NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Uwielbiamy niespodzianki.
Uwielbiamy gości.
Zwłaszcza tych niezapowiedzianych.
Obserwowałem cię.
Pochlebiasz nam.
Cóż to za tajemniczy podglądacz podgląda nasze tajemnice?
Wiem, kim jesteś.
Czym jesteś.
Różnisz się od innych dopplerów.
Nie jesteś życzliwy ani pomocny.
A jednak szukasz naszej pomocy.
Nie ma u was chłopców na posyłki?
Los poskąpił im twoich cennych talentów.
Bez obaw,
to nie srebro.
Cenimy sobie wolność.
Nie pragniemy pieniędzy.
Pragniecie wielu innych rzeczy.
Zabójstwo na zlecenie cesarstwa Nilfgaardu.
Może kolejne oko lub ucho, aby dopełnić twoje wymyślne dzieło.
Zamierzaliśmy korzystać z tego.
Ale możemy się dostosować.
Twoja własna cela z dwimerytu.
Jakie to uczucie być pozbawionym mocy?
Wiem, jak cię szkolono.
Jak ukształtowano.
Ty taka nie jesteś.
Biały Płomień uczynił mnie tym, kim jestem.
Nadał mi wyższy cel.
Mogłeś osiągnąć to samo.
Wystarczyło zrozumieć, że Cintra musi upaść.
Wiem, do czego się przyda.
Ten?
Musimy?
Uciekaj.
Miałeś uciekać!
Wszystko, co kiedykolwiek zrobiłeś,
o czym rozmawiałeś
albo śniłeś,
jest teraz w naszej głowie.
Nawet ten poranek,
kiedy chciałeś odebrać sobie życie.
- Bał się, że będzie torturowany. - Poprawka.
Bał się, że zostanie wykorzystany.
W ten sposób nie zmienicie świata.
Tylko jeden z nas się o tym przekona.
Nie wiesz, co robisz.
Nie wiesz, czym ona jest.
Trafi tam, gdzie jej miejsce.
Kiepski materiał na stryczek.
Sprowadź dziewczynę żywą.
Tyle zasad!
W porządku.
Tanie to nie będzie.
Uwielbiamy dzieci.
Trochę ci brakuje.
Niczego mi nie brakuje.
Przelicz jeszcze raz.
Czasy się zmieniają.
Ostatnio podniosłem ceny.
Jest popyt na moje usługi.
Więc klienci będą rozczarowani,
gdy zostanie z ciebie kupka popiołu.
A najbardziej ty.
Zaszłaś już tak daleko.
Kilka dodatkowych...
sesji powinno zadziałać.
Czyż nie jest słodkie
to nasze życie?
Nie wiążą nas reguły Bractwa.
Żyjemy poza systemem bez środków.
Spełnienie marzeń.
Na szczęście to nietolerancyjne królestwo.
Aby zarobić, wystarczy, że udasz się do najbliższego miasta.
Tam docenią twoje zdolności.
Skoro tak, czemu tego nie wykorzystasz?
Skoro tak to polecasz?
Ponieważ moi klienci...
przychodzą do mnie.
Jesteś do mnie podobna.
Rób to, co ja. Wyrobisz sobie renomę.
Nowa ścieżka kariery pozwoli ci zarobić na to...
czego tak desperacko pragniesz.
W naszym przypadku
poczta pantoflowa czyni cuda.
Nie ma żadnych „nas”, tylko ja.
I już ja dobrze wiem, jak zadbać o renomę.
Już całkiem się poddałam.
Marzyłam o miłości, ale myślałam, że nie była mi pisana.
Nie w tym życiu.
Tyle czasu na niego czekałam.
Jak widać, nie doskwiera nam brak namiętności.
Mamy problem...
mam problem natury mechanicznej.
Wiem, co pomoże.
Bądźcie gotowi.
Czar zacznie działać szybko
i ustąpi dopiero, gdy pańska dama wypowie wybrane magiczne hasło.
Jakieś pomysły?
Kumkwat.
Nie zastanawiałaś się długo.
Czyli kumkwat.
Musimy się zbierać, schnucki.
A co to za...
szemrane interesy?
Nie umiecie czytać?
Wiesz ty w ogóle, kim ja jestem?
