Ktoś się do mnie włamał. To mógł być Hector Moya.
Glory Days nie żyje.
Nie jestem zabójcą. To nie ja.
Sprawa Juliana La Cosse’a.
Sprzeciwiamy się wyznaczeniu kaucji.
Oskarżony pozostanie w areszcie.
- Spokojnie. Będzie dobrze. - Puść mnie!
Powiedz Davidowi, żeby mnie nie odwiedzał.
- Nie… - Obiecaj.
Co z Glory?
Mówiła, że jeśli dowiesz się, że jest w LA, wszystko się posypie.
Moya dostał dożywocie w Victorville.
Czyli porządnie zeźlił się na kapusia.
Coś łączy Glory Days i Hectora Moyę. Ustalmy co.
Patrzcie na niego.
- Idzie za nią. - Ano.
- Więc… - Kim jest facet w kapeluszu?
Dokończę to za ciebie. Przepraszam.
PÓŁ ROKU PÓŹNIEJ
Gotowe! Pełnotłuste mleko, bez cukru.
Tak właśnie lubię.
Nagle się okaże, że trzymasz skarpety w mojej szufladzie.
A to niedopuszczalne, prawda?
Oby tak dalej. Może pozwolę ci trzymać szczoteczkę w łazience.
Co robisz wieczorem?
Wiem, dwa razy z rzędu. Skandal.
Ale mam rezerwację w Saffy’s. Może…
Kuszące, ale może innym razem.
- Już się umówiłam. - Z kimś z pracy?
Nie.
Nie krzyw się tak. To tylko randka.
- A my nie jesteśmy parą. - Dobra.
Muszę lecieć. Suarez ciągle wydzwania.
Wczoraj było fajnie. Wychodząc, zamknij za sobą.
Daj im popalić, Andy.
Się wie.
Drugi raz w tym tygodniu. Spoko, nie lubię plotkować.
Obowiązuje nas tajemnica.
Od razu mówię, że pani Freeman to tylko moja dobra znajoma.
Jak pan chce, panie Haller.
Chciałbym mieć taką znajomą.
Rozprawa jest o 9.15. Zdążymy ominąć korki na autostradzie.
- Dzień dobry. - Izzy.
Jadę prosto do sądu.
Zostawiłem listę pytań na biurku.
Już ci ją wysłałam.
Dałam też kopię sekretarce, zgłoś się do niej.
Ratujesz mi skórę, Izzy. Na co komu Lorna?
Ja jej potrzebuję. Nadal wszystkiego nie ogarniam.
Mogę o coś spytać?
La Cosse ma proces za trzy miesiące.
Po co ci świadkowie teraz?
Chcę obalić przesłuchanie spisane przez policję.
Jeśli się uda, sprawa się posypie
i może nie staniemy przed sądem.
Gdzie jesteś? Nie jesteś w biurze?
Załatwiam… jedną drobnostkę.
Muszę lecieć, niedługo będę w biurze.
David?
Tak. Mogę jakoś pomóc?
Izzy, od Mickeya Hallera.
- Coś z Julianem? - Nie, wszystko gra.
Ale… dlatego tu jestem.
Nie rozumiem.
Zwykle rozmawiasz z Lorną.
Dziś jej nie ma.
Uznałyśmy, że powinnam cię spytać,
czy przyjdziesz dziś do sądu.
Ja…
nie mogę.
Julian ewidentnie nie chce mnie widzieć.
Byłem go odwiedzić, nawet się nie pofatygował.
Nie znamy się, więc z góry przepraszam.
To nie moja sprawa, ale Julian na pewno chce cię zobaczyć.
Tylko ma mętlik w głowie.
Wstydzi się tego, gdzie jest.
I tego, kim jest.
Powinieneś przyjść do sądu.
Tęsknię za nim.
Bardzo.
To podrzucić cię do sądu?
Może to nie lincoln, ale…
Muszę się przebrać.
Wejdziesz na chwilę?
Jasne.
Ostatnia nerwówka, co nie?
Na koniec jest najtrudniej. Mam nadzieję, że wszystko pamiętam.
Widziałem, że brałaś oddechy medytacyjne.
Jogin radził, by zachować spokój.
Okej.
Skoczymy później na drinka?
Miło mi, ale mam męża.
Farciarz.
- Randkowanie w LA to bagno. - Tak.
