‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪จะไปไหนรึ เจ้าหัวขโมย
‪สเคลลิเกอ
‪ท่านรู้ไหมว่าชายฝั่งอยู่ไกลแค่ไหน
‪หากม้าวิ่งเร็ว
‪ราวๆ หนึ่งสัปดาห์
‪แล้วหากเดินด้วยเท้าล่ะ
‪เจ้าต้องระวังนะ แม่หนู
‪ที่นี่ไม่ปลอดภัยหากอยู่ตามลำพัง
‪งั้นก็ไม่ต่างจากที่อื่นๆ หรอก
‪อยู่ๆ เจ้าก็บอกให้ข้ามาพบเจ้า
‪ที่ผ่านมา ข้านึกว่าเจ้าตายไปแล้วเสียอีก
‪ข้าบอกเจ้าคราวที่แล้วตอนอยู่ที่ซินทรา ‪ว่าข้าจะไม่กลับมา
‪แต่เจ้าก็อยู่ที่นี่แล้ว
‪เพราะอะไร
‪เจ้ามารับตัวเด็กจากกฎแทนคุณของเจ้า
‪ใช่หรือไม่
‪ตรงกันข้ามเลย
‪ข้าอยากให้เจ้าบอกข้า ‪ว่าเขาปลอดภัยและแข็งแรงดี
‪ข้าจะได้ขี่ม้าต่อไปได้
‪เขา...
‪เป็นผู้หญิง
‪ใช่แล้ว
‪คาลานเธ่เป็นคนเลี้ยงเจ้าหญิงซิริลา ‪ตั้งแต่พ่อแม่ของนางตาย
‪อะไรนะ
‪เรือของพาเวตต้าและดูนีย์หายไปกลางทะเล
‪เจ้ามัวแต่เอาหูไปนาเอาตาไปไร่มาตลอดหรือไง
‪ทำไมถึงเป็นตอนนี้
‪ทำไมเจ้าถึงคิดว่านางไม่ปลอดภัย
‪ข้าเห็นกองทัพตั้งค่ายอยู่ที่ช่องเขาอาเมลล์
‪ทะเลสีดำและทอง
‪นิล์ฟการ์ดมุ่งมั่นที่จะกวาดล้างมหาทวีป
‪แต่ตั้งแต่คืนนั้นที่งานเลี้ยงของพาเวตต้า
‪ราชินีทรงทำทุกอย่างที่ทำได้ ‪เพื่อปกป้องครอบครัวของนาง
‪จากการคุกคาม
‪ปิดกำแพง
‪เสริมประตูให้แข็งแกร่ง
‪มีคนส่งนักฆ่ามา
‪อะไรนะ
‪เจ้าถูกสะกดรอยตามหรือเปล่า
‪เปล่า
‪หากเจ้าต้องการข้า เจ้าต้องฆ่าเขาก่อน
‪เกรอลท์
‪ทำอะไรสักอย่างเถอะ
‪นี่เป็นเพราะราชินีของเจ้า
‪เราจะตายทั้งคู่นะ
‪โทษชะตากรรมเถอะ
‪ข้าว่าชาวนิล์ฟการ์ดไม่ได้โง่นะ
‪การบุกมาหาเรายามนี้คงเป็นการโง่สิ้นดี
‪กองทัพตัวเหม็นต่างหาก
‪คือสิ่งที่ข้ากังวล
‪ดังนั้นเราต้องเตรียมพร้อมเหมือนเช่นเคย
‪กษัตริย์จะกลับจากสเคลลิเกอเมื่อใดรึ ฝ่าบาท
‪เช้านี้แหละ ดีใจที่จะได้เห็นใบหน้าหยาบกร้านนั่น
‪คงดีใจกว่าถ้าได้เห็นเรือ 50 ลำ ‪ตามที่ชาวสเคลลิเกอสัญญาไว้
‪ฝ่าบาท
‪ข้าไม่ขุ่นเคืองใดๆ หรอก แดเน็ค
‪เจ้าก็รู้ว่าข้าเห็นด้วย
‪เราต่อสู้กับคนเสแสร้งน่ารังเกียจมาเป็นสิบปีแล้ว
‪หากนิล์ฟการ์ดที่เหลืออยู่ ‪ต้องการได้รับบทเรียนที่พวกเขามี
‪เราก็จะพร้อมรับมือพวกเขา
‪ข้าต้องการการรายงาน ‪จากช่องเขาอาเมลล์ทุกชั่วโมง
‪ข้าเคยเตือนเจ้าไม่ให้กลับมาแล้ว
‪ข้าไม่มาตั้ง 12 ปี ‪และเคยตั้งใจจะไม่มาตลอดไป
‪กระทั่งท่านส่งคนแปดคนไปฆ่าข้า
‪ข้าขอร้องละ
‪อย่าทำเช่นนี้
‪หากท่านปฏิบัติกับข้าเยี่ยงสหาย ‪มิใช่ภัยร้ายก็คงได้
‪ท่านยังแยกสองสิ่งนี้ออกหรือไม่
‪ข้ามาที่นี่
‪เพื่อปกป้องเด็กคนนั้น
‪ที่ข้าเลี้ยงมากับมือน่ะหรือ
‪ทำไมข้าต้องยกทายาทคนเดียวของข้า
‪ให้กับคนที่ไม่เคยใส่ใจมากพอ ‪ที่จะกลับมาหานางด้วย
