NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Zabiorę ją, ochronię
i zwrócę całą i zdrową, obiecuję.
Ograbianie zwłok przyciąga złe licho.
Gdybym to robił, kradłbym ich mienie, Rzeźniku.
Gdybym był rzeźnikiem, ległbyś wśród trupów.
Do domu jechałem, jak żem wpadł na tych biedaków.
Uchodźcy z Cintry. Z tydzień już tak leżą.
Wrony będą miały ucztowanie.
Nie wrony.
- Wilki. - Nie.
Z dodatkową parą rąk szybciej by szło.
Szybciej to ty lepiej uciekaj.
Chodź, Płotka, wracamy do Kaer Morhen.
Nie odchodźcie!
Spójrzcie na nich, panie.
Byli niewinni.
I po co zginęli?
By Nilfgaard mógł zagarnąć więcej ziemi?
Jesteśmy im coś winni.
Na pewno nie ja.
Wracaj do domu.
Mogę pomóc.
Jedno ugryzienie cię zabije.
Albo was!
Wracaj
do domu!
Kurwa mać.
No to nie będę żył długo i szczęśliwie.
To do mnie pasuje.
Prawda, Płotka?
Dalej, dziecko.
Wstań.
Chodźmy stąd.
Co się stało?
Napadli na mnie.
W takim razie...
mają to, na co zasłużyli.
Jesteś bezpieczna.
Już dobrze.
Zabiorę cię do domu. Coś złego wisi w powietrzu.
Ile nas jest? Pięć tuzinów? I mamy uratować Kontynent?
Na szczęście na północ wiedzie tylko jedna droga:
przez wzgórze Sodden.
Trzeba dojść do elfiej warowni przed Nilfgaardem.
Czyli kiedy?
Mam informacje,
że ich wojska idą do doliny Jarugi.
Są dwa dni drogi stąd.
Jeśli odetniemy ich przy przewężeniu, powstrzymamy ofensywę Imperium.
Zawiadomiliśmy Królestwa Północy.
Temeria i Kaedwen dołączą do nas, by bronić swoich ziem.
Kiedy?
W ciągu dwóch dni.
Oby.
Umocnimy warownię przed ich przybyciem.
To nasza taktyka.
Wojskowa taktyka.
Jesteśmy potężnymi czarodziejami.
Nilfgaard wierzy, że zajmie cały Kontynent?
Zbierali wojsko.
Okupowali inne ziemie.
Ich wierzenia roznosiły się jak zaraza.
- Istredd mi o tym opowiadał. - Spotkałaś go?
Sama to widziałam w Nazairze.
Nilfgaard odbiera ludziom wszystko,
a potem daje im iskierkę nadziei.
Jak choćby gówniane piwo.
Dlatego tu jesteśmy.
Bo czasem to coś więcej niż piwo.
Na przykład leżanka w chlewie.
Walka z takim wrogiem to decyzja.
Skoro chcieli zająć Północ,
czemu się ujawnili, łupiąc wcześniej Cintrę?
Czemu nie przeszli Sodden, żeby nas zaskoczyć?
Najpierw pogardza wojskiem,
a nagle jest ekspertem.
Najpierw mówi, jakby jej nie było,
a nagle traci kończynę.
Jesteś zdolną czarodziejką.
Dobrze cię tu mieć.
Chociaż jesteś...
Niewygodną zołzą?
Lepiej bym tego nie ujął.
Dlaczego tu jesteś?
Maszerujemy od wielu godzin i wciąż mi nie odpowiedziałeś.
Doświadczenie w armii nauczyło mnie jednego:
szersza perspektywa to domena historyków.
Nasze zadanie jest proste:
utrzymać Sodden, ocalić Kontynent.
Wchodzisz w to?
To mamy ochronić?
Od setek lat
warownia strzegła najwęższych odcinków Jarugi.
Teraz tylko ona dzieli Nilfgaard od Północy.
Ci ludzie musieli porzucić swoje domy.
Widzieli spaloną ziemię,
pola usiane trupami między Gemmerą i Jarugą.