Nie przeciągajmy oczekiwania, proszę mówić.
To Beau Berrant.
Zdaje się, że nie wiesz, jakie tu panują zasady.
Jeśli rzucasz czary,
muszę pobrać podatek należny królestwu.
Obawiam się, że te warunki są raczej gówniane.
Tak mi się zdawało, że masz, panie, takie ciągoty.
Chociaż zakładam...
że wolisz kogoś bardziej zwalistej postury.
[starsza mowa] Nie można jej ufać.
Zataiła swoją tożsamość, przeszłość,
powiązania z Cintrą...
Tylko dzięki Shan-Kayan wiemy, kim jest.
Zrobiła to ze strachu.
Jeszcze nie potrafi nam zaufać.
Nie znamy jej zamiarów.
- To tylko dziecko... - Które włada ogromną mocą.
W Brokilonie można ją ukształtować.
Może stać się jedną z nas.
Nie jest jedną z nas.
Szpiedzy Nilfgaardu.
Przeszukiwali nasze granice.
Wkrótce przybędą z całą armią.
To kwestia czasu.
A jeśli ta dziewczynka...
jest naszą jedyną nadzieją na przetrwanie?
Ciri...
może z nami zostać.
Chyba mnie nie lubią.
Królowa Calanthe zamknęła granice Cintry,
by chronić poddanych.
Nasza generał chroni nas.
Wspólnie decydujemy.
Miecz przeznaczenia ma dwa ostrza.
Co to znaczy?
Musisz dokonać wyboru.
Możesz zostać albo kontynuować poszukiwania.
Co zrobisz?
Wszyscy wiedzą, że ten bard
Kocha panienki z cesarstwa Nilfgaard
Bo Nilfgaard może mnie cmoknąć w...
Geralt!
Witaj.
Ile już minęło, miesiące, lata? W końcu czymże jest czas?
Mówili, że tu jesteś.
Śledzisz mnie, nicponiu?
Pochlebiasz mi, ale lepiej znajdź sobie jakieś hobby.
Chcesz trochę?
- Pytasz, jak się mam. - Nie.
No więc kontessa de Stael,
moja muza i oszałamiająca piękność,
zostawiła mnie.
Znowu. W oziębły i niespodziewany sposób.
Czuję, że umrę ze złamanym sercem.
Albo przynajmniej głodny.
Chyba że ktoś podzieli się rybką ze starym przyjacielem?
Co, mierzi cię to określenie?
Pewnie, dajmy sobie kolejną dekadę.
Geralt, posiadasz niezliczone talenty,
ale łowienie do nich nie należy.
Złapałeś coś dzisiaj?
Co właściwie łowisz?
Dorsza?
Karpia?
Szczupaka?
Leszcza?
Wyliczam ryby, które znam.
Sandacz to ryba?
Nie łowię ryb.
Nie mogę spać.
Jasne. W porządku.
To ma sens.
Poza tym, że tak jakby...
nie ma. Co się dzieje? Powiedz.
- Dżinn. - Co?
Szukam dżinna.
Dżinna? Takiego duszka?
Latającego facecika z charakterkiem, co czaruje, takiego dżinna?
Spełni moje życzenia. Gdzieś tu jest.
Nie mogę spać, do diabła!
Nie chcę ci tu prawić kazań,
ale nie pomyślałeś, że to jak okład z rumianku na gangrenę?
I uciekasz od sedna całego problemu?
A może istnieje szansa,
że ta cała twoja bezsenność
ma coś wspólnego z tym, co druid Myszowór powiedział ci w Cintrze?
O Prawie Niespodzianki?
Przeznaczeniu?
Że nie uciekniesz przed tym dzieckiem i tak dalej.
Nie! Nie o to chodzi.
Pewnie masz rację.
A jeśli nie?
Kontessa de Stael powiedziała kiedyś,
że przeznaczenie uosabia jedynie pragnienie duszy
do wzrastania.
- Śpiewałeś jej, nim odeszła? - Właściwie to tak, a ona...
Co ty sugerujesz?
Teraz to sobie pogadamy. Geralt, bądź szczery.
Co myślisz o moim śpiewie?
Jakby dostać pierogi bez farszu.
Potrzebujesz drzemki!