‪ไปได้แล้ว วิทเชอร์ ‪ข้าจะชดใช้ให้ทุกอย่างที่เจ้าต้องการ
‪เงินซื้อข้าไม่ได้หรอก
‪ท่านน่าจะจำได้นะ
‪เงินไม่อาจลบล้างการแทนคุณไร้เงื่อนไขได้
‪กษัตริย์องค์ใดที่พยายามประมูลชะตากรรม
‪ย่อมลงเอยบนหนามแหลม
‪แล้วหากข้าชนะสงครามแต่เสียซิริไปล่ะ
‪จะเป็นชัยชนะได้อย่างไร
‪กองทัพนั้นอาจไม่มาก็ได้ ‪และหากพวกเขามา ท่านอาจจะพร้อมแล้วก็ได้
‪แต่หากท่านไม่แน่ใจ ‪ว่านางอยู่ที่นี่แล้วจะปลอดภัยหรือไม่
‪ยกนางให้ข้า
‪จะเรียกมันว่าชะตากรรม ความปลอดภัย ‪การดำเนินการของพลังที่ยิ่งใหญ่กว่าก็ได้
‪ข้าไม่สน
‪ข้าจะพานางไป
‪ปกป้องนาง
‪และพานางกลับมาอย่างปลอดภัย ข้าสัญญา
‪ซิริคือสิ่งเดียวที่ลูกสาวข้าทิ้งไว้ให้
‪หากซิริรอดชีวิต พาเวตต้าก็จะคงอยู่ต่อไปด้วย
‪การแทนคุณไร้เงื่อนไขถูกเรียกหา
‪ข้าจะบอกซิริลาด้วยตัวเอง
‪โอ้ ซินทราที่หอมหวาน เจ้าช่างมีความหวัง
‪ตั้งแต่เจ้าหญิงเอาแต่ใจ ‪ไปจนถึงกษัตริย์หน้าโง่ของเจ้า
‪แต่ตอนที่ข้ามาถึง พวกราชวงศ์ตายไปแล้ว
‪- จับโยนลงหน้าต่างหรือไม่ก็ยิงหัวไปเลย ‪- คราวนี้จะทำอย่างไรดี
‪- ปีศาจจะไปที่ใดดี ‪- ที่ใดก็ได้ยกเว้นที่นี่ กลับลงรูไปเสีย
‪ไม่ อย่าไล่ข้าตามอำเภอใจสิ
‪ใครจะไปต้องการเจ้า ในเมื่อข้ามีเขาแล้ว
‪นี่
‪ไปเอาของเช่นนี้มาจากที่ใด
‪มันเป็นของแม่ข้า
‪นี่ แม่หนู
‪สเคลลิเกอมีอะไรพิเศษนักหนารึ
‪ถนนสายนั้นไม่ปลอดภัย
‪และพวกสเคลลิเกอก็อารมณ์ขุ่นเคืองมาก
‪เอาอย่างนี้ไหม
‪ไปกับข้า
‪ข้าต้องซื้อของอีกอย่าง
‪จากนั้นเราจะแบ่งที่บนคลิปและคล็อปให้เจ้า
‪และกลับถึงบ้านก่อนค่ำ
‪เราไม่ได้มั่งมี แต่ก็มีมากกว่าเจ้า
‪ที่พัก
‪อาหาร พื้นที่บนพื้นให้หลับนอน
‪เกิดเรื่องมากมายขึ้นบนมหาทวีปแห่งนี้
‪แต่เราจะปลอดภัยมากขึ้นเมื่อเราเกาะกลุ่มกัน
‪ตกลงไหม
‪เยี่ยม
‪ชะตากรรมอันโง่เขลา
‪เขาอาจพาตัวเจ้าไป
‪แต่เจ้าจะเป็นของข้าเสมอ
‪ข้าอยากให้เจ้าเข้มแข็ง เพราะเจ้าคือใครนะ
‪สิงห์น้อยแห่งซินทรา
‪ยินดีที่ได้รู้จัก เจ้าหญิง
‪- ข้าขอไปบอกลาเพื่อนๆ ได้ไหม ‪- ได้สิ
‪ข้าจะตามเจ้ามาเมื่อนางพร้อม
‪เอามา
‪คอริน แอนทอน ข้าต้องไปแล้ว
‪อะไรนะ ไม่
‪ดูแลตัวเองนะ
‪ฝ่าบาท
‪โยนกระดูกพวกนั้นสิ
‪ตอนแรกท่านพยายามจะฆ่าข้า ‪จากนั้นท่านก็โกหกข้า
‪ข้าแค่พยายามจะช่วยให้ซิริลาปลอดภัย
‪ซิริปลอดภัยดี เมื่ออยู่กับข้า
‪จนกว่าจะถึงวันที่นางครองบัลลังก์แทนข้านั่นแหละ
‪- ฟังข้านะ ‪- ข้าเคยฟังเจ้าแล้วครั้งหนึ่ง
‪ปล่อยให้เจ้าเม่นนั่นเข้ามาในวังของข้า
‪มันทำให้พาเวตต้าของข้าตาย
‪ข้าจะไม่ยอมเสียซิริไปอีกคน
‪ดังนั้นเชิญเจ้ากับชะตากรรม ‪ไสหัวออกไปได้เลยทั้งคู่
‪เพราะหากนิล์ฟการ์ดมา
‪ชะตากรรมจะแบกธงเข้าไปในสนามรบหรือเปล่า
