięki za telefon.
Jestem adwokatem Lisy w sprawie o zabójstwo.
Co to ma wspólnego ze mną?
Mógłbyś jej pomóc, zeznając jako świadek.
Nie układało się między nami.
Nie chcę dać się wciągnąć w jej dramaty.
Dramaty? Często się kłóciliście?
Wiem, że czasem ją ponosi.
Kłóciliśmy się jak każda para i tyle.
Słyszę ocean, Jeff. Wciąż jesteś w Ensenadzie?
- Dobre fale w Baja? - Muszę kończyć.
Zaczekaj, Jeff. Proszę.
Kojarzysz zestaw narzędzi? Craftman, 150 elementów.
Tak.
Brakuje młotka, źle to wygląda dla Lisy.
Może wiesz, gdzie on jest? Zgubiłeś go?
Nie zamierzam zeznawać.
- Mówiłem ci, nie mieszaj mnie w to. - Jeff. Czekaj.
Policja, nie ruszać się! Ręce na widoku!
Gleba!
Pod ścianę!
Wszyscy na ziemię!
Jeden zwiewa!
Tutaj.
Otwórz.
Otwórz tę.
Kocham cię.
Co to, kurwa, jest?
To nasza coroczna zbiórka. A jak myślisz?
Gdzie broń?
No dobra.
Spisałeś się.
To była jednorazowa przysługa.
Twoi bracia to doceniają.
Jest jedna niedokończona sprawa.
Kaz.
Ogarniam temat.
Wiedz tylko, że Kaz już się nie odezwie.
Tylko tyle?
To nie twoja decyzja, Cisco.
Jest jak jest, Teddy.
Kaz odpadł.
Więc rób, co musisz.
Bo tak czy inaczej,
cały ten szajs
dziś się kończy.
Uśmiechnij się.
Kaz uratował ci tyłek.
Odwdzięczyłeś mu się.
Tak jest fair.
Szafa gra.
Tak.
Szafa gra.
Jedziemy.
Hej! Rusz się!
To zajmie tylko chwilę.
Cierpliwości, proszę.
Rusz się! Z drogi!
Znała pani oskarżoną przed zabójstwem Mitchella Bonduranta?
Tak. Wszyscy pracownicy ją znali.
Dziękuję za cierpliwość!
Dzwoń do jebanego terapeuty!
Wiedziała pani, jak wygląda pani Trammell.
Mieliśmy jej zdjęcie w recepcji, by personel mógł ją zatrzymać,
gdyby próbowała naruszyć zakaz.
Widziała ją pani na terenie firmy
po orzeczeniu o ochronie sądowej?
Nie w budynku.
Ale rano, gdy zginął pan Bondurant,
widziałam, jak ona oddala się od budynku.
O której godzinie?
O 9.05. Pamiętam, bo się spóźniłam.
Na trasie był korek po wypadku.
Czy ta mapa dokładnie pokazuje,
gdzie pani wtedy była?
Tak. Utknąłem w korku przez wypadek.
Nasze biuro było po mojej prawej.
Dziękuję.
Stała pani w tym miejscu?
Tak.
Tu widziała pani oskarżoną?
Tak. Widziałam,
jak oskarżona odchodzi od budynku w moją stronę.
Szła szybkim krokiem.
Od chodnika dzielił panią rząd aut.
Tak. Stałam na środkowym pasie.
Ostatnie pytanie. Nosi pani soczewki korekcyjne?
Nie. Lekarz uznał, że nie są mi potrzebne.
Dziękuję. To wszystko.
- Dzień dobry, pani Schafer. - Dzień dobry.
Skoro nie widziała pani oskarżonej w budynku,
skąd pewność, że oddalała się od niego?
Na podstawie kierunku, z którego szła.
Z mapy wynika, że widziała pani kogoś, kto był w połowie drogi.
- Tak, ale… - Są tam inne firmy?
- Kawiarnie, sklepy. - Tak.
Czyli może widziała pani kogoś idącego na wschód?
Chyba tak.
No dobrze.
Gdy zeznała pani, że była jeden pas od chodnika,
pomyliła się pani.
Nie. Tam są trzy pasy.
Pas po lewej, mój pas i pas po prawej.
