Już myślałam, że nikt jej nie zidentyfikuje.
To Gloria Dayton. Znana jako Glory Days.
Masz nowego klienta. To Julian La Cosse.
Trafił do biura szeryfa.
- Jaki zarzut? - Morderstwo.
- O kogo chodzi? - O Glory Days.
- Co z nią? - Nie żyje.
- Co? - To coś osobistego.
Wszystko gra?
Serce trochę szwankuje.
Z sercem nie ma żartów. Najadłem się strachu.
Zgarnęli Eddiego, tego od niani.
Podobno buchnął auto w Beverly Hills.
Chwila. Czyli pomoże mi pan?
Inaczej Hayley się obrazi. Na koszt firmy.
Spłacam długi.
Może zostaniesz moim szoferem?
Powaga?
Jestem David Lyons. Mam zapłatę za Juliana.
Julian nie jest przestępcą. Zginie tam.
Co to?
Oświadczenie o konflikcie interesów. Pomogę ci.
Kojarzysz Moyę?
Koleś z kartelu. Domyślił się, że na niego donosiła?
Nie będę kablować. Wiesz o tym. Koleś może mnie dorwać.
Szperamy dalej. Coś łączy Glory Days i Hectora Moyę.
Ustalmy co.
Grzechotnik? O kurde!
- To nic takiego. - Jak to?
Ktoś wsadził ci grzechotnika do łóżka.
Trzeba zawiadomić policję. Albo kawalerię.
- Wezwijmy Road Saints. - Chcesz ich tu?
A jeśli ten ktoś zjawi się tutaj
i podrzuci nam grzechotniki?
Zostaniesz dłużej w hotelu?
Nie, chcesz mnie puścić z torbami?
Policja i Cisco są już u mnie. Nie ma się czego bać.
Sorki.
Chryste.
Mam koktajl, panie Haller.
- Z ashwagandhą. - No już.
Naturalny środek na ukojenie nerwów.
Nic mi nie jest. To wy musicie się uspokoić.
Uspokoić się? Poważnie?
Tak! To tylko ostrzeżenie.
Gdyby kartel chciał mnie zabić, byłbym martwy. Wy też.
To nie pomaga.
A przed czym cię ostrzegają?
Przed tą sprawą.
Julian ma beknąć za zabójstwo Glory.
Ktoś chce mnie odstraszyć. Zakładam, że Hector Moya.
Na ciebie to jak płachta na byka.
Też mi to nie leży.
Ktoś mnie straszy, a to oznacza jedno.
Nasz klient jest naprawdę niewinny.
Musimy się skupić na Julianie i Glory.
Dlatego nie poddamy się bez walki.
Bez względu na węża, okej?
Ta robota nie powinna być aż tak szalona!
- Cześć, Mick. - Znaleźli coś?
Na razie nie.
Sprawca znał się na rzeczy.
Sprawdziliście okienko w łazience?
Zaglądaliśmy wszędzie.
Zamontowaliśmy kamery i przyciski alarmowe.
Masz broń, którą ci kupiłem?
Nie. Jest pod kluczem i tam zostanie.
Od tego mam ciebie, nie?
Jak się masz?
Będzie lepiej, jak się dowiem, co i jak.
A właśnie, sprawdź coś jeszcze.
Przed śmiercią Glory była umówiona w hotelu Roosevelt.
Klient się nie zjawił.
Skołujesz nagrania z monitoringu?
- Bez nakazu nie będzie łatwo. - Nie, nakazy są publicznie dostępne.
Nie wiemy, kto patrzy.
Na razie się z tym nie afiszujmy.
Coś wymyślę.
I jeszcze jedno.
Jeden z dwóch klientów Glory
to niejaki Brad Nelson albo Nielsen.
Drugi to Daniel Price. Prześwietl ich.
- Robi się. - Dzięki.
Eddie skoczył po samochód, a to akta Guerrero.
Oscara?
Nadal go reprezentujemy?
Ile domów już obrobił?
Rzekomo obrobił.
Sprawa się sypnie, jeśli świadkini go nie wskaże.
Jeśli podważę jej zeznania, wygramy.
A jeśli nie?
Z Guerrero nie chodzi tylko o oddalenie zarzutów.
Co zrobi, jeśli przegrasz?
Jakoś to załatwię.
Znalazłaś coś na temat Hectora?
Nie w sądach stanowych. Nie oskarżono go.
Czyli federalni mają akta.
W federalnej bazie nic nie ma,
bo mają tyły w cyfryzacji dokumentów.
- Wszyscy za to płacimy. - Świetnie.
Ktoś musi iść po dokumenty do sądu w Pasadenie.