Co za barbarzyństwo.
Dla Nilfgaardu to normalne.
Wyższe cele zawsze są wymówką, by uciekać się do okrucieństw.
Ale tylko one nam zostały.
- Trzeba ich bronić. - Heroiczna postawa.
I głupia.
Weźcie dzieci i ukryjcie się.
Przed Nilfgaardem nie da się ukryć.
Przybyli zza gór, żeby zniszczyć świat.
Wierzysz, że da się go ocalić?
Tak, wierzę.
Z waszą pomocą.
[starsza mowa]
To wszystko?
Tak.
Niestety.
Próbowaliśmy zdobyć więcej lotek...
Nilfgaard zablokował drogi.
Wszystko nam odebrał.
Zostało tylko czekać na atak.
Mogłabyś tam zejść.
Do reszty.
Nie.
Nie mogę.
Tydzień temu straciłam gospodarstwo.
Żołnierze uznali...
że je sobie wezmą.
Zabrali mi wszystkie prosiaki, dranie.
Hodowałam je
zupełnie sama po śmierci męża.
Więc teraz muszę walczyć.
Chciałabym tak potrafić.
To magia.
Nie są prawdziwe.
Vilgefortz będzie naszym tatusiem?
Służyłaś na dworze w Temerii.
Wierzysz, że król Foltest
sprowadzi armie Północy?
Jestem pewna.
Jego córkę przeklęto, zmieniła się w strzygę.
Tylko ja byłam gotowa jej pomóc.
Ocaliłaś ją?
Z pomocą.
Wynajęłam wiedźmina.
Geralta z Rivii.
Ciekawe, gdzie go poniósł los.
Pewnie w jakieś wstrętne miejsce.
Uważaj na takich jak on.
Zbyt często rozczarowują.
Piwo cię nie rozczaruje.
Korzystajmy, póki możemy.
To Nilfgaard zniszczy najpierw.
Zawsze byłaś taką fatalistką?
Skoro możemy umrzeć, to odpowiednia postawa.
Dlatego warto wykorzystać tę noc.
Jak ty.
Jesteś gotowa?
Na śmierć?
Tak.
I tak mam za sobą dwa albo trzy życia.
I żadne nie przyniosło ci spełnienia.
Starałam się.
Ale niczego po sobie nie zostawię.
Żadnej rodziny.
Czas zaakceptować, że życie nic więcej mi nie zaoferuje.
Ale ty możesz tak wiele zaoferować innym.
Z Cintry maszeruje 50 tysięcy naszych żołnierzy.
Wiem.
Rozgromimy warownię,
a później siły generała będą przeć dalej na północ.
A jeśli już za późno?
Fringillo, powiedz mu, że nie podbije Temerii sam.
Jemu powiedz, że nie rozumie, o co toczy się gra.
Bractwo tu jest.
Nasi zwiadowcy ich widzieli.
Umacniają warownię.
Musimy ruszać.
Ilu ich jest?
- Nie wiadomo. - Zaczekajmy.
Garstka rebeliantów to co innego,
nie możemy walczyć z magią.
My też mamy magię.
Bez zasad i obostrzeń.
Sama pozbawię ich sił,
aż będą wyczerpani...
i bezbronni.
Cahirze, jeśli raporty z faktorii są prawdziwe,
Cirilla mogła już przekroczyć Jarugę.
Oto...
nasza szansa...
by uczcić Biały Płomień.
Panie, zapomnij o księżniczce.
- Z generałem podbijemy Kontynent. - Dość!
Nie stracimy jej.
Sprawdź, jak broni się Bractwo.
Skąd ty w ogóle jesteś?
Próbowałaś przegonić wojnę, jak inni?
Od tygodni zdążają tędy uchodźcy.
Matka ma za miękkie serce.
Jesteś jakaś tępa?
Gadać nie umiesz?
Nie widzisz, ile przeszła?
Nie będziesz się nią wysługiwał, leniu.
Może wpoisz mu jakieś maniery?
Nilfgaard.
Już tu są.