A pas parkingowy?
To nie jest prawdziwy pas.
Ile samochodów stało przy krawężniku, gdy rzekomo widziała pani oskarżoną?
Nie wiem. Parę.
Parę aut zaparkowanych przy ruchliwej ulicy? O dziewiątej rano?
Mogło być ich więcej.
Wspomniała pani o wypadku.
Jak długi był sznurek aut na pasie po prawej?
Nie pamiętam.
Niewiele pani pamięta, pani Schafer.
Czy to prawda, że chodnik zasłaniały auta w korku
i auta zaparkowane na pasie parkingowym?
Być może.
Ale widziałam ją. Była tam.
Obrona chciałaby przedstawić trzy zdjęcia
jako dowód A.
Zdjęcia wykonano dziś rano o 9:05 w tym samym miejscu.
Sprzeciw. Nie otrzymaliśmy zdjęć.
Proszę wybaczyć. Dostałem je dopiero teraz.
Mam je w telefonie, z chęcią je prześlę
pani Freemann, jeśli chce. Albo może…
Wysoki Sądzie, to nie są dowody.
Zdjęcia zrobiła studentka prawa z poradni prawnej mojej kancelarii.
Po południu może to potwierdzić przed Wysokim Sądem.
A pani Schafer potwierdzi lokalizację.
Proszę pokazać.
Wysoki Sądzie.
Dopuszczę zdjęcia do czasu ich weryfikacji.
Dziękuję.
Pani Schafer…
Moja stażystka zrobiła zdjęcia w miejscu wskazanym na mapce
zza kierownicy jej mini coopera.
- Jeździ pani toyotą corollą? - Tak.
Oba auta mają podobne gabaryty?
Chyba tak.
Dobrze. Patrząc na to zdjęcie,
jak wyraźnie widzi pani przechodniów na chodniku?
Okej.
Niezbyt wyraźnie.
A teraz?
Chyba tak samo.
A teraz? Widzi pani coś za autami?
Toczyłam się do skrzyżowania, żeby skręcić w prawo.
Czegoś nie rozumiem.
Patrzyła pani w prawo na chodnik,
czy na drogę, żeby skręcić?
Tu i tu.
Wiem, co widziałam.
- Myślała pani o tym wtedy? - Co?
W tamtej chwili pomyślała pani:
„To Lisa Trammell? Co ona tu robi?”.
Czy może dopiero w pracy,
gdy dowiedziała się pani o losie szefa?
Może zerknęła pani na zdjęcie za biurkiem?
Wtedy zaczęła pani myśleć o tym,
kogo ewentualnie widziała na chodniku?
Ja…
To znaczy…
Ja…
- To wszystko, Wysoki Sądzie - Dobrze.
Jeśli prokuratura nie ma pytań…
Dziękuję świadkini.
Zapraszam strony do mnie.
Pani Freemann, na potrzeby tej rozprawy,
zeznania świadkini nie są wystarczające,
by potwierdzić obecność pani Trammell.
Jako że to jedyny dowód na obecność oskarżonej…
Pani Trammell przyznała, że była w okolicy.
Zeznała, że widziała ofiarę w kawiarni w pobliżu biura.
Kawiarnia w pobliżu biura na godzinę przed zabójstwem
to nie miejsce zbrodni.
Czy prokuratura może wezwać innych świadków
lub przedstawić dowody?
Inaczej…
Chcę się naradzić, zanim odpowiem.
Zrobimy sobie wczesną przerwę. Ma pani czas do 14.
Dziękuję.
Wysoki Sądzie.
Co to było?
Blefowała. Teraz musi działać albo siedzieć cicho.
Jasny gwint, Mickey. Jesteś niesamowity.
No dobra.
- Dziękuję. - To nie koniec.
Zobaczymy, co zrobi Freeman.
A jeśli nic nie ma?
Może sąd naprawdę umorzy sprawę.
Może. Ale wszystko po kolei.
Przepraszam za wczoraj z Henrym.
Nie wiedziałam.
Powinienem był ci powiedzieć.
Gadałam z nim i nie będzie problemu.
- Obiecuję. - Dobrze.
Ale musisz o czymś wiedzieć.