- Znów odkryjemy karty. - Dlaczego tam?
Tamtejszy sąd apelacyjny ma akta. Chyba że masz lepszy pomysł.
Może. Dam znać jutro, czy jest dobry.
Nie mogę się doczekać. Dobra, do zobaczenia.
Powodzenia.
Obyś nie znalazł skorpiona w lincolnie!
Pan jest tu kierownikiem?
Tak.
Gości pan u nas?
Ja?
Prowadzę śledztwo dla miejscowego obrońcy.
Szukam informacji o waszym byłym gościu.
Przepraszam. Nie mogę mówić o naszych gościach.
Mnie interesuje gość,
który skorzystał z usług pewnej młodej damy.
Prowadziła, powiedzmy, interesy
w hotelu w nocy dziesiątego sierpnia.
Chciałbym zobaczyć nagrania z tamtego wieczoru.
To ważne, chodzi o zabójstwo.
Kimkolwiek pan jest, z pewnością wie pan,
że nie mogę przekazać nagrań z monitoringu bez nakazu sądowego.
Dyskrecja i prywatność naszych klientów to nasz znak rozpoznawczy.
No jasne. Rozumiem.
Powszechnie wiadomo, że to od was wyciekały
głośnie incydenty sław.
Dlatego rozumiem przesadną ostrożność
w ochronie prywatności klientów.
Takie zdarzenia narażają na szwank reputację hotelu.
Podobnie jak prostytutka zabita
po wizycie w tak zacnym lokalu.
Proszę pana.
Może mi pan grozić do woli.
Proszę rozpętać burzę w sieci i mediach. Nie rusza mnie to.
Bez nakazu sądowego nici z nagrań.
Proszę opuścić teren hotelu.
A nie dogadamy się za tysiaka?
PRAWNIK Z LINCOLNA
Dzień dobry, pani Welton.
To opis zdarzenia, który przedstawiła pani funkcjonariuszowi Jacksonowi.
Pamięta to pani?
Oczywiście.
Funkcjonariusz streścił pani zeznania?
Tak.
To pani parafka?
Tak.
Dobrze. Proszę na głos przeczytać raport.
Sprzeciw. To podważanie zeznań na podstawie cudzych słów.
Parafując raport, świadkini przyjęła zeznanie jako własne.
To zapis zeznania, przysięgli powinni poznać treść.
Oddalam.
Proszę przeczytać oświadczenie.
„Ofiara zeznała, że wysiadała pod domem ze swojego Mercedesa E60.
Wtedy Latynos w wieku od 30 do 35 lat
wszedł przez domykającą się bramę.
Wycelował w nią czarny krótkolufowy rewolwer.
Pchnął ją na ziemię i zagroził, że ją zastrzeli, jeśli się odezwie.
Mężczyzna kazał jej wstać i otworzyć drzwi frontowe.
Potem zawiązał jej oczy i ją skrępował.
Następnie okradł dom.
Ofiara nie była w stanie…”
Proszę czytać dalej.
„Ofiara nie była w stanie opisać podejrzanego dokładniej”.
Dziękuję pani.
Szczegółowo opisała pani broń złodzieja.
Celował mi prosto w twarz. Dobrze się przyjrzałam.
Określiła pani typ broni,
jej kolor, a nawet długość lufy.
- Nie zawsze jest czarna? - To ja zadaję pytania.
Opisała pani broń, ale nie podejrzanego.
Zeznała pani, że to Latynos, 30, 35 lat.
Tak można opisać pół miliona osób w LA.
A już po kilku godzinach
definitywnie wskazała pani mojego klienta.
Nie muszę umieć go opisać, by go rozpoznać.
Poznałam go na zdjęciu,
poznaję też, że to właśnie on.
Unikanie odpowiedzi, proszę wykreślić.
Sprzeciw. Obrona posługuje się ogólnikami.
A wniosek jest bezpodstawny.
Odrzucam wniosek obrony.
Proszę zadać pytanie, panie Haller. Konkretne.
Oczywiście. Dziękuję.
Nosi pani okulary.
Miała je pani wtedy na sobie?
Nie.
Założyłam soczewki kontaktowe.
Widzę w nich lepiej niż w okularach.
Pracuje pani?
Zrezygnowałam z pracy, żeby zająć się domem.
- Jest pani gospodynią domową? - Tak.
W Brentwood?
Tak, tam mieszkam.
Żeby była jasność, to piękna okolica.
Po prostu gospodyni z Brentwood
raczej nie spotyka wielu ludzi o aparycji mojego klienta.
Łysych, z tatuażami na twarzy.
Gdy strach bierze górę…
Nie pomyliłam się, panie Haller.