Jeszcze raz.
Wstawać!
Obudźcie się!
Szybciej!
Wywab czarodziejów.
Nie przegramy z nimi.
Nie wychylajcie się. Nie wiemy, co jeszcze knują.
Może to wszystko.
Nie, Fringilla dopiero się rozgrzewa.
Nie minęły dwa dni.
Jak doszli tu tak szybko?
Nie możemy czekać na Królestwa Północy.
- Trzeba walczyć. - Zostały 22 osoby.
Ci tchórze uciekli po ataku,
ale ja nigdzie nie idę.
Dość już przeżyłem.
Nadchodzą, ruszajmy się!
Dziesięć osób na przedpole!
Sabrino, zabierz wieśniaków do zbrojowni.
Triss, za mną.
- Za mną! - Oczyścić blanki!
- Obserwuj z wieży. - Wieży?
Oszczędzaj chaos.
Nie podoba mi się ta mgła, Rzeźniku.
Nienormalna jakaś.
Ostrożnie.
Leżcie spokojnie.
Użarło was to cholerstwo.
Leżycie w malignie, ale żyjecie.
Nie dam wam zemrzeć.
No ale nie ruszajcie się, mówię.
Zawiozę was do siebie.
O ile te stare szkapy nas dowiozą.
Nie zasypiajcie.
Rzeźniku?
Za żadne skarby nie zasypiajcie.
Mamo?
Mamo!
Odsuń się, bestio! Zabiję cię i zabiorę twoje skarby!
Bez obaw, księżniczko!
Chodź na obiad.
Kiedyś zrobię ci naszyjnik ze smoczych zębów.
Najpiękniejszy na świecie.
Nie.
Trzeba żyć i dać żyć innym.
Co to znaczy?
- To nasz kodeks. - Rzeźniku!
Trzeba mieć jakieś zasady.
Inaczej...
świat pogrąży się w chaosie.
Mamo...
To magia.
Nie jest prawdziwe.
Szykować się!
- Zróbmy to. - Dobrze.
Szykujcie się!
Dalej, ludzie!
Słyszycie mnie?
Czy ktoś mnie słyszy?
Tissaia?
Słyszę.
Zbliżają się.
Już czas.
[starsza mowa]
To działa.
Koral.
Żołnierze, przed nami. Szybko się przemieszczają.
Sabrino, gotuj ostrzał.
Czekajcie, aż wejdą w zasięg.
Czekać!
Teraz!
Naciągnij!
Kto następny?
Pozbawianie ich sił nie wyszło. Co teraz?
Zmienimy front.
W prawo zwrot!
Marsz!
Vilgefortz!
Teraz!
Vilgefortz...
Musisz zwolnić.
Oszczędzaj chaos.
Vilgefortz!
O co ci chodzi?
Czego chcesz?!
Dotrzeć do sedna tego wszystkiego.
Złam się!
Wyłamali bramę!
Szlag!
Kryć się!
Ognia.
Nie!
Tissaia.
Słyszysz mnie?
Nilfgaard się przedarł!
Tissaia.
Musimy zatrzymać Fringillę.
Nie jest za późno.
Miałaś się nie wtrącać.
Możesz wrócić.
Pomogę ci.
Wiesz, jak Nilfgaard zdobył Cintrę?
Był potężny sztorm.
Pięćdziesiąt okrętów ze Skellige zatonęło,
rozbiły się we mgle.
To byłaś ty.
Nie pozwolę ci na to.
Jesteś warta więcej, niż Nilfgaard może ci dać.
Dwimeryt.
Nie potrzebuję pomocy.
Już nie.
Rektorko.
[starsza mowa]
Nie rzucajcie się tak!
Rzeźniku! Stójcie.
Co się dzieje?
Tak po kierunku miarkuję, że Nilfgaard doszedł do Sodden.
Zaraza, patrzcie.
Zajmiesz Sodden, a Północ twoja. Tak gadają.
Na bogów, paskudnie to wygląda.
Psiakrew.
Moja torba.
- Torba! - To? Proszę.