Byłam wtedy w pobliżu tego budynku.
- Ty… - Muszę być z tobą szczera.
Znalazłam miejsce na ulicy przed ich budynkiem.
Nie było gdzie zaparkować.
Spieszyłam się na zakupy.
To ci zaszkodzi?
Nie mówiłem, że cię tam nie było.
Podważyłem to, co widziała Schafer.
- Musisz mi wszystko mówić. - To wszystko.
Przysięgam.
Mogłam powiedzieć ci wcześniej, strasznie mnie to gryzło.
Sama nie wiem.
Nie wiedziałam, co robić. Przepraszam.
We wstępnych rozprawach grasz znaczonymi kartami.
Ja muszę wyrównać szanse. Udało się.
Idź coś zjeść.
- Widzimy się po lunchu. - Dobrze.
Chcesz sushi z KazuNori?
Wiem, że cię karmię, ale już tak mam.
Jasne, razy dwa.
Co jest grane?
Alex Grant. Znany też jako Alex Kazarian.
Ma mieszkanie w centrum,
ale portier nie widział go od trzech dni.
Wtedy zaczęliśmy go szukać.
Ktoś go uprzedził.
Jest bogaty, zniknął z radaru.
Nie wiemy, jak długo będzie się ukrywał.
Oby obyło się bez polowania.
Coś jeszcze?
Tak.
Możesz wystawiać rachunki Road Saints.
Nie prosiłem cię o pomoc.
Nie musiałeś. Miałeś kłopoty, Cisco.
To mała cena.
Ale to był mój dług.
Tak.
Jest spłacony.
Wisimy przysługę Schraderowi.
Mojemu klientowi? Fałszerzowi?
- Tak. - Nie siedzi w Chino?
Wyszedł rok temu.
Co on ma z tym wspólnego?
Szczerze?
- Im mniej wiesz… - No.
Dobra.
Pani Freemann, liczę, że spożytkowała pani przerwę na lunch.
Ma pani coś nowego?
Powołuję na świadkinię Hannah Gates.
Na liście świadków nie ma Hannah Gates.
Pani Gates jest ekspertką kryminalistyki.
To krzywdzące.
Nie miałem okazji się przygotować.
Tak jak ja ze zdjęciami zrobionymi tuż przed ich okazaniem.
Przy oskarżeniu
nie musiałem nic przekazywać z góry.
No dobrze.
Podczas wstępnej rozprawy, panie Haller,
obowiązuje ruch obustronny. Przy odrobinie szczęścia.
Proszę, pani Freemann.
Byle szybko. Wieczorem idę do teatru.
Pani Gates, jaki ma pani staż?
Szesnaście lat. 17 w czerwcu.
Ile dowodów zbrodni pani przebadała?
Byłam główną analityczką w ponad tysiącu spraw.
Wysoki Sądzie. To kopia raportu pani Gates z tej sprawy.
Przeanalizowała pani rękawice ogrodnicze
zabrane z szopy oskarżonej
i oznaczyła je w rejestrze jako 1113-0907?
Tak.
Czy zdjęcia z raportu
przedstawiają rzeczone rękawice?
Tak.
Sprzeciw. Nie dostaliśmy tych dowodów.
Raport otrzymałam dopiero dzisiaj.
Nie chciałam go dziś wykorzystać.
Można, Wysoki Sądzie?
Niedawno prokuratura oferowała
hojną ugodę, by nazajutrz ją wycofać.
Słucham? Oskarżasz mnie o ukrywanie dowodów?
Raport dostałaś akurat teraz?
Nie zmuszę laborantów do pośpiechu…
Pokaż zapiski z przesłuchania pani Gates.
Spory dowodowe rozstrzygamy podczas procesu, dobrze pan wie.
Pani Freemann może kontynuować.
To pan chciał, by pokazała karty.
Proszę nie narzekać na to, jak zagrała.
Co odkryła pani w trakcie analizy
rękawic z szopy oskarżonej?
Komórki nabłonka i mieszki włosowe
pasujące do DNA oskarżonej.
Coś jeszcze?
Znaleźliśmy też plamę krwi na prawej rękawicy.
Zbadaliście tę plamę krwi?
Tak.