Wiem, do czego pan zmierza.
Ale rozpoznaję mężczyznę, który do mnie celował
i zagrażał mojemu życiu.
Zapamiętam jego twarz do końca życia.
To pański klient. To on, siedzi tam.
Mogę naradzić się z klientem?
Byle szybko, panie Haller.
To tyle. Nie urobię jej.
Co ty pierdolisz?
- Spokój. - Co?
Mówiłeś, że ją ogarniesz. Jebać to!
Mówiłem, że się postaram, tak?
Proszę o spokój!
- W porządku? - Tak.
Spierdalaj!
Dość tego!
Proszę o spokój!
Zostań tam.
Wezwać pomoc medyczną?
Nie. Nic mi nie jest, dziękuję.
Szczerze przepraszam za to, co zaszło.
Na sali sądowej nie powinno dochodzić do przemocy.
Zapraszam strony do mnie. Może pani odejść, pani Welton.
Dziękuję.
Pani Lopez, niestety przez atak pana Guerrero
utraciliśmy zdolność obiektywnego osądu.
Co? Nie. To niedopuszczalne.
Słucham?
Proszę wybaczyć.
Obawiam się, że oskarżony manipuluje sądem.
Wiedział, jak unieważnić proces.
To oskarżenie jest bezpodstawne.
I co by to dało? Można go ponownie oskarżyć.
- No błagam. - Dość już.
Rozumiem pani położenie,
ale niestety muszę oddalić sprzeciw.
Przysięgli widzieli atak oskarżonego
i będą mieli o nim z góry wyrobione zdanie.
Pan Haller ma rację.
Prokuratura może ponownie oskarżyć pana Guerrero.
Teraz także o napaść.
Na razie unieważniam postępowanie.
Serio, Haller? Znowu?
- Z tobą to zawsze coś. - To?
To nic. Budowanie charakteru.
Czemu tylu ludzi chce ci przywalić?
Co mam powiedzieć? Wzbudzam silne emocje.
No, powiedzmy.
Nie dobijaj mnie.
Miałem kiepski dzień. A nawet kilka.
Kiedy ja mam kiepski dzień, dogadzam sobie jedzeniem.
No to się dogadamy. Ulubiona miejscówka?
Pewnie Cole’s.
Mocne negroni i kanapka french dip są dobre na wszystko.
Cole’s? Tam lizałaś rany po przegranej ze mną w sprawie Trammell?
Żegnaj, Haller.
- Kuźwa, panie Haller! Co się stało? - To nic, Eddie.
Ryzyko zawodowe. Dlatego warto wozić zapasowy garnitur.
- Dokąd teraz? - Do szpitala Cedars.
Coś nie tak?
Muszę kogoś odebrać, jestem spóźniony.
- Hej, młody. - Hej.
Nowy szofer?
To długa historia. Eddie, to Legal. A to Eddie.
- Miło mi. - Jak się czujesz?
Dobrze, ale dzieciaki chcą pogadać.
Wiem, co się święci.
Postawiły na mnie krzyżyk.
Dobra, dość tych smętów.
Jak było w sądzie? Numer z krwią wypalił?
Tak. Poszło jak z płatka.
O rany! To numer z brodą.
Założę się, że żaden z obecnych sędziów
o nim nie słyszał.
- Już? - Tak.
- Dobra. - Dziękuję.
Dziękuję.
Ile kapsułek krwi zużyłeś?
Wystarczyła jedna.
Miałem zapasową na wszelki wypadek.
Świadkini widziała, jak agresywny jest oskarżony.
Na pewno nie będzie ponownie zeznawać.
Pójdą na ugodę. Twój klient posiedzi pięć lat zamiast 15.
W tym fachu to zwycięstwo.
Szkoda tylko, że facet wali jak młot.
To faktycznie minus.
Eddie, to, co tu usłyszysz, zostaje w lincolnie.
Wiadomo.
Ale przyznam, że pojechał pan po bandzie.
Obrona bandytów czasami wymaga bandyckich zagrywek.
To był ostatni raz, zwłaszcza dla kogoś pokroju Guerrero.
Legal, szczerze, to i ta druga sprawa…
Zabójstwo? Robisz postępy?
Nie bardzo. Przesunąłem termin, bo mój klient wylądował w szpitalu.
I ktoś włamał mi się do domu.
Podejrzewam Hectora Moyę.
Niedobrze. Co z tym zrobisz?
A co mogę zrobić? Zachować ostrożność?
Ktoś chyba chce odwieść mnie od tej sprawy.
Bo tak jest!
Mickey, musisz uważać.