Medyka wam trzeba.
Zabierz mnie w Góry Sine.
To na drugim końcu Sodden.
Nie da rady, zemrzecie.
On mnie...
uratuje.
Że kto?
Zbudźcie się, panie!
Bez spania mi tu!
Muszę...
wrócić do domu.
Co jest na krańcu świata?
Jeśli go miniemy,
spadniemy z krawędzi?
Dokąd spadniemy?
Do innej sfery?
Ile jest sfer?
Wezmę was do domu.
Masz jedzenie?
Nie podnoście się.
W innych sferach jest jedzenie?
A po krańcu świata
ruszymy do Lyrii, Rivii
i Vengerbergu!
- Stój. - Nigdy!
Muszę stanąć.
Wolniej.
- Wszystko dobrze? - Potrzebuję wody.
Przynieś mi trochę.
- Mamo? - Mamo!
Mamo?
Visenno!
Geralcie, czekałem na ciebie.
- Vesemir? - Mamo?
Vesemir!
Nilfgaard nadchodzi. Wracajcie do warowni!
Koral,
wracaj do nas, nie zatrzymuj się.
Atlan!
Koral!
Ratuj się!
Nie!
Triss, brama! Zyskaj dla nas trochę czasu!
Nie wiem, czy dam radę.
Znajdę Tissaię, sprowadzę pomoc.
Nie przestawaj, Triss.
Biegiem, szybko!
Tissaia, gdzie jesteś?
Nie powinnaś...
Sabrina.
Przepraszam.
Już dobrze.
Znajdę Tissaię.
Czy ktoś mnie słyszy?
Jest tam kto?
Jeśli ktoś mnie słyszy,
niech rusza na front.
Zbliża się więcej Nilfgaardczyków.
Nie możemy się poddać.
Możemy walczyć.
Nie musisz już walczyć.
Nigdy nie przestałaś szukać.
I po co?
Samo do ciebie przyszło. Z Nilfgaardem.
On nie narzuca żadnych ograniczeń.
Daje jedynie moc i potencjał.
To może być twoje dziedzictwo.
Czy ktoś tam jest?
Czy ktoś jeszcze żyje?
Vilge...
Pomóż...
mi.
Vilgefor...
Vilgefortz... jesteś z nami?
Tissaia?
Tissaia...
Potrzebuję cię.
Nie jesteś martwy.
Przebudziłeś się.
Smakuje jak jałowiec z...
Łopianem, zgadza się.
Wdała się gangrena.
Zneutralizowałam toksyny.
Nie ruszaj się.
Czuję...
magię...
w powietrzu.
To była kłopotliwa rana, Geralt.
Ale nic ci nie będzie.
Znasz moje imię.
Siedzisz w mojej głowie.
Podsłuchujesz.
Jestem czarodziejką.
Ale to już wiesz.
Uratowało cię tętno.
Cztery razy wolniejsze od normalnego.
Jestem wiedźminem.
Ale to już wiedziałaś.
Dziękuję.
Że mnie uratowałaś.
Większość magów walczy pod Sodden,
ale usłyszałam wołanie kupca i...
to mój zawód.
Tylko w tym byłam dobra.
Dobrze, że nasze drogi się skrzyżowały.
Ludzie związani przeznaczeniem zawsze się odnajdą.
Nie ruszaj się.
Podejdź bliżej.
Spójrz na mnie.
Podobają ci się moje oczy?
Czy wiesz, Visenno...
jak się poprawia oczy wiedźminów?
- Dość! - Wiesz, że nie zawsze wychodzi?
Przestań, Geralt!
Nie masz prawa mnie tak nazywać.
Vesemir nadał mi to imię.
Muszę wiedzieć dlaczego.
Żadna odpowiedź cię nie zadowoli.
Trzech...
na dziesięciu chłopców przeżywa próby.
Powiedz mi...
chociaż tyle...
że nie wiedziałaś o tym, nim mu mnie oddałaś.
Teraz zaśniesz.
W leku była waleriana.
