𝄇 Downloaded From BollyFlix 𝄇
Mickey?
Pomocy!
Potrzebuję karetki! Przyślijcie tu kogoś!
Pomocy!
Jestem tu. Nie zostawię cię.
Mężczyzna po trzydziestce.
Sprawdzam klatkę piersiową. Poważne stłuczenie wątroby.
Uszkodzone lewe ramię.
Zrobić tomografię!
Z drogi!
Raz, dwa…
- Kurwa! - Daj 20 miligramów morfiny.
Tak jest.
Tomografia?
Już idzie!
Załóżcie wenflon.
Mickey, uważaj!
Żebyś nie spadł.
Zupełnie jak jego ojciec.
Nigdy nie miał dość. Zawsze chciał więcej.
Mamusiu, patrz!
Mamusiu!
Hej, Mick.
Hej.
Jesteś w szpitalu.
Wyliżesz się z tego.
Złamali ci rękę, cztery żebra i uszkodzili wątrobę.
Tylko tyle?
Mogę prosić o wodę?
Jasne.
Chcesz…?
- Proszę. - Dzięki.
Lekarka mówiła, że masz szczęście.
To było przerażające.
Wiem, ale żyję.
Wiesz, kto to był?
Domyślam się.
Kafejka jest otwarta…
Dam wam chwilę.
Nie, w porządku. Muszę kupić jej coś do jedzenia.
Kocham cię, skarbie.
Ja ciebie też.
Izzy była tu całą noc.
To ona cię znalazła.
Niedługo wrócę, dobrze?
Dziękuję.
Wiem, co myślisz.
Znowu jatka na parkingu?
No nie?
Dobrze, że teraz można płacić Apple Pay.
Jak mnie znalazłaś?
Martwiłam się.
Nie odbierałeś telefonu.
Szczęśliwie otagowałam wszystkie lincolny. Leżałeś tuż przy aucie.
Kiedy przyjechała karetka, ocknąłeś się
i powiedziałeś: „Nie dzwoń do mojej matki”.
I nie zadzwoniłaś, prawda?
To dobrze.
Boli cię?
Dzięki kroplówce raczej nie.
Poproszę, żeby mi to odstawili.
Nie uzależnię się ponownie.
Człowiek ma pewną granicę bólu.
Odstawią ci lek w swoim czasie.
Nie będę ryzykować.
Zniosę ból.
Izzy, wybacz, że znalazłaś mnie w takim stanie.
Musiało ci być ciężko.
Nie chodzi o to, ale o…
Tylko ty masz kluczyki do mojego wozu.
Wiem.
Od tamtego czasu nie śpię.
Niech zgadnę.
Ray wpłaciła zaliczkę na studio?
Nie wiedziałam skąd.
Ale…
w ubiegłym tygodniu parkowałam pod moim domem.
Kluczyki leżały w kuchni.
Ktoś jej zapłacił, by ukradła kontrakt.
To koniec. Wyrzuciłam ją i…
Przepraszam.
To nie była twoja wina.
Jasne, że była.
Przewidziałeś to, a ja nie chciałam ci wierzyć.
Może i Ray wykradła kontrakt, ale…
to pewnie Dahl ją do tego namówił.
Dahl?
Jesteś pewien?
Tylko on by na tym skorzystał.
Masz jeszcze pieniądze od Ray?
Tak, ale nie zatrzymam ich.
Nie o to mi chodziło. Mogą się przydać.
Zatrzymaj je na razie.
Muszę sprawdzić jego stan.
Wrócę później.
PRAWNIK Z LINCOLNA
Nie odpoczywasz, co?
Nie mam czasu. Zbliża się proces.
I nawarstwiło mi się parę innych spraw.
Lorna prosiła Tony’ego Walsha, by przejął niektóre z nich.
- Będzie musiał wziąć kolejne. - Tak.
- Ucieszy się. - Jasne.
Prosi o nie od czasu sprawy Elliotta.
Przynajmniej znów wyglądasz jak Mickey Haller,
a mniej jak zbir z Fight Clubu.
Powiedz to mojej lekarce. Może mnie wypuści.
Inaczej zwariuję.
Wiele bym dla ciebie zrobił,
ale ta lekarka przypomina mi moją nauczycielkę z trzeciej klasy.
Nazywaliśmy ją Wredną Panną Leavel.