Krwawy fortel w obronie rabusia to jedno,
ale z kartelem nie zadzieraj.
Zaatakują każdego.
Chodzi mi o to, że może i mieszkasz sam,
ale przecież masz dla kogo żyć.
Nie stać mnie na reklamy,
więc rozpromuję studio klipem na TikToku.
Od samego patrzenia mnie boli. Jesteś niesamowita!
To nasz dach?
Musiałam kręcić o piątej rano.
- Trza se radzić. - Dzień dobry.
- Hej. - Cześć, Mick.
Ustaliłeś coś?
Zależy, o co pytasz. Zaczniemy od klientów?
Dobra.
Brad Nelson.
Pierwszy klient Glory w dniu jej śmierci.
Ludzie wolą podawać zmyślone dane,
gdy wynajmują prostytutkę.
Jednak szybko rozgryzłem,
że pokój wynajął Brad Parsons z Des Moines.
Ludzie nie potrafią zmyślać imion.
Kreatywność nie jest mocną stroną Brada.
Jest konsultantem zarządzania w firmie rolniczej.
Umówił spotkanie tak wcześnie, bo leciał w nocy,
co potwierdziła linia lotnicza.
Pewnie wrócił do domu do niczego niepodejrzewającej żony.
Ale drugi klient?
Daniel Price. To duch.
Nikt taki nie wynajął wtedy pokoju.
A pokój 837, w którym rzekomo był,
był pusty.
Julian do niego dzwonił. Facet był w pokoju.
Oficjalnie nie.
I zgodnie z przewidywaniami
nie zdobyłem nagrania z monitoringu.
Bez oficjalnego nakazu się nie da.
Wrócimy do tego.
Najpierw muszę wiedzieć, z kim mam do czynienia.
A co z sądem? To nadal aktualne?
Tak. Julian wyszedł ze szpitala, mamy potwierdzenie, że jedzie autobusem.
Dobrze. Mówiłaś, że sprawę przejął nowy prokurator z Riverside?
Tak, William Forsythe.
To chyba żółtodziób. Zajmował się głównie apelacjami.
Apelacjami?
Jeśli nam się poszczęści, wyłoży się w sądzie.
Obyś miał rację,
bo musisz wyciągnąć Juliana za kaucją.
Na szczęście on i David mają pieniądze.
W przeciwieństwie do pewnej szefowej kuchni.
No dobrze, jadę do sądu.
Jedziesz czy będziesz tu śmieszkować?
Dobra, jadę.
Powodzenia.
Co do tego nagrania, który to hotel?
Roosevelt. A co?
Mam pomysł.
Dobrze. Kaucja zatwierdzona.
Wstępne przesłuchanie odbędzie się szesnastego w Wydziale 914…
- To ten prokurator. - Jeśli to wszystko…
Boże.
Dobrze, mecenasie. Dziękuję.
Następna sprawa.
Mickey Haller.
William Forsythe.
Wyjdę na psychofana, ale to zaszczyt.
Moja pierwsza wielka sprawa w LA i zmierzę się z tobą?
Jesteś żywą legendą.
Postaram się nie narobić sobie wstydu.
Jasne.
Słuchaj, chcę tylko powiedzieć,
że nie szukam na siłę zwady.
Obaj mamy zadanie do wykonania.
Ale przecież nie musimy skakać sobie do gardeł.
Oczywiście. Zgadzam się.
Świetnie.
- Powodzenia. - Wzajemnie.
Tak. Dzięki.
Odbiło mi czy mamy farta?
To pierwsze potwierdzam w ciemno.
To drugie tak nie do końca.
Siedem, sześć, jeden, dwa, siedem. Prokuratura kontra Julian La Cosse.
Oskarżyciel William Forsythe.
Obrońca Mickey Haller.
Możemy pominąć odczytanie zarzutów?
Tak. Odstępujemy od odczytania zarzutów i praw.
I nie przyznajemy się do winy.
Chcemy złożyć wniosek o kaucję.
Proszę.
Mój klient nie był notowany.
Nigdy nie był aresztowany.
Jest w długoletnim związku,
wraz z partnerem prowadzą małe firmy.
Są zżyci ze społecznością.
Klient nie ucieknie, zgodzimy się na nadzór.
Mój klient chorował,
areszt stanowi poważne zagrożenie dla jego zdrowia.
Razem z panem Forsythe’em
na pewno uzgodnimy wysokość kaucji.
Bo nie szukamy na siłę zwady, prawda?
Panie Forsythe?
Tak, Wysoki Sądzie.
Potrzebuję krótkiej chwili.
Dziękuję.
Jest.
Z radością przychyliłbym się do wniosku pana Hallera,
niestety muszę się stanowczo sprzeciwić wyznaczeniu kaucji.
Szczerze mówiąc, w tej sytuacji to po prostu niemożliwe.
Jakiej sytuacji?
Do aktu oskarżenia dodajemy zarzut o szczególnych okolicznościach
zgodnie z sekcją 190 kodeksu karnego.
Konkretnie chodzi o użycie zapalnika
w popełnieniu zabójstwa.
O czym pan mówi?
Dowody wykażą, że oskarżony użył zapalnika,
by wzniecić pożar w mieszkaniu ofiary.
Zapewne chciał zatrzeć ślady.
Nawet jeśli, jest to nieistotne.
Zapalnik musiałby być użyty do popełnienia zabójstwa.
Pan Haller ma, rzecz jasna, rację.
To ostateczny raport z autopsji.
Ofiara miała złamaną kość gnykową,
co wskazuje na uduszenie.
Sekcja wykazała,
że ofiara miała dym w płucach w chwili śmierci.
Czyli przyczyną śmierci nie było uduszenie,
tylko wdychany dym.
Żyła, aż zabił ją dym.
Wysoki Sądzie, nie dostaliśmy wcześniej tego raportu.
Przedłożylibyśmy go wcześniej,
ale pan Haller zaczął od wniosku o kaucję.
Sami dostaliśmy raport dziś rano.
A zapalnik jest wymieniony w raporcie policyjnym.
Też go nie otrzymaliśmy.
Nie? Coś przeoczyłem.
Przepraszam.
Hej. Co to znaczy?
Jedną chwilę.
Panie Haller, mam związane ręce.
Wyjątkowe okoliczności wykluczają zwolnienie za kaucją,
chyba że obrona wykaże wyraźną konieczność.
Nic takiego nie widzę.
Wysoki Sądzie, wycofuję wniosek,
wrócimy do kwestii kaucji później.
Dobrze. Oskarżony pozostanie w areszcie.
Rozprawa wstępna odbędzie się
22 przyszłego miesiąca, poprowadzi ją sędzia Batista.
Stronom to odpowiada?
Tak, Wysoki Sądzie.
Tak, Wysoki Sądzie. Może być.
Czekaj, kpisz sobie? Mam dalej kiblować?
- Nie teraz. - Czy jest coś jeszcze…
Nie, Wysoki Sądzie.
Ani słowa. Jutro o tym pomówimy.
Trzymaj się. Słyszysz?
Julian. Spokojnie. Będzie dobrze.
Nie! Puść mnie!
Też mi żółtodziób. Świeżak z Riverside?
Przecież to rekin.
Udaje potulnego i nieszkodliwego, a ostrzy sobie zęby.
Walniesz go w nos, bo tak się odgania rekiny.
A może grizzly?
- Muszę lecieć! - Dokąd?
Pamiętasz, że wymyśliłam, jak zdobyć akta Moyi?
- Tak. - Muszę iść na koreański peeling.
- Co? - Już nie mogę tego odwołać.
- Nieważne. Nie chcę wiedzieć. - Słusznie.
Jak ty to robisz?
Co takiego?
Jak pocieszasz kogoś, komu zamknięto ukochaną osobę?
Jak radzisz sobie z tym całym syfem?
Na studiach tego nie uczą.
No nie.
Idź. Zajmę się tym.
- Na pewno? - Tak.
Dziękuję.
Powodzenia.
Przykro mi, że nie poszło po naszej myśli.
Rano byłem u Juliana. Nie potrafił nawet spojrzeć mi w oczy.
On coś ukrywa.
Coś złego.
Wiem to.
Nie chcę myśleć o tym, co przechodzi.
Podzwonię po ludziach.
Spróbuję go przenieść do bezpieczniejszego bloku,
gdzie będzie mniej narażony.
Dziękuję.
Rozmawiałem ze Stacy Campbell.
To ona spiknęła Juliana z Giselle.
Znaczy… Glory. Jakkolwiek się nazywała.
Ponoć chcesz z nią pogadać.
Proszę.
Gwieździstooka Stacy.
Tak. Bawi się w hipisowskie klimaty.
Z tego słynie. Ale nie przyjdzie do kancelarii.
Jeśli chcesz z niej coś wyciągnąć, zaproś ją na kolację.
I musisz się wykosztować.
Rozumiem.
Nie będę cię okłamywać.
Mogę przenieść Juliana,
ale najtrudniejsze dla niego nie będzie to, co go tam spotka,
ale sama odsiadka, rozłąka z tobą.
Dlatego musimy działać szybko. Od razu.
Im szybciej wygramy, tym szybciej wróci do domu.
Jeśli wygramy.