‪ไม่
‪เรามีกองทัพบก กองทัพเรือ
‪และข้า
‪ราชวงศ์จะอยู่รอดด้วยความทะนง ‪เพียงอย่างเดียวไม่ได้
‪เป็นวิทเชอร์ช่างกล้าพูด
‪นางต้องการครอบครัว
‪เจ้าไม่เข้าใจเรื่องครอบครัวหรอก
‪แม่เจ้าเองยังแทบไม่สนใจเจ้าเลย ‪นางทิ้งเจ้าไป
‪ท่านสอนข้าเรื่องความรักของคนเป็นแม่ ‪แต่กลับกล้ายกลูกคนอื่นให้ข้า
‪เป็นราชินีของชาวซินทราทุกคน
‪แต่เป็นยายของคนคนเดียว
‪ข้าจะไม่ยอมให้นางเป็นกำพร้าหรอก
‪ท่านกำลังประหารชีวิตนางต่างหาก
‪- ข้าพลาดอะไรหรือเปล่า ‪- ไม่มี
‪พาเขาไปให้พ้นหูพ้นตาข้าที
‪ข้าจำตอนที่ท่านให้เกียรติ ‪การแทนคุณไร้เงื่อนไขได้
‪ทำไมเปลี่ยนใจเสียล่ะ
‪ข้ามีหลานสาวคนเดียวนะ
‪งั้นก็ปกป้องนางสิ
‪หากคาลานเธ่คิดผิดเล่า
‪หากพวกเขามาและซิริติดกับเล่า
‪ข้าจะสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับราชินีของข้าเอง
‪ท่านเชื่อในตัวผู้หญิงคนนั้นมากเกินไปนะ
‪เจ้าไม่อยู่จะรู้อะไร
‪หลังจากพาเวตต้าตาย
‪คาลานเธ่จะตื่นขึ้นมาร้องคำรามกลางดึก
‪นางสิงห์ แทบจะแหลกสลาย
‪คนที่สามารถหลุดพ้นจากเหตุการณ์เช่นนั้นได้
‪ย่อมได้รับความเชื่อมั่นจากข้าจนวันสุดท้าย
‪ข้าอยากให้เจ้าสัญญาว่าจะไม่กลับมาอีก
‪หากข้าได้ข่าวว่าซิริตกอยู่ในอันตราย
‪ท่านก็รู้ว่าข้าไม่กลับมาไม่ได้
‪ข้ารู้
‪ผู้มาเยือนทุกคนต้องไปรายงานตัวกับเจ้าหน้าที่
‪มีใบเบิกทางไหม
‪เจ้ามาจากเคนกอร์นรึ
‪เจ้าจะอยู่ที่นาเซียร์นานเท่าใด
‪เรื่องนั้นยังบอกไม่ได้
‪สวัสดี เยนเนเฟอร์
‪ภาษาโบราณกล่าวถึง...
‪"แม็กนาลิธ" ในนาเซียร์ไว้ ‪แต่ไม่มีใครหามันพบจนข้ามาถึงที่นี่
‪จนกระทั่งนิล์ฟการ์ดพลิกแผ่นดินค้นหา
‪พวกเขาอนุญาตให้ข้าค้นคว้าได้
‪ข้าสนใจเพียงเท่านั้น
‪ชายผู้มีหลักการ
‪เจ้าไม่เข้าใจหรอก
‪ทุกสัญลักษณ์มีเบาะแส ‪นำไปสู่อะไรบางอย่างทั่วมหาทวีป
‪ตั้งแต่สมัยก่อนการรวมกันของจักรวาล
‪ส่วนใหญ่เป็นอดีตไปแล้ว ‪แต่บางสิ่งอาจมีอะไรมากกว่านั้น
‪การพยากรณ์ อนาคต ‪ข้าอยากสำรวจทุกอย่างเลย
‪โอ้โฮ
‪สีหน้าแย่มาก เจ้าเกลียดมันถึงเพียงนั้นรึ
‪ข้าแค่มีต่อมรับรสเท่านั้นเอง
‪คนพวกนี้อดอยากก่อนนิล์ฟการ์ดบุกเสียอีก
‪กษัตริย์ส่วนใหญ่สนใจเพียงไอ้จ้อน ‪และทรัพย์สมบัติของพวกเขาเท่านั้น
‪แต่นี่พวกเขาดูแลประชาชน ‪ทุกคนล้วนได้อะไรบางอย่าง
‪ได้สิ่งเดียวกัน
‪ซึ่งมีรสชาติราวกับมีคนฉี่ใส่ถ้วยของข้า
‪ฟังดูเหมือนเจ้าเห็นด้วยนะ
‪ไม่ใช่หรอก มัน...
‪ก็เพียงแค่...
‪บางครั้งความน่าเบื่อก็ยังดีกว่า
‪ไม่จริงหรอก
‪มานี่สิ
‪เจ้าคิดว่าจะอยู่ที่นี่นานเท่าใด
‪ยังเหลือเนินเขาให้ขุดอีกมาก ทำไมรึ
‪เพราะข้าคงจะคิดถึงเจ้า
‪เยนนิเฟอร์ที่ข้าจำได้ไม่เคยคิดถึงใคร
‪ใช่ ก็...