Co tam ze sprawą Granta?
Jesteśmy w lesie.
Ale wiesz, ten, kto cię napadł,
musiał wiedzieć o nowych kamerach na parkingu.
Policja coś znalazła?
Nie i nie znajdzie.
Przyszli tu dwaj detektywi. To znajomi Lankforda.
Raczej nie chcą rozwiązać tej sprawy.
Te zbiry to zawodowcy.
Nie rozkwasili mi nosa, zostawili w spokoju jaja.
Nie chcieli mnie zabić. To musiał być Grant.
Skoro rozpowiadasz, że chcemy wezwać go do sądu.
Widocznie dodał dwa do dwóch.
Nie chce, żebyśmy powiązali go z morderstwem Bonduranta.
Ale to dziwne, że napadli mnie,
gdy szukałem kontraktu, który Dahl ukradł z mojego lincolna.
Myślisz, że Dahl i Alex Grant są powiązani?
Musisz to udowodnić.
Hej! Mam francuskie kanapki z Phillipe’s.
Bez obaw. Kupiłam ci z jagnięciną.
Świetnie.
Po tutejszym żarciu można wylądować w szpitalu,
jeśli już w nim nie jesteś.
Szpitale mnie stresują.
Dziwnie pachną i wszędzie są duchy.
Kupiłam ci też lemoniadę z wozu na Sunset
i cannoli z Pinocchio’s.
Dam ci podwyżkę. I jestem ci winien przeprosiny.
Powiedziałem parę głupich rzeczy.
Nie, Mickey. Oboje powiedzieliśmy.
- Taka kara wystarczy. - Owszem.
A jeśli chodzi o podwyżkę, to ile to by było?
Bo po kolejnym prezencie ode mnie dodasz mi do wypłaty kolejne zero.
Masz w torebce homara?
Coś lepszego.
Cisco twierdził, że być może Alex Grant się ukrywa
z powodów finansowych.
Ma mnóstwo domów.
Pewnie co chwilę je zmienia i nigdzie nie wychodzi.
Być może jego majątek jest również jego piętą achillesową.
Pogrzebałam w jego życiu osobistym.
- Nawet gangsterzy mają profile w sieci. - No i?
Alex Grant kolekcjonuje sztukę.
Nie dziw się. Miłość do sztuki nie wybiera.
Nie, nie. Siedzisz mi na nodze.
Ojej.
Tak czy owak, Grant jest wielkim fanem europejskiego artysty,
który nazywa się Tinto.
Do tego stopnia, że ma cztery z serii pięciu obrazów
przedstawiających etapy żałoby.
I pragnie zdobyć ostatni.
- Wiemy, gdzie on jest? - Nie.
Nikt nie wie.
Tinto namalował Akceptację po wielkiej kłótni ze swoją dziewczyną,
jako gest wyrażający…
akceptację.
I co dokładnie daje nam ta informacja?
Na razie nic.
Przyda nam się pomoc.
Terapia z udziałem zwierząt jest istotnym elementem,
który pomaga weteranom takim jak ja
przezwyciężyć stres pourazowy i przywyknąć do niepełnosprawności.
Przyjmujemy wszystkie karty kredytowe,
płatności Venmo i Paypalem oraz oczywiście gotówkę.
Przekażę datek za panią.
O co wam chodzi? Znajdźcie sobie własne miejsce.
Czy to nie żałosne, Sam? Nawet jak na ciebie?
W tej chwili mam dość ograniczone możliwości.
Piesek wie, że pracuje z oszustem?
To pies mojego kuzyna. Dostaje 10%.
Czego chcecie?
Przyszliśmy ci przypomnieć o twoim niezapłaconym długu.
To 25 tysięcy plus odsetki.
Ci prawnicy. Policzą cię za każdy zaczerpnięty oddech.
Sami widzicie, że nie mam roboty, ale pracuję nad tym.
Powiedzcie to Mickeyowi.
Co byś rzekł na ofertę darowania długu?
Odrzekłbym: „Co mam zrobić?”.
Dobra odpowiedź.
Musisz stworzyć stronę. Ale nie byle jaką.
CARRINGTON PEPPERIDGE DZIEŁA SZTUKI
WPISZ NAZWĘ UŻYTKOWNIKA
0 NOWYCH WIADOMOŚCI
Kiedy byłam mała,
czekałam na to, by zrobił się popcorn, żeby móc obejrzeć film.