Naprawdę tyle minęło od zajęć Culhane’a?
Zabójczy Culhane.
Miewam koszmary, że dzwoni ni stąd, ni zowąd.
Korporacja International Shoe Co. kontra stan Waszyngton.
„Jurysdykcja osobista nie łamie konstytucji,
o ile pozwany ma minimalny kontakt ze stanem oskarżającym go”.
Rzygałam po zajęciach. Dzięki, że trzymałaś mi włosy.
Nie ma sprawy. Przez traumy bardzo się zżyłyśmy.
Tylko z tobą mogłam rozmawiać.
Miałyśmy się wzajemnie wspierać.
Pamiętam, że po trudnych egzaminach chodziłaś do spa, dlatego…
Co u ciebie? Nadal pracujesz dla tego obrońcy?
- Nie byłaś jego żoną? - To bardzo długa historia.
Mam nadzieję, że zrobi ze mnie wspólniczkę,
kiedy zdam egzamin adwokacki. O ile go zdam.
I znowu się hajtnęłam.
Moje gratulacje.
To też długa historia. To jeden z naszych śledczych.
Najważniejsze, że jesteś szczęśliwa.
Święte słowa.
A co u ciebie?
Pracowałaś w kancelarii sędziego federalnego?
Wciąż tam pracuję, w Pasadenie.
Pasadena.
Miałam szczęście. Dostaliśmy wolne z powodu konferencji.
Szczęściara.
Skoro nie musisz wracać do pracy,
może skoczymy na drinka na stare śmieci?
Tam, gdzie nie było limitu na soju?
Soju, tak. Ja stawiam.
Spadamy stąd? Strasznie mi gorąco.
Wyglądasz bosko, Izz. Program ci służy.
Dzięki. Nie obijam się.
Otworzyłam własne studio. „Letts Dance Academy”.
Dodaj nas na TikToku.
Akademia? Klasa.
Akurat. Jest trudniej, niż sądziłam.
Muszę dorabiać w kancelarii.
- Jak mus, to mus, prawda? - Dlatego chciałam z tobą pogadać.
Szukam informacji do sprawy. Pomyślałam, że pomożesz.
Co chcesz wiedzieć?
Masz jakieś kontakty w Roosevelcie?
Puszczałeś w świat plotki o celebrytach.
Uznałam, że masz źródło.
To zależy.
Jak bardzo chcesz dorobić?
Poszperałem trochę.
Nie pracujesz w pierwszej lepszej kancelarii.
Robisz dla prawnika z lincolna.
- Do czego pijesz? - Co?
Mam to przeliterować?
Kawa na ławę o twoim słynnym szefie.
Chodzą słuchy, że sypiał z klientką.
- To może mi się przydać. - Nie chcę wymieniać informacji.
Jednym z kroków programu jest bezwzględna introspekcja.
Kiedyś było inaczej, zmieniłam się.
Spoko, ale za co będziesz żyć?
Jeśli nic dla mnie nie masz, ja nie mam nic dla ciebie.
Dzięki za herbatę.
Czułam, że tak to się potoczy.
A może powiem twojemu szefowi, że załatwiałeś mi dragi
za info o ludziach, z którymi byłam w trasie?
Przy okazji naprawię krzywdy.
Dwie pieczenie na jednym ogniu.
Nadal mam te esemesy.
JOSE GARCES. BOY HOTELOWY.
Nie pytaj, skąd to mam.
Bridgette nie wylewa za kołnierz.
Zdrzemnij się, kotku.
Nie mogę. Robota czeka!
Mamy jeszcze kawę?
Mówisz i masz.
Witamy w Nobu.
Przygotowaliśmy coś wyjątkowego.
Wołowina wagyu przyleciała rano z wyspy Kiusiu.
40 dolarów za 30 gramów, minimum 120 gramów.
Poproszę bułkę z tuńczykiem i krabowe taco. Dziękuję.
A ja poproszę wagyu.
Średnio wysmażoną.
Dwieście gramów.
Nadal macie przystawkę z owocami morza?
Oczywiście. Z kawiorem czy bez?
Zdecydowanie z. Poproszę kartę win.
Oczywiście.
Przepraszam.
- Lorna? - Najlepsza asystentka w mieście to ja.
Mam akta Hectora Moyi.
- Nie byłaś w spa? - Miałeś rację.
Federalni przejęli sprawę Moyi na podstawie nakazu.
Wiedziałem.
Miał niecały kilogram kokainy i nie był karany.
Według ich wytycznych to minimum pięć lat.
W tym sęk. Poszło też o broń.
Miał w pokoju niezarejestrowany pistolet.