Próbujesz zranić moje uczucia?
To absolutnie niestosowne,
jeśli mam być szczery.
A cóż to takiego?
Czarodziejska pieczęć.
- Dżinn. - Mógłbym...
- Jaskier. - Odszczekaj to o pierogach!
- A dżinnowaty dżinn jest twój! - Puść!
Nie! Sam puść, ty koński zadzie!
Trochę rozczarowujące.
A może nie?
Dżinnie, jam cię uwolnił i od dziś jam jest twym panem!
Po pierwsze, niech Valdo Marx, trubadur z Cidaris,
dostanie apopleksji i zdechnie.
Po drugie, kontessa de Stael ma mnie przyjąć z radością,
otwartymi ramionami i w skąpym odzieniu.
- Po trzecie... - Jaskier!
Przestań!
Są tylko trzy życzenia.
Ty i tak niczego nie chcesz od życia!
Nie wiedziałem, że chcesz je dla siebie!
- Chcę świętego spokoju! - No to masz!
Geralt...
- Geralt... - Dżinn!
Jaskier.
Macie tu medyka?
Tak, jest Chireadan, elfi uzdrowiciel.
Tam.
Dżinn w butelce? Brzmi jak baśń.
Nie kończy się dobrze. Pomożesz mu?
O bogowie.
Co?
Zapewniam, że w Rinde odebrałem najlepsze medyczne wykształcenie, ale...
te obrażenia są natury magicznej.
Mogę mu dać coś na ból, ale to jak...
- Okład z rumianku na gangrenę? - Nie!
Poraziło mu krtań.
Trzeba jak najszybciej przerwać działanie czaru,
inaczej obrażenia będą nieodwracalne.
Jeśli nie dostanie leku,
czar się rozprzestrzeni.
Może umrzeć.
Kurwa! Geralt.
Nie dopuścimy do tego.
Lek da mu kilka godzin, ale on potrzebuje magii.
Zabierz go do innego miasta.
Nie macie tu maga?
Burmistrz za nimi nie przepada.
O czym mi nie mówisz?
Mów.
No więc...
jest...
pewna osoba.
Miałem...
zaprowadzić ją przed oblicze sprawiedliwości.
Ale przerosły mnie jej techniki obronne.
Burmistrz pojmał ją samodzielnie i uwięził w swoim domu.
To nie było takie trudne, co?
Uważaj.
To potężna i nikczemna osoba.
- Bardzo przebiegła. - Znajdę go.
Lubisz ból.
Rozumiem.
Ja zadaję ból.
Wciąż ci się wydaje, że to jakaś różnica.
Minęło tyle czasu.
Od lat cię nie widziałam.
Odkąd podstępem dostałaś się do Aedirn.
Podobno dobrze ci szło.
Król Virfuril ma się dobrze.
Nie żyje.
Teraz rządzi Demawend.
Na południu Fringilla kwitnie na twoim stanowisku.
Pomogła zaprowadzić pokój prawowitemu władcy Nilfgaardu.
Co tu robisz?
Ukrywałaś się przez jakiś czas,
ale teraz...
robisz wokół siebie szum.
Szukasz czegoś.
Marnujesz czas.
Ci wszyscy rzekomi magowie, do których chadzasz, ci nie pomogą.
Uważaj, bo skończysz jak oni: przestaniesz się liczyć.
Jesteś teraz chodzącym chaosem.
Przez poszukiwanie leku robisz się nieuważna.
Bractwo zostawiło cię samej sobie, gdy porzuciłaś Aedirn.
Ale twoje zachowanie,
wyraźnie sprzeczne z ich polityką, nie będzie tolerowane.
- Przyjdą po ciebie. - Dlatego tu jesteś.
Chcesz mnie ostrzec. Jak ja ci się odwdzięczę?
Nie bądź małostkowa.
Sama wybrałaś.
Znałaś cenę przemiany.
Nie wiedziałam, ile to będzie dla mnie znaczyć.
A co to dla ciebie znaczy?
Dlaczego?
Dlaczego pragniesz dziecka?
Kontynent jest ogromny.
To, że ty nie znasz lekarstwa, nie znaczy, że go nie ma.
Po prostu cię to przerasta.
Czas, żebyś o tym zapomniała.