Masz seksowną siostrę?
Jeszcze sobie pooddycham.
Oby to był ostatni raz.
Właśnie. Zdawałeś już?
Cztery razy. Do pięciu razy sztuka.
Kurs prawniczy online to chyba był błąd.
Program nauczania na pewno był…
merytoryczny.
Jaką uczelnię kończyłeś?
Harvard.
Gadam z tobą częściej niż z mamą.
Sprawdzam tylko…
Mam jedną. Zielona civic.
Nie wiem, czy miała przyciemniane szyby.
- Co? Od kiedy? - Od zeszłego piątku.
I nie zadzwoniłeś? To nie zabawa, Sonny.
Jakbym nie wiedział.
Zresztą i tak gówno z tego mam.
Zapłacę, jeśli znajdziesz właściwy wóz.
Skąd przywieźli ten?
Stał wypruty z bebechów na parkingu.
Odczytasz VIN?
Jasne. Jak skończę pedicure. Ogłuchłeś?
Jest wybebeszony.
A VIN ktoś spiłował.
Ma jakieś inne znaki szczególne?
Skąd mam wiedzieć?
Jak chcesz zerknąć, to zasuwaj do Duarte z moją zasraną forsą.
Skurkowany.
PRAWNIK Z LINCOLNA
ARESZT OKRĘGOWY
- Jak się masz? - Nie chcę o tym mówić.
Julian.
Ty obiecałeś trzymać Davida z daleka. Ja nie.
Bez dotykania.
- Weź pan. - Odpuść.
Już dobrze.
- Dziękuję. - Nie ma sprawy.
Lorna chciała, żebym ci przypomniała.
Sędzia Turner była obrończynią z urzędu. To dobrze?
Jeszcze nie wiem. Dziś się okaże.
- Jak to? - Wniosek o wykluczenie to loteria.
Sędziowie przymykają oko na wybryki glin.
Może ona nadal kibicuje słabszym.
Proszę powstać.
Dziękuję.
Proszę usiąść.
Rozpatrzymy wniosek o wykluczenie policyjnego przesłuchania.
Panie Haller, zobaczmy, czy jest coś na rzeczy.
Dziękuję. Obrona wzywa detektywa Marka Whittena.
- Dzień dobry. - Panie mecenasie.
Chciałbym zacząć od chwili, kiedy mój klient trafił na komendę.
Dlaczego nie odczytał mu pan jego praw?
Wtedy nie był podejrzany.
- Nie? - Nie.
Nawet zgłosił się dobrowolnie.
Skoro pan La Cosse nie był podejrzany,
po co w ogóle był przesłuchany?
Po pierwsze, to nie było przesłuchanie. Tylko rozmawialiśmy.
Rozmawiamy z każdym, kto ma istotne informacje.
Dlaczego zatem uznał pan,
że pan La Cosse miał istotne informacje?
Jeden z sąsiadów wspomniał, że ktoś odwiedził ofiarę.
Na nagraniu z lobby zobaczyliśmy,
jak pan La Cosse wchodzi do budynku i wychodzi.
Rozumiem. Ale nadal nie był podejrzany
w trakcie przesłuchania.
Sprzeciw. Pytanie już padło.
Przepraszam, Wysoki Sądzie, ale odpowiedź jest niepełna.
Oddalam sprzeciw.
Niech świadek odpowie.
To nie było przesłuchanie.
Pan La Cosse był na liście.
Początkowo nie typowaliśmy, że to on zabił.
Przyszedł z nami porozmawiać.
Porozmawiać.
Żeby przypadkiem nie odczytać mu praw.
Wysoki Sądzie. Subiektywna ocena.
Wycofuję. Detektywie.
Mam kilka pytań odnośnie do tej rozmowy.
Obejrzyjmy ją razem.
Andreo, jak najszybciej wyczyść grafik.
Dzień dobry, Adamie.
Kim zajmowała się Shelbym i zaczęła rodzić.
- Co z nią? - Ma się dobrze, ale sprawa się wali.
Były senator zginął z rąk kochanki.
- Media o tym trąbią. - Straciłeś prokuratorkę.
Nie, mam nową.
Obrona ma najlepszą ekipę od piaru.
Będą górą, jeśli przełożymy…
Niczego nie przełożymy.
Dobrze. Rób, co musisz. Potrzebuję cię.