Co gorsza, z tej broni ktoś zabił trzy osoby w Nevadzie.
Dlatego Moya dostał dożywocie w Victorville.
Dożywocie?
Czyli porządnie zeźlił się na kapusia.
Też tak pomyślałam.
Brawo, Lorno. Dziękuję.
- Muszę lecieć. - Gdzie jesteś?
W Nobu.
Na randce?
Nie. Później ci powiem.
- Pa. - Pa.
Homar jest przepyszny. Chcesz?
Nie, dzięki.
Niezła z ciebie hipiska.
Nie jesteś wegetarianką?
Udaję, że jestem.
Wyjaśnijmy sobie coś, Stacy.
Wezmę drugą hipotekę, żeby zapłacić za to żarcie.
W zamian powiesz mi, co chcę wiedzieć.
- Czyli co? - Co się stało z Glory Days?
Skąd się znacie?
Poznałam Glendę w Vegas.
Glendę?
Miała wiele imion.
W Czarnoksiężniku z Krainy Oz topless była Dobrą Czarownicą Glendą.
Czemu LA? Mogła lecieć na Hawaje.
Nic o tym nie wiem.
Naprawdę. Kontakt nam się urwał.
Odezwała się niecały rok temu.
Mówiła, że w LA nie jest bezpiecznie, że chce zniknąć.
Wtedy spiknęłam ją z Julianem.
Ogarniał dziewczynom treści online.
Przy nim czułyśmy się bezpiecznie.
Glory czuła się zagrożona, ukrywała się przed kimś konkretnym?
Wszyscy się przed kimś ukrywamy, prawda?
Wymieniła nazwisko?
Nie mnie.
Glory żyła z duszą na ramieniu,
odkąd ten maniak zaatakował ją i zabił Marthę.
Russell Lawson.
Tak.
Słyszałam o tym.
To ty jej pomogłeś, prawda?
Była załamana i mówiła, że jeśli znów ją zgarną,
nie poprosi cię o pomoc.
- Dlaczego nie? - Nie wiem.
Mówiła, że jeśli dowiesz się, że jest w LA, wszystko się posypie.
Tak powiedziała? Słowo w słowo?
Tak. Też tego nie zrozumiałam, ale tak powiedziała.
Chcę mówić z kierownikiem. Migusiem.
Hej, Mick.
Glory coś zwęszyła.
Co masz na myśli?
Bała się i nie mogła mi o tym powiedzieć.
Wyznała Stacy, że jeśli się do mnie zwróci,
to wszystko się posypie.
- Czyli co? - Właśnie.
Tego musimy się dowiedzieć.
Ale czuję, że ma to związek z Hectorem.
Może jednak zdobędziesz jakoś nagranie?
Lizzy mi z tym pomaga.
- W razie czego dam znać. - Dobra.
Dobra, na razie.
Tłumaczyłem już panu,
że bez nakazu marnuje pan czas.
Mam coś lepszego.
Wiem, że to od was wyciekały plotki o celebrytach.
- Już to wałkowaliśmy. - Akurat to pominęliśmy.
A jeśli wskażę panu, kto od was bruździ waszym sławnym klientom?
- Ma pan taką informację? - Tak.
I bardzo chętnie przehandluję ją
za kopię nagrania z dziesiątego sierpnia.
Oczywiście poufnie. Na użytek własny.
Nie użyjemy nagrania w sądzie bez zgody.
Wyłącznie na użytek własny?
Przeniesienie zostało zatwierdzone.
Jutro trafisz do bezpieczniejszego skrzydła.
Ile to jeszcze potrwa?
Tu mamy zgrzyt.
Proces rozpocznie się za osiem miesięcy.
Osiem?
Albo dłużej.
Dopilnuję, by tak nie było.
Ewentualna kaucja to jedyny sposób,
żeby uniknąć dalszej odsiadki.
Nie poddawaj się.
Sytuacja jest dynamiczna. Ja…
Glory była związana z kimś niebezpiecznym.
Chyba nie doceniałem, jak bardzo chciał ją zabić.
Wykorzystamy to.
Wiem, że sprawy toczą się powoli,
ale daję słowo, że robię wszystko, co w mojej mocy.
Rozumiem.
I doceniam starania.
Ale jest coś jeszcze.
Powiedz Davidowi, żeby mnie nie odwiedzał.
Nie, Julian. Nie rób tego.
To będzie ciężkich osiem miesięcy. Potrzebujesz wsparcia.
Nie chcę, żeby widział mnie w takim stanie.
Nie będzie mnie kochał… jeśli zobaczy mnie takiego.
Proszę, Mickey, obiecaj mi.
Jesteś moim prawnikiem.