Mama mawiała wtedy: „Niecierpliwym ludziom czas się dłuży”.
Nie rozumiałam sensu tych słów.
Uda się.
Wiesz, że to nie twoja wina.
Związki są bardzo skomplikowane.
Myślałam, że zawsze będę żoną Mickeya.
Muszę trochę pobyć sama.
Muszę rozgryźć swoje życie, zanim…
z kimś się zwiążę.
Wiesz, może dobrze się stało.
Mamy XXI wiek.
Kobiety nie muszą być w związku, żeby żyć pełnią życia.
Nigdy nie wiesz, co się stanie.
Ale…
1 NOWA WIADOMOŚĆ
Mów.
Udało się. Spotkanie jutro wieczorem.
- Wszystko gotowe? - Będzie gotowe.
Dobrze.
Dziękuję wam obu. To…
Wkrótce oddzwonię.
- Hej. - Cześć.
Zrobiłam ci rosół.
Dziękuję. To najlepsze lekarstwo.
Martwiłam się o ciebie.
- Czuję się winna. - Nie.
Dlaczego wszyscy się obwiniają? Nie masz z tym nic wspólnego.
Wiesz, kto to zrobił?
Domyślam się, ale nieważne. Cieszę się, że przyszłaś.
Wybacz, że tak późno.
Byłam tu kilka dni temu, ale zobaczyłam twoją byłą żonę…
- Ona tylko… - Rozumiem.
To jasne. Przecież to twoja rodzina.
Dobrze, że kogoś masz.
- Wyliżesz się? - Będę jak nowy.
Jak tylko stąd wyjdę, nie będę siedział z założonymi rękami.
W takim razie ta zupa przyspieszy rekonwalescencję.
Obiecuję.
Och.
Pan Grant, jak mniemam?
Nazywam się Thomas Carrington.
Moja firma reprezentuje Tinta w tej wyjątkowej transakcji.
Chcę uprzedzić, że nasz poprzedni gość wyraził ogromne zainteresowanie.
Poza tym, mamy mało czasu.
Zabierzmy się do rzeczy.
Tędy.
Witam, panie Grant. Szampana?
To Krug Grande Cuvée, rocznik 2008.
Proszę.
- Tu są informacje na temat obrazu. - Jeśli to autentyk, będzie mój.
Proszę.
Proszę za mną.
Przyznam, że to jego najlepsza praca.
Niesamowite pociągnięcia.
Mogliście pominąć ozdobniki.
Jak pan sobie życzy.
Potrzymam panu kieliszek.
WEZWANIE DO SĄDU
Co to, kurwa, jest?
Wezwanie doręczono.
Na kieliszku są pańskie odciski, a kamery wszystko nagrały.
Wasz szef na pewno tego chce?
- To pułapka. - Jedynie policja nie może ich zastawiać.
Warto zabrać wezwanie. Jest tam adres sądu.
- Pogadacie z moim prawnikiem! - Nie możemy się doczekać.
Park Place, gdzie mam hotel.
- To twoje? - Płać.
- Ile? - Nie przeliczaj.
Masz za mało forsy.
Nie wygrałem tu ani jednej rozgrywki.
- To przez ten ból. - Spoko, tato.
- Podłożę się w następnej. - Moja ulubiona córeczka.
DRUGA ŻONA SUKCES!
Dajcie mi chwilę.
Udało się?
Tak. Chociaż jego prawnik pewnie złoży wniosek o oddalenie wezwania.
To problem przyszłości.
I być może twój najmniejszy, bo przez niego leżysz w szpitalu.
Wszystko w swoim czasie.
- Sam wciąż jest z tobą? - Tak, jest tutaj.
Daj mi go.
Lubię robić z tobą interesy.
Dziękuję za pomoc.
Jeszcze jedno. Skasuj tę stronę.
Czekaj, Mick.
Chyba nie doceniasz potencjału tej strony.
Skasuj ją jeszcze dziś, bo inaczej nie anulujemy ci długu.
Dobra!
Jak chcesz.
Dziękuję.
O co chodziło?
Broniłem swojego klienta.
Nie chcę nawet wiedzieć.
- Co przegapiłam? - Nic.
Tacie chyba się polepsza, bo zachowuje się jak dawniej.
Ostatnia partyjka. Tym razem wygram.