Wróć do Aretuzy.
Nie, dziękuję.
Dla ciebie może być wszystkim, ja wolę o niej zapomnieć.
Aretuza jest wszystkim dla Kontynentu.
Dla porządku świata.
Przybyłam tutaj,
by dać ci szansę na odkupienie.
Aedirn i wszystkie inne wyskoki zostaną ci wybaczone i zapomniane.
Wykorzystaj swój talent, by kształtować kolejne pokolenia.
Czy ja dobrze słyszę?
Wielka Tissaia chce mojej pomocy?
Co się dzieje?
Tak się opuściłaś?
Ja ci oferuję pomoc, a ty myślisz, że jest odwrotnie.
Boisz się, że osiągnę to, czego ty nie potrafiłaś.
Bez twojej pomocy.
I to cię irytuje.
Chcesz, żebym sobie radziła, dopóki maczasz w tym palce.
Czemu się tak poróżniłyśmy?
Oddałam ci wszystko, co miałam.
Czego więcej chcesz?
Wszystkiego.
Możesz odejść, rektorko.
Muszę się zająć swoimi sprawami.
Opłata za przejście.
Żeby iść do burmistrza? To pilne.
Nie ja ustalam zasady,
ale pieniądz otwiera wszelkie drzwi.
No patrz, rzeczywiście.
Witajcie
w moim domu.
Jesteś burmistrzem Rinde?
Nie tego się spodziewałem.
Proszę wybaczyć, źle z nim.
Macie tutaj maga?
Sok jabłkowy!
Zażyczyła sobie.
A ona zawsze dostaje...
czego chce.
Nie rozumiem, mam mu podać sok jabłkowy?
Nie wiem.
Dobrze.
Co do diabła?
Czekaj.
Przyniosłem...
twój sok jabłkowy.
I o wiele więcej.
Jesteś odporny.
Musisz być czarodziejką.
Yennefer z Vengerbergu.
Chireadan nie wspominał, że...
O czym nie wspomniał?
Potrzebujemy pomocy.
„My”?
Tylko przyjaciel?
Twoje serce bije wyjątkowo wolno.
Jesteś...
mutantem.
Wiedźminem.
Geralt z Rivii.
Słynny Biały Wilk!
Myślałam, że będziesz miał kły albo rogi.
Spiłowałem je.
Pierwszy raz oglądam wiedźmina z bliska.
Jakież to czary rzucasz tymi swoimi rękami?
Pytam z zawodowej ciekawości.
Błagam, Jaskier potrzebuje pilnej pomocy.
A potem, jeśli zechcesz,
będę zaspokajać twoją ciekawość całą noc.
Całej nocy to nie zajmie.
Ale znajdziemy sobie jakieś zajęcie.
Zaatakował go dżinn.
Dżinn?
Cokolwiek mu dolega,
rozprzestrzenia się.
Zajmij się tym, a ci zapłacę.
Bez względu na cenę.
Musisz mi dać coś lepszego od soku.
Szmaciarz!
Pogrążył się w uzdrawiającym śnie.
Długo będzie spał?
Zdążysz wziąć kąpiel.
Jak...
No tak.
Magia.
Kąpiel w tym domu raczej nie sprawi, że będę czystszy.
Nalegam.
Mogę domyślić się nie tylko wieku i rasy twojego konia,
ale też jego maści...
po zapachu.
Łowienie dżinna to wyjątkowo wymyślny sposób na bezsenność.
Kiedy wymyślne sposoby brzmią rozsądnie,
to znaczy,
że jestem zdesperowany.
Nie prosiłeś, żebym ci z tym pomogła.
Rychła śmierć była pierwsza w kolejce.
Ciekawe, czy mnie na ciebie stać.
Nie wpakowałem się przypadkiem w przymusową służbę?
Nie krępuj się,
zapytaj o nie.
Wszyscy pytają.
Bo wszyscy są nudni.
Odwróć się.
Oszukujesz.
Tylko głupcy grają uczciwie.
Powiedz mi,
wszyscy wiedźmini są tak pobłogosławieni?
No dalej,
obiecałeś.
Nie pytałem innych, ale błogosławieństwem to nie jest.
Nie bądź taki ponury.
Stworzyła cię magia.