Wolałaś wierzyć w przeznaczenie
niż sama mnie odnaleźć.
- Nie zadawaj więcej pytań. - Dlaczego?
Odpowiedzi skrzywdzą nas oboje.
Musisz iść dalej, Geralt.
Czas odnaleźć to, co porzuciłeś.
Znajdź ją.
Ja byłam tylko snem.
Proszę, nie odchodź.
Zaśnij,
sir Geralcie.
Visenna!
Znajdź ją!
Nie!
Dokąd poszła?
Ta kobieta.
Która?
Tak wiele ich wzywaliście.
Twój dom leży daleko od bitwy?
Ile jest do Sodden?
Jakaś godzina na szybkim koniu.
Jestem...
tylko prostym kupcem.
Nie odpłacę wam za ocalenie życia.
Ale w zamian mogę ofiarować...
Prawo Niespodzianki.
Dam wam to, co mam, a o czym nie wiem.
Daj mi piwo i będziemy kwita.
Możemy już ruszać?
Ty żyjesz.
Yennefer.
Sabrina cię potrzebuje.
Jak my wszyscy.
Nie.
Nie!
Królestwa Północy są blisko!
Nie poddamy się!
Ty...
Ty mnie ocaliłaś.
Nigdy ci tego nie zapomnę.
Twoja kolej.
Ocal tych ludzi.
Ten Kontynent.
To...
twoje dziedzictwo.
Jak?
- Nie potrafię! - Potrafisz!
Wszystko, co kiedykolwiek czułaś,
co w sobie dusiłaś...
Zapomnij o butelce.
Niech twój chaos wybuchnie.
Dokąd to, garbusko?
- Pokażemy ci! - Moją córką nie jest.
My sobie nie spieprzymy życia.
Ty wstrętna, bezużyteczna zdziro!
Gdyby tylko Yennefer wybrała Nilfgaard.
Szkoda, że wolałaś władzę.
Czy na pewno się do tego nadajesz?
Spokojnie, dziecko.
Walczą niedaleko,
ale Nilfgaard zmierza na północ.
Nie mają po co tu przychodzić.
No wiem.
To proste życie.
Ale jeśli umrę jutro,
wiem, że niczego mi nie zabrakło.
Byłam zdrowa.
Miałam dach nad głową.
Krnąbrnego syna.
Podobnego do ojca.
Miałam wszystko.
Poza córką.
Nie mogę wyzbyć się myśli...
że miałam cię odnaleźć.
Śpij, dziecko.
Śpij.
Rano wszystko będzie dobrze.
Yennefer?
Yennefer!
- Yennefer! - Yennefer!
Yennefer!
Idź.
Znajdź Geralta z Rivii.
On jest twoim przeznaczeniem.
Prr, szkapy.
Stajemy.
Yurga!
Zdrowiście wszyscy?
Zdrowi.
A Nadbor cały?
Nic nam nie jest.
Choć wojna blisko. Powiedzieć ci coś muszę.
- Ja też. - Znalazłam dziewuszkę.
Sierotkę, błąkała się po lesie.
Dziewczynka z lasu nigdy cię nie opuści.
Jest twoim przeznaczeniem.
Wiedźmina spotkałem.
Życie mi ocalił!
Podaj mu piwo, nim ruszy do Sodden.
Panie Rzeźnik!
A dokąd wy?
Ludzie związani przeznaczeniem zawsze się odnajdą.
Kto to Yennefer?
To głos Białego Wilka
Przebija się przez świt
Wyje sercem z kamienia
Nie został mu już nikt
Zrodzony w Kaer Morhen
Zaznał tylko chłód
Więc pieśń Białego Wilka
Przenika cię jak lód
Skrzyżujesz z nim spojrzenie
Poznasz srebro lub stal
Więc nie wyciągaj ręki
By koić jego żal
Nie wódź za nim oczyma
Bo odpowie jego stal
Serca też nie otwieraj
By ukoić jego żal
Bo swą pieśń
Biały Wilk
Zawsze będzie śpiewał sam
Napisy: Magdalena Adamus