Spełnij moją prośbę.
Strażnik?
10 SIERPNIA – 21:35
Do domu?
Jedziemy do domu? Czy do kancelarii?
Do domu. Niech będzie dom.
Mam lepszy pomysł. Jadłeś kiedyś kanapkę french dip?
Zmontowałem nagrania tak,
żebyśmy cały czas widzieli Glory Days.
Począwszy od 21.41.
Dobra. Dawaj, Scorsese.
Oto ona. Wchodzi do holu.
Idzie do wind i tam zerka na telefon.
Jedzie na ósme piętro, zapewne do pokoju 837.
Tam miał być Daniel Price.
Tu nagranie się urywa.
Kamery na piętrach naruszają prywatność gości.
Pięć minut później. To potwierdza jej słowa,
że zapukała do drzwi, ale nikt jej nie otworzył.
Pewnie potwierdzi numer pokoju.
Oglądaj dalej.
Patrzcie na niego.
Może to zbieg okoliczności, co?
Może. Ale…
O kurde.
Idzie za nią.
Ano.
- Pytanie brzmi… - Kim jest facet w kapeluszu?
Nie wiemy, na nagraniu nie widać rejestracji,
ale to chyba ciemnozielona civic z przyciemnianymi szybami.
Nasz pierwszy trop. Działamy.
Bez numerów namierzenie auta potrwa.
Drąż dalej.
Dzięki, Cisco. Pogadamy rano.
- Dobra. Dobranoc. - Dobranoc.
Proszę.
Dzięki.
Na pewno nic nie zjesz? Wybacz, nie mają tu sałatek.
Nie, dzięki. W domu czeka na mnie kurczak i brokuły.
Jakbym słyszał byłą żonę, Eddie. Pierwszą.
- Mogę o coś spytać? - Jasne.
Jak to było z panią Haller i Hayley? Czemu się wyprowadziły?
Nie chciałem psuć nastroju.
Nie szkodzi.
No cóż.
Maggie dostała lepszą fuchę, a Hayley przeprowadziła się z mamą.
Wciąż ją widuję. Ale za rzadko.
Szczerze, to nie kwestia lepszej pracy.
Tylko mojej pracy. I wielu innych spraw.
- Pogmatwane to wszystko. - Tak.
LeBron James odmienił moje życie.
Słuchałem apki do medytacji.
Mówił o nauce bycia spokojnym,
żeby wsłuchać się w potrzeby własnego serca.
W każdym razie zrozumiałem, że za dużo pracuję
i zaniedbuję własne szczęście.
Nie byłem najlepszą wersją siebie.
Może musi się pan nieco wyciszyć.
Dzięki, Eddie. Dziękuję za radę.
Zrób sobie na dziś wolne.
- Dobra? Weź ubera, jedź do brokułów. - Na pewno?
Ja tu posiedzę i trochę ochłonę.
No dobra.
- Tak. - Dzięki.
- Dobra. Nara. - Hej.
Więc się mnie posłuchałeś?
Bolączki znikają, jak ręką odjął.
Może po prostu lubię dobrą kanapkę.
To dobrze trafiłeś. French dip wymyślono właśnie tu.
Nie zgadzam się.
Słucham?
Oryginalny przepis powstał w Philippe’s.
Tak. Tutaj go jedynie naśladują.
Fajnie, ale się mylisz.
Proszę zaprotokołować,
że przepis powstał w 1908.
Szef kuchni w Cole’s
namoczył chleb w wołowym sosie, żeby pomóc klientowi z chorymi dziąsłami.
Nie ma na to wystarczających dowodów.
Przepis powstał w 1918 roku,
gdy francuski kucharz, Philippe, robił kanapkę dla strażaka.
Chleb przypadkowo wpadł do brytfanny.
Stąd taka nazwa.
Ale to była wieprzowina, prawda?
Owszem.
Taka kanapka powstała w Philippe’s.
Klasyczny przepis z rostbefem
powstał tutaj, w Cole’s.
Jeśli tak cię to pasjonuje, może się dosiądziesz?
Nie mogę.
Wyłgałam się pracą,
żeby wymknąć się z opijania czyjegoś awansu.
A jeśli zobaczą mnie w towarzystwie obrońcy,
dadzą mi ostro popalić.
Dokończymy dysputę innym razem.
- Dobranoc, Haller. - Dobranoc.
Dostanę pudełko na wynos?
Oczywiście.
Zmieniłam zdanie.
Dokończę to za ciebie. Przepraszam.
Już nieważne.
No to…
NA MOTYWACH POWIEŚCI MICHAELA CONNELLY’EGO
Napisy: Łukasz Białk