- Na pewno? - Tak.
Nie opuszczę szpitala, póki nie wygram.
SZPITAL DOBREGO SAMARYTANINA
- Hej. - Cześć.
- Wypuszczają cię z więzienia? - Jeśli podpiszę tonę formularzy.
Tu jest kolejny.
Prawnik Granta złożył wniosek o oddalenie wezwania.
- I tak długo mu to zajęło. - Poradzisz sobie?
Rozprawa jest w poniedziałek.
Zatem dobrze, że dziś wychodzę.
Może złóżmy wniosek o odroczenie.
Dobrze się czuję. Pora wrócić do pracy.
Dobrze.
Jaki jest plan?
Cóż…
- Poradzisz sobie? - Tak, dzięki.
Powoli.
Na pewno jesteś gotowy?
Powinieneś na siebie uważać.
Złamałem się.
Zatrzymaj je, żebym z nimi nie przesadził.
- Na pewno? - Zrozumiem, jeśli odmówisz.
Nie o to chodzi.
Na pewno chcesz mi teraz zaufać?
Nikomu nie ufam bardziej. Chodź.
Masz moje klucze?
Wreszcie.
- Co tutaj robisz? - Wejdź.
Hej.
Nie pozwoliłybyśmy ci mieszkać tu samotnie.
Zostaniemy, póki nie wyzdrowiejesz.
Jesteś w dobrych rękach.
Zostaniesz? Zrobiłam lasagnę.
Dzięki, ale zostawię was samych. Jakby co, dzwoń.
Dziękuję, Izzy.
Hej.
Możemy coś zjeść? Umieram z głodu.
- Przepraszam. - Uważaj.
W porządku?
Obyś był głodny.
Nadal mam halucynacje?
- Uszczypnijcie mnie. - Jedzmy.
Och!
Gdzie to znalazłaś?
Szukałam w szafie dodatkowych poduszek.
To leżało w takim wielkim pudle ze starociami.
Sygnet mojego ojca ze studiów prawniczych.
Noś go.
To nie w moim stylu.
Moim zdaniem jest super.
Taki oldskulowy. I to dosłownie.
Dobra, jedzcie. Naprawdę to ugotowałam.
Cudnie pachnie.
Tato, nie przydałoby się tu więcej sera?
Serio.
Chcielibyście posypać ten ser dodatkowym serem?
Ja po prostu uwielbiam parmezan.
Panie Zimmer,
wnioskuje pan o uchylenie wezwania pana Granta do sądu.
Słucham pana.
Jaki jest plan?
Grant wynajmie drogiego prawnika liczącego sobie tysiaka za godzinę.
Ten spróbuje zablokować posiedzenie.
W tych okolicznościach
to posiedzenie powinno odbyć się w pani gabinecie.
Niby dlaczego?
Postępowania sądowe zawsze są jawne,
zwłaszcza że ofiara, pan Bondurant,
był znaną osobą publiczną.
Czyżby pan Grant miał coś do ukrycia?
Wysoki Sądzie, adwokat próbuje sugerować,
że mój klient był zamieszany w tę tragedię,
co jest nieprawdą.
Pan Grant też jest osobą publiczną.
Ma prawo do prywatności…
Zasługuje na specjalne traktowanie,
bo jest grubą rybą?
Jeśli pański klient nie ma z tym nic wspólnego,
to powinien być chętny, by wyjaśnić to publicznie.
Zaczynamy?
Nadamy sprawie rozgłos. Powiadom moich znajomych z Timesa.
Niech sprowadzą też innych dziennikarzy.
Zagwarantujemy im wyłączność.
Panie Zimmer.
Tak. Wysoki Sądzie,
Pan Grant jest szanowanym biznesmenem.
Nie miał nic wspólnego z tą zbrodnią
i nie ma ważnych informacji na jej temat.
To jasne, że pan Haller próbuje złowić tu coś dla siebie,
aby zmienić tor w sprawie z żelaznymi dowodami.
- Sprzeciw. - Podtrzymuję.
Panie Zimmer, potrzeba panu silniejszych argumentów.
Wysoki Sądzie, chciałabym tylko dodać,
że stan popiera wniosek pana Zimmera.
- Jasne. - Proszę ważyć słowa.
Pan Haller niczego nie osiągnie i chce tylko namącić w tej sprawie.