‪สมมติว่า...
‪มันยังไม่สายเกินไป ‪สำหรับสิ่งที่เราเคยพูดถึงกันในถ้ำเล่า
‪เราอาจไปที่ไหนสักแห่งพร้อมกับ
‪ไม่รู้สิ สุราสองชนิด
‪เจ้าอาจจะ...
‪เล่นก้อนหินของเจ้า
‪และข้าทำงานเป็นผู้วิเศษ
‪เจ้าเกลียดเสาหิน
‪- ใช่ แต่... ‪- แต่อะไร
‪ดูเจ้าสิ เจ้าจะมีใครก็ได้
‪ข้ามี
‪และการเป็นที่ต้องการก็สนุกดี
‪เป็นสิ่งที่ผู้คนปรารถนา
‪หลังจากที่ที่ข้าจากมา ข้าเพลิดเพลินกับมันมาก
‪แต่พวกเขาล้วนรักอำนาจ ‪ที่มาพร้อมกับตำแหน่งของข้าในวัง
‪ไม่ใช่อำนาจของข้า
‪และไม่มีใครเคยเห็นมันนอกจากข้ารึ
‪รู้ไหม
‪ข้าใช้เวลา...
‪ข้าใช้เวลาหลายปี...
‪เฝ้ารอช่วงเวลานี้ที่เจ้าเข้าใจ
‪ว่าเราเกิดมาเพื่อกันและกัน
‪การคิดหาข้ออ้างที่จะไปศึกษาที่เอเดิร์น
‪วงหิน ภาษาตายแล้ว อะไรก็ตาม ‪ที่จะทำให้ได้อยู่ใกล้ชิดเจ้าอีกครั้ง และ...
‪ทุกการร้องขอของข้าถูกปฏิเสธ
‪เจ้าปฏิเสธมันทั้งหมด
‪สเตรกอบอร์เป็นผู้ทำให้ข้าตื่นจากภวังค์
‪"ลืมผู้หญิงเสีย กลับไปทำงานได้แล้ว"
‪และงานช่วยข้าไว้
‪จำได้ไหมว่าเหตุใดข้าจึงชอบมัน ‪ความงาม ความบริสุทธิ์ ไม่...
‪วอกแวกยามที่ข้าอยู่กับมัน
‪เจ้าออกไปตามหาสิ่งที่เจ้ารัก
‪เจ้าจึงเลือกอำนาจ
‪อย่างน้อยเจ้าก็เก็บดวงตาไว้
‪น่าเสียดายแทนเขา
‪ไปให้พ้น
‪ข้าจะไปก็ได้ แต่เรามีเวลาไม่มาก
‪เจ้าเป็นใครกันแน่
‪ข้าคือวิลเกอฟอท์ซแห่งโรกเกวีน
‪ทำไมต้องพูดเบาๆ ด้วย
‪นิล์ฟการ์ดกำลังเกณฑ์ผู้วิเศษ
‪อย่างพวกเราไปรับใช้พวกเขา
‪และเพราะ...
‪และเพราะข้าไม่มีใบเบิกทาง
‪และของเจ้าก็อาจเป็นของปลอม ‪เราควรไปกันได้แล้ว
‪ก่อนที่พวกนั้นจะเริ่มซักไซ้ไล่เลียง
‪ไปไหน
‪อะเร็ททูซา
‪ข้าก็รู้สึกเหมือนกัน
‪สมัชชาคิดว่าเจ้าหุนหันพลันแล่น
‪คาดเดาไม่ได้และอันตราย
‪แต่ตอนนี้
‪นั่นคือสิ่งที่ทิซเซอาและข้าต้องการ
‪ทิซเซอาถามหาข้ารึ
‪นางบอกว่าเจ้าคือลูกศิษย์ ‪ที่เก่งที่สุดที่นางเคยสอน
‪มาคุยกันเถิด
‪เรื่องอะไร
‪นิล์ฟการ์ด
‪กองทัพของพวกเขาตั้งค่ายอยู่ใกล้ซินทรา ‪และเราคิดว่าพวกเขากำลังจะโจมตี
‪และพวกเขาจะไม่หยุดเท่านั้นแน่
‪เราต้องการพันธมิตรจากอาณาจักรตอนเหนือ
‪ข้าไม่สนเรื่องนี้หรอก ทิซเซอาอยู่ไหน
‪ทิซเซอารอได้
‪ได้ ข้าก็แค่ต้องเดินตามเสียง ‪ของสาวๆ ที่ร้องไห้ไป
‪นางไม่รู้ว่าเจ้าอยู่ที่นี่
‪เจ้าบอกว่านางถามหาข้า
‪ไม่ใช่
‪ข้าบอกเจ้าว่านางบอกว่าเจ้าคือลูกศิษย์ที่เก่งที่สุด
‪ข้าคือคนที่ต้องการเจ้าที่นี่
‪ใช้เวลาห้านาทีในการเริ่มโกหก
‪ทำไมข้าต้องคาดหวังอะไร ‪จากสถานที่ที่คนหลอกลวงปกครองด้วย
‪รู้ไหมว่าจะมีกี่คนที่ไม่ประหลาดใจหากเจ้าตาย
‪ปล่อยข้าออกไปนะ
‪บางครั้งสิ่งที่ดีที่สุดที่ดอกไม้ทำเพื่อเราได้คือตาย
‪ท่านน่าจะปล่อยให้ข้าตาย
‪อย่างน้อยตอนนั้นข้าก็ควบคุมมันได้
‪น่าชื่นชมนัก เจ้าหมูน้อย
‪เจ้าไม่ได้ควบคุมมันหรอก
‪เจ้าจะเสียมันไปต่างหาก
‪เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นในนี้
‪เราเรียนหนังสือกันอยู่ พฤกษศาสตร์
‪หากข้าบอกข้ออ้างทุเรศๆ ของเจ้า ‪กับเจ้าคณะเดอ วรีส
‪เกี่ยวกับพืชทุเรศๆ นั่น