Nasza magia.
Dziękuję. Miałem magiczne dzieciństwo.
Szczęśliwe dzieciństwo tworzy nudnych ludzi.
Po twych nadgarstkach i dowcipie wnoszę,
że twoje było przeszczęśliwe.
Naprawili cię w tej Aretuzie.
Jakie schorzenie cię męczyło?
Szpotawa stopa?
Rozdwojone końcówki?
Kobietom podoba się twoje grubiaństwo?
Chyba tam, gdzie doceniają twoją sakiewkę.
Ty też nie pogardzasz pieniądzem.
Zręcznie wykorzystujesz lokalną sytuację polityczną.
Służę stłamszonym mieszkańcom tego miasta.
Popyt rodzi podaż.
Słyszałeś o tym?
Szanuję stawianie się nadgorliwym władykom,
ale po co udawać, że nie chodzi o pieniądze?
A po co udawać, że dżinn ma być lekiem na bezsenność?
Masz szczęście.
Gdy już zapłacę za twoje usługi,
to nie będzie twój problem.
To ty masz szczęście...
bo twoje towarzystwo i ta rozmowa wystarczą za zapłatę.
W czym problem?
Woda nie pasuje?
Trochę ciasne.
Na pewno dobrze cię wymierzyłam.
Wątpisz w moje zdolności?
Nie.
W twoje intencje.
Powiedziałem mu przykre rzeczy.
To mój...
Przyjaciel?
Nie chcę, żeby to było jego ostatnie wspomnienie.
Po śmierci niewiele będzie pamiętał.
Żartuję.
Będzie żyć.
I wróci mu głos.
To cię zadowala?
Ani trochę.
Ale nie rób sobie wyrzutów, Yennefer.
Niełatwo mnie zadowolić.
To znak z pieczęci.
Zabieram Jaskra.
Jeśli go teraz obudzisz,
mój czar nie zadziała.
Przyjaciela się tak nie traktuje.
Geralt.
Chcesz dżinna, ale amfora się rozbiła.
Dżinn dawno uciekł.
Nie przerywaj sobie. Wytłumacz mi, jak to działa.
Dżinn jest powiązany z tym wymiarem i swoim panem.
Ile życzeń wypowiedział bard, zanim stracił głos?
Musi wypowiedzieć ostatnie, żebyś złapała dżinna.
Czyli...
zużył już dwa.
Dżinn będzie walczył.
Gdy spróbujesz go schwytać...
Ten zapach...
Bez i...
Agrest.
Trudno cię złamać.
Masz silną wolę,
ale ze mną nie wygrasz.
Wybacz te podchody, ale wiem, że byś się opierał.
Nie ma to jak stara, dobra zasadzka.
Stara, dobra...
drzemka.
Obudź się.
Obudź się!
Chireadan.
Nareszcie.
Gdzie jesteśmy?
W uzdrowisku. A jak ci się wydaje?
Oby twój atak szału był tego wart!
„Atak szału”?
Co zrobiłem?
Od czego zacząć?
No więc...
zaatakowałeś właściciela lombardu.
Kopnąłeś go w czułe miejsca.
Wywlokłeś aptekarza na ulicę,
ściągnąłeś mu portki i sprałeś pasem.
Obaj są w radzie miejskiej.
Chcieli obalić burmistrza i wyrzucić Yennefer.
Coś ci świta?
Jak w zapomnianym śnie.
Wykorzystała cię, żeby się zemścić.
Chciałem cię zatrzymać, ale uznano, że ci pomagam.
Wyrok wydadzą rajcy, których zaatakowałeś.
Skażą nas na śmierć.
Przynajmniej tak odpocznę.
Czemużeś do niej polazł, chociaż ostrzegałem?
To jak wybrać skorpiona zamiast pająka, bo ma ładny ogon.
Nie byłeś specjalnie rozmowny.
Przyznaję, mogłem cię na nią lepiej przygotować.
Na ciebie też rzuciła urok?
Chciałbym, ale nie.
To wyłącznie kwestia chemii organizmu.
Zakochałeś się w niej?
Wydaje mi się, że mnie rozumiesz.
Zwykle szafot stawia się dłużej.
Kurwa mać.
Tutaj jesteś.