Zajmę się tym.
Dzięki, Andreo. Wiedziałem, że mogę na tobie polegać.
Tutaj, panie La Cosse.
Proszę. Niech pan usiądzie.
Czemu dotyka pan mojego klienta?
Kierowałem go na miejsce.
Dlaczego wybrał pan akurat to krzesło?
Bez powodu.
Nie? Nie chciał pan nagrać przyznania się do winy tak,
żeby mój klient patrzył w ukrytą kamerę?
Nie.
Przepraszam. Czy sąd ma rozumieć,
że nie usadził pan mojego klienta celowo w obiektywie ukrytej kamery?
Wiedział pan o niej.
Postępowałem zgodnie z wytycznymi.
To normalne, że odpowiadający patrzy w stronę kamery.
Ale utrzymuje pan, że pan La Cosse nie był podejrzany
i dlatego pominął pan odczytanie praw?
Sprzeciw. Pytanie padło już wcześniej.
Ponownie oddalam. Świadek może odpowiedzieć.
Nie. To znaczy tak. Podtrzymuję moje słowa.
W tamtym czasie oskarżony miał złożyć oświadczenie,
dlatego nie było konstytucyjnego obowiązku,
by odczytać mu jego prawa.
Dobrze. Przejdźmy dalej.
Idę po kawę. Chce pan coś? Coś gazowanego?
Może być woda.
Dobrze.
Zostawił pan mojego klienta w pokoju przesłuchań.
W pokoju rozmów, tak.
Proszę mi powiedzieć, co by było,
gdyby mój klient musiał iść do toalety?
Nie chciał skorzystać z toalety.
A gdyby musiał, mógłby wyjść, drzwi były otwarte?
Czy drzwi były otwarte? To pytanie zamknięte.
Zgodnie z wytycznymi zamykamy pokoje,
żeby cywile nie szwendali się po komisariacie.
Były zamknięte.
Tak, drzwi były zamknięte.
Więc mój klient nie był podejrzany, nie był aresztowany,
ale był zamknięty w pokoju i cały czas pod obserwacją.
- Sprzeciw! Nękanie. - Oddalam.
To nie obserwacja.
Po prostu takie mamy…
Wytyczne.
Wszystko jasne, detektywie.
Idźmy dalej.
To całkowicie legalne. Ja tylko układam…
- I tyle? - Tak.
Dlaczego zdjął pan marynarkę?
- Było mi gorąco. - A klimatyzacja?
Nie pamiętam, czy była włączona.
Pokoje przesłuchań nazywa się „gorącymi skrzynkami”,
bo chodzi o to, żeby wypocić zeznania z podejrzanego?
Nie znam tego określenia.
Poważnie?
Radzę uważać.
Tego określenia nie znają tylko nowicjusze i ignoranci.
Nie ma tu dziś przysięgłych, ale zeznaje pan pod przysięgą.
Ja…
Oczywiście.
Proszę kontynuować.
Dziękuję.
Wróćmy do pańskiej relacji z ofiarą.
Widzimy, że stoi pan nad moim klientem.
Próbował go pan zastraszyć?
Nie. Chciałem trochę postać.
Sporo się nasiedzieliśmy.
Stał pan nad moim klientem i nie próbował go zastraszyć?
Jak pan ją poznał?
- A to? Próbował go pan zastraszyć? - Nie.
Broń na widoku, kajdanki w zasięgu wzroku.
Nie próbował go pan zastraszyć?
Proszę się zastanowić, panie Forsythe.
Detektywie?
Nie.
Nie próbowałem zastraszyć pańskiego klienta.
Nie mam więcej pytań.
Nie mam pytań.
Dobrze. Świadek może odejść.
I jak myślisz?
Chyba mamy szansę.
Sąd wszystko rozważy
i jutro ogłosi decyzję.
- Okej. - Podjęłam decyzję.
Pan Haller przedstawił mocne argumenty.
Detektywie, plątał się pan w zeznaniach.
Ale nie jestem przekonana,
że rozmowę z oskarżonym
można uznać za przesłuchanie.
Dlatego odrzucam wniosek.
Przepraszam, Julianie. Został nam proces.
Hej, rany.
Już myślałem, że wygrasz.
Nie poszło mi.
Słuchaj, oszczędzę nam bolączki.