‪ข้าคงตายก่อนฟ้ามืด
‪แต่ช่างนังนั่นเถอะ
‪นี่เคยเป็นห้องข้า
‪ก่อนที่ทุกคนที่เจ้ารู้จักจะเกิด
‪แปลว่าท่านเคยเข้าวังรึ
‪เอเดิร์น
‪มันสง่างามมาก
‪- น่าเบื่อมาก ‪- งั้นท่านกลับมาทำไม
‪ทำไมถึงกลับมางั้นหรือ
‪ข้าเชื่อว่าเจ้าเกลียดพฤกษศาสตร์พอๆ กับข้า
‪ใครอยากรู้บ้างว่า ‪จริงๆ แล้วสมุนไพรเหล่านั้นดีอย่างไร
‪ริดเวท คาร์เทียน
‪พวกเขาสอนเจ้า ‪เกี่ยวกับอำนาจในการเยียวยาของมัน
‪และช่วยให้แข็งแรงอย่างนั้นอย่างนี้
‪แต่พวกเขาไม่บอก
‪ว่าหากเจ้าผสมสองสิ่งนี้เข้าด้วยกัน
‪เจ้าจะได้เห็นสีสันอย่างที่เจ้าไม่เคยเห็น...
‪มาก่อน
‪ครูบอกเราว่าห้ามผสมสมุนไพรเด็ดขาด
‪พวกเขาบอกเจ้าเช่นนั้นเพื่อที่เจ้า ‪จะได้ไปขอคำตอบทั้งหมดจากพวกเขา
‪ข้าขอแนะนำนะ
‪จงคิดถึงตัวเอง
‪มันจะช่วยให้เจ้าไม่ต้องเสียใจไปตลอดชีวิต
‪เพดานกำลังละลาย
‪ไม่
‪สมุนไพรได้ผล
‪แต่ข้าไม่รู้สึก
‪เมื่อกี้ข้าพูดอะไรแล้วนะ
‪พระเจ้า ท่านช่างงดงาม
‪ไม่ต้องกังวลนะ โฟลา
‪เจ้าก็จะงดงามเช่นนั้นเหมือนกัน
‪ไม่มีใครงดงามตั้งแต่แรกหรอก
‪- เจ้าอยากรู้ความลับไหม ‪- ไม่มีใครงดงามตั้งแต่แรกหรอก
‪มันไม่ได้ดีจริงหรอก
‪ดูสิ ข้าลอยตัวได้
‪ข้าลอยตัวได้
‪กลาเซลลา ความสามารถใดที่เจ้าไม่มี ‪เจ้าชดเชยได้ด้วยความมั่นใจ
‪นางไม่ต้องการความมั่นใจหรอก ‪พ่อนางเป็นเจ้าของเครย์เดนตั้งครึ่งหนึ่ง
‪เขาจึงเอาม้า 100 ตัว ‪มาแลกกับตำแหน่งของนางที่นี่
‪พ่อแม่เจ้าจ่ายเงินให้อะเร็ททูซารึ
‪สมัชชาตัดสินใจว่า ‪ต้องการนักเรียนจากครอบครัวที่ดีที่สุด
‪แต่พวกเจ้าต้องแสดง ‪ช่วงเวลาที่ทรงพลังออกไปด้วยนี่
‪เราไม่ควรผสมสมุนไพร เราไม่ควรมาที่นี่ด้วยซ้ำ
‪ท่านรู้ดีว่าหากพวกเขาจับได้ ‪พวกเขาจะไล่เราออก
‪มีเรื่องที่เลวร้ายกว่าการไล่ออกมากนัก
‪เช่นอะไร
‪ที่นี่คือที่ใด
‪กังหันของอะเร็ททูซา
‪มีพลังโกลาหลควบคุมอยู่มากพอ ‪ที่จะทำให้ผ้าม่านแขวนอยู่
‪และคบไฟสว่างอยู่ได้ ‪แต่เราไม่ได้ที่นี่มาเพราะเรื่องนั้น
‪- ข้าคิดว่าเราควรกลับ ‪- เดี๋ยวก่อน
‪ข้ามีคำถามมากมายเหลือเกิน
‪เจ้าต้องการรู้มากขึ้น
‪ใช่
‪ทุกเรื่อง
‪ความสามารถในการสร้างชีวิต
‪ชีวิตจริงๆ
‪พวกเขาพรากมันไปจากเจ้า
‪จากนั้นก็ส่งเจ้าออกไป
‪เพื่อที่ครอบครัวเดียวที่เจ้ามี ‪ความภักดีเดียวที่เจ้ามี
‪คือพวกเขา
‪แล้วเจ้าจะแลกมันเพื่ออะไร
‪รูปลักษณ์ที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง
‪วังที่เต็มไปด้วยคนโง่
‪แต่เจ้าไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้น
‪แล้วถ้าข้าอยากทำล่ะ
‪- พวกเราจะไปแล้ว เร็วเข้า ‪- บทเรียนยังไม่จบ
‪แค่เพราะท่านทำมันพัง ใช่ว่าเราจะพังด้วย
‪- เจ้าน่ะรึ ‪- ไปกันเถอะ
‪ด้วยความสามารถในการร่ายมนตร์พื้นๆ น่ะรึ
‪เจ้าจะต้องอยู่ที่นี่ตลอดไป กลาเซลลา
‪อยู่ตรงนี้
‪กับพี่น้องของข้าที่ไม่เคยได้เลื่อนขั้น
‪เกิดอะไรขึ้น
‪อนิก้า นั่นเจ้ารึ
‪ท่านเสกให้เพื่อนข้ากลายเป็นทาก
‪ปลาไหลต่างหาก
‪มาสิ เขี่ยเพื่อนเจ้าลงบ่อไป
‪ข้าไม่รู้ว่าพวกเจ้าทำอะไร แต่จงจำไว้...