To była krew ofiary, Mitchella Bonduranta.
Co? Co się dzieje?
- Nie mam więcej pytań. - Mickey.
Panie Haller.
- Nie mam pytań. - Dobrze.
Na podstawie przedstawionych dowodów
uznaję, że prokuratura udowodniła winę oskarżonej
na potrzeby wstępnej rozprawy.
Oskarżona odpowie przed sądem.
Chodź.
Mickey.
Nie wiem, skąd wzięła się krew.
Ciszej, Liso.
To nie ja, Mickey.
Wierzysz mi? Musisz mi uwierzyć.
Powtarzasz to, a ja mówię ci, że to nieważne.
Dla mnie to ważne.
Świetnie. Myślisz, że go zabiłam.
Skąd na twoich rękawicach krew Bonduranta?
Jak to wyjaśnić? Pomóż mi to rozgryźć.
Nie wiem. Jasne? Nie wiem.
Ktoś mnie wrabia!
Na pewno. Może ktoś z mafii.
Mój adwokat sądzi, że jestem winna.
Ława przysięgłych to dostrzeże.
Bronię oskarżonych klientów, winnych i niewinnych.
To nie ma znaczenia. Staram się wygrać.
- Jestem dla ciebie tylko klientką. - To nie tak.
Nie wierzę ci.
Lisa.
Dobry wieczór.
Na pewno chcesz to zrobić?
Tańczy, jak mu zagrasz.
Traktujemy się na równi i z godnością.
Nie tak prędko.
Cisco czuł, że jest ci dłużny.
- Może był. - Może.
Ale już jesteście kwita.
Przysięgnij, że więcej się tu nie zjawisz.
I nie mów mu, dokąd jedziesz, jasne?
Pomyśl o mnie jak o duchu.
Wcale nie będę o tobie myśleć.
Powodzenia.
Dla własnego dobra…
Nie bierz jego nazwiska.
MUSISZ TO ZOBACZYĆ
MORDERSTWO DEWELOPERA W NOWEJ PRODUKCJI DAHLA
Jesteś lojalny, Cisco.
Szczęściara ze mnie.
Cieszę się, że test na twoją lojalność dobiegł końca.
Tak.
Ja też.
A co się tyczy wesela.
Zważaj na słowa.
Wiem, że chcesz tort od Lady M,
ale jest taka nowa miejscówka z babeczkami.
Nie mamy czasu na kolejną degustację.
Po prostu spróbuj,
zanim odmówisz.
Miałeś je tu cały czas?
Cwaniak.
- Zależy ci na naszym ślubie. - Oczywiście, że tak.
Jeśli myślisz, że jestem lojalny,
poczekaj, aż zobaczysz, jakim będę mężem.
Mickey, trochę nam przeszkadzasz.
Ten pendejo mnie wyrolował.
Czekaj. Co się dzieje?
Jebany Dahl sprzedał historię Lisy jakiemuś studiu.
Nakręcą serial.
Prawa należą do ciebie.
Wiem o tym. Pozwę gościa tak, że się nie pozbiera.
Gdzie schowałaś umowę?
- Nie dałeś mi jej. - Nie wzięłaś jej z wozu?
Nie, nie wzięłam jej z wozu.
Bagażnik jest na otwarte sprawy.
A nie prosiłeś o skany ani kopie.
Namawiałam cię do cyfryzacji.
Nie chcę plików klientów w czyjejś chmurze, mówiłem ci.
Znam prawników, którzy zostali zhakowani. Kurde, Lorna.
Skupiasz się na ślubie, nauce i wszystkim poza pracą.
Nie, nie. Ani słowa więcej.
To ja ogarniam kancelarię,
bo ty latasz z głową w chmurach.
Przez tę kobietę nie myślisz trzeźwo.
Ostrzegałam, że ta sprawa ci zaszkodzi.
To ja dobieram sobie klientów, jasne?
Nie jesteś tu prawniczką.
Pierdol się, Haller!
Kurwa!
To o tobie trąbią w mediach? Haller, prawda?
Tak, ale jestem zajęty.
Sukin…
NA MOTYWACH POWIEŚCI MICHAELA CONNELLY’EGO
Napisy: Łukasz Białk