Pamiętasz mnie?
Nie wiedziałem, żeś ty wiedźmin.
Zawsze chciałem się z jednym zabawić.
Gdzie jestem?
Jasne. W porządku.
Dobrze.
Nie chcę być...
niegrzeczny czy coś, ale czy my...
no wiesz...
uprawialiśmy...
O Boże!
Nie!
Tego ciasteczka nie smarowałem!
Musisz wybaczyć,
właśnie sobie przypomniałem, że zostawiłem... kota na...
ogniu.
Muszę lecieć.
Powiedz, czego pragniesz, a puszczę cię wolno.
Wszystkie moje pragnienia zostały spełnione, dziękuję.
Jak twoje gardło?
Może poćwicz gamy.
Rzućże grosz wiedźminowi
O Dolino...
fiutów!
Boże!
Jeśli chcesz go zachować,
mów to cholerne życzenie!
Co różni wiedźmina od balii z łajnem?
Ten znam.
Co jest odrażające,
plugawe
i nie czuje zapachów?
Wiedźmin bez nosa!
Ostatnie słowa, wiedźminie?
Tylko się postaraj.
A żebyś pękł, skurwysynu!
To były twoje życzenia?
Wypowiedz życzenie!
Teraz!
Nie wiem jakie!
Chcę...
Bardzo chcę na zawsze opuścić to miejsce!
[starsza mowa]
Geralt, dzięki bogom. Jeszcze będę żył.
Musimy iść.
Jaskier, nic ci nie jest.
Cieszę się, że cię to obchodzi.
Nie wyciągaj pochopnych wniosków.
Co się stało?
Śniłem sobie śliczny sen, który zamienił się w koszmar.
W obu były nagie kobiety,
pierwsza była czuła i delikatna,
a druga wprost przerażająca.
Powiedz o tej drugiej.
Czarne włosy, diabelskie ślepia, wymazała sobie amforę na brzuchu.
No wiesz, klasyka.
Zrobi z siebie naczynie.
Znasz ją? No jasne, że ją znasz.
Chce się stać potężniejsza.
Ale zginie.
Pomodlimy się za nią po drodze z miasta.
Z koniem żeś się na łby pozamieniał?
Musisz tam iść, prawda?
Znam to spojrzenie. Wiem, co czujesz.
Puść, to krępujące.
Nie.
Nie mów, że nagle postanowiłeś
przejąć się kimś innym poza sobą.
Niech seksowną, szaloną wiedźmę spotka zasłużony koniec.
Ocaliła ci życie, nie dam jej zginąć.
Nie!
Przyszedłem pomóc.
Nie potrzebuję pomocy.
Jesteś wolny.
Mój czar już nie działa.
A mimo to...
przyszedłem.
Widać życzysz sobie śmierci.
Ty również.
Dżinn nie słabnie.
Bard wypowiedział życzenie, ale...
robi się silniejszy!
Wynoś się!
To dlatego, że życzenia są moje.
Twoje?
Ty jesteś panem dżinna?
Tak.
To na co czekasz?
Wypowiedz życzenia!
Jako naczynie stracisz kontrolę,
nie na odwrót!
Nie widzisz, co to z tobą robi?
Prawdziwa transformacja boli.
Wypuść dżinna!
Oddam ci ostatnie życzenie!
Mój bohaterski obrońco,
szlachetny psie!
Dasz mi wygrać, ale na swoich warunkach!
Pierdol się!
Sama to zrobię!
Szlag by cię, Yennefer! Czego chcesz?
Chcę wszystkiego!
- Co się dzieje w tym domu? - W moim domu.
Nie mam pojęcia!
Wypowiedz życzenie.
Możesz dostać, co zechcesz.
Zażycz sobie, by nie być wiedźminem.
Czego pragniesz?
Nieśmiertelności?
Bogactw?
Sławy?
Władzy?
Życzę sobie...
Dżinn...
Co się z nim stało?
Jesteś pewien, że tam byli?
Nie wierzę.
To się nie dzieje.
Nie mogła tego przeżyć.
Dlaczego Geralt tam wszedł? To bez sensu.
Ratował chędożoną szaloną wiedźmę? Dlaczego?
Bo była wspaniała!
Yennefer?
Yennefer.
To ja... Geralt.
Wiem, kim jesteś.
Coś ty zrobił?
Powstrzymałeś mnie!
Prawie go miałam.
Gówno miałaś.
- Ocaliłem ci życie! - A ja tobie!
Dałeś mu uciec,
kto wie, ile zniszczeń spowoduje bez naczynia!
Ciebie nie przebije.
Dżinny są niebezpieczne w niewoli.
Taki jesteś pewny?
Byłabyś szczęśliwa, gdyby cię ktoś więził?
Jak już używasz teleportacji, mogłaś nas wynieść z tego zadupia!
Szkoda, że sam nie wyczarujesz portalu!
Było mi tu dobrze, nim się zjawiłeś.
Miałam plan!
Szło ci jak po maśle.
Żebyś wiedział!
Tylko zjełczało.
I co ja teraz pocznę?
Nie tak miało być.
Napiszę dla ciebie...
najpiękniejszą pieśń...
żeby wszyscy pamiętali, kim byłeś,
co przeżyliśmy,
co widzieliśmy.
I będę ją śpiewał...
aż po kres moich dni.
Zawsze powtarzałeś, że ślicznie śpiewam.
Oni żyją.
Chrzanisz.
Geralt?
Oni żyją.
I to jak!
- Daj mi tylko... czekaj. - Idziemy.
Nie myliłam się.
Wiesz co nieco o przyjemności.
Jest ulotna,
ale efektywna, przyznaję.
Też się co do ciebie nie myliłem.
A konkretniej?
Mówiłeś wiele rzeczy, o którą chodzi?
Nieważne.
Mój plan się powiódł.
Nie miałeś planu.
Wszystko wymyślałeś na bieżąco.
Ślepy by to dostrzegł.
Czego sobie życzyłeś?
Powiedz.
Geralt?
[starsza mowa] Ktoś się zbliża.
Nie strzelajcie!
Przybyłem po dziewczynę!
Ty spróbuj.
[starsza mowa] Kto wchodzi do naszego lasu?
[starsza mowa] Mówi, że zna to dziecko.
- Myszowór! - Księżniczko.
Nie bądź niepoważny.
Dara, to Myszowór. Zna mnie od urodzenia. Jest jak...
- Jak rodzina. - Co się z tobą stało?
Dokąd wtedy poszedłeś?
Najważniejsze, że cię odnalazłem.
Zaprowadzę cię tam, gdzie twoje miejsce.
Ciri postanowiła zostać z nami.
Ostatnim życzeniem jej babki było,
by trafiła do Geralta z Rivii.
Wiem, gdzie go znaleźć.
Należy do niego na mocy Prawa Niespodzianki.
Byłyście dla mnie bardzo dobre,
ale Myszowór jest wszystkim, co mi zostało.
Może to...
on jest drugim ostrzem przeznaczenia.
Możesz pójść z nami.
Na pewno chcesz odejść?
Potrzebuję odpowiedzi.
I ciebie.
Ty też jesteś moją rodziną.
Brzemię mocy...
bywa bolesne.
Zachowaj czujność.
Zawsze zadawaj właściwe pytania.
Twoje przeznaczenie leży...
w twoich rękach,
w niczyich innych.
Bywaj...
niezwykłe dziecko.
Dziękuję.
Za wszystko.
Do widzenia.
Ostatnia róża Cintry
Krew po kolcach toczy
Historię Starszej Krwi
Co przeszłość z przyszłością łączy
Wirujące sfery obcości
Nadziei i strasznej zguby
Jej ścieżka prowadzi ku szczęściu
Lub ku zagładzie wszelkie ludy
Upadłej przyszłości duchy
Już konie siodłają
Ostatniego ze stada
Lwiątka z Cintry szukają
Każdy chce dla siebie
Jej tajemnych mocy
Nadchodzi wiek miecza i topora
Zasiano krwawe ziarno wojny
Szukaj Białego Wilka
On odpędzi wrogów szpony
Serce mu goreje stalą i srebrem
Poprowadzi przez mroczne rejony
Twą przyszłość skrywają
Wiecznie szmaragdowe oczy
W tej historii świat albo spłonie
Albo nasz wybawca wkroczy
Napisy: Magdalena Adamus