‪ต่อให้เจ้าทำทุกอย่างถูกต้อง
‪ทำตามกฎของพวกเขา
‪ก็ยังรับประกันไม่ได้ ‪ว่าเจ้าจะได้ในสิ่งที่เจ้าต้องการ
‪พอได้แล้ว
‪กลับเข้าห้องได้แล้ว สาวๆ
‪เจ้าทำลายไปแล้วหนึ่งชีวิต
‪หยุดตรงนั้นเลย
‪ข้าไม่เคยอยากกลับมาที่นี่ด้วยซ้ำ
‪งั้นเจ้าก็ล้มเหลวเรื่องนั้นด้วย
‪ดูที่นี่สิ
‪ตลกสิ้นดี
‪ยอมให้เด็กสาวที่ใช้เวทมนตร์ไม่ได้ด้วยซ้ำเข้ามา
‪บางครั้งเจ้าก็ต้องประนีประนอมเพื่อให้รอดตาย
‪ท่านบอกว่าข้าไม่เคยรับผิดชอบ ‪กับการที่ชีวิตข้าเป็นเช่นนี้
‪แล้วท่านล่ะ
‪เกิดอะไรขึ้น
‪มันกำลังเกิดขึ้น
‪ทริซ
‪เยนเนเฟอร์
‪ข้าพยายามตามหาเจ้าตั้งหลายปี
‪ทำไมพวกเจ้าทุกคนอยู่ที่นี่
‪การประชุมลับด่วนของเหล่าผู้วิเศษภาคเหนือ
‪นิล์ฟการ์ดยึดมาร์นาดัลแล้ว
‪อะไรนะ
‪พวกเขากำลังโจมตีซินทรา
‪การไปทำสงครามกับนิลฟ์การ์นับว่าบ้ามาก
‪ส่วนซินทราน่ะรึ
‪พวกเขาปฏิเสธ ‪ผู้วิเศษของเรามาหลายทศวรรษแล้ว
‪งั้นก็ให้พวกเขาปฏิเสธให้สมใจเถอะ
‪มันไม่ใช่แค่เรื่องซินทราเท่านั้น
‪นิล์ฟการ์ดจะไม่มีวันพอใจ ‪จนกว่าจะยึดได้ทั้งมหาทวีป
‪- แล้วท่านรู้ได้อย่างไร ‪- เพราะหากเป็นข้าก็จะโกหกเช่นนั้น
‪ข้าเป็นคนเดียวที่นี่ที่ทำทหารเข้าสู่การรบ
‪ใช่ และพวกเรารู้ดี
‪ท่านใส่ชุดโง่ๆ ทุกครั้งที่มีโอกาส
‪ตลอดเวลาหลายปีที่เขาไกวดาบ ‪คือช่วงเวลาที่เขาไม่ได้รับใช้ในฐานะผู้วิเศษ
‪หรือการฆ่าเด็กที่เกิดตอนสุริยคราส
‪เราหยุดนิล์ฟการ์ดได้
‪หากเราลงมือเดี๋ยวนี้
‪ภาคใต้...