Mogę złożyć ci ofertę.
Nieumyślne zabójstwo, maksymalna kara, plus zarzut podpalenia.
Jedenaście plus jakieś pięć.
Przy dobrym sprawowaniu odsiedzi tylko dziesięć.
Nic z tego.
Rozumiem. Teraz tak myślisz.
Ale wiedz, że drugiej oferty nie będzie.
Chyba jednak nie rozumiesz.
Mój klient się nie zgodzi.
Nie wytrzyma za kratami ani dnia dłużej.
Nieważne, ile lat wchodzi w grę.
Wyjdzie z tego żywy jedynie przy wyroku uniewinniającym.
No to widzimy się na rozprawie.
Haller!
Hej, Val.
- Kopę lat. - Tak.
- Poręczasz za kogoś? - Mam coś dla ciebie.
Co to jest?
Wezwanie do sądu, Mick.
Kurwa, Val. Od kiedy doręczasz wezwania?
Z czegoś trza żyć. Inflacja i takie tam.
Poręczenia to za mało.
„Hector Moya kontra Arthur Rollins”. Co mi do tego?
Nie wiem, masz się stawić na przesłuchaniu.
Czyim przesłuchaniu?
Stoi jak wół.
Sly Funaro?
Przecież stracił licencję i siedzi za unikanie podatków.
To senior. Ten to jego syn.
I jest prawnikiem?
Nie ustalam składu drużyn. Ja rozdaję kwitki.
Przykro mi. Na razie.
Hej, Val. Zaczekaj.
Dobrze wiedzieć, że doręczasz dokumenty sądowe.
Pomoc w tej kwestii zawsze się przyda.
Zwłaszcza pomoc kogoś zaufanego.
Serio?
Bo praca się przyda. Nie ma lekko.
Jasne, oczywiście.
Dobrze byłoby wiedzieć,
komu młody Sly wysłał dziś wezwania.
Tego nie mogę ci powiedzieć.
Val, proszę. Odmówisz koledze z pracy?
No jasne.
Mam kilka zleceń w tym tygodniu. W kancelarii cię ustawią.
Nic ci nie powiem, ale może trochę mi pomożesz.
Wskażesz mi drogę, dobra?
Agent DEA, James De Marco.
Jest w grupie zadaniowej ICE, zajmuje się kartelami.
Wiesz, gdzie go znajdę?
Mogli się zadekować wszędzie.
Ale główne biuro DEA jest na Alameda. Tam cię pokierują dalej.
Dzięki. Miło.
Jest też taka kobieta.
Kendall Roberts. Mieszka na Fulton. Wiesz, gdzie to jest?
Sherman Oaks, na zachód od Coldwater.
- Coś kojarzyłem. Dzięki. - Jasne.
Zadzwonię do twojej kancelarii. Policzę ci po stawce rodzinnej.
Trzymam za słowo.
Naprawdę dostałeś wezwanie w biały dzień?
Cóż mam rzec? Kłopoty do mnie lgną.
Jesteś w rozsypce, wiesz?
A może próbuję cię zaskoczyć.
Już miałam dzwonić.
- Jednak zjemy kolację? - Nie. Chodzi o pracę.
Dostałam głośną sprawę, muszę domknąć wszystko inne.
- Gratuluję. - Dziękuję.
Mam sprawę o przemoc domową,
a sędzia miał nagły wypadek rodzinny.
Sprawę dostała sędzia Fisher. Wiesz coś o niej?
Robiłem tak z Maggie, ale zawsze mnie zbywała.
Skumasz kiedyś, że nie jestem twoją eks?
Wykorzystam każdą przewagę.
Nawet się odwdzięczę.
Marion Fisher.
- Przemoc domowa? - Tak.
- Czy oskarżony jest przystojny? - A co?
Moja córka nazwałaby kogoś pokroju Fisher osobą „problematyczną”.
Lubi przystojnych facetów.
Bywało, że drążyła,
jaką rolę w sprawie odgrywała ofiara.
Obrona ma z nią z górki. A oskarżenie wręcz przeciwnie.
Nie na to liczyłam.
Ugoda nie wchodzi w grę?
To zależy od ciebie,
ale przykro patrzeć, jak ofiara ponownie przeżywa w sądzie traumę.
Dobrze, dziękuję.
Wiszę ci coś.
Po prostu ustaw następną kolację. Tylko się postaraj.
Zerknę do przewodnika Michelin.
Stylowo, panie Haller.
Kiedy mi zależy.
Dokąd teraz?
Sherman Oaks. Muszę omówić wezwanie.
- Co? - Lorna.
Dokładnie prześwietl Sylvestra Funaro.
Przecież Funaro siedzi w Victorville, bo unikał podatków.
Nie seniora, Slya Funaro juniora.
- On ma syna? - Najwyraźniej.
Wezwał mnie do sądu, chcę się rozeznać w sytuacji.
Dobra. Nie ma sprawy, Mick. Zajmę się tym.
Jak tylko skończę pisać jebany egzamin adwokacki.
Zapomniałeś o nim, bo mnie ignorujesz.
Tak. Przykro mi, Lorno. Przepraszam. Jak ci idzie?
Na bank obleję.
Warunkowe prawa, właściwość rzeczowa sądu.
Co to jest doktryna Erie?
- Nie wiem. - Lorna, nie martw się.
W procesach karnych te pojęcia się nie przewijają.
Uwierz mi.
Ale są na egzaminie,
który muszę zdać, żeby pracować w sądzie.
Dasz sobie radę. Wierzę w ciebie.
To ostatni dzień, prawda? Bo robi się gorąco.
- Nasz wniosek przepadł. - No jasne.
Sądziłem, że się uda. Czułem, że sędzia się z nami zgodzi.
Chciała, ale nie mogła.
- Czemu nie? - Nie widziałeś wiadomości?
Popierany przez policję prokurator stanie w szranki z sędzią Turner.
Ona musi pokazać, że nie odpuszcza przestępcom.
Co? Teraz mi mówisz?
Wybacz mi, Mick.
W trymiga ogarnę egzamin.
Przecież to nic ważnego.
- Wracam. Trzymaj kciuki. - Dobra. Powo…
Tak, Mick?
Cisco, co teraz robisz?
Jestem akurat zajęty.
Chyba namierzyłem wóz, którym facet w kapeluszu
śledził Glory Days.
Świetnie, ale to musi zaczekać.
Hector Moya pozwał więzienie, dostałem wezwanie w tej sprawie.
Hector Moya?
Podrzucił ci grzechotnika, teraz chce wysłuchać twoich zeznań?
Właśnie. Dlatego cię potrzebuję.
Wezwanie dostały dwie inne osoby.
Niejaka Kendall Roberts, mieszka na Fulton,
i agent DEA, James De Marco.
- Podeślij mi nazwiska. - Robi się.
Jadę do Valley.
Wybadaj sprawę, zanim tam dotrę.
Dzięki.
ADWOKAT: SYLVESTER FUNARO
Od frontu. Idę tyłem. Strzel mu w łeb!
Kurde. Odpadam.
Sylvester Funaro junior.
Sly junior? Mówi Mickey Haller.
Pan Haller.
Jak mogę pomóc?
Raczej mogłeś mi pomóc.
W ramach zawodowej uprzejmości
mogłeś zadzwonić i poprosić, żebym zeznawał,
zamiast wręczać zawiadomienie przed sądem.
Przepraszam, panie Haller. Jestem w tym nowy.
Ale reprezentuję pana Hectora Moyę
i staram się uchylić jego wyrok.
„Pańskie zeznania pomogą udowodnić rażące naruszenia procedur,
które miały miejsce już podczas aresztowania”.
Nieźle. Tata ci to spisał?
Słucham?
Junior, nie znam cię.
Znałem twojego tatę, ale on jest w Victorville z Hectorem Moyą.
Pewnie tam się poznali.
Tak czy siak, sam mam proces na głowie.
Nie mam czasu zeznawać w twoich przeszpiegach.
Dobrze? Ta sprawa mnie nie dotyczy.
Tu się pan myli, panie Haller.
To przez pana pan Moya został aresztowany.
Bzdurne oskarżenia nie sprawią, że zawitam w sądzie, Sly.
Wręcz przeciwnie.
Pańska klientka przehandlowała informacje
w zamian za wolność.
Czyli pan w tym pośredniczył.
Nawet jeśli to prawda, to jest poufne.
Skąd masz te informacje?
Obawiam się, że to też jest poufne.
Obowiązuje tajemnica adwokacka.
Słabo się starasz.
Przekaż ojcu, że albo dowiem się, co się odpierdala,
albo nie zjawię się w sądzie. Rozumiesz? Miłego dnia.
Minęło tylko pięć minut. Jestem dobry, ale nie aż tak.
Młody Sly wie.
Kto?
To on wezwał mnie w sprawie Moyi.
Wiedzą, że Glory go wsypała.
Tak podejrzewałeś, prawda?
Owszem, ale te wezwania śmierdzą.
Na co komu lista
z przypadkową kobietą, agentem DEA i mną?
Jeszcze tego nie wiem.
Zaraz wyślę ci numer domu Kendall Roberts.
Chwila.
No to słuchaj.
Ta cała Kendall
mieszkała pod tym samym adresem, co Gloria Dayton.
Mieszkały razem.
Wszystko sprowadza się do Glory.
Drąż temat agenta De Marco.
Val mówił, że jest w grupie zadaniowej.
Odwiedzę współlokatorkę Glorii.
W razie czego dzwoń.
Jasne.
Dzień dobry. Tak?
- Kendall Roberts? - Tak.
Czy my się znamy?
Raczej nie. Mickey Haller. Jestem prawnikiem.
Tak! No właśnie.
Ostatnio przewinąłem się w nagłówkach.
To nie tak. Tam.
KANCELARIA J. MICHAELA HALLERA
To faktycznie ja.
Mogę zadać kilka pytań?
A o co chodzi?
O Glorię Dayton.
Glory Days?
Nie rozmawiałam z nią od ponad roku.
Spóźnię się do pracy, więc…
Gloria została zabita.
Pomóż mi poznać prawdę.
Coś się stało na Hawajach?
Nie, w LA. Glory odpuściła Hawaje.
Wiedziałam, że nie brała ucieczki na poważnie.
Przykro mi to słyszeć, ale to mnie nie dotyczy.
Nic nie wiem.
Niestety sprawa dotyczy ciebie.
Dla własnego dobra pogadaj ze mną.
Proszę.
Byłam wtedy kimś innym. Rozumiesz?
Dobra? Po prostu… zarabiałam na czesne.
Teraz żyję inaczej. Chcę, żeby tak zostało.
Więc proszę…
Musi pani z nami porozmawiać.
Skoro pan Haller mówi, że to dla pani dobra, to tak jest.
Weź głęboki oddech.
Obiecałaś, że Scott już się nie wywinie.
Nic się nie zmieniło.
Zostanie ukarany.
To czemu chcesz iść na ugodę?
Dzięki tej ugodzie twój były mąż trafi za kratki,
gdzie jego miejsce.
Proces sądowy to ryzyko.
Może być różnie.
Jeśli się zgodzisz,
zaproponuję obrońcy
rok odsiadki.
Kolejny rok w zawieszeniu i zajęcia z radzenia sobie z gniewem.
Nie o taki wyrok nam chodziło, ale to nie jest nic.
Naprawdę pójdę do sądu
i postaram się wygrać za wszelką cenę,
jeśli tak wolisz.
Ale w tych okolicznościach…
tak będzie lepiej.
Okej.
Ufam ci.
Działałyśmy we trzy.
Gloria, ja i Trina Rafferty.
Znana jako Trina Trixxx.
Zastępowałyśmy się nawzajem,
ale to one brały niebezpiecznych klientów.
Pokroju Hectora Moyi?
Tak.
Gloria była jak starsza siostra.
Zakazała mi się do niego zbliżać.
Zawsze dawał dziewczynom kokę.
Glory wiedziała, że nie tykam tego syfu.
Że chciałam…
się z tego wykręcić.
Uwielbiam to, co teraz robię.
Nie chcę, by ktoś poznał moją przeszłość.
Też tego nie chcę, Kendall.
Daję słowo, że zachowam to dla siebie.
Okej.
Jeszcze jedno pytanie i dam ci spokój.
Miałaś kiedyś do czynienia z kimś z DEA?
Nie. Nigdy nie byłam aresztowana.
Szczerze, mam szczęście, że uszłam bez szwanku.
Halo? Jest tu kto?
To on.
Kendall, musisz o czymś wiedzieć.
Byłaś ze mną na liście wezwanych do sądu przez Hectora Moyę.
Facet wręczy ci wezwanie.
- Nic nie wiem o Moyi. - Masz prawnika?
- Nie. - Mam cię reprezentować?
Chętnie zrobię to pro bono. Rozwiążę twój problem.
Tak, proszę.
Dobra.
Poszedł sobie.
Już dobrze.
Halo?
Co?
Z jakiego powodu?
Dobra. Dzięki za informację.
Tak. Przeleję ci kasę, bez obaw.
Wszystko gra?
Wszyscy odwołują dziś zajęcia. Część też jutrzejsze.
Dlaczego?
Mówią coś o szkole obok.
Ale budynki mają jednego właściciela, a ja mam wyłączność na naukę tańca.
- Skąd zatem nowa szkoła? - Estoppel przyrzeczenia.
Tryb egzaminacyjny trwa.
Cholera, nawet nie spytałam. Jak poszło?
Stopień gorzej niż fatalnie? Nie chcę o tym myśleć.
Przynieś jutro umowę najmu.
Jeśli właściciel łamie warunki, ogarniemy to.
A teraz pośpię sobie z rok.
- Wara od lincolna, Val. - Dupek z ciebie, Haller.
Byłem miły, dałem ci nazwiska, a ty wchodzisz mi w paradę?
Mam robotę. Nie zapłacą mi, jeśli nawalę.
Reprezentuję panią Roberts.
Przekaż mi wezwanie i wystaw fakturę.
Okej.
Uśmiech.
Robota wykonana. Jak poszło z DEA?
Chuja ci powiem.
Paniusia z twojej kancelarii była zdziwiona.
- Tak? - Popytałem.
Twój śledczy motocyklista
doręcza twoje wezwania.
Ściemniałeś z pracą dla mnie.
Co mam powiedzieć? Czasem mamy urwanie głowy.
To se urwij. Nara.
Miłego dnia.
Chodź, Eddie.
Mick. Nie mogę teraz rozmawiać.
Rzuć wszystko, co robisz.
Co znowu?
Wyszperaj wszystko o prostytutce Trinie Rafferty.
Inaczej to Trina Trixxx.
Kto to?
Pracowała z Glory Days, ale jakoś nie dostała wezwania.
A to znaczy…
- Że poszła na współpracę. - Właśnie.
Zeznania Kendall mają potwierdzić słowa Triny.
Chcę poznać konkrety.
Dobra, robi się.
Dobrze. Czemu szepczesz?
Nieważne. Dobranoc.
NAUKA TAŃCA Z CHOREOGRAFEM BAD BUNNY’EGO
Ścieg jaśminowy bardzo trudno opanować,
ale jest ładny i idealny na szale.
Potrzebna jest dobrej jakości włóczka.
Zaczynamy od podstawy ściegu, o tak.
Wziąłem falafel. To zawsze dobry wybór.
Wybaczcie, muszę kończyć. Wrócę jutro.
Omówię ścieg krok po kroku.
W sklepie wiszą kozackie wzory. Siema.
Czekaj. Co się dzieje?
Mam kanał na Twitchu. Ludzie oglądają, jak pracuję.
Dziergasz?
Właściwie to szydełkuję. To nie to samo.
Babcia mnie nauczyła.
Tak oczyszczam umysł.
Ludzie oglądają, jak to robisz?
Tak.
Sprzedaję dużo towaru. Paniom się bardzo podoba.
Rany. Potrafisz zaskoczyć, Eddie.
Cisco, co masz?
Znalazłem Trinę.
Betka. Ma stronę internetową.
Nie chciała gawędzić,
ale ją przekonałem.
Gdzie jesteś?
U niej. W śródmieściu.
Przyjedziesz tu?
Już jadę.
Zahacz o bankomat.
Najlepiej o kilka.
Dobrze. Jedziemy, Eddie.
Mickey Haller, to Trina Trixxx.
Hej.
Musisz
powiedzieć mi wszystko, co wiesz
o Hectorze Moyi i Jamesie De Marco.
Pięć stówek nie styknie.
Najpierw mów.
Tłumaczyłam to już
gówniarzowi w trampkach i gajerku po ojcu.
Nie obowiązuje mnie jakaś tajemnica?
Chodzi ci o Slya juniora?
Świadek to nie klient. Tajemnica nie obowiązuje.
Mogę ci wręczyć nakaz, jeśli chcesz.
W sądzie ubawisz się po pachy.