Proszę wybaczyć,
ale jeśli Wysoki Sąd da mi pięć minut,
udowodnię, że świadek ma informacje,
które są bardzo istotne dla sprawy.
Proszę wezwać świadka, a ja będę pilnować czasu.
Trzeba podważyć reputację Granta.
Niech czuje, że jest w centrum uwagi.
Jest pan przedsiębiorcą budowlanym?
Tak.
Pańskie nazwisko widać w Los Angeles
na dźwigach budowlanych i przyczepach.
Odniósł pan sukces.
Radzę sobie.
Niedawny boom na rynku przyniósł pańskiej firmie wielkie zyski?
- Wysoki Sądzie… - Kontynuujmy, panie Haller.
Żeby się zaniepokoił, zapytamy o jego największe projekty.
Czy bierze pan udział w przetargu na zbudowanie wioski olimpijskiej
na igrzyska w Los Angeles w 2028 roku?
Nie chcę zapeszać,
ale doszliśmy do ostatniego etapu przetargu.
Powodzenia.
Ale to nie w tym projekcie pańskim partnerem był pan Bondurant?
Nie.
Ale współpracował pan z nim od dawna?
Od lat wynajmował moją firmę do wielu projektów.
Zbudował pan dla niego kilkanaście budynków.
Mieszkalnych, handlowych…
Sprzeciw! Wiele osób współpracowało z ofiarą.
To nie ma związku ze sprawą.
Jeśli dostanę chwilę, wykażę taki związek.
Panie Grant, to e-mail,
który Mitchell Bondurant wysłał do pana 10 stycznia tego roku.
Przeczyta pan zaznaczony fragment?
„Jeśli nie dojdziemy do porozumienia,
będę zmuszony zgłosić tę sprawę
do odpowiednich organów.
Poinformuję też naszych pożyczkodawców,
którzy, jako podmioty powiernicze, są zobowiązani prawem do…
zgłaszania podejrzanych działań”.
Wyjaśni pan sądowi,
o jakich podejrzanych działaniach pisał pan Bondurant?
A kiedy przeczyta e-mail,
sędzia zmusi go do zeznań i odrzuci wniosek.
Oby, ale Grant może też powołać się na piątą poprawkę.
- A jeśli to zrobi? - Mamy przesrane.
Bez jego zeznań przegramy, bo nie mamy innego podejrzanego.
Nie możemy go stracić. Musi zeznawać przed ławą przysięgłych.
Mam powtórzyć pytanie?
Wysoki Sądzie, proszę o przerwę w celu naradzenia się z klientem.
Byle szybko, panie Zimmer.
Liczysz tylko na to, że on nie powoła się na piątą poprawkę?
Odbiło ci?
Dość!
Idziesz na całość z parą dwójek.
Czasami tak się wygrywa.
Czasem para dwójek przegrywa z setką innych rozdań.
On chce to zlecenie na wioskę olimpijską.
Powołanie się na piątą poprawkę zrodzi tysiące pytań.
Co on sobie myśli?
Co jest tak obciążające,
że on odmawia zeznań w sprawie, która ponoć go nie dotyczy?
To jeden z powodów, dlaczego musi być tu prasa.
A drugi powód?
Ściany mają uszy.
Czasami mam wrażenie, że jesteś świrem.
Panie Zimmer, czy naradził się pan z klientem?
Tak.
Wbrew mojej radzie
pan Grant postanowił wycofać wniosek.
Choć nie ma nic wspólnego ze śmiercią pana Bonduranta,
uznał, że będzie mógł to lepiej wyjaśnić,
gdy pan Haller przepyta go podczas procesu.
Przepraszamy Wysoki Sąd za kłopot.
Przekażę to innym członkom mojej drużyny.
Kończymy posiedzenie.
To dla nas dobrze?
Bardzo dobrze.
Panie Haller, panno Freeman. Do mojego gabinetu.
Gratuluję, panie Haller. Dogonił pan auto.
Słucham?
No wie pan. Jak ten pies, który w końcu dogonił samochód.
Co teraz z tym zrobi?
Sąd docenia pani pomoc.
Chodzi mi o to, że choć jeden e-mail wystarczył,
by zachęcić pana Granta do zeznawania,
to za mało, by udowodnić, że coś łączy go z tą sprawą.
A zanim panna Freemann zacznie swoją tyradę,
powiem tylko, że przychylę się
do jej sprzeciwu wobec obecności tego świadka.
- Chyba że staranniej połączy pan fakty. - Staranniej?
Proszę znaleźć inne dowody na związek Granta z tą sprawą,
jeśli chce pan skorzystać z tej linii obrony. Zrozumiano?
Tak jest. Ława powinna poznać tę historię.
- Ma pani moje słowo. - Obym się nie zawiodła.
Jeśli to już wszystko…
Dziękuję, Wysoki Sądzie.
Wysoki Sądzie.
Hej, jak poszło?
Wygraliśmy bitwę.
Jeśli czegoś nie wymyślę, przegramy wojnę.
Może to pomoże.
Miałeś rację.
Istnieje związek między Henrym Dahlem i Alexem Grantem.
Co znalazłeś?
Grant ma mnóstwo spółek-wydmuszek.
Jedną z nich jest PanMedia, która inwestuje głównie w rozrywkę.
Prezesem tej firmy jest ten gość – David Webber.
Kto to taki?
Producent ostatniego podcasta Henry’ego Dahla.
Zatytułował go Skid Row-mans.
Co? Jezu. Świetna robota, Cisco.
Co teraz?
Użyjemy tego. Chodź.
Izzy?
To pieniądze od Ray.
Założyłam rękawiczki, ale nie wiem, po co.
Na gotówce powinny być odciski Henry’ego Dahla.
To dowód, że to on zapłacił Ray, by wykradła ten kontrakt.
Cisco to sprawdzi?
Chyba nie będzie trzeba. Ta forsa nadal należy do ciebie.
Nie chcę jej.
Nie oddam jej Henry'emu.
Nie zrobiłaś nic złego.
Nie powinnaś płacić za czyjś błąd.
Masz wodę?
Hej. Jakieś wieści o sprawie?
Czuję się jak na dywaniku u dyrektora.
Można i tak na to patrzeć.
Ile zapłacił ci Alex Grant za pobicie mnie na parkingu?
Co?
Nie znam Alexa Granta i nie miałem z tym nic wspólnego.
- Żartujesz? - On by tego nie zrobił.
Zapłaciłeś dziewczynie mojej szoferki za dostęp do mojego auta.
I wiesz co?
Na gotówce są twoje odciski.
O kurwa.
Dobra, zabrałem kontrakt, ale zrobiłem to, żeby zrealizować
bardzo duży interes, na którym wszyscy skorzystamy.
Ty skurwielu.
Ale nie miałem nic wspólnego z twoim pobiciem.
Nie stosuję przemocy.
Może nie.
A może tego nie wiesz
i nie masz pojęcia, że ktoś cię wykorzystuje.
Kim jest Webber?
- Jednym z moich inwestorów. - Chyba największym.
- Co on ma z tym wspólnego? - Wszystko.
To pewnie on dał ci dwa tysiące,
żeby zapłacić Ray, prawda?
Założę się również, że to on dał ci 200 tysięcy,
by wyciągnąć Lisę z paki.
W zamian za co? Informacje o sprawie.
To prawda?
Henry!
To prawda?
Lisa, 200 tysięcy to dużo pieniędzy.
Chciałem ci pomóc. To nic wielkiego.
- Nikt nie ucierpiał. - Serio?
Mam dla ciebie wiadomość. Webber pracuje dla Alexa Granta.
- Co? - To znaczy, że ty też.
Nie chodzi o jakiś podcast,
a o to, by Lisę oskarżono o morderstwo Bonduranta.
Ci goście cały czas ją wrabiali i wykorzystali cię w tym celu.
- Nie wiedziałem o tym. - Proszę cię.
Teraz nie pracujesz dla nich, tylko dla mnie.
Pomożesz nam obciążyć Granta.
- Jak? - Zostaw to mnie.
Ale kiedy zadzwonię, masz odebrać telefon.
A teraz wypierdalaj stąd.
Nie do wiary.
Miałeś rację co do niego.
Przepraszam.
Wyczuwam kłamców na kilometr.
Pójdę już. Przed nami dużo pracy.
Hayley już śpi?
W poniedziałek musi oddać wypracowanie,
więc chciała rano się za nie zabrać.
Rany, wracają wspomnienia.
Niektóre rzeczy się nie zmieniają.
Pamiętasz sztukę trzecioklasistów?
U panny Ramini. Hayley ją uwielbiała.
Grała Persefonę, a ten chłopiec… Jak on miał na imię?
Jego ojciec był scenografem.
Tak, Charlie, taki długowłosy dzieciak.
Ojciec zrobił mu ogromne skrzydła.
Mały nie mieścił się w drzwiach.
Mogli cię zabić, Mickey.
Chyba nie o to im chodziło.
A jeśli tak?
- Maggie. - Mówię serio.
Ciągle rozmawiamy na ten temat.
Nie jesteś niezniszczalny.
Nie prosiłem się o to. Po prostu wykonywałem swoją pracę.
Mógłbyś wykonywać ją w inny sposób.
Bezpieczny, konwencjonalny.
Wiele można mi zarzucić, ale nie konwencjonalność.
Zawsze, gdy dostaję taki telefon, boję się, że posunąłeś się za daleko.
Nie mogłam tego znieść.
Mogę być bardziej konwencjonalny.
Byle nie za bardzo.
Auć!
- Hayley jest niedaleko. - Cóż, ja…
- Będziesz musiała być na górze. - Uda się.
- Hej. - Cześć.
Hayley wciąż śpi?
Tyle zostało z wczesnej pobudki.
Te nastolatki.
Wiem, że musi napisać wypracowanie, ale powinna też coś zjeść, prawda?
Może wyskoczylibyśmy na jakieś naleśniki albo…
Zaoferowano mi pracę.
Odchodzisz z prokuratury?
Nie do końca.
Będę szefową jednego z wydziałów prokuratury w San Diego.
Wydziału ciężkich przestępstw.
To dla mnie wielka szansa.
Zwodzę ich od tygodni,
ale to zbyt dobra okazja, by odpuścić.
Nie rozumiem. San Diego? Wczorajsza noc była fajna.
Cudowna. Tak, wiem.
Dlatego muszę wyjechać.
Nie…
Nie mówisz z sensem.
Szczerze mówiąc, dawno nie mówiłam z większym sensem niż teraz.
Kocham cię, Mickey.
- No to… - Kochałam i będę kochać.
Ale to nie działa.
Nie mogę z tobą żyć.
Nie mogę żyć bez ciebie, więc pora zacząć po prostu żyć.
Chodzi o wczoraj?
Nie chcę, żebyś był kimś innym.
Jasne? Nie podobają mi się niektóre z twoich życiowych decyzji.
Ale jeśli tu zostanę, ciągle będziemy do siebie wracać.
Czy to nie dobrze?
To cudowne, ale potem już nie jest. I tak na okrągło.
To niezdrowe dla nas obojga. I na pewno nie jest dobre dla Hayley.
Jedyne, co mogę zrobić, żeby to ukrócić,
to wycofać się z tego.
A co z Hayley?
- Co ona powie, gdy się dowie? - Ona wie.
Wie.
Może zostać z tobą,
póki nie staniesz na nogi.
Oczywiście.
Chodzi do szkoły w South Bay.
Mogłaby nadal tam uczęszczać, a ja będę dojeżdżać.
Możesz ją widywać, ile chcesz.
Uda nam się.
Rozmawiałam z agencją na temat sprzedaży domu.
Poszukam czegoś przy plaży. Hayley się to spodoba.
Tak. Na pewno.
Wyjdę dziś wcześniej. Później do was zadzwonię.
Myślę, że popełniasz błąd, Maggie.
Wiem, że tak myślisz.
Żegnaj, Mick.
NIEWINNY
- Cześć, Izz. - Hej.
Dostałam twojego esemesa. Możesz prowadzić?
Świetnie się czuję. Wczoraj zdjęli mi gips.
- Jestem jak nowy. - Wziąłeś kabriolet?
Widziałam, że Navi stoi na podjeździe.
Czasami człowiek chce poczuć promienie słońca na twarzy.
Ale w drugim aucie są twoje tabletki.
Już ich nie biorę.
- Jedziesz na adrenalinie? - Robię, co muszę.
Muszę się przygotować do procesu.
Dzięki. Później oddzwonię.
ARESZTOWALI CIĘ? KANCELARIA J.M. HALLERA
Jebany Kyle.
NA PODSTAWIE POWIEŚCI M. CONNELLY’EGO
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz
𝄇 Downloaded From BollyFlix 𝄇