‪ก็คือภาคใต้
‪เป็นหน้าที่ของภาคเหนือที่ต้องรวมตัวกัน
‪ถึงเวลาแล้วที่ต้องโน้มน้าวกษัตริย์ของเรา
‪ให้ส่งกองทัพมา
‪พวกเขาสามารถข้ามยารูก้า
‪ไปถึงซอดเดนภายในสุดสัปดาห์ ‪พวกเขาช่วยซินทราได้
‪หากซินทราล่มสลาย ใครจะสนเล่า
‪ข้าสน
‪เพราะอาณาจักรของเราจะเป็นลำดับต่อไป
‪สงครามของเราคือกับซินทรา
‪และซินทราเท่านั้น
‪ในนิล์ฟการ์ด
‪เรารู้ว่าการมีผู้นำชั่วนั้นเป็นเช่นไร
‪แต่ภายใต้ผู้นำใหม่ของเรา จักรพรรดิเอเมียร์
‪เราเปลี่ยนไปแล้ว
‪การค้าของเราแกร่งขึ้น
‪เราให้ทุนการค้นคว้า
‪เราทลายกำแพงลง
‪ในขณะที่ราชินีคาลานเธ่ได้แต่ก่อกำแพงขึ้น
‪ข้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อปกป้องซินทรา
‪แต่ข้าจะปกป้องวิถีชีวิตของเรา
‪ภราดร โรงเรียน
‪พลังความสงบที่เราสร้างมาหลายศตวรรษ
‪เจ้าปฏิเสธมันทุกอย่าง ฟรินจิลลา
‪ไม่จริง เราปรับปรุงมัน
‪พวกเราส่วนใหญ่ ‪มาจากอะเร็ททูซาและบาน อาร์ด
‪เราเพียงแต่ทำแผนที่เส้นทางอื่นขึ้น
‪ตามคำแนะนำของเปลวเพลิงสีขาว
‪ที่ทำให้เราเป็นพี่น้องกัน มิใช่ศัตรู
‪ท่านบังคับให้ผู้วิเศษต้องกลายเป็นทาส
‪ในตอนที่ฝึกก็ใช่
‪เช่นเดียวกับทหาร
‪เราเชื่อในการเสียสละร่วมกัน
‪ท่านยังเชื่อในเวทมนตร์ต้องห้ามอีกด้วย ‪มารวิทยา มนตร์ดำ มนตร์อัคคี
‪เวทมนตร์ต้องห้าม ‪คือหนึ่งในเรื่องผีที่ใช้สอนพวกเราที่นี่
‪ไม่มีหรอกสิ่งที่เรียกว่ามนตร์ดำหรือมนตร์ขาว
‪ไม่มีสิ่งใดในโลกนี้ที่เรียบง่ายเช่นนั้น
‪ท่านคิดว่าเรากำลังทำลายมหาทวีป
‪เรารู้ว่าหากเรายึดซินทรา
‪เราจะมีโอกาสรักษามันไว้ได้
‪หากท่านไม่ยอมเลือกข้าง
‪อย่างน้อยก็จงอย่าขวางทางเรา
‪หยุดการโต้เถียงอันน่าเบื่อนี้ได้แล้ว
‪ซินทรานั้นเกินเยียวยา
‪ให้พวกเขารับกรรมที่ก่อไว้ไปสิ
‪- ข้าว่าลงคะแนนกันดีกว่า ‪- ใช่ ลงคะแนน
‪ลงคะแนน
‪ตอนแรกท่านก็ส่งหลานสาวท่านไปนิล์ฟการ์ด ‪แล้วนี่ท่านจะอยากให้ลงคะแนนรึ
‪บอกตามตรงนะ เยนเนเฟอร์แห่งเวนเกอร์เบิร์ก ‪คือคนที่ข้าต้องขอบคุณเรื่องงานของข้า
‪หากนางรับงานนั้น วันนี้ข้าคงไม่ได้ยืนอยู่ตรงนี้
‪นิล์ฟการ์ดก็เช่นกัน
‪หากเพียงแต่เยนเนเฟอร์ไปนิล์ฟการ์ด
‪หากมีนางเป็นผู้นำ ‪พวกมันก็คงยังเป็นน้ำนิ่งเน่าๆ อยู่
‪ท่านพูดถูก
‪แต่ข้ากลับไปอาณาจักรอันเลอค่า ‪และทำเรื่องเสื่อมทรามอยู่หลายสิบปี
‪ตามที่ท่านเคยสอนเรา
‪ช่วยเหลือเหล่าฆาตกร
‪และจอมข่มขืนรักษาบัลลังก์ไว้
‪- บางทีอาจถึงเวลาแห่งการเปลี่ยนแปลงแล้ว ‪- หุบปากซะ
‪- เจ้าไม่มีสิทธิ์ลงคะแนน ‪- หากมีสิทธิ์ ข้าจะขอให้เผามันให้สิ้นซาก
‪นั่นปะไร เห็นไหมเล่า!
‪เป็นเรื่องจริง
‪ที่ซินทราเคยเลือกหันหลังให้กับเรา
‪พวกเขาภาคภูมิใจ และฉลาด และดื้อรั้น ใช่
‪แต่ข้ากล้าพนันว่าเหนือสิ่งอื่นใด...
‪พวกเขากลัว
‪เราบอกว่าพวกเขาเกินเยียวยามาหลายปี
‪แต่เราเองก็หยุดพยายามเช่นกัน
‪และมันถึงเวลาแล้ว
‪ที่เราจะไม่เพียงเอาชีวิตเข้าเสี่ยง ‪แต่จะเอาศักดิ์ศรีเข้าเสี่ยงด้วย
‪และพยายามอีกครั้ง
‪ขออนุญาต
‪ใครบ้างที่เห็นด้วย
‪กับการยอมให้ซินทรา ‪ดำเนินธรรมเนียมอันภาคภูมิใจของพวกเขา
‪ในการดูแลตัวเองต่อไป
‪เอาละ...
‪เห็นไหมเล่า
‪ข้ารู้ว่าเจ้าเกลียดที่นี่ แต่มีเด็กสาวที่ต้องการมัน
‪เด็กที่มีสิ่งที่เคยเป็นเพียงพลังโกลาหล ‪จนเราสอนให้พวกเขาควบคุมมันได้
‪เจ้าพูดถูก ในรินด์
‪อะเร็ททูซาคือสิ่งเดียวที่ข้ามี
‪หากนิล์ฟการ์ดชนะ...