Kilka lat temu jakiś dupek z DEA mnie przyskrzynił.
De Marco?
Tak.
Zaproponował mi układ.
Brak odsiadki za informacje o moich klientach.
- Nie jestem głupia. - Mówiłaś mu o Moyi?
Ni chuja. Życie mi nie zbrzydło.
Nie, opowiadałam mu o kolesiach, którzy przechwałkami leczą kompleksy.
To niby czemu Moya chce, żebyś zeznawała?
Ten cały De Marco
tak samo urobił moją znajomą.
Chociaż ona miała grubszą kartotekę.
Nie miała wyboru.
Glory Days.
De Marco chciał się zemścić na Moyi.
Chciał go permanentnie sprzątnąć z ulicy.
Wysłużył się Glorią.
Kto dał ci kokę? Wiesz, kto to był?
Nigdy go nie widziałam.
Mówił, że to jakiś tam Hector.
Moya?
Hector Moya?
De Marco nakłonił Glorię, by ta nakablowała na Moyę?
To nie wszystko. Miała podrzucić do pokoju Moyi broń.
Żeby go zamknęli na dobre.
Ukartowali to. Wiedziała, co się dzieje.
NUMER NIEZNANY
Odbierz.
Tak.
Mam kwadrans.
Powiedziałam mu to samo, co tobie.
Nie jesteś moim prawnikiem.
To Sly? Daj mi z nim pogadać.
Sly, miałeś oddzwonić, pamiętasz?
Nie kojarzę nic takiego.
Sly senior.
Jak cię traktują federalni?
Nie polecam.
Od pięciu dni nie srałem. Chyba mam szkorbut.
Sly, o co chodzi?
Nie dam się wciągnąć w czyjeś gierki.
To nie mój problem.
- To też nie moja wina. - Słucham?
Prawda wkrótce wyjdzie na jaw.
Okaże się, że ani ja, ani mój klient w nic nie pogrywamy.
Miłych snów, mecenasie.
Sly!
- O co im chodzi? - Nie wiem.
Płacą ci za zeznania, prawda?
- Pewnie cię tu urządzili. - Spierdalaj.
Wynoście się stąd!
Obaj!
Czyli to miała na myśli Glory.
Jak to?
Uznałem, że dobrze robię,
sugerując jej donos na Hectora Moyę.
Okazuje się, że to inicjatywa De Marco.
Wprawił wszystko w ruch.
Wykorzystał Glory, żeby dorwać Moyę?
Tak, teraz wykorzystuje mnie. Nie podoba mi się to.
Co?
Sly senior zadzwonił do Triny.
Pytał o ciebie, nim chwyciłeś za telefon.
Skąd wiedział, że tam jesteś?
Śledzą mnie.
Albo założyli ci lokalizator.
Szlag.
Sprawdzę wóz. Może to tylko moja paranoja.
- Rano się dowiem. - Jak mam wrócić do domu?
Uberem.
Po co? Wiedzą, gdzie mieszkam.
Pan wybaczy, ale Cisco ma rację. Trzeba się upewnić.
Niech będzie.
Znalazłeś auto z nagrania?
Chyba tak. Ktoś spiłował VIN.
Mało kto wie, że numer jest wybity w kilku miejscach.
Może być pod kołem zapasowym
albo, jak tym razem, z tyłu bloku silnika.
Rano sprawdzę, na czym stoimy.
Dobra.
Zaczekaj.
Hej. Co słychać?
Moje plany poszły w łeb, więc postanowiłam wskoczyć do wanny.
Woda niedługo wystygnie.
Dobra.
Będę za 15 minut.
Lepiej, żebyś był za dziesięć.
W porządku.
Macie rację. Weźcie auto.
Widzimy się rano.
Może czegoś się dowiemy.
Pojechał się seksić?
Sznuruję usta.
Dobra.
HALLER I WSPÓŁPRACOWNICY
HISTORIA POJAZDU
ZGŁOSZENIE KRADZIEŻY
PRZYJĄŁ: JAKE HOULIHAN
Jake Houlihan?
Tu Mickey Haller. Zostaw wiadomość.
Oddzwoń natychmiast. Nie uwierzysz.
Wiem, kim jest facet w kapeluszu.
NA MOTYWACH POWIEŚCI MICHAELA CONNELLY’EGO
Napisy: Łukasz Białk