‪นั่นคือเหตุผลที่วิลเกอฟอท์ซและข้า ‪และคนอื่นๆ บางคนจะสู้
‪เจ้าควรมาร่วมกับเรา
‪ท่านได้ยินสิ่งที่ข้าเพิ่งพูดหรือไม่
‪เหตุใดข้าต้องปกป้องที่นี่ด้วย
‪หากเจ้าจะไม่ทำเพื่อภารดร ก็ทำเพื่อข้าเถอะ
‪ได้โปรด
‪ท่านเคยใช้คำนี้มาก่อนหรือเปล่า
‪ฝ่าบาท ชาวนิล์ฟการ์ด ‪จะทลายประตูวังเข้ามาแล้ว
‪ทลายแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‪แล้วอย่างไรต่อ
‪เราจะทำอย่างไรกัน
‪วิทเชอร์...
‪ข้าปล่อยเขาไปไม่ได้
‪ข้ารู้ว่าข้าทำอะไรลงไป
‪เขาอยู่ในห้องขัง
‪หากข้าพาเขามาที่นี่...
‪มาหาซิริ...
‪โชคชะตาอาจจะยังเข้าข้างเรา
‪แดเน็ค
‪ถึงเวลาแล้ว
‪เดี๋ยว ท่านจะไปไหน
‪เกรอลท์
‪ฝ่าบาท
‪เขาหายไปแล้ว
‪ดูเหมือนว่าเขาจะหนีไป
‪หากเขาอยู่ข้างนอก
‪นางก็ยังมีความหวัง
‪- คืออะไร ‪- ลาซโล่
‪เอาเสื้อคลุมของนางมา
‪อะไรกัน ไม่นะ
‪จงกล้าหาญต่อไป สัญญากับข้าสิ
‪เจ้าคือสิงห์น้อยแห่งซินทรา
‪- เจ้าถูกลิขิตมาให้ทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ ‪- ข้าทำสิ่งนี้โดยไม่มีท่านไม่ได้
‪- เราต้องไปแล้ว ฝ่าบาท ‪- ไม่
‪ไปเสีย
‪โลกนี้ขึ้นอยู่กับมัน
‪ข้ารักท่าน
‪ตามหาเกรอลท์แห่งริเวีย
‪เขาคือชะตากรรมของเจ้า
‪เราต้องไปแล้ว ฝ่าบาท
‪เจ้าหญิง ทางนี้
‪บอกสิ่งที่ข้าต้องการรู้มา แล้วเจ้าจะรอดตาย
‪ข้ารอดอยู่แล้ว
‪ซิริลาอยู่ที่ใด
‪ไม่มีใคร...
‪เหลือแล้ว
‪เราจะได้เกิดใหม่อีกครั้ง
‪มันจะเป็นเช่นนั้น
‪เฝ้าดูสัญญาณให้ดี
‪ข้าขอบอกท่านว่าสิ่งที่ให้สัญญาณเหล่านี้จะเป็น...
‪ข้าน่าจะเอาแหวนนั่นแลกกับอาหาร
‪เจ้าพูดถูก คล็อป
‪หรือเจ้าคือคลิปนะ
‪ให้ตายสิ บ้าไปแล้วหรือไรถึงคุยกับม้า
‪ไม่เป็นไร
‪ไม่เป็นไร เราคือชาวซินทรา
‪แอนทอน
‪เจ้าหนีมาได้ เจ้าปลอดภัย
‪ข้าบอกแล้วว่าเป็นนางตอนอยู่ที่ตลาด
‪นี่
‪ทำอะไรน่ะ
‪นี่ หยุดนะ
‪แอนทอน ได้โปรด หยุดนะ
‪ท่านออกคำสั่งไม่ได้อีกต่อไปแล้ว เจ้าหญิง
‪ลือกันว่านิล์ฟการ์ดกำลังตามหาท่าน
‪และยินดีจ่ายเงินให้หนึ่งถังเลยด้วย
‪ข้าเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น
‪ข้าเสียใจหากครอบครัวของเจ้าต้องบาดเจ็บ
‪เราเล่นนัคเคิลโบนส์ด้วยกันนะ
‪นี่ไม่ใช่ตัวตนของเจ้า ข้ารู้ดี
‪ท่านจะไปรู้อะไร
‪ท่านคิดว่าท่านเก่งกว่าพวกเรา ‪เพราะเรายอมให้ท่านชนะงั้นรึ
‪สิ่งเดียวที่พิเศษเกี่ยวกับตัวท่าน ‪คือมงกุฎเฮงซวยบนหัวท่าน
‪ไม่!
‪ข้าขอกล่าวกับเจ้าด้วยความสัตย์จริง
‪ยุคแห่งดาบและขวานใกล้เข้ามาแล้ว
‪ยุคแห่งพายุหิมะของหมาป่า
‪ช่วงเวลาแห่งความเหน็บหนาวสีขาว
‪และแสงสีขาวใกล้เข้ามาแล้ว
‪ช่วงเวลาแห่งความบ้าคลั่ง ‪และช่วงเวลาแห่งการเหยียดหยาม
‪คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล